Alfuzosyna
Alfuzosyna chlorowodorek to substancja czynna stosowana głównie w leczeniu objawów łagodnego rozrostu gruczołu krokowego (BPH). Pomaga łagodzić objawy takie jak trudności w oddawaniu moczu poprzez rozluźnienie mięśni gładkich w obrębie pęcherza moczowego i prostaty. Lek ten jest zalecany zarówno w przypadku umiarkowanych, jak i ciężkich zaburzeń czynnościowych wynikających z BPH, a także w leczeniu wspomagającym ostrego zatrzymania moczu związanego z tą chorobą. Alfuzosyna stosowana jest zwykle w formie tabletek o przedłużonym uwalnianiu, co pozwala na wygodne dawkowanie raz na dobę.
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje
- Przeciwwskazania stosowania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania
-
Dawkowanie i sposób podawania
Alfuzosyna jest alfa-adrenolitykiem stosowanym głównie w leczeniu objawów łagodnego rozrostu gruczołu krokowego (BPH) oraz jako terapia wspomagająca u pacjentów z ostrym zatrzymaniem moczu (AUR). Dostępne formy dawkowania to tabletki o przedłużonym uwalnianiu 10 mg (Alfabax, Alfurion, Alfuzostad, Alugen, Dalfaz Uno) podawane raz na dobę po wieczornym posiłku oraz tabletki powlekane 5 mg (Dalfaz SR 5) stosowane dwa razy dziennie. U pacjentów z AUR zaleca się stosowanie 10 mg dziennie od pierwszego dnia założenia cewnika, kontynuując terapię po jego usunięciu przez 3-4 dni. Dawkowanie u osób powyżej 65 roku życia oraz u pacjentów z niewydolnością nerek (klirens kreatyniny ≥ 30 ml/min) wymaga indywidualnego dostosowania, natomiast u pacjentów z ciężką niewydolnością nerek (klirens < 30 ml/min) oraz z niewydolnością wątroby (dla preparatów 10 mg) alfuzosyna jest przeciwwskazana. U dzieci i młodzieży w wieku 2-16 lat brak jest danych potwierdzających skuteczność, dlatego nie zaleca się stosowania leku w tej grupie.
Podawanie alfuzosyny wymaga przestrzegania zasad dotyczących formy i czasu przyjmowania: tabletki o przedłużonym uwalnianiu należy połykać w całości, nie kruszyć ani nie żuć, a preparaty 10 mg przyjmować po wieczornym posiłku. W przypadku Dalfaz SR 5 mg pierwszą dawkę zaleca się podać wieczorem przed snem, z możliwością zwiększenia dawki do 10 mg na dobę w zależności od odpowiedzi klinicznej. Przeciwwskazania obejmują ciężką niewydolność nerek, niewydolność wątroby (dla 10 mg) oraz wiek pediatryczny. Optymalne dawkowanie jest kluczowe dla skuteczności terapii i minimalizacji działań niepożądanych, dlatego w razie wątpliwości wskazana jest konsultacja lekarska.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Alfuzosyna – Dawkowanie i sposób podawania
alfuzosyna, badanie kliniczne, choroby współistniejące, działanie niepożądane, efekt terapeutyczny, farmakokinetyka, klirens kreatyniny, łagodny rozrost gruczołu krokowego, nadciśnienie tętnicze, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, odpowiedź kliniczna, ostre zatrzymanie moczu, podanie doustne, postać farmaceutyczna, substancja czynna, tabletka o przedłużonym uwalnianiu, tabletka powlekana, terapia wspomagająca, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby -
Działania niepożądane
Alfuzosyna, selektywny antagonista receptorów α1-adrenergicznych, stosowana w terapii łagodnego rozrostu gruczołu krokowego (BPH), wykazuje profil działań niepożądanych, które wymagają uważnego monitorowania. Najczęstsze działania niepożądane obejmują zawroty głowy (około 5% pacjentów), bóle głowy oraz osłabienie, co może zwiększać ryzyko upadków, zwłaszcza u osób starszych. Niedociśnienie ortostatyczne występuje często, szczególnie na początku leczenia lub po wznowieniu terapii, manifestując się spadkiem ciśnienia tętniczego przy zmianie pozycji, co może prowadzić do omdleń. Niezbyt często obserwuje się tachykardię, kołatania serca, senność, zaburzenia równowagi, nudności, bóle brzucha, suchość w jamie ustnej oraz zaburzenia widzenia. Rzadkie, ale istotne powikłania to zaostrzenie dławicy piersiowej u pacjentów z chorobą niedokrwienną serca, migotanie przedsionków, śródoperacyjny zespół wiotkiej tęczówki (IFIS), hepatotoksyczność, priapizm oraz reakcje nadwrażliwości, w tym obrzęk naczynioruchowy.
Ważne jest, aby w przypadku wystąpienia poważnych działań niepożądanych, takich jak obrzęk naczynioruchowy, priapizm, omdlenia czy objawy uszkodzenia wątroby (np. żółtaczka, podwyższone enzymy wątrobowe), natychmiast przerwać leczenie i wdrożyć odpowiednie postępowanie medyczne. Monitorowanie pacjentów, zwłaszcza na początku terapii, jest kluczowe dla minimalizacji ryzyka niedociśnienia ortostatycznego i powikłań sercowo-naczyniowych. Pacjenci powinni być edukowani w zakresie rozpoznawania objawów wymagających pilnej konsultacji, takich jak ból w klatce piersiowej, przedłużająca się bolesna erekcja, obrzęk twarzy lub gardła oraz silne zawroty głowy. Zgłaszanie działań niepożądanych do odpowiednich organów nadzoru farmakologicznego jest niezbędne dla zapewnienia bezpieczeństwa terapii alfuzosyną.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Alfuzosyna – Działania niepożądane
alfuzosyna, antagonista receptorów α1-adrenergicznych, astenia, cholestaza wątrobowa, choroba niedokrwienna serca, dławica piersiowa, hepatotoksyczność, IFIS, kołatanie serca, łagodny rozrost gruczołu krokowego, migotanie przedsionków, neutropenia, niedociśnienie ortostatyczne, niedokrwienie mózgu, obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka, priapizm, reakcja nadwrażliwości, śródoperacyjny zespół wiotkiej tęczówki, suchość jamy ustnej, tachykardia, trombocytopenia, uszkodzenie wątroby, zaburzenia równowagi, zaburzenia układu chłonnego, zaćma, zapalenie błony śluzowej nosa, zawroty głowy -
Interakcje
Alfuzosyna, jako selektywny antagonista receptorów α1-adrenergicznych, wykazuje istotne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne z wieloma lekami, co może prowadzić do nasilenia efektów hipotensyjnych i zwiększenia ryzyka działań niepożądanych. Bezwzględnie przeciwwskazane jest łączenie alfuzosyny z innymi α1-adrenolitykami ze względu na ryzyko ciężkiego niedociśnienia tętniczego i zapaści krążeniowej. Silne inhibitory CYP3A4, takie jak ketokonazol, itrakonazol, klarytromycyna czy inhibitory proteazy HIV, powodują znaczący wzrost stężenia alfuzosyny (Cmax wzrasta 2,1-2,3-krotnie, a AUC 2,5-3,2-krotnie), co zwiększa ryzyko działań niepożądanych i jest wskazaniem do unikania jednoczesnego stosowania. Ponadto, należy zachować ostrożność przy łączeniu alfuzosyny z inhibitorami fosfodiesterazy typu 5 (syldenafil, tadalafil, wardenafil), lekami przeciwnadciśnieniowymi, azotanami oraz dapoksetyną, ze względu na potencjalne sumowanie efektu hipotensyjnego i konieczność monitorowania pacjenta.
W kontekście procedur chirurgicznych wymagających znieczulenia ogólnego, alfuzosynę należy odstawić na co najmniej 24 godziny przed zabiegiem, aby uniknąć ryzyka znacznego niedociśnienia śródoperacyjnego. W badaniach klinicznych nie wykazano istotnych interakcji farmakokinetycznych ani farmakodynamicznych pomiędzy alfuzosyną a warfaryną, digoksyną, hydrochlorotiazydem oraz atenololem, co pozwala na bezpieczne łączenie tych leków. Spożywanie alkoholu podczas terapii alfuzosyną jest niewskazane ze względu na synergistyczne działanie wazodylatacyjne, które może prowadzić do nasilonego niedociśnienia tętniczego, zawrotów głowy, omdleń ortostatycznych oraz zaburzeń koordynacji ruchowej, szczególnie u osób starszych i pacjentów z chorobami układu sercowo-naczyniowego.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Alfuzosyna – Interakcje
antybiotyk makrolidowy, beta-adrenolityk, działanie przeciwzakrzepowe, działanie wazodylatacyjne, farmakokinetyka alfuzosyny, inhibitor CYP3A4, inhibitor fosfodiesterazy typu 5, inhibitor proteazy HIV, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, lek przeciwgrzybiczny azolowy, lek przeciwnadciśnieniowy, niedociśnienie, niedociśnienie tętnicze, omdlenie ortostatyczne, receptor alfa1-adrenergiczny, stabilność hemodynamiczna, układ sercowo-naczyniowy, zaburzenie hemodynamiczne, zapaść krążeniowa, znieczulenie ogólne -
Przedawkowanie
Przedawkowanie alfuzosyny, stosowanej w preparatach takich jak Alfabax czy Dalfaz SR 5, prowadzi do poważnych zaburzeń hemodynamicznych, przede wszystkim niedociśnienia tętniczego, które może osiągać stopień zagrażający życiu i wymagać intensywnej terapii. Mechanizm toksycznego działania opiera się na blokadzie receptorów α1-adrenergicznych, co skutkuje nadmiernym rozszerzeniem naczyń krwionośnych i spadkiem ciśnienia tętniczego. W odpowiedzi na niedociśnienie może pojawić się częstoskurcz z odbicia jako mechanizm kompensacyjny. Warto podkreślić, że leczenie wymaga hospitalizacji, monitorowania parametrów hemodynamicznych oraz stosowania leków naczynioskurczowych, takich jak noradrenalina, a także płynoterapii dożylnej w celu stabilizacji ciśnienia.
Postępowanie w przedawkowaniu alfuzosyny obejmuje również metody eliminacji substancji z przewodu pokarmowego, takie jak płukanie żołądka, podanie węgla aktywowanego oraz środków przeczyszczających, co ogranicza dalsze wchłanianie leku. Ze względu na silne wiązanie alfuzosyny z białkami osocza, dializa jest nieskuteczna w usuwaniu tej substancji. Kluczowe jest ciągłe monitorowanie funkcji życiowych, w tym ciśnienia tętniczego, tętna i stanu świadomości, oraz zapewnienie dostępu dożylnego dla szybkiego podania leków i płynów. Transport pacjenta powinien odbywać się w pozycji leżącej z możliwością monitorowania kardiologicznego, aby zapobiec powikłaniom wynikającym z niedociśnienia i zaburzeń rytmu serca.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Alfuzosyna – Przedawkowanie
białko osocza, chlorowodorek alfuzosyny, hipoperfuzja, lek naczynioskurczowy, metoda dializacyjna, monitorowanie funkcji życiowych, niedociśnienie tętnicze, noradrenalina, parametr hemodynamiczny, perfuzja wieńcowa, płukanie żołądka, płynoterapia, receptor α1-adrenergiczny, środek przeczyszczający, tachykardia, węgiel aktywowany, zaburzenie hemodynamiczne, zapaść naczyniowa -
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Alfuzosyna chlorowodorek, substancja czynna w lekach takich jak Alfabax, Alfurion, Alfuzostad, Alugen oraz Dalfaz, została poddana standardowym badaniom przedklinicznym oceniającym bezpieczeństwo jej stosowania. Badania obejmowały ocenę toksyczności przy wielokrotnym podawaniu, genotoksyczności, karcinogenności oraz toksyczności reprodukcyjnej. Wyniki nie wykazały istotnych zagrożeń dla zdrowia człowieka, w tym braku potencjału do uszkodzeń DNA, działania rakotwórczego czy negatywnego wpływu na płodność i rozwój płodu. W dokumentacjach poszczególnych produktów leczniczych występują różnice w szczegółowości przedstawianych danych, jednak ogólnie potwierdzają one bezpieczeństwo długotrwałego stosowania alfuzosyny.
Analiza dostępnych danych przedklinicznych wskazuje, że alfuzosyna spełnia wymogi bezpieczeństwa niezbędne do wprowadzenia do badań klinicznych i stosowania u pacjentów. Brak wykazanych działań toksycznych, genotoksycznych, karcinogennych oraz negatywnego wpływu na reprodukcję stanowi istotną informację dla lekarzy, którzy przepisują leki zawierające tę substancję czynną. Różnice w dokumentacji poszczególnych preparatów, takie jak brak danych w Alfabax i Dalfaz SR 5 czy bardziej szczegółowe opisy w Alfuzostad 10 mg i Alugen 10 mg, nie wpływają na ogólną ocenę bezpieczeństwa alfuzosyny.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Alfuzosyna – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
alfuzosyna chlorowodorek, badanie farmakologiczne bezpieczeństwa, badanie karcinogenności, badanie przedkliniczne, charakterystyka produktu leczniczego, długotrwała ekspozycja, działanie genotoksyczne, działanie rakotwórcze, potencjał karcinogenny, profil bezpieczeństwa, przebieg ciąży, rozwój zarodkowo-płodowy, substancja czynna, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność reprodukcyjna, uszkodzenie DNA, uszkodzenie materiału genetycznego, wpływ na płodność -
Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
Alfuzosyna, selektywny antagonista receptorów α1-adrenergicznych, wymaga szczególnej ostrożności podczas stosowania, zwłaszcza u pacjentów z chorobami układu sercowo-naczyniowego, w podeszłym wieku (>75 lat) oraz u osób przyjmujących leki przeciwnadciśnieniowe lub azotany. Przed rozpoczęciem terapii konieczne jest wykluczenie innych schorzeń imitujących objawy łagodnego rozrostu gruczołu krokowego, wykonanie badania per rectum oraz oznaczenie stężenia PSA. Głównym ryzykiem jest niedociśnienie tętnicze, w tym niedociśnienie ortostatyczne, które może pojawić się w ciągu kilku godzin po podaniu leku i objawiać się zawrotami głowy, zmęczeniem czy poceniem. W przypadku wystąpienia objawów pacjent powinien przyjąć pozycję leżącą do ustąpienia dolegliwości. Terapia zwykle nie wymaga przerwania, jednak wymaga regularnych badań kontrolnych. Alfuzosyny nie należy stosować u pacjentów z klirensem kreatyniny <30 ml/min oraz u osób z nadwrażliwością na inne alfa-1-adrenolityki. Zaleca się unikanie jednoczesnego stosowania z silnymi inhibitorami CYP3A4, zwłaszcza tymi wydłużającymi odstęp QTc (np. itrakonazol, klarytromycyna).
U pacjentów z chorobą niedokrwienną serca należy kontynuować leczenie niewydolności wieńcowej, a w przypadku nawrotu dławicy piersiowej przerwać terapię alfuzosyną. Lek należy stosować ostrożnie u osób z ostrą niewydolnością serca oraz z wrodzonym lub nabytym wydłużeniem odstępu QTc. Istnieje ryzyko niedokrwienia mózgu w wyniku niedociśnienia. Ponadto, alfuzosyna może wywołać priapizm, który wymaga natychmiastowej interwencji lekarskiej, aby zapobiec trwałym uszkodzeniom tkanek. W trakcie operacji zaćmy u pacjentów stosujących alfa-1-adrenolityki może wystąpić śródoperacyjny zespół wiotkiej tęczówki (IFIS), co wymaga poinformowania chirurga okulisty. Jednoczesne stosowanie z inhibitorami fosfodiesterazy typu 5 (np. sildenafil, tadalafil) może nasilać ryzyko niedociśnienia ortostatycznego, dlatego zaleca się stabilizację stanu pacjenta i rozpoczęcie terapii inhibitorami od najniższej dawki. Pacjentów należy instruować, aby tabletki przyjmowali w całości, bez rozgniatania czy żucia, aby uniknąć nieprawidłowego uwalniania substancji czynnej.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Alfuzosyna – Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
alfa-1-adrenolityk, antagonista receptorów alfa-1 adrenergicznych, badanie per rectum, brak laktazy, choroba niedokrwienna serca, choroba układu sercowo-naczyniowego, ciężkie zaburzenie czynności nerek, dławica piersiowa, dziedziczna nietolerancja galaktozy, inhibitor CYP3A4, inhibitor fosfodiesterazy typu 5, klirens kreatyniny, łagodny rozrost gruczołu krokowego, lek przeciwnadciśnieniowy, niedociśnienie ortostatyczne, niedociśnienie tętnicze, niedokrwienie mózgu, olej rycynowy, operacja zaćmy, ostra niewydolność serca, priapizm, śródoperacyjny zespół wiotkiej tęczówki, swoisty antygen sterczowy, wydłużenie odstępu QTc, zaburzenie krążenia mózgowego, zawroty głowy, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy -
Właściwości farmakodynamiczne
Alfuzosyna jest racemiczną pochodną chinazoliny, działającą jako selektywny antagonista postsynaptycznych receptorów alfa-1-adrenergicznych, szczególnie w obrębie trójkąta pęcherza moczowego, cewki moczowej oraz gruczołu krokowego. W leczeniu łagodnego rozrostu gruczołu krokowego (BPH) alfuzosyna zmniejsza napięcie mięśni gładkich dolnego odcinka dróg moczowych, co prowadzi do obniżenia oporu podpęcherzowego i poprawy przepływu moczu. W badaniach klinicznych wykazano, że dawka 10 mg podawana raz na dobę znacząco zwiększa maksymalny przepływ moczu (Qmax) u pacjentów z Qmax < 15 ml/s średnio o 30%, przy jednoczesnym zmniejszeniu napięcia wypieracza i objętości zalegającego moczu. Efekt ten utrzymuje się do 24 godzin po podaniu leku, a alfuzosyna wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa, także u pacjentów w podeszłym wieku oraz z nadciśnieniem tętniczym, powodując jedynie umiarkowane działanie przeciwnadciśnieniowe.
W badaniu ALFAUR u mężczyzn powyżej 50. roku życia z pierwszym epizodem ostrego zatrzymania moczu (AUR) związanym z BPH, leczenie alfuzosyną 10 mg/dobę znacząco zwiększyło wskaźnik spontanicznego wznowienia mikcji po usunięciu cewnika (61,9% vs 47,9% w grupie placebo, p = 0,012). Ponadto alfuzosyna zmniejszyła ryzyko konieczności zabiegu chirurgicznego z powodu nawrotu AUR o 61%, 52% i 29% odpowiednio po 1, 3 i 6 miesiącach terapii. Nie wykazano skuteczności alfuzosyny u dzieci w wieku 2-16 lat z podwyższonym ciśnieniem wycieku wypieracza (LPP ≥ 40 cm H2O) pochodzenia neurologicznego, pomimo stosowania dawek 0,1-0,2 mg/kg/dobę. Wskazania do stosowania alfuzosyny dotyczą wyłącznie dorosłych mężczyzn z objawami dolnych dróg moczowych związanymi z BPH.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Alfuzosyna – Właściwości farmakodynamiczne
alfuzosyna, badanie urodynamiczne, cewka moczowa, chinazolina, ciśnienie wewnątrzcewkowe, ciśnienie wycieku wypieracza, działanie przeciwnadciśnieniowe, gruczoł krokowy, łagodny rozrost gruczołu krokowego, mięśnie gładkie, napięcie wypieracza, ostre zatrzymanie moczu, przepływ moczu, przeszkoda podpęcherzowa, receptor alfa-1-adrenergiczny, tabletka o przedłużonym uwalnianiu, trójkąt pęcherza moczowego, układ współczulny, zaleganie moczu, zatrzymanie moczu -
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Alfuzosyna, będąca selektywnym antagonistą receptorów α1-adrenergicznych, jest stosowana wyłącznie u mężczyzn w leczeniu objawów łagodnego rozrostu gruczołu krokowego. Produkty lecznicze zawierające alfuzosynę, takie jak Alfabax, Alfurion, Alfuzostad, Alugen, Dalfaz SR 5 oraz Dalfaz Uno, nie są wskazane do stosowania u kobiet, w tym w ciąży i okresie laktacji. Brak jest danych klinicznych dotyczących bezpieczeństwa stosowania alfuzosyny w tych populacjach, a także informacji o przenikaniu substancji do mleka matki. W przypadku ciąży istnieje teoretyczne ryzyko wpływu na napięcie mięśni gładkich macicy, jednak brak badań potwierdzających lub wykluczających takie działanie.
Informacje dotyczące wpływu alfuzosyny na płodność są ograniczone i nie zostały szczegółowo zbadane, co jest podkreślone w charakterystyce produktu Alugen 10 mg, gdzie brak jest dostępnych danych. W praktyce klinicznej alfuzosyna jest stosowana wyłącznie u mężczyzn, co wynika z jej wskazań terapeutycznych oraz braku rejestracji do stosowania u kobiet. W przypadku rozważania terapii u kobiet w ciąży lub karmiących piersią, należy kategorycznie unikać stosowania alfuzosyny ze względu na brak danych dotyczących bezpieczeństwa i potencjalne ryzyko dla płodu oraz noworodka.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Alfuzosyna – Wpływ na płodność, ciążę i laktację
-
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
Alfuzosyna, antagonista receptorów alfa-adrenergicznych, jest stosowana w leczeniu objawów łagodnego rozrostu gruczołu krokowego (BPH) i dostępna w Polsce w preparatach takich jak Alfabax, Alfurion, Alfuzostad, Alugen, Dalfaz SR 5 oraz Dalfaz Uno. Pomimo braku dedykowanych badań klinicznych oceniających wpływ alfuzosyny na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn, charakterystyki produktów leczniczych jednoznacznie wskazują na możliwość wystąpienia działań niepożądanych, które mogą negatywnie wpływać na tę zdolność. Do najczęstszych działań niepożądanych należą zawroty głowy (w tym pochodzenia błędnikowego), osłabienie, zmęczenie, zaburzenia równowagi oraz oszołomienie, które najczęściej pojawiają się w początkowym okresie terapii i mogą znacząco upośledzać zdolność do bezpiecznego prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn.
W związku z powyższym, lekarze powinni szczegółowo informować pacjentów o potencjalnym ryzyku związanym z prowadzeniem pojazdów i obsługą maszyn podczas stosowania alfuzosyny, zwłaszcza w pierwszych dniach lub tygodniach leczenia. Zaleca się indywidualne dostosowanie zaleceń, uwzględniając wiek, współistniejące schorzenia, farmakoterapię oraz doświadczenie pacjenta w prowadzeniu pojazdów. Monitorowanie działań niepożądanych podczas wizyt kontrolnych jest kluczowe, a w przypadku utrzymywania się objawów wpływających na zdolność prowadzenia pojazdów, należy rozważyć modyfikację terapii. Dokumentacja przekazania informacji o ryzyku jest istotna, szczególnie u pacjentów zawodowo związanych z prowadzeniem pojazdów lub obsługą maszyn, a wsparcie rodziny lub opiekunów może być pomocne w monitorowaniu bezpieczeństwa terapii.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Alfuzosyna – Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
adaptacja organizmu, Alfabax, Alfurion, Alfuzostad, alfuzosyna, antagonista receptora alfa-adrenergicznego, charakterystyka produktu leczniczego, Dalfaz Uno, działanie niepożądane, indywidualna wrażliwość, łagodny rozrost gruczołu krokowego, profil bezpieczeństwa, rozwój tolerancji, schorzenie, zaburzenie poznawcze, zaburzenie równowagi, zawrót głowy, zawrót głowy błędnikowy -
Wskazania do stosowania
Alfuzosyna, będąca selektywnym antagonistą receptorów α1-adrenergicznych, jest stosowana w leczeniu czynnościowych objawów łagodnego rozrostu gruczołu krokowego (BPH) o nasileniu umiarkowanym do ciężkiego. Preparaty dostępne w dawkach 5 mg i 10 mg (tabletki o przedłużonym uwalnianiu) różnią się wskazaniami, m.in. Alfabax 10 mg i Dalfaz Uno 10 mg są również wskazane jako terapia wspomagająca w ostrym zatrzymaniu moczu (AUR) u pacjentów z założonym cewnikiem. Wskazania obejmują objawy dolnych dróg moczowych takie jak trudności w rozpoczęciu mikcji, osłabienie i przerywanie strumienia moczu, uczucie niecałkowitego opróżnienia pęcherza, częstomocz, nykturię oraz parcia naglące. Preparaty Dalfaz SR 5 mg i Dalfaz Uno 10 mg są dedykowane pacjentom, u których leczenie chirurgiczne zostało odroczone.
Przed rozpoczęciem terapii alfuzosyną konieczna jest kompleksowa ocena kliniczna, obejmująca badanie per rectum, ocenę PSA, badania moczu, funkcji nerek i wątroby oraz ocenę nasilenia objawów za pomocą kwestionariusza IPSS. Monitorowanie pacjentów powinno odbywać się regularnie, z pierwszą kontrolą po 2-4 tygodniach, a następnie co 3-6 miesięcy, w tym badaniem USG z oceną zalegania moczu oraz corocznym oznaczeniem PSA i badaniem per rectum. W przypadku AUR, stosowanie alfuzosyny ma na celu poprawę skuteczności usunięcia cewnika, przywrócenie spontanicznego oddawania moczu oraz zmniejszenie ryzyka ponownego zatrzymania moczu, przy jednoczesnym monitorowaniu przepływu cewkowego i objętości zalegania moczu po mikcji.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Alfuzosyna – Wskazania do stosowania
alfa-bloker, antagonista receptora α1-adrenergicznego, antygen PSA, badanie per rectum, badanie urodynamiczne, częstomocz, infekcja dróg moczowych, kamienie pęcherza moczowego, krwiomocz, łagodny rozrost gruczołu krokowego, niecałkowite opróżnienie pęcherza, niewydolność nerek, nykturia, objawy dolnych dróg moczowych, osłabienie strumienia moczu, ostre zatrzymanie moczu, parcie naglące, przepływ cewkowy, USG układu moczowego, zaleganie moczu, zatrzymanie moczu