Dailiport
Kapsułki o przedłużonym uwalnianiu, twarde, 2 mg
Produkt leczniczy zawiera takrolimus w postaci kapsułek o przedłużonym uwalnianiu wraz z laktozą oraz barwnikami: żółcienią pomarańczową FCF, czerwienią Allura AC i tartrazyną. Stosuje się go w celu zapobiegania odrzuceniu przeszczepu u dorosłych pacjentów po alogenicznych transplantacjach nerki lub wątroby. Ponadto jest wykorzystywany w leczeniu odrzutów przeszczepów, które są oporne na inne leki immunosupresyjne. Kapsułki dostępne są w różnych dawkach, co pozwala na dostosowanie terapii do indywidualnych potrzeb pacjenta.
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje leku
- Profil bezpieczeństwa leku
- Przeciwwskazania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Skład i postać leku
- Specjalne ostrzeżenia
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania
-
Dawkowanie i sposób podawania
Dailiport to doustny lek immunosupresyjny zawierający takrolimus w formie kapsułek o przedłużonym uwalnianiu, stosowany raz na dobę, głównie u pacjentów po przeszczepach narządów. Terapia wymaga ścisłego monitorowania przez doświadczonych specjalistów transplantologii, ze szczególnym uwzględnieniem minimalnych stężeń takrolimusu we krwi (C24) oraz ekspozycji ogólnoustrojowej (AUC0-24). Zalecane dawki początkowe wynoszą 0,20-0,30 mg/kg mc./dobę dla przeszczepu nerki oraz 0,10-0,20 mg/kg mc./dobę dla przeszczepu wątroby, podawane rano w ciągu 12-24 godzin po zabiegu. Wczesne monitorowanie stężeń takrolimusu (5-20 ng/ml w pierwszych dwóch tygodniach) jest kluczowe dla zapobiegania odrzuceniu przeszczepu i minimalizacji działań niepożądanych. Zamiana między postaciami takrolimusu o różnym uwalnianiu bez nadzoru klinicznego jest przeciwwskazana ze względu na ryzyko zmiennej ekspozycji i powikłań immunologicznych.
Dawkowanie Dailiportu powinno być indywidualizowane na podstawie oceny klinicznej, tolerancji leczenia oraz monitorowania stężeń leku we krwi. U pacjentów stabilnych zmiana z takrolimusu o natychmiastowym uwalnianiu na postać o przedłużonym uwalnianiu powinna odbywać się w stosunku 1:1 (mg:mg) z kontrolą stężeń w ciągu 2 tygodni. U pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby konieczne może być zmniejszenie dawki, natomiast czynność nerek nie wymaga korekty dawkowania, choć zalecane jest monitorowanie funkcji nerek ze względu na potencjalną nefrotoksyczność. U pacjentów rasy czarnej może być konieczne stosowanie wyższych dawek. Produkt należy podawać na pusty żołądek, a w przypadku niemożności doustnego podania po przeszczepie możliwe jest leczenie dożylne dawką stanowiącą około 1/5 dawki doustnej. Brak jest danych dotyczących stosowania u dzieci poniżej 18 lat oraz po przeszczepach płuc, trzustki i jelita dla postaci o przedłużonym uwalnianiu.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Dawkowanie i sposób podawania – Dailiport 2 mg
biorca nerki, biorca wątroby, ekspozycja ogólnoustrojowa, immunosupresja, klirens kreatyniny, kortykosteroidy, leki immunosupresyjne, minimalne stężenie takrolimusu, nefrotoksyczność takrolimusu, odrzucanie przeszczepu, odrzucanie przeszczepu nerki, przeciwciała monoklonalne, przeszczep alogeniczny, przeszczepienie jelita, przeszczepienie płuc, przeszczepienie serca, przeszczepienie trzustki, stężenie takrolimusu, takrolimus o natychmiastowym uwalnianiu, takrolimus o przedłużonym uwalnianiu, terapia immunosupresyjna, transplantolog, zaburzenia czynności wątroby -
Profil bezpieczeństwa leku
Takrolimus, stosowany w preparacie Dailiport, przenika do mleka kobiecego, co stanowi przeciwwskazanie do karmienia piersią ze względu na potencjalne ryzyko dla noworodka. U pacjentów prowadzących pojazdy lub wykonujących czynności wymagające koncentracji należy zachować ostrożność z uwagi na możliwe zaburzenia widzenia i neurologiczne, które mogą się nasilać przy jednoczesnym spożyciu alkoholu. Brak jest jednak jednoznacznych badań oceniających wpływ takrolimusu na zdolność prowadzenia pojazdów.
W populacji seniorów nie ma konieczności modyfikacji dawki, a stosowanie leku jest bezpieczne. Natomiast u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek i wątroby zaleca się ostrożność: mimo że czynność nerek nie wpływa na farmakokinetykę takrolimusu, lek może wykazywać nefrotoksyczność, co wymaga monitorowania funkcji nerek i ewentualnej redukcji dawki. W przypadku ciężkich zaburzeń czynności wątroby również wskazane jest ścisłe monitorowanie i rozważenie zmniejszenia dawki leku. Zalecane jest indywidualne podejście terapeutyczne w tych grupach pacjentów.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Profil bezpieczeństwa leku – Dailiport 2 mg
-
Przedawkowanie
Przedawkowanie takrolimusu stanowi poważne zagrożenie kliniczne, manifestujące się szerokim spektrum objawów obejmujących układ nerwowy (drżenia mięśniowe, bóle głowy, ospałość), pokarmowy (nudności, wymioty), immunologiczny (zwiększona podatność na infekcje), skórny (pokrzywka) oraz narządy wewnętrzne, w tym nerki (wzrost stężenia kreatyniny i azotu mocznikowego) i wątrobę (podwyższona aktywność aminotransferazy alaninowej). Ze względu na brak swoistej odtrutki, leczenie opiera się na podtrzymywaniu funkcji życiowych, leczeniu objawowym oraz monitorowaniu parametrów hemodynamicznych, neurologicznych i laboratoryjnych, w tym regularnym oznaczaniu stężenia takrolimusu we krwi.
Standardowa hemodializa jest nieskuteczna w eliminacji takrolimusu z uwagi na jego dużą masę cząsteczkową (804,02 Da), wysokie wiązanie z białkami osocza (>98,8%) oraz słabą rozpuszczalność w wodzie. W ciężkich przypadkach zaleca się zastosowanie hemofiltracji lub hemodiafiltracji, które w pojedynczych przypadkach wykazały skuteczność w redukcji toksycznego stężenia leku. Wczesna interwencja, w tym dekontaminacja przewodu pokarmowego (płukanie żołądka, podanie węgla aktywowanego) oraz intensywne monitorowanie funkcji nerek, wątroby i parametrów neurologicznych, jest kluczowa dla poprawy rokowania. Hospitalizacja w ośrodkach toksykologicznych lub na oddziałach intensywnej terapii jest wskazana w przypadku ciężkich objawów przedawkowania.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Przedawkowanie – Dailiport 2 mg
aminotransferaza alaninowa, azot mocznikowy, bąbel pokrzywkowy, ból głowy, dekontaminacja przewodu pokarmowego, drżenie mięśniowe, enzym wątrobowy, funkcja nerek, hemodiafiltracja, hemofiltracja, interwencja medyczna, kreatynina w surowicy, lek przeciwdrgawkowy, lek przeciwwymiotny, nudności i wymioty, oddział intensywnej terapii, osłona antybiotykowa, ospałość, ośrodek toksykologiczny, parametr hemodynamiczny, parametr nerkowy, parametr wątrobowy, płukanie żołądka, pokrzywka, profilaktyka antybiotykowa, przedawkowanie takrolimusu, stan neurologiczny pacjenta, stężenie takrolimusu, węgiel aktywowany, zaburzenia wodno-elektrolitowe, zaburzenie świadomości, zakażenie -
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Przedkliniczne badania toksykologiczne leku Dailiport (takrolimus) wykazały, że głównymi narządami docelowymi toksyczności są nerki i trzustka, z dodatkowymi efektami toksycznymi na układ nerwowy i oczy u szczurów oraz odwracalną kardiotoksycznością u królików po dożylnym podaniu. Istotnym spostrzeżeniem było wydłużenie odstępu QTc w EKG u zwierząt po szybkim dożylnym podaniu takrolimusu w dawkach 0,1–1,0 mg/kg, przy maksymalnych stężeniach we krwi przekraczających 150 ng/ml, co jest ponad 6-krotnie wyższe niż stężenia kliniczne obserwowane w transplantologii przy stosowaniu formy o przedłużonym działaniu.
Ocena wpływu takrolimusu na funkcje rozrodcze i rozwój zarodkowo-płodowy wykazała toksyczność zależną od dawki u samic szczurów i królików, manifestującą się obniżoną masą urodzeniową, zwiększoną śmiertelnością potomstwa oraz opóźnionym wzrostem. U samic szczurów stwierdzono również zaburzenia czynności rozrodczych i porodu. U samców szczurów zaobserwowano negatywny wpływ na parametry nasienia, w tym zmniejszenie liczby i ruchliwości plemników, co może obniżać płodność. Te dane wskazują na konieczność uwzględnienia potencjalnego ryzyka reprodukcyjnego przy stosowaniu Dailiportu u pacjentów w wieku rozrodczym.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Dailiport 2 mg
astenozoospermia, badania przedkliniczne, elektrokardiogram, kardiotoksyczność, nerki i trzustka, niska masa urodzeniowa, obniżona przeżywalność, oko, oligospermia, płodność męska, takrolimus, toksyczność dawkozależna, toksyczność zarodkowo-płodowa, transplantologia, układ nerwowy, wydłużenie QTc, zaburzenia czynności rozrodczych, zaburzenia wzrastania -
Skład i postać leku
Dailiport to lek zawierający takrolimus jednowodny w formie kapsułek o przedłużonym uwalnianiu, dostępny w dawkach 0,5 mg, 1 mg, 2 mg, 3 mg oraz 5 mg. Każda kapsułka zawiera proporcjonalne ilości laktozy jednowodnej oraz barwników takich jak żółcień pomarańczowa FCF (E 110), czerwień Allura AC (E 129) i tartrazyna (E 102), które mogą wywoływać reakcje u pacjentów z nadwrażliwością. Substancje pomocnicze obejmują etylocelulozę i hypromelozę, które kontrolują tempo uwalniania takrolimusu, a także magnezu stearynian jako substancję poślizgową. Kapsułki różnią się rozmiarem, kolorem i nadrukiem w zależności od dawki, co ułatwia ich identyfikację kliniczną. Należy zwrócić uwagę na niezgodność takrolimusu z PVC, co ma znaczenie przy przygotowywaniu zawiesiny z kapsułek.
Produkt Dailiport jest pakowany w blistry z folii PCV/PVDC/Aluminium umieszczone w torebkach z folii aluminiowej z pochłaniaczem wilgoci, co zapewnia stabilność leku przez 2 lata, a po otwarciu opakowania – przez 1 rok. Kapsułki zawierają barwniki takie jak błękit brylantowy FCF (E 133), czerwień Allura AC (E 129), tytanu dwutlenek (E 171), żółcień pomarańczowa FCF (E 110) oraz erytrozyna (E 127) w dawce 3 mg. Lek należy przechowywać w oryginalnym opakowaniu, chroniącym przed światłem i wilgocią. Wskazane jest usuwanie niewykorzystanych resztek zgodnie z lokalnymi przepisami, a także uwzględnienie potencjalnych reakcji alergicznych na barwniki u pacjentów z nadwrażliwością.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Skład i postać leku – Dailiport 2 mg
błękit brylantowy FCF, blister jednodawkowy, czerwień Allura AC, erytrozyna, etyloceluloza, glikol propylenowy, hypromeloza, kapsułka o przedłużonym uwalnianiu, laktoza jednowodna, lecytyna sojowa, magnezu stearynian, niezgodność farmaceutyczna, polichlorek winylu, środek pochłaniający wilgoć, symetykon, szelak, takrolimus, takrolimus jednowodny, tartrazyna, tytanu dwutlenek, żelatyna, żółcień pomarańczowa FCF -
Właściwości farmakokinetyczne
Dailiport zawiera takrolimus w formulacji o przedłużonym uwalnianiu, co wpływa na jego farmakokinetykę, w tym na opóźnione osiągnięcie maksymalnego stężenia (Cmax) około 2 godzin po podaniu (tmax). Biodostępność takrolimusu jest zmienna indywidualnie, średnio wynosi 20-25% dla postaci o natychmiastowym uwalnianiu, z zakresem od 6% do 43%. Spożycie pokarmu obniża szybkość i zakres wchłaniania, natomiast przepływ żółci nie wpływa na absorpcję, co umożliwia doustne rozpoczęcie terapii. Monitorowanie minimalnego stężenia takrolimusu w pełnej krwi jest wiarygodnym wskaźnikiem ekspozycji ogólnoustrojowej, ze względu na ścisłą korelację z AUC w stanie stacjonarnym.
Takrolimus wykazuje dwufazową dystrybucję, silne wiązanie z erytrocytami (stosunek stężenia w pełnej krwi do osocza około 20:1) oraz wysokie powinowactwo do białek osocza (>98,8%, głównie albumina i kwaśna α-1-glikoproteina). Objętość dystrybucji wynosi około 1300 l (osocze) i 47,6 l (pełna krew). Metabolizm zachodzi głównie w wątrobie i ścianie jelita przez CYP3A4, a metabolity mają ograniczoną aktywność immunosupresyjną. Klirens całkowity jest niski i różni się w zależności od populacji: 2,25 l/h u zdrowych, do 6,7 l/h u biorców przeszczepów nerki. Okres półtrwania wynosi około 43 godziny. Eliminacja odbywa się głównie drogą żółciową, z minimalnym wydalaniem niezmienionego leku (<1%) w moczu i kale.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Właściwości farmakokinetyczne – Dailiport 2 mg
albumina, białka osocza, biodostępność, biodostępność takrolimusu, charakter dwufazowy, droga żółciowa, działanie immunosupresyjne, ekspozycja ogólnoustrojowa, hematokryt, izoenzym 3A4 cytochromu P450, kwaśna α-1-glikoproteina, maksymalne stężenie we krwi, mały klirens, objętość dystrybucji, okres półtrwania, przedłużone uwalnianie, przedłużony profil wchłaniania, stężenie minimalne w pełnej krwi, takrolimus o przedłużonym uwalnianiu, wiązanie z erytrocytami -
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Takrolimus przenika przez łożysko, co potwierdzają badania kliniczne, a jego stosowanie w ciąży wiąże się z ryzykiem porodu przedwczesnego (53,7% przypadków) oraz przejściowej hiperkaliemii u noworodków (7,2%), która ustępuje samoistnie. Mimo to masa urodzeniowa noworodków jest zwykle odpowiednia dla wieku ciążowego. Dane epidemiologiczne są ograniczone, a ryzyko niekorzystnego wpływu takrolimusu na przebieg ciąży nie wydaje się wyższe niż w przypadku innych leków immunosupresyjnych. Badania przedkliniczne wskazują na potencjalne uszkodzenia zarodka i płodu przy toksycznych dawkach, a farmakokinetyka potwierdza przenikanie takrolimusu do mleka kobiecego, co stanowi przeciwwskazanie do karmienia piersią podczas terapii. U mężczyzn obserwowano negatywny wpływ na parametry płodności, w tym zmniejszenie liczby i ruchliwości plemników.
Decyzja o stosowaniu takrolimusu u kobiet w ciąży powinna być podejmowana indywidualnie, po ocenie stosunku korzyści do ryzyka oraz stanu klinicznego pacjentki, z uwzględnieniem ryzyka odrzucenia przeszczepu. Zaleca się ścisłe monitorowanie przebiegu ciąży oraz rozwoju płodu, a po porodzie obserwację noworodka pod kątem nefrotoksyczności i hiperkaliemii. Lekarz powinien poinformować pacjentkę o konieczności stosowania skutecznej antykoncepcji podczas terapii oraz przeciwwskazaniu do karmienia piersią. W przypadku planowania ciąży wskazana jest szczegółowa konsultacja i ocena ryzyka, a w trakcie ciąży – intensywna kontrola medyczna, aby minimalizować potencjalne powikłania związane z terapią takrolimusem.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Dailiport 2 mg
badanie farmakokinetyczne, działanie nefrotoksyczne, funkcja nerek, hiperkaliemia, lek immunosupresyjny, masa urodzeniowa, odrzucenie przeszczepu, płodność, poród przedwczesny, poronienie spontaniczne, przenikanie do mleka, przenikanie przez łożysko, ruchliwość plemników, takrolimus, toksyczność, uszkodzenie płodu, wiek ciążowy, wiek rozrodczy -
Wskazania do stosowania
Dailiport, zawierający takrolimus jednowodny w formie kapsułek o przedłużonym uwalnianiu (dawki: 0,5 mg, 1 mg, 2 mg, 3 mg, 5 mg), jest wskazany do profilaktyki odrzucenia alogenicznych przeszczepów nerki i wątroby u dorosłych pacjentów. Lek ten stosowany jest również w leczeniu opornego na standardową terapię immunosupresyjną odrzucenia przeszczepu. Kapsułki charakteryzują się różnym rozmiarem, kolorem wieczka i nadrukiem, co ułatwia identyfikację dawki. Substancją czynną jest takrolimus jednowodny, a w składzie znajdują się także laktoza jednowodna oraz barwniki (E 110, E 129, E 102) w ilościach śladowych.
Terapia Dailiportem powinna być prowadzona pod ścisłym nadzorem transplantologa, z indywidualnym doborem dawki uwzględniającym rodzaj przeszczepionego narządu, cechy pacjenta oraz potencjalne interakcje lekowe. W przypadku leczenia odrzucenia przeszczepu konieczne jest monitorowanie stężenia takrolimusu we krwi oraz funkcji narządu przeszczepionego. Ze względu na immunosupresyjny mechanizm działania, stosowanie leku wymaga regularnych kontroli klinicznych i laboratoryjnych, aby zapewnić skuteczność terapii i minimalizować ryzyko powikłań.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Wskazania do stosowania – Dailiport 2 mg
biorca przeszczepu nerki, biorca przeszczepu wątroby, funkcja przeszczepionego narządu, kapsułka o przedłużonym uwalnianiu, laktoza jednowodna, leczenie immunosupresyjne, leczenie odrzucenia przeszczepu, lek immunosupresyjny, odrzucenie przeszczepu alogenicznego, parametry kliniczne i laboratoryjne, profilaktyka odrzucenia przeszczepu, stężenie takrolimusu we krwi, takrolimus, takrolimus jednowodny, terapia immunosupresyjna, transplantacja narządu, transplantologia