Urimper
Kapsułki o przedłużonym uwalnianiu, twarde, 2 mg
Produkt leczniczy zawiera winian tolterodyny w postaci kapsułek o przedłużonym uwalnianiu, dostępnych w dawkach 2 mg i 4 mg. Substancja czynna pomaga w leczeniu objawów nadreaktywnego pęcherza moczowego, takich jak nagłe parcie na mocz, nietrzymanie moczu oraz częste oddawanie moczu. Kapsułki zawierają także laktozę jednowodną jako substancję pomocniczą. Lek stosuje się w celu złagodzenia dolegliwości związanych z nadreaktywnością pęcherza.
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje leku
- Profil bezpieczeństwa leku
- Przeciwwskazania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Skład i postać leku
- Specjalne ostrzeżenia
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania
-
Działania niepożądane
Tolterodyna, substancja czynna leku Urimper (kapsułki o przedłużonym uwalnianiu 2 mg i 4 mg), wykazuje działania niepożądane głównie wynikające z jej właściwości przeciwmuskarynowych. Najczęściej obserwowaną reakcją jest suchość w jamie ustnej, występująca u 23,4% pacjentów w porównaniu do 7,7% w grupie placebo. Inne działania obejmują objawy ze strony ośrodkowego układu nerwowego (nerwowość, zawroty głowy, senność, ból głowy, parestezje, zaburzenia pamięci, splątanie, omamy, dezorientacja), układu sercowo-naczyniowego (palpitacje, arytmie, tachykardia, niewydolność serca), przewodu pokarmowego (niestrawność, zaparcia, ból brzucha, wzdęcia, biegunka, refluks, wymioty) oraz układu moczowego (trudności w oddawaniu moczu, zatrzymanie moczu). Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów w podeszłym wieku oraz u osób przyjmujących inhibitory cholinoesterazy ze względu na ryzyko zaostrzenia objawów otępienia i wystąpienia splątania, dezorientacji i urojeń.
U pacjentów pediatrycznych odnotowano wyższy odsetek zakażeń układu moczowego (6,8% vs 3,6% placebo), biegunki (3,3% vs 0,9%) oraz zmian w zachowaniu (1,6% vs 0,4%). Reakcje alergiczne obejmują nadwrażliwość nieswoistą (niezbyt często) oraz rzekomoanafilaktyczne reakcje o nieznanej częstości, które mogą stanowić zagrożenie życia i wymagają natychmiastowej interwencji. Działania niepożądane ze strony skóry to obrzęk naczynioruchowy i suchość skóry. Zaleca się regularną ocenę kliniczną pacjentów leczonych tolterodyną oraz zgłaszanie wszystkich podejrzewanych działań niepożądanych do odpowiednich organów monitorujących bezpieczeństwo leków.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Działania niepożądane – Urimper 2 mg
akomodacja, arytmia, dezorientacja, działanie przeciwcholinergiczne, gruczoł ślinowy, inhibitor cholinoesterazy, mechanizm działania leku, nadwrażliwość nieswoista, niewydolność serca, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk obwodowy, otępienie, palpitacja, parestezja, preparat o przedłużonym uwalnianiu, przekaźnictwo cholinergiczne, reakcja rzekomoanafilaktyczna, receptor muskarynowy, refluks żołądkowo-jelitowy, splątanie, suchość jamy ustnej, tachykardia, tolterodyna, urojenie, właściwość przeciwmuskarynowa, zaburzenie pamięci, zaburzenie widzenia, zakażenie układu moczowego, zatrzymanie moczu, zawrót głowy pochodzenia błędnikowego -
Interakcje leku
Tolterodyna, substancja czynna produktu Urimper, wykazuje istotne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne, szczególnie z silnymi inhibitorami CYP3A4 (erytromycyna, klarytromycyna, ketokonazol, itrakonazol, inhibitory proteazy), które mogą zwiększać stężenie tolterodyny w surowicy, zwłaszcza u pacjentów z wolnym metabolizmem CYP2D6, co podnosi ryzyko toksyczności. Nie zaleca się jednoczesnego układowego stosowania tych leków. Tolterodyna nie wykazuje istotnych interakcji z fluoksetyną (inhibitor CYP2D6), warfaryną oraz doustnymi środkami antykoncepcyjnymi (etynyloestradiol/lewonorgestrel). Ponadto, tolterodyna nie jest inhibitorem izoenzymów CYP2D6, 2C19, 2C9, 3A4 ani 1A2, co minimalizuje ryzyko interakcji metabolicznych z lekami metabolizowanymi przez te enzymy.
Farmakodynamicznie, jednoczesne stosowanie tolterodyny z lekami o silnym działaniu przeciwmuskarynowym (atropina, hioscyna, ipratropium) może nasilać działania niepożądane, takie jak suchość w jamie ustnej, zaparcia czy zaburzenia widzenia, dlatego wymagana jest ostrożność i monitorowanie. Z kolei agonisty receptorów muskarynowych (pilokarpina, karbachol) mogą osłabiać skuteczność tolterodyny. Tolterodyna może również zmniejszać działanie prokinetyków (metoklopramid, cyzapryd), co jest istotne u pacjentów z zaburzeniami motoryki przewodu pokarmowego. Ze względu na potencjalne nasilenie działań niepożądanych (senność, zawroty głowy, suchość w jamie ustnej) zaleca się ostrożność przy jednoczesnym spożywaniu alkoholu. Monitorowanie terapii jest szczególnie ważne u osób starszych oraz pacjentów z niewydolnością wątroby lub nerek.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Interakcje leku – Urimper 2 mg
5-hydroksymetylotolterodyna, agonista receptora cholinergicznego, antybiotyk makrolidowy, atropina, cytochrom CYP2D6, cyzapryd, doustny środek antykoncepcyjny, dysfagia, działanie przeciwmuskarynowe, erytromycyna, etynyloestradiol, fluoksetyna, hioscyna, inhibitor cytochromu CYP3A4, inhibitor proteazy, ipratropium, itrakonazol, izoenzym cytochromu, karbachol, ketokonazol, klarytromycyna, lek prokinetyczny, lek przeciwgrzybiczny, metoklopramid, perystaltyka przewodu pokarmowego, pilokarpina, prokinetyk, senność, suchość w jamie ustnej, tolterodyna, Urimper, warfaryna, właściwości przeciwmuskarynowe, zaburzenia widzenia, zaparcia, zawroty głowy -
Profil bezpieczeństwa leku
Tolterodyna wymaga szczególnej ostrożności u kobiet karmiących ze względu na brak danych dotyczących przenikania leku do mleka matki, co skutkuje zaleceniem unikania stosowania w okresie laktacji. U pacjentów prowadzących pojazdy lub obsługujących maszyny należy uwzględnić potencjalne zaburzenia akomodacji oraz wydłużenie czasu reakcji, co może wpływać na bezpieczeństwo tych czynności. W dokumentacji brak jest informacji o interakcjach tolterodyny z alkoholem, co wymaga indywidualnej oceny ryzyka.
W populacji seniorów dawka tolterodyny wynosi standardowo 4 mg raz na dobę, pod warunkiem braku istotnych zaburzeń czynności nerek lub wątroby. U pacjentów z ciężkim upośledzeniem funkcji nerek (GFR ≤30 ml/min) oraz u osób z chorobami wątroby zaleca się redukcję dawki do 2 mg raz na dobę oraz zachowanie szczególnej ostrożności podczas terapii. Brak dodatkowych ostrzeżeń dla osób starszych wskazuje na możliwość stosowania leku w tej grupie przy odpowiednim monitorowaniu funkcji narządów.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Profil bezpieczeństwa leku – Urimper 2 mg
-
Przeciwwskazania
Lek Urimper zawiera winian tolterodyny w dawkach 2 mg i 4 mg w formie kapsułek o przedłużonym uwalnianiu, zawierających odpowiednio 1,37 mg i 2,74 mg substancji czynnej. Stosowanie preparatu jest bezwzględnie przeciwwskazane u pacjentów z nadwrażliwością na tolterodynę lub substancje pomocnicze, w tym laktozę jednowodną (32,70–34,50 mg w kapsułkach 2 mg oraz 65,41–68,99 mg w kapsułkach 4 mg), zatrzymaniem moczu, jaskrą z wąskim kątem przesączania, miastenią, ciężkim wrzodziejącym zapaleniem jelita grubego oraz toksycznym rozszerzeniem okrężnicy. Działanie antycholinergiczne tolterodyny może nasilać objawy tych schorzeń, prowadząc do poważnych powikłań, takich jak zaostrzenie jaskry, retencja moczu, przełom miasteniczny czy ryzyko perforacji jelita.
Przed rozpoczęciem terapii należy dokładnie wykluczyć przeciwwskazania poprzez szczegółowy wywiad okulistyczny, neurologiczny, urologiczny, gastroenterologiczny oraz alergologiczny. W przypadku wystąpienia reakcji nadwrażliwości, takich jak wysypka, świąd, obrzęk naczynioruchowy czy wstrząs anafilaktyczny, konieczne jest natychmiastowe przerwanie leczenia i wdrożenie odpowiedniej terapii objawowej. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z nietolerancją laktozy ze względu na zawartość laktozy jednowodnej w kapsułkach Urimper.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Przeciwwskazania – Urimper 2 mg
choroba autoimmunologiczna, ciśnienie śródgałkowe, ciśnienie wewnątrzgałkowe, jaskra z wąskim kątem przesączania, kapsułka o przedłużonym uwalnianiu, laktoza jednowodna, lek antycholinergiczny, miastenia, nadwrażliwość na tolterodynę, nietolerancja laktozy, objawy zapalne, obrzęk naczynioruchowy, osłabienie mięśniowe, ostry atak jaskry, perforacja jelita, perystaltyka jelit, posocznica, przełom miasteniczny, reakcja alergiczna, świąd, toksyczne rozszerzenie okrężnicy, uropatia zaporowa, uszkodzenie nerek, uszkodzenie nerwu wzrokowego, winian tolterodyny, wrzodziejące zapalenie jelita grubego, wstrząs anafilaktyczny, wstrząs septyczny, wysypka skórna, zatrzymanie moczu -
Przedawkowanie
Przedawkowanie winianu tolterodyny, szczególnie w dawce pojedynczej do 12,8 mg (postać o natychmiastowym uwalnianiu), wiąże się z ryzykiem wystąpienia ciężkich działań niepożądanych, takich jak zaburzenia akomodacji, zatrzymanie moczu, tachykardia oraz objawy ośrodkowego działania przeciwcholinergicznego (omamy, znaczne pobudzenie). Wydłużenie odstępu QT obserwowano po stosowaniu dawki dobowej 8 mg przez 4 dni, co stanowi dwukrotność zalecanej dawki natychmiastowo uwalnianej i trzykrotność ekspozycji postaci o przedłużonym uwalnianiu. Objawy przedawkowania obejmują również drgawki, niewydolność oddechową wymagającą wentylacji mechanicznej, rozszerzenie źrenic oraz zatrzymanie moczu, jednak dla większości z nich nie określono precyzyjnej dawki progowej w dostępnych danych klinicznych.
Leczenie przedawkowania tolterodyny powinno być kompleksowe i obejmować płukanie żołądka oraz podanie węgla aktywowanego w celu eliminacji leku z przewodu pokarmowego. W przypadku ciężkich objawów przeciwcholinergicznych wskazane jest zastosowanie fizostygminy jako inhibitora acetylocholinesterazy. Drgawki i pobudzenie psychoruchowe wymagają podania benzodiazepin, a niewydolność oddechowa – intubacji i wentylacji mechanicznej. Tachykardię leczy się beta-adrenolitykami, a zatrzymanie moczu wymaga cewnikowania pęcherza. Rozszerzenie źrenic można łagodzić kroplami pilokarpiny i ograniczeniem ekspozycji na światło. Ze względu na ryzyko wydłużenia odstępu QT konieczne jest monitorowanie EKG, kontrola elektrolitów oraz stosowanie leków przeciwarytmicznych w razie potrzeby. Preparat Urimper zawiera winian tolterodyny w dawkach 2 mg (odpowiadającej 1,37 mg tolterodyny) oraz 4 mg (2,74 mg tolterodyny) w postaci kapsułek o przedłużonym uwalnianiu.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Przedawkowanie – Urimper 2 mg
benzodiazepina, beta-adrenolityk, cewnikowanie pęcherza moczowego, drgawka, działanie przeciwcholinergiczne, fizostygmina, inhibitor acetylocholinesterazy, kapsułka o przedłużonym uwalnianiu, lek przeciwarytmiczny, mydriaza, niewydolność oddechowa, oddech kontrolowany, omam, ośrodkowe działanie przeciwcholinergiczne, pilokarpina, płukanie żołądka, postać o natychmiastowym uwalnianiu, rozszerzenie źrenic, tachykardia, węgiel aktywowany, winian tolterodyny, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie akomodacji, zaburzenie oddawania moczu, zatrzymanie moczu -
Specjalne ostrzeżenia
Tolterodyna, substancja czynna Urimperu, wymaga szczególnej ostrożności u pacjentów z przeszkodą podpęcherzową, zaburzeniami drożności przewodu pokarmowego (np. zwężenie odźwiernika), niewydolnością nerek i wątroby, neuropatią układu wegetatywnego, przepukliną rozworu przełykowego oraz zaburzeniami motoryki przewodu pokarmowego. Dawkowanie może wymagać modyfikacji w przypadku dysfunkcji nerek i wątroby. Badania kliniczne wykazały, że podawanie tolterodyny w dawkach terapeutycznych (4 mg) i ponadterapeutycznych (8 mg) może prowadzić do wydłużenia odstępu QT w EKG, co wymaga uwagi szczególnie u pacjentów z wrodzonym lub nabytym wydłużeniem QT, zaburzeniami elektrolitowymi (hipokaliemia, hipomagnezemia, hipokalcemia), bradykardią oraz ciężkimi chorobami serca (kardiomiopatia, niedokrwienie, arytmia, zastoinowa niewydolność). Należy unikać jednoczesnego stosowania tolterodyny z silnymi inhibitorami CYP3A4 ze względu na ryzyko znacznego wzrostu stężenia leku i nasilenia działań niepożądanych, w tym wydłużenia QT.
Przed rozpoczęciem terapii tolterodyną w przypadku nagłego parcia na mocz i nietrzymania moczu z powodu parć naglących konieczne jest wykluczenie organicznych przyczyn tych objawów poprzez odpowiednią diagnostykę. Produkt Urimper zawiera laktozę jednowodną: kapsułki 2 mg zawierają 32,70–34,50 mg laktozy, a kapsułki 4 mg – 65,41–68,99 mg. Pacjenci z dziedziczną nietolerancją galaktozy, niedoborem laktazy typu Lapp lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy powinni być o tym poinformowani przed rozpoczęciem leczenia. Wskazane jest monitorowanie pacjentów pod kątem działań niepożądanych związanych z działaniem antycholinergicznym tolterodyny oraz potencjalnych interakcji farmakokinetycznych.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Specjalne ostrzeżenia – Urimper
arytmia, bradykardia, choroba wątroby, działanie antycholinergiczne, hipokalcemia, hipokaliemia, hipomagnezemia, inhibitor CYP3A4, kardiomiopatia, lek przeciwarytmiczny, neuropatia układu wegetatywnego, niedobór laktazy, niedokrwienie mięśnia sercowego, nietolerancja galaktozy, nietrzymanie moczu, przepuklina rozworu przełykowego, przeszkoda podpęcherzowa, tolterodyna, wydłużenie odstępu QT, zaburzenia drożności przewodu pokarmowego, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie elektrolitowe, zaburzenie motoryki przewodu pokarmowego, zastoinowa niewydolność serca, zatrzymanie moczu, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy, zwężenie odźwiernika -
Właściwości farmakodynamiczne
Tolterodyna, substancja czynna leku Urimper, jest antagonistą kompetycyjnym receptorów muskarynowych o selektywnym działaniu na mięsień wypieracz pęcherza moczowego, co skutkuje hamowaniem niekontrolowanych skurczów i zmniejszeniem objawów nadreaktywności pęcherza. Lek wykazuje większą selektywność względem pęcherza niż gruczołów ślinowych, co ogranicza działania niepożądane, takie jak suchość w jamie ustnej. Efekt terapeutyczny jest wynikiem działania zarówno tolterodyny, jak i jej aktywnego metabolitu – pochodnej 5-hydroksymetylowej, szczególnie istotnego u pacjentów z nasilonym metabolizmem. Preparat w postaci kapsułek o przedłużonym uwalnianiu (2 mg lub 4 mg) zapewnia stabilne stężenie substancji czynnej i umożliwia dawkowanie raz na dobę, co sprzyja przestrzeganiu terapii.
W badaniach klinicznych III fazy, trwających 12 tygodni, tolterodyna w dawce 4 mg raz na dobę wykazała istotne klinicznie zmniejszenie liczby epizodów nietrzymania moczu (pierwszorzędowy punkt końcowy), a także redukcję częstości mikcji w ciągu 24 godzin oraz zwiększenie średniej objętości wydalanego moczu na jedną mikcję (punkty drugorzędowe). Ocena efektów terapeutycznych opierała się na analizie statystycznej metodą najmniejszych kwadratów z 95% przedziałem ufności, co potwierdziło wiarygodność wyników. Szybkość działania leku, widoczna już po 4 tygodniach, oraz korzystny profil bezpieczeństwa czynią tolterodynę efektywnym wyborem w leczeniu zaburzeń funkcji pęcherza moczowego, zwłaszcza u pacjentów z różnym nasileniem metabolizmu leku.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Właściwości farmakodynamiczne – Urimper 2 mg
antagonista receptorów muskarynowych, częstość oddawania moczu, gruczoł ślinowy, kapsułki o przedłużonym uwalnianiu, mięsień wypieracz pęcherza moczowego, mikcja, nadreaktywność pęcherza, nietrzymanie moczu, objętość wydalanego moczu, pochodna 5-hydroksymetylowa, przedłużone uwalnianie, selektywność tkankowa, stężenie terapeutyczne substancji czynnej, suchość jamy ustnej, tolterodyna, zaburzenie funkcji pęcherza moczowego -
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Lek Urimper zawierający winian tolterodyny w dawkach 2 mg (1,37 mg tolterodyny) oraz 4 mg (2,74 mg tolterodyny) nie posiada wystarczających danych klinicznych potwierdzających bezpieczeństwo stosowania u kobiet w ciąży. Badania przedkliniczne na zwierzętach wykazały toksyczny wpływ na układ rozrodczy, co sugeruje potencjalne ryzyko, choć brak jest jednoznacznych dowodów u ludzi. Z tego względu stosowanie tolterodyny w okresie ciąży nie jest zalecane, a lekarz powinien rozważyć alternatywne metody leczenia zaburzeń układu moczowego u kobiet ciężarnych. Ponadto, lek zawiera laktozę jednowodną w ilości 32,70–34,50 mg (kapsułka 2 mg) oraz 65,41–68,99 mg (kapsułka 4 mg), co należy uwzględnić u pacjentek z nietolerancją laktozy.
W okresie laktacji brak jest danych dotyczących przenikania tolterodyny do mleka kobiecego, co powoduje, że stosowanie Urimperu u kobiet karmiących piersią jest niewskazane ze względu na potencjalne ryzyko dla dziecka. W przypadku konieczności terapii u karmiących, należy rozważyć przerwanie karmienia lub zastosowanie bezpieczniejszych alternatyw. Co do wpływu leku na płodność, nie ma dostępnych danych klinicznych potwierdzających jego wpływ na zdolność rozrodczą u kobiet i mężczyzn. U pacjentek w wieku rozrodczym zaleca się stosowanie skutecznej antykoncepcji podczas terapii, wykluczenie ciąży przed rozpoczęciem leczenia oraz natychmiastowy kontakt z lekarzem w przypadku podejrzenia ciąży. W przypadku planowania ciąży wskazane jest rozważenie innych metod leczenia.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Urimper 2 mg
-
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
Preparat Urimper zawierający winian tolterodyny w dawkach 2 mg (1,37 mg tolterodyny) oraz 4 mg (2,74 mg tolterodyny) w postaci kapsułek o przedłużonym uwalnianiu może powodować istotne działania niepożądane wpływające na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn. Do najważniejszych należą zaburzenia akomodacji, które mogą skutkować pogorszeniem ostrości widzenia, trudnościami w dostosowaniu wzroku do zmieniających się warunków oraz zaburzoną oceną odległości, a także wydłużenie czasu reakcji, co zwiększa ryzyko wypadków drogowych. W związku z tym lekarz ma obowiązek poinformować pacjenta o tych potencjalnych zagrożeniach oraz udokumentować przekazanie tej informacji w dokumentacji medycznej.
Indywidualizacja zaleceń terapeutycznych powinna uwzględniać dawkę leku, indywidualną wrażliwość pacjenta, współistniejące schorzenia oraz możliwe interakcje farmakologiczne. Szczególną ostrożność należy zachować zwłaszcza w początkowym okresie leczenia, a w razie wystąpienia działań niepożądanych rozważyć czasowe powstrzymanie się od prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn. Rzetelna edukacja pacjenta oraz świadome podejście do ryzyka związanego z tolterodyną są kluczowe dla zapewnienia bezpieczeństwa zarówno pacjenta, jak i innych uczestników ruchu drogowego, a także dla minimalizacji potencjalnych konsekwencji prawnych dla lekarza. Informowanie o wpływie leku na zdolność prowadzenia pojazdów powinno być integralnym elementem procesu terapeutycznego.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Urimper 2 mg
charakterystyka produktu leczniczego, czas reakcji, dokumentacja medyczna, działanie niepożądane, interakcja lekowa, kapsułka o przedłużonym uwalnianiu, okres leczenia, ostrość widzenia, preparat farmaceutyczny, proces terapeutyczny, substancja czynna, tolterodyna, Urimper, winian tolterodyny, zaburzenie akomodacji -
Wskazania do stosowania
Lek Urimper, zawierający winian tolterodyny w dawkach 2 mg i 4 mg w postaci kapsułek o przedłużonym uwalnianiu, jest wskazany do leczenia objawowego nadreaktywnego pęcherza moczowego. Substancja czynna, należąca do grupy leków antymuskarynowych, działa na pęcherz moczowy, łagodząc objawy takie jak naglące nietrzymanie moczu, częstomocz oraz parcia naglące. Kapsułki 2 mg zawierają 1,37 mg czystej tolterodyny oraz 32,70–34,50 mg laktozy jednowodnej, natomiast kapsułki 4 mg zawierają 2,74 mg czystej tolterodyny i 65,41–68,99 mg laktozy jednowodnej. Formuła o przedłużonym uwalnianiu umożliwia utrzymanie stabilnego stężenia terapeutycznego substancji czynnej przez dłuższy czas po podaniu.
Stosowanie Urimpera powinno być rozważane po dokładnej diagnostyce nadreaktywnego pęcherza moczowego, wykluczeniu innych przyczyn objawów, takich jak infekcje dróg moczowych czy nowotwory, oraz jako element kompleksowej terapii obejmującej modyfikacje stylu życia i rehabilitację mięśni dna miednicy. Lek jest szczególnie rekomendowany u pacjentów, u których objawy znacząco obniżają jakość życia i funkcjonowanie codzienne. Należy również uwzględnić obecność laktozy w preparacie, co jest istotne u pacjentów z nietolerancją laktozy.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Wskazania do stosowania – Urimper 2 mg
częstomocz, infekcja dróg moczowych, kapsułka o przedłużonym uwalnianiu, laktoza jednowodna, lek antymuskarynowy, nadreaktywny pęcherz moczowy, naglące nietrzymanie moczu, naglące oddawanie moczu, nietolerancja laktozy, parcie naglące, rehabilitacja mięśni dna miednicy, stężenie terapeutyczne leku, winian tolterodyny