po korekcie zgryzu urazowego
Wskazanie

Korekta zgryzu urazowego to procedura, która ma na celu przywrócenie prawidłowych relacji między zębami górnymi i dolnymi, gdy ich nieprawidłowe kontakty prowadzą do urazu tkanek przyzębia. Zgryz urazowy występuje, gdy nadmierne siły okluzyjne powodują mikrourazy, prowadzące do patologicznej ruchomości zębów, recesji dziąseł, ubytków abfrakcyjnych lub przeciążenia przyzębia.

Leczenie zgryzu urazowego obejmuje różne metody zależne od przyczyny i nasilenia problemu. Stosuje się najczęściej selektywne szlifowanie powierzchni zębów (korektę okluzji), leczenie ortodontyczne, odbudowy protetyczne lub kombinację tych metod. W przypadkach ostrych objawów lub bruksizmu mogą być stosowane szyny relaksacyjne, takie jak Brux Checker, Michigan lub relaksacyjne, które zmniejszają obciążenie stawów skroniowo-żuchwowych i chronią zęby przed ścieraniem.

W farmakoterapii wspomagającej stosuje się środki przeciwbólowe (Ibuprom, Nurofen, Paracetamol), miorelaksanty (Sirdalud, Mydocalm), a w przypadku stanu zapalnego przyzębia wywołanego urazem – miejscowe środki przeciwzapalne zawierające chlorheksydynę (Eludril, Corsodyl). W przypadkach nasilonego bruksizmu nocnego lekarz może zalecić doraźnie leki uspokajające (Relanium, Hydroxyzyna) lub zwrócić się o konsultację neurologiczną.

Największą trudnością w leczeniu zgryzu urazowego jest złożoność przyczyn i konieczność interdyscyplinarnej współpracy specjalistów z zakresu periodontologii, protetyki, ortodoncji i czasem neurologii. Często problem ma charakter przewlekły i wymaga długotrwałego monitorowania oraz korekty planu leczenia. Wyzwaniem pozostaje również wysoka świadomość pacjenta i jego współpraca, szczególnie w przypadkach, gdy zgryz urazowy wynika z parafunkcji (bruksizm, zaciskanie zębów) lub gdy konieczne jest długotrwałe stosowanie szyn relaksacyjnych i zmiana nawyków.