Lorabex
Tabletki, 1 mg
Preparat zawiera lorazepam w dawkach 0,5 mg, 1 mg lub 2,5 mg oraz laktozę jednowodną jako substancję pomocniczą. Jest dostępny w postaci białych tabletek, które można dzielić na równe dawki. Produkt stosuje się krótkotrwale w leczeniu poważnych zaburzeń lękowych oraz bezsenności wywołanej lękiem. Może być również używany jako premedykacja przed zabiegami diagnostycznymi i chirurgicznymi.
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje leku
- Profil bezpieczeństwa leku
- Przeciwwskazania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Skład i postać leku
- Specjalne ostrzeżenia
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania
-
Dawkowanie i sposób podawania
Terapia lorazepamem powinna być indywidualnie dostosowana pod kątem dawki i czasu trwania leczenia, z zaleceniem stosowania najmniejszej skutecznej dawki przez maksymalnie 4 tygodnie, włączając stopniowe odstawianie, aby zminimalizować ryzyko objawów odstawienia i z odbicia. Dawkowanie w zaburzeniach lękowych i bezsenności wynosi 0,5-2,5 mg/dobę, podawane w dawkach podzielonych lub jednorazowo wieczorem. W premedykacji przed zabiegami dawka wynosi 1-2,5 mg wieczorem lub 2-4 mg 1-2 godziny przed procedurą. U pacjentów geriatrycznych i osłabionych dawkę należy zredukować o 50%, a u osób z łagodną do umiarkowaną niewydolnością nerek lub wątroby stosować mniejsze dawki. Lorazepam jest przeciwwskazany u dzieci poniżej 6 lat oraz u pacjentów z ciężką niewydolnością wątroby. U pacjentów z przewlekłą niewydolnością oddechową zaleca się ostrożność i monitorowanie funkcji oddechowych ze względu na ryzyko depresji oddechowej.
W premedykacji u dzieci w wieku 6-12 lat zalecana dawka wynosi 0,5-1 mg lub 0,05 mg/kg masy ciała podana 1-2 godziny przed zabiegiem, natomiast u młodzieży 13-18 lat dawka wynosi 1-4 mg w tym samym czasie. Lorazepam podaje się doustnie, tabletki należy połykać w całości, popijając ½ do 1 szklanki wody. Dostępne postaci leku Lorabex to tabletki 0,5 mg, 1 mg (z możliwością podziału) oraz 2,5 mg (również z linią podziału), co umożliwia elastyczne dostosowanie dawkowania do indywidualnych potrzeb pacjenta. Przedłużenie terapii wymaga ponownej oceny klinicznej, a dawkowanie powinno być stopniowo zwiększane, zaczynając od dawki wieczornej, aby ograniczyć działania niepożądane.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Dawkowanie i sposób podawania – Lorabex 1 mg
ciężka niewydolność wątroby, dawka podzielona, depresja oddechowa, dysfunkcja nerek, działanie niepożądane, lorazepam, najmniejsza skuteczna dawka, niewydolność wątroby, objawy odstawienia, objawy z odbicia, odstawianie stopniowe, pacjent geriatryczny, premedykacja, przewlekła niewydolność oddechowa, zabieg chirurgiczny, zaburzenie lękowe -
Działania niepożądane
Lorazepam, substancja czynna leku Lorabex, wykazuje działanie depresyjne na ośrodkowy układ nerwowy (OUN) zależne od dawki, co może prowadzić do uspokojenia, zmęczenia i senności (bardzo często, ≥1/10). Przy wyższych dawkach obserwuje się nasilenie depresji OUN oraz depresji oddechowej, co jest szczególnie niebezpieczne u pacjentów z istniejącymi zaburzeniami oddychania. Często występują również ataksja, zawroty głowy i nudności (≥1/100 do <1/10). Rzadziej mogą pojawić się objawy neurologiczne takie jak drżenia, dyzartria, amnezja, drgawki, a także zaburzenia psychiczne, w tym dezorientacja, depresja, zmiany libido oraz reakcje paradoksalne (częstość nieznana). Lorazepam może wywoływać poważne działania niepożądane hematologiczne (leukopenia, trombocytopenia, agranulocytoza, pancytopenia), immunologiczne (reakcje anafilaktyczne), endokrynologiczne (SIADH) oraz metaboliczne (hiponatremia). Wątroba może wykazywać objawy uszkodzenia, takie jak żółtaczka i podwyższone enzymy wątrobowe.
Lek posiada potencjał uzależniający, zwłaszcza u pacjentów z historią nadużywania substancji psychoaktywnych. Tolerancja na działanie uspokajające może rozwijać się już po kilku dniach stosowania, a nagłe odstawienie może wywołać zespół abstynencyjny objawiający się m.in. zaburzeniami snu, nasilonym lękiem, drgawkami i innymi poważnymi objawami neurologicznymi. Przedawkowanie lorazepamu, często w połączeniu z alkoholem lub innymi lekami depresyjnymi, prowadzi do depresji OUN o różnym nasileniu, od senności po śpiączkę, a także do zaburzeń sercowo-naczyniowych i oddechowych. Leczenie przedawkowania obejmuje monitorowanie parametrów życiowych, ewentualne płukanie żołądka, podanie węgla aktywnego oraz stosowanie flumazenilu z uwzględnieniem ryzyka drgawek. Ze względu na szerokie spektrum działań niepożądanych konieczne jest zgłaszanie ich do odpowiednich organów monitorujących bezpieczeństwo leków.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Działania niepożądane – Lorabex 1 mg
agranulocytoza, aminotransferaza wątrobowa, amnezja, ataksja, benzodiazepina, bezdech senny, depresja, depresja oddechowa, depresja ośrodkowego układu nerwowego, dezorientacja, drgawki, dysforia, dyzartria, flumazenil, hiponatremia, hipotermia, hipotonia, lek przeciwdepresyjny, leukopenia, lorazepam, napad padaczkowy, nudności, objawy pozapiramidowe, obrzęk naczynioruchowy, obturacyjna choroba płuc, omamy, ośrodkowy układ nerwowy, pancytopenia, reakcja anafilaktoidalna, reakcja anafilaktyczna, SIADH, splątanie, tolerancja lekowa, trombocytopenia, zaburzenia percepcji, zawroty głowy, zespół nieadekwatnego wydzielania hormonu antydiuretycznego, zespół odstawienia, żółtaczka -
Profil bezpieczeństwa leku
Lorazepam przenika do mleka matki, co może powodować u niemowląt objawy takie jak ospałość i trudności w ssaniu, dlatego jego stosowanie u kobiet karmiących wymaga ostrożności i dokładnej obserwacji dziecka. U seniorów oraz pacjentów z zaburzeniami czynności nerek i wątroby zaleca się indywidualizację dawkowania, stosując mniejsze dawki ze względu na zwiększone ryzyko działań niepożądanych, takich jak sedacja, zaburzenia równowagi czy depresja oddechowa. W ciężkiej niewydolności wątroby lorazepam jest przeciwwskazany.
Stosowanie lorazepamu jest przeciwwskazane podczas prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn ze względu na istotne upośledzenie funkcji poznawczych i motorycznych, w tym sedację, amnezję i zaburzenia koncentracji. Również łączna terapia z alkoholem jest zakazana z powodu ryzyka nasilonej depresji ośrodkowego układu nerwowego, przedawkowania oraz poważnych działań niepożądanych. W praktyce klinicznej konieczne jest dokładne informowanie pacjentów o tych zagrożeniach oraz monitorowanie ewentualnych objawów niepożądanych.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Profil bezpieczeństwa leku – Lorabex 1 mg
-
Przeciwwskazania
Przy kwalifikacji pacjenta do terapii lorazepamem (Lorabex) w dawkach 0,5 mg, 1 mg oraz 2,5 mg, kluczowe jest wykluczenie przeciwwskazań, które mogą zagrażać bezpieczeństwu farmakoterapii. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest nadwrażliwość na lorazepam, inne benzodiazepiny oraz substancje pomocnicze, w tym laktozę jednowodną, której zawartość wynosi odpowiednio 34,4 mg, 68,8 mg i 172,0 mg w poszczególnych dawkach. Miastenia gravis stanowi istotne ograniczenie ze względu na ryzyko nasilenia osłabienia mięśniowego i niewydolności oddechowej. Ponadto, preparat jest przeciwwskazany u pacjentów z ciężką niewydolnością oddechową (w tym zaawansowaną POChP) oraz zespołem bezdechu sennego, ze względu na depresję ośrodka oddechowego i ryzyko pogłębienia bezdechów i desaturacji.
Ciężka niewydolność wątroby również wyklucza stosowanie Lorabexu z powodu zaburzeń metabolizmu lorazepamu, co może prowadzić do kumulacji leku, nadmiernej sedacji, zaburzeń świadomości oraz ryzyka encefalopatii wątrobowej. Tabletki Lorabex 1 mg i 2,5 mg są podzielne, co umożliwia precyzyjne dostosowanie dawki, jednak nie zmienia to zakresu przeciwwskazań. W praktyce klinicznej należy bezwzględnie przestrzegać zakazu stosowania u pacjentów z wymienionymi schorzeniami i nadwrażliwościami, a w razie konieczności rozważyć alternatywne grupy leków, monitorując funkcje oddechowe i wątrobowe w trakcie terapii. Charakterystyka farmaceutyczna preparatu oraz szczegółowa tabela przeciwwskazań powinna być uwzględniona w procesie decyzyjnym przed wdrożeniem leczenia.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Przeciwwskazania – Lorabex 1 mg
anafilaksja, benzodiazepina, bezdech senny, choroba autoimmunologiczna, depresja oddechowa, desaturacja, dysfunkcja hepatocytów, encefalopatia wątrobowa, hipoksemia, laktoza jednowodna, lorazepam, miastenia, nadwrażliwość na benzodiazepiny, nadwrażliwość na lorazepam, niewydolność oddechowa, niewydolność wątroby, obturacja dróg oddechowych, osłabienie mięśniowe, ośrodek oddechowy, POChP, przekaźnictwo nerwowo-mięśniowe, przełom miasteniczny, reakcja alergiczna, reakcja krzyżowa, relaksacja mięśni gardła, sedacja, zaburzenia świadomości -
Przedawkowanie
Przedawkowanie lorazepamu, szczególnie w połączeniu z alkoholem lub innymi substancjami depresyjnymi na ośrodkowy układ nerwowy, stanowi poważne zagrożenie zdrowotne, manifestujące się spektrum objawów od łagodnej senności i splątania, przez umiarkowane zaburzenia mowy, ataksję i reakcje paradoksalne, aż po ciężką depresję oddechową, niedociśnienie, śpiączkę i ryzyko zgonu. Diagnostyka i leczenie muszą uwzględniać możliwość politoksykomanii oraz interakcji farmakologicznych, które modyfikują obraz kliniczny i wpływają na wybór terapii. W przypadku przedawkowania dawki lorazepamu oraz czas od przyjęcia leku (do 1-2 godzin) determinują zastosowanie metod eliminacji, takich jak węgiel aktywowany i ewentualne płukanie żołądka, z uwzględnieniem ryzyka aspiracji.
Leczenie wymaga hospitalizacji z ciągłym monitorowaniem funkcji życiowych i świadomości pacjenta. W terapii objawowej stosuje się wsparcie oddechowe, leczenie niedociśnienia (np. noradrenalina) oraz, w wybranych przypadkach, podanie flumazenilu – antagonisty receptorów benzodiazepinowych, z zachowaniem szczególnej ostrożności u pacjentów długotrwale stosujących benzodiazepiny lub po przedawkowaniu trójpierścieniowych leków przeciwdepresyjnych ze względu na ryzyko drgawek. Dializa ma ograniczoną skuteczność w usuwaniu lorazepamu, jednak może być rozważana w celu eliminacji nieaktywnego metabolitu – glukuronidu lorazepamu. W ciężkich i zagrażających życiu przypadkach konieczne jest zabezpieczenie dróg oddechowych, intensywna terapia na oddziale intensywnej opieki medycznej oraz rozważenie dializy.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Przedawkowanie – Lorabex 1 mg
antagonista receptorów benzodiazepinowych, ataksja, benzodiazepina, depresja oddechowa, depresja ośrodkowego układu nerwowego, depresja sercowo-naczyniowa, drgawki, drogi oddechowe, dyzartria, flumazenil, glukuronid lorazepamu, hipotonia, indukcja wymiotów, intubacja, lek trójpierścieniowy przeciwdepresyjny, lorazepam, niedociśnienie, noradrenalina, płukanie żołądka, reakcja paradoksalna, śpiączka, splątanie umysłowe, substancja psychoaktywna, sztuczna wentylacja, węgiel aktywny, wentylacja mechaniczna, wsparcie krążeniowe, zaburzenia koordynacji ruchowej, zespół odstawienny -
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa lorazepamu wykazały brak istotnej toksyczności ostrej i przewlekłej po podaniu doustnym, nawet przy wysokich dawkach, sięgających 6 mg/kg masy ciała na dobę u szczurów przez ponad rok. Badania toksyczności przewlekłej obejmowały okres 80 tygodni u szczurów oraz 12 miesięcy u psów, nie ujawniając znaczących zmian histopatologicznych, hematologicznych ani funkcjonalnych narządów. Jedynym istotnym efektem morfologicznym było rozszerzenie przełyku u szczurów przy dawkach wielokrotnie przekraczających te stosowane klinicznie. Testy mutagenności dały wyniki negatywne, a badania karcynogenności na gryzoniach nie potwierdziły jednoznacznego działania rakotwórczego, co wskazuje na niski potencjał mutagenny i rakotwórczy lorazepamu.
Analizy wpływu lorazepamu na reprodukcję i rozwój zarodka przeprowadzono na królikach, szczurach i myszach, nie wykazując działania teratogennego ani zaburzeń reprodukcji. Niemniej jednak, obserwowano zaburzenia zachowania u potomstwa zwierząt narażonych prenatalnie na benzodiazepiny, co ma istotne implikacje kliniczne dla stosowania lorazepamu u kobiet w ciąży. Podsumowując, dane przedkliniczne potwierdzają akceptowalny profil bezpieczeństwa lorazepamu przy dawkach terapeutycznych, bez istotnej toksyczności ostrej, przewlekłej, mutagennej czy rakotwórczej, z zachowaniem ostrożności w kontekście potencjalnych efektów neurobehawioralnych u potomstwa po ekspozycji prenatalnej.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Lorabex 1 mg
badanie hematologiczne, badanie histopatologiczne, badanie okulistyczne, benzodiazepina, dawka terapeutyczna, działanie karcynogenne, działanie teratogenne, ekspozycja na benzodiazepiny, lorazepam, potencjał mutagenny, potencjał mutagenny i rakotwórczy, profil bezpieczeństwa, rozszerzenie przełyku, rozwój zarodkowo-płodowy, toksyczność ostra, toksyczność ostra i przewlekła, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, zaburzenie reprodukcji, zaburzenie zachowania -
Skład i postać leku
Lek Lorabex zawiera substancję czynną lorazepam w dawkach 0,5 mg, 1 mg oraz 2,5 mg, dostępnych w formie tabletek różniących się wyglądem i zawartością substancji pomocniczych. Istotnym składnikiem pomocniczym jest laktoza jednowodna, której zawartość wynosi odpowiednio 34,4 mg w tabletce 0,5 mg, 68,8 mg w tabletce 1 mg oraz 172,0 mg w tabletce 2,5 mg. Tabletki o dawkach 1 mg i 2,5 mg posiadają linię podziału umożliwiającą podział na równe części, co jest istotne przy dostosowywaniu dawkowania. Tabletki różnią się również wymiarami: 0,5 mg (średnica 4,7 mm), 1 mg (6,4 mm) oraz 2,5 mg (9,1 mm).
Okres ważności leku wynosi 30 miesięcy dla dawki 0,5 mg oraz 27 miesięcy dla dawek 1 mg i 2,5 mg. Lorabex należy przechowywać w temperaturze nieprzekraczającej 25°C, w oryginalnym opakowaniu chroniącym przed światłem. Produkt jest dostępny w blistrach OPA/Aluminium/PVC/Aluminium po 25 tabletek. Nie określono specjalnych wymagań dotyczących utylizacji leku, jednak niewykorzystane resztki należy usuwać zgodnie z lokalnymi przepisami. Znajomość składu i właściwości farmaceutycznych preparatu jest kluczowa dla bezpiecznego stosowania, zwłaszcza u pacjentów z nietolerancją laktozy.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Skład i postać leku – Lorabex 1 mg
blister farmaceutyczny, celuloza mikrokrystaliczna, karboksymetyloskrobia sodowa, krospowidon, laktoza jednowodna, linia podziału tabletki, lorazepam, magnezu stearynian, okres ważności leku, polakrylina potasowa, postać farmaceutyczna, powidon, produkt leczniczy, skrobia kukurydziana, substancja pomocnicza, substancja pomocnicza o znanym działaniu -
Specjalne ostrzeżenia
Lorazepam (Lorabex) wymaga szczególnej ostrożności w stosowaniu ze względu na ryzyko ciężkich działań niepożądanych, takich jak reakcje anafilaktyczne i obrzęk naczynioruchowy obejmujący język, nagłośnię lub krtań, które mogą prowadzić do zagrożenia życia. Lek jest przeciwwskazany u pacjentów z historią obrzęku naczynioruchowego po benzodiazepinach. Należy zachować ostrożność u pacjentów z zaburzeniami układu oddechowego, gdyż lorazepam może wywołać depresję oddechową. W trakcie terapii należy unikać spożywania alkoholu oraz stosowania innych leków o działaniu depresyjnym na ośrodkowy układ nerwowy (OUN). Przed rozpoczęciem leczenia warto rozważyć, czy objawy lęku lub bezsenności nie są manifestacją choroby podstawowej, wymagającej specyficznego leczenia. Dawki dostępne to 0,5 mg, 1 mg i 2,5 mg lorazepamu, z zawartością laktozy jednowodnej odpowiednio 34,4 mg, 68,8 mg i 172,0 mg, co jest istotne u pacjentów z nietolerancją laktozy.
Stosowanie lorazepamu wiąże się z ryzykiem rozwoju tolerancji, uzależnienia fizycznego i psychicznego, nawet przy kilkutygodniowej terapii w dawkach terapeutycznych. Szczególnie narażeni są pacjenci z historią uzależnień oraz zaburzeniami osobowości. Nagłe odstawienie leku może wywołać zespół odstawienny objawiający się m.in. bezsennością, lękiem, drgawkami, omamami oraz objawami autonomicznymi i neurologicznymi. Objawy odstawienne mogą być trudne do odróżnienia od pierwotnych dolegliwości. W przypadku długotrwałego leczenia zaleca się stopniowe zmniejszanie dawki. Należy również zwrócić uwagę na ryzyko drgawek u pacjentów z padaczką lub przyjmujących leki obniżające próg drgawkowy, takie jak niektóre leki przeciwdepresyjne.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Specjalne ostrzeżenia – Lorabex
amnezja krótkotrwała, atak paniki, benzodiazepina, bezsenność z odbicia, depersonalizacja, depresja oddechowa, fotofobia, hiperrefleksja, laktoza jednowodna, lek przeciwdepresyjny, lorazepam, majaczenie, napad padaczkowy, niedrożność dróg oddechowych, obrzęk naczynioruchowy, ośrodkowy układ nerwowy, próg drgawkowy, ruchy mimowolne, tolerancja lekowa, uzależnienie lekowe, zaburzenia percepcji, zespół odstawienny -
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
Lek Lorabex, zawierający lorazepam, wywiera istotny wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn, głównie poprzez działanie depresyjne na ośrodkowy układ nerwowy. Objawy takie jak sedacja, amnezja, zaburzenia koncentracji oraz dysfunkcje mięśniowe znacząco upośledzają sprawność psychomotoryczną pacjentów. Ryzyko tych zaburzeń wzrasta przy jednoczesnym spożyciu alkoholu oraz niewystarczającej ilości snu po podaniu leku. Działania niepożądane, często występujące (≥1/10) lub rzadziej (≥1/1000 do <1/100), obejmują m.in. senność, ataksję, zawroty głowy, dyzartrię, amnezję oraz zaburzenia równowagi, które stanowią przeciwwskazanie do prowadzenia pojazdów. Ponadto, lorazepam może powodować niedociśnienie, depresję oddechową oraz zaburzenia widzenia, co dodatkowo zwiększa ryzyko wypadków drogowych. Dawka leku koreluje z nasileniem depresji ośrodkowej i oddechowej, co wymaga szczególnej ostrożności przy stosowaniu wyższych dawek.
Ważnym aspektem jest potencjał uzależniający lorazepamu oraz ryzyko wystąpienia objawów odstawienia, takich jak zaburzenia snu, lęk, zawroty głowy, omamy i mimowolne ruchy, które mogą poważnie upośledzać zdolność prowadzenia pojazdów. Lekarze powinni informować pacjentów o konieczności stopniowego odstawiania leku pod nadzorem oraz bezwzględnym zakazie prowadzenia pojazdów w przypadku wystąpienia objawów niepożądanych lub odstawienia. Przedawkowanie lorazepamu, objawiające się sennością, splątaniem, ataksją, depresją oddechową i hipotonią, stanowi bezwzględne przeciwwskazanie do prowadzenia pojazdów. Zaleca się dokumentowanie w historii choroby informacji o ostrzeżeniach udzielonych pacjentowi oraz podkreślanie bezwzględnego zakazu łączenia lorazepamu z alkoholem ze względu na znaczne nasilenie upośledzenia zdolności psychomotorycznych.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Lorabex 1 mg
amnezja, ataksja, benzodiazepiny, bezdech senny, depresja oddechowa, depresja ośrodkowego układu nerwowego, depresja sercowo-naczyniowa, drżenie, dyzartria, hipotonia, lorazepam, napad padaczkowy, niedociśnienie, niewyraźne widzenie, objawy pozapiramidowe, obturacyjna choroba płuc, ośrodkowy układ nerwowy, podwójne widzenie, przedawkowanie lorazepamu, sedacja, splątanie, tolerancja lekowa, uzależnienie, zaburzenia czujności, zaburzenia czynności mięśni, zaburzenia koncentracji, zaburzenia równowagi, zawroty głowy, zawroty głowy błędnikowe, zespół odstawienny -
Wskazania do stosowania
Lorabex, zawierający lorazepam, jest wskazany do krótkotrwałego objawowego leczenia poważnych zaburzeń lękowych oraz bezsenności wywołanej lękiem, a także jako premedykacja przed procedurami medycznymi. Dostępny jest w formie tabletek o dawkach 0,5 mg, 1 mg oraz 2,5 mg, co pozwala na indywidualne dostosowanie terapii. Tabletki różnią się wielkością i kształtem: 0,5 mg (średnica 4,7 mm), 1 mg (średnica 6,4 mm, z linią podziału i napisem „1.0”) oraz 2,5 mg (średnica 9,1 mm, z linią podziału). Zawartość laktozy jednowodnej w tabletkach wynosi odpowiednio 34,4 mg, 68,8 mg i 172,0 mg, co jest istotne u pacjentów z nietolerancją laktozy.
Wskazania do stosowania Lorabex obejmują nasilone zaburzenia lękowe, które znacząco upośledzają funkcjonowanie pacjenta, bezsenność związaną bezpośrednio z lękiem oraz premedykację przed zabiegami diagnostycznymi i chirurgicznymi w celu redukcji napięcia i lęku. Lek należy stosować wyłącznie krótkotrwale i tylko w przypadkach, gdy lęk jest obezwładniający lub powoduje skrajne cierpienie. W premedykacji podanie powinno nastąpić w odpowiednim czasie przed planowanym zabiegiem. Należy zwrócić uwagę na indywidualne dostosowanie dawki oraz przeciwwskazania związane z zawartością laktozy.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Wskazania do stosowania – Lorabex 1 mg