cefalosporyna
Cefalosporyny stanowią istotną grupę antybiotyków β-laktamowych o szerokim spektrum działania przeciwbakteryjnego. Działają poprzez hamowanie syntezy ściany komórkowej bakterii, wiążąc się z białkami wiążącymi penicylinę (PBP), co prowadzi do zaburzenia integralności ściany komórkowej i ostatecznie do lizy komórki bakteryjnej.
Wyróżnia się pięć generacji cefalosporyn, różniących się spektrum działania i opornością na β-laktamazy. Cefalosporyny I generacji (np. cefazolina) są skuteczne głównie wobec bakterii Gram-dodatnich. Kolejne generacje charakteryzują się zwiększoną aktywnością wobec bakterii Gram-ujemnych, przy czym cefalosporyny V generacji (np. ceftarolina) wykazują dodatkowo aktywność wobec MRSA.
W praktyce klinicznej cefalosporyny są stosowane w leczeniu zakażeń dróg oddechowych, moczowych, skóry i tkanek miękkich, kości i stawów oraz w profilaktyce okołooperacyjnej. Główne działania niepożądane obejmują reakcje alergiczne (w tym reakcje krzyżowe z penicylinami u około 10% pacjentów), zaburzenia żołądkowo-jelitowe oraz potencjalnie nefrotoksyczność i neurotoksyczność przy wysokich dawkach.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Ceclor 125 mg/5 ml
W badaniach przedklinicznych dotyczących bezpieczeństwa stosowania cefakloru w postaci granulatu do sporządzania zawiesiny doustnej (dawki 125 mg/5 ml, 250 mg/5 ml oraz 375 mg/5 ml) nie wykazano dodatkowych danych istotnych dla praktyki klinicznej poza tymi zawartymi w innych częściach Charakterystyki Produktu Leczniczego. Standardowe badania obejmowały ocenę toksyczności ostrej i przewlekłej, genotoksyczności, potencjalnego działania rakotwórczego oraz wpływu na reprodukcję, nie ujawniając nowych zagrożeń. Brak dodatkowych informacji w sekcji 5.3 wskazuje na stabilny i dobrze poznany profil bezpieczeństwa cefakloru, zgodny z oczekiwaniami dla cefalosporyn drugiej generacji.
badanie przedkliniczne, Ceclor, cefaklor, cefalosporyna, cefalosporyna drugiej generacji, charakterystyka produktu leczniczego, działanie rakotwórcze, genotoksyczność, granulat do sporządzania zawiesiny doustnej, profil bezpieczeństwa leku, substancja czynna, toksyczność ostra i przewlekła, wpływ na reprodukcję - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Tazocin
Wybór piperacyliny z tazobaktamem (Tazocin) jako terapii powinien uwzględniać ciężkość zakażenia oraz lokalne wzorce oporności drobnoustrojów. Przed rozpoczęciem leczenia konieczne jest zebranie szczegółowego wywiadu alergicznego, ze względu na ryzyko ciężkich reakcji nadwrażliwości, w tym anafilaksji i zagrażających życiu zespołów skórnych (Stevens-Johnson, toksyczna nekroliza naskórka, DRESS, AGEP). W przypadku wystąpienia wysypki lub innych objawów nadwrażliwości należy natychmiast przerwać terapię i wdrożyć odpowiednie leczenie ratunkowe. Ponadto, u pacjentów leczonych powyżej 10 dni odnotowano przypadki limfohistiocytozy hemofagocytarnej (HLH) – zespół charakteryzujący się gorączką, hepatosplenomegalią, cytopenią i podwyższonym stężeniem ferrytyny, wymagający szybkiej diagnostyki i przerwania terapii. Należy także monitorować ryzyko rzekomobłoniastego zapalenia okrężnicy u pacjentów z ciężką biegunką oraz rozwój nadkażeń i oporności drobnoustrojów.
agregacja płytek krwi, antybiotyk beta-laktamowy, cefalosporyna, ciężka reakcja nadwrażliwości, ciężka reakcja skórna, cytopenia, czas krzepnięcia, czas protrombinowy, drgawki, GFR, hemofagocytoza, hepatosplenomegalia, hiperferrytynemia, hipertriglicerydemia, hipofibrynogenemia, hipokaliemia, karbapenem, krwawienie, lek przeciwbakteryjny, leukopenia, limfohistiocytoza hemofagocytarna, monobaktam, nadkażenie, neutropenia, ostra uogólniona osutka krostkowa, ostre uszkodzenie nerek, osutka polekowa z eozynofilią, parametr hematologiczny, piperacylina z tazobaktamem, półsyntetyczna penicylina, powikłanie neurologiczne, reakcja nadwrażliwości, rumień wielopostaciowy, rzekomobłoniaste zapalenie okrężnicy, szczep oporny, test krzepliwości, toksyczna nekroliza naskórka, współczynnik przesączania kłębuszkowego, wstrząs anafilaktyczny, zespół DRESS, zespół Lyella, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Moxinea 400 mg
Moxinea 400 mg, zawierająca moksyfloksacynę w formie chlorowodorku, jest antybiotykiem fluorochinolonowym przeznaczonym wyłącznie dla dorosłych pacjentów (≥18 lat) i stosowanym w określonych wskazaniach klinicznych, takich jak ostre bakteryjne zapalenie zatok, zaostrzenie POChP, pozaszpitalne zapalenie płuc o umiarkowanym nasileniu oraz zapalenie narządów miednicy mniejszej o małym lub umiarkowanym nasileniu. Lek powinien być stosowany jedynie w sytuacjach, gdy inne antybiotyki pierwszego wyboru są nieskuteczne lub przeciwwskazane, a decyzja terapeutyczna powinna opierać się na ocenie klinicznej i diagnostyce mikrobiologicznej. W przypadku zapalenia narządów miednicy mniejszej konieczne jest unikanie monoterapii moksyfloksacyną ze względu na narastającą oporność Neisseria gonorrhoeae, co wymaga terapii skojarzonej, najczęściej z cefalosporyną.
bakteryjne zapalenie zatok, cefalosporyna, diagnostyka mikrobiologiczna, dysfagia, fluorochinolon, lek przeciwbakteryjny, moksyfloksacyna, Neisseria gonorrhoeae, oporność bakterii, pozaszpitalne zapalenie płuc, przewlekła obturacyjna choroba płuc, ropień jajowodowo-jajnikowy, terapia dożylna, terapia sekwencyjna, zakażenie rzeżączkowe, zakażenie skóry i tkanki podskórnej, zapalenie błony śluzowej macicy, zapalenie jajowodów, zapalenie narządów miednicy mniejszej, zapalenie oskrzeli - Leksykon leków
Interakcje leku – Cefepime Accord 1 g
Cefepim Accord, będący cefalosporyną czwartej generacji, wykazuje istotne interakcje farmakologiczne, które należy uwzględnić w praktyce klinicznej. Szczególnie ważne jest monitorowanie parametrów krzepnięcia (INR, czas protrombinowy) podczas jednoczesnego stosowania z pochodnymi kumaryny, ze względu na nasilenie działania przeciwzakrzepowego wynikające z hamowania syntezy witaminy K przez florę bakteryjną jelit. Antybiotyki bakteriostatyczne (tetracykliny, makrolidy, chloramfenikol) mogą osłabiać bakteriobójcze działanie cefepimu poprzez hamowanie namnażania bakterii, co wymaga unikania lub ostrożności przy ich łącznym stosowaniu. Ponadto, synergizm z aminoglikozydami może zwiększać skuteczność przeciwbakteryjną, ale jednocześnie podnosić ryzyko nefrotoksyczności, co wymaga monitorowania funkcji nerek. Cefepim może także powodować dodatnie wyniki testu Coombsa bez objawów hemolizy oraz fałszywie dodatnie wyniki glukozy w moczu przy metodach redukcyjnych, dlatego zaleca się stosowanie metod enzymatycznych do oznaczania glukozy.
acenokumarol, aminoglikozyd, antagonizm farmakodynamiczny, antybiotyk bakteriobójczy, antybiotyk bakteriostatyczny, cefalosporyna, cefamandol, cefepim, cefoperazon, chloramfenikol, czas protrombinowy, czynnik krzepnięcia, diuretyk pętlowy, działanie hepatotoksyczne, działanie nefrotoksyczne, flora bakteryjna jelit, grupa metylotiotetrazolowa, hemoliza, inhibitor kalcyneuryny, interakcja farmakodynamiczna, lek przeciwzakrzepowy, makrolid, nefrotoksyczność, odpowiedź immunologiczna, parametr krzepnięcia, pochodna kumaryny, probenecyd, reakcja disulfiramopodobna, sekrecja kanalikowa, synergizm przeciwbakteryjny, terapia przeciwbakteryjna, test Coombsa, tetracyklina, warfaryna, witamina K - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Penicryl 5000 000 j.m.
Lek Penicryl, zawierający 5 000 000 j.m. benzylopenicyliny potasowej, jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na penicyliny oraz u osób, które doświadczyły ciężkich reakcji nadwrażliwości, takich jak anafilaksja, po zastosowaniu antybiotyków beta-laktamowych (cefalosporyny, karbapenemy, monobaktamy). Wystąpienie reakcji anafilaktycznej, objawiającej się m.in. obrzękiem krtani, skurczem oskrzeli czy wstrząsem, stanowi bezwzględne przeciwwskazanie do stosowania tego leku. Ponadto, preparat zawiera znaczną ilość potasu – 8,42 mmol (329,07 mg) na fiolkę, co wymaga ostrożności u pacjentów z zaburzeniami gospodarki potasowej, niewydolnością nerek lub przyjmujących leki moczopędne oszczędzające potas, ze wskazaniem do monitorowania stężenia potasu w surowicy przy stosowaniu wysokich dawek.
antybiotyk beta-laktamowy, antybiotyk penicylinowy, benzylopenicylina potasowa, cefalosporyna, ciężka reakcja nadwrażliwości, hiperkaliemia, karbapenem, lek moczopędny oszczędzający potas, monobaktam, nadwrażliwość na substancję czynną, niewydolność nerek, obrzęk krtani, protokół desensytyzacji, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, reakcja krzyżowa, skurcz oskrzeli, spadek ciśnienia tętniczego, stężenie potasu w surowicy, test skórny, wstrząs, zaburzenie elektrolitowe, zaburzenie gospodarki potasowej - Leksykon leków
Interakcje leku – AzitroLEK 200 mg/5 ml
AzitroLEK (azytromycyna) wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne z różnymi grupami leków, które mają istotne znaczenie kliniczne. Leki zobojętniające obniżają maksymalne stężenie azytromycyny w surowicy o około 25%, dlatego zaleca się zachowanie 2-godzinnego odstępu między ich podaniem. Szczególną ostrożność należy zachować przy jednoczesnym stosowaniu azytromycyny z cyzaprydem oraz lekami wydłużającymi odstęp QT (np. hydroksychlorochina), ze względu na ryzyko wydłużenia odstępu QT i zaburzeń rytmu serca typu torsade de pointes. Wysokie ryzyko interakcji dotyczy także warfaryny i innych doustnych leków przeciwzakrzepowych z grupy kumaryny, gdzie obserwowano nasilenie działania przeciwzakrzepowego, oraz cyklosporyny, której Cmax i AUC0-5 znacząco wzrastają pod wpływem azytromycyny, co wymaga monitorowania stężenia i dostosowania dawki. Zwiększenie stężenia substratów glikoproteiny P, takich jak digoksyna i kolchicyna, również wymaga uważnego monitorowania ze względu na potencjalną toksyczność.
alfentanyl, alkaloidy sporyszu, astemizol, atorwastatyna, azytromycyna, cefalosporyna, cetyryzyna, cyklosporyna, cymetydyna, czas protrombinowy, digoksyna, dydanozyna, efawirenz, efekt disulfiramopodobny, erytromycyna, flukonazol, fosforylowana zydowudyna, glikoproteina p, hydroksychlorochina, indynawir, izoenzym CYP3A4, karbamazepina, kolchicyna, komórki jednojądrzaste krwi obwodowej, lek przeciwzakrzepowy doustny, lek zobojętniający, linezolid, metronidazol, metyloprednizolon, midazolam, nelfinawir, rabdomioliza, ryfabutyna, syldenafil, terfenadyna, torsade de pointes, triazolam, trimetoprym z sulfametoksazolem, warfaryna, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie rytmu komorowe, zydowudyna - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Hiconcil combi (400 mg + 57 mg)/5 ml
Produkt leczniczy Hiconcil combi (400 mg amoksycyliny + 57 mg kwasu klawulanowego na 5 ml zawiesiny) jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na składniki aktywne lub substancje pomocnicze, w tym penicyliny. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest także historia ciężkiej reakcji anafilaktycznej na inne antybiotyki beta-laktamowe, takie jak cefalosporyny, karbapenemy czy monobaktamy, ze względu na ryzyko reakcji krzyżowej. Ponadto, lek nie powinien być stosowany u pacjentów z wcześniejszymi epizodami żółtaczki lub zaburzeń czynności wątroby wywołanych przez amoksycylinę lub kwas klawulanowy, ze względu na ryzyko nawrotu hepatotoksyczności. W 5 ml zawiesiny znajduje się 12,5 mg aspartamu (E 951) oraz 12,307 mg potasu, co jest istotne u pacjentów z fenyloketonurią oraz zaburzeniami gospodarki potasowej.
amoksycylina z kwasem klawulanowym, antybiotyk beta-laktamowy, aspartam, cefalosporyna, dysfunkcja wątroby, fenyloketonuria, hepatotoksyczność, karbapenem, monitorowanie funkcji wątroby, monobaktam, nadwrażliwość, penicylina, reakcja anafilaktyczna, reakcja krzyżowa, reakcja nadwrażliwości, terapia antybiotykowa, uszkodzenie wątroby, wywiad alergologiczny, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie gospodarki potasowej, zawiesina doustna, żółtaczka - Leksykon leków
Interakcje leku – Cefepime Kabi 2 g
Cefepim, jako cefalosporyna czwartej generacji, wykazuje istotne interakcje farmakologiczne, które mogą wpływać na bezpieczeństwo i skuteczność terapii. Szczególnie istotne jest ryzyko nefrotoksyczności przy jednoczesnym stosowaniu z aminoglikozydami (gentamycyna, amikacyna, tobramycyna) oraz silnie działającymi diuretykami (furosemid, torasemid), co wymaga ścisłego monitorowania parametrów nerkowych, takich jak stężenie kreatyniny i mocznika. Ponadto, cefepim może nasilać działanie doustnych antykoagulantów pochodnych kumaryny (np. warfaryna, acenokumarol), co wiąże się z koniecznością częstszej kontroli INR i ewentualnej korekty dawki. Współstosowanie z antybiotykami bakteriostatycznymi (tetracykliny, makrolidy, chloramfenikol, linkozamidy) może osłabiać bakteriobójcze działanie cefepimu, dlatego zaleca się unikanie takiej kombinacji lub monitorowanie skuteczności terapii.
acenokumarol, amikacyna, aminoglikozyd, antybiotyk bakteriostatyczny, antybiotyk beta-laktamowy, azytromycyna, cefalosporyna, cefepim, chloramfenikol, cisplatyna, cyklosporyna, czynnik krzepnięcia, doksycyklina, doustny antykoagulant, działanie niepożądane, erytromycyna, farmakokinetyka, furosemid, gentamycyna, hepatotoksyczność, klarytromycyna, klindamycyna, lek moczopędny, lek nefrotoksyczny, lek przeciwzakrzepowy, linkomycyna, linkozamid, makrolid, metotreksat, minocyklina, parametr krzepnięcia, pochodna kumaryny, probenecyd, ściana komórkowa bakterii, takrolimus, tetracyklina, tobramycyna, torasemid, układ odpornościowy, warfaryna, zaburzenie czynności nerek - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Meropenem Genoptim 500 mg
Meropenem Genoptim jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na meropenem, inne karbapenemy (imipenem, ertapenem, doripenem) oraz na substancje pomocnicze, w tym węglan sodu (zawartość sodu: 45 mg w dawce 500 mg i 90 mg w dawce 1000 mg). Szczególną uwagę należy zwrócić na pacjentów z ciężkimi reakcjami alergicznymi na beta-laktamowe antybiotyki, takie jak penicyliny i cefalosporyny, ze względu na ryzyko reakcji krzyżowej, które może prowadzić do anafilaksji, obrzęku naczynioruchowego, duszności czy spadku ciśnienia tętniczego. Wywiad alergologiczny jest kluczowy przed rozpoczęciem terapii, a stosowanie meropenemu u pacjentów z historią ciężkich reakcji alergicznych na beta-laktamy jest bezwzględnie przeciwwskazane.
alergolog, anafilaksja, antybiotyk beta-laktamowy, antybiotyk karbapenemowy, cefalosporyna, ciężka reakcja skórna, desensytyzacja, doripenem, ertapenem, imipenem, karbapenem, nadwrażliwość na antybiotyki beta-laktamowe, nadwrażliwość na karbapenemy, nadwrażliwość na meropenem, obrzęk naczynioruchowy, penicylina, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, reakcja krzyżowa, wysypka skórna - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Amoxicillin/Clavulanic Acid Kabi 1000 mg + 200 mg
Amoxicillin/Clavulanic Acid Kabi, dostępny w dawce 1000 mg amoksycyliny i 200 mg kwasu klawulanowego w formie proszku do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, jest przeciwwskazany u pacjentów z potwierdzoną nadwrażliwością na amoksycylinę, kwas klawulanowy lub inne penicyliny. Szczególną ostrożność należy zachować u osób z historią ciężkich reakcji anafilaktycznych na antybiotyki β-laktamowe, w tym cefalosporyny, karbapenemy i monobaktamy, ze względu na ryzyko reakcji krzyżowej. Ponadto, lek nie powinien być stosowany u pacjentów z wcześniejszymi epizodami żółtaczki lub zaburzeń czynności wątroby indukowanych przez ten preparat, ze względu na wysokie ryzyko nawrotu hepatotoksyczności.
amoksycylina sodowa, anafilaksja, antybiotyk beta-laktamowy, antybiotykooporność, cefalosporyna, etiologia bakteryjna, etiologia infekcji, funkcja wątroby, hepatotoksyczność leku, karbapenem, monobaktam, nadwrażliwość na substancje czynne, patogen oporny, potas klawulanianu, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, reakcja krzyżowa, reakcja nadwrażliwości, reakcja skórna, uszkodzenie wątroby, zaburzenie czynności wątroby, żółtaczka - Leksykon leków
Skład i postać leku – Amikacin B.Braun 5 mg/ml
Amikacin B. Braun to roztwór do infuzji dożylnej dostępny w stężeniach 2,5 mg/ml, 5 mg/ml oraz 10 mg/ml, zawierający amikacynę w formie siarczanu amikacyny. Każde 100 ml roztworu zawiera odpowiednio 250 mg, 500 mg lub 1000 mg amikacyny oraz 15 mmol (354 mg) sodu, co jest istotne przy stosowaniu u pacjentów z ograniczeniem sodu w diecie. Preparat jest bezbarwny, klarowny i przeznaczony do jednorazowego użytku, podawany wyłącznie dożylnie z zachowaniem aseptyki. Nie należy mieszać go z innymi lekami, zwłaszcza z antybiotykami beta-laktamowymi, ze względu na ryzyko fizykochemicznej inaktywacji i błędów w monitorowaniu stężeń terapeutycznych.
amfoterycyna, amikacyna, aminoglikozyd, anestetyk, antybiotyk beta-laktamowy, antybiotyk makrolidowy, antybiotyk tetracyklinowy, beta-laktamaza, cefalosporyna, chemioterapeutyk, chlorek sodu, chlorotiazyd, chlortetracyklina, dieta z kontrolowaną zawartością sodu, erytromycyna, fenytoina, heparyna, infuzja dożylna, lek moczopędny, lek przeciwbakteryjny, lek przeciwgrzybiczy, lek przeciwpadaczkowy, lek przeciwzakrzepowy, nitrofurantoina, nowobiocyna, penicylina, podawanie dożylne, roztwór do infuzji, siarczan amikacyny, sulfadiazyna, tiopenton, wodorotlenek sodu - Leksykon leków
Interakcje leku – Ceclor MR 500 mg
Cefaklor, jako antybiotyk β-laktamowy, wykazuje istotne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne z innymi lekami, które mogą wpływać na jego skuteczność i bezpieczeństwo stosowania. Szczególnie istotne jest wydłużenie czasu protrombinowego u pacjentów jednocześnie przyjmujących doustne antykoagulanty (np. warfarynę, acenokumarol), co zwiększa ryzyko krwawień o znaczeniu klinicznym i wymaga regularnego monitorowania parametrów krzepnięcia oraz ewentualnej modyfikacji dawki leków przeciwzakrzepowych. Probenecyd hamuje nerkowe wydalanie cefakloru, co prowadzi do wzrostu stężenia leku w surowicy i wydłużenia jego okresu półtrwania, co może być klinicznie wykorzystane, ale wymaga ścisłego nadzoru. Z kolei leki zobojętniające zawierające wodorotlenek magnezu lub glinu obniżają wchłanianie cefakloru, jeśli są podawane w ciągu godziny od antybiotyku, dlatego zaleca się zachowanie co najmniej 1-godzinnego odstępu między ich podaniem.
acenokumarol, antagonista receptora H2, antybiotyk β-laktamowy, Ceclor MR, cefaklor, cefalosporyna, choroba wątroby, czas protrombinowy, doustny antykoagulant, etanol, famotydyna, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, lek przeciwzakrzepowy, lek zobojętniający, parametry krzepnięcia, próba krzyżowa, probenecyd, ranitydyna, reakcja disulfiramopodobna, test antyglobulinowy, test Coombsa, transport kanalikowy, układ immunologiczny, warfaryna, wodorotlenek glinu, wodorotlenek magnezu, wydalanie nerkowe, zaburzenie czynności nerek - Leksykon leków
Interakcje leku – Duomox 375 mg
Amoksycylina, jako antybiotyk beta-laktamowy z grupy penicylin, wykazuje istotne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne z wieloma lekami. Probenecyd znacząco zmniejsza nerkowe wydzielanie kanalikowe amoksycyliny, co prowadzi do zwiększenia i przedłużenia stężenia leku we krwi, dlatego jednoczesne stosowanie jest niewskazane lub wymaga modyfikacji dawkowania. Kombinacja amoksycyliny z allopurynolem zwiększa ryzyko skórnych reakcji alergicznych, co wymaga monitorowania pacjenta. Jednoczesne podawanie amoksycyliny z bakteriostatycznymi antybiotykami, takimi jak tetracykliny, może osłabiać jej bakteriobójcze działanie poprzez antagonizm mechanizmów działania. Ponadto, amoksycylina może zwiększać INR u pacjentów stosujących doustne antykoagulanty (acenokumarol, warfaryna), co wymaga ścisłego monitorowania czasu protrombinowego i ewentualnej korekty dawki.
acenokumarol, allopurynol, amoksycylina, antybiotyk bakteriostatyczny, antybiotyk beta-laktamowy, badanie koagulologiczne, cefalosporyna, cytostatyk, czas protrombinowy, dolegliwość żołądkowo-jelitowa, doustny lek przeciwzakrzepowy, działanie bakteriobójcze, farmakolog kliniczny, metotreksat, metronidazol, międzynarodowy współczynnik znormalizowany, probenecyd, reakcja alergiczna skórna, reakcja disulfiramowa, tetracyklina, układ odpornościowy, warfaryna, wydalanie nerkowe, wydzielanie kanalikowe - Leksykon chorób i schorzeń
Błoniaste zapalenie jelita grubego – Objawy
Błoniaste zapalenie jelita grubego (pseudomembranous colitis) jest stanem zapalnym okrężnicy wywołanym przez nadmierny rozrost Clostridioides difficile, najczęściej po antybiotykoterapii. Dominującym objawem jest biegunka, występująca u 99% pacjentów, o wodnistej konsystencji, często z krwią lub śluzem, z częstotliwością od 3-5 do 10-15 wypróżnień na dobę. Towarzyszą jej ból brzucha (33%), gorączka (29%, do 40,6°C), leukocytoza (61%, z podziałem na łagodne, umiarkowane i ciężkie zakażenie przy WBC > 15 x 10⁹/l) oraz hipoalbuminemia (< 2,5 g/dl w ciężkich przypadkach). Objawy mogą pojawić się od 1-2 dni do nawet 10 tygodni po antybiotykoterapii, a przebieg kliniczny waha się od łagodnego do zagrażającego życiu, z możliwymi powikłaniami takimi jak toksyczne rozdęcie okrężnicy, perforacja czy wstrząs septyczny. Endoskopowo charakterystyczne są pseudobłony – żółtawo-białe wyniosłe płytki na błonie śluzowej okrężnicy.
antybiotykoterapia, biegunka, błoniaste zapalenie jelita grubego, ból brzucha, cefalosporyna, Clostridioides difficile, enteropatia z utratą białka, hipoalbuminemia, hipokaliemia, hipotensja, hipowolemia, kolonoskopia, leukocytoza, megacolon toxicum, niewydolność nerek, niewydolność wielonarządowa, odwodnienie, perforacja okrężnicy, posocznica, pseudobłony, reaktywne zapalenie stawów, sigmoidoskopia, śluz w stolcu, tkliwość brzucha, toksyczne rozdęcie okrężnicy, wstrząs septyczny, zaburzenia elektrolitowe, zapalenie otrzewnej