Fluormex
Żel, (33,19 mg + 22,1 mg)/g
Preparat w postaci żelu zawiera aminofluorki i sód fluorku, dostarczając aktywny fluor w stężeniu 12,5 mg na gram. Stosowany jest do kontaktowej fluoryzacji zębów w celu profilaktyki próchnicy, leczenia nadwrażliwości szyjek zębowych oraz odwapnień szkliwa. Wskazany także przy niedorozwoju twardych tkanek zębów oraz na powierzchnie zębów wrażliwych na mechaniczne uszkodzenia spowodowane aparatami ortodontycznymi i protezami. Można go używać zarówno u dzieci powyżej 5 lat, jak i u dorosłych.
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje leku
- Profil bezpieczeństwa leku
- Przeciwwskazania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Skład i postać leku
- Specjalne ostrzeżenia
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania
- nadwrażliwość szyjki zęba
- niedorozwój twardych tkanek zęba
- odwapnienie szkliwa
- po korekcie zgryzu urazowego
- profilaktyka próchnicy
- wrażliwa powierzchnia zęba startego aparatami ortodontycznymi
- wrażliwa powierzchnia zęba startego klamrami
- wrażliwa powierzchnia zęba startego protezami częściowymi
- wrażliwa powierzchnia zęba startego szynami
-
Dawkowanie i sposób podawania
Fluormex żel, zawierający aminofluorki oraz fluorek sodu, stosowany jest w profilaktyce i leczeniu próchnicy u pacjentów z grup podwyższonego ryzyka, w tym dzieci wymagających szczególnej opieki. Terapia obejmuje jedną serię rocznie, składającą się z 5-10 aplikacji wykonywanych co 2 tygodnie, co daje łączny czas trwania cyklu od 10 do 20 tygodni. Preparat aplikuje się metodą szczotkowania (około 1 cm żelu na szczoteczkę, szczotkowanie przez 3 minuty) lub wcierania (1 cm żelu na wacik, wcieranie w powierzchnie zębów), z zaleceniem, aby dzieci poniżej 9. roku życia były pod nadzorem osoby dorosłej i po zabiegu lekko przepłukiwały jamę ustną. Po aplikacji należy wypluć nadmiar śliny, nie płukać jamy ustnej (z wyjątkiem dzieci <9 lat) oraz powstrzymać się od jedzenia przez minimum 30 minut.
W przypadku dzieci z zaawansowaną próchnicą oraz pacjentów wymagających intensywnej terapii stosuje się indywidualne aplikatory (łyżki wyciskowe wyścielone gąbkami) z około 1 cm żelu, aplikowane przez 4-5 minut, często z użyciem ślinociągu. Przed rozpoczęciem leczenia konieczne jest dokładne usunięcie kamienia nazębnego, co zwiększa penetrację składników aktywnych i skuteczność terapii. Stosowanie Fluormex żelu zgodnie z powyższymi wytycznymi pozwala na optymalizację efektów profilaktyczno-leczniczych oraz minimalizację ryzyka działań niepożądanych, szczególnie u dzieci i pacjentów z wysokim ryzykiem próchnicy.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Dawkowanie i sposób podawania – Fluormex (33,19 mg + 22,1 mg)/g
-
Działania niepożądane
Fluormex w postaci żelu zawiera aminofluorki (33,19 mg/g) oraz sodu fluorek (22,1 mg/g), co odpowiada 12,5 mg czynnego fluoru na 1 g preparatu (12 500 ppm). Preparat cechuje się określonym profilem bezpieczeństwa, z minimalnym ryzykiem działań niepożądanych przy prawidłowym stosowaniu zgodnie z zaleceniami. Największe zagrożenie stanowi przedawkowanie, które może prowadzić do objawów ostrego zatrucia fluorkami, takich jak zaburzenia żołądkowo-jelitowe, nadmierne ślinienie, nudności, wymioty, a w cięższych przypadkach zaburzenia funkcji układu nerwowego i sercowo-naczyniowego. Ponadto, preparat zawiera substancje pomocnicze – propylu i metylu parahydroksybenzoesan – które mogą wywoływać reakcje nadwrażliwości u osób predysponowanych.
Personel medyczny powinien monitorować stosunek korzyści do ryzyka stosowania Fluormex oraz zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane do odpowiednich instytucji, takich jak Departament Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych URPL. Częstość występowania działań niepożądanych jest nieznana i zależy od indywidualnej wrażliwości pacjenta oraz okoliczności stosowania, zwłaszcza w przypadku przedawkowania lub nadwrażliwości na substancje pomocnicze. Szczegółowe informacje dotyczące objawów przedawkowania i postępowania zawarte są w punkcie 4.9 Charakterystyki Produktu Leczniczego.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Działania niepożądane – Fluormex (33,19 mg + 22,1 mg)/g
aminofluorek, charakterystyka produktu leczniczego, działania niepożądane produktów leczniczych, działanie niepożądane, fluor, fluorek sodu, nadwrażliwość, parahydroksybenzoesan metylu, parahydroksybenzoesan propylu, przedawkowanie leku, reakcja alergiczna, ślinotok, stosunek korzyści do ryzyka, zaburzenia układu nerwowego, zaburzenia układu sercowo-naczyniowego, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zatrucie fluorkami -
Interakcje leku
Preparat Fluormex w formie żelu zawiera aminofluorki w stężeniu 33,19 mg/g oraz fluorek sodu 22,1 mg/g, co odpowiada wysokiemu stężeniu fluoru 12 500 ppm. Ze względu na ryzyko nadmiernej ekspozycji na jony fluorkowe, nie zaleca się jednoczesnego stosowania Fluormexu z innymi stężonymi preparatami fluorkowymi powyżej 1500 ppm. Preparaty do codziennej higieny jamy ustnej, takie jak pasty do zębów do 1500 ppm fluoru oraz płukanki do 250 ppm, mogą być stosowane równocześnie, jednak pod nadzorem lekarza, aby uniknąć kumulacji fluoru i potencjalnej fluorozy. W wywiadzie należy uwzględnić wszystkie źródła fluoru, w tym wodę pitną i suplementy, a u pacjentów przewlekle stosujących preparaty fluorkowe monitorować stan uzębienia.
Interakcje z alkoholem i płukankami zawierającymi alkohol mają umiarkowany poziom ważności, gdyż alkohol może zwiększać absorpcję fluoru przez błonę śluzową jamy ustnej, potencjalnie wpływając na skuteczność i bezpieczeństwo terapii. Zaleca się unikanie spożywania napojów alkoholowych bezpośrednio po aplikacji Fluormexu oraz zachowanie co najmniej 30-minutowego odstępu czasowego między stosowaniem żelu a płukankami alkoholowymi. Przed zastosowaniem preparatu konieczne jest dokładne zebranie wywiadu farmakologicznego oraz udzielenie pacjentowi precyzyjnych instrukcji dotyczących stosowania Fluormexu w kontekście innych preparatów stomatologicznych, aby zapewnić optymalną skuteczność i minimalizować ryzyko działań niepożądanych.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Interakcje leku – Fluormex (33,19 mg + 22,1 mg)/g
-
Profil bezpieczeństwa leku
Żel Fluormex jest przeciwwskazany u kobiet karmiących piersią ze względu na brak udokumentowanych badań potwierdzających bezpieczeństwo stosowania w tej grupie. Dokumentacja jednoznacznie wskazuje na zakaz stosowania produktu podczas laktacji. W odniesieniu do innych grup pacjentów, takich jak osoby starsze, preparat może być stosowany bez konieczności zachowania szczególnej ostrożności, a także nie wpływa negatywnie na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn.
Brak jest danych dotyczących interakcji żelu Fluormex z alkoholem oraz bezpieczeństwa jego stosowania u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek i wątroby. W związku z tym, w tych grupach pacjentów należy zachować ostrożność i rozważyć indywidualne ryzyko przed zastosowaniem preparatu. Dokumentacja nie podaje konkretnych wartości ani dawek wymagających modyfikacji w tych przypadkach.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Profil bezpieczeństwa leku – Fluormex (33,19 mg + 22,1 mg)/g
-
Przeciwwskazania
Fluormex to żel zawierający aminofluorki (33,19 mg/g) oraz fluorek sodu (22,1 mg/g), co daje łącznie 12,5 mg fluoru na 1 g preparatu (12 500 ppm). Produkt jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na składniki aktywne lub substancje pomocnicze, w tym konserwanty takie jak propylu i metylu parahydroksybenzoesan. Nie powinien być stosowany u dzieci poniżej 5. roku życia ze względu na ryzyko połknięcia i przedawkowania fluoru. Ponadto, preparat nie jest wskazany do stosowania równocześnie z innymi wysokofluorkowymi produktami ani w regionach, gdzie stężenie fluoru w wodzie pitnej przekracza 0,7 mg/l, aby uniknąć ryzyka fluorozy. Zalecana częstotliwość stosowania to nie częściej niż raz na dwa tygodnie i nie więcej niż 10 aplikacji rocznie.
Fluormex powinien być stosowany głównie u pacjentów z podwyższonym ryzykiem próchnicy lub aktywną chorobą próchnicową, natomiast nie jest rekomendowany u osób bez próchnicy lub o niskim ryzyku jej rozwoju. Lekarz powinien odradzać stosowanie u pacjentów z trudnościami w kontrolowanym stosowaniu żelu, alergią na parahydroksybenzoesany, przy suplementacji fluorkiem w innej formie lub wysokim spożyciu produktów bogatych w fluor. Ostrożność wskazana jest także w przypadku uszkodzeń błony śluzowej jamy ustnej, u dzieci w wieku 5-6 lat oraz u pacjentów stosujących już wysokofluorkowe pasty do zębów. Decyzja o zastosowaniu preparatu powinna uwzględniać bilans korzyści i ryzyka oraz całkowitą ekspozycję pacjenta na fluor.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Przeciwwskazania – Fluormex (33,19 mg + 22,1 mg)/g
aminofluorek, błona śluzowa jamy ustnej, erozja błony śluzowej, fluor, fluor w wodzie pitnej, fluorek sodu, fluoroza, fluoroza zębowa, konserwant leku, nadwrażliwość na leki, owrzodzenie, parahydroksybenzoesan metylu, parahydroksybenzoesan propylu, próchnica, reakcja alergiczna, substancja czynna, substancja pomocnicza -
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa preparatu Fluormex w postaci żelu, zawierającego aminofluorki i sodu fluorek w stężeniu 33,19 mg + 22,1 mg/g (co odpowiada 12,5 mg aktywnego fluoru na 1 g żelu, tj. 12 500 ppm), nie wykazały działania mutagennego ani genotoksycznego przy dawkach terapeutycznych wynoszących od 2 do 4 mg fluoru/kg masy ciała. Badania cytogenetyczne na modelach zwierzęcych wskazały, że aberracje chromosomowe pojawiają się jedynie przy bardzo wysokich stężeniach fluoru, znacznie przekraczających ekspozycję kliniczną. W związku z tym, stosowanie preparatu zgodnie z zaleceniami nie powinno prowadzić do ryzyka uszkodzenia materiału genetycznego.
Analiza dostępnych danych nie potwierdziła również działania karcynogennego, negatywnego wpływu na funkcje rozrodcze ani zaburzeń immunologicznych związanych z preparatem Fluormex. Warto podkreślić, że dawki stosowane klinicznie są znacznie niższe niż te, przy których obserwowano potencjalne efekty genotoksyczne w badaniach przedklinicznych. Podsumowując, preparat charakteryzuje się korzystnym profilem bezpieczeństwa, a ryzyko działań niepożądanych na poziomie genetycznym, rozrodczym czy immunologicznym jest minimalne przy prawidłowym stosowaniu terapeutycznym.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Fluormex (33,19 mg + 22,1 mg)/g
aberracja chromosomowa, aminofluorek, badanie cytogenetyczne, badanie przedkliniczne, dawka terapeutyczna, działanie fluoru, działanie genotoksyczne, działanie karcynogenne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, funkcja rozrodcza, proces immunologiczny, profil bezpieczeństwa, stężenie fluoru, związek fluoru -
Skład i postać leku
Produkt leczniczy FLUORMEX to żel o stężeniu aminofluorków (Aminofluoridum) 33,19 mg/g oraz fluorku sodu (Natrii fluoridum) 22,1 mg/g, co odpowiada całkowitej zawartości fluoru czynnego 12,5 mg/g (12 500 ppm). Preparat ma konsystencję galaretowatej masy, jest bezbarwny lub jasnożółty, o miętowym smaku i zapachu, co poprawia komfort aplikacji. Zawiera substancje pomocnicze takie jak glicerol (nawilżający i poprawiający konsystencję), hydroksyetylocelulozę (środek żelujący), glikol polioksyetylenopolioksypropylenowy (emulgator), a także konserwanty propylu i metylu parahydroksybenzoesan, które zapewniają stabilność mikrobiologiczną preparatu.
FLUORMEX jest dostępny w opakowaniu 50 g w tubie laminatowej z zakrętką z polietylenu lub polipropylenu, umieszczonej w tekturowym pudełku. Preparat należy przechowywać w temperaturze poniżej 25°C, w miejscu niedostępnym dla dzieci, a jego okres ważności wynosi 2 lata od daty produkcji. Nie stwierdzono istotnych niezgodności farmaceutycznych wpływających na stosowanie produktu, który nie wymaga specjalnych warunków utylizacji po zakończeniu terapii lub po upływie terminu ważności.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Skład i postać leku – Fluormex (33,19 mg + 22,1 mg)/g
aminofluorek, emulgator farmaceutyczny, fluor aktywny, fluorek sodu, hydroksyetyloceluloza, konserwanty farmaceutyczne, modyfikator lepkości, niezgodność farmaceutyczna, okres ważności leku, parahydroksybenzoesan metylu, parahydroksybenzoesan propylu, solubilizator, środek przeciwbakteryjny, środek żelujący, właściwości organoleptyczne, żel stomatologiczny -
Specjalne ostrzeżenia
Produkt leczniczy Fluormex w postaci żelu zawiera aminofluorki oraz sodu fluorek w stężeniu 12,5 mg czynnego fluoru na 1 g żelu (12 500 ppm), co stanowi stężenie terapeutyczne wymagające ścisłego przestrzegania zaleceń aplikacyjnych. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów pediatrycznych poniżej 9 roku życia ze względu na ryzyko połknięcia preparatu, które może prowadzić do przewlekłego zatrucia fluorem i rozwoju fluorozy zębów, objawiającej się plamkowym szkliwem. Podczas stosowania u dzieci konieczny jest nadzór osoby dorosłej, unikanie połykania żelu oraz lekkie przepłukanie jamy ustnej po zabiegu.
Przy przepisywaniu Fluormexu należy również uwzględnić obecność substancji pomocniczych, takich jak propylu i metylu parahydroksybenzoesan, które mogą wywoływać reakcje alergiczne, w tym reakcje typu późnego, u pacjentów predysponowanych. Zaleca się przeprowadzenie szczegółowego wywiadu alergologicznego, zwłaszcza u osób z historią nadwrażliwości na parahydroksybenzoesany lub inne składniki preparatu. Wskazane jest monitorowanie pacjentów pod kątem objawów niepożądanych oraz edukacja dotycząca prawidłowej aplikacji, aby zminimalizować ryzyko działań niepożądanych i zapewnić bezpieczeństwo terapii.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Specjalne ostrzeżenia – Fluormex
aminofluorek, czynny fluor, fluoroza zębowa, nadwrażliwość na parahydroksybenzoesany, nadzór osoby dorosłej, pacjent pediatryczny, parahydroksybenzoesan metylu, parahydroksybenzoesan propylu, płukanie jamy ustnej, połknięcie preparatu, przewlekłe zatrucie, reakcja alergiczna, reakcja typu późnego, szkliwo plamkowe, wywiad alergologiczny, zatrucie związkami fluoru -
Właściwości farmakodynamiczne
Fluormex w postaci żelu zawiera aminofluorki (33,19 mg/g) oraz sodu fluorek (22,1 mg/g), co odpowiada 12,5 mg czynnego fluoru na gram preparatu (12 500 ppm). Preparat należy do grupy farmakoterapeutycznej A01AA30 i wykazuje wielokierunkowe działanie przeciwpróchnicze. Aminofluorki obniżają napięcie powierzchniowe szkliwa, ograniczając adhezję i kolonizację bakterii, co hamuje tworzenie płytki nazębnej. Dodatkowo, fluorki wchodzą w reakcję z hydroksyapatytami szkliwa, tworząc bardziej stabilne i mniej rozpuszczalne fluoroapatyty, co sprzyja remineralizacji i odwracaniu wczesnych zmian próchnicowych. Jony fluorkowe są stopniowo uwalniane z warstwy aminofluorków utrzymującej się na powierzchni zęba po zabiegu.
Fluormex wykazuje także zdolność do blokowania kanalików zębinowych poprzez tworzenie ziarnistości fluorku wapnia, co zmniejsza nadwrażliwość zębiny na bodźce termiczne, chemiczne i mechaniczne. Dzięki temu preparat jest skuteczny nie tylko w profilaktyce próchnicy, ale również w leczeniu objawowej nadwrażliwości zębiny. Optymalna zawartość fluoru (12 500 ppm) zapewnia wysoką skuteczność kliniczną przy zachowaniu bezpieczeństwa stosowania, pod warunkiem przestrzegania zaleceń. Wielokierunkowy mechanizm działania czyni Fluormex wartościowym narzędziem w kompleksowej profilaktyce stomatologicznej.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Właściwości farmakodynamiczne – Fluormex (33,19 mg + 22,1 mg)/g
aminofluorek, działanie antybakteryjne, działanie przeciwpróchnicze, fluor aktywny, fluorek sodu, fluoroapatyt, fluoryzacja, hydroksyapatyt szkliwa, kanalik zębinowy, miazga zęba, nadwrażliwość zębiny, nadwrażliwość zębów, płytka bakteryjna, płytka nazębna, preparat przeciwpróchniczy, profilaktyka próchnicy, remineralizacja, remineralizacja szkliwa -
Właściwości farmakokinetyczne
Produkt leczniczy Fluormex w postaci żelu zawiera 12,5 mg czynnego fluoru na 1 g preparatu (12 500 ppm), będącego kombinacją aminofluorków (33,19 mg/g) oraz sodu fluorku (22,1 mg/g). Aminofluorki wykazują działanie miejscowe ograniczone do powierzchni zębów, z minimalnym (<1%) wchłanianiem przez śluzówkę jamy ustnej. Po podaniu fluor ulega eliminacji głównie przez nerki – 50% dawki jest wydalane z moczem w ciągu 24 godzin, natomiast 15-25% usuwane jest z kałem i potem. Pozostała część fluoru kumuluje się w tkankach twardych organizmu, co jest istotne z punktu widzenia długoterminowego działania preparatu.
Stężenie fluoru w zębinie nie jest stałe i wykazuje zmienność zależną od wieku pacjenta oraz lokalizacji w obrębie zęba. Wraz z wiekiem obserwuje się wzrost koncentracji fluoru, a jego dystrybucja jest niejednorodna – wyższe stężenia występują w obszarach bliżej miazgi zęba w porównaniu do rejonów przy połączeniu szkliwno-zębinowym. Te dane farmakokinetyczne i dystrybucyjne są kluczowe dla zrozumienia mechanizmu działania Fluormexu oraz optymalizacji jego stosowania w profilaktyce i leczeniu chorób próchnicowych.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Właściwości farmakokinetyczne – Fluormex (33,19 mg + 22,1 mg)/g
-
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Żel Fluormex zawiera aminofluorki (33,19 mg/g) oraz fluorek sodu (22,1 mg/g), co odpowiada 12,5 mg aktywnego fluoru na 1 g preparatu (12 500 ppm). Nie przeprowadzono badań klinicznych oceniających bezpieczeństwo stosowania tego żelu u kobiet ciężarnych, co stanowi istotne ograniczenie w jego rekomendacji w tej grupie pacjentek. Transport jonów fluorkowych przez łożysko jest ograniczony i zależny od wielu czynników, jednak wyniki badań są niejednoznaczne i nie potwierdzają jednoznacznie, że łożysko skutecznie chroni płód przed nadmierną ekspozycją na fluorki. Zwiększona podaż fluorków z diety i wody pitnej podnosi ich stężenie we krwi matki, łożysku oraz kościach płodu, co należy uwzględnić podczas konsultacji z kobietami w ciąży.
Badania wykazały, że stężenia fluorków w moczu matek są wyższe niż u noworodków, co jest związane z wykorzystaniem fluorków przez noworodki do mineralizacji kości i zębów, skutkując mniejszym wydalaniem jonów fluorkowych. Obecny stan wiedzy nie dostarcza jednoznacznych dowodów na skuteczność profilaktyki fluorkowej w ciąży w zapobieganiu próchnicy zębów mlecznych. Ze względu na brak udokumentowanych danych klinicznych dotyczących bezpieczeństwa stosowania żelu Fluormex w okresie ciąży i karmienia piersią, jego stosowanie w tych okresach jest przeciwwskazane i powinno być jasno zakomunikowane pacjentkom. Ponadto, brak jest informacji dotyczących wpływu preparatu na płodność, co stanowi istotną lukę informacyjną dla kobiet planujących ciążę.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Fluormex (33,19 mg + 22,1 mg)/g
-
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
Fluormex to żel stomatologiczny zawierający aminofluorki (33,19 mg/g) oraz fluorek sodu (22,1 mg/g), co daje łączną zawartość aktywnego fluoru na poziomie 12,5 mg/g (12 500 ppm). Preparat ma miejscowe działanie w jamie ustnej, minimalną absorpcję ogólnoustrojową oraz zawiera substancje pomocnicze, takie jak propylu i metylu parahydroksybenzoesan. Jego postać to galaretowata masa o miętowym smaku i zapachu, bez wpływu na zdolności psychomotoryczne pacjenta. Dokumentacja rejestracyjna jednoznacznie wskazuje, że Fluormex nie wpływa na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych ani obsługiwania maszyn, co jest istotne z punktu widzenia bezpieczeństwa stosowania u pacjentów aktywnych zawodowo.
W praktyce klinicznej lekarz powinien informować pacjenta o potencjalnych skutkach farmakoterapii, jednak w przypadku Fluormex nie ma konieczności szczególnego zwracania uwagi na kwestie związane z prowadzeniem pojazdów czy obsługą maszyn. Brak wpływu na funkcje psychomotoryczne wynika z miejscowego działania preparatu i minimalnej absorpcji substancji czynnych. Zaleca się dokumentowanie w historii choroby informacji o poinformowaniu pacjenta o profilu bezpieczeństwa preparatu, co podkreśla odpowiedzialne podejście do terapii i zapewnia pełną świadomość pacjenta w zakresie stosowania Fluormex.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Fluormex (33,19 mg + 22,1 mg)/g
-
Wskazania do stosowania
Fluormex to żel do kontaktowej fluoryzacji zębów, zawierający aminofluorki (33,19 mg/g) oraz sodu fluorek (22,1 mg/g), co odpowiada 12,5 mg aktywnego fluoru na gram preparatu (12 500 ppm). Preparat wykazuje galaretowatą konsystencję, jest bezbarwny lub jasnożółty, o miętowym smaku i zapachu. Wskazany jest przede wszystkim w profilaktyce próchnicy, niedorozwoju twardych tkanek zębów, terapii nadwrażliwości szyjek zębowych oraz leczeniu odwapnień szkliwa. Fluormex wspomaga remineralizację szkliwa i zębiny, tworząc depozyty fluorkowo-wapniowe, co zwiększa odporność mechaniczną i zmniejsza przepuszczalność kanalików zębinowych. Preparat jest także zalecany do stosowania na powierzchnie zębów narażone na ścieranie przez elementy protetyczne i ortodontyczne oraz po korekcie zgryzu urazowego.
Fluormex może być stosowany u dorosłych oraz dzieci powyżej 5 roku życia, przy czym u młodszych pacjentów konieczna jest kontrola stomatologiczna w celu uniknięcia ryzyka fluorozy. Aplikacja powinna odbywać się na oczyszczone i osuszone powierzchnie zębów, przy użyciu odpowiednich aplikatorów, z zachowaniem ostrożności, aby zapobiec połknięciu preparatu. Częstotliwość stosowania dostosowuje lekarz dentysta, uwzględniając wiek, stan uzębienia, ryzyko próchnicy, nadwrażliwość, odwapnienia oraz obecność aparatów ortodontycznych lub uzupełnień protetycznych. Preparat zawiera parabeny, które mogą wywoływać reakcje alergiczne u osób wrażliwych, co należy uwzględnić w kwalifikacji pacjenta do terapii.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Wskazania do stosowania – Fluormex (33,19 mg + 22,1 mg)/g
aminofluorek, bakterie próchnicotwórcze, fluorek sodu, fluoroza, fluoryzacja kontaktowa, kanaliki zębinowe, leczenie ortodontyczne, mineralizacja zębów, nadwrażliwość szyjek zębowych, niedorozwój twardych tkanek zębów, odwapnienie szkliwa, parahydroksybenzoesan, płytka nazębna, profilaktyka próchnicy zębów, reakcja alergiczna, remineralizacja zębów, starcie zębów, zgryz urazowy