Navirel
Koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 10 mg/ml
Produkt leczniczy zawiera winoreblinę w postaci winianu w stężeniu 10 mg/ml i jest dostępny w formie koncentratu do sporządzania roztworu do infuzji. Stosuje się go w leczeniu przerzutowego raka piersi u pacjentów, u których chemioterapia z użyciem antybiotyku antracyklinowego i taksanu była nieskuteczna lub nieodpowiednia. Ponadto znajduje zastosowanie w terapii niedrobnokomórkowego raka płuca w zaawansowanym stadium. Lek jest podawany dożylnie, co umożliwia precyzyjne dawkowanie i kontrolę terapii.
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje leku
- Profil bezpieczeństwa leku
- Przeciwwskazania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Skład i postać leku
- Specjalne ostrzeżenia
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania
-
Dawkowanie i sposób podawania
Navirel, zawierający winorelbinę w stężeniu 10 mg/ml, jest podawany w standardowej dawce 25-30 mg/m² powierzchni ciała raz w tygodniu, z maksymalną tolerowaną dawką na jedno podanie wynoszącą 35,4 mg/m² oraz maksymalną dawką całkowitą 60 mg. Lek dostępny jest w fiolkach 1 ml (10 mg) i 5 ml (50 mg) i wymaga indywidualnego dostosowania dawkowania w zależności od protokołu leczenia i czynników klinicznych pacjenta, zwłaszcza w terapii skojarzonej z innymi cytostatykami.
Winorelbinę można podawać dwoma metodami: powolnym wstrzyknięciem trwającym 6-10 minut po rozcieńczeniu w 20-50 ml 0,9% NaCl lub 5% glukozy, lub krótką infuzją trwającą 20-30 minut po rozcieńczeniu w 125 ml tych samych roztworów. Po podaniu leku konieczne jest przepłukanie żyły minimum 250 ml 0,9% NaCl w celu minimalizacji ryzyka miejscowego podrażnienia i powikłań naczyniowych. Navirel jest jałowym koncentratem do sporządzania roztworu do infuzji, przeznaczonym do pojedynczego dawkowania, o przezroczystej, bezbarwnej do bladożółtej barwie.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Dawkowanie i sposób podawania – Navirel 10 mg/ml
-
Profil bezpieczeństwa leku
Winorelbina (Navirel) jest przeciwwskazana u kobiet karmiących piersią oraz u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby niezwiązanymi z procesem nowotworowym. W przypadku kobiet karmiących, brak danych dotyczących przenikania leku do mleka ludzkiego oraz potencjalnego ryzyka dla noworodków/dzieci wymaga przerwania karmienia przed rozpoczęciem terapii. U pacjentów z niewydolnością wątroby stosowanie winorelbiny jest zabronione ze względu na ryzyko poważnych działań niepożądanych i brak bezpieczeństwa stosowania w tej grupie.
Brak jest danych dotyczących wpływu winorelbiny na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn, jednak ze względu na możliwe działania niepożądane zaleca się zachowanie ostrożności. Nie ma również dostępnych informacji na temat interakcji z alkoholem, bezpieczeństwa stosowania u osób starszych oraz u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek. W związku z tym, decyzje terapeutyczne w tych grupach powinny być podejmowane indywidualnie, z uwzględnieniem potencjalnych ryzyk i korzyści. Monitorowanie pacjentów jest wskazane, zwłaszcza w przypadku braku danych klinicznych.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Profil bezpieczeństwa leku – Navirel 10 mg/ml
-
Przedawkowanie
Przedawkowanie winorelbiny, stosowanej dożylnie, prowadzi do poważnej toksyczności, przede wszystkim hipoplazji szpiku kostnego, skutkującej pancytopenią. W konsekwencji obserwuje się neutropenię predysponującą do zakażeń ogólnoustrojowych, gorączkę oraz powikłania gastroenterologiczne, takie jak niedrożność porażenna jelit. Brak swoistej odtrutki wymusza leczenie objawowe i wspomagające, obejmujące codzienne monitorowanie morfologii krwi, przetoczenia preparatów krwiopochodnych, podawanie czynników wzrostu (np. G-CSF), a także antybiotykoterapię o szerokim spektrum działania w przypadku infekcji. Konieczne jest ścisłe monitorowanie parametrów życiowych, funkcji wątroby i układu krążenia ze względu na potencjalną hepatotoksyczność i kardiotoksyczność winorelbiny.
Postępowanie kliniczne w przypadku przedawkowania winorelbiny wymaga hospitalizacji, najlepiej na oddziale intensywnej terapii, z uwagi na ryzyko ciężkich powikłań. W przypadku niedrożności porażennej jelit wskazane jest odbarczenie przewodu pokarmowego za pomocą zgłębnika nosowo-żołądkowego oraz leczenie prokinetyczne, a w razie braku poprawy – interwencja chirurgiczna. Leczenie wspomagające obejmuje także profilaktykę i terapię zakażeń, przetoczenia krwi i jej składników oraz monitorowanie i wsparcie funkcji narządowych. Kompleksowe podejście diagnostyczne i terapeutyczne jest kluczowe dla minimalizacji ryzyka powikłań i poprawy rokowania pacjenta po przedawkowaniu winorelbiny.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Przedawkowanie – Navirel 10 mg/ml
antybiotyk o szerokim spektrum, antybiotykoterapia empiryczna, chemioterapia, czynnik wzrostu, czynność wątroby, enzym wątrobowy, G-CSF, hepatotoksyczność, hipoplazja szpiku kostnego, leczenie prokinetyczne, małopłytkowość, morfologia krwi obwodowej, neutropenia, niedokrwistość, niedrożność porażenna jelit, oddział intensywnej opieki medycznej, odtrutka, pancytopenia, parametr hemodynamiczny, preparat krwiopochodny, przetoczenie krwi, supresja szpiku kostnego, winorelbina, wydolność krążeniowa, zakażenie ogólnoustrojowe, zgłębnik nosowo-żołądkowy -
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Przedkliniczne badania toksykologiczne winorelbiny wykazały, że głównym ograniczeniem dawkowania jest mielosupresja, stanowiąca kluczowy efekt toksyczny u zwierząt laboratoryjnych. Badania genotoksyczności potwierdziły indukcję aneuploidii i poliploidii, co wskazuje na potencjalne ryzyko destabilizacji genetycznej u ludzi. W testach kancerogenności na myszach i szczurach nie stwierdzono działania rakotwórczego, jednakże ocena dotyczyła jedynie niskich dawek, co ogranicza interpretację wyników.
Analizy wpływu winorelbiny na reprodukcję ujawniły embriotoksyczne i fetotoksyczne działanie już przy dawkach subterapeutycznych, objawiające się opóźnieniem wzrostu wewnątrzmacicznego oraz kostnienia. Działanie teratogenne zaobserwowano przy dawkach toksycznych dla matki, manifestujące się wadami rozwojowymi, takimi jak zrost kręgów i brak żeber. U samców stwierdzono osłabienie spermatogenezy oraz zmniejszenie czynności wydzielniczej gruczołu krokowego i pęcherzyków nasiennych, jednak bez wpływu na płodność szczurów. Wyniki te podkreślają konieczność ostrożności w stosowaniu winorelbiny, zwłaszcza u kobiet w wieku rozrodczym oraz monitorowania parametrów hematologicznych.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Navirel 10 mg/ml
aneuploidia, dawka subterapeutyczna, działanie embriotoksyczne, działanie genotoksyczne, działanie kancerogenne, działanie teratogenne, genotoksyczność, gruczoł krokowy, mielosupresja, model zwierzęcy, opóźnienie kostnienia, opóźnienie wzrostu wewnątrzmacicznego, pęcherzyk nasienny, poliploidia, potencjał rakotwórczy, spermatogeneza, toksyczność, wada rozwojowa, wpływ na reprodukcję, zaburzenie chromosomalne, zrost kręgów -
Skład i postać leku
Navirel to koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji zawierający winorelbiny winian w stężeniu 10 mg/ml, dostępny w fiolkach 1 ml (10 mg) oraz 5 ml (50 mg). Produkt jest przeznaczony do podania dożylnego i wymaga rozcieńczenia w chlorku sodu 0,9% lub glukozie 5% w objętościach zależnych od schematu podania: powolne wstrzyknięcie (6-10 minut) w 20-50 ml rozcieńczalnika lub krótka infuzja (20-30 minut) w 125 ml. Nie należy stosować roztworów o zasadowym pH ani mieszać z innymi lekami poza zalecanymi. Po podaniu konieczne jest przepłukanie żyły co najmniej 250 ml chlorku sodu 0,9%. W przypadku wynaczynienia należy natychmiast przerwać infuzję, przepłukać żyłę, podać pozostałą dawkę inną żyłą oraz zastosować leczenie hialuronidazą i ciepłymi okładami, a w razie powikłań skonsultować chirurga plastycznego.
Ze względu na cytotoksyczne właściwości winorelbiny, przygotowanie i podanie Navirelu wymaga stosowania środków ochrony osobistej (gogle, rękawiczki, maska, odzież ochronna) oraz rygorystycznego przestrzegania zasad aseptyki. Produkt przechowuje się w lodówce w temperaturze 2-8°C, nie zamrażać, chronić przed światłem, a okres ważności wynosi 3 lata. Po rozcieńczeniu roztwór jest stabilny chemicznie i fizycznie do 24 godzin w temperaturze 2-8°C lub 25°C, jednak z mikrobiologicznego punktu widzenia powinien być zużyty natychmiast. Niewykorzystane resztki należy utylizować zgodnie z przepisami dotyczącymi leków cytotoksycznych. Navirel jest kompatybilny z materiałami infuzyjnymi wykonanymi ze szkła obojętnego, polichlorku winylu oraz winylooctanu.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Skład i postać leku – Navirel 10 mg/ml
hialuronidaza, infuzja dożylna, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, kontakt z błonami śluzowymi, lek cytotoksyczny, martwica tkanek, podrażnienie tkanek, precypitacja, reakcja niepożądana, stabilność chemiczno-fizyczna, stabilność mikrobiologiczna, warunki aseptyczne, winian winorelbiny, woda do wstrzykiwań, wstrzyknięcie dożylne, wynaczynienie, zamrażanie leków, zespół ciasnoty przedziałów powięziowych -
Specjalne ostrzeżenia
Winorelbina w postaci koncentratu do sporządzania roztworu do infuzji Navirel (10 mg/ml) powinna być podawana wyłącznie dożylnie pod ścisłym nadzorem lekarza specjalisty z doświadczeniem w terapii cytostatykami. Kluczowe jest prawidłowe umieszczenie kaniuli w żyle oraz przepłukanie żyły po infuzji roztworem chlorku sodu 0,9% (9 mg/ml). Wynaczynienie leku może prowadzić do silnego miejscowego podrażnienia tkanek, co wymaga natychmiastowego przerwania infuzji, obfitego przepłukania żyły roztworem chlorku sodu 0,9%, podania pozostałej dawki do innej żyły oraz zastosowania hialuronidazy i suchych, ciepłych okładów. W przypadku powikłań takich jak martwica tkanek czy zespół ciasnoty przedziałów powięziowych wskazana jest wczesna konsultacja chirurgiczna.
Podczas terapii winorelbiną konieczne jest regularne monitorowanie parametrów hematologicznych, w tym stężenia hemoglobiny, liczby leukocytów, granulocytów oraz płytek krwi przed każdym podaniem leku. Najczęstszym działaniem niepożądanym ograniczającym dawkowanie jest neutropenia o charakterze niekumulacyjnym, z osiąganiem najniższego poziomu (nadir) neutrofili w określonym czasie po podaniu. Systematyczne kontrolowanie liczby neutrofili umożliwia optymalne dostosowanie dawki i schematu leczenia, co minimalizuje ryzyko poważnych powikłań infekcyjnych u pacjentów poddawanych terapii winorelbiną.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Specjalne ostrzeżenia – Navirel
chirurg plastyczny, granulocyty, hemoglobina, hialuronidaza, koncentrat do sporządzania roztworu, lek cytostatyczny, leukocyty, martwica tkanek, nadir, neutrofile, neutropenia, parametry hematologiczne, płytki krwi, podanie dokanałowe, podanie dożylne, podrażnienie tkanek, powikłanie infekcyjne, roztwór chlorku sodu, winorelbina, wynaczynienie, zespół ciasnoty przedziałów powięziowych -
Właściwości farmakokinetyczne
Winorelbina, substancja czynna leku Navirel (10 mg/ml, koncentrat do infuzji), charakteryzuje się rozległą dystrybucją z objętością dystrybucji 25,4-40,1 l/kg oraz wysokim powinowactwem do tkanki płucnej (stosunek stężenia w tkance do osocza >300). Wiązanie z białkami osocza jest umiarkowane (13,5%), natomiast z płytkami krwi znaczne (78%). Farmakokinetyka winorelbiny jest liniowa do dawki 45 mg/m². Metabolizm zachodzi głównie w wątrobie przez CYP3A4, z powstaniem aktywnego metabolitu 4-O-deacetylowinorelbiny. Eliminacja przebiega głównie przez wydzielanie do żółci, z klirensem całkowitym 0,97-1,26 l/h/kg i okresem półtrwania w końcowej fazie >40 godzin; droga nerkowa odpowiada za mniej niż 20% eliminacji, głównie w formie niezmienionej substancji.
U pacjentów z upośledzoną czynnością nerek nie jest konieczna modyfikacja dawki ze względu na niewielki udział eliminacji nerkowej. W przypadku przerzutów do wątroby, gdy zajęcie miąższu przekracza 75%, obserwuje się obniżenie klirensu. Badania u pacjentów z umiarkowanym i ciężkim upośledzeniem czynności wątroby (bilirubina do 2-krotności GGN i aminotransferazy do 5-krotności GGN) nie wykazały istotnych różnic w klirensie przy dawkach odpowiednio do 25 mg/m² i 20 mg/m², jednak zaleca się ostrożność i monitorowanie hematologiczne. U osób starszych (≥70 lat) farmakokinetyka nie ulega zmianie, lecz ze względu na zwiększoną wrażliwość kliniczną wskazana jest ostrożność przy dawkowaniu.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Właściwości farmakokinetyczne – Navirel 10 mg/ml
aminotransferaza, białko osocza, bilirubina, biotransformacja, CYP3A4, deacetylowinorelbina, droga nerkowa, farmakokinetyka, klirens, krzywa eliminacji, niedrobnokomórkowy rak płuca, nowotwór płuca, objętość dystrybucji, okres półtrwania, parametr farmakokinetyczny, parametr hematologiczny, płytka krwi, powierzchnia ciała, przerzut do wątroby, stężenie w tkance płucnej, tkanka płucna, upośledzona czynność nerek, winian winorelbiny, wydzielanie żółci -
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Winorelbina w postaci winianu, stosowana w preparacie Navirel (10 mg/ml, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji), jest przeciwwskazana u kobiet w ciąży ze względu na potencjalne działanie embriotoksyczne i teratogenne potwierdzone w badaniach na zwierzętach oraz mechanizm działania leku. Kobiety w wieku rozrodczym muszą stosować skuteczną antykoncepcję podczas terapii oraz przez 3 miesiące po jej zakończeniu, a w przypadku zajścia w ciążę podczas leczenia konieczne jest skierowanie do poradni genetycznej. Brak danych dotyczących przenikania winorelbiny do mleka kobiecego oraz potencjalnego ryzyka dla niemowląt powoduje, że karmienie piersią należy przerwać przed rozpoczęciem terapii i nie kontynuować jej w trakcie leczenia.
Mężczyźni poddawani terapii winorelbiną powinni być poinformowani o ryzyku nieodwracalnej niepłodności i zaleca się, aby nie płodzili potomstwa w trakcie leczenia oraz przez 6 miesięcy po jego zakończeniu. Przed rozpoczęciem terapii warto rozważyć oddanie nasienia do banku nasienia. Lekarz powinien jasno przekazać pacjentom znaczenie przestrzegania tych zaleceń dla bezpieczeństwa ich zdrowia i potencjalnego potomstwa, a w przypadku kobiet w ciąży lub planujących ciążę rozważyć alternatywne opcje terapeutyczne, szczególnie w sytuacjach zagrażających życiu, gdzie konieczna jest ocena stosunku korzyści do ryzyka.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Navirel 10 mg/ml
-
Wskazania do stosowania
Navirel, zawierający winorelbina w postaci winianu, jest preparatem przeciwnowotworowym dostępnym jako koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji o stężeniu 10 mg/ml, w fiolkach 1 ml (10 mg) lub 5 ml (50 mg). Lek jest wskazany w monoterapii u pacjentów z przerzutowym rakiem piersi w IV stopniu zaawansowania, szczególnie gdy wcześniejsza chemioterapia z antracyklinami i taksanami zakończyła się niepowodzeniem lub jest przeciwwskazana ze względu na nadwrażliwość lub kardiotoksyczność. Ponadto, winorelbina znajduje zastosowanie w leczeniu niedrobnokomórkowego raka płuca (NDRP) w III i IV stadium, zarówno w monoterapii, jak i w schematach wielolekowych, w zależności od stanu klinicznego pacjenta i decyzji lekarza prowadzącego.
Decyzja o zastosowaniu Navirelu powinna uwzględniać stan ogólny pacjenta, ocenę sprawności według skali ECOG/WHO lub Karnofsky’ego, historię wcześniejszego leczenia przeciwnowotworowego, obecność przeciwwskazań oraz potencjalne interakcje lekowe. Lek wymaga odpowiedniego rozcieńczenia przed podaniem i powinien być podawany dożylnie w warunkach szpitalnych lub specjalistycznych ośrodkach onkologicznych pod nadzorem doświadczonego lekarza. Monitorowanie pacjenta pod kątem działań niepożądanych jest niezbędne dla bezpiecznego stosowania terapii.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Wskazania do stosowania – Navirel 10 mg/ml
antybiotyk antracyklinowy, chemioterapia, chemioterapia paliatywna, choroba przerzutowa, docetaksel, doksorubicyna, działanie niepożądane, epirubicyna, interakcje lekowe, kardiotoksyczność, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, leczenie radykalne, leczenie wielomodalne, miejscowo zaawansowany nowotwór, monoterapia, nawrót choroby, niedrobnokomórkowy rak płuca, paklitaksel, preparat przeciwnowotworowy, progresja choroby, przeciwwskazania do leczenia, przerzutowy rak piersi, schemat wielolekowy, schematy leczenia, skala ECOG, skala Karnofskiego, taksan, winorelbina