Finasteryd
Finasteryd jest substancją czynną stosowaną głównie w leczeniu łagodnego rozrostu gruczołu krokowego (BPH), pomagając zmniejszyć jego wielkość, poprawić przepływ moczu oraz złagodzić objawy związane z tym schorzeniem. Lek jest przeznaczony wyłącznie dla mężczyzn z powiększonym gruczołem krokowym, zwykle gdy objętość przekracza około 40 ml. Ponadto finasteryd znajduje zastosowanie w terapii łysienia typu męskiego (łysienie androgenowe), gdzie pomaga zwiększyć wzrost włosów i zapobiega dalszej utracie włosów u dorosłych mężczyzn w wieku od 18 do 41 lat. Nie jest wskazany do stosowania u kobiet, dzieci ani młodzieży.
- Leki z tą substancją
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje
- Przeciwwskazania stosowania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania
-
Dawkowanie i sposób podawania
Finasteryd jest stosowany w leczeniu łagodnego rozrostu gruczołu krokowego (BPH) w dawce 5 mg raz na dobę oraz łysienia androgenowego typu męskiego w dawce 1 mg raz na dobę. Tabletki można przyjmować niezależnie od posiłków, ale należy je połykać w całości, bez dzielenia czy kruszenia. W terapii BPH zaleca się stosowanie leku przez co najmniej 6 miesięcy w celu oceny skuteczności, natomiast w łysieniu androgenowym minimalny czas stosowania to 3 miesiące, z zaleceniem kontynuacji dla utrzymania efektów, które zanikają stopniowo w ciągu 9-12 miesięcy po odstawieniu. Alternatywnie dostępny jest finasteryd w postaci aerozolu na skórę (Finjuve) o stężeniu 2,275 mg/ml, stosowany miejscowo raz dziennie w dawce 1-4 rozpylenia (50-200 μl, każde zawiera 114 μg finasterydu) przez 3-6 miesięcy, z koniecznością pozostawienia preparatu na skórze głowy przez minimum 6 godzin. W leczeniu BPH finasteryd może być stosowany w monoterapii lub w skojarzeniu z doksazosyną, której dawka jest stopniowo zwiększana od 1 mg do 4-8 mg na dobę w ciągu 4 tygodni, co zmniejsza ryzyko progresji choroby.
Nie jest konieczna modyfikacja dawki finasterydu u pacjentów w podeszłym wieku, mimo nieznacznie zmniejszonej eliminacji u osób powyżej 70. roku życia. Również u pacjentów z niewydolnością nerek, nawet przy klirensie kreatyniny ≥ 9 ml/min, dawkowanie pozostaje bez zmian, choć brak jest danych dotyczących pacjentów poddawanych hemodializie. W przypadku niewydolności wątroby brak jest dostępnych danych klinicznych, dlatego zaleca się ostrożność. Szczególne środki ostrożności dotyczą kobiet w ciąży lub w wieku rozrodczym – nie powinny one mieć kontaktu z pokruszonymi lub uszkodzonymi tabletkami finasterydu ani z aerozolem Finjuve, ze względu na ryzyko wchłaniania i potencjalnych wad rozwojowych u płodów męskich. Tabletki są powlekane, co ogranicza ryzyko kontaktu ze substancją czynną, pod warunkiem, że nie są uszkodzone.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Finasteryd – Dawkowanie i sposób podawania
-
Działania niepożądane
Finasteryd, stosowany w dawkach 5 mg w leczeniu łagodnego rozrostu gruczołu krokowego oraz 1 mg w terapii łysienia androgenowego typu męskiego, działa jako inhibitor 5α-reduktazy, obniżając stężenie dihydrotestosteronu (DHT). Terapia finasterydem wiąże się z ryzykiem licznych działań niepożądanych, w tym zaburzeń seksualnych takich jak impotencja (częstość ≥1/100 do <1/10), zmniejszenie libido (≥1/100 do <1/10), zaburzenia ejakulacji (≥1/1000 do <1/100) oraz zmniejszenie objętości ejakulatu (≥1/100 do <1/10). Zaburzenia te mogą utrzymywać się nawet po zakończeniu leczenia. Ponadto, finasteryd może wywoływać zaburzenia psychiczne, w tym depresję i stany lękowe (częstość niezbyt często, ≥1/1000 do <1/100) oraz myśli samobójcze (częstość nieznana). Reakcje skórne i nadwrażliwości, takie jak wysypka (≥1/1000 do <1/100), świąd, pokrzywka i obrzęk naczynioruchowy, mogą mieć poważny przebieg, zwłaszcza gdy obejmują drogi oddechowe. U mężczyzn obserwuje się także zmiany w obrębie gruczołów piersiowych, w tym ginekomastię i ryzyko raka piersi (częstość nieznana).
Finasteryd wpływa również na parametry płodności męskiej, powodując potencjalną niepłodność, obniżoną jakość nasienia, hematospermię oraz ból jąder, z reguły odwracalne po odstawieniu leku. W badaniu MTOPS wykazano, że terapia skojarzona finasterydem i doksazosyną nie zwiększa istotnie częstości działań niepożądanych w porównaniu do monoterapii. W 7-letnim badaniu kontrolowanym placebo, finasteryd zmniejszył częstość wykrywania raka prostaty (18,4% vs 24,4%), jednak odnotowano wzrost odsetka raków o wysokim stopniu złośliwości (Gleason 7-10: 6,4% vs 5,1%). Finasteryd obniża stężenie PSA o około 50%, co wymaga korekty interpretacji wyników diagnostycznych. Ze względu na ryzyko poważnych działań niepożądanych, w tym utrzymujących się zaburzeń seksualnych i zaburzeń psychicznych, konieczne jest regularne monitorowanie pacjentów, szczególnie tych z historią zaburzeń psychicznych, planujących potomstwo oraz zgłaszających zmiany w obrębie piersi lub objawy nadwrażliwości.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Finasteryd – Działania niepożądane
badanie MTOPS, dihydrotestosteron, doksazosyna, enzymy wątrobowe, finasteryd, ginekomastia, hematospermia, impotencja, inhibitor 5α-reduktazy, łagodny rozrost gruczołu krokowego, łysienie androgenowe typu męskiego, niepłodność męska, obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka, rak gruczołu krokowego, rak piersi u mężczyzn, rak prostaty, reakcje nadwrażliwości, skala Gleasona, swoisty antygen sterczowy, terapia skojarzona, zaburzenia ejakulacji, zaburzenia erekcji, zaburzenia psychiczne, zaburzenia seksualne, zmniejszenie libido -
Interakcje
Finasteryd, stosowany w leczeniu łagodnego rozrostu gruczołu krokowego oraz łysienia androgenowego, jest metabolizowany głównie przez układ enzymatyczny cytochromu P450 3A4, jednak nie wykazuje istotnego wpływu na aktywność tego układu, co ogranicza ryzyko klinicznie znaczących interakcji farmakokinetycznych. Inhibitory i induktory CYP3A4 mogą teoretycznie zmieniać stężenie finasterydu w osoczu, jednak ze względu na szeroki margines bezpieczeństwa leku, zmiany te mają zazwyczaj niewielkie znaczenie kliniczne i nie wymagają dostosowania dawki. Badania kliniczne nie wykazały istotnych interakcji finasterydu z licznymi lekami często stosowanymi u pacjentów z BPH, w tym beta-adrenolitykami (np. propranolol), digoksyną, glibenklamidem, warfaryną, teofiliną, inhibitorami ACE, alfa-adrenolitykami, antagonistami kanału wapniowego, statynami, NLPZ, chinolonami czy benzodiazepinami. W przypadku terapii skojarzonej z doksazosyną należy zachować ostrożność ze względu na możliwe nasilenie działań niepożądanych, takich jak astenia, niedociśnienie ortostatyczne, zawroty głowy i zaburzenia wytrysku.
Finasteryd wpływa na stężenie swoistego antygenu sterczowego (PSA) w surowicy, obniżając je o około 50% u pacjentów stosujących dawkę 5 mg/dobę przez co najmniej 6 miesięcy, co należy uwzględnić przy interpretacji wyników diagnostycznych w kierunku raka prostaty. W przypadku miejscowego stosowania finasterydu (np. aerozol na skórę) dostępne dane dotyczące interakcji są ograniczone, jednak ze względu na niskie stężenia układowe ryzyko istotnych interakcji jest minimalne; zaleca się unikanie stosowania innych preparatów miejscowych na leczony obszar skóry. Brak jest bezpośrednich danych klinicznych dotyczących interakcji finasterydu z alkoholem etylowym, jednak ze względu na różne szlaki metaboliczne i potencjalne obciążenie wątroby zaleca się umiarkowane spożycie alkoholu podczas terapii. Finasteryd charakteryzuje się dobrym profilem bezpieczeństwa i niskim ryzykiem klinicznie istotnych interakcji farmakologicznych.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Finasteryd – Interakcje
alfa-adrenolityki, antagoniści kanału wapniowego, antagoniści receptora H2, astenia, benzodiazepiny, beta-adrenolityki, chinolony, cytochrom P450 3A4, digoksyna, doksazosyna, fenazon, fenytoina, glibenklamid, inhibitory konwertazy angiotensyny, inhibitory reduktazy HMG-CoA, itrakonazol, karbamazepina, ketokonazol, klarytromycyna, łagodny rozrost gruczołu krokowego, leki moczopędne, łysienie typu męskiego, niedociśnienie ortostatyczne, niesteroidowe leki przeciwzapalne, propranolol, ryfampicyna, rytonawir, stężenie finasterydu, swoisty antygen sterczowy, teofilina, warfaryna, zaburzenia wytrysku, ziele dziurawca -
Przeciwwskazania stosowania
Finasteryd, inhibitor 5-α-reduktazy typu II, jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną lub laktozę jednowodną, co jest istotne u osób z nietolerancją galaktozy, niedoborem laktazy lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest stosowanie u kobiet, zwłaszcza w ciąży lub planujących ciążę, ze względu na ryzyko teratogennego działania na płód męski. Finasteryd jest również przeciwwskazany u dzieci i młodzieży z powodu braku danych dotyczących bezpieczeństwa i potencjalnego wpływu na rozwój narządów płciowych. W przypadku preparatów 1 mg stosowanych w łysieniu androgenowym, niezalecane jest jednoczesne stosowanie innych inhibitorów 5α-reduktazy w terapii łagodnego rozrostu gruczołu krokowego, aby uniknąć kumulacji działań niepożądanych, w tym zaburzeń funkcji seksualnych.
Specyficzne przeciwwskazania dotyczą także postaci aerozolu na skórę (Finjuve), gdzie nie należy stosować leku na uszkodzoną skórę lub błony śluzowe. Choć zaburzenia czynności wątroby nie są formalnym przeciwwskazaniem, u pacjentów z ciężką niewydolnością wątroby może dojść do zmiany farmakokinetyki i wzrostu stężenia finasterydu w osoczu, co zwiększa ryzyko działań niepożądanych. Pacjenci z historią zaburzeń depresyjnych powinni być monitorowani ze względu na potencjalne nasilenie objawów nastroju, a w razie potrzeby rozważyć alternatywne metody leczenia. Wszystkie preparaty finasterydu powinny być przechowywane w oryginalnym opakowaniu, w miejscu niedostępnym dla dzieci i kobiet w ciąży, aby zapobiec przypadkowemu kontaktowi, zwłaszcza z pokruszonymi tabletkami, które mogą być teratogenne nawet przez kontakt skórny.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Finasteryd – Przeciwwskazania stosowania
aerozol na skórę, dihydrotestosteron, działanie teratogenne, farmakokinetyka leku, inhibitor 5-α-reduktazy, łagodny rozrost gruczołu krokowego, laktoza jednowodna, łysienie androgenowe, myśli samobójcze, nadwrażliwość, niedobór laktazy, nietolerancja galaktozy, przerost gruczołu krokowego, stężenie w osoczu, teratogenność, testosteron, wywiad alergologiczny, zaburzenia depresyjne, zaburzenia nastroju, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy -
Przedawkowanie
Finasteryd, inhibitor 5α-reduktazy, stosowany jest w dawkach 5 mg w leczeniu łagodnego rozrostu gruczołu krokowego oraz 1 mg w terapii łysienia androgenowego typu męskiego. Dane kliniczne wskazują, że zarówno jednorazowe dawki do 400 mg, jak i wielokrotne dawki do 80 mg/dobę przez okres 3 miesięcy nie wywołują objawów niepożądanych. Nie zaobserwowano zależności między dawką a występowaniem działań niepożądanych, co potwierdza dobry profil bezpieczeństwa finasterydu nawet przy znacznym przekroczeniu dawek terapeutycznych. W przypadku stosowania miejscowego (np. aerozol Finjuve o stężeniu 2,275 mg/ml) wchłanianie jest minimalne, a potencjalne przedawkowanie może skutkować obniżeniem stężenia DHT w surowicy, co jednak nie zostało powiązane z klinicznymi objawami toksyczności.
W przypadku przedawkowania finasterydu nie istnieją zalecenia dotyczące specyficznego leczenia ani antydototerapii. Postępowanie powinno być objawowe i podtrzymujące, zgodne z ogólnymi zasadami leczenia przedawkowań leków. Brak jest danych wskazujących na szczególne ryzyko u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby, nerek, osób starszych czy pediatrycznych. W praktyce klinicznej przedawkowanie finasterydu nie stanowi istotnego zagrożenia dla zdrowia i nie wymaga wdrażania specjalistycznych procedur leczniczych, co potwierdzają obserwacje z licznych preparatów dostępnych na rynku (zarówno w dawkach 1 mg, jak i 5 mg).
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Finasteryd – Przedawkowanie
aerozol Finjuve, antydototerapia, charakterystyka produktu leczniczego, dawka terapeutyczna, dihydrotestosteron, działanie niepożądane, działanie ogólnoustrojowe, eliminacja leku, finasteryd miejscowy, inhibitor 5α-reduktazy, łagodny rozrost gruczołu krokowego, leczenie objawowe, łysienie androgenowe, łysienie androgenowe typu męskiego, postać farmaceutyczna, profil bezpieczeństwa, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby -
Właściwości farmakodynamiczne
Finasteryd jest selektywnym, kompetycyjnym inhibitorem 5α-reduktazy typu II, enzymu przekształcającego testosteron do dihydrotestosteronu (DHT), kluczowego w patogenezie łagodnego rozrostu gruczołu krokowego (BPH) oraz łysienia androgenowego u mężczyzn. W leczeniu BPH stosuje się dawkę 5 mg/dobę, co prowadzi do redukcji stężenia DHT w surowicy o około 70% już po kilku dniach, a następnie do zmniejszenia objętości stercza o około 20% po 3 miesiącach i do 27% po 3 latach terapii. Efekty te przekładają się na poprawę urodynamiczną, w tym zwiększenie maksymalnego przepływu moczu średnio o 1,9 ml/s (z wartości wyjściowej około 11 ml/s) oraz zmniejszenie objawów BPH o 3,3 punktu w skali 0-34 po 4 latach leczenia. Finasteryd istotnie redukuje ryzyko progresji klinicznej BPH, w tym ostrego zatrzymania moczu i konieczności interwencji chirurgicznej, z redukcją ryzyka odpowiednio o 57% i 55% w badaniu PLESS oraz o 34% w badaniu MTOPS. Terapia jest skuteczna szczególnie u pacjentów z objętością stercza ≥40 cm³ i umiarkowanymi do ciężkich objawami.
W leczeniu łysienia androgenowego u mężczyzn stosuje się dawkę 1 mg/dobę finasterydu, co powoduje szybkie obniżenie stężenia DHT w skórze głowy i surowicy oraz hamuje miniaturyzację mieszków włosowych. W badaniach klinicznych po 2 latach terapii obserwowano średni wzrost liczby włosów o 88 na polu 5,1 cm², a po 5 latach o 38 włosów, podczas gdy w grupie placebo liczba włosów ulegała znacznemu zmniejszeniu (o 50 po 2 latach i o 239 po 5 latach). Leczenie finasterydem zwiększa liczbę włosów w fazie anagenowej o 27 na cm² po 48 tygodniach, poprawiając stosunek włosów anagenowych do telogenowych o 47%. Finasteryd nie wykazuje skuteczności u kobiet po menopauzie z łysieniem androgenowym. Alternatywą dla terapii doustnej jest miejscowy preparat Finjuve (aerozol 2,275 mg/ml), który po 24 tygodniach zmniejsza stężenie DHT w surowicy o 34,5% i zwiększa liczbę włosów o 16,3 na ocenianym obszarze, wykazując umiarkowaną skuteczność kliniczną i mniejszą ekspozycję ogólnoustrojową na lek.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Finasteryd – Właściwości farmakodynamiczne
4-azasteroid, badanie MTOPS, badanie PLESS, cewnikowanie, cykl wzrostu włosa, dihydrotestosteron, doksazosyna, faza anagenowa, finasteryd 1 mg, finasteryd 5 mg, gruczoł krokowy, inhibitor 5α-reduktazy, interwencja chirurgiczna, łagodny rozrost gruczołu krokowego, łysienie androgenowe, miniaturyzacja mieszków włosowych, nietrzymanie moczu, objętość prostaty, progresja BPH, przepływ moczu, stężenie DHT, supresja DHT, zatrzymanie moczu -
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Finasteryd, inhibitor 5α-reduktazy typu II, stosowany jest w dawkach 5 mg w leczeniu łagodnego rozrostu gruczołu krokowego oraz 1 mg w terapii łysienia androgenowego u mężczyzn. Ze względu na mechanizm działania, który hamuje konwersję testosteronu do dihydrotestosteronu (DHT), finasteryd jest przeciwwskazany u kobiet w ciąży lub mogących zajść w ciążę, ze względu na ryzyko teratogenne, szczególnie nieprawidłowego rozwoju zewnętrznych narządów płciowych u płodów męskich. Kobiety w ciąży nie powinny mieć kontaktu z pokruszonymi lub przełamanymi tabletkami, a w przypadku aerozolu Finjuve kontakt z produktem jest całkowicie zabroniony. U mężczyzn stosujących finasteryd w dawce 5 mg/dobę wykrywano niewielkie ilości substancji w nasieniu, co wymaga stosowania prezerwatyw podczas stosunków, jeśli partnerka jest lub może być w ciąży, aby zminimalizować ryzyko ekspozycji płodu na lek.
Brak jest jednoznacznych danych dotyczących wpływu finasterydu na płodność mężczyzn, jednak zgłaszano przypadki niepłodności i pogorszenia jakości nasienia, które ulegały poprawie po odstawieniu leku. W badaniach klinicznych mężczyźni planujący potomstwo byli początkowo wykluczani, a długoterminowe dane dotyczące wpływu na płodność są nadal niewystarczające. Finasteryd nie jest wskazany do stosowania u kobiet, w tym karmiących piersią, ze względu na brak danych o przenikaniu do mleka oraz potencjalne ryzyko dla niemowląt płci męskiej. Lekarz powinien edukować pacjentów o konieczności stosowania środków ostrożności, w tym przechowywania tabletek z dala od kobiet w ciąży i informować o ryzyku związanym z kontaktem z lekiem u kobiet w ciąży lub karmiących.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Finasteryd – Wpływ na płodność, ciążę i laktację
dihydrotestosteron, ekspozycja na finasteryd, finasteryd, inhibitor 5α-reduktazy typu II, łagodny rozrost gruczołu krokowego, łysienie androgenowe, narażenie na nasienie, niepłodność, nieprawidłowy rozwój narządów płciowych, normalizacja jakości nasienia, przemiana testosteronu, ryzyko teratogenne, wchłanianie przez skórę, zaburzenie płodności, zła jakość nasienia -
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
Finasteryd, stosowany w dawkach 5 mg w leczeniu łagodnego rozrostu gruczołu krokowego oraz 1 mg w terapii łysienia androgenowego, nie wykazuje istotnego wpływu na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych i obsługiwania maszyn. Dane zawarte w charakterystykach produktów leczniczych takich jak Adaster, Androster, Antiprost, Finpros, Finahit (1 mg), Nezyr (1 mg), Finaster (5 mg), Penester (5 mg) oraz Finjuve (aerozol 2,275 mg/ml) jednoznacznie wskazują na brak negatywnego wpływu finasterydu na funkcje psychomotoryczne niezbędne do bezpiecznego prowadzenia pojazdów. Najczęściej zgłaszane działania niepożądane, takie jak impotencja i zmniejszenie libido, są zazwyczaj przemijające i nie wpływają na zdolności psychomotoryczne. Rzadkie działania niepożądane, w tym zaburzenia psychiczne (depresja, niepokój) oraz sporadyczne przypadki senności, nie występują z częstotliwością ani nasileniem, które mogłyby istotnie zaburzać bezpieczeństwo prowadzenia pojazdów.
Zalecenia dla lekarzy obejmują informowanie pacjentów o braku istotnego wpływu finasterydu na zdolność prowadzenia pojazdów oraz o potencjalnych działaniach niepożądanych, które mogą w rzadkich przypadkach wpływać na sprawność psychomotoryczną. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów w podeszłym wieku, stosujących jednocześnie inne leki mogące wpływać na zdolność prowadzenia pojazdów (np. leki przeciwhistaminowe, benzodiazepiny, opioidy) oraz u osób z występującymi zaburzeniami psychicznymi. Pacjentów należy zachęcać do monitorowania własnych reakcji na lek, zwłaszcza w początkowym okresie terapii, i w razie wystąpienia objawów mogących zaburzać zdolność prowadzenia pojazdów, do konsultacji lekarskiej. Podsumowując, finasteryd w dawkach 1 mg i 5 mg nie wymaga rutynowego ograniczania aktywności związanej z prowadzeniem pojazdów i obsługą maszyn, jednak należy uwzględnić indywidualne reakcje pacjenta oraz możliwe interakcje lekowe.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Finasteryd – Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
aerozol na skórę, benzodiazepina, charakterystyka produktu leczniczego, depresja, finasteryd, impotencja, interakcja lekowa, łagodny rozrost gruczołu krokowego, lek przeciwhistaminowy, łysienie androgenowe typu męskiego, niepokój, opioidowy lek przeciwbólowy, senność, sprawność psychomotoryczna, zaburzenie psychiczne, zdolność prowadzenia pojazdów, zdolność psychomotoryczna, zmniejszenie libido -
Wskazania do stosowania
Finasteryd jest inhibitorem 5-alfa-reduktazy stosowanym w leczeniu łagodnego rozrostu gruczołu krokowego (BPH) oraz łysienia androgenowego u mężczyzn. W terapii BPH zalecana dawka wynosi 5 mg/dobę, a preparaty takie jak Adaster, Apo-Fina czy Proscar są wskazane u pacjentów z powiększonym gruczołem krokowym o objętości przekraczającej około 40 ml. Leczenie finasterydem w dawce 5 mg prowadzi do zmniejszenia objętości gruczołu, poprawy przepływu moczu, złagodzenia objawów dyzurycznych, redukcji ryzyka ostrego zatrzymania moczu oraz zmniejszenia potrzeby interwencji chirurgicznych, takich jak TURP czy prostatektomia. Terapia powinna być rozważana u mężczyzn z potwierdzonym powiększeniem gruczołu i objawami wpływającymi na jakość życia.
W leczeniu łysienia androgenowego finasteryd stosowany jest w dawce 1 mg/dobę (np. Androstatin, Propecia) lub miejscowo w postaci aerozolu o stężeniu 2,275 mg/ml (Finjuve) u mężczyzn w wieku 18-41 lat, we wczesnych stadiach łysienia. Preparaty te zwiększają wzrost włosów oraz zapobiegają dalszej utracie, jednak nie wykazują skuteczności w leczeniu dwuskroniowej recesji ani zaawansowanych stadiów łysienia. Finasteryd nie jest wskazany do stosowania u kobiet, dzieci i młodzieży. Wskazania do terapii powinny uwzględniać wiek pacjenta, stadium choroby oraz wykluczenie innych przyczyn łysienia.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Finasteryd – Wskazania do stosowania
aerozol na skórę, charakterystyka produktu leczniczego, dwuskroniowa recesja, działanie antyandrogenne, interwencja chirurgiczna, łagodny rozrost gruczołu krokowego, leczenie chirurgiczne, łysienie androgenowe, łysienie typu męskiego, objawy BPH, objawy dyzuryczne, oddawanie moczu, ostre zatrzymanie moczu, populacja docelowa, powiększony gruczoł krokowy, prostatektomia, przepływ moczu, przezcewkowa resekcja gruczołu krokowego, substancja czynna, tabletki powlekane, utrata włosów, zatrzymanie moczu