jadłowstręt psychiczny
Jadłowstręt psychiczny (anorexia nervosa) to zaburzenie odżywiania charakteryzujące się świadomym ograniczaniem przyjmowania pokarmów, prowadzącym do znacznej utraty masy ciała oraz intensywnym lękiem przed przytyciem. Choroba dotyka głównie nastolatki i młode kobiety, choć występuje również u mężczyzn.
Patomechanizm anoreksji obejmuje czynniki biologiczne, psychologiczne i społeczno-kulturowe. Klinicznie obserwuje się BMI poniżej 17,5 kg/m², zaburzenia hormonalne (amenorrhea u kobiet, spadek poziomu testosteronu u mężczyzn), dysfunkcje układu sercowo-naczyniowego oraz zaburzenia elektrolitowe. Pacjenci wykazują zniekształcony obraz własnego ciała, nadmierne skupienie na masie ciała i wyglądzie.
Diagnostyka opiera się na kryteriach DSM-5 lub ICD-10, obejmując wywiad, badanie fizykalne, ocenę stanu odżywienia oraz badania laboratoryjne. Leczenie wymaga podejścia multidyscyplinarnego łączącego normalizację masy ciała, psychoterapię (głównie poznawczo-behawioralną) oraz farmakoterapię wspomagającą. Wczesne rozpoznanie znacząco poprawia rokowanie.
Powikłania nieleczonej anoreksji mogą być poważne i obejmować osteoporozę, zaburzenia rytmu serca, niewydolność nerek, upośledzenie funkcji poznawczych, a w skrajnych przypadkach nawet zgon. Śmiertelność w anoreksji jest najwyższa spośród wszystkich zaburzeń psychicznych, sięgając 5-20% w zależności od badanej populacji.
Powiązane wpisy
- Leksykon chorób i schorzeń
Bulimia nervosa – Patofizjologia i mechanizm
Bulimia nervosa to złożone zaburzenie odżywiania charakteryzujące się epizodami kompulsywnego objadania się oraz kompensacyjnymi zachowaniami, takimi jak wymioty czy nadużywanie środków przeczyszczających. Neurobiologicznie obserwuje się obniżone poziomy noradrenaliny i serotoniny (5-HT) w fazie aktywnej choroby, z powrotem do normy lub przewagą po remisji, co koreluje z zaburzeniami kontroli apetytu i zachowań kompulsywnych. Dysfunkcje układu dopaminergicznego, zwłaszcza zmniejszone uwalnianie dopaminy w prążkowiu, wiążą się z częstszymi epizodami objadania się. Zmiany neuropeptydowe (m.in. neuropeptyd Y, cholecystokinina) oraz strukturalne i funkcjonalne zaburzenia w obwodach korowo-limbicznych, w tym nieprawidłowa aktywacja kory przedczołowej, wpływają na kontrolę zachowań żywieniowych i przetwarzanie obrazu ciała. Zaburzenia funkcji żołądka, takie jak zmniejszona aktywność mięśniowa i opóźnione opróżnianie, są raczej konsekwencją niż przyczyną choroby. Czynniki genetyczne, hormonalne (np. zaburzenia poziomów estradiolu, testosteronu, greliny) oraz mikrobiota jelitowa odgrywają istotną rolę w patogenezie bulimii nervosa.
5-hydroksytryptamina, aktywność serotoninergiczna, bulimia nervosa, cholecystokinina, citalopram, dopamina, epizod objadania się, fluoksetyna, funkcja dopaminergiczna, funkcja serotoninergiczna, grelina, hormon uwalniający kortykotropinę, jadłowstręt psychiczny, kora oczodołowo-czołowa, kora przedczołowa, mikrobiom jelitowy, neuropeptyd Y, noradrenalina, obwód korowo-limbiczny, opóźnione opróżnianie żołądka, peptyd YY, pozytonowa tomografia emisyjna, PTSD, receptor dopaminowy, receptor serotoniny, regulacja apetytu, remisja choroby, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, serotonina, sertralina, somatostatyna, środek moczopędny, środek przeczyszczający, układ dopaminergiczny, układ neuroprzekaźnikowy, wazopresyna, wydzielanie insuliny, wywoływanie wymiotów, zaburzenie lękowe, zachowanie kompensacyjne, zachowanie kompulsywne, zespół stresu pourazowego, β-endorfina - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Symkinet MR 40 mg
Metylofenidat w postaci kapsułek o zmodyfikowanym uwalnianiu (Symkinet MR) jest przeciwwskazany u pacjentów z jaskrą, guzami chromochłonnymi nadnerczy, nadczynnością tarczycy oraz w trakcie stosowania nieselektywnych i nieodwracalnych inhibitorów MAO (oraz przez co najmniej 14 dni po ich odstawieniu) ze względu na ryzyko poważnych powikłań, takich jak przełom nadciśnieniowy. Lek nie powinien być stosowany u osób z ciężkimi zaburzeniami psychicznymi, w tym ciężką depresją, jadłowstrętem psychicznym, skłonnościami samobójczymi, objawami psychotycznymi, maniakalnymi epizodami, schizofrenią, zaburzeniami osobowości typu borderline oraz niekontrolowaną chorobą afektywną dwubiegunową typu I. Ponadto, ze względu na działanie sympatykomimetyczne, Symkinet MR jest przeciwwskazany u pacjentów z ciężkim nadciśnieniem tętniczym, niewydolnością serca, chorobą niedokrwienną serca, kardiomiopatiami, przebytym zawałem mięśnia sercowego, zaburzeniami rytmu serca oraz innymi poważnymi schorzeniami sercowo-naczyniowymi i neurologicznymi, w tym przebytym udarem mózgu czy tętniakiem mózgu.
anomalia naczyniowa, choroba afektywna dwubiegunowa, choroba niedokrwienna serca, ciężka depresja, ciężkie nadciśnienie tętnicze, cukrzyca, działanie sympatykomimetyczne, epilepsja, guz chromochłonny nadnerczy, inhibitory monoaminooksydazy, jadłowstręt psychiczny, jaskra, kanałopatia, kardiomiopatia, mania, metylofenidat o zmodyfikowanym uwalnianiu, nadczynność tarczycy, nadwrażliwość na metylofenidat, niedobór sacharazy-izomaltazy, nietolerancja sacharozy, niewydolność serca, objawy psychotyczne, osobowość borderline, schizofrenia, skłonności samobójcze, tętniak mózgu, tyreotoksykoza, udar mózgu, wrodzone wady serca, zaburzenia naczyń mózgowych, zaburzenia nastroju, zaburzenia rytmu serca, zapalenie naczyń, zarostowa choroba tętnic, zawał mięśnia sercowego, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Medikinet CR 20 mg 20 mg
Stosowanie leku Medikinet CR (chlorowodorek metylofenidatu) jest przeciwwskazane u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną lub składniki pomocnicze, w tym sacharozę (114,65–131,13 mg na kapsułkę 20 mg). Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest jaskra ze względu na ryzyko wzrostu ciśnienia wewnątrzgałkowego. Leku nie należy stosować u pacjentów z guzem chromochłonnym, nadczynnością tarczycy lub tyreotoksykozą, a także w trakcie terapii nieselektywnymi i nieodwracalnymi inhibitorami MAO oraz przez minimum 14 dni po ich odstawieniu z powodu ryzyka przełomu nadciśnieniowego.
anomalia naczyniowa, antagonista receptora H2, bezkwaśność żołądka, choroba afektywna dwubiegunowa, choroba niedokrwienna serca, ciężka depresja, ciśnienie wewnątrzgałkowe, guz chromochłonny, inhibitor monoaminooksydazy, inhibitor pompy protonowej, jadłowstręt psychiczny, jaskra, kanałopatia, kardiomiopatia, lek zobojętniający kwas żołądkowy, mania, nadciśnienie tętnicze, nadczynność tarczycy, niewydolność serca, objaw psychotyczny, osobowość chwiejna emocjonalnie, przełom nadciśnieniowy, schizofrenia, skłonność samobójcza, tętniak mózgu, tyreotoksykoza, udar mózgu, wrodzona wada serca, zaburzenie anorektyczne, zaburzenie naczyń mózgowych, zaburzenie nastroju, zaburzenie rytmu serca, zapalenie naczyń, zarostowa choroba tętnic, zawał mięśnia sercowego - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Medikinet CR 30 mg 30 mg
Metylofenidat w postaci Medikinet CR, dostępny w kapsułkach o zmodyfikowanym uwalnianiu w dawkach od 5 do 60 mg, posiada liczne przeciwwskazania kliniczne. Lek jest niewskazany u pacjentów z nadwrażliwością na metylofenidat lub substancje pomocnicze, w tym sacharozę (zawartość od 63,57 do 159,22 mg w zależności od dawki). Przeciwwskazania obejmują jaskrę, guza chromochłonnego, nadczynność tarczycy, a także stosowanie nieselektywnych i nieodwracalnych inhibitorów MAO (oraz okres 14 dni po ich odstawieniu) ze względu na ryzyko przełomu nadciśnieniowego. Ponadto, lek jest przeciwwskazany u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami psychiatrycznymi, takimi jak ciężka depresja, zaburzenia psychotyczne, mania, schizofrenia, czy niekontrolowana choroba afektywna dwubiegunowa typu I, zarówno w przebiegu aktualnym, jak i w wywiadzie.
