nadreaktywny pęcherz moczowy
Wskazanie

Nadreaktywny pęcherz moczowy (OAB – Overactive Bladder) to zespół objawów obejmujący parcie naglące, częstomocz, nokturię oraz możliwe nietrzymanie moczu. Występuje u około 16-17% dorosłej populacji, częściej dotykając kobiety. Nadreaktywność pęcherza pojawia się, gdy mięsień wypieracz kurczy się mimowolnie podczas napełniania pęcherza, wywołując nagłe, trudne do opanowania parcie na mocz.

W diagnostyce nadreaktywnego pęcherza moczowego kluczowe jest wykluczenie innych patologii, jak infekcje dróg moczowych, nowotwory, kamienie moczowe czy choroby neurologiczne. Diagnostyka obejmuje wywiad lekarski, dzienniczek mikcji, badanie ogólne moczu, USG układu moczowego, a w wybranych przypadkach badanie urodynamiczne.

Leczenie farmakologiczne obejmuje przede wszystkim leki antymuskarynowe (antycholinergiczne), które hamują skurcze wypieracza. Na polskim rynku dostępne są: Vesicare, Uroflow, Vesisol (solifenacyna), Ditropan, Driptane (oksybutynina), Detrusitol, Urimper (tolterodyna), Emselex (darifenacyna) oraz Toviaz (fezoterodyna). Alternatywą są leki z grupy β3-adrenomimetyków, jak Betmiga (mirabegron), szczególnie u pacjentów nietolerujących antycholinergików.

Największe trudności w leczeniu nadreaktywnego pęcherza to działania niepożądane leków antymuskarynowych, takie jak suchość w ustach, zaparcia, zaburzenia widzenia czy senność, które często prowadzą do przerwania terapii. Wyzwaniem jest również leczenie pacjentów opornych na farmakoterapię. W takich przypadkach stosuje się metody inwazyjne, jak podawanie toksyny botulinowej do ściany pęcherza, neuromodulację nerwów krzyżowych czy operacje zwiększające pojemność pęcherza. Istotną rolę odgrywa również terapia behawioralna, w tym trening pęcherza i ćwiczenia mięśni dna miednicy, które powinny być elementem kompleksowego leczenia.

Lista leków z tym wskazaniem

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl