Atirabo
Tabletki powlekane, 60 mg
Produkt leczniczy zawiera substancję czynną tikagrelor w dawkach 60 mg lub 90 mg w postaci tabletek powlekanych. Stosowany jest w połączeniu z kwasem acetylosalicylowym w celu zapobiegania zdarzeniom sercowo-naczyniowym u dorosłych pacjentów. Wskazany jest szczególnie u osób z ostrym zespołem wieńcowym oraz po przebytym zawale mięśnia sercowego z wysokim ryzykiem kolejnych incydentów. Preparat pomaga zmniejszyć ryzyko powikłań sercowo-naczyniowych poprzez hamowanie agregacji płytek krwi.
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje leku
- Profil bezpieczeństwa leku
- Przeciwwskazania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Skład i postać leku
- Specjalne ostrzeżenia
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania
-
Dawkowanie i sposób podawania
Tikagrelor (Atirabo) stosowany jest w leczeniu ostrych zespołów wieńcowych (OZW) oraz w terapii przedłużonej u pacjentów z przebytym zawałem mięśnia sercowego i wysokim ryzykiem zdarzeń sercowo-naczyniowych. W OZW leczenie rozpoczyna się dawką nasycającą 180 mg (2 tabletki po 90 mg), następnie kontynuuje się dawką 90 mg dwa razy na dobę przez 12 miesięcy. W terapii przedłużonej po zawale dawka wynosi 60 mg dwa razy na dobę i może być stosowana do 2 lat po zawale lub w ciągu roku od zaprzestania poprzedniej terapii inhibitorem receptora ADP. W trakcie całej terapii konieczne jest jednoczesne podawanie kwasu acetylosalicylowego (ASA) w dawce 75-150 mg/dobę, o ile nie ma przeciwwskazań. Pierwszą dawkę tikagreloru należy podać 24 godziny po ostatniej dawce poprzedniego leku przeciwpłytkowego, a w przypadku pominięcia dawki pacjent powinien przyjąć jedynie kolejną zaplanowaną dawkę zgodnie z harmonogramem.
Dawkowanie tikagreloru nie wymaga modyfikacji u pacjentów w podeszłym wieku ani u osób z zaburzeniami czynności nerek. Lek jest przeciwwskazany u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby, a u pacjentów z umiarkowanymi zaburzeniami wątroby należy stosować go ostrożnie, bez konieczności zmiany dawki. Nie ustalono bezpieczeństwa i skuteczności stosowania tikagreloru u dzieci poniżej 18 roku życia. Lek podaje się doustnie, niezależnie od posiłku, a w przypadku trudności w połykaniu tabletki można rozgnieść i podać z wodą lub przez zgłębnik nosowo-żołądkowy. Długotrwałe stosowanie tikagreloru powyżej 3 lat jest ograniczone danymi klinicznymi, co należy uwzględnić przy planowaniu terapii.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Dawkowanie i sposób podawania – Atirabo 60 mg
ciężkie zaburzenia czynności wątroby, dawka nasycająca, dawka podtrzymująca, inhibitor receptorów ADP, kwas acetylosalicylowy, łagodne zaburzenia czynności wątroby, lek przeciwpłytkowy, niedokrwistość sierpowatokrwinkowa, ostry zespół wieńcowy, pacjent w podeszłym wieku, podanie doustne, schemat terapeutyczny, terapia przeciwpłytkowa, tikagrelor, umiarkowane zaburzenia czynności wątroby, zaburzenia czynności nerek, zawał mięśnia sercowego, zdarzenie sercowo-naczyniowe, zgłębnik nosowo-żołądkowy -
Działania niepożądane
Profil bezpieczeństwa tikagreloru, substancji czynnej leku Atirabo, został szczegółowo oceniony w dwóch dużych badaniach fazy 3 – PLATO i PEGASUS, obejmujących ponad 39 000 pacjentów. W badaniu PLATO odsetek przerwania terapii z powodu działań niepożądanych wyniósł 7,4% dla tikagreloru vs. 5,4% dla klopidogrelu, natomiast w PEGASUS przerwania terapii w grupie tikagreloru 60 mg + ASA sięgały 16,1% w porównaniu do 8,5% w monoterapii ASA. Najczęstszymi działaniami niepożądanymi były krwawienia (występujące u ≥1/10 pacjentów) oraz duszność, które wymagają szczególnej uwagi klinicznej. Krwawienia obejmują różne układy: oddechowy (krwioplucie, epistaxis), przewód pokarmowy (wymioty krwawe, smoliste stolce), OUN (krwotok śródczaszkowy), układ moczowy (krwiomocz) oraz skórę (wybroczyny, siniaki). Dodatkowo obserwowano często hiperurykemię, a rzadziej dną moczanową, reakcje nadwrażliwości, bradyarytmię, blok AV oraz niedociśnienie.
Działania niepożądane tikagreloru zostały sklasyfikowane według częstości występowania i obejmują szeroki zakres zaburzeń układów i narządów, zgodnie z klasyfikacją MedDRA. Oprócz krwawień i duszności, często występują zawroty głowy, omdlenia, bóle głowy, zaburzenia żołądkowo-jelitowe (krwotok, biegunka, nudności, zaparcia) oraz podwyższone stężenie kreatyniny we krwi. Wskazane jest zachowanie szczególnej ostrożności u pacjentów z podwyższonym ryzykiem krwawień, np. po urazach, zabiegach chirurgicznych, z zaburzeniami krzepnięcia, aktywną chorobą wrzodową lub stosujących leki przeciwzakrzepowe. W takich przypadkach konieczna jest dokładna ocena stosunku korzyści do ryzyka przed i w trakcie terapii tikagrelorem, aby minimalizować ryzyko poważnych powikłań krwotocznych i innych działań niepożądanych.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Działania niepożądane – Atirabo 60 mg
biegunka, blok przedsionkowo-komorowy, ból głowy, bradyarytmia, choroba wrzodowa, dna moczanowa, dnawe zapalenie stawów, duszność, hiperurykemia, klopidogrel, krwawienie, krwiomocz, krwioplucie, krwotok do oka, krwotok śródczaszkowy, krwotok z przewodu pokarmowego, krwotok zaotrzewnowy, niedociśnienie, niestrawność, nudności, obrzęk naczynioruchowy, omdlenie, podwyższony poziom kreatyniny, powikłanie krwotoczne, smolisty stolec, splątanie, świąd, tikagrelor, wybroczyna, wysypka, zaburzenie krzepnięcia krwi, zakrzepowa plamica małopłytkowa, zaparcie, zawroty głowy -
Interakcje leku
Tikagrelor jest substratem i łagodnym inhibitorem izoenzymu CYP3A4 oraz substratem i słabym inhibitorem glikoproteiny P (P-gp), co wpływa na jego interakcje farmakokinetyczne. Silne inhibitory CYP3A4 (np. ketokonazol) zwiększają ekspozycję na tikagrelor (Cmax 2,4×, AUC 7,3×) i jednocześnie obniżają stężenie jego aktywnego metabolitu, co jest przeciwwskazaniem do jednoczesnego stosowania. Umiarkowane inhibitory CYP3A4 (np. diltiazem) podnoszą Cmax tikagreloru o 69% i AUC 2,7-krotnie, co wymaga ostrożności. Silne induktory CYP3A (np. ryfampicyna) znacząco obniżają ekspozycję na tikagrelor (Cmax ↓73%, AUC ↓86%), co może zmniejszać skuteczność leku i jest niezalecane. Cyklosporyna zwiększa ekspozycję tikagreloru (Cmax 2,3×, AUC 2,8×), co wymaga monitorowania. Morfina i inne opioidy opóźniają i zmniejszają wchłanianie tikagreloru o 35%, co może wymagać rozważenia pozajelitowego inhibitora P2Y12 u pacjentów z ostrym zespołem wieńcowym (OZW). Interakcje z lekami hipolipemizującymi obejmują wzrost ekspozycji na symwastatynę (>40 mg) i lowastatynę (Cmax symwastatyny ↑81%, AUC ↑56%), co zwiększa ryzyko działań niepożądanych, natomiast wpływ na atorwastatynę jest umiarkowany (Cmax ↑23%, AUC ↑36%) i nieklinicznie istotny.
Tikagrelor zwiększa ekspozycję na digoksynę (Cmax ↑75%, AUC ↑28%), co wymaga monitorowania stężenia digoksyny ze względu na wąski indeks terapeutyczny. Może także wpływać na nerkowe wydalanie rozuwastatyny, zwiększając ryzyko rabdomiolizy i pogorszenia czynności nerek. Jednoczesne stosowanie tikagreloru z lekami wywołującymi bradykardię (beta-adrenolityki, diltiazem, werapamil, digoksyna) wymaga ostrożności ze względu na ryzyko bradykardii. Inhibitory SSRI mogą zwiększać ryzyko krwawień podczas terapii tikagrelorem. Spożycie dużych ilości soku grejpfrutowego (3×200 ml/dzień) podwaja ekspozycję na tikagrelor, jednak jest to prawdopodobnie klinicznie nieistotne. Alkohol może nasilać ryzyko krwawienia i wpływać na metabolizm tikagreloru, dlatego zaleca się ograniczenie jego spożycia. W badaniach klinicznych nie stwierdzono istotnych interakcji tikagreloru z ASA, heparyną, enoksaparyną, inhibitorami pompy protonowej, statynami, beta-adrenolitykami, ACEI czy antagonistami receptora angiotensyny, jednak ze względu na potencjalne interakcje farmakodynamiczne należy zachować ostrożność przy łączeniu tikagreloru z lekami zmieniającymi hemostazę.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Interakcje leku – Atirabo 60 mg
aktywowany czas krzepnięcia, alkaloid sporyszu, antagonista receptora angiotensyny, bradykardia, cyklosporyna, czas częściowej tromboplastyny po aktywacji, digoksyna, diltiazem, doustny środek antykoncepcyjny, etynyloestradiol, glikoproteina p, hemostaza, heparyna, heparyna drobnocząsteczkowa, induktor CYP3A, inhibitor agregacji płytek krwi, inhibitor CYP3A4, inhibitor GpIIb/IIIa, inhibitor konwertazy angiotensyny, inhibitor P2Y12, inhibitor pompy protonowej, izoenzym CYP3A4, ketokonazol, kwas acetylosalicylowy, lek przeciwkrzepliwy, motoryka żołądkowo-jelitowa, ostry zespół wieńcowy, paroksetyna, rabdomioliza, ryfampicyna, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, symwastatyna, umiarkowany inhibitor CYP3A4, warfaryna -
Profil bezpieczeństwa leku
Tikagrelor wymaga zachowania ostrożności u kobiet karmiących ze względu na przenikanie leku do mleka i potencjalne ryzyko dla noworodków oraz niemowląt, co może wymagać przerwania karmienia piersią lub zmiany terapii. U pacjentów prowadzących pojazdy należy uwzględnić możliwość wystąpienia zawrotów głowy i splątania, co może wpływać na zdolność do bezpiecznego prowadzenia. W przypadku stosowania u seniorów oraz pacjentów z zaburzeniami czynności nerek, w tym osób ≥75 lat, nie jest konieczne dostosowanie dawki, jednak zaleca się monitorowanie funkcji nerek, zwłaszcza przy umiarkowanych i ciężkich zaburzeniach. Brak jest danych dotyczących interakcji tikagreloru z alkoholem.
W odniesieniu do pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby, tikagrelor jest przeciwwskazany w ciężkich dysfunkcjach tego narządu. W umiarkowanych zaburzeniach wątroby zaleca się ostrożność, natomiast w łagodnych nie jest wymagane dostosowanie dawki. Podsumowując, stosowanie tikagreloru wymaga indywidualnej oceny ryzyka i korzyści, szczególnie u kobiet karmiących, osób z zaburzeniami wątroby oraz pacjentów narażonych na ryzyko upośledzenia zdolności psychomotorycznych.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Profil bezpieczeństwa leku – Atirabo 60 mg
-
Przedawkowanie
Przedawkowanie tikagreloru, mimo dobrej tolerancji pojedynczych dawek do 900 mg, może prowadzić do poważnych działań niepożądanych, zwłaszcza ze strony przewodu pokarmowego, układu oddechowego oraz sercowo-naczyniowego. Toksyczność żołądkowo-jelitowa wykazuje zależność od dawki, nasilając się powyżej dawek terapeutycznych (60-90 mg). Kluczowymi objawami klinicznymi są duszność oraz pauzy komorowe, a najistotniejszym zagrożeniem jest przedłużony czas krwawienia wynikający z silnego i długotrwałego zahamowania agregacji płytek krwi, co jest podstawowym mechanizmem działania tikagreloru. Lek dostępny jest w tabletkach powlekanych o dawkach 60 mg i 90 mg, co ułatwia identyfikację potencjalnego przedawkowania.
W przypadku podejrzenia przedawkowania konieczne jest ciągłe monitorowanie EKG ze względu na ryzyko zaburzeń rytmu serca, w tym pauz komorowych. Nie istnieje specyficzne antidotum na tikagrelor, a lek nie jest usuwany podczas hemodializy, co ogranicza możliwości eliminacji. Leczenie jest objawowe i powinno uwzględniać lokalne protokoły postępowania w przypadku krwawień. Transfuzja płytek krwi prawdopodobnie nie przynosi korzyści klinicznych z powodu nieodwracalnego hamowania receptora P2Y12 na płytkach. Postępowanie terapeutyczne musi być dostosowane do specyfiki działania tikagreloru na układ krzepnięcia oraz standardów medycznych obowiązujących w danym ośrodku.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Przedawkowanie – Atirabo 60 mg
antidotum, dawka terapeutyczna, duszność, działanie niepożądane, hemodializa, monitorowanie EKG, pauza komorowa, przedawkowanie tikagreloru, przedłużony czas krwawienia, receptor P2Y12, tabletka powlekana, toksyczność przewodu pokarmowego, toksyczność żołądkowo-jelitowa, transfuzja płytek krwi, układ krzepnięcia, zaburzenie rytmu serca, zahamowanie agregacji płytek krwi -
Skład i postać leku
Produkt leczniczy Atirabo zawiera tikagrelor w dawkach 60 mg i 90 mg w formie tabletek powlekanych, które różnią się barwą i rozmiarem (60 mg: jasnoróżowe, Ø 8 mm; 90 mg: lekko brązowawożółte, Ø 9 mm). Substancja czynna tikagrelor wykazuje działanie przeciwpłytkowe, a tabletki zawierają substancje pomocnicze takie jak celuloza mikrokrystaliczna, wapnia wodorofosforan dwuwodny, hypromeloza, kroskarmeloza sodowa oraz magnezu stearynian, które wpływają na właściwości farmaceutyczne, stabilność i biodostępność leku. Otoczka tabletek zawiera m.in. tytanu dwutlenek (E 171) oraz barwniki żelaza tlenkowego (E 172), różnicujące dawki. Lek jest pakowany w blistry PVC/PVDC/Aluminium, dostępny w opakowaniach od 14 do 180 tabletek, z okresem ważności 3 lata przy prawidłowym przechowywaniu.
Atirabo jest przeznaczony do podawania doustnego w całości, jednak dopuszczalne są alternatywne metody podania u pacjentów z dysfagią lub żywionych przez zgłębnik nosowo-żołądkowy. Tabletki można rozkruszyć, wymieszać z wodą i podać natychmiast, a następnie przepłukać szklanką wody (0,5 szklanki) w celu zapewnienia pełnej dawki. Podanie przez zgłębnik wymaga użycia zgłębnika o rozmiarze CH8 lub większym oraz dwukrotnego przepłukania zgłębnika porcjami po 50 ml wody. Niewykorzystane resztki leku należy utylizować zgodnie z lokalnymi przepisami, aby zapobiec przypadkowemu spożyciu i chronić środowisko.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Skład i postać leku – Atirabo 60 mg
biodostępność leku, celuloza mikrokrystaliczna, dwutlenek tytanu, dysfagia, działanie przeciwpłytkowe, glikol propylenowy, hypromeloza, kroskarmeloza sodowa, profil uwalniania, środek rozsadzający, stearynian magnezu, substancja poślizgowa, substancja wiążąca, tabletka powlekana, tikagrelor, tlenek żelaza czarny, tlenek żelaza czerwony, tlenek żelaza żółty, wodorofosforan wapnia, zgłębnik nosowo-żołądkowy -
Specjalne ostrzeżenia
Tikagrelor wymaga szczegółowej oceny ryzyka krwawień przed rozpoczęciem terapii, zwłaszcza u pacjentów z niedawnymi urazami, zaburzeniami krzepnięcia, aktywnymi krwawieniami z przewodu pokarmowego oraz u osób stosujących jednocześnie NLPZ, doustne antykoagulanty lub leki fibrynolityczne w ciągu 24 godzin przed podaniem tikagreloru. Przeciwwskazania obejmują czynne krwawienie, krwotok śródczaszkowy w wywiadzie oraz ciężkie zaburzenia czynności wątroby. W przypadku krwawienia podczas terapii transfuzja płytek nie odwraca działania tikagreloru, a skuteczność desmopresyny jest wątpliwa; leczenie przeciwfibrynolityczne i rekombinowany czynnik VIIa mogą poprawić hemostazę. Tikagrelor należy odstawić na 5 dni przed planowanym zabiegiem chirurgicznym, a u pacjentów po udarze niedokrwiennym stosować maksymalnie do 12 miesięcy. U pacjentów z umiarkowaną niewydolnością wątroby zaleca się ostrożność, a u ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby lek jest przeciwwskazany.
Podczas terapii tikagrelorem obserwuje się zwiększone ryzyko bradykardii, zwłaszcza u pacjentów z zespołem chorego węzła zatokowego, blokiem przedsionkowo-komorowym II/III stopnia oraz omdleniami związanymi z bradykardią. Duszność występuje często, zwykle łagodna do umiarkowanej, ale u chorych z astmą lub POChP ryzyko jej nasilenia jest wyższe. Monitorowanie czynności nerek jest zalecane, szczególnie u osób ≥75 lat, z umiarkowaną do ciężkiej niewydolnością nerek oraz stosujących ARB, ze względu na możliwy wzrost stężenia kreatyniny. Hiperurykemia i nefropatia moczanowa stanowią przeciwwskazania względne. Rzadko zgłaszano zakrzepową plamicę małopłytkową (TTP), wymagającą szybkiego leczenia. Tikagrelor może powodować fałszywie ujemne wyniki testów HIT (np. HIPA), co wymaga uwzględnienia w diagnostyce. Nie zaleca się stosowania tikagreloru z ASA w dawkach podtrzymujących >300 mg. Produkt zawiera <23 mg sodu na tabletkę, co klasyfikuje go jako „wolny od sodu”.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Specjalne ostrzeżenia – Atirabo
blok przedsionkowo-komorowy, bradyarytmia, desmopresyna, dnawe zapalenie stawów, hiperurykemia, krwotok śródczaszkowy, kwas acetylosalicylowy, kwas aminokapronowy, kwas traneksamowy, małopłytkowość, małopłytkowość zależna od heparyny, mikroangiopatyczna niedokrwistość hemolityczna, nefropatia moczanowa, niedokrwienny udar mózgu, niesteroidowy lek przeciwzapalny, oddychanie Cheyne’a-Stokesa, ośrodkowy bezdech senny, ostry zespół wieńcowy, pauza komorowa, plazmafereza, pomostowanie aortalno-wieńcowe, przewlekła obturacyjna choroba płuc, rekombinowany czynnik VIIa, ryzyko krwawień, skłonność do krwawień, stężenie kreatyniny, tikagrelor, transfuzja płytek, zaburzenie czynności wątroby, zakrzepowa plamica małopłytkowa, zespół chorego węzła zatokowego -
Właściwości farmakodynamiczne
Tikagrelor, będący aktywnym składnikiem leku Atirabo, jest doustnym, bezpośrednim, selektywnym i odwracalnym antagonistą receptora P2Y12, hamującym ADP-zależną aktywację i agregację płytek krwi. Mechanizm działania obejmuje blokadę przekazywania sygnału przez receptor P2Y12 bez zakłócania wiązania ADP, co prowadzi do zmniejszenia ryzyka poważnych zdarzeń sercowo-naczyniowych, takich jak zgon, zawał mięśnia sercowego czy udar mózgu. Tikagrelor dodatkowo zwiększa lokalne stężenie adenozyny poprzez hamowanie transportera ENT-1, co skutkuje rozszerzeniem naczyń wieńcowych i nasileniem działania przeciwpłytkowego, choć kliniczny wpływ tego mechanizmu na wyniki leczenia pozostaje nie do końca wyjaśniony. Po podaniu dawki nasycającej 180 mg u pacjentów ze stabilną chorobą wieńcową, zahamowanie agregacji płytek (IPA) osiąga około 41% po 30 minutach, a maksymalny efekt 89% utrzymuje się przez 2-8 godzin, z najsilniejszym zahamowaniem (>70%) u 90% pacjentów po 2 godzinach.
W kontekście procedur kardiochirurgicznych, takich jak pomostowanie aortalno-wieńcowe (CABG), tikagrelor wiąże się z wyższym ryzykiem krwawienia w porównaniu do klopidogrelu, jeśli od odstawienia leku do zabiegu upłynie mniej niż 96 godzin. Przejście z klopidogrelu (75 mg) na tikagrelor (90 mg dwa razy dziennie) zwiększa bezwzględnie IPA o 26,4%, natomiast zmiana odwrotna zmniejsza IPA o 24,5%, co umożliwia elastyczną modyfikację terapii bez utraty efektu przeciwpłytkowego. Skuteczność i bezpieczeństwo tikagreloru potwierdzają wyniki badań fazy 3: PLATO, porównujące tikagrelor z klopidogrelem w terapii skojarzonej z ASA, oraz PEGASUS TIMI-54, oceniające tikagrelor w połączeniu z ASA versus monoterapia ASA, stanowiące podstawę do stosowania tikagreloru w praktyce klinicznej u pacjentów z ostrym zespołem wieńcowym i stabilną chorobą wieńcową.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Właściwości farmakodynamiczne – Atirabo 60 mg
adenozyna endogenna, agregacja płytek krwi, aktywacja ADP-zależna, choroba wieńcowa, cyklopentylotriazolopirymidyna, działanie przeciwpłytkowe, hamowanie agregacji płytek krwi, kwas acetylosalicylowy, lek doustny, miażdżyca, ostry zespół wieńcowy, pomostowanie aortalno-wieńcowe, powikłanie zakrzepowe, przepływ wieńcowy, receptor P2Y12, transporter nukleozydów, udar mózgu, zahamowanie agregacji płytek, zawał mięśnia sercowego, zdarzenie sercowo-naczyniowe -
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
Tikagrelor (Atirabo), stosowany w dawkach 60 mg lub 90 mg w formie tabletek powlekanych, generalnie nie wpływa istotnie na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych ani obsługi maszyn. Profil bezpieczeństwa leku wskazuje na brak lub nieistotny wpływ na funkcje psychomotoryczne u większości pacjentów. Niemniej jednak, należy uwzględnić ryzyko wystąpienia działań niepożądanych takich jak zawroty głowy oraz splątanie, które mogą zaburzać koordynację ruchową, ocenę odległości oraz zdolność podejmowania szybkich decyzji, co jest kluczowe dla bezpieczeństwa w ruchu drogowym. W przypadku pojawienia się tych objawów zaleca się zachowanie szczególnej ostrożności lub czasowe powstrzymanie się od prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn do momentu ustąpienia symptomów.
Podczas konsultacji lekarskiej należy poinformować pacjenta o niskim ryzyku wpływu tikagreloru na zdolności psychomotoryczne, a także o konieczności samoobserwacji pod kątem zawrotów głowy i splątania, zwłaszcza w początkowym okresie terapii. Szczególną uwagę należy zwrócić na pacjentów z grup podwyższonego ryzyka, takich jak osoby w podeszłym wieku, z zaburzeniami równowagi, chorobami neurologicznymi lub przyjmujące inne leki działające na ośrodkowy układ nerwowy. Lekarz powinien indywidualnie ocenić ryzyko, dokumentować informacje przekazane pacjentowi oraz regularnie monitorować występowanie działań niepożądanych podczas wizyt kontrolnych, co stanowi istotny element zapewnienia bezpieczeństwa terapii tikagrelorem.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Atirabo 60 mg
charakterystyka produktu leczniczego, choroba neurologiczna, czynności psychomotoryczne, dezorientacja, działanie niepożądane, koordynacja ruchowa, lek przeciwpłytkowy, ośrodkowy układ nerwowy, splątanie, sprawność psychomotoryczna, tabletka powlekana, tikagrelor, zaburzenia równowagi, zaburzenia świadomości, zawroty głowy, zdolności psychomotoryczne -
Wskazania do stosowania
Atirabo to lek przeciwpłytkowy zawierający tikagrelor, dostępny w dawkach 60 mg i 90 mg w formie tabletek powlekanych. Jest wskazany u dorosłych pacjentów z ostrym zespołem wieńcowym (OZW), w tym z niestabilną dławicą piersiową, NSTEMI oraz STEMI, a także u pacjentów po przebytym zawale mięśnia sercowego z wysokim ryzykiem zdarzeń sercowo-naczyniowych, takich jak zgon sercowo-naczyniowy, zawał czy udar mózgu. Wysokie ryzyko definiuje się m.in. przez wiek ≥65 lat, cukrzycę wymagającą leczenia, drugi zawał, wielonaczyniową chorobę wieńcową oraz eGFR <60 ml/min. Atirabo stosuje się wyłącznie w skojarzeniu z kwasem acetylosalicylowym (ASA) w dawce 75-150 mg/dobę, co zapewnia optymalne hamowanie agregacji płytek i zmniejsza ryzyko powikłań, w tym zakrzepicy w stencie.
Terapia tikagrelorem powinna być wdrożona jak najszybciej po rozpoznaniu OZW lub zawale serca u pacjentów z wysokim ryzykiem, pod ścisłym nadzorem kardiologa lub specjalisty chorób wewnętrznych. Wybór dawki (60 mg lub 90 mg) zależy od wskazań klinicznych i indywidualnego profilu pacjenta, zgodnie z Charakterystyką Produktu Leczniczego. Przed rozpoczęciem leczenia konieczna jest ocena ryzyka krwawienia, a czas terapii powinien być dostosowany do ryzyka pacjenta i aktualnych wytycznych. Pacjent powinien być poinformowany o konieczności regularnego przyjmowania leku oraz potencjalnych działaniach niepożądanych, aby zapewnić skuteczność i bezpieczeństwo terapii przeciwpłytkowej.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Wskazania do stosowania – Atirabo 60 mg
działanie przeciwpłytkowe, hamowanie agregacji płytek krwi, incydent niedokrwienny, kwas acetylosalicylowy, lek przeciwpłytkowy, niestabilna dławica piersiowa, NSTEMI, ostry zespół wieńcowy, przewlekła choroba nerek, przezskórna interwencja wieńcowa, ryzyko krwawienia, STEMI, terapia dwulekowa, terapia przeciwpłytkowa, tikagrelor, udar mózgu, wielonaczyniowa choroba wieńcowa, zakrzepica w stencie, zawał mięśnia sercowego bez uniesienia odcinka ST, zawał mięśnia sercowego w wywiadzie, zawał mięśnia sercowego z uniesieniem odcinka ST, zawał serca, zdarzenie sercowo-naczyniowe, zgon z przyczyn sercowo-naczyniowych