bisakodyl
Bisakodyl to lek o działaniu przeczyszczającym z grupy difenylometanów, stosowany w leczeniu zaparć oraz w przygotowaniu pacjenta do zabiegów diagnostycznych i operacyjnych przewodu pokarmowego. Mechanizm działania bisakodylu polega na stymulacji zakończeń nerwowych błony śluzowej jelita grubego oraz zwiększeniu wydzielania wody i elektrolitów do światła jelita, co przyspiesza perystaltykę i ułatwia wydalanie stolca.
Lek dostępny jest w postaci tabletek dojelitowych oraz czopków doodbytniczych. Początek działania występuje zwykle po 6-12 godzinach w przypadku podania doustnego oraz po 15-60 minutach przy zastosowaniu czopków. Bisakodyl nie powinien być stosowany długotrwale ze względu na ryzyko uzależnienia i rozwoju atonii jelita grubego. Przeciwwskazania obejmują niedrożność jelit, ostre schorzenia jamy brzusznej, stany zapalne przewodu pokarmowego oraz odwodnienie.
Najczęstsze działania niepożądane bisakodylu to bóle brzucha, nudności, biegunka oraz zaburzenia elektrolitowe przy długotrwałym stosowaniu. W praktyce klinicznej bisakodyl znajduje zastosowanie głównie w doraźnym leczeniu zaparć, w przygotowaniu do kolonoskopii i innych badań jelita grubego oraz w okresie okołooperacyjnym. U pacjentów geriatrycznych należy zachować szczególną ostrożność ze względu na zwiększone ryzyko zaburzeń elektrolitowych.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Moviprep
Stosowanie leku Moviprep, zawierającego makrogol i elektrolity, wiąże się z ryzykiem zaburzeń wodno-elektrolitowych oraz powikłań kardiologicznych, szczególnie u pacjentów z ciężką niewydolnością nerek (klirens kreatyniny < 30 ml/min), niewydolnością serca stopnia III/IV wg NYHA, zaburzeniami rytmu serca, chorobami układu krążenia lub tarczycy. Produkt zawiera 363,2 mmol sodu (8,4 g) i 28,4 mmol potasu (1,1 g) na 2 litry roztworu, co stanowi 420% dziennego zalecanego spożycia sodu wg WHO. Należy monitorować elektrolity, funkcję nerek oraz EKG przed i po terapii, zwłaszcza u pacjentów osłabionych, z ryzykiem arytmii lub odwodnienia, które musi być wyrównane przed podaniem leku. Biegunka jest spodziewanym efektem działania leku, jednak w przypadku objawów takich jak obrzęk, duszności czy nasilenie niewydolności serca, konieczna jest szybka diagnostyka i interwencja terapeutyczna.
arytmia, aspiracja treści pokarmowej, biegunka, bisakodyl, choroba tarczycy, choroba układu krążenia, dysfagia, EKG, elektrolity w osoczu, fenyloketonuria, klirens kreatyniny, krwawienie z odbytu, makrogol, migotanie przedsionków, niedokrwienne zapalenie jelita grubego, nieswoista choroba zapalna jelit, niewydolność nerek, niewydolność serca, obrzęk, odruch gardłowy, odwodnienie, środek przeczyszczający osmotyczny, wzdęcie brzucha, zaburzenia elektrolitowe, zaburzenia przytomności, zadławienie, zarzucanie pokarmu, zgłębnik żołądkowy, zmęczenie - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Pegorion
Stosowanie makrogolu 4000 (Pegorion) w terapii zaparć wymaga uwzględnienia środków ostrożności, w tym wykluczenia przyczyn organicznych zaparcia przed rozpoczęciem leczenia. Terapia powinna być uzupełniona o zwiększone spożycie płynów, błonnika, aktywność fizyczną oraz rehabilitację odruchu wypróżniania. U pacjentów pediatrycznych czas terapii nie powinien przekraczać 3 miesięcy ze względu na brak danych dotyczących długotrwałego stosowania. W przypadku wystąpienia biegunki należy monitorować gospodarkę wodno-elektrolitową zwłaszcza u osób starszych, z zaburzeniami układu krążenia, wątroby, nerek oraz u pacjentów przyjmujących leki moczopędne, ze względu na ryzyko zaburzeń elektrolitowych i arytmii.
arytmia, biegunka, bisakodyl, ból brzucha, dysfagia, glikol polietylenowy, krwawienie z odbytu, lek moczopędny, lek przeczyszczający, makrogol, niedokrwienne zapalenie jelita grubego, niedrożność jelit, oczyszczanie jelita, pasaż żołądkowo-jelitowy, perystaltyka jelitowa, pikosiarczan sodu, reakcja alergiczna, refluks, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności układu krążenia, zaburzenia czynności wątroby, zaburzenia równowagi wodno-elektrolitowej, zaburzenia rytmu serca, zapalenie przełyku z zarzucaniem - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Fortrans
Produkt leczniczy Fortrans, zawierający makrogol 4000, wymaga szczególnej ostrożności podczas stosowania, zwłaszcza u pacjentów w podeszłym wieku, z zaburzeniami neurologicznymi, dysfunkcją motoryczną, skłonnością do aspiracji oraz u osób obłożnie chorych. Podawanie leku powinno odbywać się pod nadzorem lekarza, w pozycji siedzącej lub przez zgłębnik nosowo-żołądkowy. Istnieje ryzyko reakcji alergicznych na makrogol, takich jak wysypka, pokrzywka, obrzęk naczynioruchowy czy wstrząs anafilaktyczny, co wymaga natychmiastowego przerwania terapii i wdrożenia leczenia. Mimo izotonicznej formuły, u pacjentów z grup ryzyka mogą wystąpić zaburzenia gospodarki elektrolitowej, zwłaszcza hiponatremia i hipokaliemia, dlatego konieczne jest monitorowanie elektrolitów u osób z chorobami nerek, niewydolnością serca, przyjmujących leki moczopędne lub inne zwiększające ryzyko zaburzeń elektrolitowych.
aspiracja, bisakodyl, ból brzucha, dysfunkcja motoryczna, glikol polietylenowy, hiperkaliemia, hipokaliemia, hiponatremia, krwawienie z odbytu, lek moczopędny, lek oszczędzający potas, makrogol, makrogol 4000, nadciśnienie tętnicze, niedokrwienne zapalenie jelita grubego, niewydolność nerek, niewydolność serca, obrzęk, obrzęk naczynioruchowy, ostry obrzęk płuc, PEG, pikosiarczan sodu, pokrzywka, reakcja alergiczna, wstrząs anafilaktyczny, wysypka, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie gospodarki wodno-elektrolitowej, zaburzenie neurologiczne, zgłębnik nosowo-żołądkowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Bisacodyl VP 5 mg
Bisacodyl VP, zawierający 5 mg bisakodylu w formie tabletek dojelitowych, wykazuje działania niepożądane o różnej częstości występowania. Reakcje alergiczne, w tym obrzęk naczynioruchowy (obrzęk Quinckego) oraz reakcje anafilaktoidalne, występują bardzo rzadko (<1/10 000). Objawy te mogą manifestować się jako wysypka, świąd, duszność i stanowią potencjalnie zagrażające życiu powikłania wymagające natychmiastowej interwencji. Dolegliwości ze strony przewodu pokarmowego, takie jak bóle brzucha i biegunka, mają częstość nieznaną i są związane z mechanizmem działania leku, polegającym na zwiększeniu perystaltyki jelitowej.
biegunka, bisakodyl, ból brzucha, ból skurczowy, działanie niepożądane, immunoglobulina E, mechanizm działania leku, monitorowanie bezpieczeństwa leku, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk twarzy, perystaltyka jelitowa, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktoidalna, stosunek korzyści do ryzyka, stymulacja perystaltyki, tabletka dojelitowa, wodnisty stolec, wstrząs anafilaktyczny - Leksykon chorób i schorzeń
Zaparcie – Zapobieganie i profilaktyka
Zaparcie definiuje się jako oddawanie stolca rzadziej niż 3 razy w tygodniu, trudności defekacyjne lub obecność twardych, suchych mas kałowych. Profilaktyka opiera się na kompleksowym podejściu, w którym kluczową rolę odgrywa dieta bogata w błonnik pokarmowy (18-30 g/dobę), odpowiednie nawodnienie (6-8 szklanek, tj. 1,5-2 l/dobę), regularna aktywność fizyczna (20-30 minut dziennie) oraz prawidłowe nawyki wypróżniania, w tym regularność i odpowiednia pozycja podczas defekacji. Zaleca się stopniowe wprowadzanie błonnika, ze szczególnym uwzględnieniem błonnika rozpuszczalnego (np. psyllium), który wykazuje większą skuteczność w łagodzeniu przewlekłego zaparcia. W profilaktyce istotne jest także ograniczenie spożycia alkoholu i napojów kofeinowych, które mogą działać moczopędnie i prowadzić do odwodnienia, choć kofeina w niektórych przypadkach może stymulować perystaltykę jelit. Probiotyki (np. Ligilactobacillus salivarius Li01) wspomagają utrzymanie zdrowej mikroflory jelitowej i mogą zwiększać częstość wypróżnień o około 1,3 ruchu jelitowego na tydzień.
bisakodyl, błonnik pokarmowy, błonnik rozpuszczalny, glikol polietylenowy, klozapina, kolonoskopia, laktuloza, lek opioidowy, linaklotyd, lubiproston, makrogol, masa kałowa, mięsień łonowo-odbytniczy, mikrobiota jelitowa, niedrożność jelit, odruch żołądkowo-okrężniczy, odwodnienie, osmotyczny środek przeczyszczający, pasaż treści pokarmowej, perystaltyka jelit, psyllium, sorbitol, szlak sygnałowy serotoniny, zaparcie - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Bisacodyl VP 5 mg
Produkt leczniczy Bisacodyl VP, zawierający 5 mg bisakodylu w postaci tabletek dojelitowych, wymaga szczególnej ostrożności przy stosowaniu u kobiet w ciąży i okresie laktacji ze względu na ograniczone dane dotyczące bezpieczeństwa. Badania przedkliniczne na modelach zwierzęcych nie dostarczają wystarczających informacji na temat wpływu bisakodylu na przebieg ciąży, rozwój zarodka i płodu oraz rozwój pourodzeniowy, co uniemożliwia pełną ocenę ryzyka u ludzi. Stosowanie bisakodylu w ciąży jest dopuszczalne jedynie w sytuacjach bezwzględnej konieczności, gdy korzyści dla matki przewyższają potencjalne ryzyko dla płodu. W przypadku zaparć u kobiet ciężarnych zaleca się najpierw modyfikację diety, zwiększenie aktywności fizycznej oraz inne bezpieczniejsze metody regulacji pracy przewodu pokarmowego, które mają lepiej udokumentowany profil bezpieczeństwa.
- Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Dulcobis 5 mg
Lek Dulcobis (bisakodyl) w postaci tabletek dojelitowych 5 mg jest wskazany do krótkotrwałego leczenia zaparć, z maksymalnym okresem samodzielnego stosowania do 5 dni. Dawkowanie należy dostosować do wieku pacjenta: dorośli oraz młodzież powyżej 10 lat przyjmują 1-2 tabletki (5-10 mg) na dobę przed snem, dzieci w wieku 4-10 lat – 1 tabletkę (5 mg). W przypadku braku efektu dawkę można zwiększyć do maksymalnej zalecanej, jednak nie należy jej przekraczać. Szczególną ostrożność należy zachować u dzieci do 10 roku życia z przewlekłymi zaparciami, które powinny być leczone wyłącznie pod nadzorem lekarza. Tabletki należy połykać w całości, nie rozgryzać ani nie kruszyć, aby nie uszkodzić powłoki dojelitowej i nie zmniejszyć skuteczności działania leku. Preparat zawiera laktozę (33,2 mg) oraz sacharozę (23,4 mg), co jest istotne u pacjentów z nietolerancją cukrów.
bisakodyl, Dulcobis, krótkotrwałe leczenie zaparć, laktoza, leczenie zaparć, maksymalna dawka dobowa, nadzór personelu medycznego, nietolerancja cukrów, powłoka dojelitowa, produkt leczniczy, przewlekłe zaparcie, przygotowanie do badań diagnostycznych, regularne wypróżnienie, sacharoza, środek przeczyszczający, substancja pomocnicza, tabletka dojelitowa, wywiad medyczny, zabieg chirurgiczny - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Dulcobis 5 mg
Lek Dulcobis zawiera 5 mg bisakodylu w formie tabletek dojelitowych i posiada szereg przeciwwskazań, które należy uwzględnić w praktyce klinicznej. Bezwzględnie nie powinien być stosowany u pacjentów z ostrymi stanami jamy brzusznej wymagającymi interwencji chirurgicznej, takimi jak mechaniczna lub czynnościowa niedrożność jelit, zapalenie wyrostka robaczkowego oraz ostre choroby zapalne jelit, ze względu na ryzyko maskowania objawów lub pogorszenia stanu klinicznego. Ponadto, lek jest przeciwwskazany u pacjentów z ciężkim odwodnieniem, gdyż bisakodyl może nasilać utratę wody i elektrolitów. Należy także unikać stosowania u osób z nadwrażliwością na bisakodyl lub inne składniki preparatu, w tym laktozę (33,2 mg) i sacharozę (23,4 mg), co wyklucza pacjentów z rzadkimi chorobami genetycznymi, takimi jak nietolerancja galaktozy, niedobór laktazy typu Lapp, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy, nietolerancja fruktozy oraz niedobór sacharazy-izomaltazy.
bisakodyl, ból brzucha, ciężkie odwodnienie, dolegliwość żołądkowo-jelitowa, dolny odcinek przewodu pokarmowego, działanie przeczyszczające, indeks terapeutyczny, mdłości i wymioty, mechanizm działania bisakodylu, nadwrażliwość na składniki, niedobór laktazy, niedobór sacharazy-izomaltazy, niedrożność jelit, niedrożność przewodu pokarmowego, nietolerancja fruktozy, nietolerancja galaktozy, ostra choroba zapalna jelit, pasaż jelitowy, preparat dojelitowy, tabletka dojelitowa, utrata wody i elektrolitów, zaburzenie elektrolitowe, zaburzenie wodno-elektrolitowe, zapalenie wyrostka robaczkowego, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Plenvu
Produkt leczniczy Plenvu, stosowany jako proszek do sporządzania roztworu doustnego do przygotowania jelita, wymaga szczególnej ostrożności u pacjentów z grup ryzyka, w tym z ciężką niewydolnością nerek (klirens kreatyniny <30 ml/min/1,73 m²), niewydolnością serca (klasy III/IV wg NYHA), zaburzeniami rytmu serca, odwodnieniem oraz ostrą postacią choroby zapalnej jelit. Przed zastosowaniem preparatu należy wyrównać stany odwodnienia i monitorować elektrolity, czynność nerek oraz EKG, zwłaszcza u pacjentów słabych, niepełnosprawnych lub z ryzykiem zaburzeń elektrolitowych. W trakcie stosowania mogą wystąpić reakcje alergiczne (wysypka, pokrzywka, obrzęk naczynioruchowy, anafilaksja), a także rzadkie, ale poważne zaburzenia rytmu serca, w tym migotanie przedsionków. W przypadku objawów sugerujących zaburzenia rytmu lub równowagi wodno-elektrolitowej konieczna jest natychmiastowa diagnostyka i interwencja.
anafilaksja, badanie EKG, bisakodyl, choroba sercowo-naczyniowa, choroba tarczycy, choroba zapalna jelit, duszność, klasyfikacja NYHA, klirens kreatyniny, krwawienie z odbytu, makrogol, migotanie przedsionków, niedokrwienne zapalenie jelita grubego, niewydolność nerek, niewydolność serca, obrzęk, obrzęk naczynioruchowy, osocze, pikosiarczan sodu, pokrzywka, reakcja alergiczna, środek przeczyszczający, stężenie elektrolitów, wzdęcie, zaburzenie elektrolitowe, zaburzenie połykania, zaburzenie równowagi wodno-elektrolitowej, zaburzenie rytmu serca - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Bisacodyl VP 5 mg
Bisacodyl VP, dostępny w postaci tabletek dojelitowych zawierających 5 mg bisakodylu, nie wykazuje wpływu na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych ani obsługiwania maszyn. Zgodnie z Charakterystyką Produktu Leczniczego, stosowanie tego leku nie powoduje upośledzenia funkcji psychomotorycznych, takich jak koncentracja, koordynacja ruchowa czy czas reakcji, które są kluczowe dla bezpieczeństwa podczas wykonywania tych czynności. Lekarz ma obowiązek poinformować pacjenta o braku przeciwwskazań do prowadzenia pojazdów podczas terapii, co może pozytywnie wpłynąć na adherencję do leczenia oraz świadomość pacjenta dotyczącą bezpieczeństwa farmakoterapii.
- Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Bisacodyl VP 5 mg
Bisacodyl VP to lek przeczyszczający zawierający bisakodyl w dawce 5 mg w tabletce dojelitowej, stosowany w leczeniu krótkotrwałych zaparć oraz przygotowaniu do badań diagnostycznych i zabiegów chirurgicznych. U dorosłych i dzieci powyżej 10 lat dawka wynosi 5-10 mg (1-2 tabletki) raz na dobę, zwykle na noc, z efektem po 6-12 godzinach. W przygotowaniu do zabiegów stosuje się 10 mg (2 tabletki) rano i wieczorem w przeddzień badania, z dodatkowym podaniem czopka doodbytniczego w dniu zabiegu. U dzieci 4-10 lat dawka wynosi 5 mg (1 tabletka) raz na dobę, a w przygotowaniu do zabiegów 5 mg wieczorem w przeddzień, również z czopkiem w dniu zabiegu. Produkt jest przeciwwskazany u dzieci poniżej 4 lat, a u dzieci 4-10 lat z przewlekłymi zaparciami stosowanie wymaga konsultacji lekarskiej.
- Leksykon leków
Interakcje leku – Bisacodyl VP 5 mg
Bisacodyl VP w formie tabletek dojelitowych wykazuje istotne interakcje farmakologiczne, które mają znaczenie kliniczne, zwłaszcza w kontekście ryzyka podrażnienia błony śluzowej przewodu pokarmowego oraz zaburzeń równowagi wodno-elektrolitowej. Szczególnie istotne jest zachowanie co najmniej 1-godzinnego odstępu czasowego między przyjęciem bisakodylu a lekami zobojętniającymi sok żołądkowy lub spożyciem mleka, aby zmniejszyć ryzyko podrażnienia żołądka. Bisakodyl może nasilać działanie glikozydów naparstnicy poprzez zaburzenia elektrolitowe, co wymaga ostrożności i monitorowania pacjentów stosujących digoksynę lub inne glikozydy. Ponadto, jednoczesne stosowanie bisakodylu z lekami moczopędnymi lub kortykosteroidami zwiększa ryzyko zaburzeń elektrolitowych, zwłaszcza przy dawkach przekraczających zalecane 5 mg.
Bisacodyl VP, bisakodyl, digoksyna, działanie drażniące, glikozyd naparstnicy, glikozyd nasercowy, kortykosteroid, lek moczopędny, lek zobojętniający sok żołądkowy, monitorowanie elektrolitów, podrażnienie błony śluzowej żołądka, poziom elektrolitów, tabletka dojelitowa, toksyczność, zaburzenie elektrolitowe, zaburzenie równowagi wodno-elektrolitowej, zaburzenie wodno-elektrolitowe - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Olopeg
Stosowanie preparatu Olopeg, zawierającego makrogol, wymaga uwzględnienia ryzyka niedokrwiennego zapalenia jelita grubego, zwłaszcza u pacjentów z czynnikami ryzyka oraz stosujących jednocześnie leki przeczyszczające o działaniu stymulującym (np. bisakodyl, pikosiarczan sodu). W przypadku wystąpienia objawów takich jak nagły ból brzucha czy krwawienie z odbytu, konieczne jest pilne przeprowadzenie diagnostyki. Produkt zawiera 1,26 mmol (49 mg) potasu oraz 186 mg sodu na 125 ml roztworu, co ma istotne znaczenie u pacjentów z niewydolnością nerek, na diecie niskopotasowej lub niskosodowej. Szczególną ostrożność należy zachować u osób w podeszłym wieku, z zaburzeniami czynności wątroby i nerek, stosujących leki moczopędne oraz u pacjentów z predyspozycją do zaburzeń gospodarki wodno-elektrolitowej.
bisakodyl, błonnik pokarmowy, dieta niskopotasowa, dieta niskosodowa, lek moczopędny, lek przeczyszczający, makrogol, niedokrwienne zapalenie jelita grubego, niewydolność nerek, pikosiarczan sodu, reakcja nadwrażliwości, refluksowe zapalenie przełyku, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności wątroby, zaburzenia gospodarki wodno-elektrolitowej, zaburzenia rytmu serca, zespół chorego węzła zatokowego - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Bisacodyl VP 5 mg
Dane przedkliniczne dotyczące bisakodylu, obejmujące testy na myszach i szczurach, nie wykazały działania rakotwórczego ani genotoksycznego, co potwierdza brak mutagennego potencjału tej substancji. Badania wpływu na rozrodczość przeprowadzono na szczurach przy dawkach do 70-krotności zalecanej dawki dla ludzi, nie stwierdzając negatywnego wpływu na płodność ani rozwój płodu w niższych dawkach. Jednakże, przy dawce równej 70-krotności dawki terapeutycznej zaobserwowano istotny efekt toksyczny w postaci zmniejszonej przeżywalności potomstwa, co wskazuje na ryzyko związane z bardzo wysokim stężeniem leku.
- Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Klean-prep
Produkt leczniczy Klean-Prep, będący roztworem makrogolu i elektrolitów o izoosmotycznym składzie (Na+ 125 mmol/l, K+ 10 mmol/l, SO4²⁻ 40 mmol/l, Cl⁻ 35 mmol/l, HCO3⁻ 20 mmol/l), wymaga szczególnej ostrożności podczas stosowania u pacjentów z podwyższonym ryzykiem powikłań. Należy zwrócić uwagę na prawidłowe umiejscowienie sondy nosowo-żołądkowej, zwłaszcza u osób w podeszłym wieku, aby uniknąć aspiracji i powikłań takich jak obrzęk płuc. U pacjentów z zaburzeniami połykania, chorobą refluksową przełyku, zapaleniem przełyku, zaburzonym odruchem wymiotnym oraz w fazie zaostrzenia zapalenia jelita konieczne jest monitorowanie stanu klinicznego. Szczególną ostrożność zaleca się także u osób z ryzykiem niewydolności nerek, ostrym zawałem mięśnia sercowego, niestabilną dusznicą bolesną oraz u pacjentów stosujących leki moczopędne, ze względu na możliwość zaburzeń gospodarki elektrolitowej i konieczność monitorowania poziomu elektrolitów oraz nawodnienia.
aspiracja płynu, bisakodyl, choroba refluksowa przełyku, dysfagia, fenyloalanina, fenyloketonuria, krwawienie z odbytu, lek moczopędny, makrogol, makrogol z elektrolitami, niedokrwienne zapalenie jelita grubego, niestabilna dusznica bolesna, niewydolność nerek, obrzęk płuc, ostry ból brzucha, ostry zawał mięśnia sercowego, pikosiarczan sodu, sonda nosowo-żołądkowa, uszkodzenie serca, zaburzenia gospodarki elektrolitowej, zaburzony odruch wymiotny, zapalenie jelita, zapalenie przełyku - Leksykon leków
Skład i postać leku – Dulcobis 10 mg
Lek Dulcobis w postaci czopków zawiera 10 mg bisakodylu jako substancję czynną, wykazującą działanie przeczyszczające, stosowany głównie w terapii zaparć. Czopki mają kształt torpedy z wklęsłą podstawą, co ułatwia ich aplikację doodbytniczą, a ich baza stanowi półsyntetyczny tłuszcz stały Witepsol W 45, topiący się w temperaturze ciała, co umożliwia efektywne uwalnianie bisakodylu. Preparat jest pakowany w blistry Aluminium/PE i przechowywany w oryginalnym opakowaniu w temperaturze poniżej 25°C, co zapewnia stabilność i skuteczność leku przez okres 3 lat od daty produkcji.