agonista receptora PPARγ
Agonista receptora PPARγ (receptora aktywowanego proliferatorami peroksysomów gamma) to substancja, która wiąże się z tym receptorem jądrowym i aktywuje go, inicjując kaskadę reakcji wewnątrzkomórkowych. Receptory PPARγ odgrywają kluczową rolę w regulacji metabolizmu glukozy i lipidów, a ich aktywacja prowadzi do zwiększenia wrażliwości tkanek na insulinę.
W praktyce klinicznej najważniejszymi agonistami PPARγ są tiazolidinediony (glitazony), takie jak pioglitazon i rosiglitazon, stosowane w leczeniu cukrzycy typu 2. Leki te działają poprzez zwiększenie wrażliwości tkanek obwodowych na insulinę, poprawę wychwytu glukozy przez komórki oraz modulację metabolizmu lipidów w tkance tłuszczowej, wątrobie i mięśniach szkieletowych.
Poza działaniem przeciwcukrzycowym, agoniści PPARγ wykazują również właściwości przeciwzapalne i potencjalnie ochronne dla układu sercowo-naczyniowego. Ich stosowanie może być jednak związane z ryzykiem działań niepożądanych, takich jak retencja płynów, zwiększone ryzyko złamań kości oraz kontrowersyjny wpływ na ryzyko sercowo-naczyniowe, co wymaga starannej oceny korzyści i ryzyka przed włączeniem terapii.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Simlerid 25 mg
Simlerid, zawierający sytagliptynę w dawkach 25 mg, 50 mg oraz 100 mg, jest wskazany do leczenia dorosłych pacjentów z cukrzycą typu 2 w celu poprawy kontroli glikemii. Może być stosowany jako monoterapia u pacjentów z przeciwwskazaniami lub nietolerancją innych leków przeciwcukrzycowych, a także w terapii dwulekowej i trzylekowej w skojarzeniu z metforminą, sulfonylomocznikami, agonistami receptora PPARγ lub insuliną. Szczególnie zalecany jest u pacjentów z niewystarczającą kontrolą glikemii pomimo stosowania metforminy, u osób starszych, z niewydolnością nerek oraz tam, gdzie istnieje ryzyko hipoglikemii przy innych lekach. Dodanie Simleridu do insulinoterapii może zmniejszyć dawkę insuliny i ograniczyć ryzyko hipoglikemii.
agonista receptora GLP-1, agonista receptora PPARγ, cukrzyca typu 2, HbA1c, hipoglikemia, insulinooporność, insulinoterapia, interakcje lekowe, kontrola glikemii, kwasica ketonowa, leki inkretynowe, metformina, monoterapia, niewydolność nerek, pioglitazon, sulfonylomocznik, sytagliptyna, terapia dwulekowa, terapia trzylekowa - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Sitagliptin Aflofarm 100 mg
Sitagliptin Aflofarm, zawierający 100 mg sytagliptyny (chlorowodorek jednowodny), jest wskazany do leczenia dorosłych pacjentów z cukrzycą typu 2 w celu poprawy kontroli glikemii. Może być stosowany jako monoterapia u pacjentów nietolerujących lub z przeciwwskazaniami do metforminy, a także w terapii dwuskładnikowej (w połączeniu z metforminą, pochodną sulfonylomocznika lub agonistą receptora PPARγ) oraz trójskładnikowej (w skojarzeniu z metforminą i pochodną sulfonylomocznika lub agonistą PPARγ). Ponadto, sitagliptyna może być dodana do insulinoterapii, co pozwala na zmniejszenie dawki insuliny i lepszą kontrolę glikemii dzięki synergistycznemu mechanizmowi działania.
agonista receptora PPARγ, chlorowodorek jednowodny, cukrzyca typu 2, doustny lek przeciwcukrzycowy, działanie hipoglikemizujące, insulina, insulinoterapia, kontrola glikemii, lek przeciwcukrzycowy, metformina, monoterapia, pochodna sulfonylomocznika, sytagliptyna, tabletka powlekana, terapia dwuskładnikowa, terapia trójskładnikowa, tiazolidynedion - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Sitagliptin Polpharma 50 mg
Sytagliptyna w terapii cukrzycy stosowana jest w standardowej dawce 100 mg raz na dobę, dostępna w formie tabletek powlekanych o dawkach 25 mg, 50 mg oraz 100 mg, co pozwala na indywidualne dostosowanie leczenia, zwłaszcza u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek. W terapii skojarzonej z metforminą i/lub agonistą receptora PPARγ dawki tych leków pozostają bez zmian, a sytagliptyna dodawana jest w dawce 100 mg/dobę. Natomiast przy jednoczesnym stosowaniu pochodnych sulfonylomocznika lub insuliny zaleca się rozważenie redukcji ich dawek w celu ograniczenia ryzyka hipoglikemii. W przypadku pominięcia dawki, pacjent powinien przyjąć lek jak najszybciej, unikając podwójnej dawki w tym samym dniu.
agonista receptora PPARγ, compliance pacjenta, cukrzyca, dawka sytagliptyny, dializa, farmakokinetyka leku, funkcja nerek, GFR, hipoglikemia, insulina, metformina, niewydolność wątroby, pacjent dializowany, pochodna sulfonylomocznika, schyłkowa niewydolność nerek, terapia skojarzona, współczynnik filtracji kłębuszkowej, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Ansifora 50 mg
Ansifora (sytagliptyna) jest stosowana w dawce standardowej 100 mg raz na dobę, z możliwością kontynuacji dotychczasowych dawek metforminy i/lub agonistów receptora PPARγ w terapii skojarzonej. W przypadku łączenia z pochodnymi sulfonylomocznika lub insuliną zaleca się rozważenie redukcji ich dawek w celu ograniczenia ryzyka hipoglikemii. W przypadku pominięcia dawki, pacjent powinien przyjąć lek jak najszybciej, unikając podwójnej dawki w tym samym dniu. Dawkowanie Ansifory wymaga dostosowania do stopnia niewydolności nerek, zgodnie z wartościami GFR: 100 mg raz na dobę przy GFR ≥ 45 do < 90 mL/min, 50 mg raz na dobę przy GFR ≥ 30 do < 45 mL/min, oraz 25 mg raz na dobę przy GFR < 30 mL/min, w tym u pacjentów dializowanych. Zaleca się ocenę czynności nerek przed i w trakcie terapii.
agonista receptora PPARγ, ciężkie zaburzenie czynności wątroby, farmakokinetyka leku, hemodializa, hipoglikemia, insulina, lek przeciwcukrzycowy, nerkowa droga eliminacji, niewydolność nerek, pacjent dializowany, pochodna sulfonylomocznika, podanie doustne, schyłkowa niewydolność nerek, sytagliptyna, tabletka powlekana, terapia skojarzona z metforminą, wiek podeszły, współczynnik filtracji kłębuszkowej, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zalecenie terapeutyczne - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Sademlip 50 mg + 1000 mg
Lek Sademlip to preparat złożony zawierający sytagliptynę (chlorowodorek jednowodny) oraz metforminę (chlorowodorek) w dawkach 50 mg + 850 mg oraz 50 mg + 1000 mg w formie tabletek powlekanych. Jest wskazany u dorosłych pacjentów z cukrzycą typu 2, u których kontrola glikemii jest niewystarczająca mimo stosowania maksymalnej tolerowanej dawki metforminy w monoterapii. Sademlip może być stosowany jako terapia skojarzona z pochodnymi sulfonylomocznika, agonistami receptora PPARγ (tiazolidynediony) lub insuliną, w celu intensyfikacji leczenia hipoglikemizującego. Terapia powinna być zawsze wspierana odpowiednią dietą cukrzycową oraz regularną aktywnością fizyczną. Tabletki o dawce 50 mg + 850 mg są jasnopomarańczowe, owalne, z wytłoczeniem „SM 2”, natomiast dawka 50 mg + 1000 mg ma kolor jasnoczerwony i wytłoczenie „SM 3”.
- Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Sitagliptin + Metformin hydrochloride +pharma 50 mg + 850 mg
Lek Sitagliptin + Metformin hydrochloride +pharma to preparat złożony zawierający sytagliptynę (inhibitor DPP-4) oraz metforminę (pochodna biguanidu) w dawkach 50 mg + 850 mg oraz 50 mg + 1000 mg, wskazany u dorosłych pacjentów z cukrzycą typu 2 wymagających poprawy kontroli glikemii. Terapia powinna być prowadzona równolegle z odpowiednią dietą i aktywnością fizyczną. Lek stosuje się u pacjentów z niedostatecznie wyrównaną glikemią pomimo maksymalnej tolerowanej dawki metforminy w monoterapii lub u pacjentów już leczonych sytagliptyną i metforminą w terapii skojarzonej. Ponadto, preparat może być stosowany w terapii trójlekowej w skojarzeniu z pochodną sulfonylomocznika, agonistą receptora PPARγ lub insuliną, u pacjentów z niewystarczającą kontrolą glikemii mimo stosowania maksymalnych dawek dotychczasowych leków.
agonista receptora PPARγ, cukrzyca typu 2, działanie niepożądane, glikemia niewyrównana, inhibitor DPP-4, insulinoterapia, kontrola glikemii, lek hipoglikemizujący, metformina, monoterapia, pochodna biguanidu, pochodna sulfonylomocznika, pomiar glikemii, sytagliptyna, tabletka powlekana, terapia dwulekowa, terapia trójlekowa, tiazolidynedion, zaburzenie żołądkowo-jelitowe - Leksykon substancji czynnych
Sytagliptyna – Wskazania do stosowania
Sytagliptyna, inhibitor DPP-4, jest stosowana w leczeniu cukrzycy typu 2 u dorosłych pacjentów w monoterapii lub terapii skojarzonej. Mechanizm działania polega na zwiększeniu stężenia inkretyn, co stymuluje wydzielanie insuliny zależnie od glikemii. Dostępna jest w dawkach 25 mg, 50 mg i 100 mg, zarówno jako monoterapia, jak i w preparatach złożonych z metforminą (500–1000 mg). Wskazania obejmują pacjentów z przeciwwskazaniami lub nietolerancją metforminy, a także terapię dwulekową (z metforminą, pochodnymi sulfonylomocznika lub agonistami receptora PPARγ) oraz trójlekową (w połączeniu z metforminą i sulfonylomocznikiem lub agonistą PPARγ). Sytagliptyna może być również stosowana jako uzupełnienie insulinoterapii, z metforminą lub bez niej, gdy insulina w stałej dawce nie zapewnia odpowiedniej kontroli glikemii.
agonista receptora PPARγ, cukrzyca typu 2, dieta i ćwiczenia fizyczne, działanie niepożądane, enzym DPP-4, hipoglikemia, hormon inkretynowy, inhibitor DPP-4, insulina, kontrola glikemii, lek przeciwcukrzycowy, metformina, nietolerancja metforminy, pochodna sulfonylomocznika, poziom glukozy we krwi, preparat złożony, stężenie glukozy, sytagliptyna, tabletka o zmodyfikowanym uwalnianiu, tabletka powlekana, terapia trójlekowa, tiazolidynedion, tolerancja leczenia, wartość glikemii - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Adimuplan 50 mg
Adimuplan, zawierający sytagliptynę (chlorowodorek jednowodny) w dawkach 25 mg, 50 mg i 100 mg, jest wskazany do leczenia dorosłych pacjentów z cukrzycą typu 2 w celu poprawy kontroli glikemii, szczególnie gdy dieta i aktywność fizyczna są niewystarczające. Może być stosowany jako monoterapia u pacjentów z przeciwwskazaniami lub nietolerancją metforminy. W terapii dwulekowej Adimuplan łączy się z metforminą, sulfonylomocznikami lub tiazolidynedionami, natomiast w terapii trzylekowej z metforminą i sulfonylomocznikami lub tiazolidynedionami. Ponadto, jest stosowany w skojarzeniu z insuliną (z metforminą lub bez) u pacjentów, u których insulinoterapia nie zapewnia odpowiedniej kontroli glikemii.
agonista receptora PPARγ, chlorowodorek jednowodny, cukrzyca typu 2, dwulekowa terapia doustna, insulina, kontrola glikemii, lek przeciwcukrzycowy, metformina, monoterapia, nietolerancja metforminy, niewystarczająca kontrola glikemii, sulfonylomocznik, sytagliptyna, terapia dwulekowa, terapia skojarzona z insuliną, terapia trzylekowa, tiazolidynedion, trzylekowa terapia doustna - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – PHINGROUM
Podczas stosowania leku PHINGROUM, zawierającego sytagliptynę – inhibitor DPP-4, kluczowe jest unikanie terapii u pacjentów z cukrzycą typu 1 oraz w przebiegu kwasicy ketonowej. Istotnym zagrożeniem jest ryzyko ostrego zapalenia trzustki, które może manifestować się uporczywym, silnym bólem brzucha. W przypadku podejrzenia zapalenia trzustki należy natychmiast odstawić PHINGROUM oraz inne potencjalnie ryzykowne leki, a następnie przeprowadzić diagnostykę potwierdzającą lub wykluczającą zapalenie. W razie potwierdzenia diagnozy terapia PHINGROUM nie powinna być kontynuowana ze względu na ryzyko poważnych powikłań, w tym martwiczego lub krwotocznego zapalenia trzustki, które mogą prowadzić do zgonu. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z historią zapalenia trzustki, wymagających intensywnego monitorowania klinicznego i biochemicznego.
agonista receptora PPARγ, cukrzyca typu 1, hipoglikemia, inhibitor DPP-4, insulina, insulinoterapia, kwasica ketonowa, lek przeciwcukrzycowy, martwicze zapalenie trzustki, metformina, ostre zapalenie trzustki, parametry biochemiczne, pochodna sulfonylomocznika, silny ból brzucha, sytagliptyna, terapia skojarzona, zapalenie trzustki w wywiadzie - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Juzimette 50 mg + 1000 mg
Produkt leczniczy Juzimette, zawierający 50 mg sytagliptyny oraz 1000 mg metforminy chlorowodorku, jest wskazany w terapii cukrzycy typu 2. Dawkowanie powinno być indywidualnie dostosowane do pacjenta, z maksymalną dawką dobową sytagliptyny wynoszącą 100 mg. W zależności od wcześniejszej terapii, dawka początkowa sytagliptyny wynosi zwykle 50 mg dwa razy na dobę, przy jednoczesnym kontynuowaniu dotychczasowej dawki metforminy. W przypadku skojarzenia z pochodnymi sulfonylomocznika lub insuliną, konieczne może być zmniejszenie ich dawek w celu ograniczenia ryzyka hipoglikemii. Zaleca się podawanie leku dwa razy dziennie podczas posiłków, aby zmniejszyć działania niepożądane ze strony przewodu pokarmowego.
agonista receptora PPARγ, cukrzyca typu 2, czynność nerek, dawkowanie metforminy, działania niepożądane przewodu pokarmowego, hipoglikemia, insulinoterapia, kwasica mleczanowa, lek przeciwcukrzycowy, metformina, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, pochodna sulfonylomocznika, sytagliptyna, współczynnik przesączania kłębuszkowego, wyrównanie glikemii - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – SITAGLIPTIN BIOTON 25 mg
Sitagliptin Bioton, dostępny w postaci tabletek powlekanych zawierających 25 mg sytagliptyny (chlorowodorek jednowodny), jest wskazany do leczenia dorosłych pacjentów z cukrzycą typu 2 w celu poprawy kontroli glikemii. Może być stosowany jako monoterapia u pacjentów z przeciwwskazaniami lub nietolerancją metforminy, a także w terapii dwuskładnikowej w połączeniu z metforminą, pochodnymi sulfonylomocznika lub tiazolidynedionami (agonistami receptora PPARγ). W terapii trójskładnikowej sitagliptin może być dodany do kombinacji metforminy z pochodnymi sulfonylomocznika lub agonistami PPARγ. Ponadto, lek jest stosowany jako uzupełnienie insulinoterapii, gdy stabilna dawka insuliny wraz z dietą i aktywnością fizyczną nie zapewnia odpowiedniej kontroli glikemii.
agonista receptora PPARγ, chlorowodorek, cukrzyca typu 2, dieta diabetyczna, glibenklamid, gliclazyd, glikemia poposiłkowa, glimepiryd, glukoza na czczo, hemoglobina glikowana, hipoksja, insulinoterapia, kontrola glikemii, metformina, monoterapia, niewydolność nerek, niewydolność serca, niewydolność wątroby, pioglitazon, pochodna sulfonylomocznika, sytagliptyna, terapia dwuskładnikowa, terapia trójskładnikowa, tiazolidynedion, zaburzenia żołądkowo-jelitowe - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Symgliptin 100 mg
Symgliptin jest dostępny w dawkach 25 mg, 50 mg oraz 100 mg, co pozwala na indywidualne dostosowanie terapii. Standardowa dawka wynosi 100 mg raz na dobę. W terapii skojarzonej z metforminą i/lub agonistą receptora PPARγ dawki tych leków pozostają bez zmian, natomiast przy jednoczesnym stosowaniu pochodnych sulfonylomocznika lub insuliny zaleca się rozważenie redukcji ich dawek w celu minimalizacji ryzyka hipoglikemii. W przypadku pominięcia dawki pacjent powinien przyjąć ją jak najszybciej, unikając podwójnej dawki w tym samym dniu. Symgliptin można stosować niezależnie od posiłków, co zwiększa komfort pacjenta.
agonista receptora PPARγ, ciężkie zaburzenie czynności wątroby, cukrzyca, dializa otrzewnowa, farmakokinetyka, hemodializa, hipoglikemia, insulina, pacjent w podeszłym wieku, pochodna sulfonylomocznika, schyłkowa niewydolność nerek, Symgliptin, sytagliptyna, terapia skojarzona z metforminą, współczynnik filtracji kłębuszkowej, współczynnik GFR, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Sitagliptin + Metformin hydrochloride Grindeks 50 mg + 850 mg
Produkt leczniczy Sitagliptin + Metformin hydrochloride Grindeks zawiera sytagliptynę (50 mg) oraz metforminę (850 mg lub 1000 mg) w formie tabletek powlekanych, stosowany w leczeniu cukrzycy typu 2. Dawkowanie jest indywidualizowane w zależności od dotychczasowego leczenia i stanu pacjenta, z maksymalną dawką dobową sytagliptyny 100 mg. U pacjentów z niedostatecznie wyrównaną glikemią podczas monoterapii metforminą lub terapii skojarzonej (z sulfonylomocznikami, agonistami PPARγ lub insuliną) zaleca się podawanie 50 mg sytagliptyny dwa razy na dobę wraz z dotychczasową dawką metforminy, z możliwością modyfikacji dawek sulfonylomocznika lub insuliny w celu zmniejszenia ryzyka hipoglikemii. Dawkowanie metforminy powinno być podzielone na 2-3 dawki dobowe, a terapia powinna być prowadzona z uwzględnieniem odpowiedniej diety i monitorowania czynności nerek.
agonista receptora PPARγ, czynność nerek, działania niepożądane przewodu pokarmowego, GFR, hipoglikemia, kwasica mleczanowa, monoterapia metforminą, niewyrównana glikemia, pochodna sulfonylomocznika, sytagliptyna i metformina, tabletka powlekana, terapia skojarzona metforminą, zaburzenie czynności wątroby - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Sigletic
Produkt leczniczy Sigletic, zawierający sytagliptynę, jest przeciwwskazany u pacjentów z cukrzycą typu 1 oraz w leczeniu kwasicy ketonowej. Stosowanie tego inhibitora DPP-4 wiąże się z ryzykiem ostrego zapalenia trzustki, które może manifestować się uporczywym, silnym bólem brzucha. W przypadku podejrzenia zapalenia trzustki należy natychmiast odstawić Sigletic oraz inne potencjalnie podejrzane leki i przeprowadzić odpowiednią diagnostykę. Po potwierdzeniu rozpoznania nie należy ponownie rozpoczynać terapii sytagliptyną. Szczególną ostrożność zaleca się u pacjentów z historią zapalenia trzustki. Ponadto, ryzyko hipoglikemii jest zwiększone przy jednoczesnym stosowaniu insuliny lub pochodnych sulfonylomocznika, co wymaga indywidualnej modyfikacji dawek tych leków. Sytagliptyna jest wydalana przez nerki, dlatego u pacjentów z GFR <45 ml/min oraz u osób z końcową niewydolnością nerek (ESRD) konieczna jest modyfikacja dawkowania w celu uniknięcia kumulacji leku.
agonista receptora PPARγ, anafilaksja, ciężka reakcja nadwrażliwości, cukrzyca typu 1, dializa otrzewnowa, GFR, hemodializa, hipoglikemia, inhibitor DPP-4, insulina, krwotoczne zapalenie trzustki, kwasica ketonowa, martwicze zapalenie trzustki, metformina, obrzęk naczynioruchowy, ostre zapalenie trzustki, pemfigoid pęcherzowy, pochodna sulfonylomocznika, schyłkowa niewydolność nerek, sytagliptyna, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczająca choroba skóry - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Adimuplan 50 mg
Adimuplan (sytagliptyna) jest dostępny w formie tabletek powlekanych o dawkach 25 mg, 50 mg oraz 100 mg, z zalecaną standardową dawką 100 mg raz na dobę. Dawkowanie wymaga indywidualizacji, zwłaszcza w terapii skojarzonej: przy łączeniu z metforminą i/lub agonistą receptora PPARγ dawki tych leków pozostają bez zmian, natomiast przy stosowaniu sulfonylomocznika lub insuliny należy rozważyć ich redukcję w celu ograniczenia ryzyka hipoglikemii. W przypadku pominięcia dawki pacjent powinien przyjąć ją jak najszybciej, unikając podwójnej dawki w tym samym dniu.
agonista receptora PPARγ, dializa otrzewnowa, farmakokinetyka leku, hemodializa, hipoglikemia, insulina, leczenie skojarzone, lek przeciwcukrzycowy, metformina, pacjent w podeszłym wieku, schyłkowa niewydolność nerek, sulfonylomocznik, sytagliptyna, tabletka powlekana, współczynnik przesączania kłębuszkowego, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Jansitin
Produkt leczniczy Jansitin (sytagliptyna) nie jest wskazany do stosowania u pacjentów z cukrzycą typu 1 oraz w terapii kwasicy ketonowej. Istotnym ryzykiem jest możliwość wystąpienia ostrego zapalenia trzustki, objawiającego się uporczywym, silnym bólem brzucha. W przypadku podejrzenia zapalenia trzustki należy natychmiast odstawić lek i przeprowadzić diagnostykę potwierdzającą rozpoznanie; ponowne włączenie sytagliptyny jest przeciwwskazane. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z historią zapalenia trzustki, monitorując parametry biochemiczne. Ryzyko hipoglikemii podczas monoterapii lub w skojarzeniu z metforminą czy agonistą receptora PPARγ jest porównywalne z placebo, natomiast zwiększa się przy jednoczesnym stosowaniu insuliny lub pochodnych sulfonylomocznika, co wymaga odpowiedniej korekty dawek i monitorowania glikemii.
agonista receptora PPARγ, anafilaksja, ból brzucha, brak laktazy, ciężka reakcja nadwrażliwości, cukrzyca typu 1, cukrzycowa kwasica ketonowa, dializa otrzewnowa, hemodializa, hipoglikemia, inhibitor DPP-4, martwicze zapalenie trzustki, nietolerancja galaktozy, obrzęk naczynioruchowy, ostre zapalenie trzustki, pemfigoid pęcherzowy, pochodna sulfonylomocznika, schyłkowa niewydolność nerek, sytagliptyna, terapia skojarzona, zaburzenie czynności nerek, zespół Stevensa-Johnsona, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy, złuszczająca choroba skóry - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Simlerid 100 mg
Simlerid, zawierający sytagliptyny chlorowodorek jednowodny w dawkach 25 mg, 50 mg i 100 mg, jest inhibitorem DPP-4 stosowanym w leczeniu dorosłych pacjentów z cukrzycą typu 2 w celu poprawy kontroli glikemii. Może być stosowany jako monoterapia u pacjentów, u których dieta i aktywność fizyczna nie przynoszą oczekiwanych efektów, a także w terapii dwulekowej (z metforminą, sulfonylomocznikiem lub agonistą receptora PPARγ) oraz trzylekowej (w połączeniu z sulfonylomocznikiem i metforminą lub agonistą PPARγ i metforminą). Ponadto, Simlerid może być dodany do insulinoterapii, co pozwala na poprawę kontroli glikemii bez konieczności zwiększania dawki insuliny, zmniejszając ryzyko hipoglikemii.
agonista receptora PPARγ, chlorowodorek, cukrzyca typu 2, hipoglikemia, inhibitor DPP-4, insulinoterapia, kontrola glikemii, leczenie niefarmakologiczne, leczenie przeciwcukrzycowe, metformina, monoterapia, przewlekła choroba nerek, stężenie glukozy, sulfonylomocznik, sytagliptyna, tabletka powlekana, terapia dwulekowa, terapia trójlekowa, terapia trzylekowa, tiazolidynedion, zaburzenie czynności nerek - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Adimuplan
Adimuplan (sytagliptyna) jest przeciwwskazany u pacjentów z cukrzycą typu 1 oraz w leczeniu cukrzycowej kwasicy ketonowej. Stosowanie sytagliptyny wiąże się z ryzykiem ostrego zapalenia trzustki, które może manifestować się uporczywym, silnym bólem brzucha. W przypadku podejrzenia zapalenia trzustki należy natychmiast odstawić lek oraz inne potencjalnie podejrzane produkty lecznicze i przeprowadzić odpowiednią diagnostykę. Potwierdzone ostre zapalenie trzustki stanowi bezwzględne przeciwwskazanie do ponownego stosowania sytagliptyny. Szczególną ostrożność zaleca się u pacjentów z historią zapalenia trzustki. Ponadto, sytagliptyna zwiększa ryzyko hipoglikemii, zwłaszcza w terapii skojarzonej z insuliną lub sulfonylomocznikami, co wymaga indywidualnej modyfikacji dawkowania tych leków.
Adimuplan, agonista receptora PPARγ, anafilaksja, cukrzyca typu 1, cukrzycowa kwasica ketonowa, hipoglikemia, inhibitor DPP-4, insulina, martwicze zapalenie trzustki, metformina, obrzęk naczynioruchowy, ostre zapalenie trzustki, pemfigoid pęcherzowy, reakcja nadwrażliwości, schyłkowa niewydolność nerek, sulfonylomocznik, sytagliptyna, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczająca choroba skóry - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Sytagliptyna + Metforminy chlorowodorek Reddy 50 mg + 1000 mg
Preparat Sytagliptyna + Metforminy chlorowodorek Reddy, zawierający 50 mg sytagliptyny oraz 850 mg lub 1000 mg metforminy chlorowodorku w formie tabletek powlekanych, jest wskazany do leczenia cukrzycy typu 2 u dorosłych pacjentów z niedostateczną kontrolą glikemii pomimo stosowania innych metod terapeutycznych. Lek stosuje się jako uzupełnienie diety i aktywności fizycznej, szczególnie u pacjentów z niewyrównaną glikemią podczas maksymalnej tolerowanej dawki metforminy w monoterapii lub u osób już leczonych sytagliptyną i metforminą w postaci oddzielnych preparatów. Ponadto, preparat może być stosowany w terapii potrójnej w skojarzeniu z pochodnymi sulfonylomocznika, agonistami receptora PPARγ (np. tiazolidynedionami) lub jako uzupełnienie insulinoterapii, zawsze w połączeniu z odpowiednią dietą i ćwiczeniami fizycznymi.
- Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Sytena 50 mg
Lek Sytena zawiera sytagliptynę i jest dostępny w dawkach 25 mg, 50 mg oraz 100 mg w formie tabletek powlekanych. Standardowa dawka wynosi 100 mg raz na dobę u pacjentów bez zaburzeń czynności nerek. Dawkowanie należy dostosować do stopnia niewydolności nerek: przy klirensie kreatyniny (CrCl) ≥ 50 ml/min stosuje się 100 mg/dobę, przy CrCl 30–<50 ml/min dawka wynosi 50 mg/dobę, a przy CrCl < 30 ml/min (w tym pacjenci dializowani) 25 mg/dobę. U pacjentów dializowanych lek można podawać niezależnie od czasu dializy. W terapii skojarzonej z metforminą i/lub agonistą receptora PPARγ dawki tych leków pozostają bez zmian, natomiast przy jednoczesnym stosowaniu sulfonylomocznika lub insuliny zaleca się rozważenie zmniejszenia ich dawek w celu ograniczenia ryzyka hipoglikemii. Sytena może być podawana niezależnie od posiłków, a pominięcie dawki wymaga przyjęcia jej jak najszybciej, bez podwajania dawki w tym samym dniu.
agonista receptora PPARγ, dializa otrzewnowa, dializoterapia, farmakokinetyka, funkcja nerek, hemodializa, hipoglikemia, insulina, klirens kreatyniny, lek przeciwcukrzycowy, metformina, pochodna sulfonylomocznika, schyłkowa niewydolność nerek, sytagliptyna, tabletka powlekana, terapia skojarzona, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Mifoglame 50 mg
Lek Mifoglame zawiera sytagliptynę chlorowodorek jednowodny w dawce odpowiadającej 50 mg sytagliptyny w formie tabletek powlekanych. Standardowa dawka wynosi 100 mg raz na dobę, jednak dawkowanie powinno być indywidualnie dostosowane do stanu klinicznego pacjenta oraz współistniejących zaburzeń, zwłaszcza czynności nerek. W przypadku umiarkowanych i ciężkich zaburzeń nerek dawka powinna być zmniejszona odpowiednio do 50 mg, 25 mg lub 25 mg raz na dobę w zależności od wartości GFR (od 30 do <45 ml/min, 15 do <30 ml/min oraz <15 ml/min). U pacjentów z łagodnymi i umiarkowanymi zaburzeniami nerek (GFR ≥ 45 do <90 ml/min) nie jest konieczna modyfikacja dawki. Zaleca się monitorowanie parametrów nerkowych przed i w trakcie terapii. U pacjentów z łagodnymi do umiarkowanych zaburzeniami czynności wątroby nie jest konieczne dostosowanie dawki, natomiast brak danych dotyczących ciężkich zaburzeń wątroby. Nie zaleca się stosowania u dzieci i młodzieży poniżej 18 roku życia ze względu na niewystarczającą skuteczność.
agonista receptora PPARγ, dializa otrzewnowa, ESRD, farmakokinetyka, filtracja kłębuszkowa, hemodializa, hipoglikemia, insulina, lek przeciwcukrzycowy, metformina, pochodna sulfonylomocznika, schyłkowa niewydolność nerek, sytagliptyna, sytagliptyna chlorowodorek jednowodny, tabletka powlekana, współczynnik GFR, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Sitagliptin Polpharma
Sitagliptin Polpharma, dostępny w dawkach 25 mg, 50 mg i 100 mg, jest inhibitorem DPP-4 stosowanym w leczeniu cukrzycy typu 2, z wyraźnym przeciwwskazaniem do stosowania u pacjentów z cukrzycą typu 1 oraz kwasicą ketonową. Istotnym ryzykiem związanym z terapią jest możliwość wystąpienia ostrego zapalenia trzustki, w tym rzadkich, ale ciężkich postaci martwiczego lub krwotocznego zapalenia trzustki, które mogą prowadzić do zgonu. W przypadku podejrzenia zapalenia trzustki należy natychmiast odstawić lek i nie wznawiać terapii po potwierdzeniu rozpoznania. U pacjentów z historią zapalenia trzustki zaleca się szczególną ostrożność. Ryzyko hipoglikemii jest niskie przy monoterapii lub w skojarzeniu z lekami niepowodującymi hipoglikemii (np. metformina, agoniści PPARγ), natomiast wzrasta przy jednoczesnym stosowaniu insuliny lub pochodnych sulfonylomocznika, co wymaga rozważenia redukcji dawek tych leków.
agonista receptora PPARγ, anafilaksja, cukrzyca typu 1, dializa otrzewnowa, hemodializa, hipoglikemia, inhibitor DPP-4, kwasica ketonowa, martwicze zapalenie trzustki, metformina, obrzęk naczynioruchowy, ostre zapalenie trzustki, pemfigoid pęcherzowy, pochodna sulfonylomocznika, reakcja nadwrażliwości, schyłkowa niewydolność nerek, sytagliptyna, zaburzenie czynności nerek, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczająca choroba skóry - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Sitagliptin Reddy
Sytagliptyna, inhibitor DPP-4, jest przeciwwskazana u pacjentów z cukrzycą typu 1 oraz w leczeniu kwasicy ketonowej. Stosowanie leku wiąże się z ryzykiem ostrego zapalenia trzustki, które wymaga natychmiastowego odstawienia leku i diagnostyki. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z historią zapalenia trzustki. Hipoglikemia jest rzadko obserwowana w monoterapii lub w skojarzeniu z lekami niepowodującymi hipoglikemii, natomiast ryzyko to wzrasta przy jednoczesnym stosowaniu insuliny lub pochodnych sulfonylomocznika, co wymaga rozważenia redukcji ich dawek. U pacjentów z GFR < 45 ml/min oraz u osób z ESRD na dializie konieczna jest modyfikacja dawkowania sytagliptyny, aby uniknąć kumulacji leku.
agonista receptora PPARγ, anafilaksja, ból brzucha, cukrzyca typu 1, dializa otrzewnowa, farmakoterapia cukrzycy, hemodializa, hipoglikemia, inhibitor DPP-4, kwasica ketonowa, martwicze zapalenie trzustki, metformina, obrzęk naczynioruchowy, ostre zapalenie trzustki, pemfigoid pęcherzowy, pochodna sulfonylomocznika, reakcja nadwrażliwości, schyłkowa niewydolność nerek, sytagliptyna, zaburzenie czynności nerek, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczająca choroba skóry - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Sitagliptin + Metformin hydrochloride TZF 50 mg + 1000 mg
Lek Sitagliptin + Metformin hydrochloride TZF dostępny jest w tabletkach powlekanych zawierających 50 mg sytagliptyny oraz 850 mg lub 1000 mg metforminy chlorowodorku. Dawkowanie powinno być indywidualnie dostosowane do stanu klinicznego pacjenta, wcześniejszego leczenia oraz tolerancji, z maksymalną dawką sytagliptyny wynoszącą 100 mg na dobę. W przypadku niedostatecznie wyrównanej glikemii, dawka początkowa to 50 mg sytagliptyny dwa razy na dobę wraz z dotychczasową dawką metforminy. U pacjentów stosujących terapię skojarzoną z pochodnymi sulfonylomocznika lub insuliną, konieczne może być zmniejszenie ich dawek w celu ograniczenia ryzyka hipoglikemii. Zaleca się podawanie leku dwa razy dziennie podczas posiłków, co zmniejsza ryzyko działań niepożądanych ze strony przewodu pokarmowego.
agonista receptora PPARγ, działanie niepożądane przewodu pokarmowego, GFR, hipoglikemia, insulinoterapia, kwasica mleczanowa, łagodne zaburzenie czynności nerek, metformina chlorowodorek, monoterapia metforminą, niewyrównana glikemia, pochodna sulfonylomocznika, sytagliptyna, współczynnik przesączania kłębuszkowego, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Mifomet 50 mg + 850 mg
Produkt leczniczy Mifomet, zawierający sytagliptynę i metforminę, wymaga indywidualnego dostosowania dawki w zależności od wcześniejszego leczenia, skuteczności terapii oraz tolerancji leku. Maksymalna dobowa dawka sytagliptyny wynosi 100 mg, podawana zwykle jako 50 mg dwa razy na dobę, natomiast dawka metforminy jest dostosowywana do stanu klinicznego pacjenta i funkcji nerek. U pacjentów z GFR ≥ 60 mL/min nie jest konieczna modyfikacja dawki metforminy, natomiast przy GFR 45-59 mL/min maksymalna dawka metforminy wynosi 2000 mg, a przy GFR 30-44 mL/min – 1000 mg, z dawką początkową nieprzekraczającą połowy dawki maksymalnej. Metformina jest przeciwwskazana przy GFR < 30 mL/min. Wskazane jest także monitorowanie czynności nerek co najmniej raz w roku, a u osób starszych lub z ryzykiem pogorszenia funkcji nerek co 3-6 miesięcy. Produkt Mifomet dostępny jest w dwóch wariantach: 50 mg sytagliptyny + 850 mg metforminy oraz 50 mg sytagliptyny + 1000 mg metforminy, podawany dwa razy dziennie podczas posiłków w celu ograniczenia działań niepożądanych ze strony przewodu pokarmowego.
agonista receptora PPARγ, chlorowodorek metforminy, dawkowanie sytagliptyny, działania niepożądane przewodu pokarmowego, GFR, hipoglikemia, kontrola glikemii, kwasica mleczanowa, monoterapia metforminą, pochodna sulfonylomocznika, spożycie węglowodanów, sytagliptyna, terapia skojarzona z insuliną, współczynnik przesączania kłębuszkowego, wyrównanie glikemii, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności wątroby - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Sitagliptin Medical Valley 50 mg
Sitagliptin Medical Valley to lek przeciwcukrzycowy zawierający sytagliptynę (chlorowodorek jednowodny), inhibitor DPP-4, dostępny w dawkach 25 mg, 50 mg i 100 mg w formie tabletek powlekanych. Wskazany jest u dorosłych pacjentów z cukrzycą typu 2, u których kontrola glikemii za pomocą diety i ćwiczeń jest niewystarczająca. Może być stosowany jako monoterapia u pacjentów z przeciwwskazaniami lub nietolerancją metforminy (np. ciężkie zaburzenia czynności nerek) oraz w terapii skojarzonej z metforminą, pochodnymi sulfonylomocznika, agonistami receptora PPARγ lub insuliną. Tabletki różnią się wyglądem i zawartością laktozy (25 mg zawiera 1,14 mg laktozy jednowodnej), co jest istotne przy doborze preparatu u pacjentów z nietolerancją laktozy.
agonista receptora PPARγ, chlorowodorek jednowodny, cukrzyca typu 2, inhibitor DPP-4, insulinoterapia, insulinoterapia uzupełniająca, kontrola glikemii, laktoza jednowodna, metformina, monoterapia, nietolerancja laktozy, nietolerancja metforminy, pochodna sulfonylomocznika, sytagliptyna, terapia dwuskładnikowa, terapia trójskładnikowa, tiazolidynedion, zaburzenie czynności nerek - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Adimuplan
Lek Adimuplan zawierający sytagliptynę jest przeciwwskazany u pacjentów z cukrzycą typu 1 oraz w leczeniu cukrzycowej kwasicy ketonowej. Stosowanie sytagliptyny wiąże się z ryzykiem ostrego zapalenia trzustki, które objawia się uporczywym, silnym bólem brzucha; w przypadku podejrzenia zapalenia trzustki należy natychmiast odstawić lek i przeprowadzić diagnostykę różnicową. Nie należy ponownie rozpoczynać terapii u pacjentów z potwierdzonym ostrym zapaleniem trzustki. Hipoglikemia jest rzadko obserwowana podczas monoterapii lub w skojarzeniu z lekami niepowodującymi hipoglikemii (np. metforminą, agonistą receptora PPARγ), natomiast wymaga monitorowania i ewentualnej modyfikacji dawki przy jednoczesnym stosowaniu insuliny lub sulfonylomocznika. Sytagliptyna jest wydalana przez nerki, dlatego u pacjentów z GFR < 45 ml/min konieczne jest zmniejszenie dawki, a u pacjentów z ESRD wymagających dializ również zaleca się redukcję dawki.
agonista receptora PPARγ, anafilaksja, choroba złuszczająca skóry, cukrzyca typu 1, cukrzycowa kwasica ketonowa, dializa otrzewnowa, hemodializa, hipoglikemia, inhibitor DPP-4, insulina, martwicze zapalenie trzustki, monoterapia sytagliptyną, obrzęk naczynioruchowy, ostre zapalenie trzustki, pemfigoid pęcherzowy, przesączanie kłębuszkowe, schyłkowa niewydolność nerek, sulfonylomocznik, sytagliptyna, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Sitagliptin Grindeks 25 mg
Sitagliptin Grindeks jest dostępny w dawkach 25 mg, 50 mg oraz 100 mg w formie tabletek powlekanych, z podstawową dawką 100 mg raz na dobę. W terapii skojarzonej z metforminą i/lub agonistą receptora PPARγ dawki tych leków pozostają bez zmian, natomiast przy jednoczesnym stosowaniu sulfonylomocznika lub insuliny zaleca się rozważenie redukcji ich dawek w celu minimalizacji ryzyka hipoglikemii. W przypadku pominięcia dawki, pacjent powinien przyjąć ją jak najszybciej, unikając podwójnej dawki w tym samym dniu. Dawkowanie wymaga dostosowania u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek, gdzie przy GFR ≥ 30 do < 45 ml/min zaleca się dawkę 50 mg/dobę, a przy GFR < 30 ml/min (w tym ESRD) dawkę 25 mg/dobę. U pacjentów z łagodnymi (GFR ≥ 60 do < 90 ml/min) i umiarkowanymi zaburzeniami (GFR ≥ 45 do < 60 ml/min) nie ma konieczności modyfikacji dawki. Zaleca się monitorowanie czynności nerek przed i w trakcie terapii.
agonista receptora PPARγ, cukrzyca, dializa otrzewnowa, ESRD, farmakokinetyka, GFR, hemodializa, hipoglikemia, insulina, lek przeciwcukrzycowy, metformina, pochodna sulfonylomocznika, schyłkowa niewydolność nerek, sytagliptyna, tabletka powlekana, terapia skojarzona, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Sitagliptin STADA 100 mg
Sitagliptin STADA, dostępny w dawkach 50 mg i 100 mg w formie tabletek powlekanych, zawiera sytagliptynę (chlorowodorek jednowodny) i jest wskazany do leczenia dorosłych pacjentów z cukrzycą typu 2 w celu poprawy kontroli glikemii. Lek może być stosowany jako monoterapia u pacjentów z przeciwwskazaniami lub nietolerancją metforminy, a także w terapii skojarzonej z metforminą, pochodnymi sulfonylomocznika lub agonistami receptora PPARγ (tiazolidynedionami). Ponadto, Sitagliptin STADA znajduje zastosowanie w trójskładnikowej terapii doustnej oraz jako uzupełnienie leczenia insuliną, gdy stała dawka insuliny wraz z dietą i aktywnością fizyczną nie zapewnia odpowiedniej kontroli glikemii. W każdym schemacie leczenia zaleca się kontynuowanie diety cukrzycowej i regularnej aktywności fizycznej.
agonista receptora PPARγ, chlorowodorek jednowodny, cukrzyca typu 2, dieta cukrzycowa, insulinoterapia, kontrola glikemii, kwasica ketonowa, lek przeciwcukrzycowy doustny, metformina, monoterapia, nietolerancja leku, niewydolność nerek, pochodna sulfonylomocznika, przeciwwskazania do metforminy, reżim dietetyczny, sytagliptyna, terapia doustna dwuskładnikowa, terapia doustna trójskładnikowa, terapia trójlekowa, tiazolidynedion, wartości docelowe glikemii, zaburzenia żołądkowo-jelitowe - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Adimuplan 25 mg
Preparat Adimuplan zawierający sytagliptynę dostępny jest w dawkach 25 mg, 50 mg oraz 100 mg w formie tabletek powlekanych, z zalecaną standardową dawką 100 mg raz na dobę, podawaną niezależnie od posiłków. Dawkowanie powinno być indywidualnie dostosowane do stanu klinicznego pacjenta, ze szczególnym uwzględnieniem funkcji nerek oraz stosowanego leczenia przeciwcukrzycowego. W terapii skojarzonej z metforminą i/lub agonistą receptora PPARγ zaleca się utrzymanie dotychczasowych dawek tych leków i dodanie sytagliptyny 100 mg/dobę. Natomiast w przypadku terapii z sulfonylomocznikiem lub insuliną wskazane jest rozważenie redukcji ich dawek w celu minimalizacji ryzyka hipoglikemii.
- Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Sytena 50 mg
Sytena (sytagliptyna) jest lekiem przeciwcukrzycowym dostępnym w dawkach 25 mg, 50 mg oraz 100 mg, stosowanym u dorosłych pacjentów z cukrzycą typu 2 w celu poprawy kontroli glikemii. Może być stosowana jako monoterapia u pacjentów, u których dieta i ćwiczenia fizyczne nie wystarczają, a metformina jest przeciwwskazana lub nietolerowana. W terapii dwulekowej Sytena łączy się z metforminą, pochodną sulfonylomocznika lub agonistą receptora PPARγ, gdy monoterapia jest niewystarczająca. W terapii trzylekowej dodaje się ją do kombinacji metforminy z pochodną sulfonylomocznika lub agonistą PPARγ, aby uzyskać lepszą kontrolę glikemii. Ponadto, Sytena może być stosowana w skojarzeniu z insuliną, z lub bez metforminy, w przypadkach nieadekwatnej kontroli glikemii przy ustalonej insulinoterapii.
agonista receptora PPARγ, cukrzyca typu 2, hiperglikemia, insulinoterapia, kontrola glikemii, lek przeciwcukrzycowy, metformina, monoterapia, pochodna sulfonylomocznika, poziom glukozy we krwi, sytagliptyna, sytagliptyna chlorowodorek jednowodny, tabletka powlekana, terapia dwulekowa, terapia skojarzona, terapia trójlekowa, terapia trzylekowa, tiazolidynedion - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Sitagliptin Medical Valley
Produkt leczniczy Sitagliptin Medical Valley, inhibitor DPP-4, nie jest wskazany do stosowania u pacjentów z cukrzycą typu 1 ani w leczeniu kwasicy ketonowej. Istotne jest wykluczenie tych stanów przed rozpoczęciem terapii. Stosowanie sytagliptyny wiąże się z ryzykiem ostrego zapalenia trzustki, które może przebiegać z uporczywym, silnym bólem brzucha; w przypadku podejrzenia zapalenia trzustki należy natychmiast odstawić lek. Szczególną ostrożność zaleca się u pacjentów z historią zapalenia trzustki, a w przypadku potwierdzenia ostrego zapalenia trzustki leczenie nie powinno być ponownie podejmowane. W monoterapii i w skojarzeniu z lekami niepowodującymi hipoglikemii (np. metforminą, agonistami PPARγ) częstość hipoglikemii jest zbliżona do placebo, jednak w terapii łączonej z insuliną lub pochodnymi sulfonylomocznika należy rozważyć zmniejszenie ich dawek w celu ograniczenia ryzyka hipoglikemii.
agonista receptora PPARγ, anafilaksja, brak laktazy, ciężka reakcja nadwrażliwości, cukrzyca typu 1, dializa otrzewnowa, dysfagia, hemodializa, hipoglikemia, inhibitor DPP-4, kwasica ketonowa, martwicze zapalenie trzustki, metformina, nietolerancja galaktozy, obrzęk naczynioruchowy, ostre zapalenie trzustki, pemfigoid pęcherzowy, pochodna sulfonylomocznika, schyłkowa niewydolność nerek, sytagliptyna, zespół Stevensa-Johnsona, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Sitagliptin Adamed 25 mg
Sitagliptin Adamed to preparat zawierający sytagliptynę w dawkach 25 mg, 50 mg oraz 100 mg, dostępny w formie tabletek powlekanych. Lek jest wskazany do leczenia dorosłych pacjentów z cukrzycą typu 2 w celu poprawy kontroli glikemii. Może być stosowany jako monoterapia u pacjentów z przeciwwskazaniami lub nietolerancją metforminy, a także w terapii dwuskładnikowej (z metforminą, pochodną sulfonylomocznika lub agonistą receptora PPARγ) oraz trójskładnikowej (w połączeniu z metforminą i pochodną sulfonylomocznika lub agonistą PPARγ). Ponadto, Sitagliptin Adamed może być dodany do insulinoterapii u pacjentów, u których pomimo stałej dawki insuliny nie osiągnięto zadowalającej kontroli glikemii, co pozwala na poprawę kontroli bez zwiększania dawki insuliny i zmniejsza ryzyko hipoglikemii oraz przyrostu masy ciała.
agonista receptora PPARγ, cukrzyca typu 2, hipoglikemia, insulina, insulinoterapia, intensyfikacja leczenia, kontrola glikemii, kwasica mleczanowa, metformina, monoterapia, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, parametry glikemiczne, pochodna sulfonylomocznika, sytagliptyna, terapia dwuskładnikowa doustna, terapia trójskładnikowa doustna, tiazolidynedion - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Sitagliptin +pharma 100 mg
Sitagliptin +pharma jest dostępny w formie tabletek powlekanych o dawkach 25 mg, 50 mg oraz 100 mg, z zalecaną standardową dawką 100 mg raz na dobę. W terapii skojarzonej z metforminą i/lub agonistą receptora PPARγ dawkowanie tych leków pozostaje bez zmian, natomiast przy jednoczesnym stosowaniu pochodnych sulfonylomocznika lub insuliny zaleca się rozważenie redukcji ich dawek w celu minimalizacji ryzyka hipoglikemii. W przypadku pominięcia dawki, pacjent powinien przyjąć ją niezwłocznie po przypomnieniu, jednak nie wolno stosować dawki podwójnej w tym samym dniu. Lek można przyjmować niezależnie od posiłków, co zwiększa komfort terapii.
agonista receptora PPARγ, ciężkie zaburzenie czynności nerek, ciężkie zaburzenie czynności wątroby, cukrzyca, dializa otrzewnowa, farmakokinetyka, hemodializa, hipoglikemia, insulina, łagodne zaburzenie czynności nerek, lek przeciwcukrzycowy, metformina, pochodna sulfonylomocznika, schyłkowa niewydolność nerek, sytagliptyna, tabletka powlekana, umiarkowane zaburzenie czynności nerek, współczynnik filtracji kłębuszkowej, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Jansitin Duo 50 mg + 1000 mg
Jansitin Duo, zawierający 50 mg sytagliptyny i 1000 mg metforminy chlorowodorku, wymaga indywidualnego dostosowania dawki w zależności od aktualnego schematu leczenia oraz oceny skuteczności i tolerancji terapii. Maksymalna dawka dobowa sytagliptyny wynosi 100 mg, podawana zwykle jako 50 mg dwa razy na dobę. U pacjentów stosujących metforminę w monoterapii z niewystarczającą kontrolą glikemii, zaleca się dodanie sytagliptyny w dawce 50 mg dwa razy na dobę, przy zachowaniu dotychczasowej dawki metforminy. W przypadku terapii skojarzonej z pochodnymi sulfonylomocznika, agonistami receptora PPARγ lub insuliną, dawka sytagliptyny pozostaje na poziomie 100 mg/dobę, a dawki metforminy i innych leków mogą wymagać korekty w celu minimalizacji ryzyka hipoglikemii. Jansitin Duo dostępny jest także w dawce 50 mg sytagliptyny i 850 mg metforminy, co umożliwia precyzyjne dostosowanie terapii do potrzeb pacjenta.
agonista receptora PPARγ, czynność nerek, działania niepożądane, hipoglikemia, insulina, kontrola glikemii, kwasica mleczanowa, monoterapia metforminą, pochodna sulfonylomocznika, przesączanie kłębuszkowe, schemat leczenia, sytagliptyna i metformina, terapia skojarzona, tolerancja terapii, węglowodany, wyrównanie glikemii, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności wątroby - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Jansitin Duo 50 mg + 850 mg
Jansitin Duo to preparat przeciwcukrzycowy zawierający sytagliptynę (50 mg) oraz metforminę (850 mg lub 1000 mg), stosowany w terapii cukrzycy typu 2. Dawkowanie leku musi być indywidualnie dostosowane do aktualnego schematu leczenia, parametrów skuteczności oraz tolerancji terapii, z uwzględnieniem funkcji nerek ocenianej na podstawie GFR. Maksymalna dobowa dawka sytagliptyny wynosi 100 mg, a metforminy zależy od wartości GFR: do 3000 mg przy GFR 60-89 mL/min, 2000 mg przy GFR 45-59 mL/min, 1000 mg przy GFR 30-44 mL/min, natomiast jest przeciwwskazana przy GFR <30 mL/min. W przypadku skojarzonego leczenia z pochodnymi sulfonylomocznika lub insuliną, konieczne może być zmniejszenie ich dawek w celu ograniczenia ryzyka hipoglikemii. Jansitin Duo należy podawać dwa razy na dobę podczas posiłków, co zmniejsza ryzyko działań niepożądanych ze strony przewodu pokarmowego.
agonista receptora PPARγ, czynność nerek, dieta cukrzycowa, działanie niepożądane, hipoglikemia, insulinoterapia, kwasica mleczanowa, lek przeciwcukrzycowy, metformina, metformina chlorowodorek, monoterapia, pacjent w podeszłym wieku, pochodna sulfonylomocznika, sytagliptyna, współczynnik przesączania kłębuszkowego, wyrównanie glikemii, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności wątroby - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Sitagliptin Polpharma 100 mg
Lek Sitagliptin Polpharma jest dostępny w dawkach 25 mg, 50 mg oraz 100 mg w formie tabletek powlekanych, z zalecaną standardową dawką 100 mg raz na dobę. W terapii skojarzonej z metforminą i/lub agonistą receptora PPARγ dawki tych leków pozostają bez zmian, natomiast przy jednoczesnym stosowaniu pochodnych sulfonylomocznika lub insuliny zaleca się rozważenie redukcji ich dawek w celu zmniejszenia ryzyka hipoglikemii. W przypadku pominięcia dawki pacjent powinien przyjąć ją jak najszybciej, jednak nie wolno stosować podwójnej dawki w tym samym dniu. Przed rozpoczęciem terapii konieczna jest ocena czynności nerek, a dawkowanie powinno być dostosowane do stopnia ich zaburzeń, zgodnie z wartościami GFR: 100 mg/dobę przy GFR ≥45 do <90 ml/min, 50 mg/dobę przy GFR ≥30 do <45 ml/min oraz 25 mg/dobę przy GFR <30 ml/min, w tym u pacjentów z ESRD i dializowanych.
agonista receptora PPARγ, dializa otrzewnowa, farmakokinetyka, hemodializa, hipoglikemia, insulina, lek przeciwcukrzycowy, metformina, pochodna sulfonylomocznika, schyłkowa niewydolność nerek, sytagliptyna, tabletka powlekana, terapia skojarzona, współczynnik filtracji kłębuszkowej, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności wątroby - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Metformax SR Combi 50 mg + 500 mg
Metformax SR Combi to preparat złożony zawierający sytagliptynę (inhibitor DPP-4) oraz metforminę (biguanid), stosowany w leczeniu cukrzycy typu 2. Sytagliptyna działa poprzez hamowanie enzymu DPP-4, co zwiększa stężenie aktywnych inkretyn GLP-1 i GIP, prowadząc do wzrostu wydzielania insuliny i obniżenia wydzielania glukagonu w zależności od poziomu glukozy we krwi. Metformina natomiast zwiększa stężenie zarówno aktywnej, jak i całkowitej postaci GLP-1. Połączenie obu substancji wywiera addytywny efekt na stężenie aktywnej formy GLP-1, co przekłada się na lepszą kontrolę glikemii bez istotnego ryzyka hipoglikemii czy przyrostu masy ciała.
agonista receptora PPARγ, aktywna postać GLP-1, analog amyliny, biguanid, cukrzyca typu 2, efekt addytywny, glukagonopodobny peptyd-1, hemoglobina glikowana, inhibitor alfa-glukozydazy, inhibitor DPP-4, inkretyna, komórki alfa trzustki, komórki beta trzustki, lek hipoglikemizujący, meglitynid, metformina, mieszanka insulinowa, niskie stężenie glukozy, parametry glikemii, pioglitazon, podwyższone stężenie glukozy, polipeptyd insulinotropowy zależny od glukozy, przyrost masy ciała, reaktywność komórek beta, stosunek proinsuliny do insuliny, sulfonylomocznik, sytagliptyna, test tolerancji glukozy, wskaźnik HOMA-β - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Sademlip 50 mg + 850 mg
Produkt leczniczy Sademlip, zawierający sytagliptynę (inhibitor DPP-4) oraz metforminę (biguanid), jest wskazany w leczeniu cukrzycy typu 2, łącząc dwa komplementarne mechanizmy działania w celu poprawy kontroli glikemii. Sytagliptyna zwiększa stężenia aktywnych inkretyn GLP-1 i GIP, co prowadzi do wzrostu wydzielania insuliny zależnie od glukozy oraz hamowania wydzielania glukagonu, bez ryzyka hipoglikemii przy niskim stężeniu glukozy. Metformina działa poprzez hamowanie glukoneogenezy i glikogenolizy w wątrobie, zwiększenie wrażliwości tkanek na insulinę oraz opóźnienie wchłaniania glukozy w jelitach. W badaniach klinicznych dodanie sytagliptyny do metforminy lub innych schematów terapeutycznych (glimepiryd, pioglitazon, insulina) skutkowało istotnym obniżeniem HbA₁c o wartości od -0,5% do -2,1%, bez istotnego wzrostu masy ciała i z niskim ryzykiem hipoglikemii. W badaniu TECOS (N=14 671) sytagliptyna nie zwiększała ryzyka poważnych zdarzeń sercowo-naczyniowych u pacjentów z cukrzycą typu 2 i chorobą sercowo-naczyniową, potwierdzając bezpieczeństwo kardiologiczne terapii.
agonista receptora PPARγ, analog amyliny, badanie TECOS, badanie UKPDS, biguanid, chlorowodorek metforminy, cholesterol całkowity, cholesterol LDL, choroba sercowo-naczyniowa, cukrzyca typu 2, działanie hipoglikemizujące, glikogenoliza, glukagonopodobny peptyd-1, glukoneogeneza, glukoza na czczo, glukoza poposiłkowa, hemoglobina glikowana, hipoglikemia, homeostaza glukozy, inhibitor alfa-glukozydazy, inhibitor dipeptydylopeptydazy-4, insulina glargine, komórka alfa trzustki, komórka beta trzustki, kontrola glikemii, lek przeciwcukrzycowy, niestabilna dławica piersiowa, parametr glikemii, pochodna sulfonylomocznika, stężenie glukozy w osoczu, stężenie glukozy we krwi, stosunek proinsuliny do insuliny, syntaza glikogenowa, test tolerancji glukozy, transporter glukozy, uwalnianie insuliny, wskaźnik HOMA-β, wydzielanie glukagonu, zależny od glukozy polipeptyd insulinotropowy, zastoinowa niewydolność serca, zawał mięśnia sercowego - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Sitagliptin Grindeks 50 mg
Sitagliptin Grindeks jest dostępny w postaci tabletek powlekanych o dawkach 25 mg, 50 mg oraz 100 mg, z zalecaną standardową dawką 100 mg raz na dobę u większości pacjentów z cukrzycą typu 2. W terapii skojarzonej z metforminą i/lub agonistą receptora PPARγ dawki tych leków pozostają bez zmian, natomiast przy jednoczesnym stosowaniu pochodnych sulfonylomocznika lub insuliny zaleca się rozważenie redukcji ich dawek w celu minimalizacji ryzyka hipoglikemii. W przypadku pominięcia dawki pacjent powinien przyjąć ją jak najszybciej, unikając jednak podwójnej dawki w ciągu doby. Sitagliptin może być przyjmowany niezależnie od posiłku, co zwiększa komfort stosowania.
agonista receptora PPARγ, cukrzyca typu 2, dializa otrzewnowa, farmakokinetyka leku, hemodializa, hipoglikemia, lek przeciwcukrzycowy, pochodna sulfonylomocznika, podwójna dawka, schyłkowa niewydolność nerek, sitagliptyna, sytagliptyna, tabletka powlekana, terapia skojarzona z metforminą, współczynnik filtracji kłębuszkowej, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Sitagliptyna/Chlorowodorek metforminy Polpharma 50 mg + 850 mg
Dawkowanie leku Sitagliptyna/Chlorowodorek metforminy Polpharma powinno być indywidualnie dostosowane do schematu leczenia, skuteczności i tolerancji terapii. Maksymalna dawka dobowa sytagliptyny wynosi 100 mg, a metforminy odpowiednio 850 mg lub 1000 mg w zależności od preparatu. U pacjentów z niedostatecznie wyrównaną glikemią stosujących maksymalne dawki metforminy w monoterapii, zaleca się podawanie 50 mg sytagliptyny dwa razy na dobę wraz z dotychczasową dawką metforminy. W przypadku terapii skojarzonej z pochodnymi sulfonylomocznika, agonistami receptora PPARγ lub insuliną, dawki sytagliptyny i metforminy powinny odpowiadać dotychczas stosowanym, z możliwością obniżenia dawek sulfonylomocznika lub insuliny w celu zmniejszenia ryzyka hipoglikemii. Zaleca się kontynuację diety z odpowiednim rozkładem węglowodanów oraz podawanie leku dwa razy dziennie podczas posiłków, aby ograniczyć działania niepożądane ze strony przewodu pokarmowego związane z metforminą.
agonista receptora PPARγ, chlorowodorek metforminy, działanie niepożądane przewodu pokarmowego, hipoglikemia, kwasica mleczanowa, leczenie skojarzone insuliną, pacjent w podeszłym wieku, pochodna sulfonylomocznika, przesączanie kłębuszkowe, sytagliptyna, tolerowana dawka metforminy, węglowodan, współczynnik GFR, wyrównanie glikemii, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Sademlip 50 mg + 850 mg
Sademlip to lek złożony zawierający sytagliptynę (50 mg) oraz metforminę chlorowodorku w dawkach 850 mg lub 1000 mg, stosowany w leczeniu cukrzycy typu 2. Dawkowanie powinno być indywidualnie dostosowane do stanu klinicznego pacjenta, dotychczasowego leczenia oraz tolerancji leku, z maksymalną dawką sytagliptyny nieprzekraczającą 100 mg na dobę. U pacjentów z niedostatecznie wyrównaną glikemią, stosujących maksymalne dawki metforminy, zaleca się podawanie 50 mg sytagliptyny dwa razy dziennie wraz z utrzymaniem dotychczasowej dawki metforminy. W przypadku terapii skojarzonej z pochodnymi sulfonylomocznika lub insuliną, konieczne może być zmniejszenie ich dawek w celu ograniczenia ryzyka hipoglikemii. Przed rozpoczęciem terapii należy ocenić czynność nerek (GFR), a u pacjentów z GFR < 60 ml/min dostosować dawkę metforminy zgodnie z ryzykiem kwasicy mleczanowej, przy czym metformina jest przeciwwskazana przy GFR < 30 ml/min.
agonista receptora PPARγ, chlorowodorek metforminy, działania niepożądane przewodu pokarmowego, hipoglikemia, insulinoterapia, kwasica mleczanowa, monoterapia metforminą, niewydolność nerek, pochodna sulfonylomocznika, Sademlip, sytagliptyna i metformina, tabletka powlekana, współczynnik przesączania kłębuszkowego, wyrównanie glikemii, zaburzenia czynności wątroby - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Simlerid 100 mg
Simlerid (sytagliptyna) jest stosowany w leczeniu cukrzycy typu 2, z zalecaną dawką standardową 100 mg raz na dobę. W terapii skojarzonej z metforminą i/lub agonistą receptora PPARγ dawki tych leków pozostają bez zmian, natomiast przy jednoczesnym stosowaniu sulfonylomocznika lub insuliny zaleca się rozważenie redukcji ich dawek w celu minimalizacji ryzyka hipoglikemii. W przypadku pominięcia dawki, pacjent powinien przyjąć lek jak najszybciej, unikając podwójnej dawki w tym samym dniu. Dawkowanie sytagliptyny wymaga modyfikacji w zależności od stopnia niewydolności nerek, ocenianej na podstawie współczynnika przesączania kłębuszkowego (GFR): 100 mg raz na dobę przy GFR ≥ 45 do < 60 ml/min, 50 mg raz na dobę przy GFR ≥ 30 do < 45 ml/min, 25 mg raz na dobę przy GFR ≥ 15 do < 30 ml/min oraz w schyłkowej niewydolności nerek (GFR < 15 ml/min). U pacjentów dializowanych dawka wynosi 25 mg raz na dobę, niezależnie od terminu dializy.
agonista receptora PPARγ, cukrzyca typu 2, dializa otrzewnowa, farmakokinetyka leku, hemodializa, hipoglikemia, insulina, lek przeciwcukrzycowy, metformina, schyłkowa niewydolność nerek, Simlerid, sulfonylomocznik, sytagliptyna, tabletka powlekana, terapia skojarzona, współczynnik przesączania kłębuszkowego, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Sitaformil duo 50 mg + 1000 mg
Sitaformil duo to preparat zawierający 50 mg sytagliptyny oraz 1000 mg metforminy chlorowodorku, stosowany w leczeniu cukrzycy typu 2. Sytagliptyna jest silnym i selektywnym inhibitorem DPP-4, który zwiększa stężenia aktywnych inkretyn GLP-1 i GIP, co prowadzi do glukozależnego zwiększenia syntezy i uwalniania insuliny oraz hamowania wydzielania glukagonu. Metformina działa komplementarnie, zwiększając stężenia GLP-1, a ich jednoczesne podawanie wykazuje efekt addytywny. W badaniach klinicznych sytagliptyna skutecznie obniżała HbA1c, glukozę na czczo (efekt widoczny już po 3 tygodniach) oraz glukozę poposiłkową, przy jednoczesnym braku istotnego ryzyka hipoglikemii i neutralnym wpływie na masę ciała.
agonista receptora PPARγ, analog amyliny, analog GLP-1, biguanid, cukrzyca typu 2, doustny lek hipoglikemizujący, efekt addytywny, glukagon, glukagonopodobny peptyd-1, glukoza na czczo, glukoza poposiłkowa, hemoglobina glikowana, hipoglikemia, homeostaza glukozy, inhibitor alfaglukozydazy, inhibitor DPP-4, inkretyna, komórki alfa trzustki, komórki beta trzustki, meglitynid, model HOMA-β, niskie stężenie glukozy, pochodna sulfonylomocznika, podwyższone stężenie glukozy, polipeptyd insulinotropowy, test tolerancji glukozy - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Maysiglu
Produkt leczniczy Maysiglu (sytagliptyna) w dawkach 25 mg, 50 mg oraz 100 mg jest przeciwwskazany u pacjentów z cukrzycą typu 1 oraz w leczeniu kwasicy ketonowej. Istotnym ryzykiem jest możliwość wystąpienia ostrego zapalenia trzustki, objawiającego się uporczywym, silnym bólem brzucha, które ustępuje po odstawieniu leku. W rzadkich przypadkach obserwowano martwicze lub krwotoczne zapalenie trzustki, prowadzące do zgonu. W przypadku podejrzenia zapalenia trzustki należy natychmiast przerwać terapię Maysiglu i nie wznawiać jej po potwierdzeniu rozpoznania. Ryzyko hipoglikemii jest zależne od schematu leczenia – w monoterapii lub w skojarzeniu z metforminą/agonistami PPARγ częstość hipoglikemii jest porównywalna z placebo, natomiast w terapii łączonej z insuliną lub pochodnymi sulfonylomocznika zaleca się rozważenie redukcji dawek tych leków. U pacjentów z GFR <45 mL/min oraz u osób z ESRD wymagających dializ konieczna jest modyfikacja dawkowania, aby utrzymać stężenia sytagliptyny zbliżone do tych u pacjentów z prawidłową funkcją nerek.
agonista receptora PPARγ, anafilaksja, cukrzyca typu 1, dializa otrzewnowa, hemodializa, hipoglikemia, inhibitor DPP-4, insulina, kwasica ketonowa, martwicze zapalenie trzustki, metformina, monoterapia, obrzęk naczynioruchowy, ostre zapalenie trzustki, pemfigoid pęcherzowy, pochodna sulfonylomocznika, reakcja nadwrażliwości, schyłkowa niewydolność nerek, sytagliptyna, terapia skojarzona, wskaźnik GFR, zaburzenie czynności nerek, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczająca choroba skóry - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Maysiglu 100 mg
Maysiglu, zawierający sytagliptynę w dawkach 25 mg, 50 mg oraz 100 mg, jest wskazany do leczenia dorosłych pacjentów z cukrzycą typu 2 w celu poprawy kontroli glikemii. Może być stosowany jako monoterapia u pacjentów z przeciwwskazaniami lub nietolerancją metforminy, a także w terapii dwuskładnikowej (z metforminą, pochodną sulfonylomocznika lub agonistą receptora PPARγ) oraz trójskładnikowej (w połączeniu z metforminą i pochodną sulfonylomocznika lub agonistą PPARγ). Ponadto, Maysiglu może być dodany do insulinoterapii u pacjentów, u których stała dawka insuliny wraz z dietą i aktywnością fizyczną nie zapewnia odpowiedniej kontroli glikemii. Dawkowanie leku powinno być dostosowane indywidualnie, uwzględniając stan kliniczny pacjenta oraz wyniki badań, w tym poziom HbA1c i profil glikemii.
agonista receptora PPARγ, choroby współistniejące, cukrzyca typu 2, dieta i aktywność fizyczna, działanie niepożądane, hemoglobina glikowana, insulina, insulinoterapia, kontrola glikemii, leczenie przeciwcukrzycowe, metformina, monoterapia, pochodna sulfonylomocznika, profil glikemii, sytagliptyna, tabletka powlekana, terapia dwuskładnikowa, terapia trójskładnikowa, tiazolidynedion