mały klirens
Mały klirens (ang. low clearance) to zjawisko w farmakologii klinicznej oznaczające obniżoną zdolność organizmu do usuwania substancji (najczęściej leku) z krwi. Parametr ten jest kluczowy w ocenie funkcji nerek, wątroby oraz w określaniu dawkowania leków.
W kontekście nefrologicznym mały klirens kreatyniny (poniżej 60 ml/min/1,73 m²) wskazuje na upośledzenie funkcji nerek, co może wymagać dostosowania dawki leków wydalanych drogą nerkową. Zjawisko to jest szczególnie istotne u pacjentów w podeszłym wieku, u których fizjologicznie dochodzi do obniżenia GFR, oraz u chorych z przewlekłą chorobą nerek.
W praktyce klinicznej niski klirens wymaga modyfikacji dawkowania wielu leków, w tym antybiotyków, leków przeciwpadaczkowych czy przeciwnowotworowych. Nieprawidłowa interpretacja tego parametru może prowadzić do kumulacji toksycznych metabolitów w organizmie i nasilenia działań niepożądanych stosowanych farmaceutyków.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Dailiport 2 mg
Dailiport zawiera takrolimus w formulacji o przedłużonym uwalnianiu, co wpływa na jego farmakokinetykę, w tym na opóźnione osiągnięcie maksymalnego stężenia (Cmax) około 2 godzin po podaniu (tmax). Biodostępność takrolimusu jest zmienna indywidualnie, średnio wynosi 20-25% dla postaci o natychmiastowym uwalnianiu, z zakresem od 6% do 43%. Spożycie pokarmu obniża szybkość i zakres wchłaniania, natomiast przepływ żółci nie wpływa na absorpcję, co umożliwia doustne rozpoczęcie terapii. Monitorowanie minimalnego stężenia takrolimusu w pełnej krwi jest wiarygodnym wskaźnikiem ekspozycji ogólnoustrojowej, ze względu na ścisłą korelację z AUC w stanie stacjonarnym.
albumina, białka osocza, biodostępność, biodostępność takrolimusu, charakter dwufazowy, droga żółciowa, działanie immunosupresyjne, ekspozycja ogólnoustrojowa, hematokryt, izoenzym 3A4 cytochromu P450, kwaśna α-1-glikoproteina, maksymalne stężenie we krwi, mały klirens, objętość dystrybucji, okres półtrwania, przedłużone uwalnianie, przedłużony profil wchłaniania, stężenie minimalne w pełnej krwi, takrolimus o przedłużonym uwalnianiu, wiązanie z erytrocytami