tętniak naczyniowy

Tętniak naczyniowy to patologiczne uwypuklenie ściany naczynia krwionośnego, które powstaje na skutek osłabienia jej struktury. Może dotyczyć zarówno tętnic, jak i żył, choć zdecydowanie częściej występuje w naczyniach tętniczych. Najczęstsze lokalizacje tętniaków to aorta brzuszna, tętnice mózgowe, tętnice wieńcowe oraz tętnice obwodowe.

Etiologia tętniaków jest złożona i obejmuje czynniki genetyczne, miażdżycę, nadciśnienie tętnicze, urazy, infekcje oraz choroby tkanki łącznej. Szczególne zagrożenie stanowią tętniaki mózgowe, których pęknięcie prowadzi do krwotoku podpajęczynówkowego, oraz tętniaki aorty, które w przypadku rozerwania mogą spowodować masywny krwotok wewnętrzny i wstrząs hipowolemiczny.

Diagnostyka tętniaków obejmuje badania obrazowe takie jak USG, angio-CT, angio-MR oraz klasyczną angiografię. Leczenie zależy od lokalizacji, wielkości i ryzyka pęknięcia tętniaka i może być zachowawcze (obserwacja i kontrola czynników ryzyka) lub inwazyjne (zabieg chirurgiczny lub wewnątrznaczyniowy). Metody wewnątrznaczyniowe, takie jak embolizacja spiralami czy implantacja stentgraftów, zyskują coraz większą popularność ze względu na mniejszą inwazyjność.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl