ostry nieżyt nosa

Ostry nieżyt nosa, znany również jako przeziębienie, to jedna z najczęstszych chorób infekcyjnych górnych dróg oddechowych. Jest wywoływany głównie przez rinowirusy (około 50% przypadków), a także inne wirusy takie jak koronawirusy, adenowirusy, wirusy grypy i paragrypy. Charakteryzuje się ostrym zapaleniem błony śluzowej nosa, czemu towarzyszą objawy takie jak wyciek z nosa, obrzęk błony śluzowej, uczucie zatkania nosa, kichanie i czasem ból gardła.

Patofizjologia ostrego nieżytu nosa obejmuje reakcję zapalną błony śluzowej nosa na zakażenie wirusowe, z uwolnieniem mediatorów zapalnych, zwiększonym przepływem krwi i wzmożoną przepuszczalnością naczyń. Choroba zazwyczaj rozwija się w ciągu 1-3 dni od ekspozycji na patogen i trwa około 7-10 dni, choć niektóre objawy mogą utrzymywać się dłużej.

Leczenie ostrego nieżytu nosa ma charakter głównie objawowy i obejmuje stosowanie leków przeciwgorączkowych i przeciwbólowych (paracetamol, ibuprofen), środków obkurczających naczynia krwionośne (miejscowo i ogólnie), leków przeciwhistaminowych oraz nawilżanie błony śluzowej nosa. Antybiotykoterapia nie jest wskazana, chyba że dojdzie do wtórnego zakażenia bakteryjnego. Powikłaniami mogą być zapalenie zatok, ucha środkowego lub oskrzeli.

Powiązane wpisy

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl