Specjalne ostrzeżenia
Pegorion
Stosowanie makrogolu 4000 (Pegorion) w terapii zaparć wymaga uwzględnienia środków ostrożności, w tym wykluczenia przyczyn organicznych zaparcia przed rozpoczęciem leczenia. Terapia powinna być uzupełniona o zwiększone spożycie płynów, błonnika, aktywność fizyczną oraz rehabilitację odruchu wypróżniania. U pacjentów pediatrycznych czas terapii nie powinien przekraczać 3 miesięcy ze względu na brak danych dotyczących długotrwałego stosowania. W przypadku wystąpienia biegunki należy monitorować gospodarkę wodno-elektrolitową zwłaszcza u osób starszych, z zaburzeniami układu krążenia, wątroby, nerek oraz u pacjentów przyjmujących leki moczopędne, ze względu na ryzyko zaburzeń elektrolitowych i arytmii.
- Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania leku Pegorion
- Podstawowe zalecenia towarzyszące farmakoterapii
- Diagnostyka przed rozpoczęciem leczenia
- Stosowanie u dzieci i młodzieży
- Zaburzenia równowagi wodno-elektrolitowej
- Pacjenci ze skłonnością do zaburzeń rytmu serca
- Pacjenci z zaburzeniami odruchów obronnych
- Reakcje alergiczne
- Interakcje z innymi produktami leczniczymi
- Pacjenci z trudnościami w połykaniu
- Niedokrwienne zapalenie jelita grubego
- Kolejne rozdziały
Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania leku Pegorion
Stosowanie produktu leczniczego Pegorion (makrogol 4000) wymaga zachowania określonych środków ostrożności, które należy uwzględnić podczas planowania terapii pacjenta. Ważne jest, aby pamiętać, że leczenie zaparcia za pomocą produktów leczniczych stanowi jedynie postępowanie uzupełniające do prowadzenia zdrowego trybu życia oraz przestrzegania odpowiedniej diety.1
Podstawowe zalecenia towarzyszące farmakoterapii
Należy poinformować pacjenta o konieczności wdrożenia następujących działań wspierających farmakoterapię:2
- Przyjmowanie zwiększonych ilości płynów – pomaga utrzymać odpowiednie nawodnienie organizmu i ułatwia przesuwanie treści pokarmowej przez jelita
- Zwiększenie spożycia błonnika roślinnego – dodaje objętości masy kałowej i ułatwia perystaltykę jelit
- Utrzymanie odpowiedniej aktywności fizycznej – stymuluje pracę jelit i przyspiesza pasaż jelitowy
- Rehabilitacja odruchu wypróżniania – systematyczne podejmowanie prób wypróżnienia w regularnych odstępach czasu
Diagnostyka przed rozpoczęciem leczenia
Przed rozpoczęciem terapii produktem Pegorion należy bezwzględnie wykluczyć zaburzenia organiczne jako przyczynę zaparcia.3 W przypadku nagłego wystąpienia lub nasilenia zaparcia, należy uwzględnić możliwość występowania niedrożności jelit i odpowiednio zdiagnozować pacjenta.4
Stosowanie u dzieci i młodzieży
U pacjentów pediatrycznych należy przestrzegać ograniczenia czasu terapii. Leczenie nie powinno trwać dłużej niż 3 miesiące z uwagi na brak dostatecznych danych klinicznych dotyczących długotrwałego stosowania produktu w tej grupie wiekowej.5 Po zakończeniu trzymiesięcznego okresu leczenia, należy przeprowadzić pełną diagnostykę kliniczną w celu ustalenia przyczyny zaparcia u pacjenta.6
Zaburzenia równowagi wodno-elektrolitowej
W przypadku wystąpienia biegunki jako działania niepożądanego leku Pegorion, należy zachować szczególną ostrożność u pacjentów ze skłonnością do zaburzeń równowagi wodno-elektrolitowej, takich jak:7
- Osoby w podeszłym wieku – mają naturalnie zmienioną gospodarkę wodno-elektrolitową
- Pacjenci z zaburzeniami czynności układu krążenia – mogą mieć zmienioną perfuzję narządową wpływającą na gospodarkę elektrolitową
- Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby – mogą mieć zaburzoną syntezę białek transportujących elektrolity
- Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek – mają ograniczoną zdolność do regulacji bilansu elektrolitowego
- Pacjenci przyjmujący leki moczopędne – które same w sobie wpływają na wydalanie elektrolitów
W tych grupach pacjentów należy rozważyć potrzebę monitorowania stężenia elektrolitów podczas terapii produktem Pegorion.8
Pacjenci ze skłonnością do zaburzeń rytmu serca
Należy zachować ostrożność podczas leczenia osób w podeszłym wieku oraz pacjentów ze skłonnością do zaburzeń rytmu serca, gdyż ewentualne zaburzenia elektrolitowe mogą nasilać arytmie.9
Pacjenci z zaburzeniami odruchów obronnych
Należy zachować ostrożność podczas stosowania dużych objętości produktu leczniczego Pegorion u pacjentów z:10
- Zaburzeniami odruchu wymiotnego – co zwiększa ryzyko aspiracji
- Zapaleniem przełyku z zarzucaniem treści żołądkowej – gdyż podanie dużej objętości płynu może nasilić refluks
- Zmniejszonym poziomem świadomości – co ogranicza kontrolę nad odruchami obronnymi
Reakcje alergiczne
Podczas stosowania leków zawierających makrogol (glikol polietylenowy) obserwowano bardzo rzadkie przypadki reakcji uczuleniowych, takich jak wysypka, pokrzywka czy obrzęk.11 W wyjątkowych przypadkach zgłaszano wystąpienie wstrząsu anafilaktycznego.12 Należy poinformować pacjenta o konieczności natychmiastowego zgłoszenia wszelkich objawów reakcji alergicznej.
Interakcje z innymi produktami leczniczymi
Wchłanianie innych produktów leczniczych może być tymczasowo zmniejszone z powodu przyspieszenia czasu pasażu żołądkowo-jelitowego, wywołanego przez Pegorion.13 Należy rozważyć zachowanie odpowiedniego odstępu czasowego między podaniem produktu Pegorion a innych leków, szczególnie tych o wąskim indeksie terapeutycznym.
Pacjenci z trudnościami w połykaniu
U pacjentów z trudnościami z połykaniem, którzy wymagają dodania zagęstnika do roztworów w celu poprawy właściwego przyjęcia płynu, należy rozważyć możliwe interakcje między zagęstnikiem a produktem Pegorion.14 Interakcje takie mogą potencjalnie wpływać na skuteczność produktu.
Niedokrwienne zapalenie jelita grubego
W okresie po wprowadzeniu do obrotu produktów zawierających makrogol stosowanych w celu oczyszczania jelita, odnotowano przypadki niedokrwiennego zapalenia jelita grubego, w tym o charakterze poważnym.15 Szczególną ostrożność należy zachować podczas stosowania makrogolu u pacjentów z czynnikami ryzyka niedokrwiennego zapalenia jelita grubego oraz podczas jednoczesnego stosowania leków przeczyszczających o działaniu stymulującym, takich jak:16
- Bisakodyl – lek przeczyszczający działający bezpośrednio na ścianę jelita
- Pikosiarczan sodu – lek pobudzający perystaltykę jelitową
Pacjentów, u których wystąpią objawy takie jak:17
- Nagły ból brzucha
- Krwawienie z odbytu
- Inne objawy sugerujące niedokrwienne zapalenie jelita grubego
należy jak najszybciej zdiagnozować w kierunku niedokrwiennego zapalenia jelita grubego i wdrożyć odpowiednie postępowanie.18
Kolejne rozdziały
Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.
Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje leku
- Profil bezpieczeństwa leku
- Przeciwwskazania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Skład i postać leku
- Specjalne ostrzeżenia
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania