ciąża urojona
Ciąża urojona (pseudocyesis) to rzadkie zaburzenie psychosomatyczne, w którym kobieta jest przekonana, że jest w ciąży, mimo braku obiektywnych dowodów na zapłodnienie. Pacjentki doświadczają typowych objawów ciąży, takich jak brak miesiączki, nudności poranne, powiększenie brzucha, a nawet odczuwanie ruchów płodu, mimo że badania diagnostyczne (USG, testy ciążowe) jednoznacznie wykluczają ciążę.
Etiologia tego zaburzenia jest złożona i obejmuje czynniki psychologiczne, społeczne oraz hormonalne. U podłoża ciąży urojonej często leży silne pragnienie posiadania dziecka, lęk przed ciążą lub stres. Zmiany somatyczne są efektem psychogennych zaburzeń neuroendokrynologicznych, które mogą prowadzić do zwiększenia poziomu prolaktyny i innych hormonów, wywołując objawy przypominające ciążę.
Leczenie ciąży urojonej wymaga delikatnego podejścia multidyscyplinarnego, łączącego opiekę ginekologiczną z interwencją psychiatryczną i psychoterapeutyczną. Kluczowe jest empatyczne przekazanie pacjentce informacji o braku ciąży oraz identyfikacja i leczenie towarzyszących zaburzeń psychicznych, które mogą leżeć u podstaw tego stanu. W niektórych przypadkach konieczne jest włączenie farmakoterapii zaburzeń psychicznych.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Kwetina 25 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa produktu leczniczego Kwetina (fumaran kwetiapiny) wykazały brak genotoksycznego działania substancji czynnej w testach in vivo i in vitro, co potwierdza jej bezpieczeństwo w zakresie potencjalnego działania mutagennego. W badaniach na zwierzętach laboratoryjnych zaobserwowano zmiany w tarczycy (np. zmiana pigmentacji u szczurów, hipertrofia komórek pęcherzykowych i obniżenie stężenia T3 u małp Cynomolgus), zmiany hematologiczne (obniżenie hemoglobiny oraz liczby erytrocytów i leukocytów u małp), a także zmętnienie rogówki i rozwój zaćmy u psów. W badaniach reprodukcyjnych u królików stwierdzono zwiększoną częstość przykurczu kończyn, powiązaną z toksycznością dla organizmu matczynego, przy ekspozycji na poziomie zbliżonym do maksymalnej dawki terapeutycznej u ludzi.
badanie genotoksyczności, badanie płodności, ciąża urojona, czerwone i białe krwinki, dawka terapeutyczna, działanie mutagenne, działanie toksyczne, działanie toksyczne leku, ekspozycja samicy, faza międzyrujowa, fumaran kwetiapiny, hipertrofia komórek pęcherzykowych tarczycy, hormon T3, pigmentacja tarczycy, płodność samców, przykurcz łap, stężenie hemoglobiny, stężenie prolaktyny, zaćma, zmętnienie rogówki, zmiana hematologiczna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Bonogren 25 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa kwetiapiny (Bonogren) wykazały brak działania genotoksycznego zarówno in vitro, jak i in vivo, co wskazuje na brak wpływu na materiał genetyczny komórek. W badaniach na zwierzętach laboratoryjnych, przy dawkach porównywalnych do stosowanych u ludzi, zaobserwowano zmiany w układzie tarczycowym (np. odkładanie pigmentu u szczurów, hipertrofię komórek pęcherzykowych tarczycy i obniżenie stężenia T3 u makaków jawajskich), hematologicznym (obniżenie hemoglobiny, redukcja liczby leukocytów i erytrocytów u makaków) oraz narządzie wzroku (zmętnienie soczewki i zaćma u psów). Zmiany te nie zostały potwierdzone w długoterminowych badaniach klinicznych u ludzi, co sugeruje ograniczone znaczenie kliniczne tych obserwacji.
badania in vitro, badania in vivo, ciąża urojona, działanie genotoksyczne, działanie toksyczne, faza międzyrujowa, fumaran kwetiapiny, hipertrofia komórek pęcherzykowych tarczycy, hormonalna kontrola rozrodu, maksymalna dawka terapeutyczna, pigmentacja tarczycy, podwyższone stężenie prolaktyny, potencjał genotoksyczny, toksyczność kwetiapiny, trójjodotyronina T3, wpływ na płodność, zaćma, zagięcie nadgarstkowe, zmętnienie soczewki oka - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Quetiapine Fair-Med 25 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa kwetiapiny (Quetiapine Fair-Med) wykazały brak działania genotoksycznego w testach in vitro i in vivo, co potwierdza korzystny profil bezpieczeństwa substancji czynnej. W badaniach na zwierzętach laboratoryjnych zaobserwowano specyficzne zmiany narządowe i hematologiczne: u szczurów odkładanie barwnika w tarczycy, u małp Cynomolgus hipertrofię komórek pęcherzykowych tarczycy, obniżenie stężenia T3, hemoglobiny oraz liczby leukocytów i erytrocytów, a u psów zmętnienie soczewki i zaćmę. W badaniach rozwojowych na królikach stwierdzono zwiększoną częstość przykurczu kończyn płodów przy ekspozycji na poziomie zbliżonym do maksymalnej dawki terapeutycznej u ludzi, co wiązało się z obniżonym przyrostem masy ciała samic ciężarnych. W badaniach płodności na szczurach odnotowano marginalne zmniejszenie płodności samców, występowanie ciąż urojonych, wydłużenie faz międzyrujowych i zmniejszenie odsetka ciąż, prawdopodobnie związane z hiperprolaktynemią, jednak ze względu na różnice międzygatunkowe nie można bezpośrednio ekstrapolować tych wyników na ludzi.
badanie in vitro, badanie in vivo, ciąża urojona, dawka terapeutyczna, działanie genotoksyczne, faza międzyrujowa, genotoksyczność, gruczoł tarczowy, hemoglobina, hipertrofia komórek pęcherzykowych, hormon T3, krwinki, kwetiapina fumaran, laktoza jednowodna, płodność, prolaktyna, przykurcz, regulacja hormonalna, rozwój płodowy, substancja pomocnicza, tabletka powlekana, tkanka tarczycy, toksyczność, zaćma, zmętnienie soczewki - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Quetiapine Orion 100 mg
Przedkliniczne badania kwetiapiny nie wykazały działania genotoksycznego zarówno in vitro, jak i in vivo, co potwierdza bezpieczeństwo leku pod kątem ryzyka mutagennego. W badaniach na zwierzętach laboratoryjnych zaobserwowano zmiany narządowe, w tym pigmentację tkanki tarczycy u szczurów oraz przerost komórek pęcherzykowych tarczycy u małp Cynomolgus, któremu towarzyszyło obniżenie stężenia trójjodotyroniny (T3) w osoczu. Dodatkowo odnotowano zmiany hematologiczne, takie jak obniżenie hemoglobiny oraz liczby erytrocytów i leukocytów. U psów stwierdzono zmętnienie rogówki i zaćmę, co wskazuje na potencjalny wpływ kwetiapiny na soczewkę oka. W badaniach toksyczności rozwojowej u królików zaobserwowano zwiększoną częstość przykurczu kończyn przy ekspozycji na poziomie zbliżonym do maksymalnych dawek terapeutycznych u ludzi, jednak znaczenie kliniczne tych obserwacji pozostaje niejasne.
badania przedkliniczne, badanie in vitro, badanie in vivo, ciąża urojona, działanie toksyczne leku, faza międzyrujowa, genotoksyczność kwetiapiny, kwetiapina, narząd wzroku, pigmentacja tarczycy, przerost tarczycy, przykurcz, regulacja hormonalna rozrodu, rozwój zarodkowo-płodowy, ryzyko mutagenne, stężenie hemoglobiny, stężenie prolaktyny, toksyczne oddziaływanie, trójjodotyronina, wpływ na tarczycę, zaćma, zmętnienie rogówki, zmiany hematologiczne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Quetiapin NeuroPharma 25 mg
Badania przedkliniczne kwetiapiny wykazały brak działania genotoksycznego zarówno in vitro, jak i in vivo, co eliminuje potencjał mutagenny i kancerogenny leku. W badaniach toksykologicznych na zwierzętach laboratoryjnych zaobserwowano zmiany narządowe przy dawkach porównywalnych do stosowanych klinicznie u ludzi. U szczurów stwierdzono zmianę pigmentacji tarczycy, u małp Cynomolgus – hipertrofię komórek pęcherzykowych tarczycy, obniżenie stężenia T3 w osoczu oraz zmniejszenie hemoglobiny i liczby erytrocytów i leukocytów. U psów odnotowano zmętnienie rogówki i zaćmę. Zmiany te wskazują na wpływ kwetiapiny na funkcję tarczycy, układ hematologiczny oraz narząd wzroku, jednak nie zostały potwierdzone w badaniach klinicznych u ludzi.
badanie przedkliniczne, białe krwinki, ciąża urojona, czerwone krwinki, faza międzyrujowa, genotoksyczność, hipertrofia tarczycy, hormony tarczycowe, in vitro, in vivo, narządy wewnętrzne, potencjał kancerogenny, potencjał mutagenny, prolaktyna, regulacja hormonalna rozrodu, stężenie hemoglobiny, stężenie T3, toksyczność, toksyczność rozwojowa, zaćma, zmętnienie rogówki - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Quetiapin NeuroPharma 300 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa kwetiapiny wykazały brak działania genotoksycznego zarówno in vitro, jak i in vivo, co jest istotnym elementem profilu bezpieczeństwa leku. U zwierząt laboratoryjnych zaobserwowano zmiany narządowo-specyficzne, w tym w gruczole tarczowym: u szczurów zmiany pigmentacji tarczycy, a u małp Cynomolgus hipertrofię komórek pęcherzykowych tarczycy, obniżenie stężenia T3 w osoczu, spadek hemoglobiny oraz redukcję liczby erytrocytów i leukocytów. U psów stwierdzono zmętnienie rogówki i rozwój zaćmy. W badaniach rozwojowych na królikach odnotowano zwiększoną częstość przykurczu kończyn płodów przy ekspozycji na poziomie zbliżonym do maksymalnej dawki terapeutycznej u ludzi, jednak znaczenie kliniczne tych obserwacji pozostaje nieznane.
ciąża urojona, faza międzyrujowa, funkcje rozrodcze, gruczoł tarczowy, hemoglobina, hipertrofia komórek pęcherzykowych tarczycy, hormon T3, hormonalna regulacja rozrodu, in vitro, in vivo, krwinki czerwone i białe, kwetiapina, potencjał genotoksyczny, prolaktyna, przykurcz, toksyczność, toksyczność zarodkowo-płodowa, zaćma, zmętnienie rogówki, zmętnienie soczewki - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Ketipinor 100 mg
Dane przedkliniczne dotyczące kwetiapiny (Ketipinor) wskazują na brak genotoksycznego działania substancji czynnej zarówno w badaniach in vitro, jak i in vivo, co jest istotne z punktu widzenia bezpieczeństwa długoterminowego stosowania. W badaniach na zwierzętach laboratoryjnych zaobserwowano zmiany o potencjalnym znaczeniu klinicznym: u szczurów zmiany pigmentacji tarczycy, u małp Cynomolgus hipertrofię komórek pęcherzykowych tarczycy, obniżenie stężenia T3 w osoczu, hemoglobiny oraz liczby erytrocytów i leukocytów, a u psów zmętnienie rogówki i zaćmę. Zmiany te mogą wskazywać na wpływ kwetiapiny na funkcję tarczycy oraz parametry hematologiczne, jednak ich kliniczne przełożenie na ludzi nie zostało jednoznacznie potwierdzone w badaniach klinicznych.
badanie toksykologiczne, ciąża urojona, faza międzyrujowa, genotoksyczność, hemoglobina, hipertrofia komórek pęcherzykowych tarczycy, hormon T3, hormonalna regulacja rozrodu, in vitro, in vivo, krwinki czerwone i białe, kwetiapina, parametr hematologiczny, pigmentacja tarczycy, płodność, prolaktyna, przykurcz, zaćma, zmętnienie rogówki, zmętnienie soczewki - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Quetiapine Fair-Med 150 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa kwetiapiny wykazały brak działania genotoksycznego zarówno in vitro, jak i in vivo, co eliminuje ryzyko mutagenności i uszkodzeń chromosomów. W badaniach na zwierzętach laboratoryjnych zaobserwowano zmiany głównie w układzie hormonalnym, zwłaszcza tarczycy, takie jak odkładanie barwnika u szczurów oraz hipertrofia komórek pęcherzykowych tarczycy i obniżenie stężenia T3 u małp Cynomolgus. Dodatkowo odnotowano zmniejszenie hemoglobiny oraz liczby leukocytów i erytrocytów, co może wpływać na funkcje układu odpornościowego i transport tlenu. U psów stwierdzono zmętnienie soczewki i rozwój zaćmy, co wskazuje na potencjalne działania okulistyczne kwetiapiny. Wpływ na układ rozrodczy obejmował zmiany w płodności i rozwój płodu, w tym przykurcze kończyn u królików przy ekspozycji na poziomie zbliżonym do maksymalnej dawki terapeutycznej u ludzi.
ciąża urojona, ekspozycja kliniczna, faza międzyrujowa, genotoksyczność, hemoglobina, hipertrofia komórek pęcherzykowych tarczycy, hormon T3, in vitro, in vivo, krwinki, kwetiapina, małpa cynomolgus, płodność męska, potencjał genotoksyczny, prolaktyna, przykurcz, regulacja hormonalna rozrodu, tarczyca, toksyczność zarodkowo-płodowa, układ hormonalny, zaćma, zmętnienie soczewki - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – ApoTiapina PR 400 mg
Przedkliniczne badania kwetiapiny fumaranu, substancji czynnej ApoTiapina PR, wykazały brak genotoksyczności zarówno in vitro, jak i in vivo, co potwierdza korzystny profil bezpieczeństwa leku. W badaniach na zwierzętach laboratoryjnych zaobserwowano zmiany przy ekspozycji odpowiadającej dawkom terapeutycznym u ludzi, takie jak odkładanie barwnika w tarczycy szczurów, hipertrofia pęcherzyków tarczycy i obniżenie stężenia trójjodotyroniny (T3) u małp Cynomolgus, a także zmętnienie soczewki i zaćma u psów. Zmiany te nie zostały potwierdzone w badaniach klinicznych u ludzi, co ogranicza ich znaczenie kliniczne.
badanie genotoksyczności, badanie in vitro, badanie in vivo, badanie przedkliniczne, ciąża urojona, dawka terapeutyczna, faza międzyrujowa, genotoksyczność, hipertrofia pęcherzyków tarczycy, krwinki białe i czerwone, kwetiapina fumaran, płodność, prolaktyna, przykurcz, regulacja hormonalna rozrodu, stężenie hemoglobiny, toksyczność zarodkowo-płodowa, trójjodotyronina, zaćma, zmętnienie soczewki - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Quetiapin NeuroPharma 200 mg
Badania przedkliniczne kwetiapiny (Quetiapin NeuroPharma) wykazały brak działania genotoksycznego zarówno in vivo, jak i in vitro, co jest istotne dla oceny bezpieczeństwa długoterminowego stosowania leku. W modelach zwierzęcych zaobserwowano zmiany w funkcji tarczycy, w tym hipertrofię komórek pęcherzykowych oraz obniżenie stężenia T3 w osoczu u małp Cynomolgus. Dodatkowo odnotowano obniżenie parametrów hematologicznych, takich jak hemoglobina, liczba erytrocytów i leukocytów. U szczurów stwierdzono zmianę pigmentacji tarczycy, a u psów zmętnienie rogówki i zaćmę, co może mieć znaczenie kliniczne w kontekście monitorowania działań niepożądanych u pacjentów. W badaniach toksyczności rozwojowej u królików zaobserwowano zwiększoną częstość przykurczu kończyn płodów przy ekspozycji na poziomie zbliżonym do maksymalnej dawki terapeutycznej u ludzi, jednak znaczenie tych wyników dla kliniki pozostaje niejasne.
badanie in vitro, badanie in vivo, badanie przedkliniczne, ciąża urojona, działanie niepożądane, erytrocyty, genotoksyczność kwetiapiny, hipertrofia komórek pęcherzykowych, hormon tarczycy, kwetiapina, leukocyty, małpa cynomolgus, narząd wzroku, parametry hematologiczne, pigmentacja tarczycy, płodność samców, prolaktyna, przykurcz kończyn, stężenie hemoglobiny, toksyczność kwetiapiny, trijodotyronina, zaćma, zmętnienie rogówki