Interakcje leku
Valsartan + hydrochlorothiazide Krka 320 mg + 25 mg

Preparat Valsartan + hydrochlorothiazide Krka wykazuje liczne interakcje farmakologiczne, które mogą wpływać na skuteczność terapeutyczną oraz bezpieczeństwo leczenia. Szczególnie istotne jest unikanie jednoczesnego stosowania z litem ze względu na ryzyko zwiększenia jego toksyczności oraz z diuretykami oszczędzającymi potas, suplementami potasu i zamiennikami soli zawierającymi potas, co może prowadzić do hiperkaliemii. Walsartan, jako antagonista receptora angiotensyny II, wchodzi w interakcje z inhibitorami ACE, innymi ARB oraz aliskirenem, zwiększając ryzyko niedociśnienia, hiperkaliemii i zaburzeń czynności nerek. Ponadto, stosowanie NLPZ, w tym inhibitorów COX-2 i kwasu acetylosalicylowego w dawkach >3 g/dobę, może osłabiać działanie przeciwnadciśnieniowe i pogarszać funkcję nerek. Zalecane jest monitorowanie czynności nerek i elektrolitów, zwłaszcza potasu, podczas terapii skojarzonej.

Pobierz ChPL PDF Valsartan + hydrochlorothiazide Krka – Tabletki powlekane – 320 mg + 25 mg
  1. Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji
    1. Niezalecane połączenia lekowe
    2. Połączenia wymagające szczególnej ostrożności
    3. Interakcje związane ze stosowaniem hydrochlorotiazydu
  2. Interakcje z alkoholem
  3. Tabela interakcji
    1. Kolejne rozdziały
Wskazania
  1. nadciśnienie tętnicze pierwotne
Substancja czynna
  1. hydrochlorotiazyd
  2. walsartan
Kategoria leku
  1. antagoniści receptora angiotensyny II
  2. diuretyki tiazydowe
  3. leki moczopędne
  4. leki przeciwnadciśnieniowe

Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji

Skojarzenie walsartanu z hydrochlorotiazydem może wchodzić w interakcje z wieloma produktami leczniczymi, co wymaga szczególnej uwagi klinicznej. Interakcje te mogą prowadzić do zmian w skuteczności terapeutycznej lub zwiększenia ryzyka działań niepożądanych.1

Niezalecane połączenia lekowe

Niektóre kombinacje leków z produktem Valsartan + hydrochlorothiazide Krka nie są zalecane ze względu na zwiększone ryzyko wystąpienia poważnych działań niepożądanych:2

  • Lit – podczas jednoczesnego stosowania z tiazydami, w tym hydrochlorotiazydem, obserwowano przemijające zwiększenie stężenia litu w surowicy i nasilenie jego toksyczności. W związku z brakiem doświadczeń klinicznych z jednoczesnym stosowaniem walsartanu i litu, takie skojarzenie nie jest zalecane. Jeśli jednak jest ono konieczne, zaleca się ścisłe monitorowanie stężenia litu we krwi.3
  • Diuretyki oszczędzające potas, preparaty uzupełniające potas, zamienniki soli kuchennej zawierające potas – jednoczesne stosowanie z walsartanem może prowadzić do hiperkaliemii. Jeśli takie połączenie jest konieczne, zaleca się ścisłą kontrolę stężenia potasu w osoczu.4

Połączenia wymagające szczególnej ostrożności

Poniższe grupy leków przy jednoczesnym stosowaniu z Valsartan + hydrochlorothiazide Krka wymagają zachowania szczególnej ostrożności i monitorowania pacjenta:5

  • Inne leki przeciwnadciśnieniowe – skojarzenie walsartanu i hydrochlorotiazydu może nasilać działanie innych leków przeciwnadciśnieniowych (np. guanetydyny, metylodopy, leków rozszerzających naczynia krwionośne, inhibitorów ACE, antagonistów receptora angiotensyny, leków beta-adrenolitycznych, antagonistów kanałów wapniowych oraz inhibitorów wychwytu zwrotnego dopaminy).6
  • Aminy presyjne (np. noradrenalina, adrenalina) – możliwe jest zmniejszenie odpowiedzi na aminy presyjne. Znaczenie kliniczne tego działania jest niejasne.7
  • Niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ) – w tym selektywne inhibitory COX-2, kwas acetylosalicylowy (>3 g/dobę) i nieselektywne NLPZ mogą osłabiać działanie przeciwnadciśnieniowe oraz prowadzić do pogorszenia czynności nerek i zwiększenia stężenia potasu w surowicy. Na początku leczenia zaleca się kontrolę czynności nerek oraz odpowiednie nawodnienie pacjenta.Interakcje związane ze stosowaniem walsartanu

    Walsartan, jako antagonista receptora angiotensyny II, wchodzi w specyficzne interakcje z określonymi grupami leków.9

    Podwójna blokada układu renina-angiotensyna-aldosteron – jednoczesne stosowanie inhibitorów ACE, antagonistów receptora angiotensyny II lub aliskirenu zwiększa częstość występowania zdarzeń niepożądanych, takich jak niedociśnienie, hiperkaliemia oraz zaburzenia czynności nerek (w tym ostra niewydolność nerek).10

    Białka transportujące – walsartan jest substratem transportera wychwytu wątrobowego OATP1B1/OATP1B3 i transportera wyrzutu wątrobowego MRP2. Jednoczesne stosowanie inhibitorów transportera wychwytu (np. ryfampicyny, cyklosporyny) lub transportera wyrzutu (np. rytonawiru) może zwiększyć ogólnoustrojową ekspozycję na walsartan. Należy zachować właściwą ostrożność podczas rozpoczynania lub kończenia jednoczesnej terapii tymi lekami.11

    Brak istotnych interakcji – w badaniach klinicznych nie stwierdzono istotnych klinicznie interakcji walsartanu z cymetydyną, warfaryną, furosemidem, digoksyną, atenololem, indometacyną, hydrochlorotiazydem, amlodypiną i glibenklamidem.12

    Interakcje związane ze stosowaniem hydrochlorotiazydu

    Hydrochlorotiazyd, jako diuretyk tiazydowy, wykazuje liczne interakcje z innymi lekami i substancjami.13

    • Leki wpływające na stężenie potasu – jednoczesne stosowanie leków moczopędnych zwiększających wydalanie potasu z moczem, kortykosteroidów, środków przeczyszczających, ACTH, amfoterycyny, karbenoksolonu, penicyliny G, kwasu salicylowego i jego pochodnych może nasilać działanie hipokaliemiczne hydrochlorotiazydu.14
    • Leki wywołujące częstoskurcz komorowy typu torsades de pointes – hydrochlorotiazyd należy stosować ostrożnie z lekami przeciwarytmicznymi klasy Ia i III oraz niektórymi lekami przeciwpsychotycznymi ze względu na ryzyko hipokaliemii.15
    • Leki wpływające na stężenie sodu – leki przeciwdepresyjne, przeciwpsychotyczne, przeciwpadaczkowe mogą nasilać hiponatremiczne działanie leków moczopędnych.16
    • Glikozydy naparstnicy – hipokaliemia lub hipomagnezemia wywołana przez hydrochlorotiazyd może zwiększać ryzyko zaburzeń rytmu serca związanych ze stosowaniem glikozydów naparstnicy.17
    • Sole wapnia i witamina D – jednoczesne stosowanie z hydrochlorotiazydem może nasilać wzrost stężenia wapnia w surowicy i prowadzić do hiperkalcemii u pacjentów predysponowanych.18
    • Leki przeciwcukrzycowe – tiazydy mogą zmieniać tolerancję glukozy, dlatego może być konieczna modyfikacja dawki leków przeciwcukrzycowych. Metforminę należy stosować ostrożnie ze względu na ryzyko kwasicy mleczanowej.19
    • Leki beta-adrenolityczne i diazoksyd – jednoczesne stosowanie z hydrochlorotiazydem może zwiększać ryzyko hiperglikemii.20
    • Leki stosowane w leczeniu dny moczanowej – hydrochlorotiazyd może podwyższać stężenie kwasu moczowego, co może wymagać dostosowania dawki leków zwiększających wydalanie kwasu moczowego. Równoczesne podawanie hydrochlorotiazydu z allopurynolem może zwiększać częstość reakcji nadwrażliwości.21
    • Leki przeciwcholinergiczne – mogą zwiększać biodostępność hydrochlorotiazydu, podczas gdy leki prokinetyczne mogą ją zmniejszać.22
    • Amantadyna – tiazydy mogą zwiększać ryzyko działań niepożądanych amantadyny.23
    • Żywice jonowymienne – kolestyramina i kolestypol zmniejszają wchłanianie hydrochlorotiazydu. Zaleca się podawanie hydrochlorotiazydu co najmniej 4 godziny przed lub 4-6 godzin po podaniu żywicy.24
    • Leki cytotoksyczne – hydrochlorotiazyd może zmniejszać wydalanie leków cytotoksycznych przez nerki i nasilać ich działanie supresyjne na szpik kostny.25
    • Leki zwiotczające mięśnie szkieletowe – hydrochlorotiazyd nasila działanie niedepolaryzujących leków zwiotczających mięśnie.26
    • Cyklosporyna – jednoczesne leczenie może zwiększać ryzyko hiperurykemii i powikłań dny moczanowej.27
    • Metyldopa – zgłaszano pojedyncze przypadki niedokrwistości hemolitycznej przy jednoczesnym stosowaniu z hydrochlorotiazydem.28
    • Środki kontrastowe zawierające jod – u pacjentów odwodnionych wskutek stosowania diuretyków istnieje zwiększone ryzyko niewydolności nerek po podaniu jodowych środków kontrastowych. Pacjentów należy odpowiednio nawodnić przed podaniem tych środków.29

    Interakcje z alkoholem

    Jednoczesne spożywanie alkoholu i przyjmowanie produktu Valsartan + hydrochlorothiazide Krka może prowadzić do istotnych interakcji, które wymagają szczególnej uwagi klinicznej.30

    Nasilenie działania hipotensyjnego – alkohol, podobnie jak hydrochlorotiazyd, wykazuje działanie obniżające ciśnienie tętnicze poprzez zmniejszenie aktywności współczulnego układu nerwowego oraz bezpośrednie działanie rozszerzające naczynia krwionośne. Jednoczesne stosowanie może nasilać niedociśnienie ortostatyczne, co może prowadzić do zawrotów głowy, omdleń i zwiększonego ryzyka upadków, szczególnie przy zmianie pozycji ciała z leżącej na stojącą.31

    Zaburzenia gospodarki wodno-elektrolitowej – zarówno alkohol, jak i hydrochlorotiazyd mogą powodować odwodnienie. Alkohol działa jako diuretyk, zwiększając utratę płynów, co w połączeniu z działaniem diuretycznym hydrochlorotiazydu może prowadzić do nasilonego odwodnienia i zaburzeń elektrolitowych, szczególnie hipokaliemii.

    Zalecenia – pacjenci przyjmujący Valsartan + hydrochlorothiazide Krka powinni unikać spożywania alkoholu lub znacząco je ograniczyć. Jeśli pacjent spożywa alkohol, powinien być świadomy zwiększonego ryzyka niedociśnienia i zawrotów głowy, zwłaszcza przy zmianie pozycji ciała, i powinien zapewnić odpowiednie nawodnienie.

    Tabela interakcji

    Grupa leków/substancja Opis interakcji Poziom istotności
    Lit Zwiększenie stężenia litu w surowicy i nasilenie jego toksyczności Wysoki – połączenie niezalecane
    Diuretyki oszczędzające potas, suplementy potasu, zamienniki soli z potasem Ryzyko hiperkaliemii Wysoki – połączenie niezalecane
    Inne leki przeciwnadciśnieniowe Nasilenie działania przeciwnadciśnieniowego Średni – wymaga monitorowania
    NLPZ (w tym inhibitory COX-2, kwas acetylosalicylowy w dużych dawkach) Osłabienie działania przeciwnadciśnieniowego, ryzyko pogorszenia czynności nerek i hiperkaliemii Średni – wymaga monitorowania
    Inhibitory ACE, inne ARBs, aliskiren Zwiększone ryzyko niedociśnienia, hiperkaliemii, zaburzeń czynności nerek Wysoki – połączenie przeciwwskazane u niektórych grup pacjentów
    Leki wpływające na stężenie potasu (kortykosteroidy, ACTH, amfoterycyna, karbenoksolon, penicylina G) Zwiększone ryzyko hipokaliemii Średni – wymaga monitorowania
    Leki przeciwarytmiczne klasy Ia i III, niektóre leki przeciwpsychotyczne Zwiększone ryzyko arytmii typu torsades de pointes z powodu hipokaliemii Wysoki – wymaga ścisłego monitorowania
    Glikozydy naparstnicy Zwiększone ryzyko toksyczności digoksyny z powodu hipokaliemii lub hipomagnezemii Wysoki – wymaga monitorowania
    Sole wapnia i witamina D Zwiększone ryzyko hiperkalcemii Średni – wymaga monitorowania
    Leki przeciwcukrzycowe (insulina, doustne leki przeciwcukrzycowe) Zmiana tolerancji glukozy, możliwa konieczność dostosowania dawki Średni – wymaga monitorowania
    Metformina Zwiększone ryzyko kwasicy mleczanowej przy zaburzeniach czynności nerek Wysoki – wymaga ścisłego monitorowania
    Leki przeciw dnie moczanowej (allopurynol, probenecyd, sulfinpyrazon) Zmniejszenie skuteczności leków zwiększających wydalanie kwasu moczowego Średni – wymaga dostosowania dawki
    Amantadyna Zwiększone ryzyko działań niepożądanych amantadyny Średni – wymaga monitorowania
    Leki przeciwcholinergiczne Zwiększona biodostępność hydrochlorotiazydu Niski
    Żywice jonowymienne Zmniejszone wchłanianie hydrochlorotiazydu Średni – wymaga odpowiedniego odstępu w podawaniu
    Leki cytotoksyczne Zmniejszone wydalanie leków cytotoksycznych przez nerki, nasilenie działania supresyjnego na szpik Wysoki – wymaga ścisłego monitorowania
    Niedepolaryzujące leki zwiotczające mięśnie Nasilenie działania zwiotczającego Średni – wymaga monitorowania
    Alkohol Nasilenie działania hipotensyjnego, ryzyko niedociśnienia ortostatycznego Średni – najlepiej unikać
    Cyklosporyna Zwiększone ryzyko hiperurykemii i dny moczanowej Średni – wymaga monitorowania
    Metyldopa Ryzyko niedokrwistości hemolitycznej Średni – wymaga monitorowania
    Jodowe środki kontrastowe Zwiększone ryzyko ostrej niewydolności nerek Wysoki – wymaga odpowiedniego nawodnienia

    Kolejne rozdziały

    Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.

    Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.

  1. 14.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl