Ralik – Tabletki o przedłużonym uwalnianiu

Ralik
Tabletki o przedłużonym uwalnianiu, 500 mg

Produkt leczniczy zawiera ranolazynę jako substancję czynną w dawkach 375 mg, 500 mg oraz 750 mg w postaci tabletek o przedłużonym uwalnianiu. Tabletki zawierają także tartrazynę (E 102) jako substancję pomocniczą. Lek stosowany jest u dorosłych jako środek dodatkowy w leczeniu objawowym stabilnej dławicy piersiowej, zwłaszcza jeśli objawy nie ustępują lub jeśli pacjent nie toleruje leków pierwszego rzutu takich jak beta-adrenolityki czy antagoniści kanałów wapniowych. Preparat pomaga w kontrolowaniu objawów choroby serca poprzez przedłużone uwalnianie substancji czynnej.

Pobierz ChPL PDF Ralik – Tabletki o przedłużonym uwalnianiu – 500 mg

Rozdziały

Wskazania

stabilna dławica piersiowa

Substancja czynna

ranolazyna

Kategoria leku

leki przeciwdławicowe

Rozdziały

Dawkowanie i sposób podawania
Lek Ralik dostępny jest w formie tabletek o przedłużonym uwalnianiu w dawkach 375 mg, 500 mg oraz 750 mg, stosowanych dwukrotnie na dobę. Początkowa dawka wynosi 375 mg 2×/dobę, z możliwością zwiększenia po 2-4 tygodniach do 500 mg 2×/dobę, a następnie do maksymalnej dawki 750 mg 2×/dobę, w zależności od odpowiedzi klinicznej pacjenta. W przypadku działań niepożądanych takich jak zawroty głowy, nudności czy wymioty, zaleca się redukcję dawki do 500 mg lub 375 mg 2×/dobę, a jeśli objawy utrzymują się, rozważenie odstawienia leku. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów stosujących umiarkowane inhibitory CYP3A4 (np. diltiazem, flukonazol, erytromycyna) oraz inhibitory P-gp (np. werapamil, cyklosporyna), a stosowanie silnych inhibitorów CYP3A4 jest bezwzględnie przeciwwskazane. U pacjentów z łagodnymi do umiarkowanych zaburzeniami czynności nerek (CrCl 30–80 ml/min) i wątroby dawkę należy dobierać ostrożnie, natomiast lek jest przeciwwskazany przy ciężkich zaburzeniach tych narządów (CrCl <30 ml/min oraz umiarkowane i ciężkie zaburzenia wątroby).

U pacjentów w podeszłym wieku oraz u osób o masie ciała ≤60 kg obserwuje się zwiększone ryzyko działań niepożądanych, co wymaga ostrożnego dostosowania dawki. W przypadku umiarkowanej i ciężkiej zastoinowej niewydolności krążenia (klasy NYHA III–IV) również wskazana jest szczególna ostrożność przy zwiększaniu dawki. Lek nie jest zalecany u dzieci i młodzieży poniżej 18 roku życia ze względu na brak danych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności. Tabletki Ralik należy połykać w całości, popijając wodą, bez kruszenia czy dzielenia, aby nie zaburzyć mechanizmu przedłużonego uwalniania substancji czynnej. Regularne przyjmowanie 2 razy dziennie oraz systematyczne monitorowanie stanu klinicznego pacjenta są kluczowe dla optymalizacji terapii.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Dawkowanie i sposób podawania – Ralik 500 mg

cyklosporyna, diltiazem, działanie niepożądane, ekspozycja na lek, erytromycyna, flukonazol, glikoproteina p, inhibitor CYP3A4, inhibitor P-gp, klasyfikacja NYHA, klirens kreatyniny, nudności, ranolazyna, substancja czynna, tabletka o przedłużonym uwalnianiu, werapamil, wymioty, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zastoinowa niewydolność krążenia, zawroty głowy
Działania niepożądane
Ranolazyna (Ralik) wykazuje profil działań niepożądanych o nasileniu od łagodnego do umiarkowanego, najczęściej pojawiających się w ciągu pierwszych dwóch tygodni terapii, co potwierdzono w badaniu III fazy na 1030 pacjentach z przewlekłą dławicą piersiową. Działania niepożądane klasyfikowane są według układów i narządów, z częstością występowania od bardzo często (≥1/10) do bardzo rzadko (<1/10 000) oraz częstością nieznaną. Najczęstsze objawy to zaburzenia metabolizmu (brak łaknienia, hiponatremia), zaburzenia psychiczne (lęk, bezsenność), neurologiczne (zawroty głowy, ból głowy, senność), a także objawy ze strony układu pokarmowego, skóry, mięśniowo-szkieletowego i nerek. W badaniu MERLIN-TIMI 36 potwierdzono podobny profil działań niepożądanych, z rzadkim występowaniem ostrej niewydolności nerek (<1%). U pacjentów z cukrzycą, niewydolnością krążenia (klasy I/II) oraz obturacyjną chorobą płuc nie zaobserwowano zwiększonego ryzyka działań niepożądanych.

W badaniu RIVER-PCI, gdzie pacjenci po niepełnej rewaskularyzacji otrzymywali do 1000 mg ranolazyny dwa razy dziennie przez około 70 tygodni, odnotowano wzrost częstości zastoinowej niewydolności serca (2,2% vs 1,0% placebo) oraz przemijającego napadu niedokrwiennego (1,0% vs 0,2% placebo), przy podobnej częstości udaru w obu grupach. Działania niepożądane występowały częściej u pacjentów ≥75 lat, zwłaszcza zaparcie (8% vs 5%), nudności (6% vs 3%), niedociśnienie tętnicze (5% vs 1%) i wymioty (4% vs 1%). U pacjentów z łagodnym lub umiarkowanym upośledzeniem czynności nerek (klirens kreatyniny 30-80 ml/min) częściej obserwowano zaparcia (8% vs 4%), zawroty głowy (7% vs 5%) i nudności (4% vs 2%). U osób z masą ciała ≤60 kg zwiększona była częstość nudności (14% vs 2%), wymiotów (6% vs 1%) i niedociśnienia (4% vs 2%). Zgłaszano również odwracalne, klinicznie nieistotne zwiększenie stężenia kreatyniny w surowicy, związane z zahamowaniem wydzielania kreatyniny przez kanaliki nerkowe. Zaleca się monitorowanie i zgłaszanie działań niepożądanych do odpowiednich organów nadzoru farmakologicznego.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Działania niepożądane – Ralik 500 mg

alergiczne zapalenie skóry, astenia, cukrzyca, drgawki kloniczne, filtracja kłębuszkowa, hiponatremia, klirens kreatyniny, krwiomocz, niedociśnienie ortostatyczne, niedociśnienie tętnicze, niewydolność krążenia, obrzęk naczynioruchowy, obturacyjna choroba płuc, ostra niewydolność nerek, parestezje, przemijający napad niedokrwienny, przewlekła dławica piersiowa, przezskórna interwencja wieńcowa, ranolazyna, stan splątania, udar, wydłużony odstęp QT, zaburzenia erekcji, zaburzenia metabolizmu, zaburzenia naczyniowe, zaburzenia psychiczne, zaburzenia układu nerwowego, zaburzenia układu oddechowego, zaburzenie czynności nerek, zapalenie dwunastnicy, zapalenie trzustki, zastoinowa niewydolność serca
Interakcje leku
Ranolazyna, metabolizowana głównie przez CYP3A4 i częściowo przez CYP2D6, wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne, które mają istotne znaczenie kliniczne. Silne inhibitory CYP3A4 (np. ketokonazol 200 mg 2x/dobę) powodują 3,0–3,9-krotne zwiększenie AUC ranolazyny, co jest przeciwwskazaniem do jednoczesnego stosowania. Umiarkowane inhibitory CYP3A4 (np. diltiazem 180-360 mg/dobę) zwiększają stężenie ranolazyny 1,5–2,4-krotnie, wymagając ostrożnego doboru dawki. Inhibitory P-gp (np. werapamil 120 mg 3x/dobę) podnoszą stężenie ranolazyny do 2,2-krotnie. Silne induktory CYP3A4 (np. ryfampicyna 600 mg/dobę) obniżają stężenie ranolazyny nawet o 95%, co może skutkować utratą skuteczności terapeutycznej. Ranolazyna jest także słabym inhibitorem CYP3A4 i CYP2D6 oraz umiarkowanym inhibitorem P-gp, co prowadzi do zwiększenia stężenia substratów tych enzymów i transporterów, w tym statyn (symwastatyna, lowastatyna, atorwastatyna), leków immunosupresyjnych (takrolimus, cyklosporyna, syrolimus, ewerolimus) oraz leków metabolizowanych przez CYP2D6 (metoprolol, propafenon, flekainid).

W praktyce klinicznej zaleca się unikanie jednoczesnego stosowania ranolazyny z silnymi inhibitorami i induktorami CYP3A4 oraz ostrożne dostosowanie dawki przy umiarkowanych inhibitorach i inhibitorach P-gp. Dawkę statyn metabolizowanych przez CYP3A4 należy zmniejszyć (np. symwastatyna do max. 20 mg/dobę), a u pacjentów przyjmujących leki immunosupresyjne konieczna jest kontrola stężenia i dostosowanie dawki. Ranolazyna może zwiększać stężenie digoksyny o 1,5-krotnie, co wymaga monitorowania. Istnieje także ryzyko interakcji farmakodynamicznych z lekami wydłużającymi odstęp QTc, co zwiększa ryzyko zaburzeń rytmu serca. Ze względu na potencjalne nasilenie działań niepożądanych ze strony OUN i układu sercowo-naczyniowego, zaleca się ograniczenie spożycia alkoholu podczas terapii ranolazyną, szczególnie u pacjentów z chorobami serca.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Interakcje leku – Ralik 500 mg

antybiotyk makrolidowy, azolowy lek przeciwgrzybiczny, cytochrom P450, enzym CYP2D6, glikoproteina p, induktor CYP3A4, inhibitor CYP2D6, inhibitor CYP3A4, inhibitor glikoproteiny p, inhibitor P-gp, inhibitor proteazy HIV, interakcja farmakodynamiczna, komorowe zaburzenia rytmu serca, lek immunosupresyjny, lek przeciwarytmiczny, lek przeciwgrzybiczny, lek przeciwhistaminowy, metabolizm ranolazyny, odstęp QTc, rabdomioliza, ranolazyna, silny inhibitor CYP3A4, substrat CYP2B6, substrat CYP2D6, substrat CYP3A4, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, umiarkowany inhibitor CYP3A4
Profil bezpieczeństwa leku
Produkt leczniczy Ralik, zawierający ranolazynę, wymaga szczególnej ostrożności w określonych grupach pacjentów. U kobiet karmiących nie jest zalecany ze względu na brak danych dotyczących przenikania do mleka ludzkiego oraz potencjalne ryzyko dla dziecka, potwierdzone badaniami na zwierzętach. U seniorów oraz pacjentów z łagodnymi lub umiarkowanymi zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny 30–80 ml/min) i wątroby konieczne jest ostrożne dobieranie dawki, natomiast u osób z ciężkimi zaburzeniami nerek (klirens kreatyniny <30 ml/min) oraz umiarkowanymi i ciężkimi zaburzeniami wątroby stosowanie leku jest przeciwwskazane. W populacji senioralnej obserwuje się zwiększoną ekspozycję na ranolazynę oraz wyższą częstość działań niepożądanych.

Podczas prowadzenia pojazdów pacjenci powinni zachować ostrożność, gdyż ranolazyna może wywoływać objawy neurologiczne takie jak zawroty głowy, zaburzenia widzenia (niewyraźne lub podwójne widzenie), splątanie, zaburzenia koordynacji oraz omamy, które mogą negatywnie wpływać na zdolność prowadzenia pojazdów. Brak jest natomiast danych dotyczących interakcji produktu Ralik z alkoholem, co wymaga indywidualnej oceny ryzyka. Zaleca się monitorowanie pacjentów pod kątem działań niepożądanych oraz dostosowanie terapii w zależności od stanu klinicznego i czynności narządów.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Profil bezpieczeństwa leku – Ralik 500 mg
Przeciwwskazania
Ranolazyna w formie tabletek o przedłużonym uwalnianiu (Ralik 375 mg, 500 mg, 750 mg) jest przeciwwskazana u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną lub składniki pomocnicze, w tym tartrazynę (E 102) obecną w dawce 750 mg, która może wywoływać reakcje alergiczne. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest ciężkie zaburzenie czynności nerek z klirensem kreatyniny <30 ml/min, ze względu na ryzyko kumulacji leku i wzrostu działań niepożądanych. Ponadto, ranolazyna nie powinna być stosowana u pacjentów z umiarkowanymi lub ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby, gdyż metabolizm leku jest wówczas upośledzony, co zwiększa ryzyko wydłużenia odstępu QT i arytmii.

Przeciwwskazane jest jednoczesne stosowanie ranolazyny z silnymi inhibitorami CYP3A4 (itrakonazol, ketokonazol, worykonazol, pozakonazol, inhibitory proteazy HIV, klarytromycyna, telitromycyna, nefazodon) ze względu na istotny wzrost stężenia leku i ryzyko proarytmii. Ranolazyna nie powinna być również łączona z lekami przeciwarytmicznymi klasy Ia (np. chinidyna) i III (np. dofetylid, sotalol), z wyjątkiem amiodaronu, który może być stosowany z zachowaniem ostrożności i monitorowania. Różnice w wyglądzie tabletek (375 mg jasnoniebieskie, 500 mg jasnoróżowe, 750 mg jasnozielone) ułatwiają identyfikację dawki, co jest istotne dla bezpiecznego stosowania i unikania przeciwwskazań zależnych od dawki.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Przeciwwskazania – Ralik 500 mg

antybiotyk makrolidowy, dysfagia, działanie proarytmiczne, inhibitor CYP3A4, inhibitor proteazy HIV, klirens kreatyniny, lek przeciwarytmiczny, lek przeciwgrzybiczny, metabolizm ranolazyny, nadwrażliwość, niewydolność nerkowa, ranolazyna, reakcja alergiczna, substancja czynna, substancja pomocnicza, tabletka o przedłużonym uwalnianiu, tartrazyna, torsade de pointes, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie rytmu serca
Przedawkowanie
Przedawkowanie ranolazyny, substancji czynnej leku Ralik dostępnego w tabletkach o przedłużonym uwalnianiu w dawkach 375 mg, 500 mg oraz 750 mg, stanowi poważne zagrożenie dla pacjenta, wymagające natychmiastowej interwencji medycznej. Toksyczność leku jest proporcjonalna do dawki, a około 62% ranolazyny wiąże się z białkami osocza, co ogranicza skuteczność hemodializy jako metody eliminacji. Objawy przedawkowania różnią się w zależności od drogi podania: doustnie dominują zawroty głowy, nudności i wymioty, natomiast dożylnie obserwuje się podwójne widzenie, letarg i omdlenia. Dane postmarketingowe wskazują na ryzyko zgonu w przypadku celowego przedawkowania, co podkreśla konieczność szybkiego rozpoznania i leczenia.

Postępowanie w przypadku przedawkowania ranolazyny powinno obejmować ścisły monitoring funkcji życiowych, zwłaszcza parametrów sercowo-naczyniowych, oraz leczenie objawowe i podtrzymujące funkcje życiowe. Ze względu na wysoki stopień wiązania z białkami osocza, hemodializa jest mało skuteczna, dlatego terapia koncentruje się na łagodzeniu objawów takich jak nudności, wymioty i zaburzenia neurologiczne. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z dławicą piersiową, u których przedawkowanie może nasilać objawy choroby podstawowej i pojawiać się przy niższych dawkach niż u osób zdrowych.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Przedawkowanie – Ralik 500 mg

celowe przedawkowanie, diplopia, dławica piersiowa, hemodializa, leczenie objawowe, letarg, monitoring funkcji życiowych, nudności, omdlenie, parametry sercowo-naczyniowe, przedawkowanie leku, ranolazyna, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, wiązanie z białkami osocza, wymioty, zawroty głowy
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Badania przedkliniczne ranolazyny, substancji czynnej leku Ralik, wykazały, że przy stężeniach w osoczu około 3-krotnie wyższych niż po maksymalnej dawce klinicznej (2 g/dobę) u ludzi, u szczurów i psów obserwowano drgawki oraz zwiększoną śmiertelność, co nie występowało w badaniach klinicznych. Przewlekłe podawanie ranolazyny w dawkach nieznacznie przekraczających kliniczne u szczurów powodowało zmiany w nadnerczach związane ze wzrostem cholesterolu, jednak bez wpływu na oś korowo-nadnerczową u ludzi. Badania rakotwórczości na myszach i szczurach przy dawkach do 50 mg/kg/dobę (150 mg/m²/dobę) i 150 mg/kg/dobę (900 mg/m²/dobę) nie wykazały istotnego wzrostu częstości nowotworów, co odpowiadało do 0,8-krotności maksymalnej dawki u ludzi.

W zakresie wpływu na rozrodczość i rozwój płodu, ranolazyna nie wykazała negatywnego wpływu na płodność szczurów przy ekspozycji AUC 3,6- i 6,6-krotnie wyższej niż u ludzi. U królików i szczurów nie stwierdzono teratogenności przy ekspozycjach do 2-krotnie wyższych niż u ludzi, a zmiany rozwojowe (zmniejszenie masy ciała i opóźnienie kostnienia) pojawiły się dopiero przy ekspozycji 7,5-krotnie wyższej. Pourodzeniowa śmiertelność potomstwa szczurów wzrosła przy ekspozycji 3-krotnie wyższej niż u ludzi, z potwierdzonym przenikaniem leku do mleka. Dane te potwierdzają korzystny profil bezpieczeństwa ranolazyny w dawkach terapeutycznych, z działaniami niepożądanymi pojawiającymi się jedynie przy wielokrotnie wyższych ekspozycjach niż kliniczne.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Ralik 500 mg

badanie toksyczności, dawka kliniczna, dawka tolerowana, drgawki, działanie niepożądane, ekspozycja na lek, ekspozycja terapeutyczna, guz nowotworowy, maksymalna zalecana dawka, margines bezpieczeństwa, objawy neurologiczne, opóźnienie kostnienia, oś korowo-nadnerczowa, ostre działanie toksyczne, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa, przenikanie leku do mleka, rakotwórczość, ranolazyna, rozwój płodu, śmiertelność, śmiertelność pourodzeniowa, stężenie cholesterolu, stężenie leku w osoczu, substancja czynna, toksyczność pourodzeniowa, toksyczność przewlekła, wpływ na płodność, wpływ na rozrodczość, wpływ toksyczny, zmiany w nadnerczach
Skład i postać leku
Produkt leczniczy Ralik dostępny jest w formie tabletek o przedłużonym uwalnianiu, zawierających ranolazynę w dawkach 375 mg, 500 mg oraz 750 mg. Każda tabletka zawiera identyczny rdzeń z substancjami pomocniczymi, takimi jak celuloza mikrokrystaliczna, kopolimer kwasu metakrylowego i etylu akrylanu (1:1) typ A, hypromeloza, wodorotlenek sodu oraz stearynian magnezu, które odpowiadają za odpowiednią strukturę i kontrolowane uwalnianie substancji czynnej. Tabletki o dawce 750 mg dodatkowo zawierają tartrazynę (E 102), co jest istotne u pacjentów z nadwrażliwością na ten barwnik. Różnice w składzie otoczki powodują odmienny wygląd tabletek, co ułatwia ich identyfikację: 375 mg – jasnoniebieskie, owalne (14,9 × 7,1 × 6,9 mm), 500 mg – jasnoróżowe, owalne (16,9 × 8,5 × 6,6 mm), 750 mg – jasnozielone, podłużne (20,6 × 8,4 × 7,1 mm).

Tabletki Ralik są pakowane w blistry PVC/PVDC/Aluminium, zapewniające ochronę przed czynnikami zewnętrznymi, a okres ważności wynosi 2 lata przy przechowywaniu w temperaturze poniżej 25°C. Dostępne opakowania różnią się liczbą tabletek i blistrów, co może wpływać na dostępność poszczególnych wariantów na rynku. Nie stwierdzono niezgodności farmaceutycznych ani specjalnych wymagań dotyczących utylizacji niewykorzystanego leku. Przedłużone uwalnianie ranolazyny zapewnia stabilne stężenie terapeutyczne w organizmie, co jest kluczowe w leczeniu chorób sercowo-naczyniowych, gdzie stosowanie ranolazyny jest wskazane.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Skład i postać leku – Ralik 500 mg

alkohol poliwinylowy, blister PVC, celuloza mikrokrystaliczna, dwutlenek tytanu, hypromeloza, indygotyna, kopolimer kwasu metakrylowego, nadwrażliwość, niezgodność farmaceutyczna, przedłużone uwalnianie, ranolazyna, środek ostrożności, stearynian magnezu, stężenie leku, substancja czynna, tabletka o przedłużonym uwalnianiu, tabletka powlekana, tartrazyna, wodorotlenek sodu
Specjalne ostrzeżenia
Ranolazyna w postaci tabletek o przedłużonym uwalnianiu (Ralik 375 mg, 500 mg, 750 mg) wymaga szczególnej ostrożności u pacjentów z czynnikami ryzyka zwiększającymi ekspozycję na lek, takimi jak jednoczesne stosowanie umiarkowanych inhibitorów CYP3A4, inhibitorów P-glikoproteiny, łagodne zaburzenia czynności wątroby, klirens kreatyniny 30–80 ml/min, wiek podeszły, niska masa ciała (≤ 60 kg) oraz umiarkowana lub ciężka zastoinowa niewydolność krążenia (klasa III–IV NYHA). Szczególnie istotne jest monitorowanie pacjentów z wolnym metabolizmem CYP2D6, u których ryzyko działań niepożądanych jest wyższe. W takich przypadkach zaleca się częstą obserwację, rozważenie zmniejszenia dawki lub odstawienie leku. Ranolazyna wydłuża odstęp QTc w sposób zależny od dawki, z przyrostem o 2-7 ms przy dawkach 500-1000 mg dwa razy na dobę, co wymaga ostrożności u pacjentów z wrodzonym lub nabytym zespołem wydłużonego QT oraz u osób przyjmujących inne leki wpływające na QTc.

Nie zaleca się stosowania ranolazyny u pacjentów przyjmujących induktory CYP3A4 (np. ryfampicyna, fenytoina, fenobarbital, karbamazepina, ziele dziurawca) ze względu na ryzyko znacznego obniżenia stężenia leku i utraty skuteczności terapeutycznej. Funkcję nerek należy regularnie monitorować, zwłaszcza u osób starszych i z istniejącymi zaburzeniami nerkowymi, ze względu na fizjologiczny spadek klirensu kreatyniny z wiekiem. Tabletki Ralik 750 mg zawierają 0,045 mg tartrazyny (E 102), co może wywoływać reakcje alergiczne u osób wrażliwych, natomiast wszystkie postacie leku zawierają mniej niż 23 mg sodu na tabletkę, co pozwala na ich stosowanie u pacjentów na diecie niskosodowej.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Specjalne ostrzeżenia – Ralik

barwnik azowy, dieta niskosodowa, fenobarbital, fenytoina, genotypowanie, induktor enzymu CYP3A4, inhibitor CYP3A4, inhibitor P-glikoproteiny, karbamazepina, klirens kreatyniny, monitorowanie czynności nerek, nabyty zespół wydłużonego QT, ranolazyna, reakcja alergiczna, ryfampicyna, tabletka o przedłużonym uwalnianiu, tartrazyna, wolny metabolizm CYP2D6, wrodzony zespół wydłużonego QT, wydłużenie odstępu QTc, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zastoinowa niewydolność krążenia, ziele dziurawca
Właściwości farmakodynamiczne
Ranolazyna, substancja czynna leku Ralik (kod ATC: C01EB18), jest stosowana w terapii przewlekłej dławicy piersiowej, wykazując działanie przeciwdławicowe poprzez hamowanie późnego prądu sodowego w kardiomiocytach. Mechanizm ten zmniejsza wewnątrzkomórkowe przeładowanie jonami wapnia, poprawiając relaksację mięśnia sercowego i redukując sztywność rozkurczową lewej komory. W badaniach klinicznych ranolazyna wykazywała minimalny wpływ na hemodynamikę, powodując nieznaczne obniżenie częstości skurczów serca (<2 uderzenia/min) oraz ciśnienia skurczowego (<3 mm Hg). Elektrokardiograficznie obserwowano wydłużenie odstępu QT o około 6 ms przy dawce 1000 mg dwa razy na dobę, co koreluje ze stężeniem leku w osoczu (średni wzrost QTc o 2,4 ms na każde 1000 ng/ml). Badanie MERLIN-TIMI 36 (n=6560) potwierdziło brak zwiększonego ryzyka śmiertelności, nagłego zgonu z powodu zawału czy arytmii u pacjentów leczonych ranolazyną.

W badaniach klinicznych u pacjentów z przewlekłą dławicą piersiową ranolazyna w dawkach 750 mg i 1000 mg dwa razy na dobę znacząco wydłużała czas do wystąpienia bólu podczas próby wysiłkowej (o około 24 sekundy) oraz redukowała częstość napadów bólu i zapotrzebowanie na nitroglicerynę. W monoterapii dawka 750 mg dwa razy na dobę jest preferowana ze względu na korzystny profil bezpieczeństwa. W badaniu RIVER-PCI (n=2604) nie wykazano istotnej różnicy w ryzyku rewaskularyzacji lub hospitalizacji z powodu niedokrwienia między ranolazyną a placebo, jednak u pacjentów ≥75 lat zaobserwowano zwiększone ryzyko poważnych zdarzeń sercowo-naczyniowych i śmiertelności. W związku z tym stosowanie ranolazyny wymaga ostrożności u osób starszych oraz monitorowania parametrów EKG i funkcji wątroby.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Właściwości farmakodynamiczne – Ralik 500 mg

częstoskurcz komorowy, działanie proarytmiczne, działanie przeciwdławicowe, elektrokardiogram powierzchniowy, Kwestionariusz Dławicy Piersiowej, lek przeciwdławicowy, MACE, metoda Fridericia, monitorowanie Holtera, niestabilna dławica, NSTEMI, odstęp QTc, ostry zespół wieńcowy, potencjał komorowy, późny prąd sodowy, przeładowanie jonami wapnia, przewlekła dławica piersiowa, przezskórna interwencja wieńcowa, relaksacja rozkurczowa, rewaskularyzacja, sztywność rozkurczowa lewej komory, szybki odkomórkowy prąd potasowy, załamek T, zespół wydłużonego QT
Właściwości farmakokinetyczne
Ranolazyna, substancja czynna leku Ralik, charakteryzuje się farmakokinetyką obejmującą maksymalne stężenie w osoczu (Cmax) osiągane po około 4,5 godziny od podania doustnego oraz stanem stacjonarnym po 3 dniach przy dawkowaniu 500 mg dwa razy na dobę. Bezwzględna biodostępność wynosi 35-50% z dużym zróżnicowaniem między pacjentami, a ekspozycja (AUC) rośnie nieproporcjonalnie wraz ze wzrostem dawki (2,5-3-krotny wzrost AUC przy dawce 1000 mg 2×/dobę). Ranolazyna wiąże się w 62% z białkami osocza, głównie z kwaśną alfa-1 glikoproteiną, a jej objętość dystrybucji (Vss) wynosi około 180 litrów. Metabolizm zachodzi głównie przez CYP3A4 i w mniejszym stopniu CYP2D6, z istotną zmiennością genetyczną wpływającą na farmakokinetykę, szczególnie u pacjentów z wolnym metabolizmem CYP2D6, u których AUC jest wyższe o 62% przy dawce 500 mg 2×/dobę. Okres półtrwania po podaniu dożylnym wynosi 2-3 godziny, natomiast końcowy okres półtrwania po podaniu doustnym to około 7 godzin, co jest efektem zjawiska flip-flop.

Eliminacja ranolazyny odbywa się głównie przez metabolizm, z mniej niż 5% dawki wydalanej w postaci niezmienionej z moczem i kałem. U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek obserwuje się 1,7-2-krotny wzrost AUC, a u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek nawet 5-krotny wzrost ekspozycji na aktywne metabolity, co wymaga ostrożności w dawkowaniu. U pacjentów z zastoinową niewydolnością krążenia klasy III/IV NYHA stężenia ranolazyny są około 1,3-krotnie wyższe. Wpływ łagodnych zaburzeń czynności wątroby na farmakokinetykę jest minimalny, natomiast umiarkowane zaburzenia zwiększają AUC o 1,8 raza i wiążą się z wydłużeniem odstępu QT. Masa ciała istotnie wpływa na ekspozycję na lek, a płeć i wiek nie wykazują klinicznie istotnego wpływu. Brak jest danych dotyczących stosowania ranolazyny u dzieci poniżej 18 roku życia oraz wpływu dializy na farmakokinetykę leku.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Właściwości farmakokinetyczne – Ralik 500 mg

AUC, AUC0-12, biodostępność bezwzględna, Cmax, CYP2D6, CYP3A4, farmakokinetyka populacyjna, klasyfikacja NYHA, klirens kreatyniny, kwaśna alfa-1-glikoproteina, mikrosomy ludzkiej wątroby, N-dealkilacja, O-demetylacja, objętość dystrybucji, ranolazyna, stan stacjonarny, szybki metabolizm, wiązanie z białkami osocza, wolny metabolizm, wydłużenie odstępu QT, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności wątroby, zastoinowa niewydolność krążenia, zmienność genetyczna
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Ranolazyna, dostępna w dawkach 375 mg, 500 mg i 750 mg w postaci tabletek o przedłużonym uwalnianiu (produkt leczniczy Ralik), wymaga szczególnej ostrożności w stosowaniu u kobiet w wieku rozrodczym, w ciąży oraz karmiących piersią. Dane kliniczne dotyczące bezpieczeństwa stosowania ranolazyny w ciąży są ograniczone, a badania przedkliniczne wykazały toksyczny wpływ na zarodek, co wskazuje na konieczność unikania stosowania leku w tym okresie, chyba że korzyści przewyższają ryzyko. W przypadku karmienia piersią brak jest jednoznacznych danych dotyczących przenikania ranolazyny do mleka kobiecego, jednak badania na szczurach potwierdziły takie przenikanie, co sugeruje potencjalne ryzyko dla niemowląt i wskazuje na przeciwwskazanie do stosowania leku w tym okresie.

Badania rozrodczości na modelach zwierzęcych nie wykazały negatywnego wpływu ranolazyny na płodność, jednak brak jest wystarczających danych klinicznych u ludzi, co wymaga ostrożności w interpretacji. Lekarze powinni informować pacjentki o konieczności indywidualnej oceny stosunku korzyści do ryzyka, zwłaszcza u kobiet planujących ciążę lub będących w ciąży. Pacjentki, które zaszły w ciążę podczas terapii ranolazyną, powinny niezwłocznie skonsultować się z lekarzem w celu ponownej oceny leczenia. Wskazane jest, aby kobiety karmiące piersią rozważyły alternatywne metody leczenia ze względu na brak danych potwierdzających bezpieczeństwo stosowania ranolazyny w tym okresie.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Ralik 500 mg

badanie przedkliniczne, badanie rozrodczości, farmakodynamika, karmienie piersią, płodność, przenikanie do mleka kobiecego, Ralik, ranolazyna, stan kliniczny, stosunek korzyści do ryzyka, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, toksyczność zarodkowa, toksykologia, wiek rozrodczy, zdolność rozrodcza
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
Produkt leczniczy Ralik, zawierający ranolazynę w dawkach 375 mg, 500 mg oraz 750 mg w formie tabletek o przedłużonym uwalnianiu, nie był poddany dedykowanym badaniom klinicznym oceniającym wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn. Niemniej jednak, na podstawie profilu działań niepożądanych, istnieje istotne ryzyko upośledzenia funkcji psychomotorycznych i percepcyjnych. Do najważniejszych działań niepożądanych wpływających na bezpieczeństwo prowadzenia pojazdów należą: zawroty głowy, niewyraźne widzenie, diplopia, stan splątania, nieprawidłowa koordynacja ruchowa oraz omamy. Ryzyko to może być szczególnie nasilone przy wyższej dawce 750 mg, co wymaga szczególnej uwagi lekarza podczas przepisywania leku.

W związku z powyższym, lekarz powinien szczegółowo poinformować pacjenta o potencjalnym wpływie ranolazyny na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn oraz zalecić powstrzymanie się od tych czynności w przypadku wystąpienia wymienionych działań niepożądanych. Konieczne jest indywidualne rozważenie ryzyka u każdego pacjenta, zwłaszcza u osób wykonujących czynności wymagające pełnej sprawności psychomotorycznej. Monitorowanie występowania działań niepożądanych podczas wizyt kontrolnych oraz dokumentowanie informacji przekazanych pacjentowi stanowią integralne elementy bezpiecznej farmakoterapii ranolazyną.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Ralik 500 mg

bezpieczeństwo farmakoterapii, diplopia, działania niepożądane, funkcje poznawcze, funkcje psychomotoryczne, niewyraźne widzenie, omamy, opóźniony czas reakcji, profil działań niepożądanych, Ralik, ranolazyna, stan splątania, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, zaburzenia koordynacji ruchowej, zaburzenia percepcji, zaburzenia poznawcze, zawroty głowy
Wskazania do stosowania
Ralik (ranolazyna) w formie tabletek o przedłużonym uwalnianiu jest wskazany jako terapia uzupełniająca u dorosłych pacjentów ze stabilną dławicą piersiową, u których objawy dławicowe utrzymują się pomimo optymalnej terapii lekami pierwszego rzutu (beta-adrenolityki, antagoniści kanałów wapniowych) lub gdy występuje ich nietolerancja. Lek ten nie modyfikuje przebiegu choroby wieńcowej ani nie wpływa na rokowanie, a jego głównym celem jest zmniejszenie częstości i nasilenia napadów bólu dławicowego, co przekłada się na poprawę jakości życia pacjentów. Ralik dostępny jest w trzech dawkach: 375 mg (jasnoniebieskie tabletki o wymiarach 14,9 × 7,1 × 6,9 mm), 500 mg (jasnoróżowe, 16,9 × 8,5 × 6,6 mm) oraz 750 mg (jasnozielone, 20,6 × 8,4 × 7,1 mm, zawierające 0,045 mg tartrazyny E102), wszystkie w postaci tabletek o przedłużonym uwalnianiu zapewniających stabilne stężenie substancji czynnej.

Produkt Ralik jest przeznaczony wyłącznie dla dorosłych z rozpoznaną stabilną dławicą piersiową, charakteryzującą się przewidywalnym bólem w klatce piersiowej wywołanym wysiłkiem fizycznym lub stresem emocjonalnym, ustępującym po odpoczynku lub nitroglicerynie. Wskazania do stosowania obejmują niedostateczną kontrolę objawów mimo stosowania leków pierwszego rzutu oraz nietolerancję tych leków z powodu działań niepożądanych. Ranolazyna jako lek adjuwantowy powinna być stosowana w celu poprawy kontroli objawów dławicowych, a nie jako monoterapia czy leczenie modyfikujące przebieg choroby. Włączenie Raliku do schematu terapeutycznego może znacząco poprawić komfort życia pacjentów z chorobą wieńcową, u których standardowe leczenie jest niewystarczające lub przeciwwskazane.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Wskazania do stosowania – Ralik 500 mg

antagonista kanału wapniowego, beta-adrenolityk, beta-bloker, ból dławicowy, choroba wieńcowa, leczenie adjuwantowe, leczenie objawowe, lek pierwszego rzutu, nietolerancja leków przeciwdławicowych, nitrogliceryna, ranolazyna, stabilna dławica piersiowa, tabletka o przedłużonym uwalnianiu, terapia uzupełniająca

Ralik Tabletki o przedłużonym uwalnianiu, 500 mg

Ralik
Tabletki o przedłużonym uwalnianiu, 500 mg