Dazatynib
Substancja czynna dazatynib jest stosowana w leczeniu nowo rozpoznanej przewlekłej białaczki szpikowej (CML) z chromosomem Philadelphia w fazie przewlekłej oraz w leczeniu przewlekłej białaczki szpikowej w fazie przewlekłej, akceleracji lub przełomu blastycznego u pacjentów z opornością lub nietolerancją na wcześniejsze leczenie, w tym imatynibem. Ponadto jest używana w terapii ostrej białaczki limfoblastycznej (ALL) z chromosomem Philadelphia oraz w limfoblastycznej postaci przełomu blastycznego CML w przypadku niewystarczającej odpowiedzi na wcześniejsze leczenie. Lek jest również wskazany do leczenia dzieci i młodzieży z Ph+ CML oraz Ph+ ALL w skojarzeniu z chemioterapią. Dazatynib działa przeciwnowotworowo poprzez hamowanie specyficznych kinaz białkowych, co pomaga kontrolować rozwój nowotworów hematologicznych.
- Leki z tą substancją
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje
- Przeciwwskazania stosowania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania
-
Dawkowanie i sposób podawania
Dazatynib, inhibitor kinazy tyrozynowej, jest stosowany w leczeniu przewlekłej białaczki szpikowej (CML) oraz ostrej białaczki limfoblastycznej z chromosomem Philadelphia (Ph+ ALL). Dawkowanie u dorosłych różni się w zależności od fazy choroby: w fazie przewlekłej CML standardowa dawka wynosi 100 mg raz na dobę, a w fazie zaawansowanej (akceleracja, przełom blastyczny) lub Ph+ ALL – 140 mg raz na dobę. Produkt Daruph, charakteryzujący się wyższą biodostępnością, wymaga odpowiednio zmniejszonych dawek: 79 mg i 111 mg raz na dobę. U dzieci i młodzieży dawkowanie jest ustalane na podstawie masy ciała, z dawkami od 40 mg do 100 mg (lub 32 mg do 79 mg dla Daruph). W przypadku konieczności zwiększenia dawki u dorosłych dopuszcza się podniesienie do 140 mg (faza przewlekła) lub 180 mg (faza zaawansowana), a u dzieci i młodzieży z Ph+ CML-CP dawkę można zwiększyć zgodnie z tabelą dawkowania, pod warunkiem tolerancji terapii. Preparaty w postaci tabletek powlekanych i proszku do zawiesiny nie są biorównoważne, co wymaga zachowania ostrożności przy zmianie formy podania.
W przypadku działań niepożądanych, zwłaszcza hematologicznych takich jak neutropenia i małopłytkowość, zaleca się przerwy w leczeniu, zmniejszenie dawki lub zakończenie terapii, z dokładnym monitorowaniem parametrów krwi (np. ANC ≥1,0 x 10⁹/l, liczba płytek ≥50 x 10⁹/l u dorosłych). U dzieci i młodzieży z Ph+ CML-CP stosuje się podobne zasady dostosowania dawki, z uwzględnieniem aspiracji szpiku w przypadku utrzymującej się cytopenii. Wystąpienie wysięku w jamie opłucnej wymaga przerwania leczenia i odpowiedniego leczenia objawowego. Dazatynib nie powinien być stosowany jednocześnie z silnymi inhibitorami CYP3A4 ani sokiem grejpfrutowym; w razie konieczności podania inhibitorów CYP3A4 zaleca się znaczne zmniejszenie dawki (np. z 140 mg do 40 mg standardowego preparatu lub z 111 mg do 32 mg Daruph). Nie ma konieczności zmiany dawkowania u osób w podeszłym wieku ani u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby, jednak u tych ostatnich należy zachować ostrożność. Preparat podaje się doustnie, nie rozkruszając tabletek, a dawkowanie powinno być utrzymywane o stałej porze dnia, niezależnie od posiłków.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Dazatynib – Dawkowanie i sposób podawania
achlorhydria, aspiracja szpiku kostnego, bezwzględna liczba neutrofilów, biodostępność, biorównoważność, całkowita odpowiedź hematologiczna, faza akceleracji, faza przewlekła CML, faza zaawansowana, hematopoetyczny czynnik wzrostu, inhibitor CYP3A4, inhibitor kinazy tyrozynowej, komórkowość szpiku kostnego, neutropenia i małopłytkowość, odpowiedź cytogenetyczna, ostra białaczka limfoblastyczna z chromosomem Philadelphia, pełna odpowiedź cytogenetyczna, pole pod krzywą, przełom blastyczny, przeszczepienie komórek macierzystych, przetoczenie masy czerwonokrwinkowej, przetoczenie płytek krwi, przewlekła białaczka szpikowa, większa odpowiedź molekularna, wysięk opłucnowy, zahamowanie czynności szpiku kostnego, zawiesina doustna -
Działania niepożądane
Dazatynib jest inhibitorem kinazy tyrozynowej stosowanym w leczeniu przewlekłej białaczki szpikowej (CML) oraz ostrej białaczki limfoblastycznej z chromosomem Philadelphia (Ph+ ALL). Dostępny jest w formie tabletek powlekanych w dawkach od 20 mg do 140 mg pod różnymi nazwami handlowymi. Dane kliniczne obejmujące 2900 pacjentów, w tym 324 z nowo rozpoznaną CML w fazie przewlekłej oraz 2388 z opornością lub nietolerancją na imatynib, wskazują na mediana czasu leczenia wynoszącą 19,2 miesiąca (zakres 0–93,2 miesiąca). Profil bezpieczeństwa u dzieci i młodzieży jest zbliżony do dorosłych, z wyjątkiem braku przypadków wysięku osierdziowego, opłucnowego, obrzęku płuc i nadciśnienia płucnego. Najczęstsze działania niepożądane to zakażenia, mielosupresja (niedokrwistość, neutropenia, małopłytkowość), ból głowy, krwotoki, wysięk opłucnowy, duszność, zaburzenia żołądkowo-jelitowe (biegunka, nudności, wymioty), wysypka skórna oraz obrzęki obwodowe i zmęczenie.
Ważne poważne działania niepożądane obejmują hematologiczne (niedokrwistość, neutropenia, małopłytkowość), które częściej występują u pacjentów z zaawansowaną CML lub Ph+ ALL, oraz ryzyko krwawień, w tym z przewodu pokarmowego i ośrodkowego układu nerwowego. Wysięk opłucnowy występuje u 10% pacjentów po 12 miesiącach terapii, wzrastając do 28% po 60 miesiącach, i jest zwykle odwracalny po przerwaniu leczenia i zastosowaniu diuretyków. Zgłaszano także przypadki tętniczego nadciśnienia płucnego (TNP) potwierdzone cewnikowaniem serca, które ustępowały po odstawieniu dazatynibu. U pacjentów obserwowano wydłużenie odstępu QTcF (mediana zmiany 4-6 ms, QTcF > 500 ms u <1%). U osób powyżej 65 roku życia częściej występują działania niepożądane, takie jak zmęczenie, wysięk opłucnowy, duszność, krwawienia i niewydolność serca, co wymaga szczegółowego monitorowania. Zaleca się zgłaszanie wszystkich podejrzewanych działań niepożądanych do odpowiednich organów nadzoru farmakologicznego.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Dazatynib – Działania niepożądane
aplazja układu czerwonokrwinkowego, białkomocz, cukrzyca, duszność, gorączka neutropeniczna, hiperurykemia, hipofosfatemia, hipokalcemia, krwawienie w ośrodkowym układzie nerwowym, krwawienie z przewodu pokarmowego, łysienie, martwica kości, mielosupresja, naciek płucny, nadciśnienie płucne, nadciśnienie tętnicze, nadczynność tarczycy, neuropatia, niedoczynność tarczycy, niewydolność serca, obrzęk płuc, ostra białaczka limfoblastyczna z chromosomem Philadelphia, piorunujące zapalenie wątroby, przemijający napad niedokrwienny, przewlekła białaczka szpikowa, rabdomioliza, tabletka powlekana, tętnicze nadciśnienie płucne, udar naczyniowy mózgu, wirusowe zapalenie wątroby typu B, wstrząs anafilaktyczny, wydłużenie odstępu QT, wysięk opłucnowy, wysięk osierdziowy, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie łaknienia, zaburzenie rytmu serca, zapalenie błon śluzowych, zapalenie mięśni, zapalenie okrężnicy, zapalenie pęcherzyka żółciowego, zapalenie płuc, zapalenie skóry, zapalenie tarczycy, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zapalenie żołądka, zawał mięśnia sercowego, zespół nerczycowy, zespół rozpadu guza, zespół Stevensa-Johnsona -
Przeciwwskazania stosowania
Dazatynib jest inhibitorem kinazy tyrozynowej stosowanym głównie w leczeniu przewlekłej białaczki szpikowej (CML) oraz ostrej białaczki limfoblastycznej z chromosomem Philadelphia (Ph+ ALL). Bezwzględnym przeciwwskazaniem do jego stosowania jest nadwrażliwość na dazatynib lub substancje pomocnicze, w tym laktozę jednowodną, której zawartość w preparatach waha się od 21 mg (dla dawki 20 mg) do 194 mg (dla dawki 140 mg). U pacjentów z nietolerancją galaktozy, całkowitym niedoborem laktazy lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy stosowanie dazatynibu może być przeciwwskazane. Dodatkowo, preparaty mogą zawierać śladowe ilości sodu (1-6 mg na tabletkę), co jest istotne u pacjentów na diecie niskosodowej.
Stosowanie dazatynibu wymaga ostrożności u pacjentów z ciężką niewydolnością wątroby i nerek, zaburzeniami hematologicznymi, chorobami układu sercowo-naczyniowego (zwłaszcza z wydłużonym odstępem QT), ryzykiem krwawień oraz chorobami płuc, ze względu na ryzyko mielosupresji, kumulacji metabolitów, tętniczego nadciśnienia płucnego i wysięku opłucnowego. Konieczne jest monitorowanie objawów niepożądanych, takich jak wysypka, duszność, neutropenia, małopłytkowość, biegunka czy zaburzenia funkcji wątroby i nerek. W przypadku wystąpienia reakcji nadwrażliwości lub ciężkich działań niepożądanych, leczenie należy natychmiast przerwać i wdrożyć odpowiednie postępowanie. Decyzja o terapii powinna uwzględniać indywidualny profil ryzyka oraz historię nadwrażliwości na inne inhibitory kinazy tyrozynowej.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Dazatynib – Przeciwwskazania stosowania
anemia, choroba płuc, choroba układu sercowo-naczyniowego, ciężka niewydolność nerek, ciężka niewydolność wątroby, dazatynib, inhibitor kinazy tyrozynowej, laktoza jednowodna, małopłytkowość, mielosupresja, nadwrażliwość krzyżowa, nadwrażliwość na substancję czynną, neutropenia, niedobór laktazy, nietolerancja galaktozy, niewydolność oddechowa, ostra białaczka limfoblastyczna, przewlekła białaczka szpikowa, reakcja anafilaktyczna, ryzyko krwawienia, tętnicze nadciśnienie płucne, wydłużony odstęp QT, wysięk opłucnowy, zaburzenia układu krwiotwórczego, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy -
Przedawkowanie
Dazatynib, inhibitor kinaz tyrozynowych stosowany w terapii nowotworów hematologicznych, w przypadku przedawkowania (udokumentowane dawki do 280 mg/dobę przez tydzień) prowadzi przede wszystkim do istotnej trombocytopenii, obserwowanej u wszystkich pacjentów z przedawkowaniem. Nasilenie mielosupresji stopnia 3. lub 4., obejmującej neutropenię, trombocytopenię i niedokrwistość, jest spodziewane, co zwiększa ryzyko poważnych powikłań, takich jak krwawienia, infekcje, retencja płynów (w tym wysięk opłucnowy) oraz zaburzenia żołądkowo-jelitowe. Brak jest swoistego antidotum, a objawy przedawkowania wymagają intensywnego monitorowania i leczenia podtrzymującego.
Postępowanie w przypadku przedawkowania dazatynibu obejmuje regularną kontrolę morfologii krwi, transfuzje preparatów krwiopochodnych (koncentrat płytek krwi, koncentrat erytrocytów), stosowanie czynników wzrostu (np. G-CSF przy neutropenii) oraz intensywną terapię infekcji. Ze względu na doustną formę leku, jeśli czas od przyjęcia dawki jest krótki, rozważa się płukanie żołądka i podanie węgla aktywowanego. Należy również monitorować funkcje narządów i stan kliniczny pacjenta, gdyż przedawkowanie może prowadzić do powikłań kardiotoksycznych i hepatotoksycznych, mimo braku szczegółowych danych klinicznych w tym zakresie.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Dazatynib – Przedawkowanie
czynnik wzrostu, dazatynib, G-CSF, hepatotoksyczność, inhibitor kinaz tyrozynowych, kardiotoksyczność, koncentrat krwinek czerwonych, koncentrat krwinek płytkowych, krwawienie, mielosupresja, morfologia krwi, neutropenia, niedokrwistość, nowotwór hematologiczny, płukanie żołądka, retencja płynów, transfuzja preparatów krwiopochodnych, trombocytopenia, węgiel aktywowany, wydłużenie odstępu QT, wysięk opłucnowy, wysięk osierdziowy, zaburzenie żołądkowo-jelitowe, zahamowanie szpiku kostnego -
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Dazatynib wykazuje toksyczność przede wszystkim w układzie pokarmowym, krwiotwórczym i limfatycznym, co potwierdzają badania przedkliniczne na szczurach, małpach i innych gatunkach. W układzie pokarmowym jelito stanowi główny narząd docelowy, a toksyczność ta jest czynnikiem ograniczającym dawkę. W układzie krwiotwórczym obserwowano zmiany parametrów erytrocytów oraz zaburzenia funkcji szpiku kostnego, natomiast w układzie limfatycznym stwierdzono zmniejszenie liczby limfocytów i redukcję masy organów limfatycznych, co wskazuje na potencjalne działanie immunosupresyjne. Zmiany te były odwracalne po zakończeniu terapii. Dodatkowo, u małp zaobserwowano zwiększoną śródmiąższową mineralizację nerek po 9 miesiącach leczenia, co sugeruje ryzyko nefrotoksyczności. W zakresie hemostazy dazatynib hamował agregację płytek i wydłużał czas krwawienia u szczurów, co może wskazywać na ryzyko zaburzeń krwawienia u pacjentów. Pomimo działania na kanał potasowy hERG in vitro, badania in vivo nie wykazały wydłużenia odstępu QT u małp, co wymaga dalszej oceny ryzyka kardiologicznego.
Badania genotoksyczności dazatynibu wykazały brak mutagenności w teście Amesa i negatywny wynik testu mikrojądrowego in vivo, jednak substancja wykazywała efekt klastogenny in vitro na komórkach CHO. W badaniach reprodukcyjnych u szczurów i królików dazatynib indukował obumieranie embrionów i płodów oraz zmiany kośćca, nawet przy dawkach niepowodujących toksyczności u matek, co wskazuje na selektywną toksyczność embrionalną i konieczność ostrożności u kobiet w ciąży. Dazatynib wykazywał również działanie fototoksyczne in vitro, jednak brak potwierdzenia tego efektu in vivo. W długoterminowym badaniu rakotwórczości u szczurów zaobserwowano wzrost częstości nowotworów płaskonabłonkowych macicy i brodawczaków oraz gruczolaka prostaty, co rodzi pytania o potencjalne ryzyko karcinogenne u ludzi, choć przeniesienie tych wyników na klinikę pozostaje niepewne. Zaleca się monitorowanie pacjentów pod kątem działań niepożądanych ze strony przewodu pokarmowego, układu krwiotwórczego, immunologicznego, nerek oraz hemostazy, a także szczególną ostrożność u kobiet w ciąży lub planujących ciążę.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Dazatynib – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
agregacja płytek krwi, brodawczak, czas krwawienia, dazatynib, efekt klastogenny, fototoksyczność, gruczolak prostaty, immunosupresja, kanał hERG, morfologia krwi, nefrotoksyczność, odstęp QT, organogeneza, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa, rak płaskonabłonkowy, repolaryzacja komór, szpik kostny, test mikrojądrowy, toksyczność embrionalna, układ krwiotwórczy, układ limfatyczny, układ pokarmowy, węzły chłonne, włókna Purkinjego, zaburzenia hemostazy -
Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
Dazatynib jest inhibitorem kinazy tyrozynowej BCR-ABL stosowanym w leczeniu przewlekłej białaczki szpikowej (CML) oraz ostrej białaczki limfoblastycznej z chromosomem Philadelphia (Ph+ ALL). Lek jest substratem i inhibitorem CYP3A4, co wymaga unikania jednoczesnego stosowania z silnymi inhibitorami (np. ketokonazol, erytromycyna) oraz induktorami CYP3A4 (np. deksametazon, ryfampicyna), aby zapobiec odpowiednio zwiększeniu lub zmniejszeniu ekspozycji na dazatynib. Wchłanianie leku zależy od kwaśnego środowiska żołądka, dlatego stosowanie leków zobojętniających, antagonistów receptora H2 i inhibitorów pompy protonowej wymaga odpowiedniego odstępu czasowego (2 godziny przed lub po dazatynibie). Monitorowanie morfologii krwi jest kluczowe ze względu na ryzyko niedokrwistości, neutropenii i małopłytkowości, szczególnie u pacjentów z CML w fazie zaawansowanej i Ph+ ALL, z zaleceniem badań co tydzień lub co 2 tygodnie w zależności od fazy choroby i wieku pacjenta.
Stosowanie dazatynibu wiąże się z ryzykiem poważnych działań niepożądanych, takich jak krwawienia (stopnia 3. lub 4.), retencja płynów (5-8% pacjentów z CML), wysięk w jamie opłucnej (do 7%), nadciśnienie płucne oraz kardiotoksyczność (zastoinowa niewydolność serca, zaburzenia rytmu, wydłużenie QTc). Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z chorobami serca lub czynnikami ryzyka, a także u osób z wydłużonym odstępem QTc, hipokalemią lub hipomagnezemią. Przed leczeniem wskazane jest badanie serologiczne w kierunku HBV ze względu na ryzyko reaktywacji zakażenia. U dzieci i młodzieży obserwowano zdarzenia niepożądane dotyczące wzrostu kości i rozwoju (4,6% w CML-CP, 0,6% w Ph+ ALL). Lek zawiera laktozę i jest przeciwwskazany u pacjentów z nietolerancją galaktozy.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Dazatynib – Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
achlorhydria, cewnikowanie serca, cytochrom P450, dziedziczna nietolerancja galaktozy, ginekomastia, hipokaliemia, induktor CYP3A4, inhibitor CYP3A4, inhibitor pompy protonowej, krwawienie w ośrodkowym układzie nerwowym, krwawienie z przewodu pokarmowego, leczenie objawowe, małopłytkowość, mikroangiopatia zakrzepowa, nadciśnienie płucne, niedokrwistość złośliwa, niekardiogenny obrzęk płuc, nosiciel wirusa HBV, odstęp QT, opóźnienie zrastania nasad kości, osteopenia, ostra białaczka limfoblastyczna z chromosomem Philadelphia, ostra niewydolność wątroby, piorunujące zapalenie wątroby, przewlekła białaczka szpikowa, tętnicze nadciśnienie płucne, wirusowe zapalenie wątroby typu B, wydłużenie odstępu QT, wysięk osierdziowy, wysięk w jamie opłucnej, zaburzenia rytmu serca, zakażenie Helicobacter pylori, zanikowe zapalenie żołądka, zastoinowa niewydolność serca, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy -
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Badania przedkliniczne wykazały, że dazatynib nie wpływa na płodność samców i samic szczurów, jednak brak jest jednoznacznych danych klinicznych potwierdzających bezpieczeństwo tego leku w kontekście reprodukcji u ludzi. Z uwagi na potencjalne ryzyko teratogenne, w tym wady cewy nerwowej i inne wady wrodzone, dazatynibu nie należy stosować w okresie ciąży, chyba że korzyści kliniczne przewyższają ryzyko i nie ma alternatywnych terapii. Kobiety w wieku rozrodczym oraz mężczyźni aktywni seksualnie powinni stosować skuteczne metody antykoncepcji przez cały czas leczenia. Zaleca się również rozważenie kriokonserwacji nasienia u mężczyzn przed rozpoczęciem terapii.
Ze względu na ograniczone dane dotyczące wydzielania dazatynibu do mleka kobiecego oraz potencjalne ryzyko dla dziecka karmionego piersią, zaleca się przerwanie karmienia piersią podczas terapii. W przypadku konieczności stosowania dazatynibu w ciąży, wymagana jest ścisła kontrola rozwoju płodu, w tym regularne badania ultrasonograficzne oceniające cewę nerwową i inne narządy. Personel medyczny powinien szczegółowo informować pacjentów o ryzyku związanym z leczeniem, w tym o konieczności stosowania antykoncepcji, przerwaniu karmienia piersią oraz możliwości zabezpieczenia płodności u mężczyzn.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Dazatynib – Wpływ na płodność, ciążę i laktację
-
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
Dazatynib, obecny w lekach takich jak Daruph czy Dasatinib Sandoz, wykazuje niewielki, acz istotny wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn. Kluczowymi działaniami niepożądanymi, które mogą zaburzać bezpieczeństwo ruchu, są zawroty głowy oraz zaburzenia widzenia, w tym nieostre widzenie. Szczególnie w początkowym okresie terapii oraz po zmianie dawki, pacjenci powinni być poinformowani o konieczności zachowania ostrożności i monitorowania objawów. Lekarz ma obowiązek edukować pacjenta, zalecając powstrzymanie się od prowadzenia pojazdów w przypadku wystąpienia wymienionych symptomów oraz dostosowywać terapię indywidualnie, uwzględniając współistniejące schorzenia, wiek, stan ogólny oraz potencjalne interakcje lekowe.
W praktyce klinicznej rekomenduje się, aby pacjenci przyjmujący dazatynib prowadzili dzienniczek objawów, co umożliwi identyfikację wzorców i ocenę nasilenia działań niepożądanych wpływających na zdolność prowadzenia pojazdów. Lekarz powinien regularnie monitorować stan pacjenta, dokumentować przekazane zalecenia oraz rozważać czasowe wstrzymanie się od prowadzenia pojazdów w przypadku nasilonych objawów. Takie podejście zapewnia holistyczną opiekę, łącząc skuteczność leczenia z bezpieczeństwem pacjenta i innych uczestników ruchu drogowego, co jest szczególnie istotne u osób aktywnych zawodowo i regularnie korzystających z transportu mechanicznego.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Dazatynib – Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
adaptacja lekowa, Daruph, Dasatinib Krka, Dasatinib Sandoz, Dasatinib Stada, Dasatinib SUN, Dasatinib Viatris, Dasatinib Zentiva, dazatynib, działanie niepożądane, funkcja poznawcza, interakcja lekowa, monitorowanie działań niepożądanych, nasilenie objawów, nieostre widzenie, objaw neurologiczny, profil działań niepożądanych, schemat dawkowania, substancja aktywna, zaburzenie koordynacji, zaburzenie równowagi, zaburzenie widzenia, zawroty głowy, zmiana dawkowania -
Wskazania do stosowania
Dazatynib jest inhibitorem kinazy tyrozynowej BCR-ABL, stosowanym w leczeniu nowotworów hematologicznych związanych z chromosomem Philadelphia (Ph+), w tym przewlekłej białaczki szpikowej (CML) oraz ostrej białaczki limfoblastycznej (ALL). Dostępny w dawkach od 16 mg do 140 mg w formie tabletek powlekanych, dazatynib jest wskazany jako terapia pierwszego rzutu u dorosłych i dzieci z nowo rozpoznaną CML Ph+ w fazie przewlekłej (CP). Ponadto, jest stosowany w przypadku oporności lub nietolerancji na wcześniejsze leczenie, w tym terapię imatynibem, zarówno w fazie przewlekłej, akceleracji, jak i przełomu blastycznego CML oraz u pacjentów z ALL Ph+ i limfoblastyczną postacią przełomu blastycznego CML. W populacji pediatrycznej dazatynib jest również stosowany w skojarzeniu z chemioterapią u dzieci z nowo rozpoznaną ALL Ph+.
Mechanizm działania dazatynibu różni się od imatynibu, co pozwala na skuteczne leczenie pacjentów z mutacjami domeny kinazowej BCR-ABL opornymi na imatynib. Lek ten stanowi ważną opcję terapeutyczną w przypadku oporności lub nietolerancji wcześniejszej terapii, oferując alternatywny profil toksyczności, który wymaga jednak uważnego monitorowania. W praktyce klinicznej zastosowanie dazatynibu powinno być poprzedzone szczegółową oceną stanu pacjenta, przebiegu choroby oraz wcześniejszych terapii, a także systematycznym monitorowaniem odpowiedzi na leczenie i działań niepożądanych. Dazatynib jest istotnym elementem terapii nowotworów hematologicznych Ph+ zarówno u dorosłych, jak i u dzieci, rozszerzając możliwości leczenia i poprawiając rokowania w tej grupie pacjentów.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Dazatynib – Wskazania do stosowania
ALL Ph+, białko docelowe, chromosom Philadelphia, CML Ph+, działanie niepożądane, faza akceleracji, faza przewlekła, imatynib, inhibitor kinazy tyrozynowej, limfoblastyczna postać przełomu blastycznego, nowotwór mieloproliferacyjny, nowotwór układu krwiotwórczego, ostra białaczka limfoblastyczna, przełom blastyczny, przewlekła białaczka szpikowa, terapia skojarzona, toksyczność leku