Leksykon wskazań
na literę „G”

Wskazania na „G”, strona 2 z 4

• guzki krwawnicze

  Guzki krwawnicze (hemoroidy) to poszerzone, napęczniałe naczynia żylne, które tworzą się w końcowym odcinku przewodu pokarmowego, w okolicy odbytu lub dolnej części odbytnicy. Występują one u znacznej części populacji, dotykając nawet 50% osób po 50. roku życia. Guzki krwawnicze mogą być wewnętrzne (zlokalizowane w odbytnicy) lub zewnętrzne (widoczne na zewnątrz odbytu).

• grypa z gorączką

  Grypa z gorączką to ostra choroba wirusowa układu oddechowego, wywołana przez wirusa grypy (typu A, B lub C). Charakteryzuje się nagłym początkiem, wysoką gorączką (często przekraczającą 38,5°C), bólami mięśniowymi, bólami głowy, ogólnym osłabieniem, bólem gardła oraz suchym kaszlem. Gorączka jest kluczowym objawem, który zwykle utrzymuje się przez 3-5 dni i stanowi reakcję obronną organizmu na infekcję wirusową.

• grzybicze zakażenie rogówki

  Grzybicze zakażenie rogówki (keratitis mycosa) to poważna infekcja przedniej, przezroczystej części oka. Może być wywołana przez różne grzyby, w tym Fusarium, Aspergillus, Candida i inne. Zakażenia te stanowią około 1-44% wszystkich przypadków zapalenia rogówki, w zależności od regionu geograficznego, z wyższą częstotliwością w krajach tropikalnych i rozwijających się.

• grzybica pochwy i sromu

  Grzybica pochwy i sromu to infekcja wywoływana najczęściej przez grzyby z rodzaju Candida, przede wszystkim Candida albicans. Schorzenie charakteryzuje się uporczywym świądem, pieczeniem okolic intymnych, białym, serowatym upławami oraz zaczerwienieniem i obrzękiem pochwy i sromu. Grzybica pochwy występuje u około 75% kobiet przynajmniej raz w życiu, a u 40-45% dochodzi do nawrotów infekcji.

• grzybica skóry stóp

  Grzybica skóry stóp (tinea pedis), potocznie nazywana „stopą atlety”, to jedna z najczęstszych dermatofitoz. Występuje głównie w przestrzeniach międzypalcowych stóp, szczególnie między 3 a 5 palcem, choć może obejmować również podeszwy i grzbiety stóp. Choroba charakteryzuje się złuszczaniem naskórka, zaczerwienieniem, świądem, pieczeniem oraz nieprzyjemnym zapachem. W zaawansowanych przypadkach mogą pojawiać się również pęcherzyki, nadżerki i pęknięcia skóry.

• grzybica skóry rąk

  Grzybica skóry rąk to częsta dermatofitoza, spowodowana głównie przez dermatofity z rodzaju Trichophyton, Epidermophyton oraz Microsporum. Objawia się ona charakterystycznymi zmianami skórnymi w postaci zaczerwienienia, złuszczania naskórka, świądu oraz pęknięć skóry, szczególnie w przestrzeniach międzypalcowych. Grzybica rąk może występować jako pierwotne zakażenie lub być wtórna do grzybicy paznokci (tinea unguium).

• grzybica skóry tułowia

  Grzybica skóry tułowia, znana również jako tinea corporis, to infekcja grzybicza, która dotyka skórę tułowia, ramion i nóg. Najczęściej wywołują ją dermatofity z rodzaju Trichophyton, Microsporum lub Epidermophyton. Charakterystycznym objawem są czerwone, okrągłe lub owalne plamy z wyraźnym, uniesionym brzegiem i centralnym przejaśnieniem, przypominające pierścienie. Zmiany mogą być pojedyncze lub mnogie, często swędzące.

• giardiaza

  Giardiaza (lamblioza) to choroba pasożytnicza przewodu pokarmowego wywoływana przez pierwotniaka Giardia lamblia (Giardia intestinalis). Zakażenie najczęściej następuje poprzez spożycie skażonej wody lub żywności, a także przez kontakt bezpośredni z osobą zakażoną. W krajach rozwiniętych giardiaza jest najczęstszą pasożytniczą chorobą jelitową.

• gorączka połogowa

  Gorączka połogowa (gorączka poporodowa) to stan podwyższonej temperatury ciała powyżej 38°C, który występuje w okresie połogu, czyli w ciągu 42 dni po porodzie. Najczęściej pojawia się w pierwszym tygodniu po urodzeniu dziecka. Główną przyczyną gorączki połogowej jest infekcja, która może dotyczyć dróg rodnych, układu moczowego, piersi (zapalenie sutka), a także rany po cięciu cesarskim lub nacięciu krocza.

• grzybica obrębna pachwin

  Grzybica obrębna pachwin (łac. tinea cruris) to powszechna infekcja grzybicza, która dotyka okolic pachwinowych, często rozszerzając się na wewnętrzne powierzchnie ud i pośladki. Charakteryzuje się występowaniem rumieniowych, dobrze odgraniczonych zmian z uniesionym, łuszczącym się brzegiem. Częściej występuje u mężczyzn niż u kobiet, szczególnie przy nadmiernym poceniu się, otyłości, cukrzycy czy podczas długotrwałego stosowania antybiotyków i kortykosteroidów.

• grzybicze zakażenie skóry wywołane przez dermatofity

  Grzybicze zakażenie skóry wywołane przez dermatofity (dermatofitoza) to powszechna infekcja skóry, włosów i paznokci powodowana przez grzyby należące do rodzajów Trichophyton, Microsporum i Epidermophyton. Dermatofity żywią się keratyną, co sprawia, że atakują zrogowaciałe struktury naskórka. Zakażenie może występować na różnych częściach ciała, przybierając różne formy kliniczne, takie jak: grzybica stóp (tinea pedis), grzybica pachwiny (tinea cruris), grzybica tułowia (tinea corporis), grzybica głowy (tinea capitis) czy grzybica paznokci (tinea unguium).

• grzybica owłosionej skóry głowy wywołana przez dermatofity

  Grzybica owłosionej skóry głowy (tinea capitis) to infekcja skóry głowy oraz włosów wywołana przez dermatofity, najczęściej z rodzaju Trichophyton lub Microsporum. Jest to stosunkowo częsta choroba, szczególnie u dzieci w wieku 3-7 lat, choć może wystąpić w każdym wieku. Charakteryzuje się występowaniem na owłosionej skórze głowy ognisk wyłysienia, łuszczenia, zaczerwienienia oraz często stanu zapalnego. W zależności od patogenu może przebiegać jako postać powierzchowna lub głęboka (zapalna).

• grzybica paznokci wywołana przez dermatofity

  Grzybica paznokci wywołana przez dermatofity (onychomykoza dermatofitowa) to zakażenie grzybicze płytki paznokciowej najczęściej spowodowane przez grzyby z rodzaju Trichophyton, Epidermophyton i Microsporum. Jest to najczęstsza przyczyna grzybicy paznokci, stanowiąca około 90% wszystkich przypadków. Choroba charakteryzuje się zgrubieniem, łamliwością i przebarwieniem płytki paznokciowej, najczęściej zaczynając się od wolnego brzegu paznokcia i postępując proksymalnie.

• grzybica rąk

  Grzybica rąk (tinea manuum) to zakażenie grzybicze skóry dłoni, najczęściej wywoływane przez dermatofity z rodzaju Trichophyton, rzadziej Epidermophyton czy Microsporum. Charakteryzuje się występowaniem rumieniowych, złuszczających się ognisk zapalnych, często z towarzyszącym świądem i uczuciem pieczenia. Grzybica rąk może przybierać postać przewlekłą, z nadmiernym rogowaceniem i pękaniem skóry, szczególnie w obrębie linii dłoniowych.

• grzybica

  Grzybica to zakażenie grzybicze, które może dotyczyć różnych części ciała, w tym skóry, paznokci, włosów oraz błon śluzowych. Najczęstszymi czynnikami etiologicznymi są dermatofity (np. Trichophyton, Microsporum, Epidermophyton), drożdżaki (głównie z rodzaju Candida) oraz pleśnie. Grzybica objawia się najczęściej zaczerwienieniem, złuszczaniem naskórka, świądem, a w przypadku grzybicy paznokci – przebarwieniem, zgrubieniem i kruchością płytki paznokciowej.

• gorączka występująca w grypie

  Gorączka występująca w grypie to jeden z głównych objawów infekcji wirusem grypy. Zwykle pojawia się gwałtownie i może osiągać wysokie wartości (38,5-40°C). Towarzyszy jej często dreszcze, bóle mięśniowe, bóle głowy, ogólne osłabienie oraz suchy kaszel. W przeciwieństwie do przeziębienia, gorączka w grypie ma zazwyczaj ostrzejszy początek i cięższą manifestację kliniczną.

• gorączka występująca w przeziębieniu

  Gorączka występująca w przeziębieniu to jeden z najczęstszych objawów infekcji górnych dróg oddechowych wywołanych przez wirusy. Typowo temperatura ciała wzrasta do wartości 38-39°C, choć u dzieci może być wyższa. Gorączka stanowi naturalną reakcję obronną organizmu, która zwiększa aktywność układu immunologicznego i utrudnia namnażanie się patogenów.

• grypa typu A

  Grypa typu A to ostra choroba zakaźna wywołana przez wirusy grypy należące do rodziny Orthomyxoviridae. Jest to najpowszechniejszy i najbardziej zjadliwy typ wirusa grypy, który może powodować epidemie i pandemie o zasięgu światowym. Zakażenie przenosi się drogą kropelkową, przez bezpośredni kontakt z osobą zakażoną lub przez kontakt z zanieczyszczonymi powierzchniami.

• gorączka szczurza

  Gorączka szczurza, znana również jako gorączka Haverhill lub Sodoku, to rzadka choroba zakaźna spowodowana bakteriami z rodzaju Streptobacillus moniliformis lub Spirillum minus. Zakażenie najczęściej następuje przez ugryzienie lub zadrapanie przez szczura, kontakt z jego wydzielinami lub spożycie skażonej żywności lub wody. Objawy pojawiają się zwykle w ciągu 3-10 dni od ekspozycji i obejmują nagłą gorączkę, dreszcze, bóle mięśniowo-stawowe, wymioty oraz charakterystyczną wysypkę na dłoniach i stopach.

• grzybicze zakażenie paznokci

  Grzybicze zakażenie paznokci, czyli onychomikoza, to przewlekła infekcja grzybicza dotycząca płytki paznokciowej. Najczęściej występuje na paznokciach stóp (około 80% przypadków), znacznie rzadziej rąk. Zakażenia te stanowią około 50% wszystkich chorób paznokci i dotykają 2-13% populacji ogólnej, przy czym częstość występowania wzrasta z wiekiem, sięgając nawet 50% u osób po 70. roku życia.

• gruczolak przysadki

  Gruczolak przysadki (adenoma przysadki) to łagodny guz rozwijający się z komórek przedniego płata przysadki mózgowej. Stanowi około 10-15% wszystkich guzów wewnątrzczaszkowych. Gruczolaki przysadki dzieli się na czynne hormonalnie (wydzielające hormony) oraz nieczynne hormonalnie (niewydzielające nadmiaru hormonów). Zależnie od wielkości, wyróżniamy mikrogruczolaki (do 10 mm średnicy) oraz makrogruczolaki (powyżej 10 mm).

• grzybica pachwiny

  Grzybica pachwiny (tinea cruris) to powierzchowne zakażenie grzybicze skóry, zwykle wywoływane przez dermatofity, najczęściej z rodzaju Trichophyton lub Epidermophyton. Dotyka ona obszaru pachwin, wewnętrznych powierzchni ud oraz okolic narządów płciowych zewnętrznych. Schorzenie to występuje częściej u mężczyzn niż u kobiet, a czynnikami predysponującymi są otyłość, nadmierna potliwość, cukrzyca, noszenie obcisłej bielizny oraz wysoka temperatura i wilgotność otoczenia.

• guz lity

  Guzy lite to nieprawidłowe masy tkankowe, które mogą rozwijać się w różnych narządach ciała. Charakteryzują się obecnością zbitej tkanki nowotworowej, w przeciwieństwie do nowotworów płynnych, takich jak białaczki. Guzy lite mogą być zarówno łagodne, jak i złośliwe, a ich charakter jest kluczowy dla określenia strategii leczenia.

• gorączka w przebiegu biegunki wirusowej

  Gorączka w przebiegu biegunki wirusowej jest częstym objawem towarzyszącym infekcjom przewodu pokarmowego wywołanym przez różne wirusy, w tym rotawirusy, norowirusy czy adenowirusy. Temperatura ciała może wzrastać do 38-39°C, a objawom towarzyszy najczęściej wodnista biegunka, nudności, wymioty, bóle brzucha oraz ogólne osłabienie. Gorączka zwykle utrzymuje się przez 1-3 dni, chociaż sama biegunka może trwać do 5-7 dni.

• gorączka w przebiegu ospy wietrznej

  Gorączka w przebiegu ospy wietrznej jest typowym objawem towarzyszącym tej chorobie zakaźnej wywoływanej przez wirus Varicella-zoster. Temperatura ciała pacjenta może wzrosnąć do 38-39°C, szczególnie w pierwszych dniach choroby, jeszcze przed pojawieniem się charakterystycznej wysypki pęcherzykowej lub w trakcie jej rozwoju. Gorączka jest wynikiem odpowiedzi immunologicznej organizmu na infekcję wirusową.

• glejak

  Glejak to nowotwór złośliwy wywodzący się z komórek glejowych układu nerwowego. Jest najczęstszym pierwotnym nowotworem mózgu u dorosłych. Glejaki dzielą się na kilka typów w zależności od stopnia złośliwości: od gwiaździaków o niskim stopniu złośliwości (grade I i II) do glejaków wielopostaciowych (grade IV), będących najbardziej agresywną formą.

• gorączka u pacjenta z AIDS

  Gorączka u pacjenta z AIDS jest częstym objawem, który może świadczyć o rozwijającej się infekcji oportunistycznej, nowotworzeniu lub być bezpośrednio związany z replikacją wirusa HIV. Ze względu na osłabiony układ odpornościowy, pacjenci z AIDS są szczególnie narażeni na różnorodne infekcje, które u osób immunokompetentnych mogłyby przebiegać bezobjawowo lub łagodnie. Gorączka w tej grupie pacjentów wymaga szczegółowej diagnostyki, ponieważ może być pierwszym sygnałem poważnych powikłań.

• gorączka różnego pochodzenia

  Gorączka różnego pochodzenia to podwyższenie temperatury ciała powyżej 38°C, będące objawem wielu schorzeń. Najczęściej jest ona odpowiedzią organizmu na infekcje wirusowe, bakteryjne, pasożytnicze lub grzybicze. Może również występować w przebiegu chorób autoimmunologicznych, nowotworowych lub po szczepieniach. Gorączka jest mechanizmem obronnym organizmu, który ma na celu wspomaganie walki z czynnikami chorobotwórczymi.

• gorączka nieznanego pochodzenia

  Gorączka nieznanego pochodzenia (FUO – Fever of Unknown Origin) to stan kliniczny charakteryzujący się podwyższoną temperaturą ciała powyżej 38,3°C utrzymującą się przez co najmniej 3 tygodnie, której przyczyna pozostaje niewyjaśniona pomimo przeprowadzenia podstawowej diagnostyki. Najczęstszymi przyczynami są infekcje (ok. 30-40% przypadków), choroby nowotworowe (20-30%), choroby autoimmunologiczne (10-20%) oraz różne rzadkie schorzenia.

• glomerulopatia cukrzycowa

  Glomerulopatia cukrzycowa (nefropatia cukrzycowa) to przewlekłe powikłanie cukrzycy, które prowadzi do postępującego uszkodzenia kłębuszków nerkowych. Rozwija się u około 20-40% pacjentów z cukrzycą i stanowi główną przyczynę schyłkowej niewydolności nerek w krajach rozwiniętych. Proces chorobowy rozpoczyna się od hiperfiltacji i mikroalbuminurii, a następnie postępuje do jawnego białkomoczu, obniżenia filtracji kłębuszkowej i ostatecznie do niewydolności nerek.

• guzek krwawniczy

  Guzek krwawniczy, znany również jako hemoroid, to powiększenie żył odbytu lub odbytnicy. Występuje u około 50% dorosłej populacji, a jego częstość wzrasta z wiekiem. Guzki krwawnicze klasyfikuje się jako wewnętrzne (zlokalizowane powyżej linii grzebieniastej odbytu) lub zewnętrzne (poniżej linii grzebieniastej). Główne objawy to krwawienie podczas defekacji, ból, świąd i uczucie dyskomfortu w okolicy odbytu.

• grzybicze zakażenie paznokcia

  Grzybicze zakażenie paznokcia (onychomikoza) to infekcja grzybicza płytki paznokciowej, która stanowi od 20% do 40% wszystkich chorób paznokci. Zakażenie to najczęściej występuje u osób dorosłych, zwłaszcza po 60. roku życia, i częściej dotyczy paznokci stóp niż dłoni. Główną przyczyną są dermatofity (najczęściej Trichophyton rubrum), ale mogą to być również drożdżaki (Candida albicans) lub pleśnie.

• grzybica przewodu pokarmowego

  Grzybica przewodu pokarmowego to zakażenie grzybicze dotykające różnych odcinków przewodu pokarmowego, najczęściej wywołane przez drożdżaki z rodzaju Candida, szczególnie Candida albicans. Może dotyczyć jamy ustnej (kandydoza jamy ustnej), przełyku, żołądka lub jelit. Zakażenie to występuje głównie u osób z obniżoną odpornością, pacjentów długotrwale stosujących antybiotyki, glikokortykosteroidy, chorych na cukrzycę, AIDS, chorych onkologicznych oraz u niemowląt.

• grzybica skóry pachwin

  Grzybica skóry pachwin (tinea cruris) to infekcja grzybicza obejmująca okolice pachwin, wewnętrznych powierzchni ud oraz niekiedy okolicę pośladków. Schorzenie to występuje częściej u mężczyzn niż u kobiet, szczególnie u osób z nadwagą, nadmierną potliwością, cukrzycą, lub osłabioną odpornością. Charakterystycznymi objawami są rumieniowe, złuszczające się zmiany skórne z wyraźnym brzegiem, często z towarzyszącym świądem i uczuciem pieczenia.

• grzybica szpar międzypalcowych

  Grzybica szpar międzypalcowych (tinea interdigitalis) to powszechna infekcja grzybicza, najczęściej występująca między palcami stóp. Powstaje głównie na skutek działania dermatofitów, takich jak Trichophyton rubrum, Trichophyton interdigitale oraz drożdżaków z rodzaju Candida. Charakteryzuje się obecnością zmian rumieniowych, maceracji, łuszczenia skóry oraz pękania naskórka, którym często towarzyszy świąd, pieczenie i nieprzyjemny zapach.

• grzybica naskórkowa

  Grzybica naskórkowa (tinea cutis, dermatofitoza) to grupa zakażeń skóry wywołanych przez grzyby chorobotwórcze, głównie dermatofity z rodzajów Trichophyton, Microsporum i Epidermophyton. Zakażenia te dotyczą powierzchownych warstw naskórka, a objawami klinicznymi są najczęściej charakterystyczne, okrągłe lub owalne ogniska rumieniowe z łuszczeniem i odbarwieniem, często z aktywnym, zapalnym brzegiem i tendencją do centralnego ustępowania zmian.

• grzybica drobnozarodnikowa skóry gładkiej

  Grzybica drobnozarodnikowa skóry gładkiej (tinea versicolor, łupież pstry) to powierzchowna infekcja grzybicza wywoływana przez drożdżaki z rodzaju Malassezia (dawniej Pityrosporum). Choroba ta objawia się w postaci drobnych, okrągłych lub owalnych plam o różnej barwie – od białej, przez różową, do brązowej – stąd nazwa „versicolor”. Zmiany najczęściej lokalizują się na tułowiu, ramionach, szyi i plecach, czyli w miejscach bogatych w gruczoły łojowe. Charakterystyczną cechą jest łuszczenie się skóry przy zdrapywaniu zmian (objaw wiórów).

• grzybica paznokcia

  Grzybica paznokcia (onychomykoza) to infekcja grzybicza płytki paznokciowej, najczęściej spowodowana przez dermatofity, zwłaszcza Trichophyton rubrum. Schorzenie to dotyka około 10% ogólnej populacji, ale wśród osób starszych odsetek ten wzrasta nawet do 50%. Charakteryzuje się zgrubieniem, przebarwieniem (żółtawe lub brązowawe zabarwienie), kruchością oraz deformacją płytki paznokciowej. Najczęściej dotyczy paznokci stóp, szczególnie palucha.

• gwałtowne zachowanie impulsywne

  Gwałtowne zachowanie impulsywne (GZI) to charakterystyczny zespół objawów polegający na nagłych, niekontrolowanych wybuchach agresji, które są nieproporcjonalne do bodźca wywołującego. Może wystąpić u pacjentów z różnorodnymi zaburzeniami psychicznymi, w tym ze schizofrenią, chorobą afektywną dwubiegunową, zaburzeniami osobowości (szczególnie typu borderline i antyspołecznego) oraz u osób z organicznymi uszkodzeniami mózgu.

• gronkowcowe zapalenie okrężnicy

  Gronkowcowe zapalenie okrężnicy (ang. Staphylococcal colitis) to choroba infekcyjna przewodu pokarmowego wywołana przez bakterie z rodzaju Staphylococcus, najczęściej Staphylococcus aureus. Schorzenie to charakteryzuje się stanem zapalnym błony śluzowej okrężnicy, prowadzącym do objawów takich jak silne bóle brzucha, biegunka (często krwista), gorączka, nudności i wymioty. Gronkowcowe zapalenie okrężnicy występuje zazwyczaj jako powikłanie antybiotykoterapii, która zaburza naturalną florę bakteryjną jelit, umożliwiając namnażanie się gronkowców.

• gronkowcowe zapalenie jelita cienkiego

  Gronkowcowe zapalenie jelita cienkiego to choroba przewodu pokarmowego wywołana przez toksyny wytwarzane przez bakterie Staphylococcus aureus. Zakażenie to występuje najczęściej w wyniku spożycia zanieczyszczonej żywności, w której bakterie gronkowca wyprodukowały enterotoksyny. Objawy pojawiają się zazwyczaj gwałtownie, w ciągu 1-6 godzin po spożyciu skażonego pokarmu, i obejmują silne bóle brzucha, nudności, wymioty, biegunkę oraz czasem gorączkę.

• guz torbielowaty

  Guz torbielowaty to zmiana patologiczna charakteryzująca się występowaniem wypełnionej płynem przestrzeni otoczonej ścianą (torebką). Guzy torbielowate mogą występować w różnych narządach i tkankach, w tym w nerkach, wątrobie, trzustce, jajnikach, tarczycy i mózgu. Rozwój torbieli może być związany z procesami zapalnymi, zaburzeniami rozwojowymi, chorobami genetycznymi lub nowotworowymi.

• grzybica wtórnie zakażona przez bakterie

  Grzybica wtórnie zakażona przez bakterie to złożone schorzenie dermatologiczne, które wymaga szczególnego podejścia terapeutycznego. Występuje, gdy pierwotne zakażenie grzybicze skóry zostaje dodatkowo zainfekowane przez bakterie. Taka sytuacja często ma miejsce przy uszkodzeniu bariery naskórkowej w wyniku drapania swędzącej zmiany grzybiczej lub w przypadku osłabionej odporności pacjenta.

• grzybica międzypalcowa stóp

  Grzybica międzypalcowa stóp to jedna z najczęstszych postaci grzybicy skóry, która rozwija się w przestrzeniach między palcami stóp. Jej wystąpieniu sprzyja podwyższona wilgotność, ciepło, maceracja naskórka oraz mikrourazy. Typowymi objawami są świąd, zaczerwienienie, złuszczanie naskórka, pęknięcia skóry oraz nieprzyjemny zapach. W zaawansowanych przypadkach mogą pojawić się nadżerki i sączące zmiany.

• grzybica głowy

  Grzybica głowy (tinea capitis) to infekcja wywołana przez grzyby dermatofitowe, które atakują skórę owłosioną głowy i włosy. Najczęściej występuje u dzieci w wieku szkolnym, zwłaszcza między 3 a 14 rokiem życia. Choroba charakteryzuje się obecnością ognisk wyłysienia, złuszczaniem naskórka, zaczerwienieniem skóry głowy oraz niekiedy tworzeniem się krost i strupów. W ciężkich przypadkach może prowadzić do powstania kerion – bolesnego, zapalnego guza z ropną wydzieliną.

• guzowaty włókniakomięsak skóry nawracający i z przerzutami

  Guzowaty włókniakomięsak skóry (dermatofibrosarcoma protuberans, DFSP) nawracający i z przerzutami to rzadki, złośliwy nowotwór tkanki łącznej skóry pochodzenia fibroblastycznego. Charakteryzuje się powolnym wzrostem, wysokim wskaźnikiem nawrotów miejscowych (30-60%) po standardowym wycięciu chirurgicznym oraz rzadkim występowaniem przerzutów odległych (poniżej 5% przypadków). DFSP najczęściej lokalizuje się na tułowiu (40-50%), kończynach górnych i dolnych (30-40%) oraz w obrębie głowy i szyi (10-15%).

• guzowaty włókniakomięsak skóry nieoperacyjny

  Guzowaty włókniakomięsak skóry nieoperacyjny (ang. dermatofibrosarcoma protuberans, DFSP) jest rzadkim, miejscowo agresywnym mięsakiem tkanki miękkiej, który charakteryzuje się powolnym, ale uporczywym wzrostem i wysokim ryzykiem nawrotu po niepełnej resekcji. Nowotwór ten występuje najczęściej w obrębie tułowia, kończyn i głowy, a rozwija się w skórze właściwej i rozszerza się na tkankę podskórną. Nieoperacyjne przypadki DFSP stanowią wyzwanie terapeutyczne i zazwyczaj są związane z rozległym naciekaniem okolicznych tkanek, lokalizacją uniemożliwiającą radykalną resekcję lub wielokrotnymi nawrotami po wcześniejszych zabiegach.

• gorączka u pacjentów ze zmniejszoną odpornością niereagująca na leczenie przeciwbakteryjne

  Gorączka u pacjentów ze zmniejszoną odpornością niereagująca na leczenie przeciwbakteryjne to stan kliniczny wymagający pilnej interwencji medycznej. Występuje najczęściej u osób z neutropenią (obniżona liczba neutrofili), po przeszczepach narządów, otrzymujących leczenie immunosupresyjne, z zaawansowanym HIV/AIDS lub poddawanych chemioterapii. Gorączka neutropeniczna, definiowana jako temperatura ≥38,3°C lub ≥38,0°C utrzymująca się przez co najmniej godzinę, przy liczbie neutrofili <500/μl, stanowi stan zagrożenia życia.

• guzkowe zapalenie okołotętnicze

  Guzkowe zapalenie okołotętnicze (polyarteritis nodosa, PAN) to rzadka układowa choroba zapalna naczyń, która charakteryzuje się zapaleniem średnich i małych tętnic. Występuje głównie u osób w wieku 40-60 lat, częściej u mężczyzn. Schorzenie to może być związane z zakażeniem wirusowym (szczególnie wirusem zapalenia wątroby typu B) lub mieć charakter idiopatyczny.

• gościec

  Gościec, znany także jako reumatoidalne zapalenie stawów (RZS), to przewlekła choroba autoimmunologiczna, która powoduje stan zapalny stawów prowadzący do ich postępującego uszkodzenia. Schorzenie charakteryzuje się symetrycznym zapaleniem stawów, najczęściej drobnych stawów rąk i stóp, któremu towarzyszą bóle, obrzęki i sztywność poranna. RZS występuje u około 0,5-1% populacji, częściej u kobiet niż u mężczyzn, a szczyt zachorowań przypada na 30-50 rok życia.