przewlekłe zaparcie
Wskazanie

Przewlekłe zaparcie to utrzymujące się zaburzenie czynności jelit charakteryzujące się trudnościami w oddawaniu stolca, zmniejszoną częstotliwością wypróżnień (mniej niż 3 razy tygodniowo) lub uczuciem niepełnego wypróżnienia. Występuje ono przez co najmniej 3 miesiące i może znacząco obniżać jakość życia pacjenta. Zaparcia przewlekłe mogą być wynikiem nieprawidłowości w funkcjonowaniu mięśni i nerwów odbytnicy i odbytu, zaburzeń motoryki okrężnicy, nieprawidłowej diety, stosowania niektórych leków, chorób metabolicznych i neurologicznych, a także mogą mieć charakter czynnościowy.

W leczeniu przewlekłych zaparć kluczowa jest modyfikacja stylu życia, w tym zwiększenie podaży błonnika i płynów oraz regularna aktywność fizyczna. Jeśli te metody są niewystarczające, stosuje się farmakoterapię. Do dostępnych w Polsce leków należą: leki osmotyczne (Lactulosum, Forlax, Dicopeg, Magnezium), leki stymulujące (Regulax, Alax, Bisakodyl), leki zmiękczające stolec (Laxol, Docusatum), oraz prokinetyki (Prucaloprid – Resolor). W przypadkach zaparć opornych na leczenie stosuje się leki sekrecyjne (Linaklotyd – Constella, Lubiproston – Amitiza) oraz selektywne aktywatory kanałów chlorkowych (Plekanatyd).

Najnowszą grupą leków stosowanych w przewlekłym zaparciu są agoniści receptora GC-C, takie jak linaklotyd (Constella), które zwiększają wydzielanie płynów do światła jelita i przyspieszają pasaż jelitowy. W zaparciach związanych z przyjmowaniem opioidów stosuje się specyficzne antagonisty receptorów opioidowych w jelitach, jak naloksegol (Moventig) czy metylonaltrekson (Relistor).

Największe trudności w leczeniu przewlekłych zaparć wynikają z ich heterogennej etiologii i często złożonej patofizjologii. Wyzwaniem jest odpowiednie zdiagnozowanie przyczyny zaparć, co warunkuje wybór właściwej metody leczenia. Częstym problemem jest także uzależnienie od środków przeczyszczających przy długotrwałym stosowaniu, zwłaszcza leków stymulujących. Ponadto, u wielu pacjentów występuje oporność na standardowe leczenie, co wymaga stosowania kombinacji leków lub wdrożenia zaawansowanych terapii. Ważnym aspektem jest również edukacja pacjenta w zakresie modyfikacji stylu życia, która stanowi podstawę skutecznego leczenia zaparć, a jej brak może znacząco obniżać skuteczność farmakoterapii.

Lista leków z tym wskazaniem

  1. 14.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl