pozaustrojowe oczyszczanie krwi

Pozaustrojowe oczyszczanie krwi to grupa procedur medycznych, w których krew pacjenta jest czasowo wyprowadzana z organizmu, oczyszczana z określonych substancji, a następnie zwracana do układu krążenia. Metody te są stosowane w różnych stanach klinicznych wymagających usunięcia z krwi toksyn, nadmiaru płynów lub substancji patologicznych.

Najczęściej stosowane techniki pozaustrojowego oczyszczania krwi obejmują hemodializę (usuwanie toksyn mocznicowych i nadmiaru płynów w niewydolności nerek), hemofiltrację (filtracja konwekcyjna usuwająca większe cząsteczki), hemodiafiltrację (połączenie dializy i filtracji), hemoperfuzję (adsorbcja toksyn na specjalnych sorbentach) oraz plazmaferezę (wymiana osocza). Nowsze metody to m.in. LDL-afereza (selektywne usuwanie cholesterolu LDL) czy immunoadsorpcja (usuwanie przeciwciał).

Wskazania do pozaustrojowego oczyszczania krwi są różnorodne i obejmują przede wszystkim ostrą i przewlekłą niewydolność nerek, ciężkie zatrucia niektórymi lekami i toksynami, choroby autoimmunologiczne, hiperlipidemie, a także stany hiperwolemii i zaburzenia elektrolitowe. W intensywnej terapii metody te są coraz częściej wykorzystywane w leczeniu sepsy, zespołu ostrej niewydolności oddechowej (ARDS) czy niewydolności wątroby.

Prowadzenie zabiegów pozaustrojowego oczyszczania krwi wymaga specjalistycznego sprzętu oraz doświadczonego personelu medycznego. Kluczowe znaczenie ma odpowiedni dostęp naczyniowy (czasowy cewnik naczyniowy lub stała przetoka tętniczo-żylna), monitorowanie parametrów hemodynamicznych pacjenta oraz właściwe leczenie przeciwkrzepliwe podczas zabiegu. Powikłania mogą obejmować krwawienia, hipotensję, zaburzenia elektrolitowe, reakcje alergiczne oraz infekcje związane z dostępem naczyniowym.

Powiązane wpisy

  1. 12.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl