Perindopril Krka
Tabletki, 8 mg
Lek zawiera peryndopryl z tert-butyloaminą jako substancję czynną oraz laktozę jednowodną jako substancję pomocniczą. Stosuje się go w leczeniu nadciśnienia tętniczego oraz w celu zmniejszenia ryzyka wystąpienia incydentów sercowych u pacjentów ze stabilną chorobą wieńcową po zawale mięśnia sercowego lub rewaskularyzacji. Tabletki są białe do prawie białych, okrągłe i posiadają rowek podziału ułatwiający rozkruszenie. Preparat pomaga kontrolować ciśnienie krwi oraz chroni przed kolejnymi zdarzeniami sercowymi u osób z chorobami układu sercowo-naczyniowego.
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje leku
- Profil bezpieczeństwa leku
- Przeciwwskazania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Skład i postać leku
- Specjalne ostrzeżenia
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania
-
Dawkowanie i sposób podawania
Lek Perindopril Krka zawiera peryndopryl z tert-butyloaminą w dawce 8 mg (odpowiadającej 6,676 mg peryndoprylu) i jest stosowany w leczeniu nadciśnienia tętniczego oraz stabilnej choroby wieńcowej. W terapii nadciśnienia początkowa dawka wynosi zwykle 4 mg raz na dobę, z możliwością redukcji do 2 mg u pacjentów z aktywnością układu renina-angiotensyna-aldosteron lub stosujących diuretyki, ze stopniowym zwiększaniem do 8 mg w zależności od odpowiedzi klinicznej. U osób starszych leczenie rozpoczyna się od 2 mg, z możliwością zwiększenia do 8 mg, uwzględniając czynność nerek. W stabilnej chorobie wieńcowej dawka początkowa to 4 mg raz na dobę przez 2 tygodnie, z możliwością zwiększenia do 8 mg, a u pacjentów w podeszłym wieku schemat dawkowania jest bardziej ostrożny (2 mg w pierwszym tygodniu, 4 mg w drugim, następnie do 8 mg). Dawkowanie należy dostosować do klirensu kreatyniny: ≥60 ml/min – 4 mg/dobę, 30-60 ml/min – 2 mg/dobę, 15-30 ml/min – 2 mg co drugi dzień, a u pacjentów hemodializowanych (Clkr <15 ml/min) 2 mg podawane po dializie.
Podczas stosowania Perindoprilu Krka należy zachować ostrożność u pacjentów przyjmujących leki moczopędne ze względu na ryzyko niedociśnienia i zaburzeń elektrolitowych, zalecane jest w miarę możliwości odstawienie diuretyków 2-3 dni przed rozpoczęciem terapii lub rozpoczęcie od dawki 2 mg z monitorowaniem funkcji nerek i poziomu potasu. Lek podaje się doustnie, raz dziennie rano przed posiłkiem. Nie zaleca się stosowania u dzieci i młodzieży poniżej 18 roku życia ze względu na brak danych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności. U pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby nie jest konieczna modyfikacja dawkowania. Tabletki 8 mg są białe, okrągłe, z rowkiem ułatwiającym rozkruszenie, jednak nie służącym do dzielenia na równe dawki.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Dawkowanie i sposób podawania – Perindopril Krka 8 mg
hemodializa, klirens kreatyniny, leczenie skojarzone, lek moczopędny, monoterapia, nadciśnienie naczyniowo-nerkowe, nadciśnienie tętnicze, niedobór elektrolitów, niedociśnienie tętnicze, niewydolność serca, objętość wewnątrznaczyniowa, peryndopryl, peryndoprylat, stabilna choroba wieńcowa, stężenie potasu, układ renina-angiotensyna-aldosteron, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby -
Działania niepożądane
Perindopril Krka, jako inhibitor ACE, wykazuje profil bezpieczeństwa typowy dla tej klasy leków, z częstością działań niepożądanych sklasyfikowaną od bardzo często (>1/10) do bardzo rzadko (<1/10 000). Najczęstsze działania niepożądane obejmują objawy neurologiczne (ból głowy, zawroty głowy, parestezje), zaburzenia sensoryczne (zawroty głowy błędnikowe, zaburzenia widzenia, szum uszny), incydenty sercowo-naczyniowe (niedociśnienie tętnicze), objawy ze strony układu oddechowego (suchy kaszel, duszność) oraz dolegliwości żołądkowo-jelitowe (nudności, wymioty, ból brzucha, biegunka, zaparcia). Rzadziej obserwuje się zaburzenia elektrolitowe (hiperkaliemia, hiponatremia), zaburzenia hematologiczne (eozynofilia, bardzo rzadko agranulocytoza, pancytopenia), a także reakcje skórne (wysypka, świąd, obrzęk naczynioruchowy). W badaniu klinicznym EUROPA ciężkie działania niepożądane wystąpiły u 0,3% pacjentów leczonych perindoprylem, z najczęstszymi powikłaniami w postaci niedociśnienia tętniczego i obrzęku naczynioruchowego.
Ważne jest monitorowanie pacjentów pod kątem potencjalnych powikłań, zwłaszcza u osób z grup ryzyka, np. z wrodzonym niedoborem dehydrogenazy glukozo-6-fosforanowej (ryzyko niedokrwistości hemolitycznej) czy cukrzycą (ryzyko hipoglikemii). Należy zwrócić uwagę na możliwość wystąpienia zespołu SIADH, zaburzeń rytmu serca, a także poważnych incydentów sercowo-naczyniowych i udaru, które mogą być wtórne do nadmiernego obniżenia ciśnienia tętniczego. Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych jest kluczowe dla dalszego monitorowania bezpieczeństwa terapii perindoprylem. Personel medyczny powinien korzystać z oficjalnych kanałów zgłoszeń do Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych, aby zapewnić optymalny stosunek korzyści do ryzyka stosowania leku.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Działania niepożądane – Perindopril Krka 8 mg
agranulocytoza, eozynofilia, eozynofilowe zapalenie płuc, hiperkaliemia, hipoglikemia, hiponatremia, inhibitor ACE, leukopenia, małopłytkowość, niedobór dehydrogenazy glukozo-6-fosforanowej, niedociśnienie tętnicze, niedokrwistość hemolityczna, objaw Raynauda, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk obwodowy, ostra niewydolność nerek, palpitacje, pancytopenia, parestezja, peryndopryl, rumień wielopostaciowy, skurcz oskrzeli, szum uszny, tachykardia, zaburzenia erekcji, zapalenie wątroby cholestatyczne, zawał mięśnia sercowego, zawroty głowy, zawroty głowy pochodzenia błędnikowego, zespół niewłaściwego wydzielania hormonu antydiuretycznego -
Interakcje leku
Peryndopryl, jako inhibitor ACE, wykazuje liczne interakcje farmakologiczne, które mają istotne znaczenie kliniczne, zwłaszcza w kontekście ryzyka hiperkaliemii, niedociśnienia oraz zaburzeń czynności nerek. Szczególnie niebezpieczne jest jednoczesne stosowanie peryndoprylu z lekami wpływającymi na układ RAA, takimi jak aliskiren (zwłaszcza u pacjentów z cukrzycą lub niewydolnością nerek), antagonistami receptora angiotensyny II (ARB) oraz sakubitrylem/walsartanem, co jest przeciwwskazane ze względu na zwiększone ryzyko hiperkaliemii, ostrej niewydolności nerek i obrzęku naczynioruchowego. Również stosowanie peryndoprylu z lekami moczopędnymi oszczędzającymi potas (spironolakton, eplerenon, triamteren, amiloryd), suplementami potasu, kotrimoksazolem czy heparyną wymaga ścisłego monitorowania stężenia potasu w surowicy, gdyż może prowadzić do hiperkaliemii zagrażającej życiu. Zaleca się kontrolę stężenia potasu i kreatyniny, szczególnie w pierwszym miesiącu terapii, a także unikanie dializy z użyciem błon poliakrylonitrylowych ze względu na ryzyko reakcji rzekomoanafilaktycznych.
Interakcje peryndoprylu z innymi lekami mogą również nasilać działanie hipotensyjne (np. baklofen, leki moczopędne nieoszczędzające potasu, trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, leki przeciwpsychotyczne, nitraty) lub osłabiać je (sympatykomimetyki). Współistniejące stosowanie NLPZ, w tym kwasu acetylosalicylowego w dawkach ≥3 g/dobę, może osłabiać efekt przeciwnadciśnieniowy i zwiększać ryzyko niewydolności nerek oraz hiperkaliemii. Ponadto, peryndopryl może nasilać działanie hipoglikemizujące leków przeciwcukrzycowych, co wymaga monitorowania glikemii. Spożycie alkoholu podczas terapii peryndoprylem zwiększa ryzyko nadmiernego spadku ciśnienia tętniczego i objawów takich jak zawroty głowy, tachykardia czy zaburzenia świadomości. Wskazane jest zatem ostrożne podejście do łączenia peryndoprylu z innymi lekami oraz ścisłe monitorowanie parametrów klinicznych i biochemicznych pacjenta.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Interakcje leku – Perindopril Krka 8 mg
adrenalina, afereza lipoprotein, aliskiren, amiloryd, antagonista receptora angiotensyny II, aurotiojabłczan sodu, azotan, baklofen, cyklosporyna, dializa, eplerenon, estramustyna, ewerolimus, gliptyna, heparyna, hiperkaliemia, hipoglikemia, inhibitor COX-2, inhibitor DPP-4, inhibitor konwertazy angiotensyny, inhibitor mTOR, kotrimoksazol, lek immunosupresyjny, lek moczopędny nieoszczędzający potasu, lek moczopędny oszczędzający potas, lek przeciwcukrzycowy, lek przeciwnadciśnieniowy, lek przeciwpsychotyczny, lek sympatykomimetyczny, lek znieczulający, linagliptyna, niedociśnienie, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność serca, noradrenalina, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność nerek, peryndopryl, pozaustrojowa metoda leczenia, racekadotryl, reakcja rzekomoanafilaktyczna, saksagliptyna, sakubitryl walsartan, sirolimus, sitagliptyna, spironolakton, temsirolimus, triamteren, trimetoprym, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, układ renina-angiotensyna-aldosteron, wildagliptyna, zaburzenie czynności nerek -
Profil bezpieczeństwa leku
Stosowanie peryndoprylu wymaga szczególnej ostrożności u wybranych grup pacjentów. U kobiet karmiących nie zaleca się stosowania ze względu na brak danych dotyczących bezpieczeństwa, zwłaszcza w przypadku noworodków i wcześniaków. U seniorów leczenie należy rozpoczynać od dawki 2 mg, z uwzględnieniem funkcji nerek i ryzyka niedociśnienia oraz hiperkaliemii. Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek wymagają dostosowania dawkowania na podstawie klirensu kreatyniny oraz regularnej kontroli stężenia potasu i kreatyniny, a w przypadku ciężkich zaburzeń i dializoterapii wskazana jest szczególna ostrożność.
U pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby nie jest konieczna modyfikacja dawki, jednak ze względu na rzadkie, ale możliwe ciężkie działania niepożądane ze strony wątroby, zaleca się monitorowanie stanu klinicznego. Peryndopryl nie wykazuje istotnego wpływu na zdolność prowadzenia pojazdów, choć indywidualne reakcje związane z hipotonią mogą zaburzać tę zdolność, szczególnie na początku terapii lub w skojarzeniu z innymi lekami hipotensyjnymi. Brak jest danych dotyczących interakcji peryndoprylu z alkoholem.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Profil bezpieczeństwa leku – Perindopril Krka 8 mg
-
Przeciwwskazania
Produkt leczniczy Perindopril Krka, 8 mg, zawierający 6,676 mg peryndoprylu (w postaci peryndoprylu z tert-butyloaminą), jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na peryndopryl, inne inhibitory ACE lub substancje pomocnicze, w tym u osób z nietolerancją laktozy (120,8 mg laktozy jednowodnej na tabletkę). Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest także występowanie obrzęku naczynioruchowego w wywiadzie, zarówno związanego z inhibitorami ACE, jak i dziedzicznego lub idiopatycznego. Leku nie należy stosować w drugim i trzecim trymestrze ciąży ze względu na ryzyko poważnych uszkodzeń płodu. Ponadto, przeciwwskazane jest jednoczesne stosowanie z aliskirenem u pacjentów z cukrzycą lub GFR < 60 ml/min/1,73 m² oraz z sakubitrylem z walsartanem, ze względu na ryzyko hiperkaliemii, hipotonii, pogorszenia funkcji nerek i obrzęku naczynioruchowego.
Perindopril Krka jest również przeciwwskazany u pacjentów poddawanych pozaustrojowym metodom leczenia, takim jak dializa lub hemofiltracja z wykorzystaniem błon o ujemnym ładunku elektrycznym, ze względu na ryzyko reakcji anafilaktoidalnych. Nie powinien być stosowany u osób ze znacznym obustronnym zwężeniem tętnic nerkowych lub zwężeniem tętnicy zaopatrującej jedyną nerkę, gdyż może to prowadzić do ostrej niewydolności nerek. W przypadku łagodnego do umiarkowanego zaburzenia czynności nerek konieczne jest monitorowanie parametrów nerkowych i dostosowanie dawki, natomiast w ciężkim zaburzeniu funkcji nerek i współistniejącej cukrzycy stosowanie leku w połączeniu z aliskirenem jest przeciwwskazane. Tabletki mają postać białych, okrągłych, lekko dwuwypukłych tabletek z rowkiem ułatwiającym rozkruszenie, jednak nie służącym do podziału na równe dawki.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Przeciwwskazania – Perindopril Krka 8 mg
aliskiren, dziedziczny obrzęk naczynioruchowy, hemofiltracja, hiperkaliemia, hipotonia, inhibitor ACE, laktoza jednowodna, metoda pozaustrojowa, nietolerancja laktozy, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność nerek, peryndopryl, reakcja anafilaktoidalna, sakubitryl z walsartanem, trymestr ciąży, zaburzenie czynności nerek, zwężenie tętnicy nerkowej -
Przedawkowanie
Przedawkowanie peryndoprylu, inhibitora konwertazy angiotensyny (ACE), prowadzi do poważnych zaburzeń hemodynamicznych i metabolicznych, głównie poprzez nadmierne zahamowanie układu renina-angiotensyna-aldosteron. Dominującym objawem jest ciężkie niedociśnienie tętnicze, które może przejść w wstrząs krążeniowy, zagrażający życiu pacjenta. Dodatkowo obserwuje się hiperkaliemię wynikającą ze zmniejszonego wydzielania aldosteronu, ostrą niewydolność nerek z oligurią lub anurią, tachykardię i bradykardię, a także objawy neurologiczne takie jak zawroty głowy i niepokój. Suchy kaszel jest efektem działania bradykininy. Diagnostyka powinna obejmować monitorowanie podstawowych parametrów życiowych, stężenia elektrolitów (szczególnie potasu), kreatyniny, diurezy oraz EKG w celu oceny zaburzeń rytmu serca i elektrolitowych.
Leczenie przedawkowania peryndoprylu wymaga natychmiastowej hospitalizacji, najlepiej na oddziale intensywnej terapii. Podstawą terapii jest dożylne podanie roztworu chlorku sodu 0,9% w celu wyrównania hipowolemii i stabilizacji ciśnienia tętniczego, ułożenie pacjenta w pozycji przeciwwstrząsowej oraz zastosowanie leków wazopresyjnych, takich jak angiotensyna II i/lub katecholaminy, w przypadku braku odpowiedzi na płynoterapię. W ciężkich przypadkach wskazana jest hemodializa w celu usunięcia aktywnego metabolitu peryndoprylu (peryndoprylatu). W przypadku opornej bradykardii stosuje się elektrostymulację serca. Monitorowanie parametrów życiowych i badań laboratoryjnych powinno być kontynuowane do pełnej stabilizacji klinicznej pacjenta, a czas obserwacji dostosowany indywidualnie do nasilenia objawów.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Przedawkowanie – Perindopril Krka 8 mg
angiotensyna II, bradykardia, diureza godzinowa, elektrostymulacja serca, hemodializa, hiperkaliemia, hiperwentylacja, inhibitor konwertazy angiotensyny, katecholamina, kołatanie serca, lek wazopresyjny, niedociśnienie tętnicze, niewydolność nerek, oddział intensywnej terapii, oliguria, ostre uszkodzenie nerek, peryndopryl, pozycja przeciwwstrząsowa, tachykardia, układ renina-angiotensyna-aldosteron, wstrząs krążeniowy, zaburzenie elektrolitowe, zaburzenie rytmu serca -
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa peryndoprylu wykazały, że głównym narządem docelowym toksyczności są nerki, ulegające odwracalnym uszkodzeniom po przewlekłym podaniu doustnym w modelach szczurów i małp. Ocena mutagenności, przeprowadzona zarówno in vitro, jak i in vivo, nie wykazała działania mutagennego, co potwierdza brak potencjału do indukcji mutacji genetycznych. Badania reprodukcyjne na szczurach, myszach, królikach i małpach nie wykazały embriotoksyczności ani teratogenności peryndoprylu, jednak obserwowano niekorzystne efekty w późnej fazie rozwoju płodu, takie jak śmierć płodu, wady wrodzone (zwłaszcza uszkodzenia nerek), oraz zwiększoną śmiertelność przed- i pourodzeniową, co jest zgodne z profilem inhibitorów ACE i wskazuje na konieczność unikania stosowania leku w ciąży.
Ocena karcynogenności peryndoprylu w długoterminowych badaniach na szczurach i myszach nie wykazała działania karcynogennego, co przemawia za brakiem potencjału indukcji nowotworów w warunkach eksperymentalnych. Podsumowując, peryndopryl charakteryzuje się korzystnym profilem bezpieczeństwa w zakresie mutagenności i karcynogenności, natomiast nefrotoksyczność obserwowana w badaniach jest odwracalna. Istotnym ograniczeniem jest wpływ na rozwój płodu, co wymaga przeciwwskazań do stosowania leku w okresie ciąży, zgodnie z charakterystyką farmakologiczną inhibitorów ACE.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Perindopril Krka 8 mg
badanie in vitro, badanie in vivo, działanie embriotoksyczne, działanie karcynogenne, działanie mutagenne, działanie teratogenne, inhibitor ACE, peryndopryl, potencjał karcynogenny, potencjał mutagenny, profil bezpieczeństwa leku, śmiertelność pourodzeniowa, śmiertelność przedurodzeniowa, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, uszkodzenie nerek, wada wrodzona, zmiana nowotworowa -
Skład i postać leku
Perindopril Krka w dawce 8 mg zawiera 8 mg peryndoprylu z tert-butyloaminą, co odpowiada 6,676 mg peryndoprylu jako substancji czynnej. Tabletki mają postać białych do prawie białych, okrągłych, lekko dwuwypukłych tabletek z rowkiem podziału, który służy wyłącznie do ułatwienia rozkruszenia, a nie do dzielenia na równe dawki. Substancje pomocnicze obejmują wapnia chlorek sześciowodny, laktozę jednowodną (120,8 mg na tabletkę), krospowidon, celulozę mikrokrystaliczną, krzemionkę koloidalną bezwodną oraz magnezu stearynian. Obecność laktozy jest istotna w kontekście nietolerancji tego cukru u pacjentów. Lek jest przeznaczony do podawania doustnego i nie wykazuje niezgodności farmaceutycznych wpływających na jego stosowanie kliniczne.
Produkt jest pakowany w blistry OPA/Aluminium/PVC/Aluminium, umieszczone w tekturowym pudełku, dostępny w opakowaniach zawierających od 10 do 100 tabletek, choć dostępność poszczególnych wielkości zależy od decyzji podmiotu odpowiedzialnego i warunków rejestracyjnych. Perindopril Krka 8 mg należy przechowywać w oryginalnym opakowaniu, w temperaturze poniżej 30°C, z ochroną przed światłem i wilgocią, co zapewnia stabilność leku przez okres 3 lat od daty produkcji. Nie ma specjalnych wymagań dotyczących utylizacji niewykorzystanego produktu lub odpadów pochodzących z leku.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Skład i postać leku – Perindopril Krka 8 mg
aktywność farmakologiczna, biodostępność leku, blister OPA/Aluminium/PVC/Aluminium, celuloza mikrokrystaliczna, chlorek wapnia sześciowodny, krospowidon, krzemionka koloidalna bezwodna, laktoza jednowodna, nietolerancja laktozy, niezgodność farmaceutyczna, okres ważności, peryndopryl z tert-butyloaminą, podanie doustne, postać farmaceutyczna, rowek podziału, skuteczność terapeutyczna, środek rozsadzający, stabilność leku, stearynian magnezu, substancja czynna, tert-butylamini perindoprilum -
Właściwości farmakodynamiczne
Perindopril Krka, będący inhibitorem konwertazy angiotensyny (ACE) z kodem ATC C09AA04, działa poprzez hamowanie przekształcania angiotensyny I do angiotensyny II, co prowadzi do obniżenia stężenia angiotensyny II, zmniejszenia wydzielania aldosteronu oraz zwiększenia aktywności bradykininy. Jego aktywny metabolit, peryndoprylat, odpowiada za efekt farmakodynamiczny. Lek skutecznie obniża zarówno skurczowe, jak i rozkurczowe ciśnienie tętnicze, niezależnie od pozycji ciała, poprzez zmniejszenie obwodowego oporu naczyniowego i poprawę przepływu krwi obwodowej i nerkowej, przy zachowanym GFR. Maksymalne działanie hipotensyjne występuje 4-6 godzin po podaniu, a efekt terapeutyczny utrzymuje się co najmniej 24 godziny, bez ryzyka tachyfilaksji czy efektu odbicia po przerwaniu terapii. Perindopril wykazuje również korzystny wpływ na remodelowanie układu sercowo-naczyniowego, redukując przerost lewej komory i poprawiając elastyczność tętnic.
