środek zwiotczający
Środki zwiotczające (kuraryzujące, leki blokujące przekaźnictwo nerwowo-mięśniowe) to grupa leków stosowanych w anestezjologii, które powodują czasowe porażenie mięśni poprzecznie prążkowanych, bez wpływu na świadomość pacjenta. Mechanizm ich działania polega na blokowaniu receptorów acetylocholinowych w płytce motorycznej, co uniemożliwia przekazywanie impulsu nerwowego z nerwu na mięsień.
Wyróżniamy dwie główne grupy środków zwiotczających: niedepolaryzujące (konkurencyjne), które odwracalnie blokują receptory acetylocholinowe (np. rokuronium, wekuronium, atrakurium, cisatrakurium, pankuronium) oraz depolaryzujące (np. sukcynylocholina), które aktywują receptor, powodując jego przedłużoną depolaryzację. Środki niedepolaryzujące charakteryzują się dłuższym czasem działania i możliwością odwrócenia ich efektu za pomocą inhibitorów cholinoesterazy lub sugarammadeksu.
Leki te są stosowane głównie w celu ułatwienia intubacji dotchawiczej, zapewnienia optymalnych warunków operacyjnych poprzez zwiotczenie mięśni oraz w celu umożliwienia wentylacji mechanicznej. Wybór konkretnego środka zwiotczającego zależy od wielu czynników, w tym czasu trwania zabiegu, stanu klinicznego pacjenta, chorób współistniejących, a także potencjalnych interakcji z innymi lekami.
Powiązane wpisy
- Leksykon substancji czynnych
Bromek pipekuronium – Właściwości farmakodynamiczne
Bromek pipekuronium (Pipecuronii bromidum), zawarty w produkcie leczniczym Arduan (4 mg), jest niedepolaryzującym środkiem zwiotczającym mięśnie o długim czasie działania, należącym do grupy leków działających obwodowo (kod ATC: M03AC06). Mechanizm działania polega na kompetycyjnym blokowaniu receptorów nikotynowych na płytce motorycznej mięśnia poprzecznie prążkowanego, co uniemożliwia wiązanie acetylocholiny i prowadzi do zahamowania przewodzenia nerwowo-mięśniowego. W przeciwieństwie do depolaryzujących środków, takich jak sukcynylocholina, bromek pipekuronium nie wywołuje drgań pęczkowych mięśni. Substancja cechuje się wysoką selektywnością, nie wykazując działania hormonalnego, blokującego zwoje nerwowe, wagolitycznego ani sympatomimetycznego, nawet przy dawkach wielokrotnie przekraczających ED90.
acetylocholina, blokada nerwowo-mięśniowa, blokada zwojów nerwowych, bromek pipekuronium, drganie pęczkowe mięśni, działanie sympatomimetyczne, działanie wagolityczne, lek depolaryzujący, lek zwiotczający mięśnie, mięsień poprzecznie prążkowany, nerw ruchowy, płytka motoryczna, profil bezpieczeństwa farmakologiczny, przewodzenie nerwowo-mięśniowe, receptor nikotynowy, środek zwiotczający, sukcynylocholina, transmisja nerwowo-mięśniowa, znieczulenie zrównoważone, zwiotczenie mięśni - Leksykon chorób i schorzeń
Niedobór pseudocholinesterazy – Leczenie
Niedobór pseudocholinesterazy to rzadkie zaburzenie enzymatyczne, które prowadzi do przedłużonego zwiotczenia mięśniowego po podaniu standardowych dawek środków zwiotczających metabolizowanych przez ten enzym, takich jak sukcynylocholina i miwakurium. Diagnostyka obejmuje oznaczenie poziomu pseudocholinesterazy w surowicy oraz badania genetyczne, a postępowanie przedzabiegowe polega na unikaniu tych leków i stosowaniu alternatywnych zwiotczających, np. rokuronium, wekuronium, atrakurium czy cisatrakurium. W przypadku przedłużonej blokady nerwowo-mięśniowej konieczne jest wspomaganie wentylacji mechanicznej oraz sedacja, a odwracanie blokady inhibitorami cholinesterazy (np. neostygminą) jest przeciwwskazane ze względu na ryzyko nasilenia zwiotczenia. Metody takie jak transfuzje świeżo mrożonego osocza (FFP) czy koncentratu krwinek czerwonych są kontrowersyjne i niezalecane rutynowo ze względu na zmienność aktywności enzymu i ryzyko powikłań.
amplifikacja PCR, atrakurium, benzokaina, blokada nerwowo-mięśniowa, chloroprokaina, cholinesteraza surowicza, cisatrakurium, elektrowstrząsy, fizostygmina, inhibitor cholinesterazy, kokaina, koncentrat krwinek czerwonych, neostygmina, niedobór pseudocholinesterazy, prokaina, rokuronium, środek zwiotczający, sugammadeks, sukcynylocholina, świeżo mrożone osocze, tetrakaina, wekuronium, wentylacja mechaniczna - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Sugammadex Delfarma 100 mg/ml
Sugammadex Delfarma, roztwór do wstrzykiwań o stężeniu 100 mg/ml, jest wskazany do odwrócenia blokady nerwowo-mięśniowej wywołanej przez rokuronium lub wekuronium u dorosłych pacjentów po zabiegach operacyjnych. Preparat dostępny jest w fiolkach 2 ml (200 mg) oraz 5 ml (500 mg), charakteryzuje się pH 7-8 oraz osmolarnością 300-500 mOsm/kg. Każdy ml roztworu zawiera do 9,7 mg sodu, co należy uwzględnić u pacjentów z ograniczeniem sodu w diecie. Mechanizm działania polega na selektywnym wiązaniu cząsteczek środków zwiotczających, co umożliwia szybkie przywrócenie funkcji nerwowo-mięśniowych i oddechowych.
- Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Sugammadex Kalceks 100 mg/ml
Sugammadex Kalceks w stężeniu 100 mg/ml jest wskazany do odwracania blokady nerwowo-mięśniowej wywołanej przez niedepolaryzujące środki zwiotczające, głównie rokuronium i wekuronium, stosowane w anestezjologii. Lek umożliwia szybkie przywrócenie funkcji mięśniowej po zabiegach chirurgicznych, co jest kluczowe w sytuacjach nagłych, takich jak trudności z utrzymaniem drożności dróg oddechowych. W populacji pediatrycznej Sugammadex Kalceks jest zalecany jedynie do rutynowego odwracania blokady po rokuronium u dzieci w wieku 2-17 lat, natomiast stosowanie u dzieci poniżej 2 roku życia nie jest rekomendowane ze względu na brak danych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności. Preparat dostępny jest w fiolkach 2 ml (200 mg) i 5 ml (500 mg), co pozwala na dostosowanie dawki do masy ciała i głębokości blokady.
blokada nerwowo-mięśniowa, drożność dróg oddechowych, działanie niepożądane, funkcje życiowe, monitoring funkcji życiowych, monitorowanie nerwowo-mięśniowe, napięcie mięśniowe, niedrożność dróg oddechowych, odwracanie blokady, okres pooperacyjny, przewodnictwo nerwowo-mięśniowe, rokuronium, sprzęt resuscytacyjny, środek zwiotczający, środek zwiotczający niedepolaryzujący, sugammadeks, wekuronium, wentylacja pacjenta, znieczulenie ogólne, zwiotczenie mięśniowe - Leksykon substancji czynnych
Bromek rokuroniowy – Przeciwwskazania stosowania
Bromek rokuroniowy (Rocuronium Kabi) to środek zwiotczający mięśnie szkieletowe dostępny w roztworze do wstrzykiwań o stężeniu 10 mg/ml, stosowany w anestezjologii. Bezwzględnym przeciwwskazaniem do jego podania jest nadwrażliwość na substancję czynną, jon bromkowy lub składniki pomocnicze preparatu. Każda fiolka zawiera jony sodu: 0,72 mmol (16,7 mg) w fiolce 5 ml oraz 1,44 mmol (33,4 mg) w fiolce 10 ml, co należy uwzględnić u pacjentów na diecie niskosodowej. Preparat ma pH 2,8-3,2 i osmolarność 270-330 mOsmol/kg; zmiana wyglądu roztworu powinna wzbudzić podejrzenia co do jego stabilności i bezpieczeństwa stosowania.
anestezjolog, blokada przewodnictwa nerwowo-mięśniowego, bromek rokuroniowy, dysfagia, intubacja dotchawicza, jon sodu, nadwrażliwość, osmolarność, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, Rocuronium Kabi, roztwór do wstrzykiwań, środek zwiotczający, wentylacja mechaniczna, zwiotczenie mięśni szkieletowych - Leksykon leków
Skład i postać leku – Dexmedetomidine EVER Pharma
Dexmedetomidine EVER Pharma jest dostępny jako jałowy koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji o stężeniu 100 mikrogramów/ml deksmedetomidyny chlorowodorku. Produkt ma postać klarownego, bezbarwnego roztworu o pH 4,5–7,0 i wymaga rozcieńczenia przed podaniem do stężeń 4 lub 8 mikrogramów/ml. Dostępne opakowania zawierają ampułki lub fiolki o pojemnościach 2 ml (200 mikrogramów), 4 ml (400 mikrogramów) oraz 10 ml (1000 mikrogramów). Substancje pomocnicze to chlorek sodu i woda do wstrzykiwań, przy czym każdy mililitr koncentratu zawiera mniej niż 1 mmol sodu (około 3,5 mg), co jest istotne dla pacjentów na diecie niskosodowej. Rozcieńczanie można przeprowadzać w 5% roztworze glukozy, płynie Ringera, roztworze mannitolu lub 0,9% roztworze chlorku sodu, a po przygotowaniu roztwór należy delikatnie wymieszać i skontrolować wizualnie.
bezylan atrakurium, bromek glikopirolanu, bromek pankuronium, bromek rokuronium, bromek wekuronium, chlorek miwakurium, chlorowodorek fenylefryny, cytrynian fentanylu, deksmedetomidyny chlorowodorek, dobutamina, dopamina, etomidat, koncentrat do sporządzania roztworu, lek anestetyczny, lek cholinolityczny, lek wazoaktywny, midazolam, mleczan Ringera, noradrenalina, płyn Ringera, siarczan atropiny, siarczan morfiny, środek zwiotczający, stabilność chemiczna i fizyczna, substytut osocza, sukcynylcholina, tiopental sodu, warunki aseptyczne - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Aerrane 100%
Izofluran, będący halogenowym pochodnym eteru metylowo-etylowego (100% eter 1-chloro-2,2,2-trifluoroetylo-difluorometylowy), jest stosowany wziewnie do indukcji i podtrzymywania znieczulenia ogólnego. Charakteryzuje się dawkozależnym wywoływaniem przemijającej utraty świadomości i analgezji, a także hamowaniem układu oddechowego i krążenia. W trakcie znieczulenia obserwuje się zmniejszenie objętości oddechowej przy niezmienionej lub nieznacznie zwiększonej częstości oddechów, co może prowadzić do hiperkapnii i wtórnej tachykardii oraz wzrostu pojemności minutowej serca. Ciśnienie tętnicze obniża się nieznacznie podczas indukcji, a w fazie podtrzymywania proporcjonalnie do głębokości znieczulenia. Izofluran nie wywołuje bradykardii, a częstość akcji serca pozostaje stabilna lub nieznacznie wzrasta, co kompensuje zmniejszenie pojemności wyrzutowej serca. W przypadku kontrolowanej wentylacji i utrzymania prawidłowego pCO₂ pojemność minutowa serca pozostaje stabilna.
akcja serca, bradykardia, ciśnienie tętnicze, częstość oddechowa, elektroencefalografia, hiperkapnia, indukcja znieczulenia, intubacja dotchawicza, izofluran, komorowe zaburzenia rytmu, mieszanina oddechowa, napięcie mięśniowe, objętość oddechowa, odruch gardłowy, odruch krtaniowy, pojemność minutowa, pojemność wyrzutowa serca, środek zwiotczający, układ oddechowy, wentylacja kontrolowana, wydzielanie śliny, znieczulenie ogólne, zniesienie czucia bólu - Leksykon substancji czynnych
Cisatrakurium – Przeciwwskazania stosowania
Cisatrakurium, jako niedepolaryzujący środek zwiotczający mięśnie szkieletowe, jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na cisatrakurium, atrakurium oraz kwas benzenosulfonowy, który stanowi składnik wszystkich preparatów (w tym Cisatracurium Accord, Kabi, Kalceks i Nimbex). Szczególną uwagę należy zwrócić na możliwość reakcji krzyżowych między cisatrakurium a atrakurium ze względu na ich pokrewieństwo strukturalne. Preparat Cisatracurium Kalceks dodatkowo wymaga wykluczenia nadwrażliwości na substancje pomocnicze. Dostępne stężenia cisatrakurium to 2 mg/ml i 5 mg/ml, podawane w formie roztworu do wstrzykiwań lub infuzji.
anestezjolog, benzenosulfonian cisatrakurium, intensywna terapia, lek zwiotczający, nadwrażliwość na atrakurium, niedepolaryzujący środek zwiotczający, procedura anestezjologiczna, reakcja alergiczna, reakcja krzyżowa, reakcja nadwrażliwości, roztwór do infuzji, roztwór do wstrzykiwań, środek zwiotczający, substancja czynna, substancja pomocnicza, znieczulenie ogólne - Leksykon substancji czynnych
Desfluran – Interakcje
Desfluran, jako wziewny środek anestetyczny, wykazuje istotne interakcje farmakodynamiczne z wieloma lekami stosowanymi w anestezjologii. Współpodawanie desfluranu z podtlenkiem azotu (N₂O) powoduje znaczące zmniejszenie wartości MAC desfluranu, co wymaga odpowiedniego dostosowania stężenia anestetyku. Desfluran silnie nasila działanie zarówno depolaryzujących, jak i niedepolaryzujących środków zwiotczających mięśnie szkieletowe, zmniejszając ED₉₅ suksametonium o około 30%, a atrakurium i pankuronium o około 50%. W przypadku wekuronium ED₉₅ jest obniżona o 14% w porównaniu do izofluranu, a czas ustępowania blokady nerwowo-mięśniowej jest wydłużony. Zaleca się monitorowanie stopnia zwiotczenia mięśni za pomocą relaksometrii w celu precyzyjnego dostosowania dawek leków zwiotczających. Ponadto, opioidy (np. fentanyl w dawkach 3-6 μg/kg) oraz benzodiazepiny (np. midazolam w dawkach 25-50 μg/kg) obniżają MAC desfluranu odpowiednio o 46-64% i 15-17%, co również wymaga korekty dawkowania i monitorowania głębokości znieczulenia.
alkohol etylowy, atrakurium, benzodiazepina, beta-adrenolityk, blokada przewodnictwa nerwowo-mięśniowego, chlorek suksametonium, depresja krążeniowa, depresja oddechowa, desfluran, efekt hipotensyjny, fentanyl, głębokość znieczulenia, inhibitor ACE, inhibitor konwertazy angiotensyny, inhibitor MAO, inhibitor monoaminooksydazy, izofluran, lek zwiotczający mięśnie szkieletowe, midazolam, migotanie komór, minimalne stężenie pęcherzykowe, odstęp QT, opioid, ośrodkowy układ nerwowy, pankuronium, podtlenek azotu, receptor GABA, receptor NMDA, relaksometria, środek anestetyczny wziewny, środek zwiotczający, suksametonium, tolerancja krzyżowa, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, wekuronium, znieczulenie ogólne - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Sugammadex AptaPharma 100 mg/ml
Sugammadex AptaPharma (100 mg/ml, roztwór do wstrzykiwań) jest stosowany do odwracania blokady przewodnictwa nerwowo-mięśniowego wywołanej przez rokuronium lub wekuronium. Dawkowanie zależy od stopnia blokady: 4 mg/kg masy ciała przy poziomie 1-2 w skali PTC (średni czas powrotu T4/T1 do 0,9 około 3 min), 2 mg/kg przy ponownym pojawieniu się T2 (czas około 2 min), a w przypadku natychmiastowego odwrócenia blokady rokuronium dawka wynosi 16 mg/kg (czas około 1,5 min). U pacjentów otyłych (BMI ≥ 40 kg/m²) dawkę oblicza się na podstawie rzeczywistej masy ciała. U osób starszych (≥65 lat) czas powrotu przewodnictwa jest wydłużony (do 3,6 min u ≥75 lat), jednak dawkowanie pozostaje bez zmian. Sugammadex podaje się dożylnie w bolusie, szybko (w ciągu 10 sekund), pod nadzorem anestezjologa z monitorowaniem przewodnictwa nerwowo-mięśniowego.
anestezjolog, blokada przewodnictwa nerwowo-mięśniowego, bolus, bromek rokuronium, klirens kreatyniny, koagulopatia, nawrót blokady, otyłość chorobliwa, pacjent pediatryczny, rokuronium, środek zwiotczający, stosunek T4/T1, stymulacja tężcowa, sugammadeks, wkłucie dożylne, wskaźnik masy ciała, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zniesienie blokady - Leksykon leków
Przedawkowanie – Remifentanil B. Braun 5 mg
Przedawkowanie remifentanylu manifestuje się nasileniem jego farmakologicznych efektów, przede wszystkim depresją ośrodka oddechowego, sztywnością mięśniową oraz hipotonią tętniczą. Depresja oddechowa może mieć różne nasilenie, od spłycenia oddechu do całkowitego zatrzymania oddychania, co stanowi bezpośrednie zagrożenie życia i wymaga natychmiastowej interwencji. Sztywność mięśniowa utrudnia wentylację, a spadek ciśnienia tętniczego i zaburzenia układu krążenia mogą pojawić się jako powikłania wtórne. Ze względu na bardzo krótki czas działania remifentanylu, objawy przedawkowania ustępują zwykle w ciągu 10 minut od odstawienia leku, co ogranicza okres ryzyka do fazy bezpośrednio po podaniu.
antagonista receptorów opioidowych, blokada przewodnictwa nerwowo-mięśniowego, depresja oddechowa, duszność, funkcje życiowe, hipotonia, nalokson, opioidowy środek przeciwbólowy, parametry krążeniowe, parametry oddechowe, płyn dożylny, remifentanyl, spadek ciśnienia tętniczego, środek wazopresyjny, środek zwiotczający, sztywność mięśniowa, wentylacja kontrolowana, wentylacja wspomagana, zaburzenia układu krążenia, zahamowanie ośrodka oddechowego - Leksykon substancji czynnych
Atrakuriowy bezylan – Działania niepożądane
Atrakuriowy bezylan, stosowany jako środek zwiotczający mięśnie szkieletowe, wiąże się z szeregiem działań niepożądanych, które należy uwzględnić w praktyce klinicznej. Najczęściej obserwuje się niedociśnienie tętnicze oraz zaczerwienienie skóry (częstość ≥ 1/100 do < 1/10), oba związane z uwalnianiem histaminy. Skurcz oskrzeli występuje niezbyt często (≥ 1/1 000 do < 1/100) i stanowi szczególne zagrożenie u pacjentów z chorobami układu oddechowego. Rzadko (≥ 1/10 000 do < 1/1 000) pojawia się pokrzywka, mogąca być wczesnym objawem reakcji alergicznej. Najpoważniejszym powikłaniem są bardzo rzadkie (< 1/10 000) ciężkie reakcje anafilaktyczne lub anafilaktoidalne, które mogą prowadzić do wstrząsu, niewydolności krążenia i zatrzymania akcji serca, zwłaszcza przy jednoczesnym stosowaniu innych leków znieczulających.
astma, atrakuriowy bezylan, blokada nerwowo-mięśniowa, drgawki, encefalopatia niedotlenienna, hipowolemia, kortykosteroid, laudanozyna, miopatia, mocznica, niedociśnienie tętnicze, niewydolność krążenia, obrzęk mózgu, osłabienie mięśniowe, pokrzywka, przewlekła obturacyjna choroba płuc, reakcja anafilaktyczna, skurcz oskrzeli, środek zwiotczający, uraz głowy, uwalnianie histaminy, wirusowe zapalenie mózgu, wstrząs, zaburzenie mięśniowo-szkieletowe, zaburzenie naczyniowe, zaburzenie skóry, zaburzenie układu immunologicznego, zaburzenie układu nerwowego, zaburzenie układu oddechowego, zaczerwienienie skóry, zatrzymanie akcji serca - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Sugammadex Reddy 100 mg/ml
Sugammadeks (Sugammadex Reddy 100 mg/ml) jest stosowany do odwrócenia blokady nerwowo-mięśniowej wywołanej przez środki zwiotczające. Brak jest danych klinicznych dotyczących jego stosowania u kobiet w ciąży, co wymaga ostrożności i indywidualnej oceny stosunku korzyści do ryzyka. Badania przedkliniczne na zwierzętach nie wykazały negatywnego wpływu na przebieg ciąży, rozwój zarodka, płodu, poród ani rozwój pourodzeniowy potomstwa. W kontekście płodności u ludzi brak jest odpowiednich badań klinicznych, jednak dane zwierzęce nie wskazują na szkodliwe działanie sugammadeksu na funkcje rozrodcze.
- Leksykon leków
Interakcje leku – Sugammadex Noridem 100 mg/ml
Sugammadeks wykazuje interakcje lekowe głównie poprzez mechanizmy wyparcia i wychwytu, wpływając na skuteczność własną oraz innych leków. Szczególnie istotne są interakcje z toremifenem i dożylnym kwasem fusydowym, które mogą wydłużać czas powrotu stosunku T4/T1 do 0,9, co wiąże się z ryzykiem nawrotu blokady nerwowo-mięśniowej i koniecznością monitorowania pacjenta przez około 15 minut po podaniu innych leków w ciągu 7,5 godziny od zastosowania sugammadeksu. Sugammadeks zmniejsza także ekspozycję na progestageny o około 34% (AUC) przy dawce 4 mg/kg, co może obniżać skuteczność hormonalnych środków antykoncepcyjnych, wymagając stosowania dodatkowych metod antykoncepcji przez 7 dni oraz postępowania zgodnego z zaleceniami ulotki antykoncepcyjnej. Ponadto, stosowanie leków nasilających blokadę nerwowo-mięśniową w okresie pooperacyjnym zwiększa ryzyko nawrotu blokady, co wymaga ścisłego monitorowania i ewentualnego ponownego podania sugammadeksu.
antagonista witaminy K, aPTT, blokada przewodnictwa nerwowo-mięśniowego, dabigatran, funkcja nerwowo-mięśniowa, heparyna drobnocząsteczkowa, heparyna niefrakcjonowana, hormonalny produkt antykoncepcyjny, interakcje farmakodynamiczne, interakcje farmakokinetyczne, kompleks z sugammadeksem, kwas fusydowy, nawrót blokady nerwowo-mięśniowej, parametry koagulologiczne, płytka nerwowo-mięśniowa, powinowactwo wiązania, PT/INR, rokuronium, rywaroksaban, środek zwiotczający, toremifen, wekuronium, wentylacja mechaniczna - Leksykon leków
Interakcje leku – Sugammadex AptaPharma 100 mg/ml
Sugammadeks wykazuje specyficzne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne, głównie poprzez mechanizm wyparcia rokuronium lub wekuronium z kompleksu z sugammadeksem, co może prowadzić do nawrotu blokady nerwowo-mięśniowej. Szczególnie istotne są interakcje z toremifenem, który ma wysokie powinowactwo do sugammadeksu i może wydłużać czas powrotu stosunku T4/T1 do 0,9, oraz dożylnym kwasem fusydowym, który może nieznacznie wydłużyć ten czas. Po podaniu sugammadeksu należy monitorować pacjenta przez około 15 minut po podaniu innych leków w ciągu 7,5 godziny, zwracając uwagę na objawy nawrotu blokady. Ponadto, sugammadeks może obniżać skuteczność hormonalnych środków antykoncepcyjnych, zmniejszając ekspozycję na progestagen o 34% (AUC), co jest klinicznie istotne i wymaga stosowania dodatkowych metod antykoncepcji przez 7 dni lub postępowania zgodnego z zaleceniami ulotki.
anestezja, antagonista witaminy K, blokada nerwowo-mięśniowa, blokada przewodnictwa nerwowo-mięśniowego, czas częściowej tromboplastyny po aktywacji, czas protrombinowy, dabigatran, depresja oddechowa, heparyna drobnocząsteczkowa, heparyna niefrakcjonowana, hormonalny środek antykoncepcyjny, interakcja farmakodynamiczna, interakcja wychwytu, interakcja wyparcia, kwas fusydowy, lek anestetyczny, lek blokujący przewodnictwo nerwowo-mięśniowe, nawrót blokady nerwowo-mięśniowej, okres okołooperacyjny, okres pooperacyjny, opioid, ośrodkowy układ nerwowy, progestagen, progesteron w surowicy, rokuronium, rywaroksaban, środek anestetyczny, środek antykoncepcyjny, środek zwiotczający, stosunek T4/T1, sugammadeks, toremifen, wekuronium, wentylacja mechaniczna