roztwór do hemofiltracji
Roztwór do hemofiltracji to specjalistyczny płyn stosowany w technikach ciągłego leczenia nerkozastępczego (CRRT), szczególnie w hemofiltracji. Płyn ten służy jako substytut dla ultrafiltratu usuwanego z krwi pacjenta podczas procesu oczyszczania pozaustrojowego.
Roztwory do hemofiltracji zawierają precyzyjnie zbilansowany skład elektrolitów, buforów i glukozy, który naśladuje fizjologiczny skład osocza. Najczęściej używane bufory to wodorowęglan (bikarbonat) lub mleczan, przy czym roztwory bikarbonatowe są preferowane u pacjentów z niewydolnością wątroby lub kwasicą mleczanową.
Stosowanie odpowiednich roztworów do hemofiltracji jest kluczowe dla zapewnienia równowagi elektrolitowej i kwasowo-zasadowej u krytycznie chorych pacjentów z ostrym uszkodzeniem nerek. Dobór składu roztworu powinien być indywidualnie dostosowany do potrzeb klinicznych pacjenta, uwzględniając jego stan metaboliczny i współistniejące schorzenia.
Powiązane wpisy
- Leksykon substancji czynnych
Glukoza jednowodna – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Glukoza jednowodna, będąca naturalnym składnikiem ludzkiego osocza, jest szeroko stosowana w różnych preparatach medycznych, takich jak roztwory do dializy otrzewnowej (balance 1,5%/2,3%/4,25% z glukozą w stężeniach odpowiednio 33,0 g/l, 50,0 g/l i 93,5 g/l przed odtworzeniem), roztwory do hemofiltracji (Duosol z 5,49 g/l glukozy jednowodnej) oraz preparaty do żywienia pozajelitowego (Kabiven z 275 g/l glukozy po odtworzeniu). Dane przedkliniczne nie wykazały specyficznych efektów toksycznych związanych z jej stosowaniem, co jest uzasadnione jej fizjologicznym charakterem i dobrze poznanym metabolizmem. Badania farmakologiczne i toksykologiczne, w tym dla roztworów o wyższym stężeniu glukozy (np. bicaVera 4,25%), potwierdziły korzystny profil bezpieczeństwa, pod warunkiem przestrzegania wskazań, przeciwwskazań oraz zalecanego dawkowania określonego w charakterystyce produktu leczniczego.
badanie bezpieczeństwa farmakologicznego, badanie toksykologiczne, charakterystyka produktu leczniczego, czynnik osmotyczny, dawkowanie leku, dializa otrzewnowa, glukoza bezwodna, glukoza jednowodna, hemofiltracja, osocze ludzkie, profil bezpieczeństwa, roztwór dializacyjny, roztwór do dializy otrzewnowej, roztwór do hemofiltracji, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność pojedynczej dawki, żywienie pozajelitowe - Leksykon substancji czynnych
Glukoza bezwodna – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Glukoza bezwodna, jako substancja endogenna i podstawowe źródło energii komórkowej, jest stosowana w produktach leczniczych takich jak Duosol i Kabiven Peripheral bez konieczności przeprowadzania szczegółowych badań toksykologicznych. W roztworze do hemofiltracji Duosol glukoza występuje w stężeniu 5,6 mmol/l (1,0 g/l), pełniąc funkcję substytutu glukozy usuwanej podczas zabiegu. W Kabiven Peripheral, stosowanym w żywieniu pozajelitowym, glukoza bezwodna dostarcza od 97 g do 162 g węglowodanów w zależności od objętości opakowania, stanowiąc kluczowe źródło energii pozabiałkowej. Brak specyficznych badań toksykologicznych dla glukozy bezwodnej w tych preparatach jest uzasadniony jej fizjologicznym charakterem oraz rolą w substytucji składników osocza i dostarczaniu energii.
badanie toksykologiczne, dysfagia, energia pozabiałkowa, glukoza bezwodna, hemofiltracja, leczenie nerkozastępcze, preparat leczniczy, produkt leczniczy, profil bezpieczeństwa, roztwór do hemofiltracji, stężenie mmol/l, substancja endogenna, substancja fizjologiczna, zastosowanie kliniczne, żywienie pozajelitowe - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Duosol nie zawierający potasu –
Leczenie hemofiltracją u pacjentów z ostrą niewydolnością nerek wymaga nadzoru specjalisty oraz indywidualnego dostosowania szybkości filtracji, która standardowo wynosi 20-25 ml/kg masy ciała na godzinę. Produkt leczniczy Duosol nie zawierający potasu podawany jest wyłącznie dożylnie, po przygotowaniu gotowego roztworu poprzez wymieszanie zawartości dwóch komór worka. Skład elektrolitowy roztworu po zmieszaniu to: Na 140 mmol/l, Ca 1,5 mmol/l, Mg 0,5 mmol/l, Cl 109 mmol/l, HCO3 35 mmol/l oraz glukoza bezwodna 5,6 mmol/l (1,0 g). Osmolarność roztworu wynosi 292 mOsm/l, a pH mieści się w zakresie 7,0-8,0.
bilans płynów, ciągła żylno-żylna hemofiltracja, czynność nerek, droga dożylna, hemofiltracja, obieg pozaustrojowy, osmolarność, ostra niewydolność nerek, pompa infuzyjna, równowaga płynów ustrojowych, roztwór do hemofiltracji, roztwór substytucyjny, skład elektrolitowy, teoretyczna osmolarność, ultrafiltrat - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Duosol nie zawierający potasu –
Duosol nie zawierający potasu to roztwór do ciągłej hemofiltracji stosowany w terapii nerkozastępczej u pacjentów z ostrą niewydolnością nerek o różnorodnej etiologii, w tym w stanach takich jak ostra niedokrwienna niewydolność nerek, sepsa, toksyczne uszkodzenie nerek, rabdomioliza, zespół wątrobowo-nerkowy oraz po zabiegach chirurgicznych. Roztwór charakteryzuje się teoretyczną osmolarnością 292 mOsm/l i pH w zakresie 7,0-8,0, a jego skład elektrolitowy po zmieszaniu zawartości dwukomorowego opakowania obejmuje: Na+ 140 mmol/l, Ca2+ 1,5 mmol/l, Mg2+ 0,5 mmol/l, Cl- 109 mmol/l, HCO3- 35 mmol/l oraz glukozę bezwodną 5,6 mmol/l (1,0 g). Lek jest szczególnie wskazany u pacjentów wymagających ścisłej kontroli stężenia potasu w surowicy, zwłaszcza w przypadku hiperkaliemii, gdzie eliminacja potasu z roztworu jest kluczowa dla bezpieczeństwa terapii.
ciągła hemofiltracja, ciągła terapia nerkozastępcza, elektrolity, hiperkaliemia, oddział intensywnej terapii, oddział nefrologiczny, osmolarność, ostra niewydolność nerek, ostre uszkodzenie nerek, rabdomioliza, roztwór do hemofiltracji, sepsa, system dwukomorowy, toksyczne uszkodzenie nerek, toksyny mocznicowe, wodorowęglany, zespół wątrobowo-nerkowy - Leksykon leków
Skład i postać leku – Duosol zawierający 2 mmol/l potasu –
Produkt leczniczy Duosol o stężeniu potasu 2 mmol/l jest roztworem do hemofiltracji, dostarczanym w worku dwukomorowym, gdzie mniejsza komora zawiera skoncentrowany roztwór elektrolitów (NaCl 2,34 g/l, KCl 0,74 g/l, CaCl2·2H2O 1,10 g/l, MgCl2·6H2O 0,51 g/l, glukoza jednowodna 5,49 g/l) oraz kwas solny 25% do regulacji pH, natomiast większa komora zawiera roztwór wodorowęglanu sodu (15,96 g/l) z dodatkiem CO2. Po zmieszaniu obu komór uzyskuje się roztwór o składzie elektrolitowym: Na 140 mmol/l, K 2,0 mmol/l, Ca 1,5 mmol/l, Mg 0,5 mmol/l, Cl 111 mmol/l, HCO3 35 mmol/l oraz glukoza 5,6 mmol/l (1,0 g/l), o osmolarności 296 mOsm/l i pH 7,0-8,0. Całkowita objętość roztworu wynosi 5000 ml (4445 ml wodorowęglanu i 555 ml elektrolitów). Produkt jest przezroczysty, bezbarwny i pozbawiony cząstek, przeznaczony do jednorazowego użytku, z okresem ważności 2 lata w nienaruszonym opakowaniu i stabilnością po zmieszaniu do 24 godzin w 25°C.
chlorek magnezu sześciowodny, chlorek potasu, chlorek sodu, chlorek wapnia dwuwodny, dwutlenek węgla, glukoza jednowodna, kwas solny, osmolarność, osmolarność teoretyczna, regulacja pH, roztwór do hemofiltracji, roztwór elektrolitów, stabilność fizykochemiczna, stężenie elektrolitów, stężenie wodorowęglanów, woda do wstrzykiwań, wodorowęglan sodu, worek dwukomorowy, złącze luer lock - Leksykon substancji czynnych
Disodu fosforan – Właściwości farmakokinetyczne
Disodu fosforan, stosowany głównie w preparatach doodbytniczych (Enema, Rectanal Enema) oraz w roztworach do hemodializy i hemofiltracji (Phoxilium), charakteryzuje się ograniczonym wchłanianiem do krążenia ogólnego po podaniu doodbytniczym. Wchłonięte jony fosforanowe dystrybuują się do przestrzeni pozanaczyniowej i śródkomórkowej, a następnie są eliminowane głównie przez nerki z moczem, z mniejszym udziałem wydalania z kałem. Preparaty Enema zawierają 32,2 mg/ml disodu fosforanu dwunastowodnego, a Rectanal Enema 5 g/100 ml, co przekłada się na niewielkie, ale istotne wchłanianie jonów fosforanowych. W przypadku Phoxilium, stężenie disodu fosforanu bezwodnego wynosi 1,2 mmol/l jonów HPO4²⁻, co odpowiada fizjologicznym poziomom w osoczu, minimalizując ryzyko zaburzeń homeostazy podczas procedur pozaustrojowych.
badanie farmakokinetyczne, disodu fosforan, disodu fosforan bezwodny, eliminacja z moczem, gospodarka fosforanowa, hiperfosfatemia, homeostaza elektrolitowa, jon fosforanowy, jon wodorofosforanowy, krążenie ogólnoustrojowe, niewydolność nerek, podanie doodbytnicze, procedura pozaustrojowa, przestrzeń pozanaczyniowa, przestrzeń śródkomórkowa, roztwór do hemodializy, roztwór do hemofiltracji, sodu diwodorofosforan jednowodny, stężenie fizjologiczne, właściwość farmakokinetyczna, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie homeostazy - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Duosol nie zawierający potasu –
Duosol nie zawierający potasu to roztwór do ciągłej hemofiltracji, stosowany w terapii ostrej niewydolności nerek, zaklasyfikowany pod kodem ATC B05ZB. Produkt ten zawiera elektrolity: Na 140 mmol/l, Ca 1,5 mmol/l, Mg 0,5 mmol/l, Cl 109 mmol/l oraz buforujący wodorowęglan (HCO3) w stężeniu 35 mmol/l, a także glukozę bezwodną 5,6 mmol/l (1,0 g/l). Roztwór jest przygotowywany z dwóch komór – mniejsza zawiera elektrolity, a większa wodorowęglan – które po zmieszaniu tworzą gotowy do użycia preparat o pH 7,0-8,0 i osmolarności 292 mOsm/l. Brak potasu w składzie jest istotny klinicznie, szczególnie u pacjentów z hiperkaliemią lub wymagających ścisłej kontroli poziomu potasu.
brak potasu, chlorek magnezu sześciowodny, chlorek sodu, chlorek wapnia dwuwodny, ciągła hemofiltracja, elektrolit, glukoza bezwodna, hemofiltracja, hiperkaliemia, homeostaza płynów i elektrolitów, osmolarność, ostra niewydolność nerek, równowaga kwasowo-zasadowa, równowaga osmotyczna, roztwór do hemofiltracji, substancja buforująca, toksyna mocznicowa, ultrafiltracja, ultrafiltrat, wodorowęglan, wodorowęglan sodu - Leksykon substancji czynnych
Magnezu chlorek sześciowodny – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Chlorek magnezu sześciowodny, będący farmaceutyczną formą magnezu, jest szeroko stosowany jako źródło jonów Mg²⁺ w różnych produktach leczniczych, takich jak roztwory do infuzji, dializy otrzewnowej oraz hemofiltracji. Przedkliniczne dane wskazują na bardzo dobry profil bezpieczeństwa tej substancji, co wynika z jej fizjologicznej obecności w organizmie oraz skutecznych mechanizmów regulacji homeostazy magnezu, zwłaszcza przy prawidłowej funkcji nerek. W produktach takich jak Aminomel (5-6 mmol/l Mg²⁺), balance i bicaVera (0,5 mmol/l Mg²⁺), Duosol (0,5 mmol/l Mg²⁺) czy Venolyte (1,5 mmol/l Mg²⁺) nie przeprowadzono rozbudowanych badań toksykologicznych, gdyż magnez jest naturalnym składnikiem osocza, a badania na zwierzętach nie wykazały istotnych efektów toksycznych ani przy pojedynczej, ani przy powtarzanej dawce.
badanie bezpieczeństwa farmakologicznego, badanie toksykologiczne, charakterystyka produktu leczniczego, chlorek magnezu sześciowodny, dializa otrzewnowa, elektrolit, hemofiltracja, jon magnezu, osocze, płyn ustrojowy, proces fizjologiczny, roztwór do dializy otrzewnowej, roztwór do hemofiltracji, roztwór do infuzji dożylnej, substytucja składników, terapia płynowa, toksyczność pojedynczej dawki, toksyczność powtarzanej dawki, zaburzenie czynności nerek - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Duosol nie zawierający potasu –
Roztwór do hemofiltracji Duosol nie zawierający potasu, o osmolarności 292 mOsm/l i pH 7,0-8,0, zawiera elektrolity: Na+ 140 mmol/l, Ca2+ 1,5 mmol/l, Mg2+ 0,5 mmol/l, Cl- 109 mmol/l, HCO3- 35 mmol/l oraz glukozę 5,6 mmol/l (1,0 g). Produkt ten, stosowany wyłącznie w warunkach szpitalnych podczas leczenia nerkozastępczego, nie wykazuje wpływu na funkcje psychomotoryczne pacjenta, co potwierdza adnotacja „Nie dotyczy” w charakterystyce produktu dotycząca zdolności prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn. Skład roztworu nie zawiera potasu, co umożliwia indywidualne dostosowanie suplementacji tego elektrolitu podczas terapii. W związku z tym sam lek nie stanowi przeciwwskazania do prowadzenia pojazdów mechanicznych.
elektrolit, encefalopatia mocznicowa, funkcja psychomotoryczna, gospodarka wodno-elektrolitowa, hemodializa, hemofiltracja, hipotonia, leczenie nerkozastępcze, niewydolność nerek, osmolarność, procedura nerkozastępcza, równowaga elektrolitowa, roztwór do hemofiltracji, spadek ciśnienia, stan hemodynamiczny, stan neurologiczny, suplementacja potasu, zaburzenie koncentracji, zaburzenie neurologiczne - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Duosol zawierający 2 mmol/l potasu –
Roztwór do hemofiltracji Duosol zawierający 2 mmol/l potasu charakteryzuje się składem elektrolitów i glukozy odpowiadającym fizjologicznym wartościom osocza (Na+ 140 mmol/l, K+ 2,0 mmol/l, Ca2+ 1,5 mmol/l, Mg2+ 0,5 mmol/l, Cl- 111 mmol/l, HCO3- 35 mmol/l, glukoza 5,6 mmol/l). Pomimo braku specyficznych danych klinicznych dotyczących stosowania u kobiet ciężarnych, karmiących piersią oraz wpływu na płodność, skład roztworu oparty na naturalnych składnikach osocza sugeruje niski profil ryzyka dla płodu i dziecka karmionego piersią. Wskazane jest jednak zachowanie szczególnej ostrożności i ścisłe monitorowanie parametrów równowagi wodno-elektrolitowej oraz kwasowo-zasadowej podczas terapii hemofiltracji u tych grup pacjentek.
- Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Duosol zawierający 2 mmol/l potasu –
Duosol to roztwór do hemofiltracji zawierający 2 mmol/l potasu, sklasyfikowany w grupie B05ZB (roztwory do hemofiltracji). Jego głównym zadaniem jest zastępowanie płynów i elektrolitów utraconych podczas hemofiltracji u pacjentów z ostrą niewydolnością nerek. Hemofiltracja polega na ultrafiltracji krwi, usuwając wodę, toksyny mocznicowe, elektrolity oraz wodorowęglan. Duosol dostarczany jest w dwukomorowym worku, gdzie po zmieszaniu roztwór zawiera elektrolity w stężeniach zbliżonych do fizjologicznych: Na 140 mmol/l, K 2,0 mmol/l, Ca 1,5 mmol/l, Mg 0,5 mmol/l, Cl 111 mmol/l, HCO3 35 mmol/l oraz glukozę bezwodną 5,6 mmol/l (1,0 g). Osmolarność roztworu wynosi 296 mOsm/l, a pH mieści się w zakresie 7,0-8,0, co zapewnia biokompatybilność z krwią pacjenta.
biokompatybilność, bufor pozakomórkowy, buforowanie wodorowęglanem, ciągła hemofiltracja, ciśnienie osmotyczne, elektrolit, hemofiltracja, osmolarność, ostra niewydolność nerek, równowaga kwasowo-zasadowa, równowaga osmotyczna, roztwór do hemofiltracji, stężenie fizjologiczne, toksyna mocznicowa, ultrafiltracja, ultrafiltrat, wodorowęglan, worek dwukomorowy - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Duosol zawierający 2 mmol/l potasu –
Duosol zawierający 2 mmol/l potasu jest roztworem do hemofiltracji stosowanym u pacjentów z ostrą niewydolnością nerek, podawanym dożylnie w procedurze hemofiltracji pozaustrojowej. Standardowa szybkość filtracji wynosi 20-25 ml/kg masy ciała na godzinę, co zapewnia efektywną eliminację toksyn metabolicznych i utrzymanie równowagi płynowo-elektrolitowej. Skład elektrolitowy roztworu obejmuje: Na 140 mmol/l, K 2,0 mmol/l, Ca 1,5 mmol/l, Mg 0,5 mmol/l, Cl 111 mmol/l, HCO3 35 mmol/l, glukozę 5,6 mmol/l (1,0 g/l), przy pH 7,0-8,0 i osmolarności 296 mOsm/l. Terapia wymaga ścisłego nadzoru lekarza z doświadczeniem w hemofiltracji oraz indywidualnego dostosowania parametrów do stanu klinicznego i masy ciała pacjenta, w tym monitorowania bilansu płynów.
bilans płynów, czynność nerek, hemofiltracja, obieg pozaustrojowy, osmolarność, ostra niewydolność nerek, pacjent pediatryczny, parametry kliniczne i laboratoryjne, pompa infuzyjna, produkty przemiany materii, równowaga płynów ustrojowych, roztwór do hemofiltracji, roztwór substytucyjny, skład elektrolitowy, szybkość filtracji, ultrafiltrat, wodorowęglan - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Duosol nie zawierający potasu –
Duosol bez potasu to roztwór do hemofiltracji, zawierający elektrolity i glukozę w stężeniach zbliżonych do fizjologicznych wartości osocza: Na+ 140 mmol/l, Ca2+ 1,5 mmol/l, Mg2+ 0,5 mmol/l, Cl- 109 mmol/l, HCO3- 35 mmol/l oraz glukozę 5,6 mmol/l (1,0 g/l). Roztwór powstaje po zmieszaniu dwóch komór – elektrolitów i wodorowęglanu – o łącznej osmolarności 292 mOsm/l i pH 7,0-8,0, co odpowiada warunkom fizjologicznym. Produkt służy jako płyn substytucyjny podczas hemofiltracji, uzupełniając elektrolity i składniki osocza usuwane w trakcie zabiegu, przy jednoczesnym wykluczeniu potasu, co umożliwia bezpieczne stosowanie u pacjentów z hiperkaliemią lub wymagających indywidualnej kontroli potasowej.
- Leksykon leków
Skład i postać leku – Regiocit 5,29 g/l + 5,03 g/l
Regiocit to jałowy roztwór do hemofiltracji, przeznaczony do stosowania w ciągłych technikach nerkozastępczych, o ściśle określonym składzie jonowym: Na+ 140 mmol/l, Cl- 86 mmol/l, cytrynian 18 mmol/l, co odpowiada stężeniom sodu chlorku 5,03 g/l i sodu cytrynianu 5,29 g/l. Roztwór charakteryzuje się osmolarnością około 244 mOsm/l oraz pH około 7,4, co zapewnia kompatybilność z krwią pacjenta. Produkt jest pakowany w jednokomorowe worki o pojemności 5000 ml, dostępne w opakowaniach po 2 sztuki (łącznie 10 000 ml), wykonane z wielowarstwowej folii poliolefinowej i elastomerów, wyposażone w złącza iniekcyjne lub typu luer, umożliwiające bezpieczne podłączenie do obwodu pozaustrojowego. Okres ważności wynosi 18 miesięcy, a produkt nie wymaga specjalnych warunków przechowywania, z wyłączeniem zamrażania.
anion chlorkowy, anion cytrynianowy, chlorek sodu, cytrynian sodu, hemofiltracja, kation sodowy, kwas solny, niezgodność farmaceutyczna, obwód pozaustrojowy, osmolarność teoretyczna, port iniekcyjny, roztwór do hemofiltracji, technika aseptyczna, technika nerkozastępcza, woda do wstrzykiwań, złącze iniekcyjne, złącze kolcowe, złącze luer - Leksykon substancji czynnych
Wodorowęglan sodu – Właściwości farmakodynamiczne
Wodorowęglan sodu pełni kluczową rolę w terapii nerkozastępczej, będąc istotnym składnikiem roztworów do hemodializy, hemofiltracji i hemodiafiltracji, takich jak Accusol 35 i multiBic, gdzie jego stężenie wynosi około 35 mmol/l, zbliżone do fizjologicznego poziomu w osoczu. Substancja ta zapewnia odpowiedni bufor alkalizujący, niezbędny do utrzymania równowagi kwasowo-zasadowej u pacjentów z niewydolnością nerek, ułatwiając usuwanie toksyn mocznicowych i korektę zaburzeń elektrolitowo-płynowych. W roztworach dializacyjnych wodorowęglan sodu jest dostarczany w osobnej komorze worka dwukomorowego, co pozwala na zachowanie stabilności preparatu przed zastosowaniem klinicznym. Jego hydrofilne właściwości umożliwiają łatwe przygotowanie roztworów o precyzyjnie dobranym stężeniu, co jest kluczowe dla skuteczności i bezpieczeństwa terapii.
ciągła terapia nerkozastępcza, hemodiafiltracja, hemodializa, hemofiltracja, homeostaza elektrolitowo-płynowa, kwasica, niestrawność, niewydolność nerek, ostre uszkodzenie nerek, preparat zobojętniający kwas solny, refluks żołądkowo-przełykowy, równowaga kwasowo-zasadowa, równowaga osmotyczna, roztwór do hemofiltracji, terapia nerkozastępcza, toksyna mocznicowa, ultrafiltracja, ultrafiltrat, właściwość alkalizująca, wodorowęglan sodu, zaburzenie równowagi kwasowo-zasadowej, zgaga - Leksykon substancji czynnych
Wapnia chlorek – Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
Wapnia chlorek (Calcii chloridum), stosowany głównie w postaci chlorku wapnia dwuwodnego w różnych produktach leczniczych, takich jak roztwory do infuzji, dializy otrzewnowej, emulsje do infuzji oraz kleje tkankowe, nie wykazuje bezpośredniego, istotnego wpływu na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Analiza charakterystyk produktów leczniczych (ChPL) wskazuje, że większość preparatów zawierających wapnia chlorek, w tym Sterofundin ISO, Tetraspan, Optilyte oraz produkty do żywienia pozajelitowego (np. SmofKabiven, Kabiven Peripheral, Olimel), określa wpływ tej substancji na zdolności psychomotoryczne jako nieistotny lub nieokreślony. Wyjątkiem są produkty stosowane w dializoterapii, takie jak Physioneal czy Extraneal, gdzie działania niepożądane związane z chorobą podstawową (schyłkowa niewydolność nerek) i procedurą dializy mogą upośledzać zdolność prowadzenia pojazdów, jednak nie jest to efekt bezpośredni działania wapnia chlorku.
charakterystyka produktu leczniczego, chlorek wapnia dwuwodny, dializa otrzewnowa, dializoterapia, emulsja do infuzji, hemodializa, klej tkankowy, niedociśnienie, roztwór do hemofiltracji, roztwór do infuzji, schyłkowa niewydolność nerek, wapnia chlorek, zaburzenia koncentracji, zaburzenie równowagi elektrolitowej, zawroty głowy, żywienie pozajelitowe