gonadotropina
Gonadotropiny to grupa hormonów glikoproteinowych, które odgrywają kluczową rolę w regulacji funkcji gonad (jajników u kobiet i jąder u mężczyzn). Do najważniejszych gonadotropin należą: hormon folikulotropowy (FSH), hormon luteinizujący (LH) oraz gonadotropina kosmówkowa (hCG).
FSH i LH są wydzielane przez przednią część przysadki mózgowej pod wpływem gonadoliberyny (GnRH) z podwzgórza. FSH stymuluje rozwój pęcherzyków jajnikowych u kobiet oraz spermatogenezę u mężczyzn. LH wywołuje owulację u kobiet i stymuluje produkcję testosteronu przez komórki Leydiga w jądrach. Gonadotropina kosmówkowa (hCG) jest wytwarzana przez łożysko podczas ciąży i podtrzymuje funkcję ciałka żółtego.
W diagnostyce medycznej oznaczanie poziomów gonadotropin ma zastosowanie w ocenie zaburzeń płodności, przedwczesnego lub opóźnionego dojrzewania płciowego, zaburzeń miesiączkowania, diagnostyce ciąży oraz monitorowaniu skuteczności terapii hormonalnej. Preparaty gonadotropin są również stosowane w leczeniu niepłodności, stymulacji jajeczkowania oraz w technikach wspomaganego rozrodu.
Powiązane wpisy
- Leksykon chorób i schorzeń
Wczesna lub przedwczesna menopauza – Rokowania, prognozy i postęp choroby
Wczesna menopauza (przed 45 r.ż.) i przedwczesna menopauza (przed 40 r.ż.) dotykają odpowiednio około 5% i 1% kobiet, wiążąc się z istotnymi konsekwencjami zdrowotnymi, takimi jak pogorszenie funkcji poznawczych (efekt: -0,33; SE: 0,12; p<0,05), zwiększone ryzyko depresji (:0,25; SE:0,04; p<0,001), bezsenności (:0,18; SE:0,03; p<0,001), chorób sercowo-naczyniowych, osteoporozy, cukrzycy typu 2 oraz przedwczesnej śmiertelności. Szczególnie niekorzystne jest wykonanie obustronnej salpingo-ooforektomii (BSO) przed naturalnym wiekiem menopauzy, które znacząco zwiększa ryzyko chorób serca i śmiertelności. Patogeneza obejmuje dysfunkcję śródbłonka, zaburzenia krzepnięcia i dyslipidemię. Palenie tytoniu dodatkowo nasila negatywne skutki poznawcze i zdrowotne. Obecnie brak jest wiarygodnych biochemicznych markerów predykcyjnych menopauzy, co utrudnia precyzyjne prognozowanie jej początku.
bezsenność, choroba sercowo-naczyniowa, cukrzyca typu 2, dawstwo oocytów, demencja, dysfunkcja seksualna, dysfunkcja śródbłonka, dyslipidemia, funkcja poznawcza, gonadotropina, hormonalna terapia zastępcza, jaskra, krzepnięcie krwi, niewydolność jajników, obustronna salpingo-ooforektomia, osteoporoza, palenie tytoniu, parkinsonizm, przedwczesna menopauza, przedwczesna niewydolność jajników, salpingo-ooforektomia, terapia hormonalna, układ sercowo-naczyniowy, wczesna menopauza, zaburzenie lękowe, zaburzenie poznawcze, zapłodnienie in vitro - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Mensinorm Set 900 j.m.
Lek Mensinorm Set zawiera 900 j.m. ludzkiego hormonu folikulotropowego (FSH) oraz 900 j.m. ludzkiego hormonu luteinizującego (LH) i jest przeciwwskazany u pacjentek z nadwrażliwością na menotropinę lub składniki preparatu, powiększonymi jajnikami lub torbielami jajników niezwiązanymi z zespołem policystycznych jajników, krwawieniem z dróg rodnych o nieustalonej etiologii, nowotworami hormonozależnymi (rak jajnika, macicy, piersi), guzami podwzgórza lub przysadki mózgowej, pierwotną niewydolnością jajników, wadami rozwojowymi narządów płciowych uniemożliwiającymi prawidłowy przebieg ciąży oraz obecnością włókniaków macicy o lokalizacji lub rozmiarze zaburzającym implantację zarodka lub rozwój ciąży. Stosowanie leku w tych sytuacjach może prowadzić do powikłań, braku efektu terapeutycznego lub nasilenia istniejących patologii, takich jak zespół hiperstymulacji jajników.
W przypadkach takich jak zespół policystycznych jajników (PCOS), czynniki ryzyka zakrzepicy czy zaburzenia czynności wątroby i nerek, terapia Mensinorm Set wymaga szczegółowej oceny korzyści i ryzyka oraz ścisłego monitorowania pacjentki. Decyzja o zastosowaniu leku powinna być indywidualna, uwzględniająca pełną diagnostykę i stan kliniczny, aby zminimalizować ryzyko działań niepożądanych i zwiększyć skuteczność leczenia. Przed rozpoczęciem terapii konieczne jest wykluczenie przeciwwskazań oraz dokładna analiza potencjalnych komplikacji, co jest kluczowe dla bezpieczeństwa i powodzenia stymulacji gonadotropinami.
choroba nowotworowa, gonadotropina, guz podwzgórza, hormon folikulotropowy, hormon luteinizujący, implantacja zarodka, krwawienie z dróg rodnych, nadwrażliwość na menotropinę, pierwotna niewydolność jajników, powiększone jajniki, przysadka mózgowa, rak jajnika, rak macicy, rak piersi, ryzyko zakrzepicy, torbiel jajnika, wady rozwojowe narządów płciowych, włókniak macicy, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności wątroby, zespół hiperstymulacji jajników, zespół policystycznych jajników - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Diphereline SR 11,25 mg 11,25 mg
Diphereline SR 11,25 mg zawiera 11,25 mg tryptoreliny w postaci tryptoreliny pamoinianu i jest dostępny jako proszek i rozpuszczalnik do sporządzania zawiesiny o przedłużonym uwalnianiu do wstrzykiwań domięśniowych lub podskórnych. Głównym wskazaniem do stosowania jest rak gruczołu krokowego, gdzie celem terapii jest obniżenie stężenia testosteronu do poziomu kastracyjnego, co jest kluczowe w leczeniu hormonozależnego nowotworu prostaty. Szczególnie korzystne efekty obserwuje się u pacjentów wcześniej nieleczonych hormonalnie, dlatego Diphereline SR 11,25 mg jest rekomendowany jako terapia pierwszego rzutu u chorych kwalifikujących się do leczenia analogami GnRH.
- Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Fyremadel 0,25 mg/0,5 ml
Fyremadel, zawierający ganireliks w postaci octanu, jest antagonistą GnRH stosowanym w zapobieganiu przedwczesnemu wzrostowi stężenia LH u kobiet poddawanych kontrolowanej hiperstymulacji jajników (COH) w procedurach wspomaganego rozrodu (ART). Ganireliks to syntetyczny dekapeptyd o zmodyfikowanej strukturze molekularnej, co zapewnia silne działanie antagonistyczne wobec naturalnego GnRH. Preparat dostępny jest w formie roztworu do wstrzykiwań, zawierającego 0,25 mg ganireliksu w 0,5 ml, o pH 4,5-5,5 i osmolalności 250-350 mOsm/kg, z niską zawartością sodu (<1 mmol na dawkę), co jest istotne dla pacjentek na diecie niskosodowej.
antagonista GnRH, cykl menstruacyjny, dekapeptyd, docytoplazmatyczna iniekcja plemnika, folikulotropina, ganireliks, GnRH, gonadotropina, hormon luteinizujący, hormon uwalniający gonadotropinę, kontrolowana hiperstymulacja jajników, koryfolitropina alfa, owulacja, pęcherzyk jajnikowy, przedwczesny wzrost LH, techniki wspomaganego rozrodu, wspomagany rozród, zapłodnienie in vitro - Leksykon substancji czynnych
Ikatybant – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa ikatybantu obejmowały wielomiesięczne podawanie u szczurów (do 6 miesięcy) i psów (do 9 miesięcy), wykazując dawkozależne obniżenie stężeń hormonów płciowych oraz odwracalne opóźnienie dojrzewania. Maksymalna ekspozycja dobowa (AUC) przy poziomie NOAEL u psów wynosiła 2,3-krotność AUC obserwowanego u dorosłych ludzi po standardowej dawce 30 mg podskórnie. U szczurów zaobserwowano przerost nadnerczy, który ustępował po zaprzestaniu podawania leku, choć kliniczne znaczenie tego efektu pozostaje niejasne. Ikatybant nie wpływał negatywnie na płodność samców myszy i szczurów przy dawkach do 80,8 mg/kg mc./dobę i 10 mg/kg mc./dobę odpowiednio. Dwuletnie badania rakotwórczości u szczurów nie wykazały zwiększonej częstości ani zmiany morfologii guzów przy ekspozycji około dwukrotnie wyższej niż u ludzi, a testy genotoksyczności in vitro i in vivo potwierdziły brak działania genotoksycznego. Teratogenność nie została wykazana przy dawkach do 25 mg/kg mc./dobę u szczurów i 10 mg/kg mc./dobę u królików, jednak ikatybant w dużych dawkach może zaburzać implantację i stabilność macicy oraz wykazywać działanie tokolityczne, co skutkowało opóźnieniem porodu i zwiększoną śmiertelnością okołoporodową u szczurów.
atrofia jąder, atrofia najądrzy, bezpieczeństwo sercowo-naczyniowe, bradykinina, działanie genotoksyczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, działanie tokolityczne, genotoksyczność, gonadotropina, guz, hormon płciowy, ikatybant, implantacja w macicy, kanał hERG, naczynia wieńcowe, nadnercza, niedokrwienie serca, płodność, potencjał rakotwórczy, przerost nadnerczy, przewodzenie sercowe, teratogenność, zgon okołoporodowy - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Chorapur 5000 IU
Chorapur to preparat zawierający wysoko oczyszczoną ludzką gonadotropinę kosmówkową (hCG) w dawkach 1500 IU oraz 5000 IU, klasyfikowany w grupie gonadotropin (kod ATC: G03GA01). hCG jest glikoproteiną złożoną z podjednostek alfa i beta, wykazującą działanie podobne do hormonu luteinizującego (LH), lecz z dłuższym okresem półtrwania, co przekłada się na wyższą efektywność biologiczną. W jajnikach hCG stymuluje biosyntezę steroidów płciowych (progesteronu i estradiolu) oraz produkcję peptydów regulacyjnych (inhibina, relaksyna, prorenina), co prowadzi do indukcji owulacji po podaniu domięśniowym dawki 5000-10000 IU u kobiet z dojrzałymi pęcherzykami Graafa, z efektem po około 36 godzinach. W męskim układzie rozrodczym hCG działa na komórki Leydiga, stymulując produkcję testosteronu i innych hormonów steroidowych, wykazując charakterystyczny dwufazowy wzrost testosteronu po podaniu dawki 5000 IU.
17-OH-progesteron, biosynteza steroidów płciowych, estradiol, gonada, gonadotropina, gonadotropina kosmówkowa, hipogonadyzm hipogonadotropowy, hormon folikulotropowy, hormon luteinizujący, inhibina, inhibitor aktywatora plazminogenu, komórka Leydiga, komórka tekalna, komórka ziarnista, kwas sialowy, okres półtrwania, owulacja, pęcherzyk Graafa, pęcherzyk jajnikowy, progesteron, prorenina, przysadka mózgowa, relaksyna, wnętrostwo, wrodzony brak jąder - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Diphereline SR 3,75 3,75 mg
Diphereline SR 3,75 zawiera 3,75 mg tryptoreliny w formie octanu tryptoreliny, podawanej jako zawiesina o przedłużonym uwalnianiu do wstrzykiwań domięśniowych. Lek charakteryzuje się dwufazowym profilem farmakokinetycznym: początkowy szczyt stężenia w ciągu pierwszych 24 godzin, wynikający z uwalniania substancji czynnej z powierzchni mikrosfer, oraz faza stałego uwalniania z maksymalnym stężeniem (Cmax) 0,32 ± 0,12 ng/ml utrzymującym się przez co najmniej 28 dni. Biodostępność preparatu wynosi około 53% w perspektywie miesiąca, co pozwala na utrzymanie stabilnego stężenia terapeutycznego i powtarzalność parametrów farmakokinetycznych przy regularnym podawaniu co 4 tygodnie. System mikrosfer zapewnia kontrolowane uwalnianie tryptoreliny, minimalizując wahania stężeń i zwiększając komfort terapii.
biodostępność, dihydrotestosteron, efekt farmakodynamiczny, efekt kastracyjny, estrogen, gonadotropina, hormon folikulotropowy, hormon gonadotropowy, hormon luteinizujący, kastracja chirurgiczna, mikrosfera, octan tryptoreliny, przedłużone uwalnianie, stężenie maksymalne, stężenie osoczowe, system przedłużonego uwalniania, testosteron, tryptorelina, wstrzyknięcie domięśniowe, zawiesina do wstrzykiwań - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Zivafert 5 000 IU
Lek Zivafert zawiera ludzką gonadotropinę kosmówkową (hCG) w dawce 5000 j.m., pozyskiwaną z moczu kobiet ciężarnych, i należy do grupy hormonów płciowych, podgrupy gonadotropin (kod ATC: G03G A01). Mechanizm działania opiera się na stymulacji steroidogenezy w gonadach, co prowadzi do produkcji hormonów steroidowych, a także na indukcji wytwarzania estrogenów i progesteronu po owulacji, co jest kluczowe dla przygotowania endometrium do implantacji zarodka. Skuteczność kliniczna Zivafert została potwierdzona w badaniu porównawczym z udziałem 147 niepłodnych kobiet (wiek 18-39 lat, BMI 18-30 kg/m², FSH <10 mIU/mL, regularne cykle, obecność obu jajników), stosujących długi protokół z agonistą GnRH. Porównano dawkę 10 000 j.m. Zivafert z 250 µg rekombinowanej hCG (r-hCG) pod kątem wywołania końcowego dojrzewania pęcherzyków jajnikowych i wczesnej luteinizacji.
agonista GnRH, cykl miesiączkowy, estrogen, gonadotropina, gonadotropina kosmówkowa, hormon folikulotropowy, hormon luteinizujący, hormony płciowe, immunogenność, implantacja zarodka, luteinizacja, niepłodność, oocyt, owulacja, pęcherzyk jajnikowy, progesteron, przeciwciało neutralizujące, reakcja alergiczna, rekombinowana hCG, steroidogeneza, stymulacja jajników, tachyfilaksja - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Mensinorm Set 150 j.m.
Mensinorm Set to preparat z grupy gonadotropin (kod ATC: G03GA02), zawierający wysoce oczyszczoną ludzką gonadotropinę menopauzalną (HMG), która dostarcza zrównoważone dawki FSH i LH w stosunku 1:1. Substancje czynne pochodzą z moczu kobiet po menopauzie (FSH i LH) oraz moczu kobiet ciężarnych (hCG, zwiększająca aktywność LH). Preparat dostępny jest w dwóch dawkach: 75 j.m. FSH i 75 j.m. LH oraz 150 j.m. FSH i 150 j.m. LH, w formie liofilizowanego proszku do sporządzania roztworu do wstrzykiwań. Standaryzacja zapewnia równowagę aktywności obu hormonów, co jest kluczowe dla skutecznej stymulacji funkcji jajników.
- Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Risperidone Teva 25 mg
Produkt leczniczy Risperidone Teva (25 mg, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania zawiesiny do wstrzykiwań o przedłużonym uwalnianiu) wymaga szczególnej ostrożności w stosowaniu u kobiet w wieku rozrodczym, planujących ciążę, będących w ciąży lub karmiących piersią. Dane kliniczne dotyczące stosowania rysperydonu w ciąży są ograniczone, a badania przedkliniczne wykazały brak działania teratogennego, lecz obecność innych toksycznych efektów na reprodukcję. Szczególnie istotne jest ryzyko ekspozycji płodu w III trymestrze, które może skutkować u noworodków zaburzeniami pozapiramidowymi, objawami odstawienia, pobudzeniem psychoruchowym, drżeniem, sennością, zespołem zaburzeń oddechowych oraz problemami z karmieniem. W związku z tym noworodki matek leczonych Risperidone Teva powinny być poddane ścisłemu monitorowaniu po porodzie. Stosowanie leku w ciąży jest dopuszczalne jedynie, gdy korzyści dla matki przewyższają potencjalne ryzyko dla płodu, a decyzja terapeutyczna powinna być podejmowana indywidualnie.
9-hydroksyrysperydon, antagonista receptorów D2, choroba psychiczna, działanie niepożądane, działanie teratogenne, gonadoliberyna, gonadotropina, hiperprolaktynemia, lek przeciwpsychotyczny, objawy psychotyczne, rysperydon, steroidogeneza, toksyczność reprodukcyjna, trzeci trymestr ciąży, zaburzenia pozapiramidowe, zaburzenie hormonalne, zespół odstawienny, zespół zaburzeń oddechowych - Leksykon leków
Przedawkowanie – Menopur 1200 IU
Przedawkowanie wysoce oczyszczonej menotropiny zawartej w leku Menopur, zawierającej 625 IU FSH i 625 IU LH na 1 ml roztworu (w wstrzykiwaczu wielodawkowym 1200 IU – 1200 IU FSH i 1200 IU LH w 1,92 ml), może prowadzić do rozwoju zespołu hiperstymulacji jajników (OHSS). OHSS jest najpoważniejszym powikłaniem terapii gonadotropinami, charakteryzującym się powiększeniem jajników, wodobrzuszem, zaburzeniami elektrolitowymi (hiponatremia, hiperkaliemia), hemokoncentracją, zaburzeniami układu krzepnięcia oraz ryzykiem powikłań zakrzepowo-zatorowych. Objawy te nasilają się wraz ze wzrostem dawki leku, choć brak jest precyzyjnej dawki progowej dla wystąpienia tych powikłań.
azotemia, duszność, gonadotropina, gonadotropina kosmówkowa, gonadotropina menopauzalna, hemokoncentracja, hiperkaliemia, hiponatremia, hormon folikulotropowy, hormon luteinizujący, menotropina, oliguria, powiększenie jajników, powikłania zakrzepowo-zatorowe, wodobrzusze, wstrzykiwacz wielodawkowy, wysięk opłucnowy, zaburzenia elektrolitowe, zaburzenia krzepnięcia, zakrzepica, zespół hiperstymulacji jajników - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Megace 40 mg/ml
Megestrolu octan, zawarty w preparacie Megace (40 mg/ml, zawiesina doustna), jest syntetycznym gestagenem o działaniu przeciwnowotworowym, stosowanym głównie w terapii hormonozależnych nowotworów piersi i endometrium. Jego mechanizm działania nie jest w pełni poznany, jednak przypuszcza się, że efekt terapeutyczny wynika z hamowania produkcji gonadotropin przez przysadkę mózgową, co prowadzi do zahamowania proliferacji komórek nowotworowych zależnych od hormonów płciowych. Megestrolu octan klasyfikowany jest w grupie leków przeciwnowotworowych i immunomodulujących (kod ATC: L02AB01).
anoreksja i kacheksja, działanie gestagenne, efekt przeciwnowotworowy, gonadotropina, hamowanie owulacji, kacheksja nowotworowa, lek immunomodulujący, lek przeciwnowotworowy, mechanizm działania przeciwnowotworowego, megestrol octan, nowotwór endometrium, nowotwór hormonozależny, nowotwór piersi, progestagen, przyrost masy ciała, przysadka mózgowa, rak endometrium, rak piersi, środek przeciwnowotworowy, syntetyczny steroid, zawiesina doustna, zespół wyniszczenia - Leksykon substancji czynnych
Kwasy walerenowe – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Kwasy walerenowe, główne składniki aktywne korzenia kozłka lekarskiego (Valeriana officinalis L.), wykazują niską toksyczność ostrą, z wartością LD50 przekraczającą 3160 mg/kg masy ciała u myszy i szczurów. Badania toksykologiczne koncentrowały się głównie na waleranonie, składniku olejku eterycznego, z zakresami toksyczności ostrych 460-3160 mg/kg u myszy oraz 1000-3160 mg/kg u szczurów. Pomimo tych danych, istnieją istotne luki w przedklinicznych badaniach dotyczących toksyczności przewlekłej, wpływu na rozrodczość, genotoksyczności oraz potencjału rakotwórczego kwasów walerenowych i preparatów je zawierających, takich jak Valdix Noc (400 mg korzenia kozłka). Brak jest szczegółowych danych dotyczących bezpieczeństwa długotrwałego stosowania oraz wpływu na materiał genetyczny i rozwój płodu.
W kontekście preparatów złożonych zawierających korzeń kozłka oraz szyszki chmielu (Humulus lupulus L.), dane dotyczące potencjalnych interakcji hormonalnych są niejednoznaczne. Wcześniejsze sugestie o działaniu estrogenowym wyciągów z chmielu nie zostały potwierdzone w nowszych badaniach, co jest istotne dla bezpieczeństwa farmakologicznego preparatów takich jak Optimum Tabletki uspokajające Labofarm. Jednakże pojedyncze doniesienia wskazują na możliwość niewielkiego zmniejszenia masy jajników u myszy po ekspozycji na oczyszczoną frakcję wodną wyciągu z chmielu, prawdopodobnie poprzez modulację osi podwzgórze-przysadka-gonady. Ta obserwacja wymaga dalszych badań, zwłaszcza w kontekście długotrwałego stosowania u kobiet w wieku rozrodczym. Ogólnie, obecne luki w danych przedklinicznych ograniczają pełną ocenę bezpieczeństwa kwasów walerenowych i preparatów je zawierających.
dawka śmiertelna, działanie estrogenne, genotoksyczność, gonadotropina, Humulus lupulus, kancerogeneza, korzeń kozłka lekarskiego, kwas walerenowy, LD50, olejek eteryczny, oś podwzgórze-przysadka-gonady, potencjał rakotwórczy, rakotwórczość, szyszki chmielu, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, Valeriana officinalis, walepotriat, waleranon, wpływ na rozrodczość - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Letrozole Bluefish 2,5 mg
Letrozol, jako inhibitor aromatazy stosowany w dawce 2,5 mg (Letrozole Bluefish), powinien być podawany wyłącznie pacjentkom w jednoznacznie potwierdzonym stanie pomenopauzalnym. Przed rozpoczęciem terapii konieczna jest dokładna ocena statusu menopauzalnego, gdyż istnieje ryzyko wznowienia czynności jajników podczas leczenia, co może skutkować nieplanowaną owulacją. W związku z tym, u kobiet w okresie okołomenopauzalnym zaleca się rozważenie stosowania skutecznych metod antykoncepcji. Stosowanie letrozolu w ciąży jest bezwzględnie przeciwwskazane ze względu na ryzyko poważnych wad wrodzonych, takich jak sklejenie warg sromowych czy obojnacze narządy płciowe, co potwierdzają zarówno dane kliniczne, jak i badania przedkliniczne na modelach zwierzęcych.
czynność jajników, gonadotropina, hormon folikulotropowy, hormon luteinizujący, inhibitor aromatazy, konwersja androgenów, letrozol, mechanizm działania leku, obojnacze narządy płciowe, okres okołomenopauzalny, owulacja, pęcherzyk jajnikowy, sklejenie warg sromowych, sprzężenie zwrotne, stan pomenopauzalny, status menopauzalny, wada wrodzona płodu - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Fulvestrant Vipharm 250 mg/5 ml
Fulwestrant wykazuje niską toksyczność ostrą po jednorazowym podaniu oraz dobrą tolerancję przy wielokrotnym podawaniu w badaniach na różnych gatunkach zwierząt. Reakcje miejscowe, takie jak zapalenie mięśni i ziarniniaki, są głównie związane z substancjami pomocniczymi. W badaniach toksyczności przewlekłej u psów (12 miesięcy) odnotowano zapalenie tętnic, a także efekty antyestrogenowe dotyczące żeńskiego układu rozrodczego i narządów wrażliwych na hormony u obu płci. Wpływ na układ sercowo-naczyniowy obejmował niewielkie uniesienie odcinka ST w EKG po podaniu doustnym oraz zahamowanie zatokowe u jednego psa po podaniu dożylnym, jednak przy stężeniach >15-krotnie wyższych niż terapeutyczne u ludzi. Fulwestrant nie wykazuje potencjału genotoksycznego.
badanie EKG, badanie toksykologiczne, dystocja, działanie antyestrogenowe, ekspozycja układowa, gonadotropina, nowotwór sznura płciowego, nowotwór z komórek Leydiga, obumieranie zarodka, poronienie, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, rozwój zarodkowo-płodowy, sprzężenie zwrotne, toksyczność ostra, układ sercowo-naczyniowy, uniesienie odcinka ST, zaawansowany rak piersi, zahamowanie zatokowe, zapalenie mięśni, zapalenie tętnic, zgięcie śródstopia, ziarniniak, ziarniszczak łagodny, zrąb jajnika - Leksykon substancji czynnych
Kozłek – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Dostępne dane przedkliniczne dotyczące bezpieczeństwa stosowania korzenia kozłka (Valeriana officinalis L., radix) wskazują na niską toksyczność wyciągów zarówno w badaniach toksyczności ostrej, jak i krótkoterminowej. Wartości LD50 dla waleranonu wynoszą 460-3160 mg/kg u myszy oraz 1000-3160 mg/kg u szczurów, a dla alkoholowego wyciągu dootrzewnowo podanego u myszy LD50 wynosi 3,3 g/kg. Wielokrotne podawanie etanolowego wyciągu w dawkach 300-600 mg/kg przez 30-45 dni nie powodowało istotnych zmian w masie ciała, parametrach hematologicznych, biochemicznych ani w masie narządów u szczurów. Brak jest jednak systematycznych badań dotyczących toksyczności reprodukcyjnej, genotoksyczności oraz kancerogenności dla większości preparatów zawierających korzeń kozłka.
ciśnienie tętnicze, działanie alkilujące, działanie cytotoksyczne, działanie estrogenne, działanie mutagenne, efekt genotoksyczny, efekt rakotwórczy, genotoksyczność, gonadotropina, kancerogenność, korzeń kozłka, LD50, parametry biochemiczne, parametry hematologiczne, parametry krwi, podanie dootrzewnowe, szyszka chmielu, toksyczność, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, tradycyjny produkt leczniczy roślinny, Valeriana officinalis, walepotriaty, waleranon, wyciąg alkoholowy, wyciąg wodno-etanolowy