Valsartan + hydrochlorothiazide Krka
Tabletki powlekane, 320 mg + 25 mg
Preparat zawiera walsartan oraz hydrochlorotiazyd, substancje stosowane w terapii nadciśnienia tętniczego. Połączenie tych składników pomaga skuteczniej kontrolować ciśnienie krwi u osób dorosłych. Lek jest wskazany szczególnie u pacjentów, u których pojedyncze leczenie jednym ze składników nie przynosi oczekiwanych efektów. Tabletki powlekane można dzielić, co ułatwia dostosowanie dawki do indywidualnych potrzeb.
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje leku
- Profil bezpieczeństwa leku
- Przeciwwskazania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Skład i postać leku
- Specjalne ostrzeżenia
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania
-
Dawkowanie i sposób podawania
Produkt leczniczy Valsartan + hydrochlorothiazide Krka zawiera walsartan 320 mg oraz hydrochlorotiazyd 25 mg i jest wskazany do leczenia nadciśnienia tętniczego. Zalecana dawka to jedna tabletka powlekana raz na dobę, którą można przyjmować niezależnie od posiłków, popijając wodą. Dawkowanie powinno być dostosowane indywidualnie, z możliwością stopniowego zwiększania dawki składników w celu minimalizacji ryzyka niedociśnienia i działań niepożądanych. Maksymalna dawka to 320 mg walsartanu i 25 mg hydrochlorotiazydu. Efekt hipotensyjny pojawia się zwykle w ciągu 2 tygodni, a maksymalny efekt terapeutyczny obserwuje się po 4 do 8 tygodniach terapii. W przypadku braku odpowiedniej kontroli ciśnienia po 8 tygodniach stosowania maksymalnej dawki, wskazane jest rozważenie terapii skojarzonej lub zmiany leczenia.
Produkt jest przeciwwskazany u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (GFR < 30 ml/min) oraz bezmoczem, a także u osób z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby, żółciową marskością wątroby i cholestazą. U pacjentów z łagodnymi do umiarkowanych zaburzeniami czynności nerek (GFR ≥ 30 ml/min) nie jest konieczna modyfikacja dawki. W przypadku łagodnych do umiarkowanych zaburzeń czynności wątroby bez cholestazy dawka walsartanu nie powinna przekraczać 80 mg, co wyklucza stosowanie pełnej dawki 320 mg + 25 mg. Nie zaleca się stosowania u dzieci poniżej 18 roku życia z powodu braku danych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności. U pacjentów w podeszłym wieku nie jest konieczna zmiana dawkowania.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Dawkowanie i sposób podawania – Valsartan + hydrochlorothiazide Krka 320 mg + 25 mg
bezmocz, cholestaza, ciśnienie tętnicze krwi, działanie niepożądane, GFR, hydrochlorotiazyd, kontrola ciśnienia tętniczego, leczenie skojarzone, lek przeciwnadciśnieniowy, monoterapia walsartanem, nadciśnienie tętnicze, niedociśnienie tętnicze, tabletka powlekana, walsartan, współczynnik przesączania kłębuszkowego, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, żółciowa marskość wątroby -
Działania niepożądane
Produkt leczniczy Valsartan + hydrochlorothiazide Krka (320 mg walsartanu + 25 mg hydrochlorotiazydu) jest lekiem złożonym, którego profil bezpieczeństwa obejmuje działania niepożądane charakterystyczne dla obu składników. Najczęściej obserwuje się zaburzenia elektrolitowe, takie jak hipokaliemia, hiponatremia i hipomagnezemia, które mogą prowadzić do poważnych powikłań kardiologicznych, w tym zaburzeń rytmu serca. Inne działania niepożądane o częstości występowania od niezbyt często do bardzo rzadko obejmują odwodnienie, zawroty głowy, parestezje, niedociśnienie, kaszel, bóle mięśniowe, zmęczenie oraz zmiany w badaniach laboratoryjnych (np. zwiększone stężenie kwasu moczowego, bilirubiny, kreatyniny, azotu mocznikowego, neutropenia). Wśród rzadkich i nieznanych działań wymienia się reakcje alergiczne, niewydolność nerek, obrzęk naczyniowy, zapalenie naczyń oraz zmiany skórne, w tym wysypki i martwicze zapalenie naczyń.
Hydrochlorotiazyd, stosowany w dawce 25 mg w preparacie, jest powiązany z ryzykiem rozwoju nieczerniakowych nowotworów złośliwych skóry (rak podstawnokomórkowy i kolczystokomórkowy), co koreluje z kumulacyjną dawką leku. Ponadto, diuretyk tiazydowy może powodować hiperlipidemię, hiperglikemię, hiperkalcemię, a także zaburzenia hematologiczne, takie jak małopłytkowość czy agranulocytoza. Zaleca się monitorowanie elektrolitów, funkcji nerek, wątroby oraz parametrów metabolicznych podczas terapii, szczególnie u pacjentów z grup ryzyka. W przypadku wystąpienia objawowego niedociśnienia, zaburzeń elektrolitowych lub reakcji skórnych konieczna jest odpowiednia interwencja kliniczna. Zgłaszanie działań niepożądanych jest kluczowe dla ciągłego monitorowania bezpieczeństwa stosowania leku.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Działania niepożądane – Valsartan + hydrochlorothiazide Krka 320 mg + 25 mg
agranulocytoza, anemia hemolityczna, cholestaza wewnątrzwątrobowa, choroba posurowicza, cukromocz, diuretyk tiazydowy, hiperglikemia, hiperkalcemia, hiperurykemia, hipokaliemia, hipomagnezemia, hiponatremia, jaskra ostra zamkniętego kąta, leukopenia, małopłytkowość, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, martwicze zapalenie naczyń, neutropenia, nieczerniakowy nowotwór złośliwy skóry, niedociśnienie, niedociśnienie ortostatyczne, niedokrwistość aplastyczna, niekardiogenny obrzęk płuc, niewydolność nerek, niewydolność szpiku kostnego, obrzęk naczyniowy, odwodnienie, omdlenie, parestezja, plamica, rak kolczystokomórkowy skóry, rak podstawnokomórkowy, rumień wielopostaciowy, toczeń rumieniowaty, Valsartan + hydrochlorothiazide Krka, walsartan i hydrochlorotiazyd, zaburzenie czynności nerek, zapalenie naczyń, zapalenie trzustki, zasadowica hipochloremiczna, zawroty głowy pochodzenia błędnikowego, zespół ostrej niewydolności oddechowej -
Interakcje leku
Preparat Valsartan + hydrochlorothiazide Krka wykazuje liczne interakcje farmakologiczne, które mogą wpływać na skuteczność terapeutyczną oraz bezpieczeństwo leczenia. Szczególnie istotne jest unikanie jednoczesnego stosowania z litem ze względu na ryzyko zwiększenia jego toksyczności oraz z diuretykami oszczędzającymi potas, suplementami potasu i zamiennikami soli zawierającymi potas, co może prowadzić do hiperkaliemii. Walsartan, jako antagonista receptora angiotensyny II, wchodzi w interakcje z inhibitorami ACE, innymi ARB oraz aliskirenem, zwiększając ryzyko niedociśnienia, hiperkaliemii i zaburzeń czynności nerek. Ponadto, stosowanie NLPZ, w tym inhibitorów COX-2 i kwasu acetylosalicylowego w dawkach >3 g/dobę, może osłabiać działanie przeciwnadciśnieniowe i pogarszać funkcję nerek. Zalecane jest monitorowanie czynności nerek i elektrolitów, zwłaszcza potasu, podczas terapii skojarzonej.
Hydrochlorotiazyd wykazuje liczne interakcje, które wymagają szczególnej uwagi klinicznej. Leki moczopędne, kortykosteroidy, ACTH, amfoterycyna i inne mogą nasilać hipokaliemię, co zwiększa ryzyko arytmii typu torsades de pointes, zwłaszcza przy jednoczesnym stosowaniu leków przeciwarytmicznych klasy Ia i III oraz glikozydów naparstnicy. Tiazydy mogą również zmieniać tolerancję glukozy, co wymaga dostosowania dawek leków przeciwcukrzycowych, a metformina powinna być stosowana ostrożnie z uwagi na ryzyko kwasicy mleczanowej. Ponadto, hydrochlorotiazyd może nasilać ryzyko hiperkalcemii przy jednoczesnym stosowaniu z solami wapnia i witaminą D oraz zwiększać ryzyko nefrotoksyczności po podaniu jodowych środków kontrastowych u pacjentów odwodnionych. Spożycie alkoholu podczas terapii może nasilać działanie hipotensyjne i ryzyko odwodnienia, dlatego zaleca się jego unikanie lub ograniczenie.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Interakcje leku – Valsartan + hydrochlorothiazide Krka 320 mg + 25 mg
amina presyjna, antagonista kanałów wapniowych, antagonista receptora angiotensyny, diuretyk tiazydowy, dna moczanowa, działanie niepożądane, glikozyd naparstnicy, hiperglikemia, hiperkalcemia, hiperkaliemia, hiperurykemia, hipokaliemia, hipomagnezemia, hiponatremia, inhibitor ACE, inhibitor COX-2, kwas acetylosalicylowy, kwasica mleczanowa, lek beta-adrenolityczny, lek przeciwarytmiczny, lek przeciwcholinergiczny, lek przeciwcukrzycowy, lek przeciwnadciśnieniowy, niedociśnienie, niedociśnienie ortostatyczne, niedokrwistość hemolityczna, niesteroidowy lek przeciwzapalny, ostra niewydolność nerek, reakcja nadwrażliwości, stężenie kwasu moczowego, stężenie litu w surowicy, stężenie potasu w osoczu, tolerancja glukozy, torsades de pointes, transporter wychwytu wątrobowego, układ renina-angiotensyna-aldosteron, walsartan z hydrochlorotiazydem, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie elektrolitowe -
Profil bezpieczeństwa leku
Produkt leczniczy zawierający walsartan i hydrochlorotiazyd wymaga szczególnej ostrożności u wybranych grup pacjentów. Stosowanie u kobiet karmiących nie jest zalecane ze względu na brak danych dotyczących przenikania walsartanu do mleka oraz potwierdzone przenikanie hydrochlorotiazydu, co może stanowić ryzyko dla noworodków i wcześniaków. U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek dopuszczalne jest stosowanie przy GFR ≥ 30 ml/min, natomiast lek jest przeciwwskazany przy GFR < 30 ml/min oraz w przypadku bezmoczu. W przypadku zaburzeń czynności wątroby lek należy stosować ostrożnie przy łagodnych i umiarkowanych zaburzeniach bez cholestazy, a jest przeciwwskazany przy ciężkich zaburzeniach, marskości żółciowej i cholestazie ze względu na ryzyko śpiączki wątrobowej.
Podczas terapii należy zachować ostrożność w kontekście prowadzenia pojazdów, gdyż mogą wystąpić zawroty głowy lub uczucie zmęczenia, a także w przypadku spożywania alkoholu, który może nasilać niedociśnienie ortostatyczne wywołane przez hydrochlorotiazyd. U pacjentów w podeszłym wieku nie jest konieczna zmiana dawkowania, a brak jest dodatkowych przeciwwskazań. Zaleca się okresowe monitorowanie parametrów nerkowych u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek oraz ostrożność w doborze terapii u kobiet karmiących, preferując leki o lepiej ustalonym profilu bezpieczeństwa.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Profil bezpieczeństwa leku – Valsartan + hydrochlorothiazide Krka 320 mg + 25 mg
-
Przeciwwskazania
Produkt leczniczy Valsartan + hydrochlorothiazide Krka zawiera 320 mg walsartanu, antagonisty receptora angiotensyny II, oraz 25 mg hydrochlorotiazydu, tiazydowego leku moczopędnego. Lek jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na składniki, w tym pochodne sulfonamidów, oraz u osób z nietolerancją laktozy (tabletka zawiera 88,83 mg laktozy). Stosowanie jest bezwzględnie przeciwwskazane w II i III trymestrze ciąży ze względu na ryzyko teratogenne. Ponadto, lek nie powinien być stosowany u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby (marskość żółciowa, cholestaza) oraz u osób z ciężką niewydolnością nerek (klirens kreatyniny <30 ml/min) lub bezmoczem, ze względu na ryzyko kumulacji leku i nasilenia azotemii. Wskazane jest także unikanie u pacjentów z oporną hipokaliemią, hiponatremią, hiperkalcemią oraz objawową hiperurykemią, gdyż hydrochlorotiazyd może pogłębiać te zaburzenia elektrolitowe i metaboliczne.
Jednoczesne stosowanie Valsartan + hydrochlorothiazide Krka z inhibitorami reniny, takimi jak aliskiren, jest przeciwwskazane u pacjentów z cukrzycą oraz u osób z upośledzoną czynnością nerek (GFR <60 ml/min/1,73 m²) z powodu zwiększonego ryzyka hiperkaliemii, niedociśnienia i dalszego pogorszenia funkcji nerek. Tabletki są jasnożółte, owalne, dwuwypukłe, z linią podziału umożliwiającą podział na równe dawki, co jest istotne przy dostosowywaniu terapii. Przed rozpoczęciem leczenia konieczne jest dokładne rozpoznanie przeciwwskazań i monitorowanie parametrów nerkowych oraz elektrolitów, aby uniknąć poważnych działań niepożądanych.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Przeciwwskazania – Valsartan + hydrochlorothiazide Krka 320 mg + 25 mg
aliskiren, antagonista receptora angiotensyny II, azotemia, bezmocz, cholestaza, ciężkie zaburzenie czynności wątroby, dna moczanowa, filtracja kłębuszkowa, hiperkalcemia, hiperkaliemia, hiperurykemia, hipokaliemia, hiponatremia, hydrochlorotiazyd, inhibitor reniny, klirens kreatyniny, marskość wątroby żółciowa, nadwrażliwość na składniki leku, niedociśnienie, nietolerancja laktozy, pochodna sulfonamidu, tiazydowy lek moczopędny, trymestr ciąży, układ renina-angiotensyna-aldosteron, walsartan, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie gospodarki elektrolitowej -
Przedawkowanie
Przedawkowanie preparatu Valsartan + hydrochlorothiazide Krka (320 mg + 25 mg) może prowadzić do poważnych zaburzeń hemodynamicznych i metabolicznych. Walsartan, poprzez nadmierną blokadę receptorów angiotensyny II, wywołuje znaczne niedociśnienie tętnicze, zaburzenia świadomości, zapaść krążeniową oraz wstrząs hipowolemiczny, co skutkuje hipoperfuzją narządów i potencjalnym uszkodzeniem OUN oraz nerek. Hydrochlorotiazyd natomiast powoduje nudności, senność, hipowolemię, zaburzenia elektrolitowe (np. hipokaliemię) oraz zaburzenia rytmu serca i skurcze mięśni, wynikające z nadmiernej diurezy i utraty elektrolitów. Objawy te mogą występować z różnym nasileniem, zależnie od dawki, czasu ekspozycji i indywidualnych cech pacjenta.
Postępowanie terapeutyczne w przypadku przedawkowania powinno koncentrować się na stabilizacji stanu klinicznego i monitorowaniu parametrów hemodynamicznych. Niezbędna jest ocena parametrów życiowych, zapewnienie drożności dróg oddechowych, tlenoterapia oraz ułożenie pacjenta w pozycji na plecach. W przypadku niedociśnienia konieczne jest dożylne uzupełnianie płynów i elektrolitów, a w razie braku efektu rozważenie podania leków wazopresyjnych. Monitorowanie obejmuje ciśnienie tętnicze, czynność serca, saturację, diurezę oraz stężenia elektrolitów. Hemodializa nie jest skuteczna w eliminacji walsartanu ze względu na jego silne wiązanie z białkami osocza, natomiast dializa może być rozważana w ciężkich zatruciach hydrochlorotiazydem. Brak specyficznego antidotum wymaga leczenia objawowego i podtrzymującego do czasu naturalnej eliminacji leków.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Przedawkowanie – Valsartan + hydrochlorothiazide Krka 320 mg + 25 mg
arytmia, białka osocza, diureza, hemodializa, hipoperfuzja, hipowolemia, hydrochlorotiazyd, lek wazopresyjny, niedociśnienie tętnicze, niewydolność nerek, odwodnienie, płynoterapia, przedawkowanie leku, receptory angiotensyny II, skurcze mięśni, tetania, tlenoterapia, uszkodzenie OUN, utrata elektrolitów, walsartan, wstrząs, wstrząs hipowolemiczny, zaburzenia elektrolitowe, zaburzenia rytmu serca, zaburzenia świadomości, zapaść krążeniowa -
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Badania przedkliniczne dotyczące bezpieczeństwa stosowania skojarzenia walsartanu i hydrochlorotiazydu wykazały, że głównym narządem docelowym toksyczności przewlekłej są nerki, z objawami nefropatii, podwyższeniem stężenia mocznika i kreatyniny oraz hiperkaliemią. Zmiany te obserwowano u szczurów przy dawkach 30 mg/kg/dobę walsartanu + 9 mg/kg/dobę hydrochlorotiazydu (odpowiadających 0,9-krotności MRHD walsartanu i 3,5-krotności MRHD hydrochlorotiazydu) oraz u małp szerokonosych przy dawkach 10 mg/kg/dobę walsartanu + 3 mg/kg/dobę hydrochlorotiazydu (0,3-krotności MRHD walsartanu i 1,2-krotności MRHD hydrochlorotiazydu). Wysokie dawki skojarzenia (np. 100 mg/kg/dobę walsartanu + 31 mg/kg/dobę hydrochlorotiazydu u szczurów) powodowały istotne zaburzenia morfologii krwi, w tym spadek erytrocytów, hemoglobiny i hematokrytu. U małp szerokonosych przy dawce 30 mg/kg/dobę walsartanu + 9 mg/kg/dobę hydrochlorotiazydu zaobserwowano dodatkowo uszkodzenie błony śluzowej żołądka oraz hiperplazję tętniczek doprowadzających w nerkach, co wiązano z farmakologicznym działaniem walsartanu na układ renina-angiotensyna.
Nie stwierdzono działania mutagennego ani kancerogennego skojarzenia, co potwierdzają oddzielne badania dla obu substancji czynnych. W badaniach rozwojowych toksyczne dawki walsartanu (600 mg/kg/dobę, czyli 18-krotność MRHD) podawane w końcowej fazie ciąży i laktacji u szczurów prowadziły do obniżonej przeżywalności potomstwa, opóźnień rozwojowych i wad anatomicznych, natomiast skojarzenie nie wykazało działania teratogennego, lecz toksyczne efekty na płód były związane z toksycznością dla matki. Podsumowując, stosowanie walsartanu i hydrochlorotiazydu w dawkach terapeutycznych u ludzi jest bezpieczne, jednak wysokie dawki w badaniach przedklinicznych wywołują zmiany nerkowe, hematologiczne i rozwojowe, które należy uwzględnić przy ocenie ryzyka klinicznego.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Valsartan + hydrochlorothiazide Krka 320 mg + 25 mg
blokada angiotensyny II, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, działanie toksyczne na płód, elektrolity w moczu, hemodynamika nerkowa, hiperplazja tętniczek doprowadzających, inhibitor konwertazy angiotensyny, nefropatia z bazofilią, parametry morfologii krwi, potencjał kancerogenny, rozwój embrionalno-płodowy, stężenie hemoglobiny, stężenie mocznika i kreatyniny, stężenie potasu w surowicy, toksyczność przewlekła, uszkodzenie błony śluzowej żołądka, uszkodzenie chromosomów, uszkodzenie nerki, uwalnianie reniny, walsartan z hydrochlorotiazydem, wartość hematokrytu, zaburzenia morfologii krwi -
Skład i postać leku
Produkt leczniczy Valsartan + hydrochlorothiazide Krka w dawce 320 mg walsartanu i 25 mg hydrochlorotiazydu występuje w formie tabletek powlekanych o jasnożółtym, owalnym kształcie (16 mm x 8,5 mm) z linią podziału umożliwiającą dzielenie dawki. Połączenie tych dwóch substancji czynnych zapewnia kompleksowe działanie hipotensyjne w terapii nadciśnienia tętniczego. Tabletki zawierają również substancję pomocniczą laktozę jednowodną w ilości 88,83 mg, co jest istotne dla pacjentów z nietolerancją laktozy. Składniki pomocnicze obejmują m.in. celulozę mikrokrystaliczną, hypromelozę, magnezu stearynian, kroskarmelozę sodową oraz barwniki takie jak tytanu dwutlenek (E 171) i żelaza tlenek żółty (E 172).
Produkt ma okres ważności 5 lat przy przechowywaniu w temperaturze do 30°C, w oryginalnym opakowaniu chroniącym przed światłem i wilgocią. Dostępny jest w różnych wielkościach opakowań (od 10 do 280 tabletek) w blistrach PVC/PE/PVDC/Aluminium. Nie wymaga specjalnych procedur przygotowania przed podaniem i nie stwierdzono farmaceutycznych niezgodności wpływających na skuteczność lub bezpieczeństwo stosowania. Niewykorzystane resztki leku należy utylizować zgodnie z lokalnymi przepisami dotyczącymi odpadów farmaceutycznych.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Skład i postać leku – Valsartan + hydrochlorothiazide Krka 320 mg + 25 mg
celuloza mikrokrystaliczna, dawkowanie leku, dwutlenek tytanu, hydrochlorotiazyd, kroskarmeloza sodowa, krzemionka koloidalna, laktoza jednowodna, nadciśnienie tętnicze, nietolerancja laktozy, niezgodność farmaceutyczna, stearynian magnezu, sytuacja kliniczna, tabletka powlekana, tlenek żelaza, utylizacja leków, walsartan -
Specjalne ostrzeżenia
Preparat złożony Valsartan + hydrochlorothiazide Krka wymaga ścisłego monitorowania gospodarki elektrolitowej, zwłaszcza stężenia potasu, sodu, magnezu, wapnia oraz parametrów czynności nerek (klirens kreatyniny ≥ 30 ml/min). Walsartan może powodować hiperkaliemię, dlatego nie zaleca się łączenia go z suplementami potasu czy lekami oszczędzającymi potas. Hydrochlorotiazyd natomiast niesie ryzyko hipokaliemii, hiponatremii, zasadowicy hipochloremicznej, hipomagnezemii oraz hiperkalcemii. U pacjentów z ciężką niewydolnością serca, zwężeniem tętnic nerkowych, pierwotnym hiperaldosteronizmem czy po przeszczepie nerki stosowanie leku jest przeciwwskazane lub wymaga szczególnej ostrożności. Ponadto, preparat może wywoływać obrzęk naczynioruchowy, nasilenie tocznia rumieniowatego, zaburzenia metaboliczne (tolerancji glukozy, lipidów) oraz reakcje nadwrażliwości, w tym fotouczulenie i ryzyko rozwoju nieczerniakowych nowotworów skóry (NMSC).
Stosowanie leku u kobiet w ciąży jest przeciwwskazane, a u pacjentów z chorobami wątroby wymagana jest ostrożność ze względu na ryzyko śpiączki wątrobowej. W przypadku wystąpienia objawów ostrej niewydolności oddechowej (ARDS) lub obrzęku naczynioruchowego, leczenie należy natychmiast przerwać. Nie zaleca się jednoczesnego stosowania antagonistów receptora angiotensyny II z inhibitorami ACE lub aliskirenem ze względu na zwiększone ryzyko niedociśnienia, hiperkaliemii i zaburzeń czynności nerek. Pacjentów należy edukować w zakresie ochrony przed ekspozycją na promieniowanie UV oraz regularnej kontroli zmian skórnych. Produkt zawiera laktozę i jest praktycznie pozbawiony sodu (poniżej 23 mg na tabletkę), co jest istotne w kontekście diety pacjentów z ograniczeniem sodu.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Specjalne ostrzeżenia – Valsartan + hydrochlorothiazide Krka
azotemia, cholestaza, ciśnienie wewnątrzgałkowe, diuretyk oszczędzający potas, diuretyk tiazydowy, duszność, gospodarka lipidowa, gospodarka węglowodanowa, gospodarka wodno-elektrolitowa, hiperaldosteronizm pierwotny, hiperkalcemia, hipokaliemia, hipomagnezemia, hiponatremia, jaskra zamkniętego kąta, kardiomiopatia przerostowa, klirens kreatyniny, kwas moczowy, lek hipoglikemiczny, nadczynność przytarczyc, nadwrażliwość na światło, nefropatia cukrzycowa, nieczerniakowy nowotwór złośliwy skóry, niedobór laktazy, niedociśnienie tętnicze, nietolerancja galaktozy, niewydolność nerek, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk płuc, przewlekła niewydolność serca, rak kolczystokomórkowy, rak podstawnokomórkowy, skąpomocz, śpiączka wątrobowa, toczeń rumieniowaty układowy, układ renina-angiotensyna-aldosteron, układ sercowo-naczyniowy, zasadowica hipochloremiczna, zastawka dwudzielna, zastoinowa niewydolność serca, zespół ostrej niewydolności oddechowej, zwężenie tętnicy nerkowej, zwężenie zastawki aorty -
Właściwości farmakodynamiczne
Produkt leczniczy Valsartan + hydrochlorothiazide Krka, zawierający 320 mg walsartanu i 25 mg hydrochlorotiazydu, jest skutecznym lekiem w terapii nadciśnienia tętniczego, łączącym działanie antagonisty receptora angiotensyny II (walsartan) oraz diuretyku tiazydowego (hydrochlorotiazyd). Badania kliniczne wykazały, że kombinacja ta powoduje istotne obniżenie ciśnienia tętniczego skurczowego i rozkurczowego, odpowiednio o 15,4/10,4 mmHg dla dawki 320 mg/25 mg, przewyższając monoterapię walsartanem (6,1/5,8 mmHg). Ponadto, odsetek pacjentów reagujących na leczenie (ciśnienie rozkurczowe <90 mmHg lub spadek ≥10 mmHg) wynosił 75% dla dawki 320 mg/25 mg, co jest znacząco wyższe niż w monoterapii. Walsartan charakteryzuje się wysoką selektywnością wobec receptora AT1, nie wywołując kaszlu typowego dla inhibitorów ACE, a jego działanie hipotensyjne utrzymuje się przez 24 godziny, z pełną skutecznością osiąganą po 2-4 tygodniach terapii. Kombinacja z hydrochlorotiazydem łagodzi hipokaliemię indukowaną przez diuretyk, co stanowi istotną korzyść terapeutyczną.
Walsartan wykazuje również korzystny wpływ na zmniejszenie wydalania albumin z moczem u pacjentów z nadciśnieniem tętniczym i cukrzycą typu 2, co potwierdzają badania MARVAL i inne, wskazujące na redukcję albuminurii o 36-44% przy dawkach 160-320 mg/dobę. Jednoczesne stosowanie inhibitorów ACE i antagonistów receptora angiotensyny II, w tym walsartanu, nie jest zalecane ze względu na zwiększone ryzyko działań niepożądanych, takich jak hiperkaliemia i uszkodzenie nerek. Hydrochlorotiazyd, mimo skuteczności, wiąże się z ryzykiem zwiększonego występowania nieczerniakowych nowotworów skóry (BCC i SCC) oraz nowotworów złośliwych warg, szczególnie przy łącznej dawce ≥50 000 mg, co podkreśla konieczność monitorowania pacjentów i rozważenia ryzyka w długotrwałej terapii. Wartości skorygowanych ilorazów szans (OR) dla raka podstawnokomórkowego wynoszą 1,29 (95% CI: 1,23-1,35), dla raka kolczystokomórkowego 3,98 (95% CI: 3,68-4,31), a dla nowotworów złośliwych warg 2,1 (95% CI: 1,7-2,6), z tendencją wzrostową przy wyższych dawkach hydrochlorotiazydu.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Właściwości farmakodynamiczne – Valsartan + hydrochlorothiazide Krka 320 mg + 25 mg
albuminuria, antagonista angiotensyny II, bradykinina, choroby sercowo-naczyniowe, ciśnienie skurczowe/rozkurczowe, diuretyk tiazydowy, enzym konwertujący angiotensynę, hiperkaliemia, inhibitor konwertazy angiotensyny, mikroalbuminuria, nadciśnienie tętnicze, nefropatia cukrzycowa, nieczerniakowy nowotwór złośliwy skóry, niewydolność nerek, nowotwór złośliwy warg, obniżenie ciśnienia tętniczego, przewlekła choroba nerek, rak kolczystokomórkowy, rak podstawnokomórkowy, receptor angiotensyny II, receptor AT1, śmiertelność i zachorowalność, stężenie potasu w surowicy, suchy kaszel, symport NaCl, walsartan z hydrochlorotiazydem, wydalanie albumin z moczem -
Właściwości farmakokinetyczne
Produkt leczniczy Valsartan + hydrochlorothiazide Krka zawiera walsartan (320 mg) i hydrochlorotiazyd (25 mg), które wykazują interakcje farmakokinetyczne, głównie zmniejszenie dostępności układowej hydrochlorotiazydu o około 30%, bez istotnego wpływu na walsartan. Walsartan charakteryzuje się biodostępnością 23%, Tmax 2-4 godziny, silnym wiązaniem z białkami osocza (94-97%) i eliminacją głównie z kałem (83%) oraz moczem (13%). Hydrochlorotiazyd ma biodostępność 70%, Tmax około 2 godziny, umiarkowane wiązanie z białkami (40-70%) i jest wydalany głównie z moczem (>95%). Pokarm znacząco obniża ekspozycję walsartanu (AUC o 40%, Cmax o 50%), ale nie wpływa klinicznie na jego skuteczność, natomiast wpływ na hydrochlorotiazyd jest minimalny. Okres półtrwania wynosi około 6 godzin dla walsartanu i 6-15 godzin dla hydrochlorotiazydu.
U pacjentów z łagodnymi do umiarkowanych zaburzeniami czynności nerek (GFR 30-70 ml/min) nie jest konieczna modyfikacja dawki, jednak u osób z ciężkimi zaburzeniami (GFR <30 ml/min) stosowanie hydrochlorotiazydu jest przeciwwskazane ze względu na 3-8-krotne zwiększenie AUC i zmniejszone wydalanie. Walsartan nie wymaga dostosowania dawki, choć u osób starszych obserwuje się nieznacznie wyższe narażenie. W przypadku łagodnych i umiarkowanych zaburzeń czynności wątroby narażenie na walsartan wzrasta dwukrotnie, natomiast hydrochlorotiazyd nie wykazuje istotnych zmian farmakokinetycznych. Walsartan nie jest usuwany przez dializę, natomiast hydrochlorotiazyd jest dializowalny, co ma znaczenie w terapii pacjentów dializowanych.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Właściwości farmakokinetyczne – Valsartan + hydrochlorothiazide Krka 320 mg + 25 mg
bierna filtracja, biodostępność, biotransformacja, działanie hipotensyjne, erytrocyty, hydrochlorotiazyd, kanaliki nerkowe, kinetyka eliminacji, klirens, klirens nerkowy, klirens układowy, nadciśnienie tętnicze, narażenie układowe, objętość dystrybucji, okres półtrwania, pole pod krzywą, przesączanie kłębuszkowe, stężenie w surowicy, walsartan, wiązanie z białkami osocza, właściwości farmakokinetyczne, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności wątroby -
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
Preparat Valsartan + hydrochlorothiazide Krka w dawce 320 mg walsartanu i 25 mg hydrochlorotiazydu w formie tabletek powlekanych może wpływać na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn, głównie poprzez występowanie działań niepożądanych takich jak zawroty głowy i uczucie zmęczenia. Brak jest jednak specyficznych badań oceniających wpływ tego skojarzenia na funkcje psychomotoryczne, co wymaga od lekarza szczególnej ostrożności i indywidualnej oceny pacjenta. Objawy te mogą upośledzać koordynację, szybkość reakcji oraz ocenę sytuacji, co bezpośrednio przekłada się na bezpieczeństwo podczas prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn.
W trakcie terapii preparatem Valsartan + hydrochlorothiazide Krka lekarz powinien rutynowo informować pacjenta o potencjalnym ryzyku związanym z prowadzeniem pojazdów, zwłaszcza w początkowym okresie leczenia, gdy organizm adaptuje się do leku. Zaleca się, aby pacjent samodzielnie ocenił swoją reakcję na lek przed podjęciem czynności wymagających zwiększonej koncentracji i koordynacji. W przypadku wystąpienia zawrotów głowy lub zmęczenia, pacjent powinien powstrzymać się od prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn. Dokumentacja medyczna powinna zawierać potwierdzenie poinformowania pacjenta, a wskazane jest także przygotowanie pisemnej informacji podkreślającej konieczność ostrożności i monitorowania objawów wpływających na zdolności psychomotoryczne.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Valsartan + hydrochlorothiazide Krka 320 mg + 25 mg
-
Wskazania do stosowania
Produkt leczniczy Valsartan + hydrochlorothiazide Krka w dawce 320 mg walsartanu i 25 mg hydrochlorotiazydu jest wskazany do leczenia nadciśnienia tętniczego pierwotnego u dorosłych pacjentów, zwłaszcza tych, u których monoterapia jednym ze składników nie zapewnia odpowiedniej kontroli ciśnienia. Walsartan, jako antagonista receptora angiotensyny II, blokuje działanie angiotensyny II, co prowadzi do rozszerzenia naczyń krwionośnych, natomiast hydrochlorotiazyd, diuretyk tiazydowy, zwiększa wydalanie sodu i wody, wspomagając obniżenie ciśnienia tętniczego. Tabletki mają postać jasnożółtych, owalnych, dwuwypukłych tabletek powlekanych o wymiarach 16 mm x 8,5 mm, zawierają 88,83 mg laktozy i posiadają linię podziału umożliwiającą elastyczne dawkowanie.
Stosowanie preparatu Valsartan + hydrochlorothiazide Krka jest zalecane u pacjentów, którzy nie osiągnęli docelowych wartości ciśnienia tętniczego podczas monoterapii walsartanem lub hydrochlorotiazydem, a także gdy istnieje potrzeba jednoczesnego zastosowania leków o uzupełniających się mechanizmach działania hipotensyjnego. Terapia skojarzona oferuje synergistyczne działanie hipotensyjne, umożliwia zmniejszenie dawek poszczególnych składników przy zachowaniu skuteczności oraz upraszcza schemat leczenia, co może poprawić adherencję pacjenta. Ze względu na obecność laktozy w dawce 88,83 mg na tabletkę, należy zachować ostrożność u pacjentów z nietolerancją tego cukru. Preparat jest przeznaczony wyłącznie dla dorosłych i może być stosowany jako kontynuacja leczenia u pacjentów przyjmujących walsartan i hydrochlorotiazyd w oddzielnych formach.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Wskazania do stosowania – Valsartan + hydrochlorothiazide Krka 320 mg + 25 mg
angiotensyna II, antagonista receptora angiotensyny II, ciśnienie tętnicze krwi, diuretyk tiazydowy, działanie hipotensyjne, działanie niepożądane, hydrochlorotiazyd, kontrola ciśnienia tętniczego, naczynia krwionośne, nadciśnienie pierwotne, nadciśnienie tętnicze pierwotne, nietolerancja laktozy, obniżenie ciśnienia tętniczego, regulacja ciśnienia tętniczego, tabletka powlekana, terapia skojarzona, walsartan, wydalanie sodu, zmniejszenie dawki