W badaniu EUROPA, obejmującym 12 218 pacjentów z stabilną chorobą wieńcową, perindopril w dawce 8 mg/dobę istotnie zmniejszył ryzyko złożonego punktu końcowego (śmiertelność sercowo-naczyniowa, zawał serca, zatrzymanie akcji serca) o 1,9% (względne zmniejszenie ryzyka o 20%, 95% CI [9,4;28,6], p<0,001). U pacjentów z historią zawału lub rewaskularyzacji ryzyko to zmniejszyło się o 2,2% (względne zmniejszenie o 22,4%, 95% CI [12,0;31,6], p<0,001). U dzieci z nadciśnieniem tętniczym (wiek 2-15 lat, GFR >30 ml/min/1,73 m²) stosowano dawki do 0,135 mg/kg mc./dobę, uzyskując stabilizację lub obniżenie ciśnienia tętniczego z profilem bezpieczeństwa zgodnym z danymi dla dorosłych. Badania ONTARGET i VA NEPHRON-D wykazały, że jednoczesne stosowanie inhibitorów ACE z antagonistami receptora angiotensyny II zwiększa ryzyko hiperkaliemii, ostrego uszkodzenia nerek i niedociśnienia, bez istotnej poprawy wyników klinicznych, co wyklucza taką terapię u pacjentów z nefropatią cukrzycową. Podobne ryzyko potwierdziło badanie ALTITUDE przy dodaniu aliskirenu do terapii ACEI lub ARB u chorych z cukrzycą typu 2 i chorobą nerek lub układu sercowo-naczyniowego.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Właściwości farmakodynamiczne – Perindopril Krka 8 mg
aktywność reninowa osocza, aldosteron, angiotensyna II, antagonista receptora angiotensyny II, beta-adrenolityk, bradykinina, ciśnienie tętnicze, efekt terapeutyczny, egzopeptydaza, elastyczność tętnic, enzym konwertujący, heptapeptyd, hiperkaliemia, hipokaliemia, inhibitor konwertazy angiotensyny, inhibitor reniny, kinaza, konwersja angiotensyny, lek moczopędny, lek przeciwpłytkowy, nadciśnienie tętnicze, nefropatia cukrzycowa, niedociśnienie, niewydolność nerek, obwodowy opór naczyniowy, ostre uszkodzenie nerek, peryndopryl z tert-butyloaminą, peryndoprylat, przepływ krwi przez nerki, przepływ obwodowy, przerost lewej komory serca, przewlekła choroba nerek, rewaskularyzacja naczyń wieńcowych, stabilna choroba wieńcowa, tachyfilaksja, udar mózgu, układ kalikreiny-kininy, układ prostaglandyn, układ renina-angiotensyna-aldosteron, współczynnik przesączania kłębuszkowego, zatrzymanie akcji serca, zawał mięśnia sercowego, zawał serca niezakończony zgonem -
Właściwości farmakokinetyczne
Perindopril Krka, zawierający 8 mg peryndoprylu z tert-butyloaminą (odpowiadające 6,676 mg peryndoprylu), jest prolekiem szybko wchłanianym po podaniu doustnym, osiągającym maksymalne stężenie w osoczu w ciągu 1 godziny. Jego aktywny metabolit, peryndoprylat, powstaje w około 27% i osiąga szczyt stężenia po 3-4 godzinach. Peryndoprylat charakteryzuje się objętością dystrybucji około 0,2 l/kg oraz wiąże się z białkami osocza w 20%, głównie z konwertazą angiotensyny, przy czym stopień wiązania jest stężeniowo zależny. Okres półtrwania peryndoprylu wynosi 1 godzinę, natomiast peryndoprylatu około 17 godzin, co skutkuje osiągnięciem stanu stacjonarnego po 4 dniach regularnego podawania. Zaleca się przyjmowanie leku przed posiłkiem, ze względu na wpływ pokarmu na zmniejszenie przemiany do aktywnego metabolitu i biodostępność.
Farmakokinetyka peryndoprylu ulega modyfikacjom u pacjentów z niewydolnością nerek, serca oraz u osób w podeszłym wieku, co wymaga dostosowania dawki na podstawie klirensu kreatyniny. Peryndoprylat jest wydalany głównie przez nerki, a jego klirens dializacyjny wynosi 70 ml/min, co ma znaczenie podczas dializoterapii. U pacjentów z marskością wątroby obserwuje się zmniejszenie klirensu wątrobowego peryndoprylu o około 50%, jednak bez wpływu na ilość powstającego peryndoprylatu, dlatego nie jest konieczna modyfikacja dawki w tej grupie. Liniowa zależność między dawką a stężeniem w osoczu umożliwia przewidywalne dostosowanie terapii.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Właściwości farmakokinetyczne – Perindopril Krka 8 mg
biodostępność leku, klirens dializacyjny, klirens kreatyniny, klirens wątrobowy, końcowy okres półtrwania, konwertaza angiotensyny, marskość wątroby, niewydolność serca, objętość dystrybucji, okres półtrwania, peryndopryl z tert-butyloaminą, peryndoprylat, prolek, stan stacjonarny, stężenie w osoczu, wiązanie z białkami, właściwości farmakokinetyczne, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności wątroby -
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Perindopril, jako inhibitor ACE, jest przeciwwskazany w drugim i trzecim trymestrze ciąży ze względu na ryzyko poważnych działań teratogennych, takich jak zaburzenia czynności nerek płodu, małowodzie oraz opóźnienie kostnienia czaszki. Ekspozycja płodu na perindopril w tych okresach może prowadzić do niewydolności nerek noworodka, niedociśnienia tętniczego i hiperkaliemii, co wymaga specjalistycznego monitorowania i leczenia. W pierwszym trymestrze stosowanie perindoprilu nie jest zalecane z powodu potencjalnego, choć niejednoznacznego, ryzyka wad rozwojowych. U pacjentek planujących ciążę lub w jej wczesnym okresie wskazana jest zmiana terapii na leki o udokumentowanym bezpieczeństwie w ciąży, a w przypadku potwierdzenia ciąży – natychmiastowe odstawienie perindoprilu i wdrożenie alternatywnego leczenia przeciwnadciśnieniowego.
Ze względu na brak wystarczających danych dotyczących bezpieczeństwa stosowania perindoprilu w okresie laktacji, nie zaleca się jego podawania kobietom karmiącym piersią, aby uniknąć potencjalnego ryzyka przenikania leku do mleka i negatywnego wpływu na noworodka lub wcześniaka. Lekarz powinien poinformować pacjentkę o konieczności stosowania skutecznej antykoncepcji podczas terapii oraz o potrzebie zmiany leczenia na bezpieczniejsze preparaty w przypadku planowania ciąży. W przypadku ekspozycji płodu na perindopril zaleca się wykonanie badań ultrasonograficznych nerek i czaszki płodu oraz zapewnienie specjalistycznej opieki neonatologicznej noworodkom narażonym na działanie leku.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Perindopril Krka 8 mg
badanie ultrasonograficzne czaszki płodu, badanie ultrasonograficzne nerek płodu, dializoterapia, działanie niepożądane leku, działanie teratogenne, hiperkaliemia, inhibitor konwertazy angiotensyny, laktacja, leczenie przeciwnadciśnieniowe, małowodzie, niedociśnienie tętnicze, niewydolność nerek, opieka neonatologiczna, opieka położnicza, opóźnienie kostnienia kości czaszki, perindopril, peryndopryl, zaburzenie czynności nerek płodu -
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
Perindopril Krka, stosowany w terapii nadciśnienia tętniczego, generalnie nie wpływa istotnie na zdolności psychomotoryczne pacjentów, jednakże istnieje ryzyko obniżenia ciśnienia tętniczego, które może zaburzać bezpieczne prowadzenie pojazdów mechanicznych i obsługę maszyn. Szczególnie narażone są fazy początkowe leczenia (1-2 tygodnie) oraz okres zmiany dawkowania i terapii skojarzonej z innymi lekami hipotensyjnymi, kiedy ryzyko wystąpienia działań niepożądanych jest podwyższone. Objawy takie jak zawroty głowy, osłabienie, zaburzenia widzenia czy dezorientacja mogą wskazywać na niedostateczne ukrwienie mózgu i wymagać ograniczenia aktywności związanej z prowadzeniem pojazdów.
W praktyce klinicznej kluczowa jest edukacja pacjenta oraz indywidualizacja zaleceń, uwzględniająca wiek, choroby współistniejące oraz stosowaną farmakoterapię. Pacjent powinien być poinformowany o konieczności samoobserwacji objawów hipotensji i zachowania ostrożności, zwłaszcza w pierwszych dniach terapii oraz przy zmianie dawki. Zaleca się dokumentowanie w historii choroby informacji o potencjalnym wpływie perindoprilu na zdolność prowadzenia pojazdów, co zabezpiecza zarówno pacjenta, jak i lekarza. W stabilnej fazie leczenia ryzyko jest niskie, a prowadzenie pojazdów zwykle bezpieczne, natomiast w okresach adaptacji i terapii skojarzonej wskazana jest szczególna ostrożność i konsultacja lekarska.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Perindopril Krka 8 mg
adaptacja do działania leku, ciśnienie tętnicze krwi, dezorientacja, działanie hipotensyjne, hipotensja, lek hipotensyjny, nadmierny spadek ciśnienia tętniczego, niedostateczne ukrwienie mózgu, obniżenie ciśnienia tętniczego, peryndopryl, preparat hipotensyjny, spadek ciśnienia tętniczego, stabilizacja ciśnienia tętniczego, terapia skojarzona, wahanie ciśnienia tętniczego, zaburzenie widzenia, zawroty głowy, zdolność psychomotoryczna -
Wskazania do stosowania
Perindopril Krka w dawce 8 mg, zawierający 6,676 mg peryndoprylu z tert-butyloaminą, jest inhibitorem ACE stosowanym w leczeniu nadciśnienia tętniczego oraz w prewencji wtórnej incydentów sercowo-naczyniowych u pacjentów ze stabilną chorobą wieńcową, zwłaszcza po przebytym zawale mięśnia sercowego lub rewaskularyzacji. Lek dostępny jest w postaci białych, okrągłych tabletek z rowkiem ułatwiającym rozkruszenie, jednak nie służącym do dzielenia na równe dawki. Perindopril Krka 8 mg może być stosowany zarówno w monoterapii, jak i w terapii skojarzonej, szczególnie u pacjentów, u których niższe dawki lub inne leki hipotensyjne nie zapewniły odpowiedniej kontroli ciśnienia tętniczego. Zaleca się przyjmowanie leku o stałej porze dnia, najlepiej rano przed posiłkiem, co optymalizuje efektywność terapeutyczną.
Podczas stosowania Perindoprilu Krka 8 mg należy uwzględnić indywidualne potrzeby pacjenta oraz potencjalne przeciwwskazania, w tym nietolerancję laktozy (120,8 mg laktozy jednowodnej w tabletce). Szczególną ostrożność wymaga podawanie leku pacjentom z niewydolnością nerek, gdzie konieczne może być dostosowanie dawki w zależności od klirensu kreatyniny, oraz osobom w podeszłym wieku, u których wskazane jest monitorowanie funkcji nerek. Długoterminowa terapia perindoprylem wykazuje działanie kardioprotekcyjne, zmniejszając częstość poważnych zdarzeń sercowo-naczyniowych, co podkreśla znaczenie systematycznego i regularnego stosowania leku w grupie wysokiego ryzyka.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Wskazania do stosowania – Perindopril Krka 8 mg
działanie kardioprotekcyjne, incydent sercowy, inhibitor konwertazy angiotensyny, klirens kreatyniny, lek hipotensyjny, nadciśnienie tętnicze, nietolerancja laktozy, niewydolność nerek, peryndopryl, prewencja wtórna, rewaskularyzacja, stabilna choroba wieńcowa, zabieg rewaskularyzacyjny, zawał mięśnia sercowego, zdarzenie sercowo-naczyniowe