grzybica owłosionej skóry głowy wywołana przez dermatofity
Wskazanie

Grzybica owłosionej skóry głowy (tinea capitis) to infekcja skóry głowy oraz włosów wywołana przez dermatofity, najczęściej z rodzaju Trichophyton lub Microsporum. Jest to stosunkowo częsta choroba, szczególnie u dzieci w wieku 3-7 lat, choć może wystąpić w każdym wieku. Charakteryzuje się występowaniem na owłosionej skórze głowy ognisk wyłysienia, łuszczenia, zaczerwienienia oraz często stanu zapalnego. W zależności od patogenu może przebiegać jako postać powierzchowna lub głęboka (zapalna).

W leczeniu grzybicy owłosionej skóry głowy konieczne jest zastosowanie leczenia ogólnego, gdyż miejscowe preparaty przeciwgrzybicze nie penetrują mieszków włosowych wystarczająco głęboko. Lekiem pierwszego wyboru w terapii systemowej jest terbinafina (Lamisil, Terbiderm, Erfin), zwłaszcza w zakażeniach wywołanych przez grzyby z rodzaju Trichophyton. W przypadku zakażeń Microsporum lepsze efekty daje itrakonazol (Orungal, Trioxal) lub flukonazol (Flukonazol, Flucofast, Flucoric). W ciężkich przypadkach lub u małych dzieci często stosuje się gryzeofulwinę, która jednak nie jest obecnie dostępna w Polsce jako preparat zarejestrowany.

Leczenie miejscowe stanowi istotne uzupełnienie terapii ogólnej i obejmuje stosowanie szamponów przeciwgrzybiczych zawierających ketokonazol (Nizoral), cyklopiroksolaminę (Pirolam) lub siarczek selenu (Selsun). Ważnym elementem terapii jest także usuwanie łusek przy pomocy szamponów keratolitycznych, co ułatwia penetrację leków przeciwgrzybiczych.

Największe trudności w leczeniu grzybicy owłosionej skóry głowy związane są z koniecznością długotrwałej terapii, która zwykle trwa od 6 do 12 tygodni, co często prowadzi do problemów z przestrzeganiem zaleceń przez pacjentów. Dodatkowo wyzwaniem jest właściwa diagnostyka – konieczne jest wykonanie badania mikologicznego (bezpośredniego i hodowli), gdyż samo badanie kliniczne może być niewystarczające do ustalenia etiologii zmian. Innym problemem jest potencjalne występowanie ognisk zapalnych (tzw. kerion Celsi), które mogą prowadzić do trwałego wyłysienia w przypadku opóźnionego lub niewłaściwego leczenia. Istotne jest również zbadanie i ewentualne leczenie osób z bliskiego kontaktu z chorym, gdyż choroba ma charakter zakaźny i łatwo szerzy się w środowisku domowym czy szkolnym.

Lista leków z tym wskazaniem

  1. 19.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl