kiła
Kiła (syphilis) to wielonarządowa choroba zakaźna wywoływana przez krętka bladego (Treponema pallidum). Zakażenie następuje głównie drogą płciową, a także przezłożyskowo oraz przez kontakt z zakaźnymi zmianami skórnymi.
Przebieg kliniczny kiły dzieli się na stadia: wczesne (pierwszorzędowe, drugorzędowe i wczesną kiłę utajoną) oraz późne (kiłę późną utajoną i kiłę objawową późną). W kile pierwszorzędowej po 3-4 tygodniach od zakażenia pojawia się objaw pierwotny – niebolesne owrzodzenie (chancre). W kile drugorzędowej (2-24 miesiące od zakażenia) występuje rozsiana osutka skórna, gorączka, limfadenopatia oraz zmiany na błonach śluzowych.
W diagnostyce kiły stosuje się badania serologiczne niekrętkowe (VDRL, RPR) oraz krętkowe (FTA-ABS, TPHA, EIA). Podstawą leczenia jest penicylina (penicylina benzatynowa G), a u osób uczulonych stosuje się doksycyklinę lub ceftriakson. Pacjenci wymagają długotrwałej obserwacji z powtarzaniem badań serologicznych.
Kiła nieleczona może prowadzić do kiły późnej z powikłaniami w postaci kiły układu sercowo-naczyniowego (tętniaki aorty), kiły ośrodkowego układu nerwowego (neurosyphilis) oraz kiły kilakowej (gumy kiłowe). W ostatnich latach obserwuje się wzrost zachorowań na kiłę, szczególnie wśród mężczyzn mających kontakty seksualne z mężczyznami (MSM).
Powiązane wpisy
- Leksykon substancji czynnych
Polikrezulen – Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
Polikrezulen, substancja czynna preparatu Albothyl (90 mg w globulkach dopochwowych), wykazuje silne działanie żrące, co wyklucza jego doustne stosowanie ze względu na ryzyko poważnych uszkodzeń przewodu pokarmowego, w tym nadżerek przełyku. W przypadku przypadkowego połknięcia zaleca się natychmiastowe wypicie dużej ilości wody i pilny kontakt z lekarzem. Preparat przeznaczony jest wyłącznie do stosowania dopochwowego, a podczas terapii oraz przez 7 dni po jej zakończeniu pacjentka powinna powstrzymać się od współżycia seksualnego, aby umożliwić prawidłowe gojenie tkanek i uniknąć podrażnień błon śluzowych. Należy również unikać kontaktu preparatu z oczami – w razie ekspozycji konieczne jest natychmiastowe płukanie wodą i ewentualna konsultacja okulistyczna.
choroby przenoszone drogą płciową, działanie żrące, globulki dopochwowe, kiła, koagulacja tkanek, konsultacja okulistyczna, martwica tkanek, nadżerka jamy ustnej, nadżerka przełyku, podrażnienie błony śluzowej, polikrezulen, regeneracja tkanek, rzeżączka, substancja czynna, właściwości przeciwdrobnoustrojowe, zakażenie HIV - Leksykon substancji czynnych
Izokonazol – Przeciwwskazania stosowania
Izokonazol, stosowany miejscowo w postaci kremu dopochwowego (Izovag, 10 mg/g) lub kremu na skórę (Travogen, 10 mg/g; Travocort, 10 mg/g izokonazolu azotanu + 1 mg/g diflukortolonu walerianianu), jest skutecznym lekiem przeciwgrzybiczym. Podstawowym przeciwwskazaniem do jego stosowania jest nadwrażliwość na izokonazol lub substancje pomocnicze, w tym alkohol cetostearylowy (50 mg/g w Izovag i Travogen), który może wywoływać miejscowe reakcje skórne. W przypadku Izovag nie zaleca się stosowania aplikatora dopochwowego u pacjentek poniżej 15 roku życia, mimo że sam izokonazol jest bezpieczny u dzieci. Travocort, zawierający dodatkowo kortykosteroid, ma rozszerzone przeciwwskazania, w tym zakaz stosowania na zmiany kiłowe, gruźlicze, wirusowe (ospa wietrzna, półpasiec), trądzik różowaty i pospolity, okołowargowe zapalenie skóry oraz miejsca po szczepieniach.
alkohol cetostearylowy, diflukortolonu walerianian, gruźlica skóry, infekcja grzybicza, izokonazolu azotan, kandydoza pochwy i sromu, kiła, kontaktowe zapalenie skóry, kortykosteroid, krem dopochwowy, lek przeciwgrzybiczny, nadwrażliwość, okołowargowe zapalenie skóry, ospa wietrzna, pochodne imidazolu, półpasiec, trądzik pospolity, trądzik różowaty - Leksykon chorób i schorzeń
Opoksa – Objawy
Opospa (mpox) to wirusowa choroba wywoływana przez wirusa opospy z rodziny Poxviridae, o przebiegu zwykle łagodniejszym niż ospa prawdziwa, z charakterystycznym powiększeniem węzłów chłonnych (limfadenopatia). Okres inkubacji wynosi 7-14 dni (zakres 3-21 dni), a zakaźność może występować od 1 do 4 dni przed pojawieniem się objawów. Choroba rozpoczyna się objawami prodromalnymi, takimi jak gorączka, bóle mięśni, dreszcze i powiększenie węzłów chłonnych, po czym pojawia się wysypka przechodząca przez stadia makuli, papuli, wezikuli, krosty oraz strupienia i złuszczania. Zmiany skórne są twarde, dobrze odgraniczone, często z charakterystycznym zagłębieniem (umbilication), lokalizują się na twarzy, kończynach, dłoniach, stopach, narządach płciowych, okolicy odbytu oraz błonach śluzowych jamy ustnej i gardła. Przebieg choroby trwa zwykle 2-4 tygodnie, a zakaźność utrzymuje się do całkowitego wygojenia wysypki.
balanitis, dysfagia, dysuria, kiła, limfadenopatia, objawy prodromalne, odra, okres inkubacji, opryszczka narządów płciowych, ospa wietrzna, papula, posocznica, poxviridae, ropień okołomigdałkowy, urethritis, wirus opospy, wskaźnik śmiertelności, zapalenie jamy ustnej, zapalenie mięśnia sercowego, zapalenie migdałków, zapalenie mózgu, zapalenie nagłośni, zapalenie płuc - Leksykon chorób i schorzeń
Balanitis – Charakterystyka, pielęgnacja i opieka
Balanitis to zapalenie żołędzi prącia, często obejmujące również napletek (balanoposthitis), występujące u 3-11% mężczyzn, częściej u nieobrzezanych. Etiologia jest wieloczynnikowa, obejmująca zakażenia grzybicze (Candida albicans), bakteryjne (paciorkowce), reakcje alergiczne, choroby dermatologiczne (łuszczyca, liszaj twardzinowy), cukrzycę, otyłość, choroby przenoszone drogą płciową oraz stulejkę. Klinicznie manifestuje się zaczerwienieniem, obrzękiem, bólem, świądem, wydzieliną spod napletka, dyzurią i trudnościami w cofnięciu napletka. Diagnostyka opiera się na badaniu fizykalnym, wymazach mikrobiologicznych, badaniach w kierunku STD i cukrzycy oraz biopsji w podejrzeniu zmian nowotworowych. W około 33% przypadków przyczyna pozostaje nieokreślona. Różnicowanie obejmuje choroby przenoszone drogą płciową, dermatozy zapalne, liszaj twardzinowy oraz zmiany nowotworowe.
balanitis circumscripta plasmacellularis, balanitis xerotica obliterans, Balanitis Zoona, balanoposthitis, Candida albicans, cellulitis, chlamydioza, dyzuria, flukonazol, kiła, klotrymazol, kortykosteroid, liszaj płaski, łuszczyca, metronidazol, mikonazol, nystatyna, obrzezanie, opryszczka, paraphimosis, posthitis, rzeżączka, stulejka, wtórne zakażenie bakteryjne, zakażenie bakteryjne, zakażenie grzybicze, zapalenie żołędzi prącia - Leksykon chorób i schorzeń
Iryt – Etiologia i przyczyny
Iryt, czyli zapalenie przedniego odcinka błony naczyniowej oka, jest najczęstszą formą zapalenia błony naczyniowej, z około 50-70% przypadków o etiologii idiopatycznej. Idiopatyczny iryt może mieć charakter jednorazowy lub nawracający, a mechanizm jego powstawania często wiąże się z podłożem autoimmunologicznym. Drugą najczęstszą przyczyną jest obecność antygenu HLA-B27, która zwiększa ryzyko rozwoju irytu około 15-krotnie i odpowiada za 40-70% przypadków, charakteryzując się ostrym, jednostronnym przebiegiem i częstymi nawrotami. Inne istotne etiologie obejmują choroby autoimmunologiczne (np. seronegatywne spondyloartropatie, młodzieńcze idiopatyczne zapalenie stawów, sarkoidozę, toczeń rumieniowaty układowy), infekcje (wirusy HSV, VZV, CMV; bakterie: kiła, gruźlica, borelioza; pasożyty: toksoplazmoza) oraz urazy oka, które odpowiadają za około 20% przypadków. Mechanizmy patogenetyczne obejmują reakcje nadwrażliwości, odkładanie kompleksów immunologicznych oraz miejscową odpowiedź zapalną indukowaną przez produkty martwicze i kontaminację mikrobiologiczną.
abrazja rogówki, antygen HLA-B27, bisfosfonian, borelioza, choroba autoimmunologiczna, choroba Behçeta, choroba kociego pazura, choroba Leśniowskiego-Crohna, cidofovir, fluorochinolon, gruźlica, histoplazmoza, idiopatyczny, inhibitor kinazy białkowej, inhibitor punktów kontrolnych, iryt, kandydoza, kiła, kompleks immunologiczny, lek antyangiogenny, łuszczycowe zapalenie stawów, młodzieńcze idiopatyczne zapalenie stawów, oparzenie chemiczne, półpasiec oczny, rifabutyna, sarkoidoza, spondyloartropatia seronegatywna, stwardnienie rozsiane, sulfonamid, tępy uraz oka, toczeń rumieniowaty układowy, toksokaroza, toksoplazmoza, uraz penetrujący, wirus cytomegalii, wirus opryszczki pospolitej, wirus półpaśca, wrzodziejące zapalenie jelita grubego, zapalenie błony naczyniowej, zapalenie przedniego odcinka błony naczyniowej, zapalenie przedniego odcinka błony naczyniowej oka, zapalenie tylnego odcinka błony naczyniowej, zesztywniające zapalenie stawów kręgosłupa