anomalia naczyniowa, antagonista receptora H2, bezkwaśność żołądka, choroba afektywna dwubiegunowa, choroba niedokrwienna serca, ciężka depresja, ciśnienie wewnątrzgałkowe, guz chromochłonny, inhibitor monoaminooksydazy, inhibitor pompy protonowej, jadłowstręt psychiczny, jaskra, kanałopatia, kapsułka o zmodyfikowanym uwalnianiu, kardiomiopatia, lek zobojętniający kwas żołądkowy, mania, metylofenidat, nadciśnienie tętnicze, nadczynność tarczycy, niewydolność serca, objaw psychotyczny, osobowość borderline, phaeochromocytoma, przełom nadciśnieniowy, schizofrenia, tętniak mózgu, tyreotoksykoza, udar mózgu, wrodzona wada serca, zaburzenie anorektyczne, zaburzenie nastroju, zaburzenie rytmu serca, zapalenie naczyń, zarostowa choroba tętnic, zawał mięśnia sercowego - Leksykon substancji czynnych
Cyproheptadyna – Dawkowanie i sposób podawania
Cyproheptadyna, lek o działaniu przeciwhistaminowym, stosowany jest w różnych wskazaniach klinicznych, z dawkowaniem dostosowanym do wieku, masy ciała oraz rodzaju schorzenia. U dorosłych dawka początkowa wynosi zwykle 12 mg/dobę (4 mg 3 razy dziennie), z maksymalną dawką do 20 mg/dobę. W przewlekłej pokrzywce stosuje się 6 mg/dobę, a w ostrych napadach migreny 4 mg, z możliwością powtórzenia dawki do 8 mg w ciągu 4-6 godzin. W jadłowstręcie psychicznym zalecana dawka to 12 mg/dobę podzielone na trzy dawki. U dzieci powyżej 2 lat dawka wynosi 0,25 mg/kg/dobę (8 mg/m² powierzchni ciała), z podziałem na grupy wiekowe: 2-6 lat – 2 mg 2-3 razy/dobę (max 8 mg), 7-14 lat – 8-12 mg 2-3 razy/dobę (max 16 mg). Cyproheptadyna jest przeciwwskazana u dzieci poniżej 2 lat oraz u osób w podeszłym wieku ze względu na ryzyko działań niepożądanych, takich jak zawroty głowy, senność i niedociśnienie.
cyproheptadyna, dawka początkowa, dawka podtrzymująca, dawka podzielona, działanie przeciwhistaminowe, jadłowstręt psychiczny, lek przeciwhistaminowy, maksymalna dawka dobowa, ostry napad migreny, Peritol, podanie doustne, przewlekła pokrzywka, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Medikinet CR 50 mg 50 mg
Lek Medikinet CR (chlorowodorek metylofenidatu) w formie kapsułek o zmodyfikowanym uwalnianiu jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną lub składniki pomocnicze, w tym sacharozę (63,57–159,22 mg na kapsułkę, w preparacie 50 mg: 116,00–132,68 mg). Bezwzględne przeciwwskazania obejmują jaskrę, guz chromochłonny, nadczynność tarczycy, stosowanie nieselektywnych i nieodwracalnych inhibitorów MAO oraz stany po ich odstawieniu przez minimum 14 dni. Ponadto lek jest przeciwwskazany u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami psychicznymi (np. ciężka depresja, psychozy, choroba afektywna dwubiegunowa typu I niekontrolowana), poważnymi schorzeniami układu sercowo-naczyniowego (np. ciężkie nadciśnienie, niewydolność serca, choroba niedokrwienna, kardiomiopatie, zawał mięśnia sercowego w wywiadzie) oraz patologią naczyń mózgowych (np. tętniak, udar, zapalenia naczyń). Przeciwwskazaniem jest także przedłużona bezkwaśność żołądka (pH > 5,5) podczas terapii antagonistami receptora H2, inhibitorami pompy protonowej lub lekami zobojętniającymi kwas żołądkowy.
antagoniści receptora H2, bezkwaśność żołądka, chlorowodorek metylofenidatu, choroba afektywna dwubiegunowa, choroba niedokrwienna serca, ciężka depresja, guz chromochłonny, inhibitory monoaminooksydazy, inhibitory pompy protonowej, jadłowstręt psychiczny, jaskra, kanałopatia, kapsułki o zmodyfikowanym uwalnianiu, kardiomiopatia, mania, miażdżyca, migrena, nadciśnienie tętnicze, nadczynność tarczycy, nadwrażliwość na substancję czynną, napad drgawkowy, nietolerancja sacharozy, niewydolność serca, objawy psychotyczne, osobowość borderline, padaczka, przełom nadciśnieniowy, schizofrenia, skłonności samobójcze, tętniak mózgu, tyreotoksykoza, udar, wrodzone wady serca, zaburzenia lękowe, zaburzenia naczyń mózgowych, zaburzenia nastroju, zaburzenia rytmu serca, zapalenie naczyń, zarostowa choroba tętnic, zawał mięśnia sercowego - Leksykon leków
Działania niepożądane – Atenza 45 mg
Lek Atenza zawierający metylofenidatu chlorowodorek w tabletkach o przedłużonym uwalnianiu (dawki 18 mg, 27 mg, 36 mg, 45 mg, 54 mg) wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, które występują z różną częstością. Najczęstsze działania obejmują zaburzenia neuropsychiatryczne, takie jak bezsenność i nerwowość (bardzo często, ≥1/10), ból głowy (bardzo często), a także zaburzenia ze strony układu pokarmowego (ból brzucha, nudności, biegunka – często, ≥1/100 do <1/10) oraz sercowo-naczyniowe (tachykardia, arytmia, nadciśnienie tętnicze – często). U dzieci obserwuje się umiarkowane opóźnienie wzrostu i masy ciała przy długotrwałym stosowaniu. Rzadziej występują poważne powikłania, takie jak zaburzenia psychotyczne, próby samobójcze (bardzo rzadko, <1/10 000), ciężkie reakcje alergiczne, zaburzenia hematologiczne (leukopenia, trombocytopenia) oraz poważne incydenty sercowo-naczyniowe (zawał mięśnia sercowego, zatrzymanie akcji serca). Konieczne jest monitorowanie parametrów życiowych, funkcji wątroby, układu krwiotwórczego oraz stanu psychicznego pacjentów, zwłaszcza u osób z wcześniejszymi zaburzeniami psychicznymi lub chorobami sercowo-naczyniowymi.
arytmia, częstomocz, dławica piersiowa, drgawki, dyskineza, fosfataza zasadowa, jadłowstręt, jadłowstręt psychiczny, kołatanie serca, krwiomocz, leukopenia, mania, martwicze zapalenie naczyń, metylofenidatu chlorowodorek, mydriaza, nadciśnienie tętnicze, niedokrwistość, objaw Raynauda, obrzęk naczynioruchowy, omamy, ostra niewydolność wątroby, plamica małopłytkowa, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, ruchy choreoatetotyczne, rumień wielopostaciowy, śpiączka wątrobowa, tabletka o przedłużonym uwalnianiu, tachykardia, zaburzenie akomodacji, zaburzenie erekcji, zaburzenie naczyniowo-mózgowe, zaburzenie psychotyczne, zapalenie górnych dróg oddechowych, zapalenie nosa i gardła, zapalenie zatok, zawał mięśnia sercowego, zawał mózgu, zespół Tourette’a, złuszczające zapalenie skóry - Leksykon chorób i schorzeń
Bulimia nerwicowa nieograniczona – Diagnostyka i diagnoza
Bulimia nerwicowa nieograniczona (BED) jest najczęstszym zaburzeniem odżywiania, charakteryzującym się nawracającymi epizodami objadania się, podczas których pacjent spożywa w ciągu około 2 godzin ilość pokarmu znacznie przekraczającą normę, jednocześnie odczuwając brak kontroli nad jedzeniem. Kryteria diagnostyczne DSM-5 wymagają występowania epizodów co najmniej raz w tygodniu przez 3 miesiące, bez towarzyszących kompensacyjnych zachowań (np. przeczyszczania). Nasilenie BED klasyfikuje się na podstawie częstotliwości epizodów: łagodne (1-3/tydzień), umiarkowane (4-7/tydzień), ciężkie (8-13/tydzień) oraz skrajnie ciężkie (≥14/tydzień). Diagnostyka opiera się na szczegółowym wywiadzie klinicznym, ocenie psychiatrycznej (np. EDE, BES) oraz badaniach laboratoryjnych (m.in. glukoza na czczo, profil lipidowy, funkcje wątroby i tarczycy), które służą wykluczeniu innych schorzeń i ocenie powikłań. W diagnostyce różnicowej należy odróżnić BED od bulimii nerwicowej, jadłowstrętu psychicznego oraz zaburzeń współistniejących, takich jak depresja czy zaburzenia lękowe.
bulimia nerwicowa nieograniczona, choroba tarczycy, choroba zapalna jelit, diagnoza różnicowa, DSM-5, Eating Disorder Examination, enzym wątrobowy, epizod objadania się, funkcja tarczycy, funkcja wątroby, jadłowstręt psychiczny, lisdeksamfetamina, profil lipidowy, remisja, selektywny inhibitor wychwytu serotoniny, terapia interpersonalna, terapia poznawczo-behawioralna, udoskonalona terapia poznawczo-behawioralna, wywiad kliniczny, zaburzenie depresyjne, zaburzenie endokrynologiczne, zaburzenie lękowe, zaburzenie osobowości borderline, zaburzenie z napadami objadania się, zachowanie kompensacyjne