Lonamo Duo
Tabletki powlekane, 50 mg + 1000 mg
Lek zawiera sytagliptynę oraz metforminę, substancje stosowane w terapii cukrzycy typu 2. Wskazany jest do stosowania u dorosłych pacjentów, którzy nie osiągają odpowiedniej kontroli glikemii podczas monoterapii metforminą lub w terapii skojarzonej z innymi lekami przeciwcukrzycowymi, włączając insulinę. Preparat jest stosowany u osób, które potrzebują uzupełnienia leczenia farmakologicznego wraz z dietą i ćwiczeniami fizycznymi. Pomaga poprawić kontrolę poziomu cukru we krwi, gdy dotychczasowe leczenie jest niewystarczające.
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje leku
- Profil bezpieczeństwa leku
- Przeciwwskazania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Skład i postać leku
- Specjalne ostrzeżenia
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania
-
Dawkowanie i sposób podawania
Lonamo Duo to lek złożony zawierający 50 mg sytagliptyny i 850 mg lub 1000 mg metforminy chlorowodorku, stosowany w terapii cukrzycy typu 2. Dawkowanie powinno być indywidualnie dostosowane do pacjenta, z uwzględnieniem dotychczasowego schematu leczenia oraz czynności nerek (GFR). Maksymalna dawka dobowa sytagliptyny wynosi 100 mg, natomiast metforminy zależy od GFR: do 3000 mg przy GFR ≥ 60 mL/min, 2000 mg przy GFR 45-59 mL/min, 1000 mg przy GFR 30-44 mL/min, a poniżej 30 mL/min metformina jest przeciwwskazana. U pacjentów z niedostatecznie wyrównaną glikemią dawka sytagliptyny wynosi 50 mg dwa razy na dobę, a dawka metforminy powinna być zbliżona do dotychczas stosowanej, z koniecznością modyfikacji dawek pochodnych sulfonylomocznika lub insuliny w celu ograniczenia ryzyka hipoglikemii.
Przed rozpoczęciem terapii i w trakcie leczenia konieczna jest ocena i regularne monitorowanie czynności nerek, szczególnie u osób starszych i pacjentów z ryzykiem pogorszenia funkcji nerek (częstotliwość kontroli co 3-6 miesięcy). Leku nie należy stosować u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby oraz u dzieci i młodzieży poniżej 18 roku życia ze względu na brak potwierdzonej skuteczności. Lonamo Duo należy przyjmować dwa razy dziennie podczas posiłków, co zmniejsza ryzyko działań niepożądanych ze strony przewodu pokarmowego. W przypadku braku odpowiedniej dawki złożonej zaleca się stosowanie poszczególnych składników osobno.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Dawkowanie i sposób podawania – Lonamo Duo 50 mg + 1000 mg
agonista receptora PPARγ, chlorowodorek metforminy, dawka dobowa, działanie niepożądane, funkcja nerek, hipoglikemia, insulinoterapia, kwasica mleczanowa, monitorowanie funkcji nerek, monoterapia, niewyrównana glikemia, pacjent w podeszłym wieku, pochodna sulfonylomocznika, prawidłowa czynność nerek, przesączanie kłębuszkowe, przewód pokarmowy, sytagliptyna i metformina, tabletka powlekana, terapia skojarzona, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby -
Interakcje leku
Równoczesne podawanie sytagliptyny (50 mg dwa razy na dobę) i metforminy (1000 mg dwa razy na dobę) u pacjentów z cukrzycą typu 2 nie powoduje istotnych klinicznie zmian w farmakokinetyce obu leków. Produkt Lonamo Duo, zawierający te substancje, nie był badany pod kątem interakcji farmakokinetycznych jako całość, jednak badania oddzielne wykazały brak znaczących interakcji. Przeciwwskazane jest jednoczesne stosowanie alkoholu z Lonamo Duo ze względu na wysokie ryzyko kwasicy mleczanowej, szczególnie u pacjentów z głodzeniem, niedożywieniem lub zaburzeniami czynności wątroby. Lek należy przerwać na co najmniej 48 godzin przed i po badaniu z użyciem jodowych środków kontrastowych, po czym należy ocenić funkcję nerek. Ryzyko kwasicy mleczanowej wzrasta także przy stosowaniu NLPZ, inhibitorów ACE, antagonistów receptora angiotensyny II oraz leków moczopędnych, dlatego konieczne jest monitorowanie czynności nerek.
Interakcje farmakokinetyczne sytagliptyny są niewielkie, choć u pacjentów z ciężką niewydolnością nerek mogą wzrastać pod wpływem silnych inhibitorów CYP3A4 (np. ketokonazol, itrakonazol). Sytagliptyna jest substratem glikoproteiny p i OAT3, jednak kliniczne znaczenie tych interakcji jest niskie. Jednoczesne podanie cyklosporyny zwiększa AUC i Cmax sytagliptyny odpowiednio o 29% i 68%, bez konieczności zmiany dawki. Sytagliptyna nie wpływa istotnie na metabolizm innych leków, choć może nieznacznie zwiększać stężenie digoksyny (AUC o 11%, Cmax o 18%), co wymaga monitorowania u pacjentów z ryzykiem zatrucia. Leki hiperglikemizujące (glikokortykosteroidy, agoniści receptorów beta-2, diuretyki) mogą pogarszać kontrolę glikemii, natomiast inhibitory ACE mogą ją obniżać, co wymaga dostosowania dawki i częstszej kontroli glikemii podczas terapii Lonamo Duo.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Interakcje leku – Lonamo Duo 50 mg + 1000 mg
agoniści receptorów beta-2-adrenergicznych, antagoniści receptora angiotensyny II, cukrzyca typu 2, cyklosporyna, CYP2C8, CYP3A4, cytochrom P450, digoksyna, diuretyki, glikokortykosteroidy, glikoproteina p, inhibitory COX-2, inhibitory konwertazy angiotensyny, jodowe środki kontrastowe, kanaliki nerkowe, konwertaza angiotensyny, kwasica mleczanowa, leki moczopędne, metformina, niesteroidowe leki przeciwzapalne, schyłkowa niewydolność nerek, sytagliptyna, transporter anionów organicznych, transporter kationów organicznych, transporter MATE -
Profil bezpieczeństwa leku
Lonamo Duo jest przeciwwskazany u kobiet karmiących piersią ze względu na przenikanie metforminy do mleka ludzkiego oraz brak danych dotyczących sytagliptyny. U pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby stosowanie leku jest zabronione z powodu zwiększonego ryzyka kwasicy mleczanowej. W przypadku pacjentów z niewydolnością nerek konieczne jest dostosowanie dawki oraz regularne monitorowanie czynności nerek, a lek jest przeciwwskazany przy GFR poniżej 30 mL/min. U osób starszych zaleca się ostrożność i kontrolę funkcji nerek ze względu na ryzyko kumulacji i powikłań metabolicznych.
Podczas terapii Lonamo Duo należy zachować ostrożność w kontekście prowadzenia pojazdów, gdyż mogą wystąpić zawroty głowy, senność oraz ryzyko hipoglikemii, zwłaszcza w skojarzeniu z innymi lekami. Alkohol zwiększa ryzyko kwasicy mleczanowej, szczególnie w stanach głodzenia, niedożywienia lub zaburzeń czynności wątroby, dlatego jego spożycie powinno być ograniczone. Zalecane jest ścisłe monitorowanie stanu klinicznego pacjentów oraz edukacja dotycząca potencjalnych interakcji i działań niepożądanych.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Profil bezpieczeństwa leku – Lonamo Duo 50 mg + 1000 mg
-
Przedawkowanie
Przedawkowanie leku Lonamo Duo, zawierającego sytagliptynę i metforminę, wiąże się z różnym profilem bezpieczeństwa obu składników. Sytagliptyna w dawkach do 800 mg (16-krotność standardowej dawki) wykazuje jedynie minimalne, nieklinicznie istotne wydłużenie odstępu QTc w EKG, a wielokrotne dawki do 600 mg/dobę przez 10 dni lub 400 mg/dobę przez 28 dni nie powodują działań niepożądanych zależnych od dawki. W przypadku przedawkowania sytagliptyny zaleca się monitorowanie EKG oraz obserwację kliniczną pacjenta, stosując standardowe postępowanie wspomagające, w tym usunięcie niewchłoniętego leku z przewodu pokarmowego.
Znacznie poważniejsze konsekwencje niesie przedawkowanie metforminy, które może prowadzić do kwasicy mleczanowej – stanu zagrażającego życiu, objawiającego się hiperwentylacją, sennością, hipotermią, bólami brzucha, nudnościami, zaburzeniami świadomości i krążenia oraz biochemicznymi odchyleniami (mleczany >5 mmol/l, niskie pH). W takich przypadkach konieczna jest natychmiastowa hospitalizacja, monitorowanie parametrów życiowych oraz wyrównanie równowagi kwasowo-zasadowej. Hemodializa, trwająca 3-4 godziny, jest najskuteczniejszą metodą eliminacji metforminy i mleczanów (usuwając około 13,5% dawki), a w wybranych sytuacjach można rozważyć jej przedłużoną formę. Skuteczność dializy otrzewnowej w usuwaniu sytagliptyny nie została określona, co podkreśla konieczność stosowania hemodializy w ciężkich przypadkach przedawkowania Lonamo Duo.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Przedawkowanie – Lonamo Duo 50 mg + 1000 mg
bradykardia, dawka terapeutyczna, dializa otrzewnowa, EKG, elektrokardiogram, funkcja nerek, hemodializa, hiperwentylacja, hipotensja, hipotermia, kwasica mleczanowa, leczenie objawowe, parametry życiowe, poziom mleczanów, przedawkowanie metforminy, przedawkowanie sytagliptyny, równowaga kwasowo-zasadowa, wydłużenie odstępu QTc, zaburzenia świadomości -
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa leku Lonamo Duo, zawierającego sytagliptynę i metforminę, wykazały korzystny profil bezpieczeństwa z szerokim marginesem bezpieczeństwa względem ekspozycji klinicznej. W 16-tygodniowych badaniach na psach nie zaobserwowano dodatkowej toksyczności terapii skojarzonej w porównaniu z monoterapią. Poziom NOEL dla sytagliptyny przekraczał około 6-krotnie, a dla metforminy około 2,5-krotnie poziom narażenia u ludzi. Toksyczność wątrobowo-nerkowa u gryzoni pojawiała się dopiero przy narażeniu 58-krotnie wyższym niż kliniczne, a przy 19-krotnym narażeniu nie odnotowano efektów toksycznych. Objawy neurologiczne u psów występowały przy około 23-krotnym narażeniu i obejmowały m.in. ataksję, drżenie oraz ograniczenie aktywności, co wskazuje na toksyczne uszkodzenie układu nerwowego. Nie stwierdzono genotoksyczności ani istotnego potencjału kancerogennego sytagliptyny przy ekspozycjach klinicznych, a obserwowane zmiany nowotworowe u szczurów wiązały się z przewlekłą hepatotoksycznością przy bardzo wysokich dawkach (58-krotność ekspozycji klinicznej).
Badania reprodukcyjne wykazały brak negatywnego wpływu sytagliptyny na płodność u szczurów oraz brak działań niepożądanych w rozwoju przed- i pourodzeniowym, z wyjątkiem niewielkiego wzrostu zniekształceń żeber u płodów przy narażeniu 29-krotnie przekraczającym ekspozycję kliniczną. U królików toksyczność dla organizmu matki pojawiała się również przy dawkach >29-krotnych. Sytagliptyna przenika do mleka karmiących samic szczurów z wskaźnikiem stężenia mleko:osocze 4:1. Metformina nie wykazała istotnych efektów toksycznych w standardowych badaniach przedklinicznych. Podsumowując, dane przedkliniczne dla Lonamo Duo i jego składników wskazują na korzystny profil bezpieczeństwa z szerokim marginesem bezpieczeństwa, a terapia skojarzona nie zwiększa ryzyka toksyczności w porównaniu z monoterapią. Obserwowane działania niepożądane występowały głównie przy ekspozycjach znacznie przekraczających dawki stosowane klinicznie, co ogranicza ich znaczenie dla praktyki lekarskiej.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Lonamo Duo 50 mg + 1000 mg
ataksja, badanie histologiczne, badanie przedkliniczne, drżenie, ekspozycja terapeutyczna, genotoksyczność, hepatotoksyczność, metformina, narażenie ustrojowe, nieprawidłowości siekaczy, objawy neurologiczne, potencjał kancerogenny, poziom NOEL, rak wątroby, sytagliptyna, terapia skojarzona sytagliptyny z metforminą, toksyczność matczyna, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność wątrobowo-nerkowa, zaburzenia oddechowe, zniekształcenia żeber płodu, zwyrodnienie mięśni szkieletowych -
Skład i postać leku
Lonamo Duo to lek w postaci tabletek powlekanych zawierający dwie substancje czynne: sytagliptynę chlorowodorek jednowodny odpowiadający 50 mg sytagliptyny oraz 1000 mg metforminy chlorowodorku. Tabletki mają charakterystyczny wygląd – są czerwono-brązowe, podłużne i owalne, o średnicy 21,3 mm ± 0,5 mm, z linią podziału, która nie służy do dzielenia tabletki. Skład pomocniczy obejmuje m.in. powidon, celulozę mikrokrystaliczną, krospowidon, alkohol poliwinylowy, makrogol 3350 oraz barwniki takie jak tytanu dwutlenek (E 171) i tlenki żelaza (E 172), które nadają lekowi jego charakterystyczną barwę.
Lonamo Duo jest dostępny w blistrach z folii PVC/PVDC/Aluminium, pakowanych w opakowania zawierające od 28 do 180 tabletek, choć nie wszystkie wielkości muszą być dostępne w obrocie. Lek należy przechowywać w temperaturze poniżej 30°C, a jego okres ważności wynosi 2 lata od daty produkcji. Nie stwierdzono niezgodności farmaceutycznych dla tego preparatu. Niewykorzystane resztki leku powinny być usuwane zgodnie z lokalnymi przepisami dotyczącymi utylizacji odpadów medycznych.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Skład i postać leku – Lonamo Duo 50 mg + 1000 mg
alkohol poliwinylowy, celuloza mikrokrystaliczna, folia PVC/PVDC/Aluminium, krospowidon, Lonamo Duo, makrogol, metformina chlorowodorek, niezgodność farmaceutyczna, otoczka tabletki, powidon, rdzeń tabletki, sodu stearylofumaran, substancja czynna, substancja pomocnicza, sytagliptyna chlorowodorek jednowodny, tabletka powlekana, tytanu dwutlenek, żelaza tlenek czarny, żelaza tlenek czerwony -
Specjalne ostrzeżenia
Produkt leczniczy Lonamo Duo, zawierający sytagliptynę 50 mg oraz metforminę chlorowodorek 1000 mg, jest przeciwwskazany u pacjentów z cukrzycą typu 1 oraz w leczeniu kwasicy ketonowej. Stosowanie sytagliptyny wiąże się z ryzykiem ostrego zapalenia trzustki, które objawia się uporczywym, silnym bólem brzucha; w przypadku podejrzenia zapalenia trzustki należy natychmiast odstawić lek. Metformina niesie ryzyko kwasicy mleczanowej, szczególnie przy GFR < 30 mL/min, ostrym pogorszeniu czynności nerek, chorobach układu krążenia, oddechowego, posocznicy, odwodnieniu czy stosowaniu leków nefrotoksycznych (NLPZ, leki moczopędne, przeciwnadciśnieniowe). Objawy kwasicy mleczanowej obejmują duszność kwasiczą, ból brzucha, skurcze mięśni, astenię i hipotermię, a w badaniach laboratoryjnych stwierdza się pH < 7,35 oraz stężenie mleczanów > 5 mmol/L. Przed i w trakcie terapii konieczne jest monitorowanie GFR, a lek należy odstawić w przypadku pogorszenia czynności nerek lub przed zabiegami chirurgicznymi i badaniami z użyciem jodowych środków kontrastowych.
U pacjentów stosujących Lonamo Duo w skojarzeniu z insuliną lub pochodnymi sulfonylomocznika istnieje zwiększone ryzyko hipoglikemii, co może wymagać korekty dawek. Po wprowadzeniu sytagliptyny zgłaszano rzadkie, ale poważne reakcje nadwrażliwości, takie jak anafilaksja, obrzęk naczynioruchowy oraz złuszczające choroby skóry (w tym zespół Stevensa-Johnsona), a także pemfigoid pęcherzowy. Metformina może powodować niedobór witaminy B12, szczególnie przy długotrwałym stosowaniu i wysokich dawkach, co wymaga monitorowania stężenia witaminy u pacjentów z czynnikami ryzyka. W przypadku podejrzenia kwasicy ketonowej lub mleczanowej należy natychmiast przerwać leczenie i wdrożyć odpowiednie postępowanie terapeutyczne. Lonamo Duo zawiera mniej niż 23 mg sodu na tabletkę, co czyni go praktycznie wolnym od sodu.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Specjalne ostrzeżenia – Lonamo Duo
anafilaksja, astenia, cukrzyca typu 1, duszność kwasicza, hipoglikemia, hipotermia, inhibitor DPP-4, insulina, ketoza, kwasica ketonowa, kwasica mleczanowa, lek moczopędny, lek przeciwnadciśnieniowy, martwicze zapalenie trzustki, metforminy chlorowodorek, neuropatia, niedokrwistość, niesteroidowy lek przeciwzapalny, obrzęk naczynioruchowy, odwodnienie, ostre zapalenie trzustki, pemfigoid pęcherzowy, pochodna sulfonylomocznika, środek kontrastowy jodowy, sytagliptyna, witamina B12, wskaźnik przesączania kłębuszkowego, zespół Stevensa-Johnsona -
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Produkt leczniczy Lonamo Duo, zawierający sytagliptynę 50 mg oraz metforminę 1000 mg, jest przeciwwskazany do stosowania w okresie ciąży oraz karmienia piersią. Dane kliniczne dotyczące bezpieczeństwa sytagliptyny u kobiet ciężarnych są ograniczone, natomiast badania na zwierzętach wykazały toksyczność reprodukcyjną przy wysokich dawkach. Metformina, choć przenika do mleka kobiecego w niewielkich ilościach, nie wykazuje zwiększonego ryzyka wad wrodzonych ani negatywnego wpływu na przebieg ciąży i rozwój płodu. W przypadku zajścia w ciążę podczas terapii Lonamo Duo, konieczne jest natychmiastowe przerwanie leczenia i przejście na insulinoterapię, co lekarz powinien szczegółowo omówić z pacjentką.
Podczas laktacji stosowanie Lonamo Duo jest bezwzględnie przeciwwskazane ze względu na potencjalne ryzyko dla dziecka wynikające z przenikania substancji czynnych do mleka. Brak jest danych klinicznych dotyczących wpływu sytagliptyny na płodność u ludzi, jednak badania przedkliniczne nie wykazały negatywnego wpływu na płodność u zwierząt. Lekarz powinien poinformować pacjentkę w wieku rozrodczym o konieczności stosowania skutecznej antykoncepcji podczas terapii oraz o alternatywnych metodach leczenia cukrzycy w ciąży, podkreślając konieczność natychmiastowego zaprzestania stosowania Lonamo Duo w przypadku planowania lub wystąpienia ciąży.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Lonamo Duo 50 mg + 1000 mg
antykoncepcja, badania przedkliniczne, insulinoterapia, karmienie piersią, laktacja, leczenie cukrzycy, Lonamo Duo, metformina, model zwierzęcy, przenikanie do mleka, rozwój płodu, rozwój pourodzeniowy, stosowanie w ciąży, substancje czynne, sytagliptyna, sytagliptyna w ciąży, szkodliwy wpływ, tabletki powlekane, toksyczność reprodukcyjna, wady wrodzone płodu, wpływ na płodność -
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
Preparat Lonamo Duo, zawierający sytagliptynę (50 mg) oraz metforminę (1000 mg), generalnie nie wpływa istotnie na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych i obsługiwania maszyn. Niemniej jednak, ze względu na potencjalne działania niepożądane, takie jak zawroty głowy i senność związane ze stosowaniem sytagliptyny, konieczne jest poinformowanie pacjentów o możliwych ograniczeniach w wykonywaniu czynności wymagających koncentracji i sprawności psychomotorycznej. Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko hipoglikemii, zwłaszcza przy jednoczesnym stosowaniu pochodnych sulfonylomocznika lub insuliny, które mogą nasilać obniżenie poziomu glukozy we krwi, prowadząc do zaburzeń koncentracji, spowolnienia reakcji, zaburzeń widzenia, a nawet utraty świadomości.
W praktyce klinicznej lekarz powinien indywidualnie ocenić ryzyko u pacjenta, zwracając szczególną uwagę na osoby w podeszłym wieku, z zaburzeniami funkcji poznawczych, przyjmujące inne leki wpływające na zdolność prowadzenia pojazdów oraz z historią epizodów hipoglikemii. Edukacja pacjenta powinna obejmować rozpoznawanie wczesnych objawów hipoglikemii, unikanie prowadzenia pojazdów w przypadku wystąpienia zawrotów głowy, senności lub objawów hipoglikemii oraz zalecenie posiadania szybko przyswajalnych węglowodanów. Takie podejście minimalizuje ryzyko wypadków i zwiększa bezpieczeństwo terapii preparatem Lonamo Duo.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Lonamo Duo 50 mg + 1000 mg
działanie niepożądane, epizod hipoglikemii, funkcja poznawcza, hipoglikemia, insulina, koordynacja ruchowa, lek przeciwcukrzycowy, metformina, objawy hipoglikemii, pochodne sulfonylomocznika, poziom glukozy we krwi, senność, spowolnienie czasu reakcji, sytagliptyna, szybko przyswajalne węglowodany, tabletki powlekane, terapia skojarzona, utrata świadomości, wydzielanie insuliny, zaburzenia koncentracji, zaburzenia widzenia, zaburzenie funkcji poznawczych, zawroty głowy