wrażliwa powierzchnia zęba starta aparatem ortodontycznym
Wskazanie

Wrażliwa powierzchnia zęba starta aparatem ortodontycznym to częsty problem występujący u pacjentów poddawanych leczeniu ortodontycznemu. Aparaty ortodontyczne, szczególnie te stałe, mogą powodować mechaniczne ścieranie szkliwa, prowadząc do odsłonięcia warstwy zębiny, która jest bardziej wrażliwa na bodźce zewnętrzne. W efekcie pacjenci doświadczają nadwrażliwości zębów, objawiającej się bólem lub dyskomfortem podczas spożywania pokarmów i napojów o skrajnych temperaturach, kwaśnych lub słodkich.

W leczeniu wrażliwych powierzchni zębów startych aparatem ortodontycznym stosuje się preparaty znoszące nadwrażliwość. Na polskim rynku dostępne są m.in. pasty do zębów zawierające związki potasu, fluoru czy hydroksyapatytu, takie jak Sensodyne, Elmex Sensitive, Lacalut Sensitive, czy Colgate Sensitive Pro-Relief. Ponadto w gabinecie stomatologicznym można zastosować profesjonalne preparaty jak Duraphat (lakier fluorowy), GC Tooth Mousse (zawierający CPP-ACP) czy Cervitec (lakier chlorheksydynowy).

W przypadkach bardziej zaawansowanych, kiedy doszło do znacznego starcia szkliwa, lekarz może zalecić zastosowanie materiałów adhezyjnych (np. systemów wiążących OptiBond, Clearfil SE Bond) lub materiałów glasjonomerowych (np. Fuji IX, Ketac Molar) do pokrycia odsłoniętej zębiny. W skrajnych przypadkach konieczne może być wykonanie odbudowy kompozytowej (np. przy użyciu materiałów Filtek Ultimate, Tetric EvoCeram) lub nawet leczenie endodontyczne, gdy dojdzie do uszkodzenia miazgi.

Największą trudnością w leczeniu pacjentów z wrażliwymi powierzchniami zębów startymi aparatem ortodontycznym jest konieczność równoczesnego kontynuowania leczenia ortodontycznego i znoszenia nadwrażliwości. Wyzwaniem jest również utrzymanie odpowiedniej higieny jamy ustnej, która jest utrudniona przez obecność aparatu, a jednocześnie kluczowa dla zapobiegania dalszym uszkodzeniom. Dodatkowo, niektóre metody znoszenia nadwrażliwości mogą wymagać regularnego powtarzania, co zwiększa częstotliwość wizyt kontrolnych. Istotnym problemem jest również psychologiczny aspekt – pacjenci doświadczający bólu mogą mieć obniżoną motywację do kontynuowania leczenia ortodontycznego.