Perindanor
Tabletki, 8 mg
Produkt leczniczy zawiera 8 mg peryndoprylu z tert-butyloaminą oraz 118,660 mg laktozy jako substancję pomocniczą. Stosowany jest przede wszystkim w leczeniu nadciśnienia tętniczego oraz stabilnej choroby wieńcowej. Pomaga zmniejszyć ryzyko zdarzeń sercowych u pacjentów z przebyłym zawałem mięśnia sercowego lub po rewaskularyzacji. Tabletki są okrągłe, białe lub prawie białe i można je podzielić na dwie równe dawki.
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje leku
- Profil bezpieczeństwa leku
- Przeciwwskazania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Skład i postać leku
- Specjalne ostrzeżenia
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania
-
Dawkowanie i sposób podawania
Perindanor (peryndopryl z tert-butyloaminą) wymaga indywidualnego dostosowania dawki w zależności od reakcji ciśnienia tętniczego oraz stanu klinicznego pacjenta. Standardowa dawka początkowa wynosi 4 mg raz na dobę, podawana rano, jednak u pacjentów z aktywnym układem renina-angiotensyna-aldosteron (np. z nadciśnieniem naczyniowo-nerkowym, niedoborem elektrolitów, niewydolnością serca, ciężkim nadciśnieniem) zaleca się rozpoczęcie od 2 mg pod ścisłym nadzorem. Po miesiącu dawkę można zwiększyć do 8 mg, jeśli jest dobrze tolerowana. U pacjentów stosujących leki moczopędne istnieje ryzyko objawowego niedociśnienia tętniczego, dlatego zaleca się przerwanie tych leków na 2-3 dni przed rozpoczęciem terapii lub rozpoczęcie peryndoprylu od dawki 2 mg z monitorowaniem funkcji nerek i poziomu potasu. U osób starszych dawkę początkową również ustala się na 2 mg, z możliwością stopniowego zwiększania do 4 mg, a następnie do 8 mg, zależnie od czynności nerek.
W przypadku pacjentów ze stabilną chorobą wieńcową dawka początkowa wynosi 4 mg raz na dobę przez dwa tygodnie, po czym można ją zwiększyć do 8 mg, uwzględniając czynność nerek i tolerancję. Dawkowanie u osób starszych z chorobą wieńcową jest bardziej stopniowe: 2 mg przez pierwszy tydzień, następnie 4 mg przez kolejny tydzień, a potem ewentualnie 8 mg. U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek dawka powinna być dostosowana do klirensu kreatyniny: ≥60 ml/min – 4 mg/dobę, 30–60 ml/min – 2 mg/dobę, 15–30 ml/min – 2 mg co drugi dzień, a u pacjentów dializowanych (ClCR <15 ml/min) 2 mg po dializie (klirens peryndoprylatu podczas dializy wynosi 70 ml/min). Nie ma konieczności modyfikacji dawki u pacjentów z niewydolnością wątroby. Stosowanie u dzieci i młodzieży poniżej 18 lat nie jest zalecane ze względu na brak danych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności. Perindanor podaje się doustnie, raz na dobę rano, przed posiłkiem, co zapewnia optymalną biodostępność i efekt terapeutyczny przez 24 godziny.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Dawkowanie i sposób podawania – Perindanor 8 mg
czynność nerek, hemodializa, hipowolemia, inhibitor ACE, klirens kreatyniny, klirens peryndoprylatu, lek moczopędny, lek przeciwnadciśnieniowy, nadciśnienie naczyniowo-nerkowe, nadciśnienie tętnicze, niedobór elektrolitów, niedociśnienie tętnicze, niewydolność serca, odpowiedź hipotensyjna, peryndopryl z tert-butyloaminą, stabilna choroba wieńcowa, stężenie potasu w surowicy, układ renina-angiotensyna-aldosteron, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby -
Działania niepożądane
Perindanor, zawierający peryndopryl z tert-butyloaminą, jest inhibitorem ACE o profilu bezpieczeństwa zgodnym z innymi lekami z tej grupy. Najczęściej obserwowane działania niepożądane to zawroty głowy, ból głowy, parestezje, niedociśnienie tętnicze, kaszel, duszność, zaburzenia żołądkowo-jelitowe (ból brzucha, zaparcia, biegunka, nudności, wymioty), świąd, wysypka oraz kurcze mięśni i osłabienie. Częstość występowania działań niepożądanych klasyfikowana jest od bardzo często (≥1/10) do bardzo rzadko (<1/10 000). W badaniu EUROPA ciężkie działania niepożądane wystąpiły u 0,3% pacjentów leczonych peryndoprylem, w tym niedociśnienie tętnicze (6 pacjentów), obrzęk naczynioruchowy (3 pacjentów) oraz nagłe zatrzymanie akcji serca (1 pacjent).
Najpoważniejsze powikłania obejmują agranulocytozę, pancytopenię, leukopenię, neutropenię i trombocytopenię, które zwiększają ryzyko infekcji i zaburzeń krzepnięcia, nadmierne niedociśnienie tętnicze prowadzące do zawału mięśnia sercowego lub udaru u pacjentów wysokiego ryzyka, obrzęk naczynioruchowy z ryzykiem obstrukcji dróg oddechowych, ostrą niewydolność nerek oraz cytolityczne lub cholestatyczne zapalenie wątroby. Dodatkowo, rzadko zgłaszano zespół SIADH. Personel medyczny powinien monitorować i zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane, aby zapewnić ciągłą ocenę stosunku korzyści do ryzyka terapii peryndoprylem.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Działania niepożądane – Perindanor 8 mg
agranulocytoza, dławica piersiowa, eozynofilia, eozynofilowe zapalenie płuc, hiperkaliemia, hipoglikemia, hiponatremia, inhibitor ACE, leukopenia, neutropenia, niedobór G6PD, niedociśnienie tętnicze, niedokrwistość hemolityczna, objaw Raynauda, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność nerek, pancytopenia, parestezje, pemfigoid, peryndopryl, rumień wielopostaciowy, skurcz oskrzeli, tachykardia, trombocytopenia, udar mózgu, zaburzenia rytmu serca, zapalenie naczyń, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby cholestatyczne, zawał mięśnia sercowego, zawroty głowy błędnikowe, zespół SIADH -
Interakcje leku
Perindopryl, jako inhibitor ACE, wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne o różnym stopniu istotności klinicznej. Przeciwwskazane jest łączenie perindoprylu z aliskirenem u pacjentów z cukrzycą lub zaburzeniami czynności nerek ze względu na wysokie ryzyko hiperkaliemii, pogorszenia funkcji nerek oraz powikłań sercowo-naczyniowych. Również stosowanie sakubitrylu z walsartanem w okresie krótszym niż 36 godzin od ostatniej dawki perindoprylu zwiększa ryzyko obrzęku naczynioruchowego. Pozaustrojowe metody leczenia z użyciem błon poliakrylonitrylowych są przeciwwskazane z powodu ryzyka reakcji rzekomoanafilaktycznych. Inne leki, takie jak leki moczopędne oszczędzające potas, ko-trimoksazol, lit, inhibitory mTOR, czy estramustyna, wymagają ostrożności ze względu na ryzyko hiperkaliemii, obrzęku naczynioruchowego lub zwiększonej toksyczności (np. litu).
W terapii skojarzonej z perindoprylem konieczne jest ścisłe monitorowanie parametrów klinicznych, zwłaszcza funkcji nerek, stężenia potasu w surowicy oraz ciśnienia tętniczego. Leki przeciwcukrzycowe (insulina, doustne hipoglikemizujące) mogą nasilać ryzyko hipoglikemii, a NLPZ, w tym kwas acetylosalicylowy w dawce ≥3 g/dobę, mogą osłabiać działanie przeciwnadciśnieniowe i pogarszać funkcję nerek. Alkohol nasila działanie hipotensyjne perindoprylu, co jest szczególnie niebezpieczne u osób starszych, odwodnionych, z niewydolnością serca lub w początkowym okresie leczenia. Zaleca się ograniczenie lub abstynencję alkoholową. W przypadku wątpliwości dotyczących interakcji konieczna jest konsultacja z farmaceutą lub lekarzem oraz indywidualne dostosowanie terapii.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Interakcje leku – Perindanor 8 mg
aliskiren, antagonista receptora angiotensyny II, aurotiojabłczan sodu, baklofen, cyklosporyna, dializa, dipeptydylopeptydaza 4, działanie hipotensyjne, estramustyna, gliptyna, hiperkaliemia, hipoglikemia, inhibitor ACE, inhibitor mTOR, ko-trimoksazol, lek moczopędny oszczędzający potas, lek przeciwcukrzycowy, lek przeciwpsychotyczny, lek sympatykomimetyczny, lit w medycynie, niedociśnienie tętnicze, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność serca, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność nerek, peryndopryl, racekadotryl, reakcja rzekomoanafilaktyczna, sakubitryl z walsartanem, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, zaburzenie czynności nerek, zapaść sercowo-naczyniowa -
Profil bezpieczeństwa leku
Peryndopryl wymaga szczególnej ostrożności u wybranych grup pacjentów, w tym kobiet karmiących, seniorów oraz osób z zaburzeniami czynności nerek. U kobiet karmiących brak jest danych potwierdzających bezpieczeństwo stosowania, dlatego zaleca się unikanie tego leku i wybór alternatyw o lepszym profilu bezpieczeństwa, zwłaszcza gdy dziecko jest noworodkiem lub wcześniakiem. U seniorów konieczne jest rozpoczynanie terapii od niższych dawek z uwzględnieniem funkcji nerek, ze względu na zwiększone ryzyko niedociśnienia i zaburzeń nerkowych. Pacjenci z upośledzoną czynnością nerek wymagają dostosowania dawki do klirensu kreatyniny oraz ścisłego monitorowania parametrów nerkowych i poziomu potasu, szczególnie w przypadku ciężkich zaburzeń lub dializoterapii.
W przypadku pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby peryndopryl może być stosowany bez konieczności modyfikacji dawki, jednak ze względu na potencjalne, choć rzadkie, ciężkie powikłania wątrobowe związane z inhibitorami ACE, wskazane jest monitorowanie stanu klinicznego. Lek nie wykazuje bezpośredniego wpływu na zdolność prowadzenia pojazdów, jednak ryzyko objawowego niedociśnienia, zwłaszcza na początku terapii lub w połączeniu z innymi lekami, może osłabić tę zdolność. Brak jest danych dotyczących interakcji peryndoprylu z alkoholem, co wymaga zachowania ostrożności w praktyce klinicznej.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Profil bezpieczeństwa leku – Perindanor 8 mg
-
Przeciwwskazania
Podczas kwalifikacji pacjenta do terapii peryndoprylem (Perindanor, 8 mg, tabletki zawierające 6,676 mg peryndoprylu oraz 118,660 mg laktozy) należy bezwzględnie wykluczyć przeciwwskazania takie jak nadwrażliwość na peryndopryl lub inne inhibitory ACE, przeszły obrzęk naczynioruchowy związany z inhibitorami ACE, a także dziedziczny lub idiopatyczny obrzęk naczynioruchowy. Lek jest przeciwwskazany w II i III trymestrze ciąży ze względu na ryzyko poważnych powikłań u płodu, w tym hipotensji, niewydolności nerek, hiperkaliemii i zgonu. Ponadto, stosowanie peryndoprylu jest przeciwwskazane u pacjentów z istotnym obustronnym zwężeniem tętnic nerkowych lub zwężeniem tętnicy nerkowej jedynej nerki, co może prowadzić do ostrej niewydolności nerek. Należy również zachować ostrożność u pacjentów z nietolerancją laktozy, ze względu na zawartość 118,660 mg laktozy w jednej tabletce, co może wywołać dolegliwości żołądkowo-jelitowe u osób z zaburzeniami wchłaniania cukrów.
Istotne są również przeciwwskazania wynikające z interakcji lekowych: jednoczesne stosowanie peryndoprylu z aliskirenem u pacjentów z cukrzycą lub z GFR < 60 ml/min/1,73 m² jest zabronione ze względu na ryzyko hiperkaliemii, hipotonii i pogorszenia funkcji nerek. Również kojarzenie peryndoprylu z sakubitrylem i walsartanem jest przeciwwskazane, wymagając co najmniej 36-godzinnego odstępu między terapiami, aby uniknąć zwiększonego ryzyka obrzęku naczynioruchowego. Ponadto, peryndopryl nie powinien być stosowany u pacjentów poddawanych procedurom pozaustrojowym z kontaktu krwi z powierzchniami o ujemnym ładunku elektrycznym (np. dializa z użyciem poliakrylonitrylowych błon), ze względu na ryzyko reakcji rzekomoanafilaktycznych. Charakterystyczna postać tabletek Perindanor (białe, okrągłe, z oznaczeniami „D", „5" i „9") umożliwia ich podział na dwie równe dawki, co jest istotne dla precyzyjnego dawkowania.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Przeciwwskazania – Perindanor 8 mg
afereza lipoprotein, aliskiren, dializa, dziedziczny obrzęk naczynioruchowy, hemofiltracja, hiperkaliemia, hipotensja, inhibitor ACE, nadwrażliwość, niedobór laktazy, nietolerancja galaktozy, nietolerancja laktozy, niewydolność nerek, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność nerek, peryndopryl, procedura pozaustrojowa, reakcja rzekomoanafilaktyczna, sakubitryl z walsartanem, trymestr ciąży, współczynnik filtracji kłębuszkowej, zaburzenie czynności nerek, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy, zwężenie tętnicy nerkowej -
Przedawkowanie
Lek Perindanor zawiera 8 mg peryndoprylu z tert-butyloaminą (odpowiadające 6,676 mg peryndoprylu) i należy do inhibitorów konwertazy angiotensyny (ACE). Przedawkowanie tego preparatu może prowadzić do poważnych zaburzeń, w tym niedociśnienia tętniczego, wstrząsu krążeniowego, zaburzeń elektrolitowych (zwłaszcza potasu i sodu), niewydolności nerek, hiperwentylacji, tachykardii, bradykardii, zawrotów głowy, lęku oraz kaszlu. Objawy te wynikają głównie z nadmiernego spadku ciśnienia tętniczego i zaburzeń układu krążenia, co wymaga wieloukładowej oceny klinicznej pacjenta. Ze względu na ograniczone dane dotyczące przedawkowania peryndoprylu u ludzi, konieczna jest szczególna ostrożność i szybka interwencja terapeutyczna.
Postępowanie w przypadku przedawkowania Perindanoru obejmuje dożylne podanie 0,9% roztworu chlorku sodu w celu przywrócenia objętości krwi krążącej oraz ułożenie pacjenta w pozycji z głową poniżej poziomu ciała. W razie potrzeby stosuje się wlewy angiotensyny II i/lub katecholamin jako środki presyjne. Hemodializa jest skuteczną metodą usuwania peryndoprylu i jego aktywnego metabolitu peryndoprylatu w ciężkich przypadkach. W przypadku opornej bradykardii wskazana jest czasowa elektrostymulacja serca. Kluczowe jest ciągłe monitorowanie parametrów życiowych (ciśnienie tętnicze, tętno, częstość oddechów, saturacja), stężenia elektrolitów (potas, sód, chlorki) oraz kreatyniny w surowicy, co pozwala na szybkie wykrycie powikłań i dostosowanie terapii do stanu klinicznego pacjenta.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Przedawkowanie – Perindanor 8 mg
angiotensyna II, bradykardia, chlorek sodu, elektrolit, elektrostymulacja serca, hemodializa, hiperwentylacja, inhibitor konwertazy angiotensyny, katecholamina, kołatanie serca, kreatynina, niedociśnienie tętnicze, niewydolność nerek, perfuzja narządowa, peryndopryl, peryndoprylat, tachykardia, wstrząs krążeniowy, zaburzenie elektrolitowe, zawrót głowy -
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Przedkliniczne badania toksykologiczne peryndoprylu wykazały, że po doustnym podaniu u zwierząt doświadczalnych głównym narządem docelowym była nerka, gdzie obserwowano odwracalne uszkodzenia. Analizy genotoksyczności, przeprowadzone zarówno in vitro, jak i in vivo, nie potwierdziły działania mutagennego leku. W badaniach reprodukcyjnych na szczurach, myszach, królikach i małpach nie stwierdzono bezpośredniego działania embriotoksycznego ani teratogennego peryndoprylu, jednak jako inhibitor ACE może on wywoływać niekorzystne efekty w późnym okresie rozwoju płodu, takie jak śmierć płodu, wady wrodzone, uszkodzenia nerek oraz zwiększoną śmiertelność okołoporodową i poporodową. Nie zaobserwowano natomiast wpływu na płodność u samców i samic szczurów.
Ocena potencjału rakotwórczego peryndoprylu w długoterminowych badaniach na szczurach i myszach nie wykazała działania karcynogennego, co potwierdza korzystny profil bezpieczeństwa leku. Podsumowując, peryndopryl charakteryzuje się akceptowalnym profilem bezpieczeństwa w zakresie toksyczności przewlekłej, genotoksyczności i karcynogenności, jednak ze względu na ryzyko nefrotoksyczności oraz potencjalne działania niepożądane w późnym okresie ciąży, konieczne jest zachowanie szczególnej ostrożności przy jego stosowaniu u kobiet ciężarnych, zwłaszcza w drugim i trzecim trymestrze.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Perindanor 8 mg
badanie in vitro, badanie in vivo, działanie embriotoksyczne, działanie karcynogenne, działanie mutagenne, działanie teratogenne, inhibitor enzymu konwertującego angiotensynę, model zwierzęcy, nefrotoksyczność, peryndopryl, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa, śmiertelność okołoporodowa, toksyczność przewlekła, uszkodzenie nerek, wada wrodzona -
Skład i postać leku
Perindanor 8 mg to tabletki zawierające 8 mg peryndoprylu z tert-butyloaminą, co odpowiada 6,676 mg substancji czynnej o działaniu hipotensyjnym, należącej do inhibitorów konwertazy angiotensyny (ACE). Lek jest wskazany w terapii nadciśnienia tętniczego. Tabletki zawierają również laktozę bezwodną (118,660 mg na tabletkę), co jest istotne dla pacjentów z nietolerancją cukrów mlecznych. Pozostałe substancje pomocnicze to krzemionka koloidalna bezwodna, celuloza mikrokrystaliczna oraz magnezu stearynian, które wpływają na właściwości fizykochemiczne i proces produkcji leku. Tabletki są białe lub prawie białe, okrągłe, obustronnie wypukłe, z rowkiem umożliwiającym podział na dwie równe dawki, co ułatwia dostosowanie terapii.
Perindanor jest pakowany w blistry PVC/PVDC/Aluminium, umieszczone w torebkach foliowych z pochłaniaczem wilgoci, zawierających 28 lub 30 tabletek, dostępnych w różnych wielkościach opakowań (od 28 do 120 tabletek). Lek należy przechowywać w temperaturze poniżej 25°C, w oryginalnym opakowaniu, aby chronić go przed wilgocią i światłem, co zapewnia stabilność substancji czynnej. Okres ważności wynosi 2 lata, jednak po otwarciu torebki foliowej preparat powinien być zużyty w ciągu 60 dni. Nie stwierdzono niezgodności farmaceutycznych ani specjalnych zaleceń dotyczących utylizacji, jednak niewykorzystane tabletki należy usuwać zgodnie z lokalnymi przepisami dotyczącymi odpadów farmaceutycznych.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Skład i postać leku – Perindanor 8 mg
celuloza mikrokrystaliczna, działanie hipotensyjne, inhibitory konwertazy angiotensyny, krzemionka koloidalna bezwodna, laktoza bezwodna, modyfikacja dawkowania, nadciśnienie tętnicze, nietolerancja cukrów, niezgodność farmaceutyczna, odpady farmaceutyczne, peryndopryl z tert-butyloaminą, środek pochłaniający wilgoć, stabilność leku, stearynian magnezu -
Specjalne ostrzeżenia
Perindopryl, jako inhibitor ACE zawarty w leku Perindanor, wymaga szczególnej ostrożności w stosowaniu u pacjentów z ryzykiem niedociśnienia, zwłaszcza w pierwszym miesiącu terapii, zwłaszcza u osób z obniżoną objętością wewnątrznaczyniową, niewydolnością serca, zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny <60 ml/min), hiponatremią oraz stosujących duże dawki diuretyków pętlowych. Monitorowanie stężenia potasu i kreatyniny jest niezbędne, a w przypadku objawowego niedociśnienia zaleca się ułożenie pacjenta w pozycji leżącej i podanie dożylne roztworu chlorku sodu 0,9%. U pacjentów z chorobą niedokrwienną serca lub chorobą naczyniową mózgu nadmierne obniżenie ciśnienia może prowadzić do zawału serca lub incydentu naczyniowo-mózgowego, co wymaga szczególnej uwagi. Ponadto, peryndopryl jest przeciwwskazany u pacjentów z obustronnym zwężeniem tętnic nerkowych lub zwężeniem tętnicy jedynej nerki ze względu na ryzyko ostrej niewydolności nerek, a także u pacjentów dializowanych z błonami o dużej przepuszczalności z powodu ryzyka reakcji rzekomoanafilaktycznych.
W trakcie terapii peryndoprylem należy monitorować ryzyko obrzęku naczynioruchowego, który może wystąpić w dowolnym momencie i wymaga natychmiastowego odstawienia leku oraz interwencji medycznej, zwłaszcza gdy obejmuje drogi oddechowe. Lek może powodować hiperkaliemię, szczególnie u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek, stosujących suplementy potasu, diuretyki oszczędzające potas, trimetoprym, antagonistów aldosteronu lub ARB, co wymaga regularnej kontroli elektrolitów. Nie zaleca się łączenia inhibitorów ACE z sakubitrylem/walsartanem, a także z innymi lekami zwiększającymi ryzyko obrzęku naczynioruchowego. U pacjentów z cukrzycą konieczne jest ścisłe monitorowanie glikemii w pierwszym miesiącu leczenia. Ponadto, peryndopryl jest przeciwwskazany w ciąży i u pacjentów z pierwotnym hiperaldosteronizmem. W przypadku planowania ciąży lub jej stwierdzenia należy natychmiast przerwać terapię i rozważyć alternatywne leczenie.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Specjalne ostrzeżenia – Perindanor
brak laktazy, choroba naczyniowa mózgu, choroba niedokrwienna serca, choroba wieńcowa, dławica piersiowa, hiperkaliemia, hiponatremia, incydent naczyniowo-mózgowy, inhibitor ACE, kardiomiopatia przerostowa, klirens kreatyniny, kolagenoza naczyń, lek immunosupresyjny, lek moczopędny, małopłytkowość, nadciśnienie naczyniowo-nerkowe, nadciśnienie reninozależne, nefropatia cukrzycowa, neutropenia, niedociśnienie tętnicze, niedokrwistość, niedrożność dróg oddechowych, nietolerancja galaktozy, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność nerek, peryndopryl, pierwotny hiperaldosteronizm, piorunująca martwica wątroby, reakcja rzekomoanafilaktyczna, układ renina-angiotensyna-aldosteron, zaburzenie czynności nerek, zastoinowa niewydolność serca, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy, żółtaczka cholestatyczna, zwężenie tętnicy nerkowej, zwężenie zastawki aorty, zwężenie zastawki dwudzielnej -
Właściwości farmakodynamiczne
Peryndopryl, inhibitor konwertazy angiotensyny (ACE) z aktywnym metabolitem peryndoprylatem, wykazuje skuteczność w leczeniu nadciśnienia tętniczego wszystkich stopni, obniżając zarówno ciśnienie skurczowe, jak i rozkurczowe niezależnie od pozycji ciała. Maksymalne działanie przeciwnadciśnieniowe pojawia się po 4-6 godzinach od podania, a efekt utrzymuje się przez 24 godziny, z działaniem na poziomie 87-100% przed kolejną dawką. Lek zmniejsza opór obwodowy, poprawia przepływ nerkowy bez wpływu na GFR oraz korzystnie wpływa na elastyczność dużych tętnic i strukturę małych naczyń. W badaniu EUROPA (n=12 218) u pacjentów ze stabilną chorobą wieńcową peryndopryl 8 mg/dobę zmniejszył względne ryzyko zdarzeń sercowo-naczyniowych o 20% (p<0,001), a w podgrupie po zawale mięśnia sercowego lub rewaskularyzacji o 22,4% (p<0,001). U dzieci z nadciśnieniem (wiek 2-15 lat, GFR >30 ml/min/1,73 m²) dawka 0,07 mg/kg mc. (maks. 0,135 mg/kg/dobę) była skuteczna i bezpieczna, z ponad 75% pacjentów osiągających ciśnienie poniżej 95 percentyla.
Badania ONTARGET i VA NEPHRON-D wykazały, że jednoczesne stosowanie inhibitorów ACE i antagonistów receptora angiotensyny II u pacjentów z cukrzycą typu 2 i nefropatią nie przynosi korzyści klinicznych, a zwiększa ryzyko hiperkaliemii, ostrego uszkodzenia nerek i niedociśnienia. Podobne wyniki uzyskano w badaniu ALTITUDE, które zostało przerwane z powodu wzrostu częstości zgonów sercowo-naczyniowych, udarów oraz ciężkich działań niepożądanych przy dodaniu aliskirenu do terapii inhibitorami ACE lub ARB. W związku z tym nie zaleca się łączenia tych leków u pacjentów z nefropatią cukrzycową. Peryndopryl wykazuje również działanie rozszerzające naczynia i zmniejsza przerost lewej komory serca, co jest istotne w długoterminowym leczeniu nadciśnienia tętniczego.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Właściwości farmakodynamiczne – Perindanor 8 mg
aktywność reninowa osocza, aldosteron, angiotensyna II, antagonista receptora angiotensyny II, beta-adrenolityk, bradykinina, choroba naczyń mózgowych, diuretyk tiazydowy, egzopeptydaza, hiperkaliemia, hipokaliemia, inhibitor konwertazy angiotensyny, lek przeciwpłytkowy, nadciśnienie tętnicze, nefropatia cukrzycowa, niedociśnienie, niewydolność nerek, opór obwodowy, ostre uszkodzenie nerek, peryndoprylat, prostaglandyny, przepływ nerkowy, przepływ obwodowy krwi, przerost lewej komory serca, przesączanie kłębuszkowe, renina, rewaskularyzacja naczyń wieńcowych, śmiertelność sercowo-naczyniowa, stabilna choroba wieńcowa, udar mózgu, układ kalikreina-kinina, układ renina-angiotensyna-aldosteron, zawał mięśnia sercowego -
Właściwości farmakokinetyczne
Perindopryl, zawarty w preparacie Perindanor w dawce 8 mg jako prolek z tert-butyloaminą, charakteryzuje się szybkim wchłanianiem po podaniu doustnym z osiągnięciem maksymalnego stężenia w osoczu po 1 godzinie oraz biodostępnością na poziomie 65-70%. Tylko 27% dawki ulega absorpcji i przekształceniu do aktywnego metabolitu – peryndoprylatu, którego maksymalne stężenie pojawia się po 3-4 godzinach. Peryndoprylat wykazuje objętość dystrybucji około 0,2 l/kg, niskie wiązanie z białkami osocza oraz z enzymem konwertazy angiotensyny (<30%, zależne od stężenia). Eliminacja peryndoprylatu odbywa się głównie przez nerki, z okresem półtrwania około 17 godzin, a stan stacjonarny osiągany jest po 4 dniach regularnego stosowania. Spożycie posiłku hamuje konwersję proleku do aktywnego metabolitu, dlatego zaleca się podawanie leku na czczo, przed porannym posiłkiem.
Farmakokinetyka peryndoprylu ulega modyfikacjom w określonych populacjach pacjentów. U osób w podeszłym wieku oraz z niewydolnością serca i nerek obserwuje się spowolnioną eliminację peryndoprylatu, co wymaga dostosowania dawki na podstawie klirensu kreatyniny. U pacjentów dializowanych peryndoprylat jest usuwany podczas dializy z klirensem 70 ml/min, co również wpływa na konieczność modyfikacji dawkowania. W przypadku marskości wątroby klirens peryndoprylu (cząsteczki macierzystej) zmniejsza się o połowę, jednak stężenie aktywnego metabolitu pozostaje niezmienione, co eliminuje potrzebę zmiany dawki. Liniowa zależność między dawką a stężeniem w osoczu ułatwia przewidywanie efektów terapeutycznych i planowanie terapii w różnych grupach pacjentów.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Właściwości farmakokinetyczne – Perindanor 8 mg
biodostępność leku, dializa, klirens dializacyjny, klirens kreatyniny, klirens wątrobowy, konwertaza angiotensyny, marskość wątroby, niewydolność nerek, niewydolność serca, objętość dystrybucji, okres półtrwania, peryndopryl, peryndopryl z tert-butyloaminą, peryndoprylat, prolek, stan stacjonarny, stężenie maksymalne leku, wiązanie z białkami -
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Inhibitory konwertazy angiotensyny (ACE), takie jak peryndopryl w dawce 8 mg (preparat Perindanor), wymagają szczególnej ostrożności u kobiet w wieku rozrodczym, ciężarnych oraz karmiących piersią. W pierwszym trymestrze ciąży ryzyko teratogenności nie jest jednoznaczne, jednak stosowanie leku nie jest zalecane, a u pacjentek planujących ciążę należy rozważyć zmianę terapii na bezpieczniejsze leki przeciwnadciśnieniowe. Po potwierdzeniu ciąży konieczne jest natychmiastowe odstawienie peryndoprylu i wdrożenie alternatywnego leczenia. W drugim i trzecim trymestrze stosowanie inhibitora ACE jest bezwzględnie przeciwwskazane ze względu na ryzyko poważnych powikłań u płodu, takich jak pogorszenie czynności nerek, małowodzie oraz opóźnienie kostnienia czaszki, a także u noworodków – niewydolność nerek, niedociśnienie i hiperkaliemia. Zaleca się regularną ultrasonograficzną kontrolę czynności nerek i budowy czaszki płodu w przypadku ekspozycji od drugiego trymestru.
U noworodków matek stosujących inhibitory ACE konieczna jest ścisła obserwacja medyczna w pierwszych dniach życia z uwagi na ryzyko niedociśnienia i innych powikłań. Stosowanie Perindanoru nie jest również zalecane u kobiet karmiących piersią z powodu braku danych dotyczących bezpieczeństwa, zwłaszcza u noworodków i wcześniaków, u których ryzyko działań niepożądanych jest zwiększone. W badaniach przedklinicznych nie wykazano wpływu peryndoprylu na płodność, co jest istotne dla pacjentek w wieku rozrodczym. Lekarz powinien przed rozpoczęciem terapii potwierdzić brak ciąży, poinformować o konieczności stosowania skutecznej antykoncepcji, omówić ryzyko stosowania leku w ciąży i podczas karmienia oraz zalecić natychmiastowy kontakt w przypadku podejrzenia ciąży, a także rozważyć alternatywne leczenie u kobiet planujących ciążę.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Perindanor 8 mg
-
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
Perindopryl w dawce 8 mg (Perindanor) może indukować objawy hipotensyjne, takie jak zawroty głowy, osłabienie, zaburzenia koncentracji, senność oraz omdlenia ortostatyczne, które mogą znacząco upośledzać zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych i obsługi maszyn. Szczególnie narażony jest okres inicjacji terapii oraz sytuacje, gdy lek jest stosowany w skojarzeniu z innymi lekami przeciwnadciśnieniowymi, co może nasilać efekt hipotensyjny. Zaleca się, aby pacjenci powstrzymali się od prowadzenia pojazdów przez 3-5 dni od rozpoczęcia leczenia lub 2-3 dni po zwiększeniu dawki, a także do czasu stabilizacji ciśnienia przy dołączeniu innych leków hipotensyjnych. Wystąpienie objawów niepożądanych stanowi bezwzględne przeciwwskazanie do prowadzenia pojazdów.
Lekarz ma obowiązek szczegółowo poinformować pacjenta o ryzyku związanym z terapią perindoprylem, zwłaszcza w grupach podwyższonego ryzyka, takich jak osoby starsze, pacjenci z chorobami układu sercowo-naczyniowego, stosujący politerapię, zawodowi kierowcy oraz operatorzy maszyn. Należy również podkreślić zakaz spożywania alkoholu, który może nasilać działanie hipotensyjne leku. Dokumentacja medyczna powinna zawierać potwierdzenie udzielenia informacji o wpływie Perindanoru 8 mg na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn, co jest istotne z punktu widzenia odpowiedzialności prawnej i etycznej lekarza.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Perindanor 8 mg
choroba układu sercowo-naczyniowego, ciśnienie tętnicze, działanie hipotensyjne, efekt hipotensyjny, lek przeciwnadciśnieniowy, mikrodrzemka, objaw niepożądany, okres leczenia, omdlenie ortostatyczne, osłabienie, peryndopryl, politerapia, spadek ciśnienia ortostatyczny, terapia skojarzona, zaburzenia koncentracji, zaburzenia widzenia, zawroty głowy -
Wskazania do stosowania
Perindanor w dawce 8 mg (zawierający 6,676 mg peryndoprylu jako substancji czynnej) jest wskazany w leczeniu nadciśnienia tętniczego oraz stabilnej choroby wieńcowej, w tym u pacjentów po przebytym zawale mięśnia sercowego i/lub po zabiegach rewaskularyzacyjnych. Jako inhibitor ACE, peryndopryl skutecznie obniża ciśnienie tętnicze poprzez hamowanie układu renina-angiotensyna-aldosteron, co przekłada się na zmniejszenie ryzyka powikłań sercowo-naczyniowych. Lek dostępny jest w formie tabletek 8 mg, które można dzielić na dwie równe dawki, co umożliwia precyzyjne dostosowanie terapii. W składzie znajduje się również 118,660 mg laktozy, co należy uwzględnić u pacjentów z nietolerancją tego cukru.
Przed rozpoczęciem terapii Perindanorem konieczna jest ocena funkcji nerek, stężenia elektrolitów (szczególnie potasu) oraz potencjalnych interakcji lekowych. Lek powinien być stosowany raz na dobę, najlepiej rano przed posiłkiem, z regularnym monitorowaniem ciśnienia tętniczego, funkcji nerek i elektrolitów w surowicy. Wskazania do stosowania obejmują pacjentów z nowo rozpoznanym nadciśnieniem tętniczym, u których inne leki hipotensyjne okazały się nieskuteczne, a także osoby ze współistniejącymi schorzeniami takimi jak cukrzyca, niewydolność serca czy przewlekła choroba nerek. W stabilnej chorobie wieńcowej Perindanor zmniejsza ryzyko kolejnych incydentów sercowo-naczyniowych, co jest szczególnie istotne u pacjentów po zawale mięśnia sercowego i rewaskularyzacji.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Wskazania do stosowania – Perindanor 8 mg
angioplastyka wieńcowa, cukrzyca, incydent sercowo-naczyniowy, inhibitor konwertazy angiotensyny, kaszel, lek moczopędny, nadciśnienie tętnicze, niedociśnienie, nietolerancja laktozy, niewydolność nerek, niewydolność serca, obrzęk naczynioruchowy, peryndopryl z tert-butyloaminą, pomostowanie aortalno-wieńcowe, przewlekła choroba nerek, stabilna choroba wieńcowa, stężenie elektrolitów, układ renina-angiotensyna-aldosteron, zabieg rewaskularyzacyjny, zawał mięśnia sercowego