wymuszona diureza
Wymuszona diureza to procedura medyczna stosowana w toksykologii klinicznej i nefrologii, polegająca na przyspieszeniu eliminacji toksyn lub leków z organizmu poprzez zwiększenie produkcji moczu. Osiąga się to przez intensywne nawadnianie pacjenta w połączeniu z podawaniem leków moczopędnych (diuretyków).
Metoda ta jest szczególnie skuteczna w przypadku zatruć substancjami, które są wydalane przez nerki i nie wiążą się silnie z białkami osocza. Najczęściej stosuje się ją przy intoksykacji salicylanami, barbituranami, litem, bromkami oraz niektórymi lekami przeciwdepresyjnymi. Wymuszona diureza zwiększa klirens nerkowy toksyn, skracając czas ich działania na organizm.
Podczas procedury konieczne jest ścisłe monitorowanie parametrów życiowych pacjenta, bilansu płynów, elektrolitów oraz funkcji nerek. Przeciwwskazaniami do wymuszonej diurezy są niewydolność nerek, niewydolność krążenia oraz zaburzenia elektrolitowe. W niektórych przypadkach stosuje się modyfikacje tej metody, takie jak alkalizacja moczu (przy zatruciach salicylanami) lub zakwaszanie moczu (przy zatruciach amfetaminą).
Powiązane wpisy
- Leksykon substancji czynnych
Flukonazol – Przedawkowanie
Flukonazol, pochodna triazolowa, stosowany w terapii zakażeń grzybiczych, w przypadku przedawkowania manifestuje się głównie objawami neuropsychiatrycznymi, takimi jak halucynacje i zachowania paranoidalne. Przypadek 42-letniego pacjenta z HIV, który przyjął 8200 mg flukonazolu, potwierdza występowanie tych symptomów, które ustąpiły po 48 godzinach hospitalizacji. Objawy te są niezależne od formy podania i marki leku. W diagnostyce i leczeniu przedawkowania kluczowe jest monitorowanie funkcji życiowych oraz neuropsychiatrycznych, a także uwzględnienie potencjalnych interakcji flukonazolu z lekami metabolizowanymi przez cytochrom P450, zwłaszcza izoenzymy CYP2C9 i CYP3A4.
cytochrom P450, dysfagia, funkcja wątroby i nerek, halucynacje, hemodializa, hepatotoksyczność, izoenzym CYP2C9, izoenzym CYP3A4, nefrotoksyczność, objawy neuropsychiatryczne, omamy i zachowania paranoidalne, ośrodkowy układ nerwowy, płukanie żołądka, pochodna triazolowa, przedawkowanie flukonazolu, stężenie leku w osoczu, wymuszona diureza, zaburzenia percepcji, zaburzenia świadomości, zakażenie grzybicze, zakażenie HIV - Leksykon leków
Przedawkowanie – Lafactin 75 mg
Przedawkowanie wenlafaksyny stanowi poważne zagrożenie dla zdrowia i życia, z objawami obejmującymi tachykardię, zaburzenia świadomości od senności do śpiączki, midriazę, drgawki oraz wymioty, które występują bardzo często. Często obserwuje się również zmiany elektrokardiograficzne, takie jak wydłużenie odstępu QT, blok odnogi pęczka Hisa i poszerzenie zespołu QRS, a także niedociśnienie tętnicze i zawroty głowy. W ciężkich przypadkach, po przyjęciu około 3 gramów wenlafaksyny, mogą wystąpić tachykardia komorowa, bradykardia, hipoglikemia oraz zgon. Przedawkowanie jest szczególnie niebezpieczne w połączeniu z alkoholem lub innymi lekami, a ryzyko zgonu jest wyższe niż w przypadku SSRI, choć niższe niż przy trójpierścieniowych lekach przeciwdepresyjnych.
antidotum, blok odnogi pęczka Hisa, bradykardia, dializa, drgawka, hemoperfuzja, hipoglikemia, midriaza, niedociśnienie tętnicze, płukanie żołądka, poszerzenie zespołu QRS, rozszerzenie źrenic, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, SSRI, stan padaczkowy, tachykardia, tachykardia komorowa, transfuzja wymienna, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, węgiel aktywowany, wenlafaksyna, wydłużenie odstępu QT, wymioty, wymuszona diureza, zaburzenie elektrokardiograficzne, zaburzenie świadomości, zawroty głowy - Leksykon substancji czynnych
Gal – Przedawkowanie
Przedawkowanie radiofarmaceutyków znakowanych izotopem galu (⁶⁸Ga) wiąże się przede wszystkim z ryzykiem nadmiernej ekspozycji na promieniowanie jonizujące, a nie z toksycznością chemiczną samego pierwiastka, ze względu na jego szybki rozpad beta plus (β+) z okresem półtrwania 67,71 minuty. Po podaniu wolnego ⁶⁸Ga, izotop wiąże się głównie z transferyną w osoczu krwi oraz jest eliminowany przez nerki, co potwierdza obecność w moczu. W przypadku przedawkowania kluczowe jest przyspieszenie eliminacji izotopu poprzez intensywne nawadnianie, wymuszanie diurezy oraz częste opróżnianie pęcherza, co minimalizuje lokalną ekspozycję na promieniowanie. Po 6 godzinach od podania zanika około 97% aktywności, co ogranicza potencjalne skutki radiacyjne. Maksymalna aktywność ⁶⁸Ga w eluacie GalliaPharm wynosi od 1,11 do 3,70 GBq (0,73-2,45 ng galu), co należy uwzględnić przy ocenie ryzyka.
czas połowicznego rozpadu, dawka efektywna, dystrybucja w organizmie, efekt radiacyjny, efekt toksyczny, foton anihilacyjny, gal 68Ga, intensywne nawadnianie, lek moczopędny, monitorowanie funkcji narządów, narażenie na promieniowanie, obciążenie radiacyjne, promieniowanie gamma, promieniowanie jonizujące, radiofarmaceutyk znakowany izotopem, radionuklid, rozpad beta plus, toksyczność chemiczna, transferyna, wydalanie nerkowe, wymuszona diureza - Leksykon leków
Przedawkowanie – Doxylamina Polpharma 25 mg
Przedawkowanie doksylaminy wodorobursztynianu manifestuje się szerokim spektrum objawów obejmujących ośrodkowy układ nerwowy (senność, pobudzenie, majaczenie, drgawki, śpiączka przy dawkach około 25 mg/kg mc.), objawy przeciwcholinergiczne (rozszerzone źrenice, suchość w ustach), zaburzenia sercowo-naczyniowe (tachykardia, nadciśnienie, arytmie, niedociśnienie), a także objawy żołądkowo-jelitowe i oddechowe. Najpoważniejszym powikłaniem jest rabdomioliza, obserwowana przy dawkach około 13 mg/kg mc., mogąca prowadzić do ostrej niewydolności nerek. Całkowite ustąpienie objawów następuje zwykle w ciągu 24-48 godzin, a dawki toksyczne przekraczają około 100-krotnie zakres terapeutyczny. Śmiertelność w ciężkich przypadkach rabdomiolizy wynosi około 5%, jednak większość przypadków ma łagodny przebieg.
alkalizacja moczu, dekontaminacja przewodu pokarmowego, dializa otrzewnowa, doksylaminy wodorobursztynian, fenylefryna, hemodializa, hemofiltracja, kinaza kreatynowa, leki obkurczające naczynia, nadciśnienie tętnicze, niedociśnienie, noradrenalina, objawy przeciwcholinergiczne, ostra niewydolność nerek, płukanie żołądka, pozaustrojowe oczyszczanie krwi, rabdomioliza, rozszerzenie źrenic, śpiączka, tachykardia, wymuszona diureza, zaburzenia ośrodkowego układu nerwowego, zaburzenia sercowo-naczyniowe, zatrucie substancjami leczniczymi - Leksykon leków
Przedawkowanie – Memantin NeuroPharma 10 mg/ml
Przedawkowanie memantyny chlorowodorku, choć potencjalnie poważne, wykazuje szerokie spektrum objawów klinicznych zależnych od dawki. Przy dawkach 105-200 mg/dobę przez 3 dni objawy są zwykle łagodne lub nieobecne (zmęczenie, osłabienie, biegunka). Przy dawkach poniżej 140 mg lub nieznanej dawce obserwuje się objawy ze strony ośrodkowego układu nerwowego (splątanie, senność, zawroty głowy, pobudzenie, agresja, omamy, zaburzony chód) oraz układu pokarmowego (wymioty, biegunka). W przypadkach znacznego przedawkowania, np. 400 mg jednorazowo, mogą wystąpić poważne objawy neuropsychiatryczne, takie jak psychoza, omamy wzrokowe, stan przeddrgawkowy, stupor i utrata świadomości. Najcięższy opisany przypadek dotyczył dawki 2000 mg, skutkującej śpiączką trwającą 10 dni, a następnie podwójnym widzeniem i pobudzeniem.
agresja, memantyna chlorowodorek, nadpobudliwość ośrodkowego układu nerwowego, niepokój, omamy, omamy wzrokowe, ośrodkowy układ nerwowy, plazmafereza, płukanie żołądka, pobudzenie, podwójne widzenie, psychoza, senność, śpiączka, splątanie, stan przeddrgawkowy, stupor, utrata świadomości, węgiel leczniczy, wymuszona diureza, zaburzenia chodu, zakwaszenie moczu, zawroty głowy - Leksykon leków
Przedawkowanie – Flucofast 150 mg
Przedawkowanie flukonazolu, stosowanego w dawkach terapeutycznych 50 mg, 100 mg lub 150 mg (produkt Flucofast), może prowadzić do poważnych objawów neuropsychiatrycznych, takich jak omamy (wzrokowe, słuchowe lub dotykowe), zachowania paranoidalne oraz zaburzenia świadomości, w tym stany splątania i dezorientacji. Objawy te wynikają z toksycznego wpływu leku na ośrodkowy układ nerwowy i wymagają natychmiastowej interwencji medycznej. W diagnostyce i ocenie przedawkowania istotne jest uwzględnienie dawki przyjętej substancji oraz monitorowanie stanu neurologicznego pacjenta.
dawka terapeutyczna, eliminacja przez nerki, farmakokinetyka, flukonazol, hemodializa, interwencja medyczna, kapsułka twarda, leczenie objawowe, lek przeciwgrzybiczny, objaw neurologiczny, objaw psychiczny, omam, płukanie żołądka, przedawkowanie flukonazolu, stan splątania, stężenie leku w osoczu, właściwość farmakokinetyczna, wymuszona diureza, zaburzenie neuropsychiatryczne, zaburzenie percepcji, zaburzenie psychiczne, zaburzenie świadomości, zachowanie paranoidalne - Leksykon leków
Przedawkowanie – Flumycon 100 mg
Przedawkowanie flukonazolu, substancji czynnej leku przeciwgrzybiczego Flumycon (dostępnego w kapsułkach o dawkach 50 mg, 100 mg, 150 mg oraz 200 mg), stanowi poważne zagrożenie kliniczne wymagające natychmiastowej interwencji. Objawy toksyczności obejmują zaburzenia psychiczne, takie jak omamy (wzrokowe, słuchowe, dotykowe) oraz zachowania paranoidalne, które manifestują się jako nieuzasadnione przekonania o zagrożeniu lub prześladowaniu. Wystąpienie tych symptomów jest związane z toksycznym działaniem flukonazolu po spożyciu dawki przekraczającej zalecenia terapeutyczne i wymaga pilnej oceny klinicznej.
flukonazol, Flumycon, hemodializa, kapsułki twarde, leczenie objawowe, objawy niepożądane, objawy psychotyczne, omamy, płukanie żołądka, podtrzymanie czynności życiowych, stan kliniczny, stężenie leku w surowicy, triazole przeciwgrzybicze, wymuszona diureza, zabieg hemodializy, zachowanie paranoidalne - Leksykon leków
Przedawkowanie – Sastium 50 mg
Przedawkowanie sertraliny stanowi poważne zagrożenie dla zdrowia, manifestując się nasileniem działań niepożądanych obejmujących ośrodkowy układ nerwowy (senność, drżenia, pobudzenie, zawroty głowy, rzadko śpiączka), przewód pokarmowy (nudności, wymioty) oraz układ sercowo-naczyniowy (tachykardia, wydłużenie odstępu QTc, torsade de pointes). Szczególnie istotne jest ryzyko kardiologiczne, w tym groźne dla życia zaburzenia rytmu serca, co wymaga natychmiastowego monitorowania EKG. W literaturze opisano przypadki zgonów zarówno w monoterapii, jak i w skojarzeniu z innymi lekami lub alkoholem, podkreślając konieczność intensywnego nadzoru klinicznego.
Postępowanie w przedawkowaniu sertraliny ma charakter objawowy i podtrzymujący, gdyż brak jest swoistej odtrutki. Kluczowe jest zabezpieczenie drożności dróg oddechowych, eliminacja niewchłoniętego leku za pomocą węgla aktywnego z przeczyszczającym, oraz ciągłe monitorowanie funkcji serca (EKG) i parametrów życiowych (ciśnienie tętnicze, tętno, temperatura, świadomość). Ze względu na dużą objętość dystrybucji sertraliny, metody eliminacji pozaustrojowej (wymuszona diureza, dializa, hemoperfuzja) są nieskuteczne. Indukowanie wymiotów nie jest zalecane ze względu na ograniczoną skuteczność i potencjalne ryzyko. Czas obserwacji powinien być indywidualnie dostosowany do dawki i stanu pacjenta, z uwzględnieniem ryzyka nagłego pogorszenia i zagrażających życiu zaburzeń rytmu serca.
ciśnienie tętnicze, częstoskurcz komorowy torsade de pointes, dializa, drożność dróg oddechowych, drżenie, hemoperfuzja, leczenie objawowe, monoterapia, objętość dystrybucji, ośrodkowy układ nerwowy, płukanie żołądka, przewód pokarmowy, Sastium, sertralina, śpiączka, środek przeczyszczający, tachykardia, transfuzja wymienna, układ sercowo-naczyniowy, węgiel aktywowany, wydłużenie odstępu QTc, wymuszona diureza, zaburzenie kardiologiczne, zapis EKG - Leksykon leków
Przedawkowanie – Phenytoin Hikma 50 mg/ml
Przedawkowanie fenytoiny, dostępnej w postaci roztworu do wstrzykiwań Phenytoin Hikma (50 mg/ml soli sodowej, co odpowiada 46 mg fenytoiny na 1 ml), stanowi poważne zagrożenie zdrowotne, z dawką śmiertelną szacowaną na 2-5 g u dorosłych. Objawy zatrucia pojawiają się sekwencyjnie wraz ze wzrostem stężenia leku w osoczu i obejmują wczesne symptomy takie jak oczopląs, ataksja móżdżkowa i dyzartria, a także objawy dodatkowe: drżenie, hiperrefleksję, senność, bełkotliwą mowę, diplopię, nudności i wymioty. W ciężkich przypadkach obserwuje się śpiączkę, zanik odruchów źrenicznych, spadek ciśnienia tętniczego, ośrodkową depresję oddechu oraz niewydolność krążenia. Długotrwałym powikłaniem jest nieodwracalne uszkodzenie móżdżku prowadzące do trwałych deficytów neurologicznych.
ataksja móżdżkowa, całkowita wymiana osocza, dawka śmiertelna fenytoiny, deficyt neurologiczny, dializa otrzewnowa, diplopia, dyzartria, hemodializa, hemoperfuzja z węglem aktywnym, hiperrefleksja, monitorowanie stężenia fenytoiny, niewydolność krążenia, oczopląs, oddział intensywnej terapii, ośrodkowa depresja oddechu, płukanie żołądka, przedawkowanie fenytoiny, przetaczanie krwi, sól sodowa fenytoiny, spadek ciśnienia tętniczego, śpiączka, stężenie leku w osoczu, węgiel aktywowany, wymuszona diureza, zatrucie fenytoiną, zmiany degeneracyjne móżdżku - Leksykon leków
Przedawkowanie – Flectorgo 12,5 mg
Przedawkowanie diklofenaku, substancji czynnej leku Flectorgo (12,5 mg i 25 mg kapsułki miękkie), stanowi poważne zagrożenie dla pacjenta, manifestujące się objawami ze strony układu pokarmowego (nudności, wymioty, biegunka, krwotok żołądkowo-jelitowy), ośrodkowego układu nerwowego (ból głowy, zawroty głowy, senność, drgawki), układu krążenia (niedociśnienie tętnicze, sinica), układu oddechowego (niewydolność oddechowa) oraz narządów takich jak nerki (ostra niewydolność nerek) i wątroba (uszkodzenie wątroby). Szczególnie niebezpieczne są powikłania narządowe, które mogą prowadzić do niewydolności wielonarządowej i zagrażać życiu pacjenta.
białka osocza, dekontaminacja przewodu pokarmowego, dializa, diklofenak, dolegliwości żołądkowo-jelitowe, funkcje narządowe, krwotok żołądkowo-jelitowy, leczenie podtrzymujące, niedociśnienie tętnicze, niesteroidowe leki przeciwzapalne, niewydolność oddechowa, opróżnienie żołądka, ośrodkowy układ nerwowy, ostra niewydolność nerek, płukanie żołądka, powikłania narządowe, przetaczanie krwi, sinica, układ krążenia, układ pokarmowy, uszkodzenie wątroby, utrata przytomności, węgiel aktywny, wymuszona diureza, zawroty głowy - Leksykon leków
Przedawkowanie – AuroDulox 60 mg
Przedawkowanie duloksetyny, nawet w dawkach sięgających 5400 mg, stanowi poważne zagrożenie zdrowotne, z udokumentowanymi przypadkami zgonów, w tym po monoterapii dawką około 1000 mg. Objawy przedawkowania obejmują senność, śpiączkę (zwykle przy dawkach >1000 mg), zespół serotoninowy (ryzyko wzrasta powyżej 600 mg, zwłaszcza w połączeniu z innymi lekami serotoninergicznymi), drgawki, wymioty oraz tachykardię. Zespół serotoninowy wymaga szczególnej uwagi ze względu na potencjalne zagrożenie życia i manifestuje się zaburzeniami funkcji autonomicznych, nerwowo-mięśniowych i psychicznych.
aktywność serotoninergiczna, antidotum, białko osocza, ciśnienie tętnicze, cyproheptadyna, dawka terapeutyczna, dekontaminacja przewodu pokarmowego, drgawki, drożność dróg oddechowych, hemoperfuzja, hipertermia, interwencja medyczna, lek moczopędny, lipofilność, monoterapia, napad drgawkowy, objaw przedawkowania, objętość dystrybucji, płukanie żołądka, przedawkowanie duloksetyny, senność, śpiączka, spowolnienie psychoruchowe, tachykardia, transfuzja wymienna, utrata przytomności, węgiel aktywowany, wymioty, wymuszona diureza, zespół serotoninowy - Leksykon leków
Przedawkowanie – AuroMemo 20 mg
Przedawkowanie memantyny, substancji czynnej leku AuroMemo, może prowadzić do poważnych objawów ze strony ośrodkowego układu nerwowego (OUN) i układu pokarmowego, których nasilenie koreluje z dawką. Objawy neurologiczne przy dawkach poniżej 140 mg obejmują splątanie, senność, zawroty głowy, pobudzenie, agresję, omamy i zaburzenia chodu, a także wymioty i biegunkę. W przypadkach ekstremalnych, takich jak doustne przyjęcie 400 mg lub nawet 2000 mg (100-krotność standardowej dawki 20 mg), obserwowano ciężkie stany, w tym śpiączkę trwającą 10 dni, psychozę, stan przeddrgawkowy i utratę świadomości. Leczenie jest objawowe i podtrzymujące funkcje życiowe, gdyż brak jest swoistego antidotum. Zalecane procedury obejmują płukanie żołądka, podanie węgla leczniczego, zakwaszenie moczu oraz wymuszoną diurezę, a w ciężkich przypadkach plazmaferezę.
agresja, antidotum, biegunka, ból głowy, diureza, duszność, funkcja narządów wewnętrznych, interwencja medyczna, leczenie objawowe, monitorowanie parametrów życiowych, nadciśnienie tętnicze, nadpobudliwość ośrodkowego układu nerwowego, napad padaczkowy, niepokój, nieprawidłowy chód, niewydolność serca, objaw kliniczny, objawy żołądkowo-jelitowe, obserwacja postmarketingowa, omamy, omamy wzrokowe, ośrodkowy układ nerwowy, parametry nerkowe, plazmafereza, płukanie żołądka, pobudzenie, podwójne widzenie, przedawkowanie memantyny, psychoza, senność, śpiączka, splątanie, stan neurologiczny, stan przeddrgawkowy, stupor, układ pokarmowy, utrata świadomości, węgiel leczniczy, wymioty, wymuszona diureza, zaburzenia równowagi, zaburzony chód, zakrzepica żylna, zakwaszenie moczu, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zaparcia, zatorowość, zawroty głowy, zmienność międzyosobnicza, zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych - Leksykon leków
Przedawkowanie – Velafax 37,5 mg
Przedawkowanie wenlafaksyny (Velafax) stanowi poważne zagrożenie dla życia, manifestując się głównie objawami ze strony układu sercowo-naczyniowego i nerwowego. Do najczęstszych objawów należą tachykardia (>100 uderzeń/min), wydłużenie odstępu QT, blok odnogi pęczka Hisa, poszerzenie zespołu QRS, zaburzenia rytmu serca (w tym tachykardia komorowa i bradykardia), niedociśnienie tętnicze, a także zaburzenia świadomości od senności do śpiączki, mydriaza, drgawki uogólnione oraz zawroty głowy. Wymioty mogą prowadzić do odwodnienia. Przedawkowanie może skutkować niewydolnością wielonarządową i zatrzymaniem krążenia, co stanowi stan krytyczny. Epidemiologicznie, ryzyko zgonu po przedawkowaniu wenlafaksyny jest wyższe niż w przypadku SSRI, ale niższe niż przy trójpierścieniowych lekach przeciwdepresyjnych. Pacjenci leczeni wenlafaksyną wykazują także zwiększone ryzyko samobójcze, co wymaga szczególnej uwagi klinicznej.
badanie EKG, blok odnogi pęczka Hisa, bradykardia, ciśnienie tętnicze, dializa, drgawki, hemoperfuzja, komorowe zaburzenia rytmu, lek przeciwdepresyjny, mydriaza, napad drgawkowy, niedociśnienie, niewydolność wielonarządowa, nudności, odwodnienie, ośrodkowy układ nerwowy, płukanie żołądka, poszerzenie zespołu QRS, rozszerzenie źrenic, ryzyko samobójcze, selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny, śpiączka, tachykardia, tachykardia komorowa, toksyczność leku, transfuzja wymienna, trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, układ sercowo-naczyniowy, węgiel aktywowany, wenlafaksyna, wstrząs, wydłużenie odstępu QT, wymioty, wymuszona diureza, zaburzenia równowagi, zaburzenia rytmu serca, zaburzenia świadomości, zachłyśnięcie, zatrzymanie krążenia, zawroty głowy układowe, zgon - Leksykon substancji czynnych
Doksepina – Przedawkowanie
Przedawkowanie doksepiny stanowi poważne zagrożenie kliniczne, manifestujące się w dwóch stopniach nasilenia: lekkim i ciężkim. W lekkim przedawkowaniu dominują objawy takie jak senność, stupor, nieostre widzenie oraz suchość błon śluzowych jamy ustnej, wynikające z działania antycholinergicznego leku. Ciężkie przedawkowanie objawia się natomiast poważnymi zaburzeniami ze strony układu nerwowego i sercowo-naczyniowego, w tym nasilona senność prowadząca do utraty przytomności, depresja oddechowa, niedociśnienie tętnicze, śpiączka, drgawki, niemiarowość i tachykardia (>100 uderzeń/min). Dodatkowo mogą wystąpić zatrzymanie moczu, niedrożność porażenna jelit, zaburzenia termoregulacji (hipertermia lub hipotermia), nadciśnienie, rozszerzenie źrenic (mydriaza) oraz wzmożone odruchy ścięgniste.
atonia pęcherza moczowego, dekontaminacja przewodu pokarmowego, depresja oddechowa, dializoterapia, doksepina, drgawki, dysfagia, działanie antycholinergiczne, hipertermia, hipotermia, leczenie przeciwdrgawkowe, monitoring EKG, mydriaza, nadciśnienie, niedociśnienie tętnicze, niedrożność porażenna jelit, niemiarowość, nieostre widzenie, perystaltyka przewodu pokarmowego, płukanie żołądka, przedawkowanie doksepiny, salicylan fizostygminy, śpiączka, stupor, tachykardia, toksyczne działanie na OUN, węgiel aktywowany, wiązanie z białkami osocza, wymuszona diureza, wzmożone odruchy ścięgniste, zaburzenia akomodacji, zaburzenia rytmu serca - Leksykon leków
Przedawkowanie – Fluxazol 200 mg
Przedawkowanie flukonazolu, substancji czynnej leku Fluxazol dostępnego w dawkach 50 mg, 100 mg, 150 mg i 200 mg, może prowadzić do poważnych zaburzeń ośrodkowego układu nerwowego, w tym omamów i zachowań paranoidalnych, które stanowią zagrożenie dla pacjenta i otoczenia. Objawy te są szczególnie nasilone u pacjentów z istniejącymi zaburzeniami psychicznymi oraz niewydolnością nerek lub wątroby, co wynika ze zmniejszonej eliminacji leku. Ponadto, przedawkowanie może skutkować uszkodzeniem funkcji nerek i wątroby, co wymaga monitorowania parametrów nerkowych i enzymów wątrobowych oraz odpowiedniego leczenia hepatoprotekcyjnego.
autoagresja, enzymy wątrobowe, farmakoterapia, flukonazol, hemodializa, leczenie hepatoprotekcyjne, leczenie objawowe, monitorowanie pacjenta, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, objawy psychotyczne, omamy, ośrodkowy układ nerwowy, parametry nerkowe, płukanie żołądka, preparat przeciwgrzybiczny, stężenie leku w osoczu, uszkodzenie hepatocytów, wymuszona diureza, zaburzenia funkcji nerek, zaburzenia percepcji, zaburzenia psychiczne, zachowanie paranoidalne - Leksykon leków
Przedawkowanie – Fluconazole Kabi 2 mg/ml
Przedawkowanie flukonazolu, szczególnie w postaci produktu Fluconazole Kabi (2 mg/ml), prowadzi do istotnych zaburzeń funkcji ośrodkowego układu nerwowego, manifestujących się głównie objawami neuropsychiatrycznymi, takimi jak omamy i zachowania paranoidalne. W obrazie klinicznym mogą wystąpić również zaburzenia świadomości, funkcji poznawczych oraz drgawki, co wymaga intensywnego monitorowania neurologicznego. Ponadto, przedawkowanie może powodować zmiany parametrów hemodynamicznych, oddechowych i metabolicznych, co podkreśla konieczność stałego monitorowania i podtrzymywania funkcji życiowych pacjenta. Wczesna interwencja obejmuje płukanie żołądka, szczególnie skuteczne w fazie wczesnej po przyjęciu leku, celem usunięcia niewchłoniętej substancji czynnej.
dekontaminacja przewodu pokarmowego, drgawki, Fluconazole Kabi, flukonazol, funkcje poznawcze, hemodializa, leczenie podtrzymujące, lek przeciwpsychotyczny, neurotoksyczność, niewydolność nerek, objawy neuropsychiatryczne, objawy neurotoksyczne, omamy, ośrodkowy układ nerwowy, parametry hemodynamiczne, płukanie żołądka, równowaga kwasowo-zasadowa, równowaga wodno-elektrolitowa, wydalanie z moczem, wymuszona diureza, zaburzenia świadomości, zachowania paranoidalne