Paklitaksel
Paklitaksel jest lekiem stosowanym głównie w leczeniu różnych rodzajów nowotworów, takich jak zaawansowany rak jajnika, rak piersi oraz niedrobnokomórkowy rak płuca. Wykorzystuje się go zarówno w chemioterapii pierwszego rzutu, jak i w leczeniu skojarzonym z innymi lekami przeciwnowotworowymi, na przykład cisplatyną. Ponadto jest stosowany u pacjentów z mięsakem Kaposiego w przebiegu AIDS, kiedy inne terapie zawiodły. Paklitaksel działa poprzez hamowanie podziałów komórkowych nowotworu, co prowadzi do zahamowania wzrostu i rozprzestrzeniania się komórek rakowych.
- Leki z tą substancją
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje
- Przeciwwskazania stosowania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania
-
Działania niepożądane
Paklitaksel jest szeroko stosowany w leczeniu nowotworów, takich jak rak jajnika, piersi, niedrobnokomórkowy rak płuc oraz mięsak Kaposiego związanego z AIDS. Jego głównym działaniem toksycznym jest zahamowanie czynności szpiku kostnego, objawiające się ciężką neutropenią (<500 komórek/mm³) u 28% pacjentów, małopłytkowością u 11% oraz niedokrwistością u 64%, z ciężkim przebiegiem (Hb <5 mmol/l) u 6%. Neurotoksyczność, głównie neuropatia obwodowa, występuje bardzo często (do 85% przy dawce 175 mg/m² w 3-godzinnej infuzji), może utrzymywać się ponad 6 miesięcy po zakończeniu terapii i wymaga monitorowania oraz ewentualnej modyfikacji dawki. Reakcje nadwrażliwości, zarówno łagodne (34%), jak i ciężkie (<1%), mogą zagrażać życiu, dlatego premedykacja lekami przeciwhistaminowymi, kortykosteroidami i antagonistami receptora H2 jest niezbędna. Dodatkowo, częstość występowania działań niepożądanych obejmuje bóle stawów i mięśni (60%, z ciężkim przebiegiem u 13%), łysienie (87%) oraz zaburzenia żołądkowo-jelitowe, takie jak nudności, wymioty i biegunka, które mogą prowadzić do odwodnienia i zaburzeń elektrolitowych.
W leczeniu skojarzonym paklitaksel wykazuje zwiększone ryzyko powikłań kardiologicznych, zwłaszcza u pacjentek wcześniej leczonych antracyklinami lub otrzymujących trastuzumab, z częstością niewydolności serca do 8% i zaburzeń kurczliwości serca u 15%. U pacjentów z mięsakiem Kaposiego w przebiegu AIDS obserwuje się nasilone zahamowanie czynności szpiku, z ciężką neutropenią u 39% i gorączką neutropeniczną u 14%, co zwiększa ryzyko sepsy i zgonu. Rzadkie, ale poważne działania niepożądane to m.in. zespół Stevensa-Johnsona, martwicze oddzielanie się naskórka, ciężkie powikłania żołądkowo-jelitowe (niedrożność, perforacja jelit, zapalenie trzustki) oraz uszkodzenie wątroby prowadzące do martwicy i encefalopatii. Konieczne jest ścisłe monitorowanie parametrów hematologicznych, funkcji serca, wątroby oraz wczesne rozpoznanie i leczenie powikłań, a także dostosowanie schematu leczenia w celu minimalizacji ryzyka poważnych działań niepożądanych.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Paklitaksel – Działania niepożądane
białaczka szpikowa, blok przedsionkowo-komorowy, ból stawowo-mięśniowy, dysfagia, encefalopatia wątrobowa, gorączka neutropeniczna, kardiomiopatia, łysienie, małopłytkowość, martwica naskórka, martwica wątroby, mięsak Kaposiego, nadwrażliwość, neuropatia obwodowa, neuropatia ruchowa, neutropenia, niedokrwistość, niedrożność jelit, niewydolność oddechowa, niewydolność serca, obrzęk naczynioruchowy, paklitaksel, perforacja jelita, posocznica, rak jajnika, szpik kostny, toczeń rumieniowaty, wstrząs anafilaktyczny, wynaczynienie, zapalenie otrzewnej, zapalenie płuc śródmiąższowe, zapalenie tkanki łącznej, zapalenie trzustki, zator płucny, zawał serca, zespół DIC, zespół lizy guza, zespół mielodysplastyczny, zespół Stevensa-Johnsona -
Interakcje
Paklitaksel, metabolizowany głównie przez izoenzymy CYP2C8 i CYP3A4 cytochromu P450, wykazuje istotne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne, które mają kluczowe znaczenie w terapii onkologicznej. W leczeniu raka jajnika zaleca się podawanie paklitakselu przed cisplatyną, aby uniknąć zmniejszenia klirensu paklitakselu o około 20% oraz nasilonej mielosupresji i zwiększonego ryzyka nefrotoksyczności. W terapii przerzutowego raka piersi paklitaksel powinien być podawany 24 godziny po doksorubicynie, co zapobiega zmniejszeniu wydalania doksorubicyny i jej metabolitów. Współistniejące stosowanie inhibitorów CYP2C8 (np. gemfibrozyl, klopidogrel) i CYP3A4 (np. ketokonazol, erytromycyna) może zwiększać ekspozycję na paklitaksel i nasilać toksyczność, choć ketokonazol nie wymaga modyfikacji dawki. Induktory CYP2C8 i CYP3A4 (np. ryfampicyna, karbamazepina) obniżają skuteczność paklitakselu i nie są zalecane w terapii skojarzonej.
Ze względu na obecność etanolu w preparatach paklitakselu (np. Paclitaxel Kabi zawiera 393 mg/ml etanolu bezwodnego, 49,7% [v/v]) oraz potencjalne kumulacje etanolu i glikolu propylenowego, szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów, zwłaszcza dzieci i osób z niedojrzałością metaboliczną. Spożywanie alkoholu podczas terapii może nasilać działania niepożądane, obciążać wątrobę i zwiększać ryzyko toksyczności ośrodkowego układu nerwowego, dlatego zaleca się abstynencję podczas leczenia i kilka dni po jego zakończeniu. Ponadto, stosowanie paklitakselu wymaga unikania szczepień szczepionkami zawierającymi żywe drobnoustroje ze względu na ryzyko ciężkich zakażeń i obniżoną odpowiedź immunologiczną; szczepienia powinny być rozważane nie wcześniej niż 3 miesiące po zakończeniu chemioterapii. Wskazane jest monitorowanie funkcji nerek, hematologii oraz uważne rozważenie interakcji lekowych w schematach wielolekowych, zwłaszcza z inhibitorami proteazy (np. rytonawir, nelfinawir), które mogą znacząco zmniejszać klirens paklitakselu.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Paklitaksel – Interakcje
chemioterapia pierwszego rzutu, cytochrom P450, działanie niepożądane OUN, glikol propylenowy, induktor enzymatyczny, inhibitor CYP3A4, inhibitor proteazy, interakcja międzylekowa, izoenzym CYP, klirens paklitakselu, lek przeciwgrzybiczny imidazolowy, mielosupresja, mięsak Kaposiego, nefrotoksyczność, przerzutowy rak piersi, schemat leczenia, sedacja, szczepionka żywa -
Przeciwwskazania stosowania
Paklitaksel, dostępny w postaci koncentratu do infuzji o stężeniu 6 mg/ml (produkty: Paclitaxel Kabi, Paclitaxel-Ebewe, Paclitaxelum Accord), jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną lub pomocnicze, zwłaszcza na makrogologlicerolu rycynooleinian (polioksyetylowany olej rycynowy, w preparacie Paclitaxelum Accord jako polioksylenowany olej rycynowy 35). Kluczowym przeciwwskazaniem jest również wyjściowa liczba neutrofili poniżej 1500/mm³ (lub <1000/mm³ u pacjentów z mięsakiem Kaposi'ego), ze względu na ryzyko nasilenia neutropenii. Paklitaksel jest bezwzględnie przeciwwskazany w okresie karmienia piersią, a w przypadku Paclitaxel-Ebewe i Paclitaxelum Accord także w ciąży. U chorych z mięsakiem Kaposi'ego nie należy stosować paklitakselu przy obecności ciężkich, opornych na leczenie zakażeń, ze względu na immunosupresyjne działanie leku.
Produkty zawierające paklitaksel zawierają znaczące ilości etanolu bezwodnego (około 391–402 mg/ml, co odpowiada 49,7% obj.) oraz makrogologlicerolu rycynooleinianu (około 522–530 mg/ml), co może stanowić dodatkowe przeciwwskazania u pacjentów z chorobami wątroby, epilepsją, uzależnieniem od alkoholu, chorobami OUN lub z historią reakcji alergicznych. Przed rozpoczęciem terapii konieczne jest wykonanie badań hematologicznych, ze szczególnym uwzględnieniem liczby granulocytów obojętnochłonnych, oraz ich regularne monitorowanie podczas leczenia. Lekarz powinien dokładnie zapoznać się z charakterystyką konkretnego produktu leczniczego, gdyż przeciwwskazania mogą się różnić w zależności od preparatu paklitakselu stosowanego u pacjenta.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Paklitaksel – Przeciwwskazania stosowania
badanie hematologiczne, choroba ośrodkowego układu nerwowego, choroba wątroby, działanie immunosupresyjne, działanie niepożądane, epilepsja, etanol bezwodny, granulocyt obojętnochłonny, karmienie piersią, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, leczenie onkologiczne, liczba neutrofili, makrogologlicerolu rycynooleinian, mięsak Kaposiego, monitorowanie parametrów hematologicznych, nadwrażliwość, neutropenia, paklitaksel, polioksyetylowany olej rycynowy, reakcja alergiczna, reakcja nadwrażliwości, substancja czynna, substancja pomocnicza, uzależnienie od alkoholu -
Przedawkowanie
Przedawkowanie paklitakselu nie posiada specyficznego antidotum, co wymaga intensywnego monitorowania stanu klinicznego pacjenta oraz leczenia objawowego. Główne objawy toksyczności to ciężka mielosupresja manifestująca się neutropenią, małopłytkowością i niedokrwistością, neurotoksyczność obwodowa z parestezjami i bólami neuropatycznymi, zapalenie błon śluzowych oraz u dzieci ryzyko ostrej toksyczności etanolowej z powodu obecności etanolu bezwodnego w preparatach (np. Paclitaxel Kabi zawiera 393 mg/ml etanolu, co stanowi 49,7% objętości). W przypadku mielosupresji zaleca się podanie G-CSF i profilaktykę przeciwinfekcyjną, a w neuropatii obwodowej stosowanie leków przeciwbólowych takich jak gabapentyna czy duloksetyna. Zapalenie błon śluzowych wymaga intensywnej pielęgnacji i leczenia objawowego, natomiast u dzieci konieczne jest monitorowanie i leczenie objawów toksyczności etanolowej, w tym zaburzeń metabolicznych i neurologicznych.
Postępowanie terapeutyczne obejmuje ścisłe monitorowanie parametrów życiowych, hematologicznych oraz funkcji nerek i wątroby, a także leczenie objawowe reakcji nadwrażliwości (hipotensja, duszność) i zaburzeń rytmu serca (bradykardia, arytmie) zgodnie z wytycznymi kardiologicznymi. Szczególną uwagę należy zwrócić na opóźnione pojawienie się toksyczności, zwłaszcza mielosupresji, co wymaga długotrwałej obserwacji. W przypadku neurotoksyczności uszkodzenie mikrotubul prowadzi do zaburzeń transportu aksonalnego, co uzasadnia stosowanie farmakoterapii bólu neuropatycznego oraz fizykoterapii. Kompleksowe podejście do leczenia przedawkowania paklitakselu jest kluczowe dla minimalizacji powikłań i poprawy rokowania pacjentów.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Paklitaksel – Przedawkowanie
antidotum, arytmia, blok przewodzenia, ból neuropatyczny, bradykardia, czynnik wzrostu kolonii granulocytów, dysfagia, etanol bezwodny, G-CSF, hipoglikemia, hipotensja, kwasica, makrogologlicerolu rycynoleinian, małopłytkowość, mielosupresja, neuropatia obwodowa, neurotoksyczność obwodowa, neutropenia, niedoczulica, niedokrwistość, obrzęk naczynioruchowy, paklitaksel, parestezje, polioksyetylowany olej rycynowy, profilaktyka przeciwinfekcyjna, reakcje nadwrażliwości, skurcz oskrzeli, toksyczność, toksyczność etanolowa, zaburzenia motoryczne, zaburzenia rytmu serca, zaburzenia termoregulacji, zapalenie błon śluzowych, zapalenie jamy ustnej, zapalenie przełyku -
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Paklitaksel, jako taksan o udokumentowanym działaniu przeciwnowotworowym, wykazuje w badaniach przedklinicznych właściwości mutagenne i genotoksyczne, co jest powiązane z jego mechanizmem farmakodynamicznym polegającym na zaburzeniu funkcji mikrotubul podczas mitozy. W testach in vitro i in vivo stwierdzono aberracje chromosomowe, a chociaż brak jest pełnych, długoterminowych badań rakotwórczości, istnieje uzasadnione podejrzenie potencjalnego działania rakotwórczego w dawkach klinicznych. Paklitaksel wykazuje także toksyczny wpływ na rozrodczość i rozwój płodu – u królików obserwowano embriotoksyczność i fetotoksyczność, a u szczurów zmniejszenie płodności. Działania teratogenne pojawiały się nawet przy dawkach niższych niż toksyczne dla samic, co podkreśla szczególną wrażliwość zarodka i płodu na tę substancję.
Ponadto, paklitaksel przenika do mleka u karmiących samic szczurów, co stanowi potencjalne ryzyko dla niemowląt karmionych piersią. W badaniach neurotoksyczności po wielokrotnym podaniu dawek wykazano trwałe zmiany histopatologiczne w układzie nerwowym, co ma istotne implikacje kliniczne, zwłaszcza przy długotrwałej terapii. Z uwagi na powyższe dane, stosowanie paklitakselu wymaga starannej oceny stosunku korzyści do ryzyka, szczególnie u pacjentów w wieku rozrodczym, kobiet w ciąży i karmiących oraz u osób z istniejącymi neuropatiami. Preparaty zawierające paklitaksel, takie jak Paclitaxelum Accord, wykazują podobne profile bezpieczeństwa wynikające z mechanizmu działania substancji.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Paklitaksel – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
aberracja chromosomowa, badanie histopatologiczne, badanie in vitro, badanie in vivo, działanie embriotoksyczne, działanie fetotoksyczne, działanie genotoksyczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, mechanizm działania leku, mechanizm farmakodynamiczny, mikrotubule, neurotoksyczność, Paclitaxelum Accord, paklitaksel, podział komórkowy, przenikanie do mleka, resorpcja płodu, śmiertelność wewnątrzmaciczna, taksan, uszkodzenie układu nerwowego, zaburzenie płodności -
Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
Paklitaksel, cytotoksyczny taksan stosowany w terapii różnych nowotworów, wymaga podawania pod ścisłym nadzorem doświadczonego lekarza onkologa, ze względu na ryzyko ciężkich reakcji nadwrażliwości (występujących u <1% pacjentów po premedykacji) oraz mielosupresji, głównie neutropenii. Przed podaniem konieczna jest premedykacja kortykosteroidami, lekami przeciwhistaminowymi i antagonistami receptorów H2. Monitorowanie morfologii krwi jest obowiązkowe, a podanie paklitakselu jest przeciwwskazane przy liczbie neutrofili <1500/mm³ (lub <1000/mm³ u pacjentów z mięsakiem Kaposi) oraz płytek <100 000/mm³ (lub <75 000/mm³ u mięsaka Kaposi). W terapii skojarzonej z cisplatyną paklitaksel podaje się przed cisplatyną, aby ograniczyć toksyczność. Należy unikać podawania dotętniczego ze względu na ryzyko ciężkich odczynów tkankowych.
Paklitaksel może powodować kardiotoksyczność, zwłaszcza w skojarzeniu z doksorubicyną lub trastuzumabem, co wymaga regularnego monitorowania czynności serca (EKG, ECHO, MUGA) co 3 miesiące lub częściej przy pogorszeniu funkcji. Neuropatia obwodowa, choć często występująca, rzadko przybiera ciężką postać; w takich przypadkach zaleca się redukcję dawki o 20-25%. U pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby obserwuje się zwiększone ryzyko mielosupresji 3-4 stopnia, dlatego konieczne jest ścisłe monitorowanie. Preparaty paklitakselu zawierają znaczne ilości etanolu (około 390-400 mg/ml), co wymaga ostrożności u pacjentów z ryzykiem toksyczności alkoholowej, w tym u kobiet w ciąży, dzieci oraz osób z chorobami wątroby. Ponadto, obecność rycynooleinianu makrogologlicerolu może wywoływać ciężkie reakcje nadwrażliwości.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Paklitaksel – Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
antagonista receptora H2, bradykardia, chemioterapia, cholestaza wątrobowa, cisplatyna, cyklofosfamid, doksorubicyna, duszność, działanie cytotoksyczne, działanie embriotoksyczne, działanie mutagenne, działanie niepożądane, działanie teratogenne, G-CSF, histamina, kortykosteroid, lek przeciwhistaminowy, makrogologlicerolu rycynooleinian, mielosupresja, mięsak Kaposiego, morfologia krwi, neuropatia obwodowa, neurotoksyczność, neutrofil, neutropenia, niedociśnienie tętnicze, niedrobnokomórkowy rak płuca, niewydolność serca, obrzęk naczynioruchowy, paklitaksel, płytka krwi, pokrzywka uogólniona, premedykacja, rak jajnika, rak piersi z przerzutami, reakcja nadwrażliwości, receptor hormonalny, rzekomobłoniaste zapalenie okrężnicy, śródmiąższowe zapalenie płuc, taksan, trastuzumab, wynaczynienie, zaburzenie przewodzenia serca, zapalenie błon śluzowych -
Właściwości farmakodynamiczne
Paklitaksel, należący do grupy taksoidów (ATC: L01CD01), działa przeciwnowotworowo poprzez stabilizację mikrotubuli i hamowanie ich depolimeryzacji, co zaburza podział mitotyczny komórek nowotworowych. W leczeniu raka jajnika w zaawansowanych stadiach (IIb-c, III, IV) paklitaksel w dawkach 135-175 mg/m² pc. w skojarzeniu z cisplatyną (75 mg/m² pc.) wykazał istotną poprawę odpowiedzi klinicznej, czasu do progresji oraz przeżycia w porównaniu do standardowej terapii cyklofosfamidem (750 mg/m² pc.) i cisplatyną. W terapii raka piersi z przerzutami do węzłów chłonnych, paklitaksel stosowany po czterech cyklach AC (doksorubicyna + cyklofosfamid) w dawkach 225 mg/m² pc. lub 175 mg/m² pc. znacząco zmniejszał ryzyko nawrotu choroby o 17-18% oraz ryzyko zgonu o 7-19%. W skojarzeniu z doksorubicyną (220 mg/m² pc.) paklitaksel poprawiał czas do progresji (8,2 vs. 6,2 miesiąca) i medianę przeżycia (23,0 vs. 18,3 miesiąca) w porównaniu do schematu FAC. U pacjentek z rakiem piersi nadekspresjonującym HER2, połączenie paklitakselu (175 mg/m² pc.) z trastuzumabem znacząco wydłużało czas do progresji (6,9 vs. 3,0 miesiąca) i zwiększało odsetek odpowiedzi (41% vs. 17%), choć wiązało się z ryzykiem kardiotoksyczności.
W leczeniu zaawansowanego niedrobnokomórkowego raka płuca (NSCLC) paklitaksel w dawce 175 mg/m² pc. w połączeniu z cisplatyną (80 mg/m² pc.) nie wykazał istotnej różnicy w medianie przeżycia (8,1-9,5 miesiąca) ani w czasie przeżycia bez progresji w porównaniu do innych schematów, jednak poprawił czas odpowiedzi klinicznej. Terapia była korzystniejsza pod względem utrzymania apetytu, ale wiązała się z większą częstością neuropatii obwodowej (p<0,008). W leczeniu mięsaka Kaposiego związanego z AIDS u pacjentów opornych na liposomalne antracykliny, paklitaksel wykazał całkowity odsetek odpowiedzi na poziomie 57% (95% CI: 44-70%) po 15 cyklach, z medianą czasu do progresji 468 dni i dolną granicą 95% CI dla przeżycia wynoszącą 617 dni. Skuteczność była porównywalna niezależnie od wcześniejszego stosowania inhibitorów proteazy. Najczęstsze działania niepożądane obejmowały neurotoksyczność, bóle mięśniowo-stawowe oraz kardiotoksyczność w terapii skojarzonej z trastuzumabem.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Paklitaksel – Właściwości farmakodynamiczne
antagonista mikrotubuli, chemioterapia, cyklofosfamid, doksorubicyna, ekspresja receptorów hormonalnych, gwiazda mikrotubularna, hamowanie szpiku kostnego, inhibitor proteazy, laparotomia, leczenie adjuwantowe, leczenie pierwszego rzutu, leczenie skojarzone, liposomalna antracyklina, mięsak Kaposiego, nadekspresja HER2, neuropatia obwodowa, neurotoksyczność, niedrobnokomórkowy rak płuca, pierwotny rak jajnika, podział mitotyczny, przerzut odległy, rak jajnika, rak piersi z przerzutami, śmiertelność, taksoid, tenipozyd, zaburzenie czynności serca -
Wskazania do stosowania
Paklitaksel, dostępny jako koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji w stężeniu 6 mg/ml, jest cytostatykiem o szerokim spektrum zastosowań w onkologii, stosowanym przede wszystkim w leczeniu zaawansowanego raka jajnika, raka piersi, niedrobnokomórkowego raka płuca (NDRP) oraz zaawansowanego mięsaka Kaposiego związanego z AIDS. W raku jajnika paklitaksel jest stosowany w pierwszej linii leczenia w skojarzeniu z cisplatyną u pacjentek z nowotworem resztkowym >1 cm po laparotomii oraz w drugiej linii u pacjentek z przerzutami po nieskutecznej terapii platyną. W raku piersi paklitaksel znajduje zastosowanie w leczeniu uzupełniającym po terapii antracykliną i cyklofosfamidem (AC), w leczeniu początkowym miejscowo zaawansowanego lub przerzutowego raka piersi w skojarzeniu z antracykliną lub trastuzumabem (u pacjentów z ekspresją HER-2 3+), a także jako monoterapia u pacjentów z przerzutami, u których leczenie antracyklinami było nieskuteczne lub przeciwwskazane.
W leczeniu niedrobnokomórkowego raka płuca paklitaksel stosuje się w skojarzeniu z cisplatyną u pacjentów niekwalifikujących się do leczenia operacyjnego lub radioterapii, stanowiąc ważną opcję terapeutyczną w zaawansowanym stadium choroby. W przypadku mięsaka Kaposiego związanego z AIDS paklitaksel jest wskazany u pacjentów po nieskutecznym leczeniu antracyklinami liposomalnymi, choć dane potwierdzające skuteczność są ograniczone. Decyzja o zastosowaniu paklitakselu powinna być podejmowana przez onkologa po kompleksowej ocenie stanu klinicznego, wyników badań histopatologicznych i immunohistochemicznych (szczególnie w raku piersi HER2+), a także uwzględnieniu wcześniejszego leczenia i przeciwwskazań do stosowania określonych schematów terapeutycznych.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Paklitaksel – Wskazania do stosowania
antracyklina, antracykliny liposomalne, badanie immunohistochemiczne, charakterystyka produktu leczniczego, chemioterapia drugiego rzutu, chemioterapia pierwszego rzutu, cisplatyna, laparotomia, leczenie adjuwantowe, leczenie operacyjne, miejscowo zaawansowany rak piersi, mięsak Kaposiego, monoterapia, niedrobnokomórkowy rak płuca, paklitaksel, przerzutowy rak piersi, radioterapia, rak jajnika, rak piersi, receptor HER-2, trastuzumab, węzły chłonne