Poliowirus typ 3
Substancja czynna zawiera toksoidy błoniczy, tężcowy oraz antygeny krztuścowe, a także inaktywowany poliowirus. Stosuje się ją w szczepieniach przypominających przeciwko błonicy, tężcowi, krztuścowi i poliomyelitis u dzieci od 3 roku życia oraz dla biernej ochrony niemowląt poprzez szczepienie matek w ciąży. Ma postać zawiesiny do wstrzykiwań. Podawanie powinno odbywać się zgodnie z oficjalnymi zaleceniami zdrowotnymi.
- Leki z tą substancją
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje
- Przeciwwskazania stosowania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania
-
Dawkowanie i sposób podawania
Poliowirus typu 3 (szczep Saukett) jest składnikiem szczepionki skojarzonej Boostrix Polio, zawierającej 32 jednostki antygenu D inaktywowanego poliowirusa typu 3 w dawce 0,5 ml. Szczepionka ta, przeznaczona dla osób od 3 roku życia, łączy ochronę przeciw błonicy, tężcowi, krztuścowi oraz poliomyelitis, zawierając również poliowirusy typu 1 (40 jednostek antygenu D) i typu 2 (8 jednostek antygenu D). Podawanie domięśniowe, preferencyjnie w mięsień naramienny, jest kluczowe dla uzyskania optymalnej odpowiedzi immunologicznej. Boostrix Polio jest dopuszczona do stosowania u kobiet ciężarnych w II i III trymestrze oraz w profilaktyce poekspozycyjnej u osób z ryzykiem tężca, gdzie równolegle podaje się immunoglobulinę przeciwtężcową.
W przypadku osób z nieznaną historią szczepień lub nieukończonym cyklem szczepień przeciw błonicy, tężcowi, krztuścowi i poliomyelitis, zaleca się podanie pierwszej dawki Boostrix Polio, a następnie dwóch dawek przypominających zawierających antygeny błonicy i tężca po 1 i 6 miesiącach, celem uzyskania maksymalnej odpowiedzi immunologicznej. Powtórne szczepienia powinny być wykonywane zgodnie z oficjalnymi zaleceniami. Nie określono bezpieczeństwa i skuteczności stosowania Boostrix Polio u dzieci poniżej 3 lat. Szczepionka ma postać białej, mętnej zawiesiny do wstrzykiwań i jest podawana w dawce 0,5 ml zawierającej stałą ilość 32 jednostek antygenu D poliowirusa typu 3.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Poliowirus typ 3 – Dawkowanie i sposób podawania
antygen błonicy, Boostrix Polio, dawka przypominająca, immunoglobulina przeciwtężcowa, inaktywowany poliowirus, jednostka antygenu D, mięsień naramienny, odpowiedź immunologiczna, podanie domięśniowe, poliomyelitis, poliowirus typu 3, profilaktyka poekspozycyjna, szczepienie podstawowe, szczepionka przeciw poliomyelitis, tężec, toksoid tężcowy, zawiesina do wstrzykiwań -
Działania niepożądane
Poliowirus typ 3, obecny w szczepionce Boostrix Polio w postaci inaktywowanego szczepu Saukett (32 jednostki antygenu D na dawkę 0,5 ml), jest składnikiem skojarzonej szczepionki przeciw błonicy, tężcowi, krztuścowi i poliomyelitis. Preparat ma formę białej, mętnej zawiesiny do wstrzykiwań i jest produkowany z użyciem hodowli komórkowej VERO. Poliowirus jest adsorbowany na wodorotlenku glinu oraz fosforanie glinu, co zwiększa immunogenność, ale może też nasilać miejscową reaktogenność. Profil bezpieczeństwa szczepionki został oceniony w badaniach klinicznych na 1863 osobach w wieku od 4 do 93 lat. Najczęstsze działania niepożądane to reakcje miejscowe: ból (31,3-82,3%), zaczerwienienie i obrzęk skóry, pojawiające się zwykle w ciągu 48 godzin i ustępujące samoistnie. Dodatkowo obserwowano zmęczenie, gorączkę ≥38°C, bóle mięśniowe i głowy, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, a rzadziej wysypki i reakcje alergiczne, w tym bardzo rzadko anafilaksję.
Szczepionka może zawierać śladowe ilości formaldehydu, neomycyny, polimyksyny, kwasu para-aminobenzoesowego (<0,07 ng/dawka) oraz fenyloalaniny (0,0298 µg/dawka), co należy uwzględnić u pacjentów z nadwrażliwościami. Działania niepożądane klasyfikowane są według częstości: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1000 do <1/100), rzadko (≥1/10 000 do <1/1000) i bardzo rzadko (<1/10 000). Szczególną ostrożność zaleca się u pacjentów z zaburzeniami odporności. Wszystkie niepożądane odczyny poszczepienne powinny być zgłaszane zgodnie z krajowymi wytycznymi nadzoru farmakoterapii, co umożliwia monitorowanie bezpieczeństwa stosowania inaktywowanego poliowirusa typu 3 w szczepionce Boostrix Polio.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Poliowirus typ 3 – Działania niepożądane
anafilaksja, badanie kliniczne, biegunka, ból brzucha, ból głowy, ból mięśniowy, ból w miejscu iniekcji, Boostrix Polio, cefalgia, charakterystyka produktu leczniczego, ciężka reakcja alergiczna, działanie niepożądane, fenyloalanina, formaldehyd, fosforan glinu, gorączka, hodowla komórkowa VERO, immunogenność szczepionki, inaktywowany poliowirus, kwas para-aminobenzoesowy, mialgia, nadzór nad bezpieczeństwem farmakoterapii, neomycyna, nudność, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk tkanek, pokrzywka, polimyksyna, poliowirus typ 3, profil bezpieczeństwa, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktoidalna, reakcja w miejscu podania, rumień skóry, świąd, szczep Saukett, szczepionka przeciw błonicy, szczepionka przeciw krztuścowi, szczepionka przeciw poliomyelitis, szczepionka przeciw tężcowi, szczepionka przeciwko poliomyelitis, wirus polio, wodorotlenek glinu, wymioty, wysypka, zaburzenie odporności, zaburzenie żołądkowo-jelitowe, zaczerwienienie skóry, zmęczenie -
Przeciwwskazania stosowania
Poliowirus typ 3 (szczep Saukett) jest składnikiem inaktywowanej szczepionki skojarzonej Boostrix Polio, występującym w dawce 0,5 ml w ilości 32 jednostek antygenu D. Przeciwwskazania do stosowania tej szczepionki obejmują nadwrażliwość na inaktywowany poliowirus lub substancje pomocnicze, takie jak neomycyna, polimyksyna czy formaldehyd, które mogą występować w śladowych ilościach. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest także wystąpienie reakcji nadwrażliwości po wcześniejszych szczepieniach przeciw poliomyelitis lub innym składnikom szczepionki skojarzonej (błonica, tężec, krztusiec). Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z przejściową trombocytopenią, powikłaniami neurologicznymi po szczepieniach oraz u osób z encefalopatią o nieznanej etiologii w ciągu 7 dni po szczepieniu przeciw krztuścowi.
Podanie szczepionki zawierającej poliowirus typ 3 powinno być odroczone u pacjentów z ostrymi, ciężkimi chorobami przebiegającymi z gorączką, natomiast łagodne infekcje nie stanowią przeciwwskazania. Szczególną uwagę należy zwrócić na pacjentów z zaburzeniami odporności, chorobami układu nerwowego oraz zaburzeniami krzepnięcia, gdzie konieczna jest indywidualna ocena korzyści i ryzyka. W przypadku wątpliwości dotyczących bezpieczeństwa szczepienia zaleca się konsultację ze specjalistą chorób zakaźnych lub immunologiem klinicznym. Dokładny wywiad dotyczący wcześniejszych szczepień i reakcji niepożądanych jest kluczowy dla kwalifikacji pacjenta do szczepienia.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Poliowirus typ 3 – Przeciwwskazania stosowania
antygen krztuśca, choroba układu nerwowego, drgawki, encefalopatia, epizod hipotoniczno-hiporeaktywny, formaldehyd, immunolog kliniczny, inaktywowany poliowirus, inaktywowany wirus polio, jednostka antygenu D, komponent krztuścowy, nadwrażliwość, neomycyna, ostra choroba z gorączką, polimyksyna, poliomyelitis, poliowirus typ 3, powikłania neurologiczne, przejściowa trombocytopenia, reakcja nadwrażliwości, szczepionka Boostrix Polio, szczepionka skojarzona, zaburzenie krzepnięcia, zaburzenie odporności -
Przedawkowanie
Przedawkowanie szczepionki Boostrix Polio zawierającej inaktywowany poliowirus typu 3 (szczep Saukett, 32 jednostki antygenu D w standardowej dawce 0,5 ml) nie wiąże się z istotnym zwiększeniem ryzyka poważnych działań niepożądanych w porównaniu do prawidłowego dawkowania. Profil działań niepożądanych po przedawkowaniu jest zbliżony do tego obserwowanego po standardowej dawce i obejmuje typowe reakcje miejscowe (ból, zaczerwienienie, obrzęk) oraz ogólnoustrojowe (gorączka, zmęczenie, bóle głowy i mięśni). Nie stwierdzono specyficznych objawów toksyczności ani zależności dawka-odpowiedź, a inaktywowany poliowirus typu 3, poddany procesowi inaktywacji w hodowli komórkowej VERO, nie posiada zdolności do replikacji ani wywoływania poliomyelitis.
W przypadku potwierdzonego przedawkowania szczepionki Boostrix Polio zaleca się standardowe postępowanie objawowe oraz monitorowanie pacjenta, gdyż nie istnieje specyficzne antidotum dla składników szczepionki. Leczenie powinno koncentrować się na łagodzeniu objawów takich jak gorączka i ból. Dostępne dane kliniczne nie wskazują na poważne konsekwencje zdrowotne wynikające z przedawkowania, a rokowanie jest zazwyczaj dobre, z objawami o charakterze przejściowym. Monitorowanie bezpieczeństwa farmakoterapii pozostaje kluczowe, jednak obecne obserwacje potwierdzają stabilny i przewidywalny profil bezpieczeństwa szczepionki nawet w przypadku podania dawki przekraczającej standardową 0,5 ml.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Poliowirus typ 3 – Przedawkowanie
antidotum, antygen D, bezpieczeństwo farmakoterapii, Boostrix Polio, działania niepożądane, hodowla komórkowa VERO, inaktywowany poliowirus typu 3, leczenie objawowe, monitorowanie bezpieczeństwa, poliowirus typu 1, poliowirus typu 2, proces inaktywacji, przedawkowanie szczepionki, reakcja ogólnoustrojowa, reakcja w miejscu wstrzyknięcia, szczep Saukett -
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Poliowirus typ 3 (szczep Saukett) jest składnikiem szczepionki Boostrix Polio, obecnym w dawce 0,5 ml w stężeniu 32 jednostek antygenu D. Substancja ta, w formie inaktywowanej, została poddana szerokim badaniom przedklinicznym, które potwierdziły jej akceptowalny profil bezpieczeństwa. Badania toksykologiczne na modelach zwierzęcych nie wykazały szczególnych zagrożeń dla człowieka, a proces produkcji obejmuje namnażanie wirusa w hodowli komórkowej VERO oraz jego inaktywację, co eliminuje ryzyko związane z żywym wirusem. W ocenie uwzględniono także obecność śladowych ilości formaldehydu, neomycyny i polimyksyny, które nie wpływają negatywnie na bezpieczeństwo szczepionki.
Przedkliniczne badania dotyczące wpływu poliowirusa typ 3 na funkcje reprodukcyjne i rozwój zarodkowo-płodowy przeprowadzono na samicach szczurów i królików. Nie stwierdzono negatywnego wpływu na płodność, przebieg porodu ani rozwój postnatalny potomstwa, a także nie zaobserwowano działania teratogennego. Kompleksowa ocena danych potwierdza, że szczepionka zawierająca inaktywowany poliowirus typ 3 charakteryzuje się wysokim bezpieczeństwem stosowania, co jest istotne w kontekście jej wieloskładnikowego zastosowania w profilaktyce chorób zakaźnych.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Poliowirus typ 3 – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
badanie toksykologiczne, Boostrix Polio, ciężarna samica, działanie teratogenne, formaldehyd, funkcja reprodukcyjna, hodowla komórkowa VERO, inaktywowany wirus polio, model zwierzęcy, neomycyna, okres laktacji, płodność, polimyksyna, poliowirus typ 3, proces inaktywacji, rozwój postnatalny, rozwój zarodkowo-płodowy, szczep Saukett, szczepionka wieloskładnikowa -
Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
Szczepionka Boostrix Polio zawiera inaktywowany poliowirus typ 3 (szczep Saukett) w dawce 0,5 ml, z 32 jednostkami antygenu D, adsorbowanym na 0,3 mg Al(OH)3 i 0,2 mg AlPO4. Przed podaniem należy przeprowadzić szczegółowy wywiad lekarski, zwracając uwagę na wcześniejsze reakcje niepożądane, takie jak gorączka ≥40,0°C, zapaść, przewlekły płacz ≥3 godzin czy drgawki w ciągu 48 godzin po wcześniejszych szczepieniach. Szczepionka powinna być stosowana ostrożnie u pacjentów z trombocytopenią lub zaburzeniami krzepnięcia, z możliwością podania podskórnego i ucisku miejsca iniekcji przez minimum 2 minuty. U pacjentów z zaburzeniami odporności, w tym zakażonych HIV, możliwa jest obniżona odpowiedź immunologiczna, jednak infekcja HIV nie stanowi przeciwwskazania do szczepienia.
Podanie szczepionki nie jest przeciwwskazane u pacjentów z wywiadem drgawek gorączkowych lub rodzinnym, jednak należy monitorować możliwość wystąpienia omdleń i reakcji anafilaktycznych, zapewniając odpowiednie procedury ratunkowe. Szczepionka nie powinna być podawana donaczyniowo. W składzie znajdują się substancje pomocnicze, takie jak kwas para-aminobenzoesowy (<0,07 ng/dawka), fenyloalanina (0,0298 µg/dawka), sód (<1 mmol/23 mg/dawka) i potas (<1 mmol/39 mg/dawka), które mogą mieć znaczenie kliniczne, zwłaszcza u pacjentów z fenyloketonurią. Ze względu na możliwość braku pełnej odpowiedzi immunologicznej u niektórych osób, ważne jest dokumentowanie nazwy i numeru serii szczepionki dla celów identyfikowalności.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Poliowirus typ 3 – Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
antygen D poliowirusa, drgawki gorączkowe, działanie niepożądane, epizod hipotoniczno-hiporeaktywny, fenyloketonuria, fosforan glinu, inaktywowany poliowirus, krwawienie, kwas para-aminobenzoesowy, odpowiedź immunologiczna, omdlenie, parestezja, poliowirus typ 3, reakcja anafilaktyczna, ruchy toniczno-kloniczne, skurcz oskrzeli, szczep Saukett, szczepionka Boostrix Polio, trombocytopenia, wodorotlenek glinu, wywiad lekarski, zaburzenie krzepnięcia, zaburzenie odporności, zakażenie HIV -
Właściwości farmakokinetyczne
Szczepionka Boostrix Polio zawiera inaktywowany poliowirus typu 3 (szczep Saukett) w dawce 32 jednostek antygenu D na 0,5 ml. Wirus jest namnażany w hodowli komórkowej VERO i inaktywowany, co eliminuje zdolność do replikacji przy zachowaniu immunogenności. Antygeny, w tym poliowirus, są adsorbowane na wodorotlenku glinu (0,3 mg Al3+) oraz fosforanie glinu (0,2 mg Al3+), co zapewnia stabilność i odpowiednie uwalnianie po podaniu domięśniowym. Produkt występuje jako biała, mętna zawiesina w ampułko-strzykawce, typowa dla szczepionek z adsorbowanymi antygenami. W procesie produkcji mogą występować śladowe ilości formaldehydu, neomycyny i polimyksyny, związane z metodami inaktywacji i oczyszczania.
W przypadku poliowirusa typu 3 w szczepionce Boostrix Polio nie stosuje się klasycznych parametrów farmakokinetycznych takich jak dystrybucja tkankowa, wiązanie z białkami, metabolizm, eliminacja czy okres półtrwania. Wynika to z faktu, że skuteczność szczepionki opiera się na indukcji specyficznej odpowiedzi immunologicznej, a nie na bezpośrednim działaniu farmakologicznym. Kluczowym wskaźnikiem jest zdolność do wywołania odpowiedzi humoralnej i komórkowej, ocenianej przez miana przeciwciał po podaniu dawki 32 jednostek antygenu D. Takie podejście jest standardem w ocenie immunogenności szczepionek zawierających inaktywowane wirusy.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Poliowirus typ 3 – Właściwości farmakokinetyczne
adsorbcja antygenu, dystrybucja antygenu, formaldehyd, fosforan glinu, hodowla komórkowa VERO, immunizacja, inaktywowany poliowirus typu 3, jednostka antygenu D, miano przeciwciał, neomycyna, odpowiedź humoralna, odpowiedź immunologiczna, odpowiedź komórkowa, podanie domięśniowe, polimyksyna, poliowirus typu 3, szczep Saukett, szczepionka Boostrix Polio, właściwość antygenowa, wodorotlenek glinu -
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Poliowirus typu 3 (szczep Saukett) w szczepionce Boostrix Polio występuje w formie inaktywowanej, zawierającej 32 jednostki antygenu D, i jest składnikiem wieloskładnikowego preparatu przeciw błonicy, tężcowi, krztuścowi oraz poliomyelitis. Szczepionka ta jest rekomendowana do stosowania w drugim i trzecim trymestrze ciąży, co potwierdzają badania kliniczne (zrandomizowane, kontrolowane badanie z udziałem 341 kobiet oraz prospektywne badanie obserwacyjne obejmujące 793 kobiety) oraz dane z monitorowania po wprowadzeniu do obrotu. Nie wykazano w nich negatywnego wpływu na przebieg ciąży, zdrowie płodu ani noworodka. Brak jest jednak prospektywnych danych dotyczących bezpieczeństwa stosowania w pierwszym trymestrze. Badania na modelach zwierzęcych nie wskazują na szkodliwy wpływ szczepionki na płodność, rozwój embrionalny, poród czy rozwój pourodzeniowy.
Wpływ szczepionki na karmienie piersią nie był przedmiotem dedykowanych badań, jednak ze względu na obecność inaktywowanych składników, w tym poliowirusa typu 3, nie przewiduje się ryzyka dla dziecka karmionego piersią. Lekarz powinien indywidualnie ocenić stosunek korzyści do potencjalnego, teoretycznego ryzyka, podkreślając korzyści wynikające z ochrony matki przed chorobami zakaźnymi. Zaleca się informowanie pacjentek o konieczności zgłaszania ewentualnych działań niepożądanych po szczepieniu. Stałe monitorowanie bezpieczeństwa stosowania Boostrix Polio w ciąży i laktacji pozostaje istotne dla dalszego gromadzenia danych klinicznych.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Poliowirus typ 3 – Wpływ na płodność, ciążę i laktację
antygen D, badanie kliniczne randomizowane, badanie obserwacyjne prospektywne, bierne monitorowanie, błonica, Boostrix Polio, działanie niepożądane, inaktywowany poliowirus, krztusiec, laktacja, poliomyelitis, poliowirus typu 3, profil bezpieczeństwa, rozwój embrionalny, rozwój pourodzeniowy, tężec, toksoid, trymestr ciąży -
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
Poliowirus typ 3 (szczep Saukett) jest kluczowym składnikiem inaktywowanej szczepionki Boostrix Polio, w której dawce 0,5 ml zawiera 32 jednostki antygenu D. Szczepionka ta, produkowana na hodowli komórkowej VERO, zawiera również inaktywowane antygeny poliowirusów typ 1 (szczep Mahoney, 40 jednostek antygenu D) oraz typ 2 (szczep MEF-1, 8 jednostek antygenu D), a także toksoidy błoniczy (≥2 jednostki międzynarodowe), tężcowy (≥20 jednostek międzynarodowych) i antygeny Bordetella pertussis. Wszystkie składniki są adsorbowane na wodorotlenku glinu (0,3 mg Al3+) i fosforanie glinu (0,2 mg Al3+). Preparat może zawierać śladowe ilości formaldehydu, neomycyny, polimyksyny, kwasu para-aminobenzoesowego (<0,07 ng/dawka) oraz fenyloalaniny (0,0298 µg/dawka), które nie wpływają na bezpieczeństwo stosowania.
Dane kliniczne oraz charakterystyka produktu leczniczego wskazują, że szczepionka Boostrix Polio nie wywiera istotnego wpływu na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych ani obsługi maszyn. Brak jest klinicznie istotnych działań niepożądanych związanych z inaktywowanym poliowirusem typu 3, które mogłyby zaburzać sprawność psychomotoryczną pacjenta. W praktyce klinicznej nie ma konieczności szczególnego ostrzegania pacjentów o ograniczeniach w tym zakresie po podaniu szczepionki. Zaleca się jednak standardową obserwację pacjenta pod kątem ewentualnych reakcji poszczepiennych, które w rzadkich przypadkach mogą wpływać na sprawność psychofizyczną, choć nie są bezpośrednio związane z antygenem poliowirusa typu 3.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Poliowirus typ 3 – Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
Boostrix Polio, Bordetella pertussis, charakterystyka produktu leczniczego, fenyloalanina, formaldehyd, fosforan glinu, hemaglutynina włókienkowa, inaktywowany poliowirus, komórki Vero, kwas para-aminobenzoesowy, neomycyna, pertaktyna, polimyksyna, poliomyelitis, poliowirus typ 3, reakcja poszczepienna, serotypy poliowirusa, sprawność psychomotoryczna, szczep Mahoney, szczep MEF-1, toksoid błoniczy, toksoid krztuścowy, toksoid tężcowy, wodorotlenek glinu, zawiesina do wstrzykiwań -
Wskazania do stosowania
Poliowirus typu 3 (szczep Saukett) w szczepionce Boostrix Polio występuje w formie inaktywowanej w dawce 32 jednostek antygenu D na 0,5 ml. Wirus jest namnażany w hodowli komórkowej VERO i inaktywowany, co zapewnia bezpieczeństwo preparatu. Boostrix Polio jest szczepionką skojarzoną, zawierającą również inaktywowane poliowirusy typu 1 (40 j. antygenu D) i 2 (8 j. antygenu D), toksoid błoniczy (≥2 j.m., 2,5 Lf), toksoid tężcowy (≥20 j.m., 5 Lf) oraz antygeny Bordetella pertussis (toksoid krztuścowy 8 μg, hemaglutynina włókienkowa 8 μg, pertaktyna 2,5 μg). Preparat zawiera adiuwanty wodorotlenek glinu (0,3 mg Al3+) i fosforan glinu (0,2 mg Al3+), które zwiększają immunogenność. Szczepionka jest wskazana do stosowania jako dawka przypominająca u osób powyżej 3 roku życia, w celu wzmocnienia odporności nabytej podczas szczepień podstawowych przeciw poliomyelitis, zgodnie z krajowymi wytycznymi.
Boostrix Polio może być stosowana u kobiet w ciąży, co zapewnia ochronę matki oraz bierną ochronę noworodka, głównie przed krztuścem, choć zawiera również inaktywowany poliowirus typu 3. Preparat ma postać białej, mętnej zawiesiny do wstrzykiwań, podawanej w dawce 0,5 ml. W szczepionce mogą występować śladowe ilości formaldehydu, neomycyny, polimyksyny, kwasu para-aminobenzoesowego (<0,07 ng/dawka) oraz fenyloalaniny (0,0298 μg/dawka). Stosowanie szczepionki powinno być zgodne z aktualnymi zaleceniami epidemiologicznymi i krajowymi wytycznymi dotyczącymi szczepień przypominających przeciw poliomyelitis.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Poliowirus typ 3 – Wskazania do stosowania
adiuwant, antygen krztuśca, bierna ochrona noworodka, Bordetella pertussis, formaldehyd, fosforan glinu, hemaglutynina włókienkowa, hodowla komórkowa VERO, immunogenność szczepionki, inaktywacja wirusa, neomycyna, ochrona immunologiczna, odporność nabyta, pertaktyna, polimyksyna, poliowirus typ 3, sytuacja epidemiologiczna, szczepienie przypominające, szczepionka przeciwko poliomyelitis, toksoid błoniczy, toksoid krztuścowy, wirus polio, wodorotlenek glinu