Fulvestrant Sandoz
Roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 250 mg/5 ml
Produkt leczniczy zawiera 250 mg fulwestrantu w formie roztworu do wstrzykiwań oraz substancje pomocnicze takie jak etanol, alkohol benzylowy i benzylu benzoesan. Stosuje się go u kobiet po menopauzie z rakiem piersi z obecnymi receptorami estrogenowymi, zarówno jako monoterapia, jak i w skojarzeniu z palbocyklibem. Lek jest przeznaczony dla pacjentek z miejscowo zaawansowanym lub rozsianym nowotworem, u których choroba jest oporna lub nawraca po wcześniejszym leczeniu hormonalnym. W przypadku kobiet przed i w okresie okołomenopauzalnym stosowanie łączy się z agonistą hormonu uwalniającego hormon luteinizujący.
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje leku
- Profil bezpieczeństwa leku
- Przeciwwskazania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Skład i postać leku
- Specjalne ostrzeżenia
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania
-
Dawkowanie i sposób podawania
Fulvestrant Sandoz jest stosowany w terapii przeciwnowotworowej u dorosłych pacjentek, w tym w podeszłym wieku, w dawce 500 mg podawanej domięśniowo w dwóch iniekcjach po 250 mg/5 ml każda. Schemat dawkowania obejmuje dawkę początkową podaną w dniu 1, dodatkową dawkę 500 mg po 2 tygodniach oraz dawki podtrzymujące co miesiąc. W przypadku terapii skojarzonej z palbocyklibem, pacjentki przed- i okołomenopauzalne powinny być jednocześnie leczone agonistami LHRH. Nie zaleca się modyfikacji dawkowania u pacjentek z lekkimi do umiarkowanych zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny ≥30 ml/min) oraz wątroby, jednak w przypadku ciężkich zaburzeń nerek (klirens <30 ml/min) i wątroby brak jest danych, co wymaga ostrożności. Nie określono bezpieczeństwa stosowania u dzieci i młodzieży do 18 lat.
Fulvestrant podaje się domięśniowo w górnobocznej części pośladka, wykonując powolne wstrzyknięcia (1-2 minuty) dwóch ampułko-strzykawek po 5 ml każda, w celu uzyskania pełnej dawki 500 mg. Należy zachować szczególną ostrożność ze względu na bliskość nerwu kulszowego. Roztwór powinien być przezroczysty, bezbarwny do żółtego, o lepkiej konsystencji. Szczegółowe instrukcje techniki podania znajdują się w punkcie 6.6 Charakterystyki Produktu Leczniczego. W terapii skojarzonej z palbocyklibem konieczne jest zapoznanie się z jego Charakterystyką Produktu Leczniczego w celu dostosowania dawkowania.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Dawkowanie i sposób podawania – Fulvestrant Sandoz 250 mg/5 ml
agonista LHRH, charakterystyka produktu leczniczego, fulvestrant, fulwestrant, klirens kreatyniny, nerw kulszowy, palbocyklib, roztwór do wstrzykiwań, stan okołomenopauzalny, terapia przeciwnowotworowa, terapia skojarzona, terapia skojarzona z palbocyklibem, wstrzyknięcie domięśniowe, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby -
Działania niepożądane
Fulvestrant Sandoz (250 mg/5 ml) wykazuje szeroki profil działań niepożądanych, które należy uwzględnić podczas kwalifikacji i monitorowania pacjentów. Najczęściej obserwowane reakcje to odczyny w miejscu podania, astenia, nudności oraz podwyższenie aktywności enzymów wątrobowych (AlAT, AspAT, fosfataza zasadowa). Działania niepożądane sklasyfikowano według częstości występowania: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10) oraz niezbyt często (≥1/1000 do <1/100). Szczególną uwagę należy zwrócić na trombocytopenię, reakcje nadwrażliwości, jadłowstręt, bóle głowy, uderzenia gorąca, wysypkę, bóle mięśniowo-szkieletowe oraz krwotok z pochwy. Monitorowanie morfologii krwi, funkcji wątroby oraz objawów klinicznych jest kluczowe dla wczesnego wykrycia i odpowiedniego zarządzania działaniami niepożądanymi.
W trakcie terapii fulwestrantem zaleca się regularne badania kontrolne, zwłaszcza w zakresie parametrów wątrobowych i hematologicznych, ze względu na ryzyko uszkodzenia hepatocytów oraz trombocytopenii. Objawy takie jak uderzenia gorąca, nudności, astenia czy odczyny miejscowe mogą znacząco obniżać komfort życia pacjentów, dlatego konieczne jest ich aktywne monitorowanie i odpowiednie leczenie objawowe. Ponadto, lek zawiera substancje pomocnicze (etanol 96% 100 mg/ml, alkohol benzylowy 100 mg/ml, benzylu benzoesan 150 mg/ml), które mogą wywoływać reakcje u pacjentów z nadwrażliwością. Kompleksowe podejście do monitorowania i edukacji pacjentów jest niezbędne dla optymalizacji bezpieczeństwa i skuteczności terapii fulwestrantem.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Działania niepożądane – Fulvestrant Sandoz 250 mg/5 ml
alkohol benzylowy, aminotransferaza alaninowa, aminotransferaza asparaginianowa, astenia, benzylu benzoesan, ból głowy, ból mięśniowo-szkieletowy, ból stawów, enzymy wątrobowe, fosfataza zasadowa, fulwestrant, jadłowstręt, krwotok z pochwy, nudność, odczyn w miejscu podania, płytki krwi, reakcja nadwrażliwości, trombocytopenia, uderzenie gorąca, wysypka, zakażenie dróg moczowych -
Profil bezpieczeństwa leku
Fulwestrant jest przeciwwskazany u kobiet karmiących piersią ze względu na przenikanie leku do mleka i ryzyko ciężkich działań niepożądanych u niemowląt. W populacji seniorów dawka 500 mg pozostaje bez zmian, a stosowanie jest bezpieczne. U pacjentek z lekkimi do umiarkowanych zaburzeniami czynności nerek i wątroby nie wymaga się modyfikacji dawkowania, jednak zaleca się ostrożność, zwłaszcza przy ciężkich zaburzeniach czynności nerek (klirens kreatyniny <30 ml/min) oraz wątroby, gdzie stosowanie jest przeciwwskazane w ciężkich przypadkach.
Podczas prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn pacjentki mogą doświadczać osłabienia, co wymaga zachowania ostrożności mimo braku istotnego wpływu fulwestrantu na zdolności psychomotoryczne. Brak jest danych dotyczących interakcji fulwestrantu z alkoholem, co wskazuje na konieczność indywidualnej oceny ryzyka w praktyce klinicznej. Zalecane jest monitorowanie pacjentek pod kątem działań niepożądanych i dostosowanie postępowania w zależności od stanu klinicznego i współistniejących schorzeń.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Profil bezpieczeństwa leku – Fulvestrant Sandoz 250 mg/5 ml
-
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Dane przedkliniczne fulwestrantu wskazują na niską toksyczność po jednorazowym podaniu oraz dobrą tolerancję różnych postaci leku przy dawkach wielokrotnych u zwierząt. Reakcje lokalne w miejscu wstrzyknięcia, takie jak zapalenie mięśni i ziarniniaki, były głównie efektem działania substancji pomocniczych, z nasileniem zapalenia u królików w porównaniu do soli fizjologicznej. Działania toksyczne obserwowane u szczurów i psów po podaniu domięśniowym wiązały się z aktywnością antyestrogenową fulwestrantu, obejmując zmiany w żeńskim układzie rozrodczym oraz inne narządy wrażliwe na hormony. U psów po 12-miesięcznej terapii odnotowano zapalenie tętnic. W badaniach kardiologicznych u psów stwierdzono niewielkie zmiany w EKG przy ekspozycji ponad 15-krotnie wyższej niż u ludzi, co sugeruje ograniczone znaczenie kliniczne. Fulwestrant nie wykazuje działania genotoksycznego, co potwierdza jego bezpieczeństwo genetyczne.
Wpływ fulwestrantu na reprodukcję i rozwój zarodka/płodu obejmował odwracalne zmniejszenie płodności, zmniejszone przeżycie zarodków, dystocję oraz zwiększoną częstość wad rozwojowych u szczurów i królików przy dawkach zbliżonych do terapeutycznych, co wskazuje na potencjalne ryzyko teratogenne. Badania rakotwórczości wykazały u szczurów zwiększoną częstość łagodnych ziarniszczaków jajnika (10 mg/szczura/15 dni) oraz guzów komórek Leydiga u samców, a u myszy – wzrost nowotworów sznura płciowego i zrębu jajnika przy dawkach 150 i 500 mg/kg mc. Indukcja nowotworów wiązała się z zaburzeniami hormonalnymi wynikającymi z antyestrogenowego mechanizmu działania, co ogranicza znaczenie tych wyników dla kobiet po menopauzie leczonych fulwestrantem. Ekspozycja AUC przy dawkach NOEL była około 1,5-krotnie wyższa u szczurów i 0,8-krotnie u myszy w porównaniu do ekspozycji u ludzi. Dodatkowo fulwestrant może negatywnie wpływać na środowisko wodne, co należy uwzględnić przy utylizacji leku.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Fulvestrant Sandoz 250 mg/5 ml
aktywność antyestrogenowa, badanie EKG, dystocja, działanie genotoksyczne, działanie rakotwórcze, gonadotropina, guz z komórek Leydiga, nowotwór sznura płciowego, obumieranie zarodka, pole pod krzywą stężenia, poronienie, rak piersi, ryzyko teratogenne, sprzężenie zwrotne, uniesienie odcinka ST, zahamowanie zatokowe, zapalenie mięśni, zapalenie tętnic, ziarniniak, ziarniszczak jajnika -
Skład i postać leku
Fulvestrant Sandoz jest dostępny w formie roztworu do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce zawierającej 250 mg fulwestrantu w 5 ml roztworu. Preparat charakteryzuje się przezroczystym, bezbarwnym do żółtego kolorem oraz lepką konsystencją. Substancje pomocnicze obejmują etanol 96% (100 mg/ml), alkohol benzylowy (100 mg/ml), benzylu benzoesan (150 mg/ml) oraz olej rycynowy, co wymaga uwagi ze względu na potencjalne działania niepożądane. Lek podaje się domięśniowo, preferencyjnie w górnoboczną okolicę pośladka, z zachowaniem ostrożności ze względu na bliskość nerwu kulszowego. Strzykawki wyposażone są w systemy osłaniające igłę (BD SafetyGlide® lub Terumo SurGuard®), co minimalizuje ryzyko nakłuć przypadkowych i wymaga odpowiedniej techniki aktywacji osłony po podaniu.
Podawanie Fulvestrantu Sandoz wymaga aseptycznego połączenia igły z ampułko-strzykawką oraz powolnego wstrzyknięcia (1-2 min) w mięsień pośladkowy, z eliminacją powietrza w strzykawce przed iniekcją. Po podaniu należy natychmiast aktywować system osłaniający igłę, potwierdzając prawidłowe zabezpieczenie słyszalnym kliknięciem. Produkt ma okres ważności 2 lat, nie wymaga specjalnych warunków przechowywania i nie powinien być mieszany z innymi lekami. Ampułko-strzykawki są przeznaczone do jednorazowego użytku, a pozostałości leku należy utylizować zgodnie z lokalnymi przepisami dotyczącymi odpadów medycznych.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Skład i postać leku – Fulvestrant Sandoz 250 mg/5 ml
alkohol benzylowy, ampułko-strzykawka, BD SafetyGlide, benzylu benzoesan, etanol, fulwestrant, górnoboczna okolica pośladka, igła z systemem osłaniającym, końcówka Luer-Lock, mięsień pośladkowy, nerw kulszowy, niezgodność farmaceutyczna, olej rycynowy, roztwór do wstrzykiwań, substancja pomocnicza, system osłaniający igłę, utylizacja odpadów medycznych, wstrzyknięcie domięśniowe -
Specjalne ostrzeżenia
Fulwestrant Sandoz wymaga szczególnej ostrożności u pacjentek z zaburzeniami czynności wątroby (zwłaszcza lekkimi do umiarkowanych) oraz u pacjentek z ciężką niewydolnością nerek (klirens kreatyniny <30 ml/min) ze względu na ryzyko kumulacji leku. Podawanie domięśniowe wiąże się z ryzykiem powikłań w miejscu wstrzyknięcia, takich jak zapalenie nerwu kulszowego, nerwoból, ból neuropatyczny oraz obwodowa neuropatia, szczególnie przy aplikacji w górnoboczną okolicę pośladka. U pacjentek z zaburzeniami krzepnięcia, małopłytkowością lub stosujących leki przeciwzakrzepowe istnieje zwiększone ryzyko krwawień. Ponadto, fulwestrant może wpływać na wyniki testów hormonalnych, powodując fałszywie podwyższone stężenia estradiolu w badaniach opartych na przeciwciałach przeciwko estradiolowi.
U pacjentek z zaawansowanym rakiem piersi, które są narażone na powikłania zakrzepowo-zatorowe, konieczne jest rozważenie profilaktyki przeciwzakrzepowej podczas terapii fulwestrantem. Ze względu na mechanizm działania jako antagonista receptorów estrogenowych, istnieje potencjalne ryzyko rozwoju osteoporozy, dlatego zaleca się monitorowanie gęstości mineralnej kości oraz suplementację wapnia i witaminy D w trakcie długotrwałego leczenia. Brak jest danych dotyczących skuteczności i bezpieczeństwa stosowania fulwestrantu u pacjentek z masywnym zajęciem narządów miąższowych oraz u dzieci i młodzieży. Produkt zawiera etanol (100 mg/ml), alkohol benzylowy (100 mg/ml) oraz benzoesan benzylu (150 mg/ml), co wymaga ostrożności u pacjentek z chorobami wątroby, padaczką oraz u osób z nietolerancją alkoholu lub uzależnionych od alkoholu.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Specjalne ostrzeżenia – Fulvestrant Sandoz
antagonista receptora estrogenowego, ból neuropatyczny, droga domięśniowa, gęstość mineralna kości, lek przeciwzakrzepowy, małopłytkowość, nerwoból, neuropatia obwodowa, osteoporoza, profilaktyka przeciwzakrzepowa, reakcja alergiczna, reakcja w miejscu podania, skaza krwotoczna, suplementacja wapnia i witaminy D, terapia skojarzona, tkanka kostna, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności wątroby, zaburzenie zatorowo-zakrzepowe, zajęcie narządów miąższowych, zapalenie nerwu kulszowego, żółtaczka -
Właściwości farmakokinetyczne
Fulwestrant Sandoz podawany domięśniowo w dawce 500 mg charakteryzuje się powolnym wchłanianiem z osiągnięciem maksymalnego stężenia (Cmax) około 25,1 ng/ml po około 5 dniach oraz stabilizacją stężeń w osoczu w ciągu pierwszego miesiąca terapii. Średnia wartość AUC wynosi 475 ng⋅dni/ml, a Cmin 16,3 ng/ml, z około 3-krotną różnicą między stężeniem maksymalnym a minimalnym. Lek wykazuje dużą pozorną objętość dystrybucji (3-5 l/kg) i silne wiązanie z białkami osocza (99%), głównie z lipoproteinami VLDL, LDL i HDL. Metabolizm fulwestrantu obejmuje przemiany podobne do endogennych steroidów, z udziałem CYP3A4 oraz innych enzymów pozacytochromowych, a lek nie wykazuje hamowania izoenzymów CYP450, co minimalizuje ryzyko interakcji lekowych. Eliminacja zachodzi głównie przez metabolity wydalane z kałem, z klirensem 11±1,7 ml/min/kg i długim okresem półtrwania około 50 dni.
Analizy populacyjne nie wykazały istotnych różnic farmakokinetycznych fulwestrantu w zależności od wieku (33-89 lat), masy ciała (40-127 kg) czy rasy. U pacjentek z łagodnymi i umiarkowanymi zaburzeniami czynności nerek nie obserwuje się klinicznie istotnych zmian farmakokinetyki, co wynika z dominującej eliminacji wątrobowej. W przypadku łagodnych i umiarkowanych zaburzeń czynności wątroby (klasy A i B Child-Pugh) stwierdzono około 2,5-krotny wzrost AUC, jednak przewiduje się dobrą tolerancję takiego zwiększenia ekspozycji. Dane pediatryczne u dziewcząt z zespołem McCune’a-Albrighta (dawka 4 mg/kg mc.) wskazują na osiągnięcie minimalnych stężeń w stanie stacjonarnym (4,2 ng/ml) zbliżonych do wartości dorosłych, choć dane są ograniczone. Brak jest danych dotyczących pacjentek z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby (klasa C Child-Pugh).
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Właściwości farmakokinetyczne – Fulvestrant Sandoz 250 mg/5 ml
białka osocza, cytochrom P450, enzym CYP3A4, farmakokinetyka, fulwestrant, HDL, klasyfikacja Childa-Pugha, klirens, LDL, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, objętość dystrybucji, okres półtrwania, podanie domięśniowe, przedwczesne dojrzewanie płciowe, SHBG, stan stacjonarny, stężenie osoczowe, VLDL, zespół McCune’a-Albrighta -
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Fulwestrant, stosowany w dawce 250 mg/5 ml jako roztwór do wstrzykiwań (Fulvestrant Sandoz), jest przeciwwskazany u kobiet w ciąży oraz karmiących piersią ze względu na udokumentowaną toksyczność reprodukcyjną w badaniach przedklinicznych na zwierzętach. Lek przenika przez łożysko i do mleka samic szczura, co wiąże się z ryzykiem wad rozwojowych, zwiększoną śmiertelnością płodów oraz potencjalnym negatywnym wpływem na niemowlęta karmione piersią. W związku z tym, u kobiet w wieku rozrodczym konieczne jest stosowanie skutecznej antykoncepcji przez cały okres terapii oraz przez 2 lata po zakończeniu leczenia, a także wykluczenie ciąży przed rozpoczęciem terapii. W przypadku zajścia w ciążę podczas leczenia, należy natychmiast przerwać podawanie fulwestrantu i rozważyć specjalistyczne prowadzenie ciąży.
Lekarz powinien szczegółowo poinformować pacjentkę o przeciwwskazaniach do stosowania fulwestrantu w ciąży i podczas karmienia piersią oraz o konieczności przerwania karmienia na czas terapii. Należy również omówić brak danych klinicznych dotyczących wpływu fulwestrantu na płodność u ludzi, choć mechanizm działania jako selektywnego antagonisty receptora estrogenowego sugeruje potencjalne ryzyko oddziaływania na układ rozrodczy. Przekazanie tych informacji jest kluczowe dla uzyskania świadomej zgody pacjentki i zapewnienia bezpieczeństwa farmakoterapii. W trakcie leczenia pacjentka powinna być instruowana o konieczności natychmiastowego zgłoszenia podejrzenia ciąży lekarzowi prowadzącemu.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Fulvestrant Sandoz 250 mg/5 ml
antagonista receptora estrogenowego, bezpieczeństwo farmakoterapii, charakterystyka produktu leczniczego, działanie niepożądane, farmakokinetyka fulwestrantu, fulwestrant, karmienie piersią, metoda antykoncepcji, przenikanie do mleka, przenikanie przez łożysko, roztwór do wstrzykiwań, śmiertelność płodu, świadoma zgoda pacjenta, toksyczność reprodukcyjna, wada rozwojowa płodu -
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
Fulvestrant Sandoz (250 mg/5 ml, roztwór do wstrzykiwań) zasadniczo nie wpływa lub wywiera nieistotny wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych i obsługiwania maszyn. Jednakże, osłabienie, które jest bardzo częstym działaniem niepożądanym tego leku, może znacząco obniżyć bezpieczeństwo tych czynności. Lekarz powinien poinformować pacjentkę o potencjalnym ryzyku związanym z osłabieniem i zalecić zachowanie szczególnej ostrożności, a w przypadku nasilonych objawów rozważyć czasowe powstrzymanie się od prowadzenia pojazdów i obsługi urządzeń mechanicznych.
Podczas wizyt kontrolnych konieczne jest aktywne monitorowanie występowania osłabienia u pacjentek stosujących Fulvestrant Sandoz. W razie zgłoszenia tego objawu należy ponownie ocenić zdolność pacjentki do bezpiecznego prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn, a w razie wątpliwości ograniczyć te aktywności do ustąpienia objawów. Preparat zawiera etanol (96%) w ilości 100 mg/ml, alkohol benzylowy (100 mg/ml) oraz benzylu benzoesan (150 mg/ml), które teoretycznie mogą wpływać na OUN, jednak w praktyce klinicznej nie wykazano ich istotnego wpływu na zdolności psychomotoryczne. Dokumentacja medyczna powinna odzwierciedlać fakt poinformowania pacjentki o możliwym wpływie leku na prowadzenie pojazdów, co jest zgodne z dobrą praktyką lekarską.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Fulvestrant Sandoz 250 mg/5 ml
-
Wskazania do stosowania
Fulvestrant Sandoz, zawierający 250 mg fulwestrantu w 5 ml roztworu do wstrzykiwań, jest wskazany w leczeniu ER-dodatniego, miejscowo zaawansowanego lub przerzutowego raka piersi u kobiet po menopauzie. Może być stosowany jako monoterapia w terapii pierwszego rzutu u pacjentek bez wcześniejszego leczenia hormonalnego oraz w terapii drugiego rzutu u pacjentek z nawrotem lub progresją choroby podczas lub po leczeniu antyestrogenem (np. tamoksyfenem). W terapii skojarzonej z palbocyklibem Fulvestrant Sandoz jest zalecany u pacjentek z HR-dodatnim/HER2-ujemnym rakiem piersi, które wcześniej otrzymały leczenie hormonalne i wymagają intensywniejszej terapii. U kobiet przed menopauzą lub w okresie okołomenopauzalnym terapia ta musi być uzupełniona agonistą LHRH w celu skutecznej supresji funkcji jajników i obniżenia poziomu estrogenów do wartości pomenopauzalnych.
Przed wdrożeniem leczenia konieczne jest potwierdzenie ekspresji receptorów estrogenowych i/lub progesteronowych oraz wykluczenie nadekspresji HER2, szczególnie przy planowaniu terapii skojarzonej z palbocyklibem. Należy również ocenić stadium zaawansowania choroby oraz dokładnie przeanalizować historię wcześniejszego leczenia hormonalnego. Lek zawiera substancje pomocnicze o potencjalnym działaniu (etanol 96% w stężeniu 100 mg/ml, alkohol benzylowy 100 mg/ml, benzylu benzoesan 150 mg/ml), które mogą mieć znaczenie kliniczne u pacjentek z przeciwwskazaniami lub nietolerancją tych składników. Decyzja o zastosowaniu Fulvestrant Sandoz powinna być oparta na kompleksowej ocenie stanu klinicznego i indywidualnych potrzeb pacjentki.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Wskazania do stosowania – Fulvestrant Sandoz 250 mg/5 ml
agonista LHRH, ampułko-strzykawka, antyestrogen, ekspresja receptorów estrogenowych, fulwestrant, hormonoterapia raka piersi, inhibitor aromatazy, leczenie uzupełniające, nadekspresja HER2, palbocyklib, progresja choroby, rak piersi ER-dodatni, rak piersi HR-dodatni HER2-ujemny, receptor estrogenowy, receptor HER2, receptor hormonalny, stadium zaawansowania, supresja jajników, terapia drugiego rzutu, terapia pierwszego rzutu, terapia trójlekowa