Wskazania do stosowania
PHINGROUM 50 mg

PHINGROUM to preparat zawierający sytagliptynę (chlorowodorek jednowodny) dostępny w dawkach 25 mg, 50 mg oraz 100 mg, stosowany u dorosłych pacjentów z cukrzycą typu 2 w celu poprawy kontroli glikemii. Lek może być stosowany jako monoterapia u pacjentów z przeciwwskazaniami lub nietolerancją metforminy, a także jako element terapii dwuskładnikowej (w połączeniu z metforminą, pochodną sulfonylomocznika lub agonistą receptora PPARγ) oraz trójskładnikowej (w połączeniu z metforminą i pochodną sulfonylomocznika lub agonistą PPARγ). Ponadto PHINGROUM jest wskazany jako uzupełnienie insulinoterapii, z metforminą lub bez, gdy sama insulina nie zapewnia odpowiedniej kontroli glikemii.

Wskazania do stosowania leku PHINGROUM

PHINGROUM to lek zawierający substancję czynną sytagliptynę w postaci chlorowodorku jednowodnego, dostępny w trzech dawkach: 25 mg, 50 mg oraz 100 mg w postaci tabletek powlekanych. Przeznaczony jest do stosowania u pacjentów dorosłych z cukrzycą typu 2 w celu poprawy kontroli glikemii w różnych schematach terapeutycznych.1

Monoterapia

PHINGROUM może być stosowany w monoterapii u pacjentów z cukrzycą typu 2, u których kontrola glikemii przy zastosowaniu samej diety i ćwiczeń fizycznych jest niewystarczająca, a jednocześnie istnieją przeciwwskazania do stosowania metforminy lub występuje jej nietolerancja.2

Terapia dwuskładnikowa

Lek PHINGROUM jest wskazany jako składnik dwuskładnikowej terapii doustnej w następujących skojarzeniach:

  • W połączeniu z metforminą – gdy sama metformina wraz z dietą i ćwiczeniami fizycznymi nie zapewnia odpowiedniej kontroli glikemii.3
  • W połączeniu z pochodną sulfonylomocznika – w sytuacjach, gdy maksymalna tolerowana dawka pochodnej sulfonylomocznika w połączeniu z dietą i ćwiczeniami fizycznymi nie zapewnia właściwej kontroli glikemii, a stosowanie metforminy jest przeciwwskazane lub występuje jej nietolerancja.4
  • W skojarzeniu z agonistą receptora aktywowanego przez proliferatory peroksysomów typu gamma (PPARγ) (tiazolidynedionem) – gdy zastosowanie agonisty PPARγ jest wskazane i gdy monoterapia tym lekiem wraz z dietą i ćwiczeniami fizycznymi nie zapewnia odpowiedniej kontroli glikemii.5

Terapia trójskładnikowa

PHINGROUM może być również stosowany jako element trójskładnikowej terapii doustnej w następujących połączeniach:

  • W skojarzeniu z pochodną sulfonylomocznika i metforminą – gdy terapia tymi dwoma lekami wraz z dietą i ćwiczeniami fizycznymi nie zapewnia odpowiedniej kontroli glikemii.6
  • W skojarzeniu z agonistą receptora PPARγ i metforminą – gdy wskazane jest zastosowanie agonisty receptora PPARγ, a terapia tymi dwoma lekami wraz z dietą i ćwiczeniami fizycznymi nie zapewnia odpowiedniej kontroli glikemii.7

Terapia skojarzona z insuliną

PHINGROUM jest także wskazany jako lek uzupełniający do insulinoterapii, z jednoczesnym stosowaniem metforminy lub bez niej, w przypadkach gdy sama insulina w ustalonej dawce wraz z dietą i ćwiczeniami fizycznymi nie zapewnia odpowiedniej kontroli glikemii.8

Kiedy i w jakich warunkach polecić pacjentowi stosowanie leku PHINGROUM

Lek PHINGROUM należy zalecić pacjentom z cukrzycą typu 2 w następujących sytuacjach klinicznych:

Pacjenci z nietolerancją metforminy

Pacjentom, którzy nie tolerują metforminy lub mają przeciwwskazania do jej stosowania, można zalecić PHINGROUM jako lek pierwszego wyboru (monoterapia), gdy sama modyfikacja stylu życia nie zapewnia odpowiedniej kontroli glikemii.9

Pacjenci z niedostateczną kontrolą glikemii

PHINGROUM można zalecić jako dodatkowy lek drugiego rzutu w przypadku pacjentów, u których monoterapia metforminą, pochodną sulfonylomocznika lub agonistą PPARγ, mimo właściwego dawkowania, nie zapewnia odpowiedniej kontroli glikemii.10

Intensyfikacja leczenia

W przypadku konieczności intensyfikacji leczenia, PHINGROUM można zalecić jako składnik terapii trójlekowej wraz z metforminą i pochodną sulfonylomocznika lub z metforminą i agonistą PPARγ.11

Pacjenci leczeni insuliną

PHINGROUM można zalecić pacjentom stosującym insulinoterapię (z metforminą lub bez), gdy pomimo ustalonej dawki insuliny nie uzyskuje się odpowiedniej kontroli glikemii. Dodanie sytagliptyny może poprawić wyrównanie metaboliczne bez zwiększania ryzyka hipoglikemii.12

Dobór dawki

PHINGROUM dostępny jest w trzech dawkach: 25 mg, 50 mg i 100 mg, co umożliwia indywidualizację terapii w zależności od potrzeb pacjenta i jego odpowiedzi na leczenie.13

Należy pamiętać, że niezależnie od zastosowanego schematu leczenia farmakologicznego, podstawą terapii cukrzycy typu 2 jest odpowiednia dieta i aktywność fizyczna, co należy podkreślić podczas edukacji pacjenta.14

  1. 19.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl