Opral
Proszek do sporządzania roztworu do infuzji, 40 mg/ fiolkę
Produkt leczniczy zawiera omeprazol sodowy, będący substancją czynną w dawce 40 mg do sporządzania roztworu do infuzji. Stosuje się go dożylnie jako alternatywę terapii doustnej w leczeniu oraz zapobieganiu owrzodzeniom żołądka i dwunastnicy, a także w eradykacji Helicobacter pylori. Wskazany jest również w leczeniu refluksowego zapalenia przełyku oraz zespołu Zollingera-Ellisona. Produkt pomaga także w leczeniu owrzodzeń wywołanych przez niesteroidowe leki przeciwzapalne.
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje leku
- Profil bezpieczeństwa leku
- Przeciwwskazania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Skład i postać leku
- Specjalne ostrzeżenia
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania
-
Dawkowanie i sposób podawania
Produkt leczniczy Opral zawiera 40 mg omeprazolu (42,6 mg omeprazolu sodowego) w formie proszku do sporządzania roztworu do infuzji dożylnej, stanowiąc alternatywę dla leczenia doustnego u pacjentów, u których podanie doustne jest niewskazane. Standardowa dawka u dorosłych wynosi 40 mg raz na dobę, podawana w infuzji trwającej 20-30 minut. W przypadku zespołu Zollingera-Ellisona dawka początkowa wynosi 60 mg na dobę, a przy dawkach powyżej 60 mg zaleca się podział dawki na dwie infuzje dożylne w ciągu doby. U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek nie jest wymagana modyfikacja dawkowania, natomiast u osób z upośledzoną funkcją wątroby zaleca się redukcję dawki do 10-20 mg na dobę. U pacjentów geriatrycznych (>65 lat) stosuje się standardowe dawki, a u dzieci doświadczenie kliniczne jest ograniczone, co wymaga ostrożności przy decyzji o podaniu.
Opral podaje się wyłącznie w formie infuzji dożylnej, nie dopuszcza się podawania w formie bolusa dożylnego. Roztwór przygotowuje się zgodnie z instrukcją, rozpuszczając liofilizat w roztworze glukozy lub 0,9% roztworze chlorku sodu, przy czym pH roztworu wynosi odpowiednio 8,9-9,5 lub 9,3-10,3. Każdy ml roztworu zawiera 0,426 mg omeprazolu sodowego (0,40 mg omeprazolu). Preparat występuje jako biały lub prawie biały, porowaty liofilizat, który wymaga odpowiedniego rozpuszczenia przed podaniem. Dawkowanie i sposób podania należy dostosować do stanu klinicznego pacjenta oraz wskazań terapeutycznych, z uwzględnieniem szczególnych grup pacjentów, takich jak osoby z zaburzeniami czynności wątroby, nerek, czy pacjenci w podeszłym wieku.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Dawkowanie i sposób podawania – Opral 40 mg/ fiolkę
infuzja dożylna, leczenie doustne, omeprazol, omeprazol sodowy, pacjent geriatryczny, populacja ogólna, populacja pediatryczna, proszek do sporządzania roztworu, proszek liofilizowany, roztwór chlorku sodowego, roztwór glukozy, wstrzyknięcie dożylne, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zespół Zollingera-Ellisona -
Działania niepożądane
Omeprazol, substancja czynna leku Opral, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych o różnej częstości i nasileniu. Najczęściej (1-10%) obserwuje się bóle głowy, bóle brzucha, zaparcia, biegunkę, wzdęcia oraz nudności i wymioty, które zwykle nie wymagają przerwania terapii. Szczególną uwagę należy zwrócić na rzadkie, ale ciężkie reakcje skórne (SCARs), takie jak zespół Stevensa-Johnsona (SJS), toksyczna rozpływna martwica naskórka (TEN), DRESS oraz AGEP, które stanowią zagrożenie życia i wymagają natychmiastowego odstawienia leku. W zakresie hematologicznym omeprazol może powodować leukopenię i trombocytopenię (rzadko), a także agranulocytozę i pancytopenię (bardzo rzadko), co wymaga monitorowania morfologii krwi, zwłaszcza u pacjentów poddawanych długotrwałej terapii. Ponadto, mogą wystąpić reakcje nadwrażliwości, w tym gorączka, obrzęk naczynioruchowy oraz reakcje anafilaktyczne, które wymagają pilnej interwencji.
Omeprazol może indukować zaburzenia elektrolitowe, takie jak hiponatremia (rzadko) oraz hipomagnezemia (częstość nieznana), z możliwym wtórnym rozwojem hipokalcemii i hipokaliemii, co uzasadnia okresowe monitorowanie stężenia elektrolitów u pacjentów długotrwale leczonych. Wśród działań niepożądanych ze strony ośrodkowego układu nerwowego najczęściej występuje ból głowy (często), a rzadziej bezsenność, pobudzenie, splątanie, depresja, agresja i omamy. Objawy ze strony przewodu pokarmowego, takie jak ból brzucha, zaparcia, biegunka, wzdęcia i nudności, są powszechne. Rzadko obserwuje się zapalenie cewkowo-śródmiąższowe nerek, które może prowadzić do niewydolności nerek, a także zwiększone ryzyko złamań kości biodrowej, nadgarstka i kręgosłupa przy długotrwałym stosowaniu. W przypadku wystąpienia działań niepożądanych zaleca się zgłaszanie ich do odpowiednich organów monitorujących bezpieczeństwo leków.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Działania niepożądane – Opral 40 mg/ fiolkę
agranulocytoza, ból stawowy, encefalopatia, enzymy wątrobowe, ginekomastia, hipokalcemia, hipokaliemia, hipomagnezemia, hiponatremia, kandydoza przewodu pokarmowego, leukopenia, mikroskopowe zapalenie jelita, morfologia krwi, nadwrażliwość na światło, niewydolność wątroby, niewyraźne widzenie, nudności i wymioty, obrzęk naczynioruchowy, osłabienie mięśniowe, ostra uogólniona osutka krostkowa, pancytopenia, polekowa reakcja z eozynofilią, polip dna żołądka, reakcja anafilaktyczna, rumień wielopostaciowy, skurcz oskrzeli, suchość jamy ustnej, toczeń rumieniowaty, toksyczna rozpływna martwica naskórka, trombocytopenia, zaburzenia smaku, zapalenie jamy ustnej, zapalenie śródmiąższowe nerek, zapalenie wątroby, zawroty głowy obwodowe, zespół Stevensa-Johnsona, złamanie kości biodrowej -
Profil bezpieczeństwa leku
Omeprazol jest bezpieczny do stosowania u kobiet karmiących, gdyż przenika do mleka w niewielkich ilościach, nie wykazując negatywnego wpływu na dziecko przy dawkach terapeutycznych. U seniorów oraz pacjentów z zaburzeniami czynności nerek nie jest wymagana modyfikacja dawkowania, co ułatwia stosowanie leku w tych grupach. W przypadku pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby zaleca się ostrożność oraz rozważenie dawki dobowej 10-20 mg, zwłaszcza przy długotrwałej terapii lub ciężkich dysfunkcjach wątroby.
Podczas prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn należy zachować ostrożność ze względu na możliwość wystąpienia działań niepożądanych, takich jak zawroty głowy i zaburzenia widzenia, które mogą wpływać na zdolność do bezpiecznego wykonywania tych czynności. Dokumentacja nie zawiera danych dotyczących interakcji omeprazolu z alkoholem, co wskazuje na brak potwierdzonych przeciwwskazań, jednak zaleca się ostrożność w łączeniu leku z alkoholem.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Profil bezpieczeństwa leku – Opral 40 mg/ fiolkę
-
Przeciwwskazania
Lek Opral, zawierający 40 mg omeprazolu sodowego (42,6 mg omeprazolu sodowego na fiolkę, co odpowiada 40 mg omeprazolu), jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na omeprazol, inne benzoimidazole lub substancje pomocnicze preparatu. Po przygotowaniu roztworu do infuzji, stężenie omeprazolu sodowego wynosi 0,426 mg/ml, co może mieć znaczenie przy ocenie ryzyka reakcji alergicznych. Warto również uwzględnić właściwości fizykochemiczne roztworu, którego pH wynosi około 8,9-9,5 w roztworze glukozy oraz 9,3-10,3 w 0,9% roztworze chlorku sodu, co może wpływać na tolerancję u pacjentów z nadwrażliwością na składniki roztworów infuzyjnych.
Omeprazol, jako inhibitor pompy protonowej (PPI), jest przeciwwskazany do jednoczesnego stosowania z nelfinawirem ze względu na istotne interakcje farmakokinetyczne, które mogą obniżać skuteczność terapii antyretrowirusowej u pacjentów zakażonych HIV. Przeciwwskazanie to dotyczy całej grupy inhibitorów pompy protonowej, co należy uwzględnić przy planowaniu leczenia. Znajomość tych przeciwwskazań jest kluczowa dla bezpiecznego stosowania leku Opral, zwłaszcza w kontekście indywidualnej oceny ryzyka reakcji nadwrażliwości oraz potencjalnych interakcji lekowych.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Przeciwwskazania – Opral 40 mg/ fiolkę
-
Przedawkowanie
Przedawkowanie omeprazolu, zarówno podawanego doustnie, jak i dożylnie (np. Opral 40 mg), wiąże się z niskim ryzykiem poważnych powikłań klinicznych. W literaturze opisano przypadki przyjęcia dawek doustnych do 560 mg, a nawet pojedynczej dawki 2400 mg, co stanowi 120-krotność standardowej dawki klinicznej. W badaniach klinicznych dożylne dawki do 270 mg/dobę oraz 650 mg w ciągu 3 dni nie wywoływały działań niepożądanych zależnych od dawki. Objawy przedawkowania są przemijające i obejmują dolegliwości ze strony przewodu pokarmowego (nudności, wymioty, bóle brzucha, biegunka) oraz ośrodkowego układu nerwowego (zawroty głowy, bóle głowy, apatia, depresja, splątanie). Farmakokinetyka omeprazolu pozostaje liniowa, a eliminacja leku nie ulega zaburzeniu nawet przy dużych dawkach.
Leczenie przedawkowania omeprazolu ma charakter wyłącznie objawowy i obejmuje monitorowanie funkcji życiowych (ciśnienie tętnicze, tętno, poziom świadomości), nawodnienie, terapię przeciwwymiotną oraz stosowanie leków przeciwbólowych w razie potrzeby. Ze względu na przemijający charakter objawów oraz brak konieczności intensywnych interwencji, rokowanie jest bardzo dobre. W większości przypadków objawy ustępują samoistnie, a zwiększenie dawki nie wpływa na zmianę szybkości eliminacji leku, co potwierdza bezpieczeństwo stosowania omeprazolu nawet w przypadku przypadkowego przedawkowania.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Przedawkowanie – Opral 40 mg/ fiolkę
ból brzucha, ból głowy, dawka omeprazolu, działanie niepożądane, eliminacja leku, farmakokinetyka omeprazolu, funkcje życiowe, kinetyka pierwszego rzędu, leczenie przeciwwymiotne, leczenie przedawkowania, obserwacja kliniczna, omeprazol, ośrodkowy układ nerwowy, podanie doustne, podanie dożylne, przedawkowanie omeprazolu, przewód pokarmowy, roztwór do infuzji, stężenie we krwi, zaburzenie świadomości, zawroty głowy -
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Dane przedkliniczne dotyczące omeprazolu, substancji czynnej leku Opral, wskazują na występowanie zmian patologicznych w błonie śluzowej żołądka u szczurów poddanych długotrwałemu leczeniu. Zaobserwowano hiperplazję komórek enterochromaffinopodobnych (ECL) oraz rozwój rakowiaków, co jest związane z utrzymującą się hipergastrynemią wtórną do przewlekłego hamowania wydzielania kwasu solnego. Zmiany te nie wynikają z bezpośredniej toksyczności omeprazolu, lecz są efektem fizjologicznej odpowiedzi na hipochlorhydrię. Podobne efekty obserwowano także po zastosowaniu antagonistów receptorów H2 oraz innych inhibitorów pompy protonowej, a także po częściowym wycięciu dna żołądka, co potwierdza mechanizm zależny od zmniejszenia wydzielania kwasu żołądkowego.
Wyniki badań podkreślają istotne znaczenie monitorowania długotrwałej terapii inhibitorami pompy protonowej, zwłaszcza w kontekście potencjalnych zmian proliferacyjnych w żołądku. Należy jednak zachować ostrożność przy ekstrapolacji danych z modeli zwierzęcych na populację ludzką ze względu na różnice międzygatunkowe w metabolizmie i fizjologii przewodu pokarmowego. Te obserwacje mają kluczowe znaczenie dla oceny bezpieczeństwa stosowania omeprazolu i innych leków z tej grupy w długoterminowym leczeniu chorób związanych z nadkwaśnością żołądka.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Opral 40 mg/ fiolkę
antagonista receptora H2, błona śluzowa żołądka, hamowanie wydzielania kwasu solnego, hipergastrinemia, hiperplazja komórek ECL, hipochlorhydria, inhibitor pompy protonowej, komórka ECL, kwas żołądkowy, omeprazol, przewód pokarmowy, rakowiak, receptor histaminowy H2, wycięcie dna żołądka, wydzielanie kwasu żołądkowego, zmiana patologiczna -
Specjalne ostrzeżenia
Omeprazol (Opral 40 mg) wymaga szczególnej ostrożności ze względu na jego działanie hamujące wydzielanie kwasu solnego, co może maskować objawy poważnych schorzeń, takich jak nowotwory przewodu pokarmowego. Należy monitorować pacjentów z niepokojącymi objawami, takimi jak niezamierzona utrata masy ciała, nawracające wymioty, krwiste wymioty lub smolisty stolec, aby wykluczyć zmiany nowotworowe. Omeprazol wchodzi w istotne interakcje farmakologiczne, m.in. z atazanawirem (zalecana dawka atazanawiru 400 mg z rytonawirem 100 mg i omeprazolu do 20 mg), klopidogrelem oraz lekami metabolizowanymi przez CYP2C19, co wymaga odpowiedniego dostosowania terapii i monitorowania. Długotrwałe stosowanie może prowadzić do niedoboru witaminy B12, dlatego wskazane jest monitorowanie jej poziomu i ewentualna suplementacja u pacjentów z czynnikami ryzyka.
Stosowanie omeprazolu wiąże się z ryzykiem hipomagnezemii, szczególnie przy terapii trwającej powyżej 3 miesięcy, manifestującej się objawami neurologicznymi i kardiologicznymi, co wymaga okresowego monitorowania stężenia magnezu, zwłaszcza u pacjentów przyjmujących digoksynę lub leki moczopędne. Ponadto, istnieje ryzyko ciężkich reakcji skórnych (SCARs), takich jak zespół Stevensa-Johnsona, toksyczna martwica naskórka, DRESS i AGEP, które wymagają natychmiastowego odstawienia leku. Długotrwałe stosowanie inhibitorów pompy protonowej może zwiększać ryzyko złamań kości biodrowej, nadgarstka i kręgosłupa o 10-40%, zwłaszcza u osób starszych, co wymaga profilaktyki osteoporozy. Rzadko obserwuje się także podostrą postać tocznia rumieniowatego (SCLE), której wystąpienie wymaga przerwania terapii i konsultacji dermatologicznej.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Specjalne ostrzeżenia – Opral
achlorhydria, arytmia komorowa, atazanawir, Campylobacter, choroba nowotworowa, Clostridium difficile, cyjanokobalamina, cytochrom CYP2C19, dysfagia, hematemeza, hipomagnezemia, inhibitor pompy protonowej, interakcja lekowa, klopidogrel, majaczenie, omeprazol, osteoporoza, osutka krostkowa, owrzodzenie żołądka, Salmonella, skórne działania niepożądane, smolisty stolec, tężyczka, toczeń rumieniowaty skórny, toksyczna rozpływna martwica naskórka, witamina B12, wydzielanie kwasu solnego, zakażenie przewodu pokarmowego, zespół DRESS, zespół Stevensa-Johnsona, złamanie kości biodrowej -
Właściwości farmakodynamiczne
Omeprazol, będący inhibitorem pompy protonowej (ATC: A02BC01), działa poprzez selektywne i odwracalne hamowanie enzymu H+/K+-ATP-azy w komórkach okładzinowych żołądka, co prowadzi do istotnego zmniejszenia wydzielania kwasu solnego. Lek występuje jako racemiczna mieszanina enancjomerów i wykazuje szybkie działanie, umożliwiające skuteczną kontrolę objawów przy jednorazowym dawkowaniu dobowym. Dożylne podanie 40 mg omeprazolu powoduje około 90% redukcję kwaśności wewnątrzżołądkowej w ciągu 24 godzin, a stopień hamowania wydzielania kwasu koreluje z polem pod krzywą stężenia (AUC) leku w osoczu, nie zaś z chwilowym stężeniem. Istotne jest, że podczas terapii nie obserwuje się tachyfilaksji, co potwierdza utrzymanie skuteczności przeciwwydzielniczej w długim okresie stosowania.
Omeprazol odgrywa kluczową rolę w terapii eradykacyjnej Helicobacter pylori, zwiększając skuteczność eliminacji bakterii i sprzyjając wygojeniu zmian zapalnych oraz remisji choroby wrzodowej. Długotrwałe stosowanie leku może prowadzić do łagodnych torbieli gruczołowych żołądka oraz zwiększonej kolonizacji bakteryjnej przewodu pokarmowego, co wiąże się z nieznacznie podwyższonym ryzykiem zakażeń bakteriami takimi jak Salmonella, Campylobacter czy Clostridium difficile. Ponadto, omeprazol powoduje wzrost stężenia gastryny i chromograniny A (CgA) w surowicy, co może zaburzać diagnostykę guzów neuroendokrynnych; zaleca się przerwanie terapii na 5-14 dni przed oznaczeniem CgA. Zwiększenie liczby komórek enterochromafinopodobnych (ECL) obserwowane u części pacjentów nie wymaga modyfikacji leczenia ze względu na brak istotnego znaczenia klinicznego.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Właściwości farmakodynamiczne – Opral 40 mg/ fiolkę
Campylobacter, choroba wrzodowa, chromogranina A, Clostridium difficile, enancjomer, gastryna, guz neuroendokrynny, H+ K+ ATP-aza, Helicobacter pylori, inhibitor pompy protonowej, komórka ECL, komórka okładzinowa, kwaśność wewnątrzżołądkowa, pompa protonowa, rak żołądka, Salmonella, sekrecja kwasu solnego, terapia eradykacyjna, torbiel gruczołowa żołądka, wlew dożylny, wrzód dwunastnicy, wstrzyknięcie dożylne, zakażenie przewodu pokarmowego, zanikowe zapalenie błony śluzowej żołądka, zapalenie błony śluzowej żołądka -
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Omeprazol w dawce 40 mg (produkt leczniczy Opral, proszek do sporządzania roztworu do infuzji) może być stosowany u kobiet w ciąży, jeśli istnieją ku temu wskazania kliniczne. Dane z trzech prospektywnych badań epidemiologicznych obejmujących ponad 1000 przypadków ekspozycji nie wykazały negatywnego wpływu na przebieg ciąży, zdrowie płodu ani stan noworodka. Badania przedkliniczne na modelach zwierzęcych nie wskazują na ryzyko zaburzeń płodności związanych z omeprazolem. Decyzja o terapii powinna być poprzedzona dokładną analizą stosunku korzyści do ryzyka, a pacjentka powinna być poinformowana o konieczności monitorowania ewentualnych niepokojących objawów.
Omeprazol przenika do mleka matki, jednak ilość leku w mleku jest zazwyczaj zbyt mała, aby wywołać działania niepożądane u dziecka karmionego piersią. Stosowanie omeprazolu w dawkach terapeutycznych u kobiet karmiących piersią jest zatem uważane za bezpieczne, choć wymaga indywidualnej oceny klinicznej. Lekarz powinien przekazać pacjentce informacje o potencjalnym przenikaniu leku do mleka oraz konieczności obserwacji dziecka podczas terapii. Produkt Opral 40 mg należy stosować zgodnie z zatwierdzonymi wskazaniami, zawsze uwzględniając bilans korzyści i ryzyka w kontekście ciąży i laktacji.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Opral 40 mg/ fiolkę
badanie epidemiologiczne, dawka terapeutyczna, ekspozycja na lek, karmienie piersią, mieszanina racemiczna, model zwierzęcy, omeprazol, powikłania ciąży, prospektywne badanie epidemiologiczne, przenikanie leków do mleka, roztwór do infuzji, stosowanie leków w ciąży, terapia farmakologiczna, zaburzenia płodności, zaburzenia rozwoju płodu -
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
Omeprazol sodowy w dawce 40 mg (produkt leczniczy Opral, proszek do sporządzania roztworu do infuzji) charakteryzuje się niskim ryzykiem wpływu na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych oraz obsługiwania maszyn. Niemniej jednak, podczas terapii mogą wystąpić działania niepożądane, takie jak zawroty głowy i zaburzenia widzenia, które mogą zaburzać koordynację ruchową i percepcję przestrzenną, istotne dla bezpiecznego prowadzenia pojazdów. W przypadku pojawienia się tych objawów, zgodnie z charakterystyką produktu leczniczego, pacjent powinien powstrzymać się od prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn do czasu ustąpienia symptomów.
W praktyce klinicznej lekarz ma obowiązek poinformować pacjenta o potencjalnym ryzyku związanym z terapią omeprazolem, zwłaszcza u osób z grup podwyższonego ryzyka, takich jak zawodowi kierowcy czy operatorzy maszyn. Zaleca się dokumentowanie tego faktu w historii choroby, a w niektórych przypadkach uzyskanie pisemnego potwierdzenia przekazania informacji. Decyzje dotyczące prowadzenia pojazdów powinny uwzględniać indywidualne cechy pacjenta, współistniejące schorzenia neurologiczne, interakcje lekowe oraz formę podania leku. W razie wystąpienia objawów wpływających na zdolność prowadzenia pojazdów, należy rozważyć modyfikację terapii. Komunikacja z pacjentem powinna być jasna i wyważona, podkreślając niskie prawdopodobieństwo wystąpienia działań niepożądanych oraz wskazując konkretne symptomy i zalecane postępowanie.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Opral 40 mg/ fiolkę
adaptacja organizmu, charakterystyka produktu leczniczego, działania niepożądane, farmakoterapia omeprazolem, interakcje lekowe, koordynacja ruchowa, modyfikacja dawki, obsługa maszyn, omeprazol, omeprazol sodowy, percepcja przestrzenna, podanie doustne, podanie dożylne, profil bezpieczeństwa, roztwór do infuzji, schorzenia neurologiczne, terapia omeprazolem, zaburzenia widzenia, zawroty głowy -
Wskazania do stosowania
Lek Opral zawiera 42,6 mg omeprazolu sodowego (odpowiadającego 40 mg omeprazolu) w postaci proszku do sporządzania roztworu do infuzji do podawania dożylnego. Preparat jest wskazany w leczeniu chorób górnego odcinka przewodu pokarmowego, w tym aktywnego owrzodzenia dwunastnicy i żołądka oraz profilaktyce nawrotów tych schorzeń. Omeprazol stosowany jest także w terapii eradykacyjnej Helicobacter pylori w skojarzeniu z antybiotykami, a także w leczeniu i profilaktyce owrzodzeń związanych z przyjmowaniem NLPZ. Ponadto, Opral 40 mg dożylnie znajduje zastosowanie w leczeniu refluksowego zapalenia przełyku, choroby refluksowej przełyku (GERD) oraz w zespole Zollingera-Ellisona, gdzie kontroluje nadmierne wydzielanie kwasu solnego.
Podanie dożylne leku jest rekomendowane w sytuacjach, gdy terapia doustna jest niemożliwa lub utrudniona, np. u pacjentów nieprzytomnych, z zaburzeniami połykania, niedrożnością górnego odcinka przewodu pokarmowego, w okresie okołooperacyjnym lub w stanach ciężkich wymagających szybkiego działania leku. Po rozpuszczeniu proszku w roztworze glukozy pH wynosi około 8,9-9,5, a w 0,9% roztworze chlorku sodu 9,3-10,3. Terapia dożylna powinna trwać do momentu umożliwiającego przejście na leczenie doustne inhibitorami pompy protonowej. Wybór formy dożylnej powinien uwzględniać ciężkość choroby, możliwość przyjmowania leków doustnie oraz ryzyko aspiracji.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Wskazania do stosowania – Opral 40 mg/ fiolkę
aspiracja treści żołądkowej, choroba refluksowa przełyku, choroba wrzodowa, choroby górnego odcinka przewodu pokarmowego, dysfagia, eradykacja Helicobacter pylori, inhibitor pompy protonowej, niedrożność przewodu pokarmowego, omeprazol sodowy, owrzodzenie dwunastnicy, owrzodzenie żołądka, patogen, refluksowe zapalenie przełyku, roztwór do infuzji, zespół Zollingera-Ellisona