Cezarius
Roztwór doustny, 100 mg/ml
Produkt leczniczy zawiera 100 mg lewetyracetamu w 1 ml roztworu doustnego, wraz z maltitolem ciekłym i metylu parahydroksybenzoesanem jako substancjami pomocniczymi. Jest stosowany w leczeniu różnych typów napadów padaczkowych, zarówno jako monoterapia, jak i terapia wspomagająca. Wskazany dla dorosłych, młodzieży oraz dzieci od 1 miesiąca życia, w zależności od rodzaju napadów. Szczególnie pomocny w leczeniu napadów częściowych, mioklonicznych oraz toniczno-klonicznych u pacjentów z padaczką.
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje leku
- Profil bezpieczeństwa leku
- Przeciwwskazania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Skład i postać leku
- Specjalne ostrzeżenia
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania
-
Dawkowanie i sposób podawania
Lek Cezarius to roztwór doustny zawierający lewetyracetam w stężeniu 100 mg/ml, stosowany w leczeniu padaczki zarówno w monoterapii, jak i terapii wspomagającej. Dawkowanie jest indywidualizowane w zależności od wieku, masy ciała oraz funkcji nerek pacjenta. U dorosłych i młodzieży powyżej 16 lat dawka początkowa wynosi 250 mg dwa razy na dobę, zwiększana do 500 mg dwa razy na dobę po 2 tygodniach, z możliwością dalszego zwiększania do maksymalnie 1500 mg dwa razy na dobę. U młodzieży i dzieci o masie ciała poniżej 50 kg dawka początkowa to 10 mg/kg mc. dwa razy na dobę, z maksymalną dawką 30 mg/kg mc. dwa razy na dobę. U niemowląt (1-6 miesięcy) dawka początkowa wynosi 7 mg/kg mc. dwa razy na dobę, z możliwością zwiększenia do 21 mg/kg mc. dwa razy na dobę. Dawkę należy modyfikować stopniowo co 2 tygodnie, z uwzględnieniem tolerancji i odpowiedzi klinicznej.
Dawkowanie lewetyracetamu wymaga dostosowania u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek, określając klirens kreatyniny (CLkr) i dostosowując dawkę odpowiednio do stopnia niewydolności nerek. U dorosłych i młodzieży o masie ciała ≥50 kg dawki wahają się od 500 do 1500 mg dwa razy na dobę przy prawidłowej czynności nerek (CLkr >80 ml/min/1,73 m²) do 250-500 mg dwa razy na dobę przy ciężkim zaburzeniu (CLkr <30 ml/min/1,73 m²). U niemowląt i dzieci dawki są proporcjonalnie zmniejszane w zależności od stopnia niewydolności nerek, z dawkami podawanymi raz na dobę u pacjentów dializowanych. U pacjentów z ciężkim zaburzeniem czynności wątroby i klirensem kreatyniny <60 ml/min/1,73 m² zaleca się zmniejszenie dawki podtrzymującej o 50%. Lek można podawać z posiłkiem lub bez, a roztwór doustny jest szczególnie wskazany u dzieci poniżej 6 lat oraz pacjentów niemogących połykać tabletek. Stopniowe odstawianie leku powinno odbywać się z odpowiednim zmniejszaniem dawki co 2-4 tygodnie, zależnie od grupy wiekowej i masy ciała.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Dawkowanie i sposób podawania – Cezarius 100 mg/ml
ciężkie zaburzenie czynności wątroby, dawka maksymalna, dawka nasycająca, dawka początkowa, dawka podtrzymująca, dawka uzupełniająca, dializa, funkcja nerek, klirens kreatyniny, lewetyracetam, monoterapia, niemowlęta i dzieci, niewydolność nerek, odpowiedź kliniczna, padaczka, roztwór doustny, schyłkowa niewydolność nerek, stopniowe odstawianie, terapia wspomagająca, zaburzenie czynności wątroby, zaburzona czynność nerek, zakończenie leczenia -
Działania niepożądane
Lek Cezarius (lewetyracetam) w roztworze doustnym 100 mg/ml, stosowany w terapii padaczki, charakteryzuje się profilem bezpieczeństwa opartym na analizie 3416 pacjentów z badań klinicznych kontrolowanych placebo oraz danych po wprowadzeniu do obrotu. Najczęściej obserwowane działania niepożądane to zapalenie błony śluzowej nosa i gardła (≥1/10), senność, ból głowy, zmęczenie oraz zawroty głowy ośrodkowego pochodzenia. Działania niepożądane obejmują również zaburzenia hematologiczne (małopłytkowość, leukopenia, pancytopenia), reakcje nadwrażliwości (w tym zespół DRESS), zaburzenia psychiczne (depresja, agresja, lęk, bezsenność) oraz objawy neurologiczne (drgawki, ataksja, parestezje). Rzadko występują poważne powikłania, takie jak encefalopatia, zapalenie trzustki, niewydolność wątroby, rabdomioliza czy zespół Stevensa-Johnsona. Szczególną uwagę należy zwrócić na zwiększone ryzyko jadłowstrętu przy jednoczesnym stosowaniu topiramatu oraz częstsze występowanie rabdomiolizy u pacjentów japońskich.*
Profil bezpieczeństwa u dzieci i młodzieży jest zbliżony do dorosłych, jednak w grupie wiekowej 4-16 lat częściej obserwuje się wymioty (11,2%), pobudzenie (3,4%), wahania nastroju (2,1%), agresję (8,2%) oraz zaburzenia zachowania (5,6%). U niemowląt i dzieci poniżej 4 lat częstym działaniem niepożądanym jest drażliwość (11,7%) oraz zaburzenia koordynacji ruchowej (3,3%). Badania neuropsychologiczne nie wykazały istotnego wpływu lewetyracetamu na pamięć, jednak odnotowano pogorszenie zachowań agresywnych w krótkoterminowych ocenach, które nie potwierdziły się w długoterminowych obserwacjach. Zaleca się systematyczne monitorowanie i zgłaszanie działań niepożądanych do Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, co jest kluczowe dla zapewnienia bezpieczeństwa farmakoterapii lewetyracetamem. Kontakt do zgłoszeń: Aleje Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa, tel. +48 22 49 21 301, e-mail: [email protected].
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Działania niepożądane – Cezarius 100 mg/ml
agranulocytoza, anafilaksja, ataksja, choreoatetoza, dyskineza, encefalopatia, fosfokinaza kreatynowa, hiperkinezja, hiponatremia, jadłowstręt, leukopenia, lewetyracetam, małopłytkowość, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, neutropenia, niewydolność wątroby, obrzęk naczynioruchowy, ostre uszkodzenie nerek, padaczka, pancytopenia, parestezja, rabdomioliza, rumień wielopostaciowy, zaburzenia koordynacji ruchów, zaburzenia psychotyczne, zahamowanie czynności szpiku kostnego, zapalenie błony śluzowej nosa i gardła, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zawroty głowy pochodzenia ośrodkowego, zespół DRESS, zespół Stevensa-Johnsona -
Profil bezpieczeństwa leku
Lewetyracetam, stosowany w preparacie Cezarius, wymaga szczególnej ostrożności u wybranych grup pacjentów. U kobiet karmiących lek przenika do mleka, co stanowi przeciwwskazanie do karmienia piersią podczas terapii, chyba że korzyści przewyższają ryzyko. U seniorów oraz pacjentów z zaburzeniami czynności nerek konieczne jest indywidualne dostosowanie dawki, zwłaszcza u osób dializowanych lub z ciężkimi zaburzeniami nerek. W przypadku niewydolności wątroby o ciężkim stopniu, przy współistniejącej niewydolności nerek, zaleca się redukcję dawki podtrzymującej o 50%. Monitorowanie funkcji nerek jest kluczowe w trakcie leczenia.
Lewetyracetam może indukować objawy ze strony ośrodkowego układu nerwowego, takie jak senność, szczególnie na początku terapii lub podczas zwiększania dawki, co wymaga zachowania ostrożności podczas prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn. Brak jest danych dotyczących interakcji leku z alkoholem, co wskazuje na konieczność indywidualnej oceny ryzyka. Ogólnie, stosowanie lewetyracetamu wymaga ścisłego monitorowania i dostosowania terapii w zależności od stanu klinicznego pacjenta oraz funkcji narządów, aby minimalizować ryzyko działań niepożądanych.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Profil bezpieczeństwa leku – Cezarius 100 mg/ml
-
Przeciwwskazania
Lewetyracetam w postaci roztworu doustnego Cezarius o stężeniu 100 mg/ml jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną, związki pochodne pirolidonów oraz na substancje pomocnicze, w tym maltitol ciekły (300 mg/ml) i metylu parahydroksybenzoesan (E218, 2,5 mg/ml). Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko reakcji alergicznych, w tym anafilaktycznych, zwłaszcza u osób z potwierdzoną alergią na E218 lub wcześniejszymi reakcjami na lewetyracetam i pokrewne związki chemiczne. Weryfikacja przeciwwskazań jest kluczowa dla bezpieczeństwa terapii przeciwpadaczkowej.
W przypadku podejrzenia przeciwwskazań lub wątpliwości dotyczących reakcji krzyżowych, zaleca się rozważenie alternatywnych opcji terapeutycznych. Lek Cezarius występuje jako bezbarwny roztwór doustny, co powinno być uwzględnione podczas kontroli wydania leku. Dokładna ocena historii alergicznej pacjenta oraz znajomość składu preparatu są niezbędne do minimalizacji ryzyka działań niepożądanych i zapewnienia skuteczności leczenia.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Przeciwwskazania – Cezarius 100 mg/ml
-
Przedawkowanie
Przedawkowanie lewetyracetamu, substancji czynnej leku CEZARIUS 100 mg/ml roztwór doustny, może prowadzić do poważnych zaburzeń ośrodkowego układu nerwowego oraz układu oddechowego. Objawy kliniczne obejmują senność (od łagodnej do ciężkiej), pobudzenie i agresywność (od umiarkowanej do ciężkiej), zmniejszenie stanu świadomości, depresję oddechową (ciężką, zagrażającą życiu) oraz śpiączkę (najcięższa, bezpośrednio zagrażająca życiu). W przypadku przedawkowania nie istnieje swoiste antidotum, dlatego konieczne jest szybkie wdrożenie leczenia objawowego oraz eliminacji niewchłoniętego leku z przewodu pokarmowego.
Postępowanie w ostrym przedawkowaniu obejmuje płukanie żołądka (do 1-2 godzin od spożycia), wywołanie wymiotów (z zachowaniem ostrożności) oraz hemodializę, która usuwa 60% lewetyracetamu i 74% jego głównego metabolitu. Kluczowe jest monitorowanie i podtrzymywanie funkcji życiowych, zapewnienie drożności dróg oddechowych, a w przypadku depresji oddechowej – wspomaganie oddychania lub wentylacja mechaniczna. Dodatkowo, w sytuacji pobudzenia lub agresywności, rozważa się podanie leków sedatywnych. Szybka i kompleksowa interwencja jest niezbędna ze względu na ryzyko ciężkich powikłań, w tym śpiączki i zagrożenia życia.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Przedawkowanie – Cezarius 100 mg/ml
agresywność, depresja oddechowa, hemodializa, leczenie objawowe, lek sedatywny, ośrodkowy układ nerwowy, płukanie żołądka, pobudzenie, pozaustrojowe oczyszczanie krwi, przedawkowanie lewetyracetamu, roztwór doustny, senność, śpiączka, swoista odtrutka, układ oddechowy, wentylacja mechaniczna, wywołanie wymiotów, zmniejszenie stanu świadomości -
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Lewetyracetam, substancja czynna preparatu Cezarius 100 mg/ml roztwór doustny, wykazuje w badaniach przedklinicznych korzystny profil bezpieczeństwa, bez istotnego ryzyka toksycznego dla ludzi. U gryzoni zaobserwowano adaptacyjne zmiany w wątrobie, takie jak zwiększenie masy wątroby, przerost środkowej części zrazika, nacieczenie tłuszczowe hepatocytów oraz podwyższenie aktywności enzymów wątrobowych, które nie wskazują na toksyczność. Badania reprodukcyjne u szczurów przy dawkach do 1800 mg/kg mc./dobę (6-krotność MRHD) nie wykazały negatywnego wpływu na płodność ani zdolności reprodukcyjne. W badaniach rozwoju zarodkowo-płodowego u szczurów dawka NOAEL wynosiła 3600 mg/kg mc./dobę dla samic (12-krotność MRHD) i 1200 mg/kg mc./dobę dla płodów, przy czym najwyższa dawka wiązała się jedynie z marginalnym zmniejszeniem masy płodu i nieznacznym wzrostem nieprawidłowości szkieletowych, bez wpływu na śmiertelność zarodków.
U królików dawka toksyczna dla ciężarnych samic wyniosła 1800 mg/kg mc./dobę, powodując zmniejszenie masy ciała płodów oraz zwiększoną częstość wad układu krążenia i szkieletu, a dawka NOAEL została określona na poziomie <200 mg/kg mc./dobę dla samic i 200 mg/kg mc./dobę dla płodów (odpowiednik MRHD). Badania rozwoju około- i poporodowego u szczurów wykazały brak negatywnego wpływu na przeżywalność, wzrost i rozwój potomstwa przy dawkach do 1800 mg/kg mc./dobę (6-krotność MRHD). Ponadto, badania na młodych szczurach i psach przy dawkach do 1800 mg/kg mc./dobę (6-17-krotności MRHD) nie wykazały działań niepożądanych w zakresie rozwoju i dojrzewania, co potwierdza bezpieczeństwo stosowania lewetyracetamu w populacji pediatrycznej.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Cezarius 100 mg/ml
badanie pediatryczne, badanie przedkliniczne, dawka NOAEL, enzym wątrobowy, genotoksyczność, lewetyracetam, maksymalna zalecana dawka, nacieczenie tłuszczowe hepatocytów, nieprawidłowość szkieletowa, nieprawidłowość układu krążenia, potencjał rakotwórczy, przerost zrazika wątrobowego, reakcja adaptacyjna, roztwór doustny, rozwój okołoporodowy, rozwój potomstwa, rozwój zarodkowo-płodowy, toksyczność ciążowa -
Skład i postać leku
CEZARIUS to roztwór doustny zawierający lewetyracetam w stężeniu 100 mg/ml, stosowany jako lek przeciwpadaczkowy. Preparat ma postać bezbarwnego płynu i jest dostępny w butelkach o pojemności 300 ml, wyposażonych w strzykawkę dozującą umożliwiającą precyzyjne podanie dawki. Oprócz substancji czynnej, roztwór zawiera substancje pomocnicze o potencjalnym znaczeniu klinicznym, takie jak maltitol ciekły (300 mg/ml), metylu parahydroksybenzoesan (2,5 mg/ml), a także regulatory pH (sodu cytrynian, kwas cytrynowy), konserwanty, substancje słodzące i aromatyzujące. Produkt zawiera glikol propylenowy (E1520) i jest pakowany w butelki ze szkła oranżowego z zabezpieczeniem przed dziećmi.
Okres ważności CEZARIUS wynosi 3 lata w nieotwartym opakowaniu, natomiast po pierwszym otwarciu butelki lek można stosować przez 4 miesiące. Produkt należy przechowywać w oryginalnym opakowaniu, chroniącym przed światłem. Nie stwierdzono niezgodności farmaceutycznych wpływających na sposób podawania lub przechowywania. Niewykorzystane resztki leku powinny być usuwane zgodnie z lokalnymi przepisami. Zawartość substancji pomocniczych oraz forma podania umożliwiają wygodne i precyzyjne dawkowanie leku u pacjentów wymagających terapii lewetyracetamem.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Skład i postać leku – Cezarius 100 mg/ml
acesulfam potasowy, aromat malinowy, glicerol, glikol propylenowy, kwas cytrynowy, lewetyracetam, maltitol ciekły, metylu parahydroksybenzoesan, produkt leczniczy, roztwór doustny, sodu cytrynian, strzykawka dozująca, substancja czynna, substancja przeciwpadaczkowa, substancje pomocnicze, woda oczyszczona -
Specjalne ostrzeżenia
Lek Cezarius, zawierający lewetyracetam w stężeniu 100 mg/ml w postaci roztworu doustnego, wymaga szczególnej ostrożności u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek i wątroby, gdzie konieczna jest modyfikacja dawkowania oraz monitorowanie funkcji nerek. W bardzo rzadkich przypadkach obserwowano ostre uszkodzenie nerek, które może wystąpić od kilku dni do kilku miesięcy po rozpoczęciu terapii. Ponadto, stosowanie lewetyracetamu może prowadzić do rzadkich zaburzeń hematologicznych, takich jak neutropenia, agranulocytoza, leukopenia, małopłytkowość i pancytopenia, szczególnie na początku leczenia, co wymaga regularnej kontroli morfologii krwi u pacjentów osłabionych, z gorączką, nawracającymi infekcjami lub zaburzeniami krzepnięcia. W terapii należy również uwzględnić ryzyko wystąpienia myśli i zachowań samobójczych, co wymaga systematycznego monitorowania stanu psychicznego pacjentów oraz edukacji ich i opiekunów o konieczności szybkiego zgłaszania objawów depresji i myśli samobójczych.
U dzieci stosowanie lewetyracetamu nie wykazuje negatywnego wpływu na wzrost i dojrzewanie, jednak długoterminowe skutki terapii w zakresie funkcji poznawczych, endokrynologicznych, dojrzewania płciowego oraz płodności pozostają nieznane. Lek zawiera substancje pomocnicze, takie jak metylu parahydroksybenzoesan (E218) w ilości 2,5 mg/ml, mogący wywoływać reakcje alergiczne u osób nadwrażliwych, oraz maltitol ciekły (E965) w stężeniu 300 mg/ml, który jest przeciwwskazany u pacjentów z dziedziczną nietolerancją fruktozy i może powodować zaburzenia żołądkowo-jelitowe. W związku z tym przed zastosowaniem leku należy dokładnie przeanalizować wywiad alergiczny i metaboliczny pacjenta, a także prowadzić odpowiedni monitoring kliniczny i laboratoryjny w trakcie terapii.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Specjalne ostrzeżenia – Cezarius
agranulocytoza, ciężkie zaburzenie czynności wątroby, depresja, dyskrazja krwi, dziedziczna nietolerancja fruktozy, lek przeciwpadaczkowy, leukopenia, lewetyracetam, małopłytkowość, metylu parahydroksybenzoesan, morfologia krwi, myśli samobójcze, neutropenia, ostre uszkodzenie nerek, pancytopenia, reakcja alergiczna, roztwór doustny, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie krzepnięcia krwi, zmniejszenie elementów morfotycznych krwi -
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Lewetyracetam, stosowany w leczeniu przeciwpadaczkowym, wymaga szczególnej uwagi u kobiet w wieku rozrodczym, ciężarnych oraz karmiących piersią. Dane farmakoepidemiologiczne z rejestrów ciąż obejmujące ponad 1000 kobiet stosujących lewetyracetam w monoterapii w pierwszym trymestrze nie wykazują jednoznacznie zwiększonego ryzyka poważnych wad wrodzonych, choć potencjalne działanie teratogenne nie jest całkowicie wykluczone. Terapia skojarzona zwiększa ryzyko wad wrodzonych, dlatego preferowana jest monoterapia, jeśli jest to możliwe klinicznie. W ciąży obserwuje się istotne zmniejszenie stężenia leku w osoczu, szczególnie w trzecim trymestrze, gdzie może spaść do 60% wartości wyjściowej, co wymaga ścisłego monitorowania i dostosowania dawki, aby uniknąć zaostrzenia choroby podstawowej. Nagłe przerwanie leczenia jest niewskazane ze względu na ryzyko powikłań dla matki i płodu.
Lewetyracetam przenika do mleka kobiecego, co stanowi przeciwwskazanie do karmienia piersią podczas terapii, choć w wyjątkowych sytuacjach decyzja o kontynuacji leczenia powinna uwzględniać bilans korzyści i ryzyka dla niemowlęcia. Dane dotyczące wpływu leku na płodność u ludzi są ograniczone, a badania przedkliniczne nie wykazały negatywnego wpływu na płodność. W praktyce klinicznej zaleca się, aby kobiety w wieku rozrodczym stosowały skuteczną antykoncepcję podczas leczenia lewetyracetamem, a pacjentki planujące ciążę rozważały zmianę terapii na monoterapię. Decyzje terapeutyczne powinny być indywidualizowane, uwzględniając stan kliniczny pacjentki, nasilenie choroby oraz potencjalne ryzyko związane z kontynuacją lub przerwaniem leczenia.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Cezarius 100 mg/ml
antykoncepcja, badanie przedkliniczne, choroba podstawowa, dane farmakoepidemiologiczne, działanie teratogenne, karmienie piersią, leczenie przeciwpadaczkowe, lewetyracetam, model zwierzęcy, monoterapia, parametr farmakokinetyczny, płodność, przenikanie leku do mleka, stężenie leku w osoczu, trzeci trymestr, wada wrodzona, zmiana fizjologiczna -
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
Lewetyracetam, substancja czynna w produkcie leczniczym Cezarius (100 mg/ml roztwór doustny), wykazuje niewielki lub umiarkowany wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Istotne jest, że reakcja na lek jest indywidualna, a szczególnie wrażliwi mogą być pacjenci na początku terapii oraz podczas zwiększania dawki, kiedy stężenie leku w organizmie rośnie. Do najczęstszych objawów wpływających na funkcje psychomotoryczne należą senność, zaburzenia koncentracji, spowolnienie psychoruchowe oraz zawroty głowy, które mogą obniżać czujność i czas reakcji.
Lekarz powinien szczegółowo poinformować pacjenta o konieczności zachowania ostrożności podczas prowadzenia pojazdów mechanicznych i obsługi maszyn, zwłaszcza tych potencjalnie niebezpiecznych, do czasu ustalenia indywidualnej reakcji na lek. Zaleca się powstrzymanie od wykonywania tych czynności w początkowym okresie leczenia oraz przy zwiększaniu dawki. Ponadto, obowiązkiem lekarza jest udokumentowanie w historii choroby przekazania tych informacji, co ma znaczenie zarówno medyczne, jak i prawne. Takie postępowanie minimalizuje ryzyko niepożądanych zdarzeń związanych z obniżoną sprawnością psychofizyczną pacjenta podczas terapii lewetyracetamem.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Cezarius 100 mg/ml
centralny układ nerwowy, Cezarius, charakterystyka produktu leczniczego, funkcja poznawcza, lek przeciwpadaczkowy, lewetyracetam, objaw niepożądany, roztwór doustny, senność, spowolnienie psychoruchowe, sprawność psychofizyczna, stężenie leku, substancja czynna, wrażliwość osobnicza, zaburzenie koncentracji, zawrót głowy, zdolność prowadzenia pojazdów -
Wskazania do stosowania
Lek Cezarius w postaci roztworu doustnego 100 mg/ml (lewetyracetam) jest wskazany do leczenia różnych typów napadów padaczkowych, zarówno w monoterapii, jak i terapii wspomagającej. Monoterapia dotyczy pacjentów dorosłych i młodzieży od 16 lat z nowo rozpoznaną padaczką częściową lub częściowo wtórnie uogólnioną. Terapia wspomagająca obejmuje szerokie spektrum pacjentów – od niemowląt od 1 miesiąca życia z napadami częściowymi, przez młodzież i dorosłych z napadami mioklonicznymi (od 12 lat) oraz toniczno-klonicznymi pierwotnie uogólnionymi (od 12 lat). Roztwór doustny ułatwia precyzyjne dawkowanie, szczególnie w pediatrii, oraz jest korzystny u pacjentów z dysfagią lub trudnościami w połykaniu tabletek.
Preparat zawiera 100 mg lewetyracetamu w 1 ml roztworu, a także substancje pomocnicze: maltitol ciekły (300 mg/ml) oraz metylu parahydroksybenzoesan (E218) w ilości 2,5 mg/ml, co wymaga uwagi u pacjentów z nietolerancjami. Roztwór cechuje się szybszym wchłanianiem niż tabletki, co może mieć znaczenie kliniczne. Wskazania do stosowania obejmują m.in. nowo rozpoznaną padaczkę częściową u osób powyżej 16 lat, młodzieńczą padaczkę miokloniczną oraz idiopatyczną padaczkę uogólnioną z napadami toniczno-klonicznymi u pacjentów od 12 lat. Postać roztworu jest szczególnie zalecana u dzieci, osób starszych oraz pacjentów z trudnościami w połykaniu, umożliwiając łatwe i precyzyjne dostosowanie dawki do masy ciała.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Wskazania do stosowania – Cezarius 100 mg/ml
dysfagia, idiopatyczna padaczka uogólniona, interakcja międzylekowa, lek przeciwpadaczkowy, lewetyracetam, maltitol, metylu parahydroksybenzoesan, młodzieńcza padaczka miokloniczna, monoterapia, napad częściowy, napad częściowy wtórnie uogólniony, napad miokloniczny, napad padaczkowy, napad toniczno-kloniczny, nowo rozpoznana padaczka, roztwór doustny, terapia wspomagająca