Daruph
Tabletki powlekane, 63 mg
Produkt leczniczy zawiera dazatynib w różnych dawkach oraz laktozę jednowodną jako substancję pomocniczą. Jest dostępny w formie tabletek powlekanych o różnej wielkości i stężeniu substancji czynnej. Stosowany jest u dorosłych oraz dzieci i młodzieży w leczeniu przewlekłej białaczki szpikowej oraz ostrej białaczki limfoblastycznej z chromosomem Philadelphia. Wskazany jest również w przypadku oporności lub nietolerancji na wcześniejsze leczenie, w tym imatynibem.
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje leku
- Profil bezpieczeństwa leku
- Przeciwwskazania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Skład i postać leku
- Specjalne ostrzeżenia
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania
- limfoblastyczna postać przełomu blastycznego przewlekłej białaczki szpikowej
- ostra białaczka limfoblastyczna z chromosomem Philadelphia
- przewlekła białaczka szpikowa w fazie akceleracji
- przewlekła białaczka szpikowa w fazie przełomu blastycznego
- przewlekła białaczka szpikowa z chromosomem Philadelphia w fazie przewlekłej
-
Dawkowanie i sposób podawania
Produkt Daruph (dazatynib) charakteryzuje się wyższą biodostępnością niż inne preparaty zawierające dazatynib, co wymaga zmniejszenia dawki o 21% w celu uzyskania porównywalnej ekspozycji. Zalecana dawka początkowa w fazie przewlekłej przewlekłej białaczki szpikowej (CML-CP) wynosi 79 mg raz na dobę, natomiast w fazie zaawansowanej (akceleracja, przełom blastyczny) oraz w ostrej białaczce limfoblastycznej z chromosomem Philadelphia (Ph+ ALL) – 111 mg raz na dobę. U dzieci i młodzieży dawkowanie ustala się na podstawie masy ciała, z dawkami od 32 mg do 79 mg na dobę, przy czym u pacjentów <10 kg zaleca się stosowanie proszku do sporządzania zawiesiny doustnej. Dazatynib podaje się doustnie raz dziennie, a dawkowanie należy regularnie korygować co 3 miesiące lub częściej, uwzględniając zmiany masy ciała. W przypadku braku odpowiedzi terapeutycznej dopuszcza się zwiększenie dawki do 111 mg/dobę (CML-CP) lub 142 mg/dobę (faza zaawansowana, Ph+ ALL). Produkt dostępny jest w tabletkach powlekanych o różnych mocach (16 mg, 40 mg, 55 mg, 63 mg, 79 mg, 111 mg), co umożliwia elastyczne dostosowanie dawki.
W przypadku wystąpienia cytopenii (np. ANC <0,5 x 10⁹/l, liczba płytek <50 x 10⁹/l) zaleca się przerwanie leczenia do czasu poprawy parametrów hematologicznych, a następnie wznowienie terapii w dawce pierwotnej lub zmniejszonej (np. 63 mg/dobę). W przypadku nawrotów cytopenii stosuje się dalsze zmniejszenia dawki lub przerwy w leczeniu, a u pacjentów z przedłużającym się zahamowaniem czynności szpiku można stosować hematopoetyczne czynniki wzrostu. Niehematologiczne działania niepożądane stopnia 2 wymagają przerwania leczenia do ustąpienia objawów, a w przypadku nawrotów – zmniejszenia dawki. Wystąpienie wysięku w jamie opłucnej wymaga przerwania terapii i leczenia objawowego, z możliwością wznowienia leczenia po ustąpieniu objawów, często z redukcją dawki. Należy unikać jednoczesnego stosowania silnych inhibitorów CYP3A4 i soku grejpfrutowego, a w razie konieczności stosowania inhibitorów CYP3A4 zaleca się odpowiednie zmniejszenie dawki dazatynibu (np. do 16 mg/dobę przy dawce 79 mg). U pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby i nerek stosowanie produktu wymaga ostrożności, a dawkowanie u osób w podeszłym wieku nie wymaga modyfikacji.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Dawkowanie i sposób podawania – Daruph 63 mg
achlorhydria, aspiracja szpiku kostnego, AUC, białaczka, biodostępność, biopsja, biorównoważność, całkowita odpowiedź hematologiczna, cytopenia, dazatynib, faza akceleracji, granulocyt obojętnochłonny, inhibitor CYP3A4, klirens nerkowy, kwasowość żołądka, małopłytkowość, neutropenia, nietolerancja leczenia, niewydolność nerek, ostra białaczka limfoblastyczna Ph+, progresja choroby, przełom blastyczny, przeszczep komórek macierzystych, tabletka powlekana, wysięk opłucnowy, zaburzenie czynności wątroby, zahamowanie szpiku kostnego, zawiesina doustna -
Działania niepożądane
Profil bezpieczeństwa dazatynibu został oceniony w badaniach klinicznych na 2900 pacjentach, w tym 324 dorosłych z nowo rozpoznaną przewlekłą białaczką szpikową (CML) w fazie przewlekłej oraz 188 dzieci i młodzieży. Mediana czasu leczenia u dorosłych wynosiła 19,2 miesiąca (zakres 0–93,2 miesiąca). Działania niepożądane występowały u większości pacjentów, a u 19% (520/2712) doprowadziły do przerwania terapii. Najczęstsze powikłania obejmowały mielosupresję (niedokrwistość, neutropenię, małopłytkowość), często z neutropenią z gorączką, oraz powikłania płucne, takie jak wysięk w jamie opłucnej i duszność. Rzadkie, ale poważne powikłania to zakrzepica płucna, ostry zespół zaburzeń oddychania i śródmiąższowa choroba płuc. Profil bezpieczeństwa u dzieci był podobny do dorosłych, z wyjątkiem braku wysięków osierdziowego i opłucnowego oraz nadciśnienia płucnego.
Wśród powikłań sercowo-naczyniowych często obserwowano zastoinową niewydolność serca, wysięk osierdziowy, zaburzenia rytmu serca, a niezbyt często zawał mięśnia sercowego, który mógł zakończyć się zgonem. Bardzo często występowały krwotoki, nadciśnienie tętnicze i zaczerwienienia twarzy. Do często zgłaszanych działań niepożądanych należały także zaburzenia żołądkowo-jelitowe (biegunka, wymioty, nudności, ból brzucha) oraz wysypka skórna, z rzadkimi, ale poważnymi reakcjami, takimi jak zespół Stevensa-Johnsona. Długotrwałe stosowanie u dzieci może powodować opóźnienie wzrostu i zrastania nasad kości, a u dorosłych – martwicę kości, rabdomiolizę i zaburzenia czynności nerek. W trakcie terapii konieczne jest monitorowanie parametrów hematologicznych, funkcji serca, układu oddechowego oraz objawów skórnych i żołądkowo-jelitowych, aby szybko reagować na potencjalnie zagrażające życiu powikłania.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Działania niepożądane – Daruph 63 mg
aplazja czerwonokrwinkowa, arytmia komorowa, ból kostno-mięśniowy, chłonkotok, dławica piersiowa, hiperurykemia, krwawienie z przewodu pokarmowego, krwotok, małopłytkowość, martwica kości, mielosupresja, mikroangiopatia zakrzepowa, naciek płucny, nadciśnienie płucne, nadciśnienie tętnicze, neutropenia, neutropenia z gorączką, niedokrwistość, niedrożność jelit, obrzęk płuc, osłabienie mięśniowe, ostra białaczka limfoblastyczna, przetoka odbytu, przewlekła białaczka szpikowa, rabdomioliza, skurcz oskrzeli, śródmiąższowa choroba płuc, wydłużenie odstępu QT, wysięk opłucnowy, wysięk osierdziowy, zakrzepica płucna, zapalenie błony śluzowej, zapalenie mięśni, zapalenie naczyń leukocytoklastyczne, zapalenie okrężnicy, zapalenie osierdzia, zapalenie ścięgien, zapalenie stawów, zastoinowa niewydolność serca, zespół nerczycowy, zespół ostrej niewydolności oddechowej, zespół rozpadu guza, zespół Stevensa-Johnsona -
Interakcje leku
Dazatynib jest substratem enzymu CYP3A4, co determinuje jego liczne interakcje farmakokinetyczne. Silne inhibitory CYP3A4, takie jak ketokonazol, itrakonazol, erytromycyna, klarytromycyna, rytonawir, telitromycyna oraz sok grejpfrutowy, mogą znacząco zwiększać ekspozycję na dazatynib, co stanowi wysokie ryzyko toksyczności i jest przeciwwskazaniem do jednoczesnego stosowania. Z kolei induktory CYP3A4, w tym ryfampicyna (zmniejszająca AUC dazatynibu o 82%), deksametazon, fenytoina, karbamazepina, fenobarbital oraz ziele dziurawca, obniżają stężenie leku, co może prowadzić do utraty skuteczności terapeutycznej. Deksametazon, będący słabym induktorem, zmniejsza AUC dazatynibu o około 25%, co jest klinicznie akceptowalne. Ponadto, dazatynib silnie wiąże się z białkami osocza (~96%), co stwarza teoretyczne ryzyko interakcji z innymi lekami wiążącymi się z białkami, choć kliniczne znaczenie tego zjawiska nie zostało jeszcze potwierdzone.
Rozpuszczalność dazatynibu jest zależna od pH żołądka, co ma istotne implikacje kliniczne przy jednoczesnym stosowaniu leków zmieniających kwasowość soku żołądkowego. Omeprazol (40 mg) zmniejsza AUC dazatynibu o 20-46% i Cmax o 38%, a leki zobojętniające sok żołądkowy (wodorotlenek aluminium/magnezu) redukują AUC o 55% i Cmax o 58% przy jednoczesnym podaniu; zaleca się zachowanie co najmniej 2-godzinnego odstępu między podaniem dazatynibu a tych leków. Dazatynib może również zwiększać ekspozycję na substraty CYP3A4, takie jak symwastatyna (wzrost AUC o 20% i Cmax o 37%), co wymaga ostrożności zwłaszcza przy lekach o wąskim indeksie terapeutycznym (np. astemizol, terfenadyna, cyzapryd). Potencjalne interakcje z substratami CYP2C8 (glitazony) zostały wykazane in vitro i wymagają monitorowania. Ze względu na możliwe zmiany metabolizmu i ryzyko hepatotoksyczności, zaleca się ograniczenie spożycia alkoholu podczas terapii dazatynibem. Monitorowanie stężenia leku w osoczu i dostosowanie dawki jest wskazane przy konieczności stosowania leków wchodzących w istotne interakcje.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Interakcje leku – Daruph 63 mg
achlorhydria, alkaloid sporyszu, antagonista receptora H2, antybiotyk makrolidowy, AUC, białko osocza, CYP3A4, dziurawiec, ekspozycja na lek, enzym CYP3A4, glitazon, hepatotoksyczność, induktor CYP3A4, inhibitor CYP3A4, inhibitor pompy protonowej, lek przeciwgrzybiczny, lek zobojętniający, sok grejpfrutowy, substrat CYP2C8, substrat CYP3A4, wodorotlenek magnezu, zakres terapeutyczny -
Profil bezpieczeństwa leku
Daruph, zawierający dazatynib, jest przeciwwskazany u kobiet karmiących piersią ze względu na potencjalne wydzielanie leku do mleka i ryzyko dla niemowląt. U pacjentów prowadzących pojazdy lub obsługujących maszyny zaleca się ostrożność z powodu możliwych zawrotów głowy i zaburzeń widzenia. Brak jest danych dotyczących interakcji dazatynibu z alkoholem. W populacji seniorów nie wymaga się modyfikacji dawkowania, jednak konieczne jest monitorowanie działań niepożądanych.
U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek nie ma potrzeby zmiany dawki, gdyż klirens nerkowy dazatynibu jest minimalny. W przypadku zaburzeń czynności wątroby dopuszcza się stosowanie dawki początkowej, jednak z zachowaniem ostrożności ze względu na ograniczone dane farmakokinetyczne. Zalecane jest indywidualne monitorowanie terapii w tych grupach pacjentów, aby minimalizować ryzyko niepożądanych efektów.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Profil bezpieczeństwa leku – Daruph 63 mg
-
Przeciwwskazania
Lek Daruph (dazatynib) dostępny jest w formie tabletek powlekanych o dawkach od 16 mg do 111 mg, zawierających odpowiednio od 15,8 mg do 110,6 mg substancji czynnej oraz od 21 mg do 149 mg laktozy jednowodnej. Bezwzględnym przeciwwskazaniem do stosowania jest nadwrażliwość na dazatynib lub substancje pomocnicze, co może prowadzić do reakcji alergicznych o różnym nasileniu, włącznie z zagrożeniem życia. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z dziedziczną nietolerancją galaktozy, całkowitym niedoborem laktazy lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy, ze względu na zawartość laktozy w preparacie, która może stanowić względne przeciwwskazanie do terapii.
Przed rozpoczęciem leczenia lekiem Daruph konieczne jest dokładne zebranie wywiadu medycznego oraz ocena przeciwwskazań, aby zapewnić bezpieczeństwo pacjenta. W przypadku stwierdzenia przeciwwskazań, lekarz powinien wyjaśnić pacjentowi przyczynę odstawienia lub niezalecenia leku, zaproponować alternatywne metody leczenia oraz szczegółowo udokumentować tę decyzję w dokumentacji medycznej. W sytuacji nadwrażliwości na dazatynib wskazana jest konsultacja alergologiczna w celu precyzyjnego określenia profilu uczuleniowego. Monitorowanie pacjenta pod kątem ewentualnych działań niepożądanych podczas terapii jest kluczowe dla minimalizacji ryzyka powikłań.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Przeciwwskazania – Daruph 63 mg
Daruph, dazatynib, konsultacja alergologiczna, laktoza jednowodna, monitorowanie objawów, nadwrażliwość na substancję czynną, niedobór laktazy, nietolerancja galaktozy, profil uczuleniowy, reakcja nadwrażliwości, reakcja niepożądana, reakcja ogólnoustrojowa, reakcja skórna, substancja pomocnicza, tabletka powlekana, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy -
Przedawkowanie
Przedawkowanie dazatynibu, substancji czynnej leku Daruph, stanowi poważne zagrożenie zdrowotne, głównie z powodu ryzyka rozwoju mielosupresji o stopniu 3. lub 4., co może prowadzić do ciężkiego zahamowania czynności szpiku kostnego. W klinicznych obserwacjach odnotowano przypadki przyjęcia dawki 221 mg/dobę przez tydzień, znacznie przekraczającej dawkę terapeutyczną, skutkujące istotnym zmniejszeniem liczby płytek krwi (trombocytopenia) i zwiększonym ryzykiem krwotoków. Mielosupresja w stopniu 3. charakteryzuje się umiarkowanym do ciężkiego obniżeniem parametrów morfologii krwi, w tym neutropenią, trombocytopenią i niedokrwistością, natomiast stopień 4. stanowi bezpośrednie zagrożenie życia z powodu ryzyka ciężkich infekcji i wymaga natychmiastowej interwencji medycznej.
W przypadku podejrzenia przedawkowania dazatynibu konieczne jest natychmiastowe wdrożenie ścisłego monitorowania hematologicznego, ze szczególnym uwzględnieniem liczby płytek krwi oraz innych wskaźników morfologii. Postępowanie terapeutyczne powinno obejmować leczenie podtrzymujące, takie jak przetoczenia preparatów krwiopochodnych oraz podanie czynników wzrostu, mające na celu wsparcie funkcji układu krwiotwórczego. Pomimo możliwości wystąpienia innych działań niepożądanych, kluczowym zagrożeniem pozostaje mielosupresja, której nasilenie i konsekwencje wymagają szybkiej i adekwatnej interwencji medycznej, aby zapobiec powikłaniom zagrażającym życiu pacjenta.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Przedawkowanie – Daruph 63 mg
czynniki wzrostu, dazatynib, infekcja zagrażająca życiu, krwotok, krzepnięcie krwi, leczenie podtrzymujące, mielosupresja, morfologia krwi, neutropenia, niedokrwistość, parametry hematologiczne, płytki krwi, preparaty krwiopochodne, ryzyko krwawień, substancja czynna, szpik kostny, trombocytopenia, układ krwiotwórczy -
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Profil bezpieczeństwa dazatynibu został szczegółowo oceniony w badaniach nieklinicznych na różnych gatunkach zwierząt, wykazując toksyczność głównie w układzie pokarmowym, krwiotwórczym i limfatycznym. W badaniach na szczurach i małpach jelito było głównym narządem docelowym toksyczności, a zmiany hematologiczne obejmowały nieznaczne do umiarkowanych zaburzenia parametrów erytrocytów oraz zmiany w szpiku kostnym. U szczurów obserwowano także zmniejszenie liczby limfocytów i masy narządów limfatycznych. Zmiany te miały charakter odwracalny po zakończeniu terapii. Dodatkowo, u małp po długotrwałym leczeniu (do 9 miesięcy) stwierdzono śródmiąższową mineralizację nerek. W badaniach farmakodynamicznych dazatynib hamował agregację płytek i wydłużał czas krwawienia, jednak nie wywoływał samoistnych krwotoków. Pomimo potencjalnego wpływu na kanał potasowy hERG i włókna Purkinje’go in vitro, badania in vivo na małpach nie wykazały wydłużenia odstępu QT ani innych zaburzeń EKG.
Badania genotoksyczności wykazały brak mutagenności w teście Amesa oraz brak genotoksyczności in vivo w teście mikrojądrowym u szczurów, choć dazatynib wykazywał działanie klastogenne in vitro na komórkach CHO. W badaniach reprodukcyjnych na szczurach lek nie wpływał na płodność, jednak dawki zbliżone do klinicznych indukowały obumieranie płodów oraz zmiany kośćca płodów u szczurów i królików, co wskazuje na selektywną toksyczność w okresie organogenezy. U myszy zaobserwowano immunosupresję zależną od dawki, kontrolowaną przez modyfikację dawkowania. Dazatynib wykazywał działanie fototoksyczne in vitro, jednak nie potwierdzono tego efektu in vivo przy ekspozycji do 3-krotnie wyższej niż u ludzi. W dwuletnim badaniu rakotwórczości na szczurach (dawki 0,3; 1; 3 mg/kg/dobę) odnotowano wzrost częstości raka płaskonabłonkowego i brodawczaków macicy u samic oraz gruczolaka prostaty u samców, jednak znaczenie tych wyników dla ludzi pozostaje niejasne i wymaga dalszej analizy.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Daruph 63 mg
badanie in vitro, badanie in vivo, działanie klastogenne, fototoksyczność, gruczolak prostaty, hamowanie agregacji płytek krwi, immunosupresja, kanał potasowy hERG, komórki CHO, mineralizacja śródmiąższowa nerek, narządy limfatyczne, odstęp QT, potencjał rakotwórczy, rak płaskonabłonkowy, rozwój embrionalno-płodowy, test Amesa, test mikrojądrowy, toksyczność pierwotna, toksyczność układu limfatycznego, układ krwiotwórczy, włókna Purkinjego, wydłużenie czasu krwawienia, wydłużenie repolaryzacji komór -
Skład i postać leku
Daruph to lek zawierający dazatynib bezwodny, dostępny w sześciu dawkach: 16 mg (15,8 mg dazatynibu), 40 mg (39,5 mg), 55 mg (55,3 mg), 63 mg (63,2 mg), 79 mg (79,0 mg) oraz 111 mg (110,6 mg). Tabletki powlekane różnią się wielkością (od 5,5 mm do 11 mm) i kolorem – jedynie dawka 55 mg ma żółte zabarwienie dzięki tlenkowi żelaza (E172), pozostałe są białe lub białawe z dwutlenkiem tytanu (E171). Substancje pomocnicze obejmują laktozę jednowodną (od 21 mg do 149 mg w zależności od dawki), celulozę mikrokrystaliczną, hydroksypropylocelulozę, kroskarmelozę sodową oraz magnezu stearynian w rdzeniu, a także hypromelozę i glikol propylenowy w otoczce. Obecność laktozy wymaga uwagi u pacjentów z nietolerancją. Opakowania zawierają od 28 do 60 tabletek, a okres ważności wynosi 3 lata.
Tabletki Daruph są zaprojektowane tak, aby minimalizować ryzyko ekspozycji personelu medycznego na dazatynib – rdzeń pokryty jest specjalną otoczką ochronną. W przypadku uszkodzenia tabletek zaleca się stosowanie rękawiczek lateksowych lub nitrylowych podczas usuwania resztek, aby uniknąć kontaktu ze skórą. Niewykorzystane lub uszkodzone tabletki należy utylizować zgodnie z lokalnymi przepisami. Lek jest pakowany w blistry OPA/Aluminium/PVC/Aluminium, a różnorodność dawek umożliwia precyzyjne dostosowanie terapii do indywidualnych potrzeb pacjenta, co jest istotne w kontekście optymalizacji leczenia onkologicznego z zastosowaniem dazatynibu.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Skład i postać leku – Daruph 63 mg
blister, celuloza mikrokrystaliczna, dazatynib, dwutlenek tytanu, glikol propylenowy, hydroksypropyloceluloza, hypromeloza, kroskarmeloza sodowa, laktoza jednowodna, lepiszcze, nietolerancja laktozy, plastyfikator, rękawiczka lateksowa, rękawiczka nitrylowa, środek rozsadzający, stearynian magnezu, substancja pomocnicza, substancja poślizgowa, tabletka powlekana, tlenek żelaza żółty -
Specjalne ostrzeżenia
Produkt leczniczy Daruph charakteryzuje się wyższą biodostępnością w porównaniu z innymi preparatami zawierającymi dazatynib, co wyklucza ich zamienność. Dazatynib jest substratem i inhibitorem CYP3A4, co wymaga ostrożności przy jednoczesnym stosowaniu z silnymi inhibitorami (np. ketokonazol, erytromycyna) oraz induktorami CYP3A4 (np. deksametazon, ryfampicyna), które mogą odpowiednio zwiększać lub zmniejszać ekspozycję na lek. Wchłanianie dazatynibu zależy od kwaśnego pH żołądka, a jego biodostępność może być obniżona u pacjentów z wysokim pH żołądka lub achlorhydrią, np. po stosowaniu inhibitorów pompy protonowej czy po gastrektomii. Zaleca się przyjmowanie antagonistów H2 i inhibitorów pompy protonowej 2 godziny po podaniu Daruph oraz unikanie jednoczesnego podawania preparatów zawierających wodorotlenek glinu/magnezu w krótkim odstępie czasowym od dazatynibu.
Stosowanie dazatynibu wiąże się z ryzykiem hematologicznym, w tym niedokrwistością, neutropenią i małopłytkowością, które występują częściej u pacjentów z zaawansowaną fazą CML lub Ph+ ALL. Monitorowanie morfologii krwi powinno być dostosowane do fazy choroby i schematu leczenia. Dazatynib może powodować powikłania krwotoczne, retencję płynów (w tym wysięki opłucnowe i osierdziowe) oraz tętnicze nadciśnienie płucne, co wymaga regularnej oceny klinicznej i obrazowej. Wydłużenie odstępu QTc obserwowano u około 1% pacjentów, dlatego konieczne jest monitorowanie elektrolitów (potas, magnez) i ostrożność u pacjentów z ryzykiem zaburzeń rytmu. U dzieci i młodzieży stosujących dazatynib odnotowano zaburzenia wzrostu i rozwoju kości, co wymaga monitorowania. Produkt zawiera laktozę i nie powinien być stosowany u pacjentów z nietolerancją galaktozy.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Specjalne ostrzeżenia – Daruph
achlorhydria, arytmia, chłonkotok, cytochrom P450, ginekomastia, Helicobacter pylori, induktor CYP3A4, inhibitor CYP3A4, inhibitor kinazy tyrozynowej, krwawienie śródczaszkowe, małopłytkowość, mikroangiopatia zakrzepowa, neutropenia, niedobór laktazy, niedokrwistość, nietolerancja galaktozy, opóźnienie zrastania nasad kości, osteopenia, ostra niewydolność wątroby, pH żołądka, piorunujące zapalenie wątroby, repolaryzacja komór serca, retencja płynów, substrat CYP3A4, tętnicze nadciśnienie płucne, wirusowe zapalenie wątroby typu B, wydłużenie QTc, wysięk opłucnowy, wysięk osierdziowy, zaburzenia czynności wątroby, zahamowanie wzrostu, zanikowe zapalenie żołądka, zastoinowa niewydolność serca, zespół długiego QT, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy -
Właściwości farmakodynamiczne
Dazatynib, substancja czynna leku Daruph, jest inhibitorem kinazy proteinowej o silnym, subnanomolarnym działaniu hamującym kinazę BCR-ABL (stężenia 0,6-0,8 nM), a także kinazy SRC, c-KIT, receptorów efryny (EPH) i PDGFβ. Lek wykazuje zdolność wiązania się zarówno z aktywną, jak i nieaktywną formą BCR-ABL, co pozwala na skuteczne hamowanie aktywności kinazy nawet przy nadekspresji lub mutacjach domeny kinazy. Dazatynib przełamuje oporność na imatynib, działając także na alternatywne ścieżki sygnalizacyjne i mechanizmy oporności wielolekowej (MDR). W badaniach in vitro potwierdzono jego aktywność przeciwnowotworową w liniach komórek białaczkowych, w tym opornych na imatynib.
Skuteczność kliniczna dazatynibu została potwierdzona w licznych badaniach fazy I-III u pacjentów z przewlekłą białaczką szpikową (CML) oraz ostrą białaczką limfoblastyczną z chromosomem Philadelphia (Ph+ ALL). W badaniach fazy II i III oceniano pacjentów z różnymi fazami CML, w tym opornych lub nietolerujących imatynibu, stosując dawkę początkową 70 mg dwa razy na dobę (55 mg Daruph). Ocena skuteczności opierała się na odpowiedzi hematologicznej (normalizacja morfologii krwi) oraz cytogenetycznej (redukcja/eliminacja komórek z chromosomem Philadelphia), a także trwałości odpowiedzi i wskaźnikach przeżycia. W sumie w badaniach klinicznych uczestniczyło 2712 pacjentów, w tym 23% w wieku ≥ 65 lat i 5% ≥ 75 lat, co potwierdza szerokie spektrum zastosowania i efektywność dazatynibu w terapii CML i Ph+ ALL.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Właściwości farmakodynamiczne – Daruph 63 mg
c-KIT, chromosom Philadelphia, dazatynib, faza akceleracji CML, imatynib, inhibitor kinazy proteinowej, kinaza BCR-ABL, kinaza SRC, lek przeciwnowotworowy, morfologia krwi, odpowiedź cytogenetyczna, odpowiedź hematologiczna, oporność wielolekowa, ostra białaczka limfoblastyczna z chromosomem Philadelphia, przełom blastyczny, przewlekła białaczka szpikowa, przewlekła faza CML, receptor efryny, receptor PDGFβ -
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Dazatynib, substancja czynna produktu leczniczego Daruph, wymaga szczególnej ostrożności w stosowaniu u kobiet w wieku rozrodczym, ciężarnych oraz karmiących piersią. Konieczne jest stosowanie skutecznej antykoncepcji przez obie płcie podczas terapii, ze względu na udokumentowane ryzyko wad wrodzonych, w tym wad cewy nerwowej, oraz szkodliwy wpływ na rozwijający się płód. Lek jest przeciwwskazany w ciąży, chyba że korzyści przewyższają ryzyko, a w takich przypadkach pacjentka musi być szczegółowo poinformowana o potencjalnych zagrożeniach. Karmienie piersią jest zakazane podczas terapii z powodu prawdopodobnego przenikania dazatynibu do mleka matki i ryzyka dla niemowlęcia.
Badania na modelach zwierzęcych nie wykazały negatywnego wpływu dazatynibu na płodność samców i samic, jednak zaleca się informowanie mężczyzn w wieku rozrodczym o możliwości zabezpieczenia płodności, np. poprzez bankowanie nasienia przed rozpoczęciem leczenia. Lekarz ma obowiązek przekazać pacjentom pełne informacje dotyczące antykoncepcji, przeciwwskazań w ciąży, zakazu karmienia piersią oraz wpływu na płodność. Dokumentacja medyczna powinna potwierdzać przekazanie tych informacji, co jest niezbędne dla minimalizacji ryzyka i zapewnienia standardu opieki medycznej podczas terapii dazatynibem.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Daruph 63 mg
bank nasienia, charakterystyka produktu leczniczego, dane farmakodynamiczne, dane toksykologiczne, Daruph, dazatynib, działanie farmakologiczne, ekspozycja niemowlęcia, leczenie dazatynibem, metoda antykoncepcyjna, minimalizacja ryzyka, przeciwwskazanie karmienia piersią, przeciwwskazanie w ciąży, przenikanie do mleka, substancja czynna, terapia dazatynibem, wada cewy nerwowej, wada wrodzona, wiek rozrodczy, zabezpieczenie płodności -
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
Daruph, zawierający dazatynib, wykazuje niewielki, lecz istotny wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn, głównie poprzez działania niepożądane takie jak zawroty głowy i zaburzenia widzenia. Te objawy mogą zaburzać percepcję przestrzenną, koordynację ruchową oraz percepcję wzrokową, co znacząco zwiększa ryzyko wypadków podczas wykonywania czynności wymagających pełnej sprawności psychomotorycznej. Lek dostępny jest w dawkach 16 mg, 40 mg, 55 mg, 63 mg, 79 mg i 111 mg, a intensywność działań niepożądanych może być zależna od indywidualnej reakcji pacjenta, dawki leku oraz współistniejących schorzeń i stosowanych leków. Ocena zdolności pacjenta do prowadzenia pojazdów powinna być indywidualna i uwzględniać nasilenie objawów oraz predyspozycje pacjenta.
W trakcie terapii dazatynibem lekarz ma obowiązek szczegółowo poinformować pacjenta o potencjalnym ryzyku związanym z prowadzeniem pojazdów i obsługą maszyn, podkreślając, że „niewielki wpływ” nie oznacza braku ryzyka. Zaleca się, aby pacjent samodzielnie ocenił swoje samopoczucie przed podjęciem takich czynności i powstrzymał się od nich w przypadku wystąpienia zawrotów głowy lub zaburzeń widzenia. Należy również uwzględnić, że alkohol może nasilać negatywny wpływ dazatynibu na sprawność psychomotoryczną. Regularne monitorowanie pacjenta pod kątem działań niepożądanych jest kluczowe, a w razie ich nasilenia konieczne jest ponowne rozważenie zaleceń dotyczących prowadzenia pojazdów. Prawidłowe poinformowanie pacjenta jest nie tylko elementem dobrej praktyki medycznej, ale również obowiązkiem prawnym lekarza.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Daruph 63 mg
-
Wskazania do stosowania
Lek Daruph, zawierający dazatynib bezwodny, jest wskazany do leczenia nowo rozpoznanej oraz opornej lub nietolerowanej przewlekłej białaczki szpikowej (CML) z chromosomem Philadelphia (Ph+) w fazie przewlekłej, akceleracji i przełomu blastycznego u dorosłych oraz dzieci i młodzieży. Ponadto, stosuje się go w ostrych białaczkach limfoblastycznych (Ph+ ALL) oraz limfoblastycznej postaci przełomu blastycznego CML u pacjentów wykazujących oporność lub nietolerancję na wcześniejsze terapie, w tym imatynib. Preparat dostępny jest w formie tabletek powlekanych o dawkach 16 mg, 40 mg, 55 mg, 63 mg, 79 mg i 111 mg, zawierających odpowiednio ilości dazatynibu bezwodnego (np. tabletka 63 mg zawiera 63,2 mg substancji czynnej) oraz laktozę jednowodną (np. 85 mg w tabletce 63 mg), co wymaga uwagi u pacjentów z nietolerancją laktozy.
Przed rozpoczęciem terapii lekiem Daruph konieczne jest potwierdzenie obecności chromosomu Philadelphia oraz genu fuzyjnego BCR-ABL za pomocą badań cytogenetycznych i molekularnych. Wskazane jest także wykonanie pełnej diagnostyki laboratoryjnej, w tym morfologii krwi z rozmazem oraz oceny funkcji wątroby i nerek, a także wykluczenie interakcji lekowych. Terapia powinna być prowadzona pod ścisłą kontrolą hematologiczną, a pacjent musi być poinformowany o możliwych działaniach niepożądanych. W populacji pediatrycznej Daruph stosuje się także w skojarzeniu z chemioterapią w leczeniu Ph+ ALL. Lek jest zalecany jako terapia pierwszego rzutu u nowo rozpoznanych pacjentów oraz jako leczenie drugiego rzutu u chorych z opornością lub nietolerancją na wcześniejsze terapie, w tym imatynib.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Wskazania do stosowania – Daruph 63 mg
badanie cytogenetyczne, badanie molekularne, chromosom Philadelphia, CML-CP, dazatynib, dazatynib bezwodny, faza akceleracji, faza przewlekła, gen fuzyjny BCR-ABL, imatynib, laktoza jednowodna, limfoblastyczna postać przełomu blastycznego, morfologia krwi z rozmazem, nowo rozpoznana przewlekła białaczka szpikowa, nowotwór hematologiczny, odpowiedź cytogenetyczna, odpowiedź hematologiczna, odpowiedź molekularna, ostra białaczka limfoblastyczna, przełom blastyczny, przewlekła białaczka szpikowa, schorzenie onkohematologiczne