rogowacenie naskórka

Rogowacenie naskórka (hiperkeratoza) to proces nadmiernego gromadzenia się keratyny w warstwie rogowej naskórka, prowadzący do jego pogrubienia i zwiększonej szorstkości. Jest to zjawisko, które może występować fizjologicznie w odpowiedzi na powtarzający się ucisk lub tarcie (np. modzele, odciski), ale często ma charakter patologiczny.

W patologicznym rogowaceniu naskórka dochodzi do zaburzenia procesu keratynizacji, co może być związane z chorobami genetycznymi (np. rybia łuska, choroba Dariera), zaburzeniami metabolicznymi (np. niedobór witaminy A), chorobami zapalnymi skóry (np. łuszczyca, wyprysk), infekcjami (np. grzybice) lub nowotworami skóry. Zmiany hiperkeratotyczne mogą być ogniskowe lub uogólnione, w zależności od przyczyny.

Diagnostyka rogowacenia naskórka obejmuje badanie kliniczne, dermatoskopię oraz w wybranych przypadkach badanie histopatologiczne. Leczenie zależy od przyczyny i może obejmować stosowanie preparatów złuszczających zawierających kwasy (salicylowy, mlekowy, glikolowy), retinoidy miejscowe lub ogólne, emolienty, a także metody mechanicznego usuwania nadmiaru zrogowaciałego naskórka.

W przypadkach rogowacenia związanego z przewlekłymi dermatozami kluczowe jest leczenie choroby podstawowej. Szczególnej uwagi wymagają zmiany rogowacenia słonecznego (aktyniczny), które stanowią stan przedrakowy i mogą przekształcać się w raka kolczystokomórkowego skóry.

Powiązane wpisy

  1. 13.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl