Ribuspir
Aerozol inhalacyjny, roztwór, 200 mcg/dawkę odmierzoną
Preparat zawiera budezonid, substancję o działaniu przeciwzapalnym, w postaci aerozolu inhalacyjnego. W jego składzie znajduje się także alkohol etylowy jako substancja pomocnicza. Lek jest stosowany w leczeniu przewlekłej astmy oskrzelowej o różnym stopniu nasilenia – łagodnej, umiarkowanej oraz ciężkiej. Dzięki formie inhalacyjnej działa bezpośrednio na drogi oddechowe, zmniejszając stan zapalny i ułatwiając oddychanie.
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje leku
- Profil bezpieczeństwa leku
- Przeciwwskazania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Skład i postać leku
- Specjalne ostrzeżenia
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania
-
Dawkowanie i sposób podawania
Budezonid w postaci aerozolu inhalacyjnego Ribuspir (200 μg/dawkę) wymaga indywidualnego dostosowania dawki w zależności od ciężkości astmy i fazy leczenia. U dorosłych i dzieci powyżej 12 lat z ciężką astmą dawka początkowa wynosi 200 μg (1 rozpylenie) 2-4 razy na dobę, z możliwością zwiększenia do 1600 μg/dobę w okresach zaostrzeń. Dawka podtrzymująca to zwykle 200 μg na dobę. U dzieci 6-12 lat standardowa dawka to 200 μg na dobę, z możliwością zwiększenia do 400 μg. W przypadku zmiany terapii z doustnych kortykosteroidów na Ribuspir, zaleca się początkowe stosowanie 200 μg 2-4 razy na dobę wraz z kortykosteroidami doustnymi przez około 10 dni, a następnie stopniowe zmniejszanie dawki doustnej do minimalnej skutecznej. Efekt terapeutyczny pojawia się zwykle w ciągu 10 dni, a w przypadku obfitej wydzieliny oskrzelowej wskazane jest krótkotrwałe leczenie skojarzone z doustnymi kortykosteroidami. Zaostrzenia astmy bakteryjnej wymagają jednoczesnego podania antybiotyków i zwiększenia dawki Ribuspiru.
Poprawne stosowanie inhalatora jest kluczowe dla skuteczności terapii. Ribuspir może być podawany za pomocą standardowego inhalatora lub inhalatora z komorą inhalacyjną Jet, z zachowaniem odpowiedniej techniki inhalacji i higieny urządzenia (przepłukanie ustnika lub komory letnią wodą i suszenie w ciepłym miejscu). U dzieci inhalacja powinna odbywać się pod nadzorem dorosłych, a po każdej inhalacji zaleca się płukanie jamy ustnej w celu zmniejszenia ryzyka kandydozy. Należy monitorować objawy związane z przejściem z doustnych na wziewne kortykosteroidy, takie jak zapalenie błony śluzowej nosa, wyprysk czy bóle mięśniowe, i w razie potrzeby dostosować terapię. W sytuacjach stresu fizycznego lub zaostrzeń astmy może być konieczne czasowe skojarzenie leczenia doustnego i wziewnego kortykosteroidami.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Dawkowanie i sposób podawania – Ribuspir 200 mcg/dawkę odmierzoną
aerozol inhalacyjny, budezonid, ciężka astma, czop śluzowy, komora inhalacyjna, kortykosteroidy doustne, kortykosteroidy wziewne, lepkość śluzu, oś podwzgórze-przysadka-nadnercza, wydzielina oskrzelowa, wyprysk, zabieg chirurgiczny, zakażenie bakteryjne, zakażenie grzybicze, zaostrzenie astmy, zapalenie błony śluzowej nosa -
Profil bezpieczeństwa leku
Produkt leczniczy Ribuspir zawierający budezonid może być stosowany u seniorów bez szczególnych ograniczeń, z indywidualnym dostosowaniem dawkowania. Nie wpływa na zdolność prowadzenia pojazdów ani obsługi maszyn. W okresie karmienia piersią oraz u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek brak jest wystarczających danych dotyczących bezpieczeństwa stosowania, co wymaga ostrożności i indywidualnej oceny ryzyka. W przypadku pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby konieczne jest zachowanie szczególnej ostrożności ze względu na zmniejszoną eliminację kortykosteroidów i potencjalny wzrost ekspozycji ogólnoustrojowej, co wymaga regularnego monitoringu klinicznego.
Produkt zawiera niewielkie ilości etanolu, co teoretycznie może prowadzić do interakcji z disulfiramem lub metronidazolem u szczególnie wrażliwych pacjentów, jednak nie opisano typowych interakcji z alkoholem spożywanym. W związku z tym zaleca się zachowanie ostrożności przy jednoczesnym stosowaniu tych leków. Brak jest danych ilościowych dotyczących stężenia etanolu w preparacie, jednak potencjalne ryzyko interakcji jest niskie, co pozwala na stosowanie produktu z uwzględnieniem powyższych zaleceń.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Profil bezpieczeństwa leku – Ribuspir 200 mcg/dawkę odmierzoną
-
Przeciwwskazania
Lek Ribuspir, zawierający budezonid w dawce 200 mikrogramów na dawkę odmierzoną w formie aerozolu inhalacyjnego, posiada jedno bezwzględne przeciwwskazanie do stosowania – nadwrażliwość na substancję czynną lub którąkolwiek z substancji pomocniczych, w tym alkohol (etanol). Reakcje alergiczne mogą manifestować się wysypką, świądem, obrzękiem twarzy, ust, języka lub gardła oraz trudnościami w oddychaniu. Z uwagi na obecność etanolu, szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z historią nadwrażliwości na alkohol.
Stosowanie Ribuspir powinno być prowadzone zgodnie z zaleceniami lekarza oraz informacjami zawartymi w Charakterystyce Produktu Leczniczego. Pomimo braku innych bezwzględnych przeciwwskazań, decyzja o terapii powinna uwzględniać potencjalne ryzyko i korzyści, zwłaszcza u pacjentów z predyspozycjami do reakcji nadwrażliwości. Monitorowanie pacjentów pod kątem objawów alergicznych jest kluczowe dla bezpiecznego stosowania preparatu.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Przeciwwskazania – Ribuspir 200 mcg/dawkę odmierzoną
-
Przedawkowanie
Przedawkowanie budezonidu w formie aerozolu inhalacyjnego (np. Ribuspir 200 µg/dawkę) zazwyczaj nie powoduje poważnych objawów klinicznych przy jednorazowym zastosowaniu dawek przekraczających zalecane. Wynika to z niskiej ostrej toksyczności budezonidu. Jednak długotrwałe stosowanie nadmiernych dawek może prowadzić do ogólnoustrojowych działań niepożądanych charakterystycznych dla glikokortykosteroidów, takich jak immunosupresja skutkująca zwiększoną podatnością na infekcje, nadczynność kory nadnerczy, zahamowanie czynności nadnerczy, zanik kory nadnerczy oraz zaburzenia adaptacji do stresu. Mechanizmy te wynikają z supresji osi podwzgórze-przysadka-nadnercza i długotrwałej ekspozycji na wysokie dawki steroidów.
W przypadku jednorazowego przedawkowania nie jest konieczne podejmowanie specjalistycznych działań doraźnych; zaleca się kontynuację leczenia budezonidem w dawce terapeutycznej oraz monitorowanie objawów nadmiaru glikokortykosteroidów. Przy przewlekłym przedawkowaniu wskazane jest stopniowe zmniejszanie dawki pod kontrolą lekarską, a w razie rozwoju wtórnej niewydolności kory nadnerczy – tymczasowa suplementacja systemowymi glikokortykosteroidami z powolną redukcją dawki. Profilaktyka przedawkowania obejmuje ścisłe przestrzeganie dawkowania Ribuspir 200 µg/dawkę, prawidłową technikę inhalacji, regularną kontrolę leczenia oraz edukację pacjentów w zakresie objawów toksyczności glikokortykosteroidów.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Przedawkowanie – Ribuspir 200 mcg/dawkę odmierzoną
astma, budezonid wziewny, dysfagia, działanie immunosupresyjne glikokortykosteroidów, glikokortykosteroid, nadczynność kory nadnerczy, ogólnoustrojowe działania niepożądane, Ribuspir, supresja osi podwzgórze-przysadka-nadnercza, technika inhalacji, wtórna niewydolność kory nadnerczy, zahamowanie czynności nadnerczy, zanik kory nadnerczy -
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Badania przedkliniczne dotyczące bezpieczeństwa budezonidu, substancji czynnej produktu Ribuspir, wykazały, że działania toksyczne obserwowane u zwierząt były związane z nasileniem farmakologicznej aktywności kortykosteroidu, a nie z niespecyficzną toksycznością. Testy genotoksyczności nie wykazały mutagenności, co potwierdza bezpieczeństwo długotrwałego stosowania w kontekście ryzyka kancerogenezy. W badaniach reprodukcyjnych zaobserwowano potencjalne działanie teratogenne (rozszczep podniebienia, wady kośćca), typowe dla kortykosteroidów, jednak przy dawkach terapeutycznych u ludzi ryzyko to jest uznawane za klinicznie nieistotne. Ponadto, budezonid wykazuje dobrą tolerancję miejscową w połączeniu z gazem nośnym HFA-134a, co jest kluczowe dla bezpieczeństwa inhalacji.
Badania dotyczące gazu nośnego HFA-134a potwierdziły brak toksyczności nawet przy długotrwałej ekspozycji w wysokich stężeniach, przekraczających dawki stosowane u ludzi. Nie stwierdzono również negatywnego wpływu na funkcje rozrodcze ani rozwój zarodka i płodu. Całościowa analiza danych przedklinicznych wskazuje na korzystny profil bezpieczeństwa produktu Ribuspir w dawce 200 µg/dawkę odmierzoną, co stanowi solidną podstawę do jego stosowania jako bezpiecznego kortykosteroidu wziewnego w terapii schorzeń układu oddechowego.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Ribuspir 200 mcg/dawkę odmierzoną
aerozol inhalacyjny, budezonid, działanie kortykosteroidowe, działanie teratogenne, gaz nośny HFA 134a, genotoksyczność, kancerogeneza, kortykosteroid wziewny, kortykosteroidy wziewne, nebulizacja, rozszczep podniebienia, toksyczność, tolerancja miejscowa, właściwości mutagenne, wpływ na reprodukcję -
Skład i postać leku
Ribuspir to wziewny preparat leczniczy w formie aerozolu inhalacyjnego, zawierający 200 mikrogramów budezonidu na dawkę odmierzoną. Budezonid, będący glikokortykosteroidem o działaniu przeciwzapalnym, jest stosowany w terapii chorób układu oddechowego, dostarczany bezpośrednio do dróg oddechowych. Lek zawiera substancje pomocnicze takie jak 1,1,1,2-tetrafluoroetan (HFA-134a) jako nośnik gazu, etanol bezwodny jako rozpuszczalnik oraz glicerol poprawiający właściwości roztworu. Szczególną uwagę należy zwrócić na obecność etanolu, co może mieć znaczenie kliniczne u wybranych pacjentów.
Produkt dostępny jest w aluminiowym pojemniku pod ciśnieniem z dozującym zaworem, oferowanym z dwoma typami inhalatorów: standardowym ustnikowym oraz wyposażonym w komorę inhalacyjną Jet z polipropylenu. Komora Jet ułatwia podawanie leku, eliminując konieczność synchronizacji inhalacji z rozpylaniem, co jest korzystne zwłaszcza u dzieci i osób starszych. Konstrukcja komory sprzyja redukcji osadzania się leku w jamie ustnej i gardle oraz poprawia penetrację budezonidu w dolnych drogach oddechowych poprzez zmniejszenie rozmiaru cząstek i obniżenie ich energii kinetycznej. Ribuspir jest dostępny w opakowaniach zawierających 200 dawek, z okresem ważności 18 miesięcy, przechowywany w temperaturze poniżej 25°C, z zaleceniem unikania zamrażania i ekspozycji na światło słoneczne.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Skład i postać leku – Ribuspir 200 mcg/dawkę odmierzoną
aerozol inhalacyjny, aerozol inhalacyjny roztwór, budezonid, część ustna gardła, dolne drogi oddechowe, drogi oddechowe, drzewo oskrzelowe, etanol, etanol bezwodny, glikokortykosteroid, penetracja leku, pojemnik pod ciśnieniem, substancja czynna, technika inhalacji, terapia wziewna, tetrafluoroetan, zawór dozujący -
Specjalne ostrzeżenia
Produkt leczniczy Ribuspir w postaci aerozolu inhalacyjnego zawiera 200 µg budezonidu na dawkę odmierzoną i jest wskazany do profilaktycznego leczenia astmy oskrzelowej. Terapia wymaga regularnego stosowania i nie jest przeznaczona do przerywania ostrych napadów astmy, które należy leczyć krótko działającymi lekami rozszerzającymi oskrzela. Przejście z doustnych kortykosteroidów na wziewne wymaga stabilizacji stanu pacjenta oraz stopniowego zmniejszania dawki kortykosteroidów ogólnoustrojowych po około 10 dniach terapii wziewnej. Należy monitorować objawy odstawienia, takie jak zapalenie błony śluzowej nosa, wyprysk, bóle mięśni i stawów, a także potencjalne objawy niewydolności nadnerczy, zwłaszcza u pacjentów stosujących wysokie dawki kortykosteroidów wziewnych (około 1000 µg/dobę) lub długotrwale doustne kortykosteroidy. W okresach stresu lub przed zabiegami chirurgicznymi może być konieczne dodatkowe podawanie kortykosteroidów ogólnoustrojowych.
Stosowanie budezonidu wziewnego wiąże się z ryzykiem działań niepożądanych, w tym ogólnoustrojowych efektów kortykosteroidów takich jak zespół Cushinga, zahamowanie czynności nadnerczy, opóźnienie wzrostu u dzieci, zmniejszenie gęstości mineralnej kości oraz zaburzenia psychiczne. Zaleca się regularne monitorowanie wzrostu u dzieci oraz kontrolę czynności osi podwzgórze-przysadka-nadnercza u pacjentów z historią długotrwałego leczenia doustnymi kortykosteroidami. Możliwe jest wystąpienie paradoksalnego skurczu oskrzeli po podaniu leku, co wymaga natychmiastowego przerwania terapii. W trakcie leczenia należy zwracać uwagę na ryzyko kandydozy jamy ustnej, zalecając pacjentom płukanie jamy ustnej po inhalacji. W przypadku współistniejących infekcji dróg oddechowych, gruźlicy, chorób wątroby lub stosowania inhibitorów CYP3A4 (np. ketokonazol, itrakonazol, inhibitory proteazy HIV) konieczna jest szczególna ostrożność ze względu na zwiększone ryzyko działań ogólnoustrojowych kortykosteroidów.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Specjalne ostrzeżenia – Ribuspir
bakteryjne zakażenie dróg oddechowych, budezonid, centralna chorioretinopatia surowicza, glikokortykosteroid, gruźlica płuc, hipoglikemia, inhibitor CYP3A4, kandydoza jamy ustnej, lek przeciwgrzybiczny, lek rozszerzający oskrzela, nadpobudliwość psychoruchowa, napad padaczkowy, nieostre widzenie, niewydolność nadnerczy, oś podwzgórze-przysadka-nadnercza, paradoksalny skurcz oskrzeli, przełom nadnerczowy, zaburzenia czynności kory nadnerczy, zaćma i jaskra, zahamowanie czynności nadnerczy, zakażenie dróg oddechowych, zapalenie błony śluzowej nosa, zespół Cushinga, zmniejszenie gęstości mineralnej kości -
Właściwości farmakodynamiczne
Budezonid, substancja czynna leku Ribuspir, jest syntetycznym, niehalogenowym kortykosteroidem wziewnym o silnym działaniu przeciwzapalnym, stosowanym miejscowo w terapii astmy oskrzelowej. Lek ten, zaliczany do grupy R03 BA02 (inne leki stosowane w chorobach obturacyjnych dróg oddechowych, glikokortykosteroidy wziewne), wykazuje brak istotnych działań ogólnoustrojowych oraz nie hamuje czynności kory nadnerczy przy stosowaniu w zalecanych dawkach. Poprawa kontroli astmy może pojawić się już w ciągu pierwszych 24 godzin od rozpoczęcia terapii, jednak pełna skuteczność terapeutyczna wymaga kilku tygodni nieprzerwanego stosowania. Ribuspir dostępny jest w formie aerozolu inhalacyjnego zawierającego 200 µg budezonidu w jednej dawce odmierzonej, co umożliwia precyzyjne podanie leku bezpośrednio do dróg oddechowych i minimalizuje ryzyko działań ogólnoustrojowych.
Mechanizm działania budezonidu opiera się na szerokim spektrum hamowania procesów zapalnych w drogach oddechowych, obejmującym wpływ na różne komórki układu immunologicznego, takie jak eozynofile, makrofagi, komórki tuczne, limfocyty oraz neutrofile. Ponadto, lek hamuje aktywność mediatorów zapalnych, w tym cytokin, leukotrienów, eikozanoidów oraz histaminy, co prowadzi do zmniejszenia nadmiernego wydzielania śluzu, redukcji nadwrażliwości oskrzeli oraz zahamowania skurczów oskrzeli. U pacjentów z nadwrażliwością dróg oddechowych budezonid znacząco obniża reaktywność oskrzeli na bodźce takie jak histamina czy metacholina, co przekłada się na lepszą kontrolę objawów astmy i zmniejszenie ryzyka zaostrzeń choroby.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Właściwości farmakodynamiczne – Ribuspir 200 mcg/dawkę odmierzoną
aerozol inhalacyjny, astma, budezonid, choroba obturacyjna dróg oddechowych, cytokina, drogi oddechowe, eikozanoid, eozynofil, glikokortykosteroid, histamina, komórka tuczna, kortykosteroid, leukotrien, limfocyt, makrofag, mediator zapalenia, nadwrażliwość dróg oddechowych, nadwrażliwość oskrzeli, neutrofil, reaktywność oskrzeli, skurcz oskrzeli, zaostrzenie choroby, zapalenie dróg oddechowych -
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Stosowanie wziewnych glikokortykosteroidów, w tym budezonidu (preparat Ribuspir 200 mikrogramów/dawkę), u kobiet w ciąży wymaga szczegółowej oceny korzyści i potencjalnych zagrożeń. Badania na zwierzętach wskazują na możliwość wad rozwojowych, jednak dane kliniczne u ludzi nie potwierdzają zwiększonego ryzyka działań niepożądanych u płodu przy stosowaniu terapeutycznych dawek. Utrzymanie kontroli astmy w ciąży jest kluczowe dla zdrowia matki i prawidłowego rozwoju płodu, dlatego decyzja o terapii powinna uwzględniać stosunek korzyści do ryzyka oraz stosowanie najmniejszej skutecznej dawki leku.
Pacjentki stosujące budezonid w ciąży powinny pozostawać pod ścisłą kontrolą lekarską, obejmującą regularne wizyty oceniające skuteczność leczenia i monitorowanie działań niepożądanych. Niekontrolowana astma stanowi większe zagrożenie dla płodu niż stosowanie leków przeciwastmatycznych, dlatego wziewne GKS są preferowaną formą terapii ze względu na miejscowe działanie i ograniczoną ekspozycję ogólnoustrojową. Monitorowanie wzrostu i rozwoju płodu jest wskazane, mimo braku dowodów na zwiększone ryzyko zaburzeń rozwojowych przy zalecanych dawkach budezonidu (200 µg/dawkę). Terapia powinna być indywidualizowana, uwzględniając stan kliniczny matki i nasilenie objawów astmy.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Ribuspir 200 mcg/dawkę odmierzoną
aerozol inhalacyjny, astma niekontrolowana, astma w ciąży, badanie epidemiologiczne prospektywne, budezonid, budezonid wziewny, dawka odmierzona, działanie niepożądane, ekspozycja ogólnoustrojowa, glikokortykosteroid, glikokortykosteroid wziewny, kontrola astmy, lek przeciwastmatyczny, wada rozwojowa -
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
Produkt leczniczy Ribuspir, zawierający budezonid w dawce 200 mikrogramów na dawkę odmierzoną w postaci aerozolu inhalacyjnego, nie wykazuje wpływu na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych ani obsługiwania maszyn. Budezonid, jako glikokortykosteroid wziewny stosowany miejscowo w terapii chorób układu oddechowego, działa głównie miejscowo bez istotnego wpływu na ośrodkowy układ nerwowy, co eliminuje ryzyko zaburzeń funkcji poznawczych, koordynacji wzrokowo-ruchowej czy czasu reakcji. Warto podkreślić, że zawartość alkoholu (etanolu) jako substancji pomocniczej jest minimalna i klinicznie nieistotna w kontekście prowadzenia pojazdów.
Pomimo braku wpływu leku na zdolności psychomotoryczne, lekarz powinien uwzględnić stan kliniczny pacjenta, gdyż nasilenie objawów choroby podstawowej (np. astmy oskrzelowej) może negatywnie oddziaływać na bezpieczeństwo prowadzenia pojazdów. Konieczne jest także rozważenie potencjalnych interakcji z innymi lekami, zwłaszcza tymi działającymi na ośrodkowy układ nerwowy. Lekarz powinien poinformować pacjenta o braku wpływu Ribuspiru na prowadzenie pojazdów i obsługę maszyn, udokumentować tę informację oraz zalecić obserwację własnego samopoczucia, szczególnie w początkowym okresie terapii, zwracając uwagę na ewentualne działania niepożądane, które mogą wymagać zachowania ostrożności.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Ribuspir 200 mcg/dawkę odmierzoną
aerozol inhalacyjny, astma, astma oskrzelowa, budezonid, choroba układu oddechowego, chrypka, działanie niepożądane budezonidu, funkcja poznawcza, glikokortykosteroid wziewny, interakcja lekowa, kaszel, koordynacja wzrokowo-ruchowa, objaw astmy, ośrodkowy układ nerwowy, sprawność psychoruchowa, zaostrzenie choroby -
Wskazania do stosowania
Ribuspir to aerozol inhalacyjny zawierający budezonid w dawce 200 mikrogramów na dawkę odmierzoną, stosowany w leczeniu astmy oskrzelowej o różnym stopniu nasilenia – od łagodnej, przez umiarkowaną, aż do ciężkiej postaci przewlekłej. Lek ten jest wskazany do terapii przewlekłej astmy, umożliwiając precyzyjne dostarczenie glikokortykosteroidu bezpośrednio do dróg oddechowych, co zapewnia silne miejscowe działanie przeciwzapalne. Ribuspir jest stosowany zarówno u pacjentów z nowo rozpoznaną astmą wymagającą regularnej terapii wziewnej, jak i u tych z astmą niedostatecznie kontrolowaną za pomocą leków rozszerzających oskrzela oraz w leczeniu podtrzymującym w celu utrzymania kontroli choroby.
W praktyce klinicznej Ribuspir powinien być stosowany jako element długotrwałej terapii przeciwzapalnej, a nie jako lek doraźny w ostrych napadach duszności. Preparat jest szczególnie zalecany w sytuacjach zaostrzeń astmy, gdy konieczne jest zwiększenie intensywności leczenia przeciwzapalnego. Dawkowanie 200 mikrogramów/dawkę zapewnia skuteczne działanie miejscowe budezonidu, co przekłada się na zmniejszenie częstości zaostrzeń i poprawę kontroli objawów astmy, niezależnie od stopnia jej ciężkości. Regularne stosowanie Ribuspiru pozwala na ograniczenie przewlekłego stanu zapalnego dróg oddechowych i poprawę jakości życia pacjentów z astmą oskrzelową.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Wskazania do stosowania – Ribuspir 200 mcg/dawkę odmierzoną
aerozol inhalacyjny, astma ciężka, astma łagodna, astma oskrzelowa, astma umiarkowana, budezonid, działanie przeciwzapalne miejscowe, glikokortykosteroid, glikokortykosteroidy wziewne, leczenie podtrzymujące, leczenie przeciwzapalne dróg oddechowych, leki rozszerzające oskrzela, napad duszności, przewlekła astma oskrzelowa, zaostrzenie astmy