Rixacam
Tabletki powlekane, 20 mg
Lek zawiera rywaroksaban, substancję czynną stosowaną w postaci tabletek powlekanych. Przeznaczony jest do profilaktyki udaru oraz zatorowości obwodowej u dorosłych z migotaniem przedsionków oraz do leczenia zakrzepicy żył głębokich i zatorowości płucnej. Ponadto stosuje się go także u dzieci i młodzieży powyżej 50 kg w leczeniu żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej po wstępnym leczeniu przeciwzakrzepowym. Produkt zawiera też laktozę jako substancję pomocniczą.
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje leku
- Profil bezpieczeństwa leku
- Przeciwwskazania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Skład i postać leku
- Specjalne ostrzeżenia
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania
- migotanie przedsionków niezwiązane z wadą zastawkową
- profilaktyka nawrotów żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej
- profilaktyka nawrotowej zakrzepicy żył głębokich
- profilaktyka nawrotowej zatorowości płucnej
- profilaktyka udaru
- profilaktyka zatorowości obwodowej
- zakrzepica żył głębokich
- zatorowość płucna
- żylna choroba zakrzepowo-zatorowa
-
Dawkowanie i sposób podawania
RIXACAM (rywaroksaban) jest doustnym lekiem przeciwzakrzepowym dostępnym w tabletkach powlekanych 20 mg, stosowanym w profilaktyce udaru mózgu i zatorowości obwodowej u pacjentów z migotaniem przedsionków niezwiązanym z wadą zastawkową (dawka 20 mg raz na dobę), leczeniu zakrzepicy żył głębokich (ZŻG) i zatorowości płucnej (ZP) z fazą początkową 15 mg dwa razy na dobę przez 3 tygodnie, a następnie 20 mg raz na dobę. Profilaktyka nawrotów ZŻG i ZP po co najmniej 6 miesiącach leczenia wymaga dawki 10 mg lub 20 mg raz na dobę, w zależności od ryzyka nawrotu. U dzieci i młodzieży dawkowanie jest dostosowane do masy ciała: ≥50 kg – 20 mg raz na dobę, 30-50 kg – 15 mg raz na dobę, a poniżej 30 kg stosuje się postać granulatu do zawiesiny. U pacjentów z umiarkowanym lub ciężkim zaburzeniem czynności nerek (klirens kreatyniny 15-49 mL/min) zaleca się odpowiednie dostosowanie dawki, natomiast lek jest przeciwwskazany przy klirensie <15 mL/min oraz u pacjentów z marskością wątroby stopnia B i C (Child-Pugh).
Przy zmianie terapii z antagonistów witaminy K (VKA) na RIXACAM należy rozpocząć leczenie, gdy INR wynosi ≤3,0 (profilaktyka udaru) lub ≤2,5 (leczenie ZŻG, ZP i profilaktyka nawrotów). W trakcie jednoczesnego stosowania RIXACAM i VKA monitorowanie INR powinno odbywać się co najmniej 24 godziny po ostatniej dawce rywaroksabanu, a po zakończeniu terapii RIXACAM badania INR można wykonywać po 24 godzinach. Lek należy przyjmować doustnie z posiłkiem, tabletki można rozgnieść i podać z wodą lub przecierem jabłkowym, także przez zgłębnik żołądkowy. W przypadku pominięcia dawki zaleca się jej jak najszybsze przyjęcie tego samego dnia, bez stosowania dawki podwójnej. Leczenie dzieci i młodzieży powinno trwać co najmniej 3 miesiące, z możliwością przedłużenia do 12 miesięcy, a dawka powinna być regularnie dostosowywana do masy ciała.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Dawkowanie i sposób podawania – Rixacam 20 mg
antagonista witaminy K, antykoagulacja, echokardiogram przezprzełykowy, heparyna drobnocząsteczkowa, heparyna niefrakcjonowana, inhibitor P2Y12, kardiowersja, klirens kreatyniny, koagulopatia, leczenie przeciwzakrzepowe, lek przeciwzakrzepowy, marskość wątroby, migotanie przedsionków, profilaktyka udaru mózgu, przezskórna interwencja wieńcowa, rywaroksaban, ryzyko krwawienia, wada zastawkowa, zaburzenie funkcji nerek, zaburzenie funkcji wątroby, zakrzepica żył głębokich, zatorowość obwodowa, zatorowość płucna, zgłębnik nosowo-żołądkowy, zgłębnik żołądkowy, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa -
Działania niepożądane
Rywaroksaban w dawce 20 mg (lek RIXACAM) wykazuje profil bezpieczeństwa oparty na danych z badań klinicznych fazy II i III, obejmujących 69 608 dorosłych oraz 488 pacjentów pediatrycznych. Najczęstszymi działaniami niepożądanymi są krwawienia, w tym krwawienia z nosa (4,5%), krwotoki z przewodu pokarmowego (3,8%) oraz anemia (5,9%). Krwawienia wystąpiły u 6,8% pacjentów, a ich systematyczne monitorowanie pozwoliło na precyzyjne określenie ryzyka. Inne zgłaszane działania obejmują trombocytozę, reakcje alergiczne, przejściowe podwyższenie enzymów wątrobowych, świąd, a także rzadkie, ale poważne powikłania, takie jak krwawienie śródczaszkowe oraz zespół Stevensa-Johnsona i toksyczna nekroliza naskórka.
Ze względu na farmakologiczne działanie przeciwzakrzepowe rywaroksabanu, kluczowe jest monitorowanie parametrów hematologicznych (stężenie hemoglobiny, liczba płytek krwi) oraz funkcji wątroby, zwłaszcza u pacjentów z grup ryzyka (wiek podeszły, niewydolność nerek, współistniejące leczenie przeciwkrzepliwe). W przypadku ciężkich krwawień wskazane jest przerwanie terapii i wdrożenie leczenia hemostatycznego. Lek zawiera 50 mg laktozy jednowodnej na tabletkę, co wymaga ostrożności u pacjentów z nietolerancją galaktozy lub niedoborem laktazy. Profil bezpieczeństwa rywaroksabanu został potwierdzony przez systematyczne zbieranie i analizę danych z badań klinicznych oraz obserwacji po wprowadzeniu leku do obrotu.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Działania niepożądane – Rixacam 20 mg
anemia, enzym wątrobowy, hemoglobina, hemostaza, krwawienie do oka, krwawienie śródczaszkowe, krwawienie z dziąseł, krwawienie z nosa, krwotok z przewodu pokarmowego, laktoza jednowodna, lek przeciwkrzepliwy, morfologia krwi, niedobór laktazy, nietolerancja galaktozy, obrzęk naczynioruchowy, płytki krwi, reakcja alergiczna, rywaroksaban, toksyczna nekroliza naskórka, trombocytoza, zaburzenie czynności wątroby, zespół Stevensa-Johnsona, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy -
Profil bezpieczeństwa leku
Rywaroksaban jest przeciwwskazany u kobiet karmiących ze względu na przenikanie do mleka i brak danych dotyczących bezpieczeństwa oraz skuteczności, co wymaga przerwania karmienia lub leczenia. U pacjentów prowadzących pojazdy zaleca się ostrożność, gdyż zgłaszano przypadki omdleń i zawrotów głowy, które mogą wpływać na zdolność prowadzenia. W dokumentacji brak jest informacji dotyczących interakcji rywaroksabanu z alkoholem. U seniorów ryzyko krwotoku wzrasta z wiekiem, jednak nie jest konieczna zmiana dawkowania, a jedynie monitorowanie objawów krwawienia.
W przypadku pacjentów z zaburzeniami czynności nerek stosowanie rywaroksabanu wymaga ostrożności, szczególnie przy klirensie kreatyniny poniżej 15 mL/min, gdzie lek jest przeciwwskazany. U dzieci z umiarkowanymi i ciężkimi zaburzeniami nerkowymi lek nie jest zalecany. Stosowanie rywaroksabanu jest również przeciwwskazane u pacjentów z chorobą wątroby charakteryzującą się koagulopatią i ryzykiem krwawienia, w tym u osób z marskością wątroby klasy B i C według skali Child-Pugh.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Profil bezpieczeństwa leku – Rixacam 20 mg
-
Przeciwwskazania
Rywaroksaban w dawce 20 mg (RIXACAM) jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną lub składniki pomocnicze, w tym 50 mg laktozy jednowodnej w tabletce, a także u osób z aktywnym krwawieniem klinicznie istotnym. Przeciwwskazania obejmują także stany zwiększonego ryzyka krwawień, takie jak czynne lub niedawno przebyte owrzodzenia przewodu pokarmowego, obecność żylaków przełyku, nowotwory złośliwe o wysokim ryzyku krwawienia, niedawne urazy lub zabiegi neurochirurgiczne, operacje okulistyczne oraz malformacje naczyniowe. Równoczesne stosowanie rywaroksabanu z innymi lekami przeciwzakrzepowymi, w tym heparyną niefrakcjonowaną, heparynami drobnocząsteczkowymi, fondaparynuksem oraz doustnymi antykoagulantami, jest przeciwwskazane, z wyjątkiem sytuacji przejściowej zmiany terapii.
Rywaroksaban jest również przeciwwskazany u pacjentów z marskością wątroby stopnia B i C według klasyfikacji Child-Pugh oraz innymi postaciami niewydolności wątroby z koagulopatią, ze względu na ryzyko poważnych krwawień. Nie zaleca się stosowania leku u kobiet w ciąży i karmiących piersią z powodu ryzyka krwawienia i przenikania leku do płodu lub mleka. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z klirensem kreatyniny < 30 ml/min, osób starszych (> 75 lat) z czynnikami ryzyka krwawienia, pacjentów o masie ciała < 50 kg oraz u osób przyjmujących leki wpływające na CYP3A4 i glikoproteinę P. Przed wdrożeniem terapii konieczna jest dokładna ocena stosunku korzyści do ryzyka oraz rozważenie alternatywnych metod leczenia przeciwzakrzepowego.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Przeciwwskazania – Rixacam 20 mg
apiksaban, choroba wątroby, cytochrom P450 3A4, czynne krwawienie, czynnik krzepnięcia, dalteparyna, enoksaparyna, eteksylan dabigatranu, fondaparynuks, glikoproteina p, heparyna drobnocząsteczkowa, heparyna niefrakcjonowana, inhibitor czynnika Xa, klasyfikacja Child-Pugh, klirens kreatyniny, koagulopatia, krwotok wewnątrzczaszkowy, laktoza jednowodna, lek przeciwzakrzepowy, malformacja naczyniowa, marskość wątroby, nadwrażliwość na rywaroksaban, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, rywaroksaban, tętniak naczyniowy, warfaryna, żylaki przełyku -
Przedawkowanie
Przedawkowanie rywaroksabanu stanowi istotne zagrożenie kliniczne ze względu na ryzyko powikłań krwotocznych, które mogą wystąpić nawet przy dawkach sięgających 1960 mg. Farmakokinetycznie lek wykazuje efekt pułapowy po dawkach supraterapeutycznych powyżej 50 mg u dorosłych, co ogranicza dalszy wzrost ekspozycji osoczowej. Okres półtrwania rywaroksabanu wynosi około 5-13 godzin u dorosłych, a u dzieci jest krótszy, co potwierdzono modelowaniem farmakokinetycznym. W przypadku przedawkowania kluczowa jest dokładna obserwacja pacjenta oraz rozważenie podania węgla aktywnego w celu ograniczenia wchłaniania leku, zwłaszcza jeśli interwencja następuje w krótkim czasie po zażyciu leku.
W terapii powikłań krwotocznych związanych z przedawkowaniem rywaroksabanu zaleca się natychmiastowe przerwanie podawania leku oraz wdrożenie leczenia objawowego, obejmującego ucisk mechaniczny, hemostazę chirurgiczną, wsparcie hemodynamiczne oraz przetoczenie odpowiednich produktów krwiopochodnych (koncentrat erytrocytów, świeżo mrożone osocze, płytki krwi). W przypadku nieskuteczności standardowych metod można rozważyć podanie andeksanetu alfa – specyficznego antidotum na inhibitor Xa – oraz środków prokoagulacyjnych, takich jak PCC, aPCC czy rekombinowany czynnik VIIa, choć doświadczenie kliniczne w ich stosowaniu jest ograniczone. Dializa jest nieskuteczna ze względu na wysoki stopień wiązania rywaroksabanu z białkami osocza. Nieefektywne w odwracaniu działania rywaroksabanu są siarczan protaminy oraz witamina K. Objawy przedawkowania obejmują ciężkie krwawienia, krwawienia z nosa, dziąseł, przewodu pokarmowego, krwiomocz, krwiaki podskórne oraz krwawienia wewnątrzczaszkowe, które mogą prowadzić do wstrząsu hipowolemicznego i wymagają pilnej interwencji.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Przedawkowanie – Rixacam 20 mg
andeksanet alfa, aprotynina, dawka supraterapeutyczna, desmopresyna, dysfagia, ekspozycja osocza, farmakokinetyka rywaroksabanu, hemostaza chirurgiczna, inhibitor Xa, koncentrat czerwonych krwinek, koncentrat czynników zespołu protrombiny, krwawienie wewnątrzczaszkowe, krwiak podskórny, krwiomocz, kwas aminokapronowy, kwas traneksamowy, małopłytkowość, modelowanie farmakokinetyki populacyjnej, niedokrwistość, okres półtrwania leku, powikłanie krwotoczne, rekombinowany czynnik VIIa, siarczan protaminy, specjalista ds. krzepnięcia krwi, świeżo mrożone osocze, tamponada nosa, węgiel aktywny, wiązanie z białkami osocza, wsparcie hemodynamiczne, wstrząs hipowolemiczny -
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Rywaroksaban, substancja czynna leku Rixacam (20 mg), przeszedł szerokie badania przedkliniczne obejmujące ocenę bezpieczeństwa farmakologicznego, toksyczności po podaniu jednorazowym i wielokrotnym, fototoksyczności, genotoksyczności oraz potencjału rakotwórczego. Wyniki nie wykazały istotnych zagrożeń dla człowieka, a obserwowane efekty toksyczne były związane z farmakodynamicznym działaniem leku, przede wszystkim zwiększonym ryzykiem krwawień. W badaniach na szczurach przy ekspozycji odpowiadającej dawkom klinicznym odnotowano wzrost stężeń immunoglobulin IgG i IgA, co wskazuje na możliwe immunologiczne konsekwencje stosowania rywaroksabanu. Nie stwierdzono wpływu na płodność samców i samic, jednakże wykazano toksyczny wpływ na rozwój zarodka i płodu, w tym poronienia, zmiany kostnienia, białawe plamki wątroby, wady rozwojowe oraz zmiany w łożysku, co sugeruje potencjał teratogenny przy stężeniach klinicznych.
Badania na młodych szczurach, poddanych terapii od 4 dnia życia przez okres do 3 miesięcy, wykazały wzrost częstości krwawień okołoporodowych, zgodny z mechanizmem przeciwzakrzepowym rywaroksabanu, bez dowodów na toksyczność narządową. Całościowa ocena danych przedklinicznych potwierdza, że główne ryzyko związane z rywaroksabanem wynika z jego działania przeciwzakrzepowego, bez wykrycia nieoczekiwanych toksyczności narządowych, genotoksyczności czy potencjału rakotwórczego. Istotne jest jednak uwzględnienie ryzyka stosowania leku w ciąży ze względu na obserwowane powikłania rozwojowe, co ma kluczowe znaczenie dla decyzji terapeutycznych u kobiet w wieku rozrodczym i w okresie ciąży.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Rixacam 20 mg
badanie przedkliniczne, bezpieczeństwo farmakologiczne, działanie farmakodynamiczne, działanie farmakologiczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, fototoksyczność, genotoksyczność, immunoglobuliny IgG i IgA, poronienie, powikłanie krwotoczne, RIXACAM, rywaroksaban, ryzyko krwawienia, test farmakologiczny i toksykologiczny, toksyczność organowa, toksyczność po podaniu jednokrotnym, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność zarodka i płodu, wada rozwojowa, właściwość przeciwzakrzepowa, wpływ na reprodukcję -
Skład i postać leku
RIXACAM w dawce 20 mg to tabletki powlekane zawierające 20 mg rywaroksabanu jako substancję czynną. Każda tabletka zawiera 50 mg laktozy jednowodnej, co jest istotne dla pacjentów z nietolerancją laktozy. Substancje pomocnicze w rdzeniu tabletki obejmują celulozę mikrokrystaliczną, kroskarmelozę sodową, hypromelozę, sodu laurylosiarczan oraz magnezu stearynian, natomiast otoczka zawiera makrogol, hydroksypropylocelulozę, hypromelozę, tytanu dwutlenek (E 171) i żelaza tlenek czerwony (E 172). Tabletki mają kształt okrągły, są obustronnie wypukłe, o średnicy 8,3 mm, z wytłoczonym numerem „20” dla łatwej identyfikacji dawki. Produkt dostępny jest w blistrach PVC/PVDC 90/Aluminium, w opakowaniach zawierających od 14 do 100 tabletek, z okresem ważności 3 lata i bez specjalnych wymagań temperaturowych przechowywania.
W przypadku trudności w połykaniu, tabletki rywaroksabanu można rozgnieść i przygotować zawiesinę w 50 mL wody, którą można podać przez zgłębnik nosowo-żołądkowy lub żołądkowy po potwierdzeniu prawidłowego umiejscowienia. Należy unikać podawania leku dystalnie od żołądka, aby nie zmniejszyć wchłaniania substancji czynnej. Po podaniu zawiesiny wskazane jest niezwłoczne podanie dojelitowo pokarmu dla optymalizacji absorpcji rywaroksabanu. Rozgniecione tabletki zachowują stabilność w wodzie i przecierze jabłkowym do 4 godzin, co umożliwia wcześniejsze przygotowanie zawiesiny. Niewykorzystane resztki leku należy usuwać zgodnie z lokalnymi przepisami dotyczącymi odpadów farmaceutycznych.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Skład i postać leku – Rixacam 20 mg
celuloza mikrokrystaliczna, dysfagia, hydroksypropyloceluloza, hypromeloza, kroskarmeloza sodowa, laktoza jednowodna, magnezu stearynian, makrogol, nietolerancja laktozy, przecier jabłkowy, rywaroksaban, sodu laurylosiarczan, substancja czynna, tabletka powlekana, tytanu dwutlenek, wchłanianie rywaroksabanu, żelaza tlenek czerwony, zgłębnik nosowo-żołądkowy -
Specjalne ostrzeżenia
Terapia rywaroksabanem (RIXACAM 20 mg) wymaga ścisłego nadzoru klinicznego, ze szczególnym uwzględnieniem ryzyka krwawień, zwłaszcza z błon śluzowych oraz niedokrwistości. Monitorowanie obejmuje ocenę objawów krwawienia oraz badania laboratoryjne stężenia hemoglobiny i hematokrytu. W wyjątkowych sytuacjach, takich jak przedawkowanie lub pilne zabiegi chirurgiczne, wskazane jest oznaczenie stężenia rywaroksabanu za pomocą testu anty-Xa. Rywaroksaban jest przeciwwskazany u pacjentów z wrodzonymi lub nabytymi zaburzeniami krzepnięcia, niekontrolowanym ciężkim nadciśnieniem tętniczym, aktywnymi chorobami przewodu pokarmowego predysponującymi do krwawień, retinopatią naczyniową, rozstrzeniami oskrzeli lub krwawieniem płucnym w wywiadzie. U pacjentów z ciężką niewydolnością nerek (klirens kreatyniny <15 mL/min) stosowanie rywaroksabanu jest niewskazane, a u osób z klirensem 15-29 mL/min wymagana jest ostrożność ze względu na średnio 1,6-krotny wzrost stężenia leku w osoczu i zwiększone ryzyko krwawienia.
Rywaroksaban nie jest zalecany u pacjentów z nowotworami złośliwymi o wysokim ryzyku krwawienia, zwłaszcza zlokalizowanymi w przewodzie pokarmowym lub układzie moczowo-płciowym, oraz u osób leczonych silnymi inhibitorami CYP3A4 i P-gp (np. ketokonazol, rytonawir), które mogą zwiększać stężenie leku w osoczu średnio 2,6-krotnie. Należy zachować ostrożność przy jednoczesnym stosowaniu NLPZ, ASA, inhibitorów agregacji płytek, SSRI i SNRI ze względu na ryzyko krwawień. W przypadku znieczulenia przewodowego lub nakłucia podpajęczynówkowego/zewnątrzoponowego istnieje ryzyko krwiaka, dlatego zaleca się przerwanie podawania rywaroksabanu co najmniej 18-26 godzin przed zabiegiem i wznowienie po minimum 6 godzinach od usunięcia cewnika. Przed planowanymi zabiegami inwazyjnymi lek należy odstawić co najmniej 24 godziny wcześniej, a wznowić po ustabilizowaniu hemostazy. Rywaroksaban nie jest wskazany u pacjentów po przezcewnikowej wymianie zastawki aorty (TAVR) oraz u chorych z zespołem antyfosfolipidowym ze względu na zwiększone ryzyko nawrotów zakrzepicy. U dzieci i młodzieży z umiarkowaną lub ciężką niewydolnością nerek brak jest danych klinicznych potwierdzających bezpieczeństwo stosowania.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Specjalne ostrzeżenia – Rixacam
antykoagulant toczniowy, choroba refluksowa przełyku, choroba zapalna jelit, glikoproteina p, hemoglobina i hematokryt, inhibitor agregacji płytek krwi, inhibitor CYP3A4, inhibitor proteazy HIV, inhibitor zwrotnego wychwytu serotoniny i noradrenaliny, itrakonazol, ketokonazol, klirens kreatyniny, krwawienie płucne, krwawienie z błon śluzowych, krwiak zewnątrzoponowy, kwas acetylosalicylowy, migotanie przedsionków, nakłucie podpajęczynówkowe, niedokrwistość, niesteroidowy lek przeciwzapalny, nietolerancja galaktozy, pozakonazol, przeciwciało antykardiolipinowe, przeciwciało przeciwko β2 glikoproteinie-I, przesączanie kłębuszkowe, retinopatia naczyniowa, rozstrzenia oskrzeli, rytonawir, rywaroksaban, selektywny inhibitor zwrotnego wychwytu serotoniny, stężenie rywaroksabanu, test anty-Xa, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, worykonazol, zakażenie ośrodkowego układu nerwowego, zakrzepica żył mózgowych, zapalenie przełyku, zapalenie żołądka, zatorowość płucna, zespół antyfosfolipidowy, zespół DRESS, zespół Stevensa-Johnsona, znieczulenie przewodowe -
Właściwości farmakodynamiczne
Rywaroksaban, substancja czynna leku Rixacam, jest bezpośrednim, doustnym inhibitorem czynnika Xa o wysokiej selektywności, należącym do grupy przeciwzakrzepowych (kod ATC: B01AF01). Mechanizm działania polega na hamowaniu aktywności czynnika Xa, co prowadzi do zahamowania kaskady krzepnięcia zarówno w drodze wewnątrz-, jak i zewnątrzpochodnej, skutkując zmniejszeniem wytwarzania trombiny i powstawania zakrzepów. Rywaroksaban nie wpływa bezpośrednio na trombinę ani na funkcję płytek krwi. Jego działanie farmakodynamiczne jest zależne od dawki i dobrze koreluje z czasem protrombinowym (PT) mierzonym odczynnikiem Neoplastin (r=0,98), przy czym PT wyrażany jest w sekundach, a nie w INR, który jest zarezerwowany dla kumaryn. W terapii zakrzepicy żył głębokich i zatorowości płucnej, PT w 5-95 percentylach wynosi od 14 do 32 sekund w zależności od dawki (15 mg 2x/dobę lub 20 mg 1x/dobę) i czasu pomiaru (2-4 h lub 8-30 h po podaniu). U pacjentów z migotaniem przedsionków wartości PT wahają się od 10 do 50 sekund, z uwzględnieniem funkcji nerek i dostosowania dawki (15-20 mg/dobę).
W badaniach klinicznych wykazano możliwość odwracania działania rywaroksabanu za pomocą koncentratów czynników zespołu protrombiny (PCC). 3-czynnikowy PCC (czynniki II, IX, X) skracał PT o około 1 sekundę w ciągu 30 minut, natomiast 4-czynnikowy PCC (czynniki II, VII, IX, X) o około 3,5 sekundy, przy czym 3-czynnikowy PCC szybciej i silniej odwracał zmiany w endogennym wytwarzaniu trombiny. Rywaroksaban wydłuża również czas częściowej tromboplastyny po aktywacji (APTT) oraz HepTest w sposób zależny od dawki, jednak te testy nie są rekomendowane do monitorowania terapii. W codziennej praktyce klinicznej nie jest konieczne rutynowe monitorowanie parametrów krzepnięcia, choć w razie potrzeby można oznaczyć stężenie rywaroksabanu za pomocą skalibrowanego testu anty-Xa. Rywaroksaban cechuje się przewidywalnym profilem farmakodynamicznym i jest skutecznym lekiem w profilaktyce i leczeniu chorób zakrzepowo-zatorowych, z możliwością kontrolowanego odwrócenia działania w sytuacjach klinicznych wymagających szybkiej interwencji.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Właściwości farmakodynamiczne – Rixacam 20 mg
choroba zakrzepowo-zatorowa, czas częściowej tromboplastyny po aktywacji, czas protrombinowy, endogenne wytwarzanie trombiny, inhibitor czynnika Xa, kaskada krzepnięcia krwi, koncentrat czynników zespołu protrombiny, międzynarodowy współczynnik znormalizowany, migotanie przedsionków, profilaktyka udaru, RIXACAM, rywaroksaban, substancja przeciwzakrzepowa, test anty-Xa, trombina, układ krzepnięcia, zaburzenie czynności nerek, zakrzep, zakrzepica żył głębokich, zatorowość obwodowa, zatorowość płucna, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa -
Właściwości farmakokinetyczne
Rywaroksaban, substancja czynna leku Rixacam, charakteryzuje się szybkim i niemal całkowitym wchłanianiem po podaniu doustnym, z maksymalnym stężeniem w osoczu (Cmax) osiąganym w ciągu 2-4 godzin. Biodostępność wynosi 80-100% dla dawek 2,5 mg i 10 mg, natomiast dla dawki 20 mg przyjmowanej na czczo jest niższa (66%), lecz wzrasta o 39% po posiłku, co uzasadnia zalecenie przyjmowania dawek 15 mg i 20 mg z posiłkiem. Farmakokinetyka rywaroksabanu jest prawie liniowa do dawki 15 mg na czczo i proporcjonalna do dawki przy podaniu po posiłku. U dzieci farmakokinetyka jest podobna, jednak obserwuje się zmniejszenie względnej biodostępności przy zwiększaniu dawek w mg/kg masy ciała. Rywaroksaban wiąże się z białkami osocza w 92-95%, a objętość dystrybucji (Vss) u dorosłych wynosi około 50 litrów, natomiast u dzieci szacowana jest na 113 litrów dla masy ciała 82,8 kg. Metabolizm zachodzi głównie przez CYP3A4 i CYP2J2, a lek jest wydalany w połowie przez nerki i połowie z kałem, z klirensem około 10 L/h u dorosłych. Okres półtrwania wynosi 5-9 godzin u młodych dorosłych i 11-13 godzin u osób starszych, a u dzieci zmniejsza się wraz z wiekiem, od 4,2 h u młodzieży do 1,6 h u niemowląt poniżej 0,5 roku.
U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek i wątroby obserwuje się istotne zwiększenie ekspozycji na rywaroksaban (AUC wzrasta do 2,3-krotnie przy umiarkowanym zaburzeniu czynności wątroby stopnia B wg Child-Pugh oraz do 1,6-krotnie przy ciężkim upośledzeniu nerek z klirensem kreatyniny 15-29 mL/min). Wydłużenie czasu protrombinowego (PT) i silniejsze zahamowanie czynnika Xa korelują z tymi zmianami, co wymaga ostrożności i przeciwwskazań do stosowania u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby (stopień B i C Child-Pugh) oraz nerek (klirens <15 mL/min). U osób starszych stężenia leku są wyższe (AUC około 1,5-krotnie), jednak nie wymaga to modyfikacji dawkowania. Dawkowanie u dzieci jest dostosowane do masy ciała, a ekspozycja jest porównywalna do dorosłych. Rywaroksaban wykazuje zależność farmakokinetyczno-farmakodynamiczną z hamowaniem czynnika Xa i wydłużeniem PT, przy czym różnice w wynikach PT zależą od użytego odczynnika. Nie określono bezpieczeństwa i skuteczności rywaroksabanu u dzieci i młodzieży do 18 lat w profilaktyce udaru i zatorowości obwodowej w migotaniu przedsionków niezwiązanym z wadą zastawkową.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Właściwości farmakokinetyczne – Rixacam 20 mg
biodostępność, biotransformacja, czas kaolinowo-kefalinowy, czas protrombinowy, czynnik Xa, farmakokinetyka rywaroksabanu, klasyfikacja Child-Pugh, klirens kreatyniny, klirens ogólnoustrojowy, koagulopatia, migotanie przedsionków, model Emax, Neoplastin, objętość dystrybucji, pole pod krzywą, przeciwwskazanie, przesączanie kłębuszkowe, rywaroksaban, umiarkowane zaburzenie wątroby, zależność farmakokinetyczno-farmakodynamiczna, zmienność farmakokinetyczna, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa -
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
Rywaroksaban, dostępny w preparacie RIXACAM w dawce 20 mg (tabletki powlekane o średnicy 8,3 mm, zawierające 50 mg laktozy jednowodnej), wykazuje niewielki wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych oraz obsługiwania maszyn. Jednakże podczas terapii mogą wystąpić działania niepożądane, takie jak zawroty głowy (często, do 1 na 10 pacjentów) oraz omdlenia (niezbyt często, do 1 na 100 pacjentów), które bezpośrednio zaburzają zdolności psychomotoryczne niezbędne do bezpiecznego prowadzenia pojazdów. W przypadku pojawienia się tych objawów pacjent powinien bezwzględnie powstrzymać się od prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn.
Lekarz ma obowiązek poinformować pacjenta o potencjalnym wpływie RIXACAM na zdolności psychomotoryczne, uwzględniając indywidualną ocenę ryzyka, zwłaszcza u osób starszych, przyjmujących leki nasilające działania niepożądane lub wykonujących czynności wymagające wysokiej sprawności. Informacja powinna być przekazana zarówno ustnie, jak i pisemnie (w dokumentacji medycznej oraz poprzez ulotkę), a lekarz powinien potwierdzić zrozumienie przekazanych zaleceń przez pacjenta. Dokumentacja tego faktu jest istotna z punktu widzenia medyczno-prawnego oraz dla zapewnienia ciągłości opieki.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Rixacam 20 mg
charakterystyka produktu leczniczego, dokumentacja medyczna, działanie niepożądane, laktoza jednowodna, nietolerancja laktozy, omdlenie, pacjent w podeszłym wieku, prowadzenie pojazdu mechanicznego, przeciwwskazanie, rywaroksaban, sprawność psychomotoryczna, substancja czynna, substancja pomocnicza, tabletka powlekana, zawroty głowy, zdolność psychomotoryczna -
Wskazania do stosowania
Rywaroksaban w dawce 20 mg (Rixacam) jest wskazany u dorosłych pacjentów z migotaniem przedsionków niezwiązanym z wadą zastawkową, posiadających co najmniej jeden czynnik ryzyka zakrzepowo-zatorowego, takich jak zastoinowa niewydolność serca, nadciśnienie tętnicze, wiek ≥ 75 lat, cukrzyca, przebyty udar mózgu lub TIA. Ponadto, lek jest stosowany w leczeniu i profilaktyce nawrotów żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej (ZŻG) oraz zatorowości płucnej (ZP), zarówno w fazie ostrej, jak i w profilaktyce. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z hemodynamicznie niestabilną zatorowością płucną, gdzie konieczne jest odniesienie do szczegółowych wytycznych zawartych w punkcie 4.4 charakterystyki produktu leczniczego. Tabletki powlekane zawierają 20 mg rywaroksabanu oraz 50 mg laktozy jednowodnej, co jest istotne u pacjentów z nietolerancją laktozy.
W populacji pediatrycznej Rixacam 20 mg jest wskazany u pacjentów poniżej 18 roku życia, o masie ciała powyżej 50 kg, po minimum 5-dniowym początkowym leczeniu pozajelitowym przeciwzakrzepowym, zarówno w leczeniu, jak i profilaktyce nawrotów żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej. Stosowanie rywaroksabanu w dawce 20 mg u dzieci o masie ciała poniżej 50 kg lub bez wcześniejszego leczenia pozajelitowego nie jest zalecane. Decyzja o terapii powinna być poprzedzona dokładną oceną kliniczną, uwzględniającą korzyści i ryzyko leczenia przeciwzakrzepowego, a także specyfikę postaci leku (tabletki ceglanoczerwone, okrągłe, o średnicy 8,3 mm, z wytłoczoną liczbą „20”).
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Wskazania do stosowania – Rixacam 20 mg
cukrzyca, laktoza jednowodna, leczenie pozajelitowe, leczenie przeciwzakrzepowe, migotanie przedsionków, nadciśnienie tętnicze, niestabilność hemodynamiczna, nietolerancja laktozy, profilaktyka udaru mózgu, przemijający napad niedokrwienny, rywaroksaban, ryzyko zakrzepowo-zatorowe, udar mózgu, zakrzepica żył głębokich, zastoinowa niewydolność serca, zatorowość obwodowa, zatorowość płucna, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa