Asicor
Koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 1 mg/ml
Jest to koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji zawierający milrinon mleczan w stężeniu 1 mg/ml oraz niewielką ilość sodu, klasyfikowany jako lek niemal wolny od sodu. Preparat stosowany jest do krótkotrwałego leczenia ciężkiej zastoinowej niewydolności serca u dorosłych oraz u dzieci, którzy nie odpowiadają na standardowe leczenie. U dzieci dodatkowo wykorzystywany jest w terapii ostrej niewydolności serca, w tym po operacjach kardiochirurgicznych. Lek działa wspomagająco w przypadkach opornych na tradycyjne metody terapeutyczne takie jak glikozydy, leki moczopędne oraz inhibitory konwertazy angiotensyny.
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje leku
- Profil bezpieczeństwa leku
- Przeciwwskazania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Skład i postać leku
- Specjalne ostrzeżenia
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania
-
Dawkowanie i sposób podawania
Asicor, zawierający milrinon mleczan w stężeniu 1 mg/ml, jest przeznaczony do dożylnej infuzji w leczeniu zastoinowej niewydolności serca. U dorosłych dawka nasycająca wynosi 50 μg/kg mc. podawana przez 10 minut, a dawka podtrzymująca standardowo 0,5 μg/kg mc./min (zakres 0,375–0,75 μg/kg mc./min), co odpowiada szybkości infuzji 0,11–0,22 ml/kg mc./godz. dla roztworu o stężeniu 200 μg/ml. Maksymalna dawka dobowa nie powinna przekraczać 1,13 mg/kg mc. Dawkowanie wymaga dostosowania u pacjentów z zaburzoną czynnością nerek na podstawie klirensu kreatyniny, z dawką podtrzymującą zmniejszaną do 0,20–0,43 μg/kg mc./min przy klirensie 5–50 ml/min/1,73m². U dzieci dawka nasycająca wynosi 50–75 μg/kg mc. podawana przez 30–60 minut, a infuzja ciągła 0,25–0,75 μg/kg mc./min do 35 godzin, jednak milrinonu nie zaleca się u dzieci z niewydolnością nerek.
Infuzję Asicor należy prowadzić do największej żyły, unikając podania pozanaczyniowego, z monitorowaniem parametrów hemodynamicznych: ciśnienia tętniczego, częstości akcji serca, EKG, bilansu płynów, elektrolitów oraz czynności nerek. Czas trwania terapii nie powinien przekraczać 48 godzin ze względu na brak danych dotyczących długotrwałego bezpieczeństwa. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów w podeszłym wieku oraz u noworodków z przetrwałym przewodem tętniczym. W trakcie leczenia konieczne jest zapewnienie sprzętu do natychmiastowego leczenia potencjalnych powikłań sercowo-naczyniowych, zwłaszcza zagrażających życiu zaburzeń rytmu komorowego.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Dawkowanie i sposób podawania – Asicor 1 mg/ml
ciągła infuzja, ciśnienie tętnicze, dawka całkowita, dawka nasycająca, dawka podtrzymująca, hipotonia, klirens kreatyniny, klirens nerkowy, komorowe zaburzenie rytmu serca, milrinon mleczan, niewydolność serca, odczyn w miejscu podania, odpowiedź hemodynamiczna, podanie pozanaczyniowe, podawanie dożylne, prawidłowa czynność nerek, przetrwały przewód tętniczy, równowaga płynowa, spadek ciśnienia tętniczego, stężenie elektrolitów, stężenie kreatyniny, wrodzona wada serca, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie przewodzenia, zaburzenie rytmu, zaburzenie rytmu serca, zespół małego rzutu serca -
Działania niepożądane
Milrinon (Asicor, 1 mg/ml) wykazuje działanie inotropowe dodatnie, jednak jego stosowanie wiąże się z ryzykiem licznych działań niepożądanych, które wymagają ścisłego monitorowania. Najczęściej obserwuje się małopłytkowość (≥1/10), szczególnie u pacjentów pediatrycznych, gdzie ryzyko wzrasta wraz z czasem infuzji. Często (≥1/100 do <1/10) występuje także anemia, co może pogarszać objawy niewydolności serca. W zakresie układu sercowo-naczyniowego milrinon może indukować zaburzenia rytmu serca, takie jak dodatkowe skurcze komorowe, częstoskurcze komorowe, nadkomorowe zaburzenia rytmu, a także poważne powikłania, w tym migotanie komór i torsade de pointes. Niedociśnienie tętnicze oraz bóle w klatce piersiowej również występują często. Ryzyko zagrażających życiu arytmii wzrasta w obecności czynników predysponujących, takich jak hipokaliemia, wysoki poziom digoksyny czy wcześniejsze zaburzenia rytmu.
U pacjentów pediatrycznych odnotowano specyficzne powikłania, takie jak krwawienia dokomorowe oraz przetrwały przewód tętniczy, które mogą prowadzić do poważnych następstw neurologicznych, obrzęku płuc, krwotoków i zgonu. Inne działania niepożądane obejmują bóle głowy, drżenia, hipokaliemię (≥1/1 000 do <1/100), skurcz oskrzeli, nieprawidłowe wyniki funkcji wątroby, reakcje skórne oraz wstrząs anafilaktyczny. Zaleca się monitorowanie parametrów hemodynamicznych, rytmu serca, elektrolitów (szczególnie potasu) oraz morfologii krwi, zwłaszcza u dzieci. W przypadku wystąpienia działań niepożądanych konieczne jest zgłaszanie ich do odpowiednich organów nadzoru farmakologicznego w celu oceny stosunku korzyści do ryzyka terapii milrinonem.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Działania niepożądane – Asicor 1 mg/ml
ból głowy, ból w klatce piersiowej, bronchodylator, częstoskurcz komorowy, defibrylacja, dławica piersiowa, dodatkowy skurcz komorowy, drżenie, działanie inotropowe dodatnie, hipokaliemia, krwawienie dokomorowe, liczba płytek krwi, małopłytkowość, martwicze zapalenie jelit, migotanie komór, milrinon, monitorowanie EKG, nadkomorowe zaburzenie rytmu serca, niedociśnienie tętnicze, niedokrwienie mięśnia sercowego, nieprawidłowa czynność wątroby, obrzęk płuc, odczyn w miejscu podania, parametry wątrobowe, przetrwały przewód tętniczy, reakcja alergiczna, reakcja skórna, skurcz oskrzeli, stężenie hemoglobiny, torsade de pointes, utlenowanie tkanek, wstrząs anafilaktyczny, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie rytmu serca, zespół wydłużonego QT, zmniejszenie liczby erytrocytów -
Profil bezpieczeństwa leku
Milrinon, stosowany w preparacie Asicor, wymaga szczególnej ostrożności u wybranych grup pacjentów. U kobiet karmiących brak jest wystarczających danych dotyczących przenikania leku do mleka matki, co wymaga indywidualnej oceny korzyści i ryzyka. U seniorów z prawidłową czynnością nerek nie stwierdzono konieczności modyfikacji dawkowania, jednak u pacjentów z obniżonym klirensem nerkowym wskazane jest dostosowanie dawki. W przypadku zaburzeń czynności nerek u dorosłych konieczna jest redukcja dawki podtrzymującej, natomiast u dzieci z tym schorzeniem stosowanie milrinonu nie jest zalecane z powodu braku danych.
Brak jest danych dotyczących wpływu milrinonu na zdolność prowadzenia pojazdów oraz interakcji z alkoholem, co wymaga zachowania ostrożności w tych obszarach. U pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby stosowanie Asicoru powinno być prowadzone ostrożnie, mimo braku szczegółowych wytycznych dotyczących dawkowania. Podsumowując, milrinon wymaga indywidualnego podejścia terapeutycznego, szczególnie u pacjentów z niewydolnością nerek i wątroby oraz u kobiet karmiących, gdzie korzyści leczenia muszą być starannie zbilansowane z potencjalnym ryzykiem.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Profil bezpieczeństwa leku – Asicor 1 mg/ml
-
Przeciwwskazania
Produkt leczniczy Asicor, zawierający milrinonu mleczan w stężeniu 1 mg/ml, jest lekiem inotropowym stosowanym w terapii niewydolności serca, jednak jego podawanie wymaga ścisłego przestrzegania przeciwwskazań. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest nadwrażliwość na milrinon lub substancje pomocnicze, co wymaga dokładnego zebrania wywiadu alergicznego. Ponadto, ciężka hipowolemia stanowi istotne ograniczenie do stosowania Asicoru, gdyż podanie leku w warunkach niedoboru objętości wewnątrznaczyniowej może pogorszyć stan hemodynamiczny pacjenta. Przed rozpoczęciem terapii konieczne jest wyrównanie objętości płynów i ocena nawodnienia.
W praktyce klinicznej należy również uwzględnić choroby współistniejące oraz fakt, że Asicor zawiera mniej niż 1 mmol sodu (23 mg) na dawkę, co czyni go odpowiednim dla pacjentów na diecie niskosodowej. Mimo to, obecność niskiej zawartości sodu nie eliminuje konieczności oceny przeciwwskazań bezwzględnych. Decyzja o zastosowaniu milrinonu powinna być indywidualna, oparta na bilansie korzyści i ryzyka, a w przypadku wystąpienia przeciwwskazań należy rozważyć alternatywne metody leczenia niewydolności serca.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Przeciwwskazania – Asicor 1 mg/ml
Asicor, dieta niskosodowa, hipowolemia, lek inotropowy, milrinon, mleczan milrinonu, nadwrażliwość na substancję czynną, nawodnienie pacjenta, niedobór objętości wewnątrznaczyniowej, niewydolność serca, objętość wewnątrznaczyniowa, przeciwwskazanie bezwzględne, reakcja alergiczna, roztwór do infuzji, stan hemodynamiczny -
Przedawkowanie
Przedawkowanie milrinonu (Asicor, 1 mg/ml, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji) może prowadzić do poważnych zaburzeń układu sercowo-naczyniowego, w tym istotnej hipotensji oraz arytmii o różnym nasileniu. Mechanizm toksyczności wynika z działania inotropowego dodatniego oraz rozszerzającego naczynia krwionośne, co skutkuje znacznym obniżeniem ciśnienia tętniczego i zaburzeniami rytmu serca. Objawy te wymagają natychmiastowego rozpoznania i interwencji, gdyż milrinon nie posiada swoistego antidotum.
Postępowanie w przypadku przedawkowania polega na natychmiastowym zaprzestaniu podawania leku, monitorowaniu parametrów hemodynamicznych i EKG oraz wdrożeniu leczenia objawowego podtrzymującego funkcje układu krążenia. Ze względu na brak antidotum, terapia jest wyłącznie wspomagająca i wymaga ścisłej kontroli stanu klinicznego pacjenta do ustabilizowania się jego parametrów. Personel medyczny powinien zachować szczególną ostrożność podczas dawkowania i przygotowywania roztworów milrinonu, aby uniknąć niezamierzonego przedawkowania, zwłaszcza że preparat występuje w formie koncentratu 1 mg/ml wymagającego precyzyjnego rozcieńczenia i podania.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Przedawkowanie – Asicor 1 mg/ml
antidotum, arytmia, badanie elektrokardiograficzne, ciśnienie tętnicze, działanie inotropowe dodatnie, hipotensja, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, milrinon, niewydolność serca, parametry hemodynamiczne, rozcieńczanie leku, rozszerzanie naczyń krwionośnych, substancja czynna, układ przewodzący serca, układ sercowo-naczyniowy, zaburzenia rytmu serca -
Specjalne ostrzeżenia
Milrinon mleczan (Asicor, 1 mg/ml) jest inhibitorem fosfodiesterazy III stosowanym do krótkotrwałej terapii niewydolności serca, wymagającym ścisłego monitorowania parametrów hemodynamicznych i elektrolitowych. Nie zaleca się jego stosowania bezpośrednio po zawale mięśnia sercowego ze względu na ryzyko zwiększonego zużycia tlenu przez mięsień sercowy (MVO₂). W trakcie infuzji konieczne jest monitorowanie ciśnienia tętniczego, częstości akcji serca, EKG, równowagi płynowej, stężenia potasu oraz czynności nerek (stężenie kreatyniny), aby zapobiec powikłaniom takim jak hipokaliemia, zaburzenia rytmu serca (w tym komorowe i nadkomorowe), niedociśnienie tętnicze oraz małopłytkowość. U pacjentów z ciężkim zwężeniem zastawki aorty lub tętnicy płucnej oraz przerostowym zwężeniem podzastawkowym aorty milrinon nie powinien zastępować leczenia chirurgicznego. W przypadku wystąpienia zaburzeń rytmu infuzję należy przerwać.
U noworodków i dzieci po operacjach na otwartym sercu konieczne jest kompleksowe monitorowanie hemodynamiczne oraz parametrów laboratoryjnych, w tym liczby płytek krwi i stężenia potasu, ze względu na zwiększone ryzyko małopłytkowości i opóźnionego zamykania przewodu tętniczego. U pacjentów z zaburzoną czynnością nerek obserwowano zmniejszony klirens milrinonu, dlatego stosowanie u tej populacji jest niewskazane bez wyraźnej stabilizacji hemodynamicznej. U osób w podeszłym wieku nie stwierdzono istotnych różnic farmakokinetycznych ani zwiększonego ryzyka działań niepożądanych. Dawkowanie należy dostosować u pacjentów z ciężką niewydolnością nerek oraz zachować ostrożność u chorych z zaburzeniami czynności wątroby. Produkt zawiera mniej niż 1 mmol sodu (23 mg) na dawkę, co czyni go lekiem „wolnym od sodu”.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Specjalne ostrzeżenia – Asicor
ciśnienie krwi, ciśnienie w tętnicy płucnej, ciśnienie żylne ośrodkowe, częstoskurcz komorowy, działanie wazodylatacyjne, glikozyd naparstnicy, hipokaliemia, inotropia dodatnia, komorowe zaburzenia rytmu serca, koncentrat do sporządzania roztworu, krwawienie dokomorowe, lek moczopędny, małopłytkowość, milrinon, niedociśnienie tętnicze, niedokrwistość, odczyn w miejscu podania, pojemność minutowa serca, przerostowe zwężenie podzastawkowe aorty, przetrwały przewód tętniczy, przewód tętniczy, systemowy opór naczyniowy, układ bodźcoprzewodzący, węzeł przedsionkowo-komorowy, wskaźnik sercowy, zawał mięśnia sercowego, zużycie tlenu przez mięsień sercowy, zwężenie zastawki aorty -
Właściwości farmakodynamiczne
Milrinon, będący inhibitorem fosfodiesterazy typu III, wykazuje działanie inotropowe dodatnie oraz efekt rozszerzający naczynia krwionośne, co przekłada się na poprawę hemodynamiki u pacjentów z zastoinową niewydolnością serca. Lek zwiększa pojemność minutową serca, obniża ciśnienie zaklinowania w naczyniach włosowatych płuc oraz zmniejsza obwodowy opór naczyniowy, przy minimalnym wpływie na częstość akcji serca i zużycie tlenu przez mięsień sercowy. Milrinon poprawia również relaksację mięśnia lewej komory w fazie rozkurczu, co jest istotne w terapii niewydolności serca. Jego profil farmakodynamiczny różni się od glikozydów nasercowych, amin katecholowych oraz inhibitorów ACE, a działanie elektrofizjologiczne ogranicza się do nieznacznego przyspieszenia przewodzenia w węźle przedsionkowo-komorowym.
W populacji pediatrycznej milrinon stosowany jest głównie w zespole małego rzutu serca po operacji kardiochirurgicznej, wstrząsie septycznym oraz nadciśnieniu płucnym, z dawkowaniem nasycającym 50-75 μg/kg mc. podawanym przez 30-60 minut oraz ciągłą infuzją 0,25-0,75 μg/kg mc./min do 35 godzin. U dzieci i młodzieży obserwuje się podobne efekty farmakodynamiczne jak u dorosłych, tj. zwiększenie pojemności minutowej serca i zmniejszenie oporu naczyniowego, przy minimalnych zmianach częstości akcji serca i zużycia tlenu. Ze względu na ograniczone dane dotyczące długoterminowego stosowania, nie zaleca się podawania milrinonu u dzieci powyżej 35 godzin. Badania dotyczące innych wskazań pediatrycznych, takich jak niehiperdynamiczny wstrząs septyczny czy pooperacyjne nadciśnienie płucne, nie dostarczają jednoznacznych dowodów na skuteczność, co ogranicza ich rekomendacje kliniczne.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Właściwości farmakodynamiczne – Asicor 1 mg/ml
amina katecholowa, choroba serca, działanie chronotropowe, działanie inotropowe dodatnie, glikozyd naparstnicy, glikozyd nasercowy, inhibitor fosfodiesterazy, inhibitor fosfodiesterazy typu III, inhibitor konwertazy angiotensyny, klasyfikacja NYHA, nadciśnienie płucne, niewydolność serca, obwodowy opór naczyniowy, operacja Fontana, pojemność minutowa serca, relaksacja mięśnia sercowego, rozszerzenie naczyń krwionośnych, skurcz mięśnia sercowego, tetralogia Fallota, tlenek azotu, węzeł przedsionkowo-komorowy, wstrząs septyczny, zastoinowa niewydolność serca, zespół małego rzutu serca, zużycie tlenu -
Właściwości farmakokinetyczne
Milrinon, stosowany w leczeniu niewydolności serca, charakteryzuje się szybkim rozprowadzeniem w przestrzeni pozakomórkowej z objętością dystrybucji u dorosłych pacjentów wynoszącą 0,38-0,45 l/kg masy ciała. Lek wykazuje wysokie wiązanie z białkami osocza (70-91%) i liniową farmakokinetykę w zakresie dawek terapeutycznych, z okresem półtrwania eliminacji około 2,3-2,4 godziny oraz klirensem 0,13-0,14 l/kg mc./godz. U pacjentów z niewydolnością nerek, zwłaszcza przy klirensie kreatyniny <30 ml/min, obserwuje się wydłużenie okresu półtrwania i zmniejszenie klirensu, co wymaga dostosowania dawkowania. Milrinon jest wydalany głównie przez nerki, w postaci niezmienionej (83%) oraz metabolitu O-glukuronianu (12%), z szybkim wydalaniem – 60% dawki w ciągu 2 godzin i 90% w ciągu 8 godzin od podania.
Farmakokinetyka milrinonu u pacjentów pediatrycznych różni się istotnie od dorosłych, z większą objętością dystrybucji (0,35-0,9 l/kg) i wyższym klirensem, który rośnie wraz z wiekiem: od 0,64 ml/kg/min u noworodków przedwcześnie urodzonych do 5,9-6,7 ml/kg/min u dzieci. Okres półtrwania u niemowląt i dzieci wynosi 2-4 godziny, natomiast u noworodków przedwcześnie urodzonych jest wydłużony do około 10 godzin. Stężenia w stanie stacjonarnym po infuzji 0,5-0,75 μg/kg mc./min wahają się od 100 do 300 ng/ml. W przypadku obecności przetrwałego przewodu tętniczego, zmiany hemodynamiczne i nadmiar płynów mogą wpływać na farmakokinetykę leku, co należy uwzględnić przy indywidualizacji dawkowania. Tabela podsumowuje kluczowe parametry farmakokinetyczne w różnych grupach wiekowych, podkreślając konieczność dostosowania terapii do wieku i funkcji nerek pacjenta.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Właściwości farmakokinetyczne – Asicor 1 mg/ml
badanie in vitro, białko osocza, farmakokinetyka liniowa, infuzja dożylna, klirens kreatyniny, klirens nerkowy, koncentrat do sporządzania roztworu, niewydolność nerek, niewydolność serca, noworodek przedwcześnie urodzony, O-glukuronid, objętość dystrybucji, okres półtrwania eliminacji, operacja kardiochirurgiczna, parametr farmakokinetyczny, podanie dożylne, populacja pediatryczna, próg farmakodynamiczny, przestrzeń pozakomórkowa, przetrwały przewód tętniczy, stan stacjonarny, substancja czynna, transporter nerkowy, wada wrodzona, wskazanie kardiologiczne -
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Lek Asicor (milrinon mleczan) w stężeniu 1 mg/ml wymaga szczególnej ostrożności przy stosowaniu u kobiet w wieku rozrodczym, ciężarnych oraz karmiących piersią. Brak jednoznacznych danych klinicznych potwierdzających bezpieczeństwo stosowania milrinonu w ciąży wymaga, aby lek był podawany wyłącznie wtedy, gdy korzyści terapeutyczne dla matki przewyższają potencjalne ryzyko dla płodu. Badania na modelach zwierzęcych nie wykazały szkodliwego wpływu na płód ani na procesy rozrodcze, jednak ze względu na ograniczone dane kliniczne konieczna jest indywidualna ocena stanu pacjentki oraz omówienie z nią potencjalnych korzyści i zagrożeń terapii. W przypadku laktacji brak jest wystarczających danych dotyczących przenikania milrinonu do mleka kobiecego, co wymaga rozważenia czasowego przerwania karmienia piersią lub zastosowania alternatywnej terapii bezpiecznej dla dziecka.
Podczas konsultacji z pacjentkami lekarz powinien szczegółowo przedstawić aktualny stan wiedzy dotyczący wpływu milrinonu na płodność, ciążę i laktację, podkreślając ograniczenia danych klinicznych oraz wyniki badań przedklinicznych, które nie wykazały negatywnego wpływu na rozród. Konieczne jest omówienie stosunku korzyści do ryzyka, dostępnych alternatyw terapeutycznych oraz zapewnienie odpowiedniego monitorowania stanu matki i dziecka w trakcie terapii. Wszystkie rozmowy i świadoma zgoda pacjentki na leczenie powinny być dokumentowane w historii choroby. Decyzja o zastosowaniu Asicoru u kobiet ciężarnych lub karmiących piersią powinna być podejmowana indywidualnie, po dokładnej analizie sytuacji klinicznej i rozważeniu wszystkich potencjalnych korzyści i zagrożeń.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Asicor 1 mg/ml
badanie przedkliniczne, charakterystyka produktu leczniczego, ciąża, dane kliniczne, historia choroby, karmienie piersią, kobieta w wieku rozrodczym, koncentrat do roztworu do infuzji, korzyść terapeutyczna, laktacja, milrinon mleczan, model zwierzęcy, monitorowanie pacjenta, płodność, procesy rozrodcze, przenikanie do mleka kobiecego, stosunek korzyści do ryzyka, wpływ na płód -
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
Produkt leczniczy Asicor, zawierający milrinon mleczan w postaci koncentratu do sporządzania roztworu do infuzji o stężeniu 1 mg/ml, nie był przedmiotem badań oceniających wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych i obsługi maszyn. W związku z tym lekarze powinni zachować szczególną ostrożność przy udzielaniu pacjentom zaleceń dotyczących tych aktywności, zwłaszcza że preparat jest stosowany głównie w warunkach szpitalnych, gdzie prowadzenie pojazdów jest zazwyczaj niemożliwe. Brak danych wymaga indywidualnej oceny stanu klinicznego pacjenta, uwzględnienia chorób współistniejących oraz innych przyjmowanych leków, a także przekazania pacjentowi informacji o potencjalnych ograniczeniach podczas i po zakończeniu terapii.
Ze względu na brak specyficznych badań, lekarz powinien dokumentować w dokumentacji medycznej przekazane pacjentowi zalecenia dotyczące prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn, co ma również wymiar prawny w kontekście odpowiedzialności za ewentualne zdarzenia niepożądane. Mimo że Asicor zawiera mniej niż 1 mmol sodu na dawkę, co klasyfikuje go jako produkt „wolny od sodu”, ten fakt nie wpływa na zalecenia dotyczące zdolności do prowadzenia pojazdów. Kluczowe jest stosowanie ogólnych zasad bezpieczeństwa oraz dostosowanie zaleceń do indywidualnej sytuacji klinicznej pacjenta podczas terapii milrinonem mleczanem.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Asicor 1 mg/ml
charakterystyka produktu leczniczego, choroby współistniejące, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, leczenie szpitalne, milrinon, milrinon mleczan, obowiązki lekarza, postać farmaceutyczna, produkt leczniczy, stężenie leku, stosowanie leku, wpływ leków na prowadzenie pojazdów, zawartość sodu w leku, zdarzenia niepożądane -
Wskazania do stosowania
Asicor, zawierający milrinonu mleczan w stężeniu 1 mg/ml jako koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, jest wskazany do krótkotrwałego leczenia ciężkiej zastoinowej niewydolności serca u pacjentów dorosłych i dzieci. U dorosłych terapia nie powinna przekraczać 48 godzin i jest zarezerwowana dla przypadków opornych na standardowe leczenie podtrzymujące, obejmujące glikozydy nasercowe, leki moczopędne, leki rozszerzające naczynia oraz inhibitory ACE. W populacji pediatrycznej maksymalny czas terapii wynosi 35 godzin, a wskazania rozszerzają się o ostrą niewydolność serca, w tym zespoły małego rzutu po operacjach kardiochirurgicznych, gdzie Asicor poprawia funkcję skurczową i pojemność minutową serca w okresie pooperacyjnym.
Preparat jest jałowym, przezroczystym roztworem o barwie od bezbarwnej do bladożółtej, zawierającym mniej niż 1 mmol sodu (23 mg) na dawkę, co jest istotne dla pacjentów wymagających kontroli spożycia sodu. Zastosowanie Asicoru powinno być ściśle ograniczone do sytuacji, gdy konwencjonalne metody leczenia niewydolności serca zawiodły, a czas terapii musi być ściśle monitorowany i nie przekraczać 48 godzin u dorosłych oraz 35 godzin u dzieci, zgodnie z charakterystyką produktu leczniczego.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Wskazania do stosowania – Asicor 1 mg/ml
funkcja skurczowa serca, glikozyd nasercowy, inhibitor ACE, leczenie podtrzymujące, lek moczopędny, lek rozszerzający naczynia, milrinon, obciążenie następcze, obciążenie wstępne, operacja kardiochirurgiczna, ostra niewydolność serca, pojemność minutowa, przebudowa mięśnia sercowego, roztwór do infuzji, zastoinowa niewydolność serca, zespół małego rzutu