Risperidon Vipharm
Tabletki powlekane, 1 mg
Lek zawiera 1 mg rysperydonu w postaci tabletek powlekanych, które także zawierają laktozę jednowodną jako substancję pomocniczą. Stosuje się go w leczeniu schizofrenii oraz epizodów maniakalnych w przebiegu zaburzeń afektywnych dwubiegunowych. Jest również wskazany do krótkotrwałego leczenia uporczywej agresji u pacjentów z otępieniem typu alzheimerowskiego oraz u dzieci i młodzieży z zaburzeniami zachowania. Farmakoterapia powinna być częścią kompleksowego programu terapeutycznego prowadzonego przez specjalistów.
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje leku
- Profil bezpieczeństwa leku
- Przeciwwskazania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Skład i postać leku
- Specjalne ostrzeżenia
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania
- epizod maniakalny o nasileniu umiarkowanym do ciężkiego w przebiegu zaburzenia afektywnego dwubiegunowego
- schizofrenia
- uporczywa agresja u pacjenta z otępieniem typu alzheimerowskiego w stopniu umiarkowanym do ciężkiego
- uporczywa agresja w przebiegu zaburzenia zachowania u dziecka upośledzonego umysłowo
- uporczywa agresja w przebiegu zaburzenia zachowania u dziecka ze sprawnością intelektualną poniżej przeciętnej
-
Dawkowanie i sposób podawania
Rysperydon (Risperidon Vipharm, 1 mg) jest lekiem przeciwpsychotycznym stosowanym w leczeniu schizofrenii, epizodów maniakalnych, uporczywej agresji u pacjentów z otępieniem oraz zaburzeń zachowania u dzieci i młodzieży. Dawkowanie wymaga indywidualnego dostosowania w zależności od wskazania, wieku i stanu pacjenta. U dorosłych z schizofrenią zaleca się rozpoczęcie terapii od 2 mg/dobę, zwiększając do 4 mg/dobę drugiego dnia, z optymalną dawką 4-6 mg/dobę; dawki powyżej 10 mg/dobę nie zwiększają skuteczności, a powyżej 16 mg/dobę nie są zalecane. U osób starszych dawka początkowa wynosi 0,5 mg dwa razy na dobę, z możliwością stopniowego zwiększania do 1-2 mg dwa razy na dobę. W leczeniu epizodów maniakalnych dawka początkowa u dorosłych to 2 mg/dobę, z możliwością zwiększania do 6 mg/dobę, natomiast u osób starszych dawka początkowa to 0,5 mg dwa razy na dobę. W przypadku uporczywej agresji u pacjentów z otępieniem dawka początkowa wynosi 0,25 mg dwa razy na dobę, z maksymalną dawką 1 mg dwa razy na dobę, a leczenie nie powinno przekraczać 6 tygodni.
Dawkowanie u dzieci i młodzieży (5-18 lat) zależy od masy ciała: dla pacjentów ≥50 kg dawka początkowa to 0,5 mg raz na dobę, z optymalną dawką 1 mg/dobę (zakres 0,5-1,5 mg/dobę), natomiast dla pacjentów <50 kg dawka początkowa wynosi 0,25 mg raz na dobę, z optymalną dawką 0,5 mg/dobę (zakres 0,25-0,75 mg/dobę). U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek lub wątroby zaleca się zmniejszenie dawki początkowej i kolejnych dawek o połowę oraz wolniejsze zwiększanie dawek. Lek podaje się doustnie, niezależnie od posiłków. W przypadku konieczności przerwania terapii zaleca się stopniowe zmniejszanie dawki, aby uniknąć objawów odstawiennych, takich jak nudności, wymioty, nadmierne pocenie się, bezsenność oraz nawrót objawów psychotycznych i ruchów mimowolnych. Kontynuacja leczenia powinna być regularnie weryfikowana i dostosowywana do aktualnego stanu pacjenta.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Dawkowanie i sposób podawania – Risperidon Vipharm 1 mg
akatyzja, bezsenność, dawka terapeutyczna, dyskineza, dystonia, epizod maniakalny, frakcja przeciwpsychotyczna, lek przeciw parkinsonizmowi, lek przeciwpsychotyczny, nadmierne pocenie, nudność, objawy pozapiramidowe, objawy psychotyczne, otępienie, otępienie typu alzheimerowskiego, podanie doustne, Risperidon Vipharm, ruchy mimowolne, rysperydon, schizofrenia, uporczywa agresja, wymioty, zaburzenie afektywne dwubiegunowe, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie zachowania -
Działania niepożądane
Rysperydon, atypowy lek przeciwpsychotyczny, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, z których najczęstsze (≥10%) to parkinsonizm, sedacja/senność, ból głowy oraz bezsenność. Parkinsonizm i akatyzja wykazują zależność od dawki, manifestując się objawami takimi jak sztywność mięśni, bradykinezja czy niepokój ruchowy. Istotne jest monitorowanie zespołu pozapiramidowego oraz złośliwego zespołu neuroleptycznego, który stanowi zagrożenie życia. Rysperydon wpływa również na metabolizm, powodując hiperprolaktynemię (częstość ≥1/100 do <1/10), co może skutkować ginekomastią, zaburzeniami miesiączkowania i mlekotokiem. Ryzyko rozwoju cukrzycy i hiperglikemii jest niezbyt częste (≥1/1000 do <1/100), z cukrzycą zgłaszaną u 0,18% pacjentów w porównaniu do 0,11% w grupie placebo. Ponadto obserwuje się zwiększenie masy ciała u 18% pacjentów (≥7% masy początkowej) oraz hiperlipidemię.
Rysperydon może indukować zaburzenia rytmu serca, w tym tachykardię (często ≥1/100 do <1/10), bradykardię oraz wydłużenie odstępu QT (niezbyt często ≥1/1000 do <1/100), co predysponuje do torsade de pointes i innych groźnych arytmii. Wśród działań naczyniowych dominują nadciśnienie i hipotonia ortostatyczna, zwiększająca ryzyko upadków, zwłaszcza u osób starszych. Występuje także ryzyko żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej, wymagającej wczesnej diagnostyki i leczenia. Działania niepożądane obejmują także zaburzenia psychiczne (bezsenność bardzo często ≥1/10, lęk, depresję, manię), zaburzenia hematologiczne (neutropenia, małopłytkowość niezbyt często, agranulocytoza rzadko) oraz objawy ze strony układu pokarmowego, oddechowego i skóry. U dzieci (5-17 lat) profil działań niepożądanych jest podobny, z wyższą częstością występowania niektórych objawów, co wymaga szczególnej uwagi na wpływ leczenia na rozwój i dojrzewanie. Zalecane jest regularne monitorowanie parametrów metabolicznych, neurologicznych, kardiologicznych i hematologicznych w trakcie terapii rysperydonem.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Działania niepożądane – Risperidon Vipharm 1 mg
agranulocytoza, akatyzja, atypowy lek przeciwpsychotyczny, bezsenność, bradykardia, bradykinezja, cukrzyca, cukrzycowa kwasica ketonowa, dyskineza, dystonia, ginekomastia, hiperglikemia, hiperlipidemia, hiperprolaktynemia, hiponatriemia, hipotonia ortostatyczna, lek przeciwpsychotyczny, letarg, małopłytkowość, migotanie przedsionków, mlekotok, nadciśnienie, neutropenia, obrzęk naczynioruchowy, parkinsonizm, późna dyskineza, sedacja, stan splątania, tachykardia, torsade de pointes, udar naczyniowy mózgu, wydłużenie odstępu QT, zaburzenia miesiączkowania, zakażenie dróg moczowych, zakrzepica żył głębokich, zatorowość płucna, zespół pozapiramidowy, złośliwy zespół neuroleptyczny, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa -
Profil bezpieczeństwa leku
Rysperydon wymaga zachowania szczególnej ostrożności w różnych grupach pacjentów i sytuacjach klinicznych. U kobiet karmiących przenika do mleka w niewielkich ilościach, jednak brak danych dotyczących bezpieczeństwa u niemowląt wymaga indywidualnej oceny korzyści i ryzyka. U seniorów, zwłaszcza z otępieniem, obserwuje się zwiększoną śmiertelność oraz ryzyko zdarzeń naczyniowo-mózgowych, co wymaga dostosowania dawkowania i krótkotrwałego leczenia. W przypadku pacjentów z zaburzeniami czynności nerek i wątroby eliminacja i stężenie wolnej frakcji leku są zmienione, co uzasadnia zmniejszenie dawek i wolniejsze ich zwiększanie.
Rysperydon może wpływać na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn ze względu na działanie na ośrodkowy układ nerwowy oraz potencjalne zaburzenia widzenia, dlatego zaleca się powstrzymanie od tych czynności do czasu oceny indywidualnej reakcji na lek. Ponadto, jednoczesne stosowanie z alkoholem lub innymi substancjami o działaniu ośrodkowym zwiększa ryzyko sedacji, co wymaga zachowania ostrożności. W każdym z wymienionych przypadków konieczna jest indywidualna ocena ryzyka i korzyści oraz monitorowanie pacjenta podczas terapii rysperydonem.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Profil bezpieczeństwa leku – Risperidon Vipharm 1 mg
-
Przeciwwskazania
Podstawowym przeciwwskazaniem do stosowania leku Risperidon Vipharm 1 mg w formie tabletek powlekanych jest nadwrażliwość na substancję czynną – rysperydon – lub na którąkolwiek ze substancji pomocniczych, w tym szczególnie na laktozę jednowodną, której zawartość wynosi 117,8 mg na jedną tabletkę. Reakcje nadwrażliwości mogą obejmować spektrum od łagodnych objawów skórnych do ciężkich reakcji anafilaktycznych. Przed rozpoczęciem terapii konieczne jest dokładne zebranie wywiadu alergicznego, a w przypadku stwierdzenia wcześniejszych reakcji alergicznych na rysperydon lub składniki pomocnicze, stosowanie leku jest bezwzględnie przeciwwskazane. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z ciężką nietolerancją laktozy, ze względu na istotną zawartość laktozy w preparacie.
W przypadku wykrycia przeciwwskazań do stosowania Risperidonu Vipharm, lekarz powinien rozważyć alternatywne metody leczenia oraz dokładnie udokumentować w historii choroby występowanie nadwrażliwości na rysperydon lub substancje pomocnicze. Pacjent powinien zostać poinformowany o konieczności unikania wszystkich preparatów zawierających rysperydon. W razie wątpliwości wskazana jest konsultacja alergologiczna w celu potwierdzenia lub wykluczenia nadwrażliwości. Pomimo możliwości dzielenia tabletek na równe dawki (tabletka o wymiarach 11 x 5,5 mm z rowkiem dzielącym), obecność substancji pomocniczych wywołujących reakcje alergiczne pozostaje istotnym czynnikiem ograniczającym stosowanie leku. Decyzja terapeutyczna powinna uwzględniać pełny profil bezpieczeństwa oraz potencjalne interakcje farmakologiczne.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Przeciwwskazania – Risperidon Vipharm 1 mg
ciężka nietolerancja laktozy, interakcja lekowa, konsultacja alergologiczna, laktoza jednowodna, nadwrażliwość na leki, nietolerancja laktozy, profil bezpieczeństwa leku, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, Risperidon Vipharm, rowek dzielący, rysperydon, substancja pomocnicza, tabletka powlekana, wywiad alergiczny -
Przedawkowanie
Przedawkowanie rysperydonu, substancji czynnej leku Risperidon Vipharm, prowadzi do nasilenia jego działania farmakologicznego, manifestującego się głównie zaburzeniami świadomości, objawami ze strony układu sercowo-naczyniowego i nerwowego. Kluczowymi symptomami są senność, tachykardia, niedociśnienie tętnicze, objawy pozapiramidowe (sztywność mięśniowa, drżenie, dystonia, akatyzja), a także poważne zaburzenia rytmu serca, takie jak wydłużenie odstępu QT i torsade de pointes, szczególnie w przypadku współistniejącego przedawkowania paroksetyny. Objawy te mogą pojawić się szybko po zażyciu nadmiernej dawki i wymagają natychmiastowej interwencji medycznej, z uwzględnieniem możliwości zatrucia wielolekowego.
Leczenie przedawkowania rysperydonu ma charakter objawowy i obejmuje stabilizację podstawowych funkcji życiowych: utrzymanie drożności dróg oddechowych, zapewnienie odpowiedniej wentylacji i podaży tlenu, a także rozważenie płukania żołądka i podania węgla aktywowanego, jeśli od przyjęcia leku nie minęła godzina. Niezbędne jest ciągłe monitorowanie układu krążenia z zapisem EKG w celu wykrycia i leczenia zaburzeń rytmu serca. Niedociśnienie i zapaść krążeniowa wymagają dożylnego podania płynów i leków sympatykomimetycznych, natomiast objawy pozapiramidowe – podania leków antycholinergicznych. W przypadku drgawek konieczne może być zastosowanie leków przeciwdrgawkowych. Pacjent powinien być pod ścisłą obserwacją do całkowitego ustąpienia objawów zatrucia.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Przedawkowanie – Risperidon Vipharm 1 mg
akatyzja, częstoskurcz komorowy, drżenie, dystonia, elektrokardiografia, interakcje lekowe, lek antycholinergiczny, lek przeciwdrgawkowy, lek przeciwpsychotyczny, lek sympatykomimetyczny, napad drgawkowy, niedociśnienie, objawy pozapiramidowe, paroksetyna, płukanie żołądka, Risperidon Vipharm, rysperydon, sedacja, sztywność mięśniowa, tachykardia, toksyczność kardiologiczna, torsade de pointes, układ sercowo-naczyniowy, węgiel aktywowany, wydłużenie odstępu QT, zaburzenia rytmu serca, zaburzenia świadomości, zapaść krążeniowa, zatrucie wieloma lekami -
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Przedkliniczne badania toksyczności rysperydonu wykazały dawkozależne efekty na gruczoły piersiowe i układ rozrodczy u szczurów i psów, związane z hiperprolaktynemią wynikającą z antagonizmu receptorów dopaminergicznych D2. Nie stwierdzono działania teratogennego u szczurów i królików, jednak obserwowano negatywny wpływ na zachowania rodzicielskie, masę urodzeniową oraz przeżywalność potomstwa u szczurów, a także deficyty funkcji poznawczych u dorosłych osobników po ekspozycji prenatalnej. U młodych zwierząt odnotowano zwiększoną śmiertelność, opóźnienie rozwoju fizycznego i dojrzewania płciowego, przy czym dawka 3,6-krotnie wyższa od maksymalnej ludzkiej ekspozycji (1,5 mg/dobę) nie wpływała na wzrost kości długich u psów, natomiast dawka 15-krotna wywoływała negatywne efekty rozwojowe.
Rysperydon nie wykazywał działania genotoksycznego, jednak w badaniach rakotwórczości u szczurów i myszy zaobserwowano powiększenie gruczolaków przysadki, trzustki i gruczołów mlecznych, co wiąże się z przewlekłym antagonizmem receptorów D2 i hiperprolaktynemią, choć znaczenie tych wyników dla ludzi pozostaje niejasne. Modele in vitro i in vivo wskazały na możliwość wydłużenia odstępu QT przy stosowaniu dużych dawek, co może zwiększać ryzyko torsade de pointes. Podsumowując, przedkliniczne dane wskazują na potencjalne ryzyko zaburzeń endokrynologicznych, rozwojowych i kardiologicznych, które należy uwzględnić przy ocenie bezpieczeństwa stosowania rysperydonu u pacjentów, zwłaszcza młodzieży i kobiet w ciąży.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Risperidon Vipharm 1 mg
antagonista dopaminy, badanie in vitro, badanie in vivo, dojrzewanie płciowe, działanie genotoksyczne, działanie teratogenne, elektrokardiogram, funkcja poznawcza, gruczolak gruczołu mlecznego, gruczolak przysadki, gruczolak trzustki, hiperprolaktynemia, prolaktyna, przewodnictwo sercowe, receptor dopaminergiczny D2, rysperydon, toksyczność przewlekła, torsade de pointes, układ hormonalny, wydłużenie odstępu QT -
Skład i postać leku
Risperidon Vipharm 1 mg to tabletki powlekane zawierające 1 mg rysperydonu jako substancji czynnej, przeznaczone do podania doustnego. Tabletki mają biały, podłużny kształt (11 x 5,5 mm) z rowkiem umożliwiającym podział na dwie równe dawki po 0,5 mg, co pozwala na precyzyjne dostosowanie dawkowania. Substancją pomocniczą o znanym działaniu jest laktoza jednowodna w ilości 117,8 mg, co należy uwzględnić u pacjentów z nietolerancją laktozy. Pozostałe składniki to m.in. skrobia kukurydziana, celuloza mikrokrystaliczna, hypromeloza oraz środki powierzchniowo czynne i poślizgowe. Otoczka zawiera m.in. tytanu dwutlenek (E171) jako barwnik oraz glikol propylenowy jako plastyfikator.
Produkt jest pakowany w blistry PVC/PE/PVDC/Aluminium, dostępne w opakowaniach zawierających 6, 20, 50, 60 lub 100 tabletek, z okresem ważności 3 lata i bez specjalnych wymagań dotyczących przechowywania (temperatura pokojowa). Tabletki można przyjmować niezależnie od posiłków. Brak jest zgłoszonych niezgodności farmaceutycznych oraz specjalnych środków ostrożności dotyczących utylizacji niewykorzystanego leku. Możliwość podziału tabletki jest istotna w terapii, umożliwiając stopniowe zwiększanie dawki lub jej modyfikację w leczeniu podtrzymującym.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Skład i postać leku – Risperidon Vipharm 1 mg
blister PVC/PE/PVDC/Aluminium, celuloza mikrokrystaliczna, glikol propylenowy, hypromeloza, krzemionka koloidalna bezwodna, laktoza jednowodna, magnezu stearynian, niezgodność farmaceutyczna, opadry white, podanie doustne, rysperydon, skrobia kukurydziana, sodu laurylosiarczan, środek poślizgowy, środek powierzchniowo czynny, substancja czynna, substancja pomocnicza, tabletka powlekana, terapia podtrzymująca, tytanu dwutlenek -
Specjalne ostrzeżenia
Rysperydon wymaga szczególnej ostrożności u osób starszych z otępieniem ze względu na zwiększone ryzyko poważnych działań niepożądanych, w tym podwyższonej śmiertelności (4,0% vs. 3,1% placebo, OR 1,21, 95% CI 0,7-2,1) oraz około trzykrotnie zwiększonego ryzyka zdarzeń naczyniowo-mózgowych (3,3% vs. 1,2% placebo, OR 2,96, 95% CI 1,34-7,50). Szczególnie niebezpieczne jest jednoczesne stosowanie rysperydonu z furosemidem u pacjentów w wieku średnio 89 lat, co wiąże się z wyższą śmiertelnością (7,3%) w porównaniu do monoterapii. Rysperydon jest wskazany wyłącznie do krótkotrwałego leczenia uporczywej agresji u pacjentów z otępieniem typu alzheimerowskiego o umiarkowanym do ciężkiego nasileniu, gdy metody niefarmakologiczne są nieskuteczne. Należy unikać stosowania u pacjentów z otępieniem typu mieszanego lub naczyniowego ze względu na wysokie ryzyko incydentów naczyniowo-mózgowych. Monitorowanie pacjentów pod kątem objawów udaru oraz regularna ocena potrzeby kontynuacji terapii są obligatoryjne.
Rysperydon może powodować niedociśnienie ortostatyczne, zwłaszcza przy jednoczesnym stosowaniu leków przeciwnadciśnieniowych, oraz zwiększa ryzyko leukopenii, neutropenii i agranulocytozy, co wymaga monitorowania morfologii krwi w pierwszych miesiącach terapii. Istnieje ryzyko późnych dyskinez, złośliwego zespołu neuroleptycznego oraz hiperglikemii i zaostrzenia cukrzycy, dlatego konieczna jest kontrola glikemii i masy ciała. Hiperprolaktynemia jest częstym działaniem niepożądanym, co wymaga ostrożności u pacjentów z guzami prolaktynozależnymi. Rysperydon może wydłużać odstęp QT, zwłaszcza u pacjentów z chorobami sercowo-naczyniowymi lub zaburzeniami elektrolitowymi. U dzieci i młodzieży należy monitorować wzrost, dojrzewanie płciowe oraz objawy pozapiramidowe. Lek zawiera laktozę i jest przeciwwskazany u pacjentów z nietolerancją galaktozy. Dawkowanie powinno być dostosowane indywidualnie, zwłaszcza u pacjentów z niewydolnością nerek i wątroby.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Specjalne ostrzeżenia – Risperidon Vipharm
agranulocytoza, atypowy lek przeciwpsychotyczny, choroba Parkinsona, furosemid, hiperglikemia, hiperprolaktynemia, klasyczny lek przeciwpsychotyczny, kwasica ketonowa, leukopenia, neutropenia, niedociśnienie ortostatyczne, niewydolność serca, objawy pozapiramidowe, odwodnienie, otępienie, otępienie alzheimerowskie, otępienie naczyniowe, otępienie z ciałami Lewy’ego, późna dyskineza, priapizm, śpiączka cukrzycowa, śródoperacyjny zespół wiotkiej tęczówki, wydłużenie odstępu QT, zawał mięśnia sercowego, zdarzenie naczyniowo-mózgowe, zespół Reye’a, złośliwy zespół neuroleptyczny, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa -
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Stosowanie rysperydonu u kobiet w wieku rozrodczym, ciężarnych oraz karmiących wymaga szczegółowej oceny korzyści i ryzyka. Dane kliniczne dotyczące bezpieczeństwa w ciąży są ograniczone, a badania przedkliniczne nie wykazały działania teratogennego, lecz potwierdziły toksyczny wpływ na reprodukcję. Szczególnie istotne jest ryzyko wystąpienia u noworodków, których matki stosowały rysperydon w III trymestrze, objawów pozapiramidowych i odstawiennych, takich jak pobudzenie psychoruchowe, zaburzenia ciśnienia tętniczego, drżenia mięśniowe, senność, zaburzenia oddychania oraz trudności z karmieniem. Zaleca się unikanie stosowania leku w ciąży, chyba że korzyści dla matki przewyższają potencjalne ryzyko dla płodu, a w przypadku konieczności odstawienia – stopniowe zmniejszanie dawki pod kontrolą lekarza.
Rysperydon przenika do mleka matki w niewielkich ilościach, jednak brak jest wystarczających danych klinicznych dotyczących wpływu na niemowlęta karmione piersią, co wymaga indywidualnej oceny ryzyka i korzyści. Lek powoduje hiperprolaktynemię, która może hamować wydzielanie GnRH i gonadotropin, wpływając na funkcje rozrodcze i potencjalnie prowadząc do odwracalnych zaburzeń płodności u obu płci. W praktyce klinicznej konieczne jest kompleksowe informowanie pacjentek o możliwych działaniach niepożądanych, monitorowanie stanu noworodka po porodzie oraz rozważenie alternatywnych metod leczenia. Decyzje terapeutyczne powinny być podejmowane indywidualnie, z uwzględnieniem stanu klinicznego pacjentki oraz dostępnych opcji terapeutycznych.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Risperidon Vipharm 1 mg
9-hydroksyrysperydon, drżenie mięśniowe, działanie teratogenne, gonadoliberyna, gonadotropiny przysadkowe, hiperprolaktynemia, monitorowanie noworodka, objawy odstawienne, objawy pozapiramidowe, pobudzenie psychoruchowe, prolaktyna, receptor D2 dopaminy, rysperydon, steroidogeneza gonad, trudności z karmieniem, zaburzenia ciśnienia tętniczego, zaburzenia oddychania -
Wskazania do stosowania
Risperidon Vipharm w dawce 1 mg (tabletki powlekane) zawiera rysperydon i jest wskazany przede wszystkim w leczeniu schizofrenii, zarówno w ostrych epizodach psychotycznych, jak i w terapii podtrzymującej. Ponadto lek znajduje zastosowanie w leczeniu umiarkowanych do ciężkich epizodów maniakalnych w przebiegu zaburzeń afektywnych dwubiegunowych, zarówno w monoterapii, jak i jako uzupełnienie stabilizatorów nastroju. W krótkotrwałym leczeniu (do 6 tygodni) stosuje się go także w uporczywej agresji u pacjentów z otępieniem typu alzheimerowskiego w stopniu umiarkowanym do ciężkiego, pod warunkiem nieskuteczności metod niefarmakologicznych oraz w przypadku zagrożenia dla pacjenta lub otoczenia. Lek jest również wskazany w krótkotrwałym leczeniu agresji u dzieci i młodzieży (od 5 lat) z zaburzeniami zachowania i upośledzeniem umysłowym, przy czym terapia powinna być integralną częścią kompleksowego programu terapeutycznego i prowadzona pod nadzorem specjalistów neurologii lub psychiatrii dziecięcej.
Tabletki Risperidon Vipharm mają wymiary 11 x 5,5 mm i zawierają 117,8 mg laktozy jednowodnej, co jest istotne u pacjentów z nietolerancją galaktozy lub niedoborem laktazy. Możliwość podziału tabletki na dwie równe dawki po 0,5 mg umożliwia precyzyjne dostosowanie terapii. Przy przepisywaniu leku należy ściśle przestrzegać wskazań rejestracyjnych, szczególnie w przypadku leczenia agresji u pacjentów z otępieniem alzheimerowskim oraz u dzieci i młodzieży, gdzie stosowanie rysperydonu powinno być krótkotrwałe i poprzedzone wyczerpaniem metod niefarmakologicznych. Wskazane jest, aby farmakoterapia w populacji pediatrycznej była prowadzona przez specjalistów i stanowiła element szerszego programu terapeutycznego obejmującego działania psychospołeczne i edukacyjne.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Wskazania do stosowania – Risperidon Vipharm 1 mg
epizod maniakalny, epizod psychotyczny, laktoza jednowodna, lek przeciwpsychotyczny, neurologia dziecięca, niedobór laktazy, nietolerancja galaktozy, otępienie typu alzheimerowskiego, psychiatria dziecięca i młodzieżowa, rysperydon, schizofrenia, sprawność intelektualna poniżej przeciętnej, stabilizator nastroju, terapia behawioralna, uporczywa agresja, upośledzenie umysłowe, zaburzenie afektywne dwubiegunowe, zaburzenie zachowania, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy