Leksykon wskazań
na literę „G”

Wskazania na „G”, strona 3 z 4

• gojenie rany

  Gojenie rany to naturalny proces biologiczny, w którym organizm naprawia uszkodzone tkanki. Proces ten składa się z kilku nakładających się faz: hemostazy (zatrzymania krwawienia), zapalenia, proliferacji (namnażania komórek) i remodelingu (przebudowy). Wskazanie to występuje w przypadku ran ostrych (np. pooperacyjnych, urazowych) oraz przewlekłych (np. owrzodzeń, odleżyn), które nie goją się w prawidłowym czasie i wymagają interwencji medycznej.

• gruźlica płucna

  Gruźlica płucna to choroba zakaźna wywoływana przez prątki Mycobacterium tuberculosis, która pierwotnie atakuje płuca. Zakażenie następuje drogą kropelkową od osoby chorej, a objawy obejmują przewlekły kaszel (często z odkrztuszaniem krwi), gorączkę, nocne poty, utratę masy ciała oraz osłabienie. Charakterystyczne są też zmiany w obrazie radiologicznym klatki piersiowej, gdzie widoczne są nacieki, zwłóknienia lub jamy.

• gorączka prawdopodobnie spowodowana zakażeniem bakteryjnym

  Gorączka prawdopodobnie spowodowana zakażeniem bakteryjnym to stan kliniczny, w którym pacjent ma podwyższoną temperaturę ciała (powyżej 38°C), a objawy kliniczne i badania laboratoryjne sugerują etiologię bakteryjną. Zakażenia bakteryjne często charakteryzują się nagłym początkiem, wysoką gorączką, leukocytozą z neutrofilią oraz podwyższonymi markerami stanu zapalnego (CRP, prokalcytonina).

• grzybica przełyku

  Grzybica przełyku to infekcja grzybicza najczęściej wywołana przez drożdżaki z rodzaju Candida, głównie Candida albicans. Występuje głównie u pacjentów z obniżoną odpornością, w tym u osób z HIV/AIDS, po przeszczepach narządów, stosujących długotrwale antybiotyki, kortykosteroidy, czy leki immunosupresyjne. Również pacjenci z cukrzycą, chorobami nowotworowymi oraz osoby w podeszłym wieku są bardziej narażeni na rozwój tej infekcji.

• grzybica jamy ustnej

  Grzybica jamy ustnej (kandydoza jamy ustnej) to infekcja wywoływana najczęściej przez grzyby z rodzaju Candida, głównie Candida albicans. Manifestuje się białymi, kremowymi nalotami na błonie śluzowej jamy ustnej, języka, dziąseł i podniebienia, które po zdrapaniu odsłaniają zaczerwienioną, krwawiącą powierzchnię. Pacjenci często zgłaszają uczucie pieczenia, zaburzenia smaku oraz trudności w połykaniu.

• gorączka związana z objawami grypopodobnymi

  Gorączka związana z objawami grypopodobnymi to zespół objawów obejmujących podwyższoną temperaturę ciała (powyżej 38°C), którym towarzyszą dolegliwości charakterystyczne dla infekcji grypowej – bóle mięśniowe, bóle stawów, bóle głowy, ogólne osłabienie, dreszcze, katar, kaszel oraz ból gardła. Występuje najczęściej w przebiegu zakażeń wirusowych, takich jak grypa, przeziębienie, COVID-19 czy inne infekcje górnych dróg oddechowych, choć podobne objawy mogą towarzyszyć także innym stanom zapalnym organizmu.

• guz sutka z ujemnym lub niejednoznacznym wynikiem mammografii

  Guz sutka z ujemnym lub niejednoznacznym wynikiem mammografii to sytuacja kliniczna wymagająca szczególnej uwagi i dalszej diagnostyki. Mammografia, mimo że jest podstawowym badaniem w diagnostyce patologii piersi, posiada pewne ograniczenia, zwłaszcza u kobiet z gęstą tkanką gruczołową. W takich przypadkach czułość badania może spaść nawet do 30-50%.

• grzybica skóry owłosionej głowy

  Grzybica skóry owłosionej głowy (tinea capitis) to infekcja grzybicza skóry głowy i mieszków włosowych, wywoływana głównie przez dermatofity z rodzaju Trichophyton i Microsporum. Choroba dotyka przede wszystkim dzieci w wieku szkolnym, choć może wystąpić w każdym wieku. Objawia się złuszczaniem naskórka, świądem, zaczerwienieniem skóry głowy oraz charakterystycznymi ogniskami wyłysienia, gdzie włosy są połamane przy skórze.

• guzki krwawnicze drugiego stopnia

  Guzki krwawnicze drugiego stopnia (hemoroidy II stopnia) to stadium choroby hemoroidalnej, w którym guzki krwawnicze wysuwają się podczas defekacji, ale samoistnie powracają do kanału odbytu. Choroba hemoroidalna jest częstym schorzeniem proktologicznym, dotykającym około 40% dorosłej populacji. Główne objawy towarzyszące guzkom krwawniczym drugiego stopnia to świąd, pieczenie okolicy odbytu, ból podczas defekacji oraz jasnoczerwoną krew na papierze toaletowym lub stolcu.

• guzki krwawnicze pierwszego stopnia

  Guzki krwawnicze pierwszego stopnia (hemoroidy I stopnia) to początkowe stadium choroby hemoroidalnej, charakteryzujące się powiększeniem i przekrwieniem splotów żylnych okolicy odbytu. Na tym etapie guzki nie wypadają poza kanał odbytu i są widoczne tylko podczas badania anoskopowego. Pacjenci zazwyczaj odczuwają dyskomfort, swędzenie, pieczenie oraz mogą zauważyć niewielkie krwawienie podczas defekacji, najczęściej w postaci jasnoczerwonej krwi na papierze toaletowym.

• grypa typu B

  Grypa typu B to ostra choroba zakaźna układu oddechowego, wywoływana przez wirus grypy typu B, który należy do rodziny Orthomyxoviridae. Wirus ten charakteryzuje się mniejszą zmiennością antygenową w porównaniu do wirusa grypy typu A, co sprawia, że nie wywołuje pandemii, ale może powodować epidemie regionalne. Grypa typu B występuje głównie w sezonie jesienno-zimowym i dotyka przede wszystkim dzieci i młodzież, choć może zainfekować osoby w każdym wieku.

• glomerulopatia

  Glomerulopatia to ogólny termin określający różnorodne choroby dotyczące kłębuszków nerkowych, które są odpowiedzialne za filtrację krwi w nerkach. Zmiany chorobowe mogą być zarówno pierwotne (idiopatyczne), jak i wtórne do chorób układowych. Glomerulopatie objawiają się najczęściej poprzez białkomocz, krwinkomocz, nadciśnienie tętnicze oraz postępujące upośledzenie funkcji nerek.

• glomeluropatia o etiologii innej niż cukrzycowa

  Glomerulopatia o etiologii innej niż cukrzycowa to grupa chorób nerek charakteryzujących się uszkodzeniem kłębuszków nerkowych, które nie wynika z cukrzycy. Obejmuje szerokie spektrum schorzeń, w tym między innymi nefropatię IgA, chorobę błon podstawnych, ogniskowe i segmentalne stwardnienie kłębuszków nerkowych (FSGS), czy nefropatię toczniową. Najczęstszymi objawami tych chorób są białkomocz, krwinkomocz, nadciśnienie tętnicze oraz postępujące upośledzenie funkcji nerek.

• glomeluropatia cukrzycowa

  Glomerulopatia cukrzycowa (nefropatia cukrzycowa) to przewlekłe powikłanie mikronaczyniowe cukrzycy, charakteryzujące się postępującym uszkodzeniem kłębuszków nerkowych. Stanowi jedną z głównych przyczyn przewlekłej choroby nerek i schyłkowej niewydolności nerek na świecie. Rozwija się u około 30-40% pacjentów z cukrzycą typu 1 i 20-30% pacjentów z cukrzycą typu 2.

• ganglioneurinoma

  Ganglioneurinoma to łagodny guz neuroblastyczny, wywodzący się z komórek grzebienia nerwowego. Jest najbardziej zróżnicowaną i dojrzałą formą nowotworów z grupy neuroblastycznych, do której należą również neuroblastoma i ganglioneuroblastoma. Guzy te najczęściej lokalizują się w zwojach współczulnych, głównie w okolicy nadnercza, przestrzeni zaotrzewnowej lub w śródpiersiu tylnym.

• guz neuroendokrynny przewodu pokarmowego

  Guzy neuroendokrynne przewodu pokarmowego (GEP-NET) to rzadkie nowotwory wywodzące się z komórek endokrynnych układu pokarmowego. Charakteryzują się zróżnicowanym przebiegiem klinicznym – od guzów o niskiej złośliwości i powolnym wzroście do agresywnych raków neuroendokrynnych. Najczęściej występują w jelicie cienkim, trzustce, odbytnicy i żołądku. Mogą być funkcjonalne (wydzielające hormony powodujące objawy kliniczne) lub niefunkcjonalne (diagnozowane często przypadkowo lub w zaawansowanym stadium).

• grzybicze zapalenie skóry

  Grzybicze zapalenie skóry to powszechna infekcja skóry wywoływana przez różne gatunki grzybów, najczęściej z rodzaju Trichophyton, Microsporum oraz Epidermophyton. Typowymi objawami są zaczerwienione, swędzące zmiany skórne o wyraźnie zaznaczonych granicach, często z łuszczeniem się skóry. Zakażenie może występować praktycznie na każdej części ciała, ale najczęściej lokalizuje się w miejscach wilgotnych i ciepłych, takich jak pachwiny, przestrzenie międzypalcowe stóp, czy fałdy skórne.

• grzybica powikłana zakażeniem bakteriami Gram-dodatnimi

  Grzybica powikłana zakażeniem bakteriami Gram-dodatnimi to złożone schorzenie infekcyjne, w którym pierwotna infekcja grzybicza skóry, paznokci lub błon śluzowych ulega wtórnemu zakażeniu bakteryjnemu. Najczęściej dochodzi do tego w przypadku uszkodzenia bariery naskórkowej przez zakażenie grzybicze, co stwarza wrota dla infekcji bakteryjnej. Powikłanie to często występuje u pacjentów z obniżoną odpornością, cukrzycą, niewydolnością krążenia obwodowego oraz u osób stosujących przewlekle kortykosteroidy.

• grzybicze zapalenie ucha zewnętrznego

  Grzybicze zapalenie ucha zewnętrznego (otomykoza) to infekcja grzybicza przewodu słuchowego zewnętrznego, najczęściej wywoływana przez grzyby z rodzaju Aspergillus lub Candida. Schorzenie to stanowi około 10-20% wszystkich przypadków zapalenia ucha zewnętrznego i często występuje u pacjentów z obniżoną odpornością, cukrzycą, po długotrwałej antybiotykoterapii lub u osób z przewlekłym zapaleniem ucha środkowego.

• grzybica owłosiona skóry głowy

  Grzybica owłosiona skóry głowy (tinea capitis) to zakażenie grzybicze, które atakuje skórę głowy i włosy. Jest szczególnie powszechna u dzieci w wieku szkolnym, ale może wystąpić w każdym wieku. Najczęstszymi czynnikami etiologicznymi są dermatofity z rodzaju Trichophyton oraz Microsporum. Choroba objawia się występowaniem łuszczących się ognisk, często z towarzyszącym wyłysieniem, złamaniem włosów u podstawy oraz stanem zapalnym skóry głowy.

• gorączka w stanie grypopodobnym

  Gorączka w stanie grypopodobnym to objaw towarzyszący infekcjom wirusowym, najczęściej grypie lub innym zakażeniom układu oddechowego. Charakteryzuje się podwyższoną temperaturą ciała (powyżej 38°C), której towarzyszą inne symptomy, takie jak bóle mięśniowe, stawowe, ogólne osłabienie, dreszcze, ból głowy, kaszel oraz katar. Gorączka jest naturalną reakcją obronną organizmu na infekcję, mającą na celu stworzenie niekorzystnych warunków dla namnażania się patogenów.

• gorączka w przeziębieniu

  Gorączka w przeziębieniu to częsty objaw infekcji górnych dróg oddechowych, który pojawia się jako reakcja obronna organizmu na wirusy. Typowo występuje w pierwszych 2-3 dniach przeziębienia i zazwyczaj nie przekracza 38,5°C. Jest ona wynikiem uwalniania pirogenów endogennych (np. interleukiny-1, TNF-α) w odpowiedzi na infekcję, co prowadzi do podwyższenia punktu nastawczego temperatury w podwzgórzu.

• grzybica stóp z wtórnym zakażeniem

  Grzybica stóp z wtórnym zakażeniem (tinea pedis complicata) to powikłane schorzenie dermatologiczne, w którym pierwotna infekcja grzybicza skóry stóp zostaje dodatkowo zainfekowana bakteriami. Stan ten charakteryzuje się nasilonym stanem zapalnym, często z obecnością bolesnych pęknięć skóry (ragad), maceracji naskórka oraz wysięku surowiczego lub ropnego. Typowe objawy obejmują zaczerwienienie, obrzęk, ból, świąd oraz nieprzyjemny zapach.

• guz głowy i szyi

  Guzy głowy i szyi to grupa nowotworów obejmująca zmiany złośliwe zlokalizowane w obrębie górnych dróg oddechowych i pokarmowych, w tym jamy ustnej, gardła, krtani, zatok przynosowych, ślinianek oraz innych struktur tej okolicy. Najczęściej mamy do czynienia z rakiem płaskonabłonkowym, stanowiącym około 90% wszystkich przypadków. Głównymi czynnikami ryzyka są palenie tytoniu, spożywanie alkoholu oraz zakażenie wirusem brodawczaka ludzkiego (HPV).

• galaktografia

  Galaktografia to specjalistyczne badanie diagnostyczne stosowane w obrazowaniu przewodów mlekowych u kobiet, które zgłaszają wydzielinę z brodawki sutkowej, zwłaszcza krwistą lub surowiczą. Procedura polega na wprowadzeniu cienkiego cewnika do ujścia przewodu mlekowego i podaniu środka kontrastowego, a następnie wykonaniu mammografii. Dzięki temu można uwidocznić strukturę przewodów mlekowych i ewentualne nieprawidłowości, takie jak brodawczaki wewnątrzprzewodowe, torbiele czy wczesne zmiany nowotworowe.

• gorączka towarzysząca przeziębieniu

  Gorączka towarzysząca przeziębieniu to powszechny objaw infekcji wirusowej górnych dróg oddechowych. Zazwyczaj pojawia się w odpowiedzi na infekcję, stanowiąc naturalny mechanizm obronny organizmu, który poprzez podwyższenie temperatury ciała utrudnia namnażanie się patogenów. W przypadku przeziębienia, gorączka rzadko przekracza 38,5°C i zazwyczaj ustępuje w ciągu 2-3 dni.

• grzybica strzygąca powierzchniowa

  Grzybica strzygąca powierzchniowa (tinea superficialis) to rodzaj dermatofitozy wywoływanej przez grzyby z rodzaju Trichophyton, Microsporum lub Epidermophyton. Zakażenie obejmuje powierzchowne warstwy skóry, włosów lub paznokci. Charakteryzuje się obecnością okrągłych lub owalnych, dobrze odgraniczonych zmian z aktywnym, złuszczającym się brzegiem i tendencją do centralnego gojenia, co daje charakterystyczny obraz „pierścienia”.

• grzybica okolic narządów płciowych

  Grzybica okolic narządów płciowych to infekcja wywoływana najczęściej przez grzyby z rodzaju Candida, głównie Candida albicans. Jest to powszechne schorzenie dermatologiczno-wenerologiczne, które może dotykać zarówno kobiet, jak i mężczyzn. U kobiet objawy obejmują świąd, pieczenie, zaczerwienienie sromu i pochwy oraz charakterystyczną, białą, serowatą wydzielinę. U mężczyzn manifestuje się jako zaczerwienienie i podrażnienie żołędzi i napletka (balanitis), którym towarzyszy świąd i pieczenie.

• gorączka w przebiegu innej choroby

  Gorączka w przebiegu innej choroby to objaw towarzyszący wielu schorzeniom, definiowany jako podwyższenie temperatury ciała powyżej 38°C. Stanowi ona mechanizm obronny organizmu w odpowiedzi na różne czynniki chorobotwórcze: wirusy, bakterie, grzyby, a także procesy autoimmunologiczne czy nowotwory. Gorączka może być pierwszym sygnałem rozwijającej się choroby podstawowej i ważnym wskaźnikiem diagnostycznym.

• gorączka w przebiegu zakażenia wirusowego

  Gorączka w przebiegu zakażenia wirusowego to typowa reakcja obronna organizmu, pojawiająca się jako odpowiedź układu immunologicznego na infekcję wirusową. Organizm podnosi temperaturę ciała, aby stworzyć mniej korzystne warunki do namnażania się wirusów. Gorączka może wystąpić w przebiegu różnych infekcji wirusowych, takich jak grypa, przeziębienie, ospa wietrzna, COVID-19 czy mononukleoza zakaźna.

• guzek pojedynczy tarczycy

  Guzek pojedynczy tarczycy to miejscowy rozrost tkanki gruczołowej tarczycy, który jest wyczuwalny palpacyjnie lub widoczny w badaniach obrazowych. Występuje u około 4-7% populacji ogólnej, częściej u kobiet oraz osób starszych. Większość guzków (około 95%) ma charakter łagodny, jednak około 5% może być zmianami złośliwymi, co stanowi główny powód diagnostyki.

• guzek tarczycy

  Guzek tarczycy to miejscowy rozrost tkanki tarczycowej, który może być wyczuwalny podczas badania palpacyjnego lub widoczny w badaniach obrazowych. Guzki tarczycy są częstym znaleziskiem klinicznym, występującym u około 4-7% dorosłej populacji przy badaniu palpacyjnym oraz nawet do 50-60% w badaniach ultrasonograficznych. Większość guzków tarczycy ma charakter łagodny, jednak około 5-15% z nich może być zmianami złośliwymi.

• gorączka związana z grypą

  Gorączka związana z grypą to jeden z głównych objawów infekcji wirusowej wywoływanej przez wirusy grypy. Temperatura ciała pacjenta zazwyczaj wzrasta do 38-40°C, czemu towarzyszą inne objawy, takie jak bóle mięśniowe, bóle głowy, dreszcze, złe samopoczucie i osłabienie. Gorączka jest mechanizmem obronnym organizmu, który pomaga w zwalczaniu infekcji wirusowej, jednak może powodować dyskomfort i prowadzić do odwodnienia pacjenta.

• guz neuroendokrynny G2 środkowej części prajelita, trzustki lub nieznanego pochodzenia

  Guz neuroendokrynny G2 to nowotwór o średnim stopniu zróżnicowania, wywodzący się z komórek układu neuroendokrynnego. Guzy neuroendokrynne prajelita środkowego (midgut) obejmują nowotwory powstające w dystalnej części dwunastnicy, jelicie czczym, krętym, wyrostku robaczkowym i prawej połowie okrężnicy. Guzy neuroendokrynne trzustki (PNET) wywodzą się z komórek wysp trzustkowych. W przypadku guzów o nieznanym pochodzeniu (CUP) nie udaje się ustalić pierwotnej lokalizacji mimo przeprowadzonych badań diagnostycznych.

• guz neuroendokrynny żołądkowo-jelitowo-trzustkowy G1

  Guz neuroendokrynny żołądkowo-jelitowo-trzustkowy G1 (GEP-NET G1) to łagodny lub niskozłośliwy nowotwór wywodzący się z komórek układu neuroendokrynnego, zlokalizowany w obrębie przewodu pokarmowego lub trzustki. Stopień G1 oznacza nowotwór wysokozróżnicowany, o indeksie proliferacyjnym Ki-67 poniżej 3% i niskiej aktywności mitotycznej (poniżej 2 mitoz/10 HPF). Guzy te charakteryzują się powolnym wzrostem i często późnym rozpoznaniem ze względu na niespecyficzne objawy.

• guz neuroendokrynny nieznanego pochodzenia

  Guz neuroendokrynny nieznanego pochodzenia (NET o nieznanym ognisku pierwotnym) to nowotwór wywodzący się z komórek neuroendokrynnych, którego pierwotnej lokalizacji nie można zidentyfikować pomimo przeprowadzenia kompleksowej diagnostyki. Stanowi to ok. 10-13% wszystkich guzów neuroendokrynnych. Guzy te mogą wydzielać hormony i substancje biologicznie czynne, powodując charakterystyczne zespoły objawów klinicznych, lub być hormonalnie nieczynne, dając objawy związane z efektem masy.

• guz neuroendokrynny trzustki

  Guz neuroendokrynny trzustki (pNET – pancreatic neuroendocrine tumor) to rzadki rodzaj nowotworu, wywodzący się z komórek wysp trzustkowych Langerhansa. Guzy te mogą być zarówno hormonalnie czynne (wydzielające hormony takie jak insulina, gastryna, glukagon czy wazoaktywny peptyd jelitowy), jak i nieczynne hormonalnie. Czynne hormonalnie pNET powodują charakterystyczne zespoły kliniczne związane z nadmiernym wydzielaniem hormonów, podczas gdy guzy nieczynne zazwyczaj są wykrywane przypadkowo lub gdy osiągną znaczne rozmiary, powodując objawy uciskowe.

• guz neuroendokrynny środkowej części prajelita

  Guz neuroendokrynny środkowej części prajelita (midgut NET) to rzadki nowotwór wywodzący się z komórek neuroendokrynnych zlokalizowanych w środkowej części przewodu pokarmowego, obejmującej dystalną część dwunastnicy, jelito czcze, jelito kręte, wyrostek robaczkowy oraz prawą połowę okrężnicy. Guzy te charakteryzują się zwykle powolnym wzrostem, jednak mogą dawać przerzuty do wątroby i innych narządów, nawet przy niewielkich rozmiarach guza pierwotnego.

• gorączka związana z odczynem poszczepiennym

  Gorączka związana z odczynem poszczepiennym to jeden z najczęstszych niepożądanych objawów występujących po szczepieniach, zwłaszcza u dzieci. Jest to zazwyczaj łagodna reakcja układu immunologicznego na antygeny zawarte w szczepionce i może wystąpić w ciągu 24-48 godzin po szczepieniu. Temperatura ciała zwykle nie przekracza 38,5°C, choć w niektórych przypadkach może być wyższa.

• glejak z wysokim stopniem złośliwości

  Glejak z wysokim stopniem złośliwości to pierwotny nowotwór ośrodkowego układu nerwowego, charakteryzujący się agresywnym wzrostem i niekorzystnym rokowaniem. Do tej grupy zaliczamy przede wszystkim glejaka wielopostaciowego (glioblastoma multiforme, GBM, stopień IV wg WHO) oraz glejaka anaplastycznego (stopień III wg WHO). Nowotwory te wykazują szybką progresję, znaczną inwazyjność i tendencję do nawrotów.

• guzowaty włókniakomięsak skóry z przerzutami

  Guzowaty włókniakomięsak skóry z przerzutami (dermatofibrosarcoma protuberans z przerzutami, DFSP) to rzadki, złośliwy nowotwór tkanki łącznej, wywodzący się z fibroblastów skóry. Charakteryzuje się powolnym wzrostem i miejscową agresywnością, jednak przerzuty występują rzadko (w mniej niż 5% przypadków). Gdy nowotwór daje przerzuty, najczęściej lokalizują się one w płucach, węzłach chłonnych, kościach lub mózgu, co znacząco pogarsza rokowanie.

• grzybicze zakażenie ucha środkowego

  Grzybicze zakażenie ucha środkowego (otomykoza) to infekcja wywołana przez grzyby, najczęściej z rodzaju Aspergillus lub Candida, która dotyczy struktur ucha środkowego. Zakażenie to występuje znacznie rzadziej niż grzybica ucha zewnętrznego, zwykle rozwija się wtórnie do przewlekłego zapalenia ucha środkowego lub jako powikłanie po zabiegach chirurgicznych ucha. Czynnikami predysponującymi są również przewlekła antybiotykoterapia, immunosupresja, cukrzyca oraz długotrwałe stosowanie kortykosteroidów.

• grzybicze zakażenie ucha zewnętrznego

  Grzybicze zakażenie ucha zewnętrznego (otomykoza) to stan zapalny wywołany przez grzyby, najczęściej z rodzaju Aspergillus lub Candida. Infekcja obejmuje przewód słuchowy zewnętrzny, a czasem również małżowinę uszną. Zakażenie występuje często u osób z obniżoną odpornością, cukrzycą, po antybiotykoterapii, u pływaków oraz w ciepłym, wilgotnym klimacie. Charakterystyczne objawy obejmują świąd, ból ucha, uczucie pełności, wydzielinę o charakterystycznym zapachu oraz czasem niedosłuch.

• gorączka w przebiegu AIDS

  Gorączka w przebiegu AIDS (Zespołu Nabytego Niedoboru Odporności) jest częstym objawem towarzyszącym zakażeniu HIV w zaawansowanym stadium choroby. Pojawia się ona zazwyczaj jako rezultat osłabienia układu immunologicznego, co sprzyja rozwojowi zakażeń oportunistycznych oraz nowotworów. Gorączka może być przewlekła, nawracająca lub ostra, często przekraczająca 38°C i utrzymująca się przez dłuższy czas.

• gorączka o nieznanym pochodzeniu

  Gorączka o nieznanym pochodzeniu (FUO – fever of unknown origin) to stan chorobowy definiowany jako podwyższenie temperatury ciała powyżej 38,3°C, trwające dłużej niż 3 tygodnie, którego przyczyny nie udaje się ustalić pomimo przeprowadzenia wstępnej diagnostyki. Najczęstszymi przyczynami są choroby infekcyjne (20-40%), choroby nowotworowe (20-30%), choroby autoimmunologiczne (10-20%) oraz inne, rzadsze schorzenia.

• grzybicze zapalenie błony śluzowej narządów płciowych

  Grzybicze zapalenie błony śluzowej narządów płciowych to powszechna infekcja wywoływana najczęściej przez drożdżaki z rodzaju Candida, głównie Candida albicans. U kobiet objawia się jako zapalenie pochwy i sromu (vulvovaginitis), natomiast u mężczyzn zazwyczaj jako zapalenie żołędzi i napletka (balanitis, balanoposthitis). Typowymi objawami są świąd, pieczenie, zaczerwienienie, obrzęk błony śluzowej oraz charakterystyczna biała, serowata wydzielina.

• grzybica skóry nóg

  Grzybica skóry nóg to powszechna infekcja grzybicza, która często atakuje przestrzenie międzypalcowe, podeszwy stóp oraz paznokcie. Najczęściej wywołują ją dermatofity z rodzaju Trichophyton, szczególnie T. rubrum i T. mentagrophytes. Choroba objawia się zaczerwienieniem, łuszczeniem, pęknięciami skóry, świądem oraz nieprzyjemnym zapachem. Grzybica skóry nóg może rozwijać się szczególnie intensywnie u osób z osłabionym układem odpornościowym, cukrzycą, zaburzeniami krążenia oraz przy zwiększonej potliwości stóp.

• grzybica skóry podudzi

  Grzybica skóry podudzi to infekcja grzybicza dotycząca dolnych części kończyn dolnych, najczęściej występująca w obrębie goleni. Schorzenie to może być wywołane przez różne rodzaje grzybów, w tym dermatofity (najczęściej Trichophyton rubrum, Trichophyton mentagrophytes), drożdżaki (Candida) lub grzyby pleśniowe. Charakteryzuje się zmianami skórnymi o charakterze rumieniowym, złuszczającym, często z towarzyszącym świądem i uczuciem pieczenia.

• gorączka gór skalistych

  Gorączka gór skalistych (Rocky Mountain spotted fever, RMSF) to ostra, potencjalnie śmiertelna choroba zakaźna wywoływana przez bakterię Rickettsia rickettsii, przenoszoną przez kleszcze. Mimo nazwy, choroba występuje nie tylko w rejonie Gór Skalistych, ale w wielu regionach obu Ameryk. Zakażenie charakteryzuje się nagłym początkiem z wysoką gorączką, silnym bólem głowy, mięśni i stawów, a po kilku dniach pojawia się charakterystyczna wysypka plamisto-grudkowa, która zaczyna się na kończynach i rozprzestrzenia na tułów.

• gorączka Q

  Gorączka Q to choroba zakaźna wywoływana przez bakterię Coxiella burnetii. Charakteryzuje się różnorodnym obrazem klinicznym – od zakażeń bezobjawowych po ciężkie przypadki z zajęciem narządów wewnętrznych. Najczęstsze objawy ostrej gorączki Q to wysoka temperatura, bóle głowy, bóle mięśniowe, zmęczenie, kaszel i zapalenie płuc. Choroba może przejść w postać przewlekłą, której najczęstszą manifestacją jest zapalenie wsierdzia.