Specjalne ostrzeżenia
Daruph

Produkt leczniczy Daruph charakteryzuje się wyższą biodostępnością w porównaniu z innymi preparatami zawierającymi dazatynib, co wyklucza ich zamienność. Dazatynib jest substratem i inhibitorem CYP3A4, co wymaga ostrożności przy jednoczesnym stosowaniu z silnymi inhibitorami (np. ketokonazol, erytromycyna) oraz induktorami CYP3A4 (np. deksametazon, ryfampicyna), które mogą odpowiednio zwiększać lub zmniejszać ekspozycję na lek. Wchłanianie dazatynibu zależy od kwaśnego pH żołądka, a jego biodostępność może być obniżona u pacjentów z wysokim pH żołądka lub achlorhydrią, np. po stosowaniu inhibitorów pompy protonowej czy po gastrektomii. Zaleca się przyjmowanie antagonistów H2 i inhibitorów pompy protonowej 2 godziny po podaniu Daruph oraz unikanie jednoczesnego podawania preparatów zawierających wodorotlenek glinu/magnezu w krótkim odstępie czasowym od dazatynibu.

Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania produktu Daruph (dazatynib)

Produkt leczniczy Daruph charakteryzuje się wyższą biodostępnością w porównaniu z innymi produktami zawierającymi dazatynib, dlatego nie można stosować go zamiennie z innymi preparatami dazatynibu. Przy zamianie między różnymi produktami zawierającymi dazatynib należy ściśle przestrzegać zaleceń dotyczących dawkowania określonych dla danego produktu leczniczego.1

Klinicznie istotne interakcje

Dazatynib jest zarówno substratem, jak i inhibitorem cytochromu P450 (CYP3A4), co może prowadzić do interakcji z innymi równocześnie stosowanymi produktami leczniczymi metabolizowanymi przez CYP3A4 lub wpływającymi na jego aktywność.2

Należy zachować szczególną ostrożność przy jednoczesnym stosowaniu dazatynibu z:

  • Silnymi inhibitorami CYP3A4 (ketokonazol, itrakonazol, erytromycyna, klarytromycyna, rytonawir, telitromycyna, sok grejpfrutowy) – mogą zwiększać ekspozycję na dazatynib, dlatego nie zaleca się ich stosowania u pacjentów przyjmujących dazatynib3
  • Induktorami CYP3A4 (deksametazon, fenytoina, karbamazepina, ryfampicyna, fenobarbital, preparaty dziurawca) – mogą znacznie zmniejszać ekspozycję na dazatynib, zwiększając ryzyko niepowodzenia terapeutycznego. U pacjentów otrzymujących dazatynib należy rozważyć stosowanie alternatywnych produktów leczniczych o słabszym działaniu indukującym CYP3A44
  • Substratami CYP3A4 o wąskim zakresie terapeutycznym (astemizol, terfenadyna, cisapryd, pimozyd, chinidyna, beprydyl, alkaloidy sporyszu) – dazatynib może zwiększać ich ekspozycję, co wymaga zachowania szczególnej ostrożności5

Wpływ zmniejszonej kwasowości żołądka

Na stężenie dazatynibu w osoczu może wpływać pH żołądka. Dane farmakokinetyczne wskazują, że uwolnienie substancji czynnej z produktu leczniczego Daruph wymaga środowiska kwaśnego. Wchłanianie może być zmniejszone u pacjentów z wysokim pH żołądka lub achlorhydrią, występujących w następujących sytuacjach:6

  • po zastosowaniu niektórych leków (leki zobojętniające, antagoniści receptora histaminowego H2, inhibitory pompy protonowej)
  • w niektórych stanach chorobowych (zanikowe zapalenie żołądka, niedokrwistość złośliwa, przewlekłe zakażenie Helicobacter pylori)
  • po zabiegach chirurgicznych (wagotomia, gastrektomia)7

Przy zmianie postaci dazatynibu należy uwzględnić zależność od pH żołądka (np. stężenie dazatynibu w osoczu może się zmniejszyć po zmianie produktu Daruph na inne postacie dazatynibu u pacjentów z wysokim pH żołądka).8

Aby zminimalizować wpływ zmniejszonej ekspozycji na dazatynib, zaleca się przestrzeganie następujących zasad:

  • Antagoniści receptora H2 oraz inhibitory pompy protonowej powinny być przyjmowane 2 godziny po podaniu produktu Daruph9
  • Produkty zawierające wodorotlenek glinu/wodorotlenek magnezu należy podawać do 2 godzin przed lub w 2 godziny po podaniu dazatynibu10

Szczególne populacje pacjentów

Zaburzenia czynności wątroby: Na podstawie badań farmakokinetycznych po jednorazowym podaniu, pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby w stopniu łagodnym, umiarkowanym lub ciężkim mogą otrzymywać zalecaną dawkę początkową. Ze względu na ograniczenia tych badań, zaleca się zachowanie ostrożności podczas podawania dazatynibu pacjentom z zaburzeniami czynności wątroby.11

Ważne działania niepożądane

Zahamowanie czynności szpiku kostnego

Stosowanie dazatynibu wiąże się z wystąpieniem niedokrwistości, neutropenii oraz małopłytkowości. Zaburzenia te występują wcześniej i częściej u pacjentów z CML w fazie zaawansowanej lub z Ph+ ALL niż u pacjentów z CML w fazie przewlekłej.12

Zalecane monitorowanie morfologii krwi z rozmazem (CBCs):

  • Dorośli pacjenci z CML w fazie zaawansowanej lub z Ph+ ALL leczeni dazatynibem w monoterapii: co tydzień przez pierwsze 2 miesiące leczenia, następnie co miesiąc lub zgodnie ze wskazaniami klinicznymi13
  • Dorośli, dzieci i młodzież z CML w fazie przewlekłej: co 2 tygodnie przez 12 tygodni, następnie co 3 miesiące lub zgodnie ze wskazaniami klinicznymi14
  • Dzieci i młodzież z Ph+ ALL leczeni dazatynibem w skojarzeniu z chemioterapią: przed rozpoczęciem każdego bloku chemioterapii oraz zgodnie ze wskazaniami klinicznymi. W trakcie konsolidacyjnych bloków chemioterapii badanie CBC należy wykonywać co 2 dni aż do czasu ustąpienia objawów15

Zahamowanie czynności szpiku kostnego jest zasadniczo odwracalne i zwykle ustępuje po tymczasowym wstrzymaniu podawania dazatynibu lub po zmniejszeniu dawki.16

Ryzyko krwawienia

U pacjentów leczonych dazatynibem mogą wystąpić różne powikłania krwotoczne:

  • U pacjentów z CML w fazie przewlekłej (n=548), krwawienie stopnia 3. lub 4. wystąpiło u 5 pacjentów (1%)17
  • U pacjentów z CML w fazie zaawansowanej (n=304), ciężkie krwawienie w ośrodkowym układzie nerwowym (OUN) wystąpiło u 1% pacjentów, w jednym przypadku zakończyło się zgonem i było związane z małopłytkowością stopnia 4.18
  • Krwawienie z przewodu pokarmowego stopnia 3. lub 4. wystąpiło u 6% pacjentów z CML w fazie zaawansowanej, w większości przypadków wymagało przerwania leczenia i przetoczenia preparatów krwi19
  • Inne krwawienia stopnia 3. lub 4. wystąpiły u 2% pacjentów z CML w fazie zaawansowanej20

Większość działań niepożądanych związanych z krwawieniem u tych pacjentów było zazwyczaj związanych z małopłytkowością stopnia 3. lub 4. Badania in vitro i in vivo sugerują, że dazatynib wpływa w sposób odwracalny na aktywację płytek krwi.21

Należy zachować szczególną ostrożność u pacjentów, u których konieczne jest stosowanie produktów leczniczych hamujących czynność płytek krwi lub przeciwzakrzepowych.22

Retencja płynów

Dazatynib może powodować retencję płynów. W badaniach klinicznych obserwowano:

  • W badaniu III fazy u pacjentów z nowo rozpoznaną CML w fazie przewlekłej, retencję płynów stopnia 3. lub 4. obserwowano u 13 pacjentów (5%) w grupie stosującej dazatynib i u 2 pacjentów (1%) w grupie stosującej imatynib po co najmniej 60 miesiącach obserwacji23
  • U pacjentów z CML w fazie zaawansowanej (n=548) ciężka retencja płynów wystąpiła u 32 pacjentów (6%)24
  • U pacjentów z CML w fazie zaawansowanej lub Ph+ ALL (n=304) retencję płynów stopnia 3. lub 4. obserwowano u 8% pacjentów, w tym wysięk w jamie opłucnej stopnia 3. lub 4. u 7% oraz wysięk do osierdzia u 1% pacjentów25
  • Niekardiogenny obrzęk płuc stopnia 3. lub 4. i nadciśnienie płucne obserwowano u 1% pacjentów26

U pacjentów z objawami przypominającymi wysięk w jamie opłucnej, takimi jak duszność oraz suchy kaszel, należy wykonać zdjęcie radiologiczne klatki piersiowej. W przypadku wysięku opłucnowego stopnia 3. lub 4. może być konieczny drenaż jamy opłucnej i podanie tlenu.27

Działania niepożądane związane z retencją płynów zazwyczaj leczy się objawowo, stosując leki moczopędne i krótkie kursy glikokortykosteroidów.28

Pacjenci w wieku ≥65 lat są bardziej narażeni na wystąpienie wysięku opłucnowego, duszności, kaszlu, wysięku osierdziowego i zastoinowej niewydolności serca niż młodsi pacjenci, dlatego należy ich dokładnie monitorować.29

U pacjentów z wysiękiem w jamie opłucnej odnotowano również przypadki chłonkotoku.30

Tętnicze nadciśnienie płucne (TNP)

Tętnicze nadciśnienie płucne (przedwłośniczkowe tętnicze nadciśnienie płucne potwierdzone poprzez cewnikowanie prawej komory i przedsionka serca) zgłaszano w związku z leczeniem dazatynibem. TNP było zgłaszane po rozpoczęciu leczenia dazatynibem, w tym po ponad roku leczenia.31

Przed rozpoczęciem leczenia dazatynibem należy:

  • Ocenić, czy u pacjentów nie występują objawy podstawowej choroby sercowo-płucnej32
  • Wykonać badanie echokardiograficzne u każdego pacjenta z objawami choroby serca33
  • Rozważyć wykonanie badania echokardiograficznego u pacjentów z czynnikami ryzyka choroby serca lub płuc34

U pacjentów, u których po rozpoczęciu leczenia wystąpi duszność i zmęczenie, należy ocenić czynniki etiologiczne, w tym:35

  • Wysięk w jamie opłucnej
  • Obrzęk płuc
  • Niedokrwistość
  • Nacieki w płucach36

Zgodnie z zaleceniami dotyczącymi postępowania w przypadku niehematologicznych działań niepożądanych należy zmniejszyć dawkę dazatynibu lub przerwać leczenie podczas przeprowadzania oceny. W przypadku niestwierdzenia innej przyczyny albo braku poprawy po przerwaniu leczenia lub zmniejszeniu dawki leku należy rozważyć rozpoznanie TNP.37

Diagnozowanie TNP powinno być zgodne z wytycznymi dotyczącymi standardowego postępowania. W przypadku potwierdzenia TNP, należy na stałe zaprzestać leczenia dazatynibem. Dalszą obserwację należy prowadzić zgodnie z wytycznymi dotyczącymi standardowego postępowania.38

U pacjentów z TNP leczonych dazatynibem obserwowano poprawę parametrów hemodynamicznych i klinicznych po zaprzestaniu leczenia tym lekiem.39

Wydłużenie odstępu QT

Z badań in vitro wynika, że dazatynib może wydłużać czas repolaryzacji komór serca (odstęp QT).40

W badaniu III fazy u pacjentów z nowo rozpoznaną CML w fazie przewlekłej (n=516, obserwacja ≥60 miesięcy):

  • Wydłużenie odcinka QTc jako działanie niepożądane stwierdzono u 1 pacjenta (<1%) w grupie dazatynibu i u 1 pacjenta (<1%) w grupie imatynibu41
  • Mediana zmian QTcF w porównaniu z wartościami wyjściowymi wynosiła 3,0 msec u pacjentów leczonych dazatynibem i 8,2 msec u pacjentów leczonych imatynibem42
  • QTcF >500 msec stwierdzono u jednego pacjenta (<1%) w każdej z grup44
  • Górne 95% przedziału ufności dla wszystkich średnich zmian w porównaniu z wartościami wyjściowymi wynosił <7 msec45

U pacjentów z opornością lub nietolerancją na wcześniejsze leczenie imatynibem, którzy otrzymywali dazatynib w badaniach klinicznych (n=2182):

  • Wydłużenie QTc jako działanie niepożądane zgłoszono u 15 pacjentów (1%)46
  • Wydłużenie QTcF >500 msec obserwowano u 21 pacjentów (1%)48
  • Z wrodzonym wydłużeniem odstępu QT49
  • Przyjmujących leki przeciwarytmiczne lub inne produkty lecznicze powodujące wydłużenie odstępu QT50
  • Leczonych dużą dawką skumulowaną antracykliny51

Przed podaniem dazatynibu należy uzupełnić niedobór potasu oraz magnezu.52

Działania niepożądane związane z sercem

W randomizowanym badaniu klinicznym u 519 pacjentów z nowo rozpoznaną CML w fazie przewlekłej, obejmującym również pacjentów z chorobami serca w wywiadzie, u pacjentów otrzymujących dazatynib stwierdzono następujące działania niepożądane związane z sercem:53

  • Zastoinowa niewydolność serca/zaburzenia czynności serca
  • Wysięk osierdziowy
  • Zaburzenia rytmu serca
  • Kołatanie serca
  • Wydłużenie odstępu QT
  • Zawał serca (w tym zakończony zgonem)54

Działania niepożądane związane z sercem występowały dużo częściej u pacjentów z czynnikami ryzyka lub chorobą serca w wywiadzie.55

Pacjentów z czynnikami ryzyka (np. nadciśnienie, hiperlipidemia, cukrzyca) lub z chorobą serca w wywiadzie (np. wcześniejsza przezskórna interwencja wieńcowa, udokumentowana choroba naczyń wieńcowych) należy dokładnie monitorować w kierunku objawów podmiotowych i przedmiotowych związanych z niewydolnością serca, takich jak ból w piersiach, skrócenie oddechu i obfite pocenie się.56

W przypadku wystąpienia objawów ze strony układu sercowo-naczyniowego:

  • Zaleca się przerwanie podawania dazatynibu
  • Rozważenie konieczności zastosowania alternatywnego, swoistego leczenia CML
  • Przed wznowieniem podawania dazatynibu należy wykonać ocenę czynnościową57

Dazatynib można podać:

  • W niezmienionej dawce w przypadku działań niepożądanych łagodnych do umiarkowanych (≤ stopnia 2.)
  • W zmniejszonej dawce w przypadku ciężkich działań niepożądanych (≥ stopnia 3.)58

Pacjentów kontynuujących leczenie należy okresowo badać. Pacjenci z niewyrównaną lub poważną chorobą układu sercowo-naczyniowego nie byli włączani do badań klinicznych.59

Mikroangiopatia zakrzepowa (TMA)

Inhibitory kinazy tyrozynowej BCR-ABL związane były z mikroangiopatią zakrzepową (TMA), w tym zgłoszenia pojedynczych przypadków dla dazatynibu.60

Jeśli u pacjenta stosującego dazatynib wyniki badań laboratoryjnych lub klinicznych wskazują na wystąpienie TMA, należy:

  • Przerwać leczenie dazatynibem
  • Przeprowadzić dokładną ocenę TMA, w tym oznaczenie aktywności ADAMTS13 (a disintegrin and metalloproteinase with thrombospondin motif) i przeciwciał przeciwko ADAMTS1361

Nie należy wznawiać leczenia dazatynibem w przypadku zwiększonego miana przeciwciał przeciwko ADAMTS13 w połączeniu z niską aktywnością ADAMTS13.62

Reaktywacja wirusowego zapalenia wątroby typu B

U pacjentów będących przewlekłymi nosicielami wirusa zapalenia wątroby typu B dochodziło do reaktywacji zapalenia wątroby po otrzymaniu przez nich inhibitorów kinazy tyrozynowej BCR-ABL. Niektóre przypadki prowadziły do ostrej niewydolności wątroby lub piorunującego zapalenia wątroby, a w konsekwencji do przeszczepienia wątroby lub zgonu pacjenta.63

Zalecane postępowanie:

  • U pacjentów należy wykonać badania pod kątem zakażenia wirusem HBV przed rozpoczęciem leczenia dazatynibem64
  • Przed rozpoczęciem leczenia u pacjentów z dodatnim wynikiem badania serologicznego w kierunku WZW B (w tym u pacjentów z aktywną chorobą) oraz w przypadku pacjentów z dodatnim wynikiem badania w kierunku zakażenia wirusem HBV w trakcie leczenia, należy skonsultować się z ekspertami ds. chorób wątroby i leczenia WZW B65
  • Nosiciele wirusa HBV, którzy wymagają leczenia dazatynibem, powinni być poddawani ścisłej obserwacji pod kątem objawów podmiotowych i przedmiotowych aktywnego zakażenia wirusem HBV w trakcie całego okresu leczenia i przez kilka miesięcy po jego zakończeniu66

Wpływ na wzrost i rozwój dzieci i młodzieży

W badaniach z udziałem dzieci i młodzieży oceniających stosowanie dazatynibu u pacjentów z Ph+ CML-CP z opornością lub nietolerancją imatynibu oraz u dzieci i młodzieży z Ph+ CML-CP dotychczas nieleczonych, po co najmniej 2 latach leczenia, zdarzenia niepożądane związane z leczeniem, dotyczące wzrostu kości i rozwoju, zgłoszono u 6 (4,6%) pacjentów, przy czym jedno z nich miało nasilenie ciężkie (opóźnienie wzrostu stopnia 3.). Te 6 przypadków obejmowało opóźnienie zrastania się nasad kości, osteopenię, opóźnienie wzrostu i ginekomastię.67

W badaniach oceniających stosowanie dazatynibu w skojarzeniu z chemioterapią u dzieci i młodzieży z nowo rozpoznaną Ph+ ALL, po maksymalnie 2 latach leczenia zdarzenia niepożądane związane z leczeniem, dotyczące wzrostu kości i rozwoju, zgłoszono u 1 (0,6%) pacjenta. Była to osteopenia stopnia 1.68

U dzieci i młodzieży leczonych dazatynibem w badaniach klinicznych obserwowano zahamowanie wzrostu. Po maksymalnie 2 latach leczenia zaobserwowano trend spadkowy oczekiwanego wzrostu w takim samym stopniu, jak przy zastosowaniu samej chemioterapii, bez wpływu na oczekiwaną wagę i BMI oraz bez związku z zaburzeniami hormonalnymi lub nieprawidłowościami w innych parametrach laboratoryjnych.69

Zalecane jest monitorowanie wzrostu i rozwoju kości u dzieci i młodzieży.70

Substancje pomocnicze

Produkt leczniczy Daruph zawiera laktozę jednowodną. Nie powinien być stosowany u pacjentów z rzadko występującą dziedziczną nietolerancją galaktozy, brakiem laktazy lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy.71

Produkt zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na tabletkę, co oznacza, że produkt leczniczy uznaje się za „wolny od sodu”.72

Zawartość laktozy w poszczególnych dawkach Daruph

Postać leku Zawartość dazatynibu Zawartość laktozy jednowodnej
Daruph, 16 mg, tabletki powlekane 15,8 mg dazatynibu (w postaci dazatynibu bezwodnego) 21 mg
Daruph, 40 mg, tabletki powlekane 39,5 mg dazatynibu (w postaci dazatynibu bezwodnego) 53 mg
Daruph, 55 mg, tabletki powlekane 55,3 mg dazatynibu (w postaci dazatynibu bezwodnego) 75 mg
Daruph, 63 mg, tabletki powlekane 63,2 mg dazatynibu (w postaci dazatynibu bezwodnego) 85 mg
Daruph, 79 mg, tabletki powlekane 79,0 mg dazatynibu (w postaci dazatynibu bezwodnego) 107 mg
Daruph, 111 mg, tabletki powlekane 110,6 mg dazatynibu (w postaci dazatynibu bezwodnego) 149 mg
  1. 12.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl